Slechthorend, hoe nu verder?

Hallo allemaal,



Ik ben Hoihoi, momenteel 20 jaar.

Ik ben mijn hele leven al slechthorend, dit is een tijdje toegelopen, maar momenteel al een aantal jaar stabiel.

Momenteel heb ik links een gemiddeld verlies van 80-90 decibel, rechts een gemiddeld verlies van 50-60 decibel.



Ik draag geen gehoorapparaten, ik heb ze wel. Het punt hierbij is dat links een gehoorapparaat totaal geen

toegevoegde waarde bied, en rechts heb ik maar een heel kleine winst volgens onderzoeken, maar hier merk ik zelf niks van.

Het is ook zo dat wat er qua geluid met hoorapparaat links binnen komt, heel naar klinkt, ook wanneer ik hem zacht zet.

Maar wanneer ik hem alleen rechts draag, hoor ik heel "scheel". Het is gewoon geen fijne situatie, en heb er

dan ook nooit aan kunnen wennen. De audioloog is het met mij eens dat twee gehoorapparaten niks verbeterd,

omdat ik dan wel een kleine winst heb met een gehoorapparaat links, maar dat deze winst niet opweegt

tegen de nadelen die erbij komen kijken.



Slechthorendheid legt een grote druk op mijn leven, al ga ik er wel zo positief mogelijk mee om.

Ik studeer momenteel maar dit kost zo extreem veel energie dat ik in mijn vrije tijd zo veel mogelijk uit rust,

omdat ik door de vermoeidheid veel hoofdpijn krijg.



Nu ben ik zo ver dat ik besluit hier iets mee te doen. Gezien de richting van mijn studie, zal later niet bepaald de

mogelijkheid bestaan parttime te werken. Dit wil ik ook liever niet, ik wil financieel nergens afhankelijk van zijn als het kan.

Maar mijn wens is later ook om te werken en een kind groot te mogen brengen. Als ik daardoor iets minder dan fulltime moet

werken, is dat ook geen ramp. Maar er moet toch wel iets zijn voor mensen zoals ik?



Drukke omgevingen zijn alleen heel lastig voor mij, ook wanneer een persoon een wat lagere stem heeft. Een perfecte situatie

is een situatie waarin er geen omgevingsgeluiden zijn, maar die vind je niet in het dagelijks leven. Het is elke dag zo'n gevecht van losse woorden zinnen te maken in mijn hoofd.



Ik wil mij via de huisarts proberen om mij aan te melden bij een CI-team, alleen vraag ik mij erg af of ik

hiervoor wel in aanmerking kom, aangezien mijn rechteroor maar een matig tot gemiddeld verlies heeft. En dan rechts een normaal gehoorapparaat, om de boel weer in balans te krijgen.



Mijn vraag is of mensen zich eventueel herkennen in mijn verhaal, of tips hebben. Als er ook maar iets is dat ervoor

zorgt dat ik weer wat beter kan horen, al is het met twee gehoorapparaten, zou het mijn leven zoveel verbeteren.

Niet alleen voor de vermoeidheid, maar dan kan ik ook weer net als anderen bepaalde dingen horen, die ik gewoonweg

niet hoor.

Ik ben mij er wel van bewust dat er geen hulpmiddel zal zijn die er voor zal zorgen dat ik volledig kan horen, dat heb

ik ook geaccepteerd.



Alvast heel erg bedankt!

quote:foeksia72 schreef op 14 februari 2015 @ 11:28:

Misschien stel ik nu een stomme vraag hoor, vergeef me daarvoor.

Wat ik nu begrijp is dat luisteren je heel veel moeite kost. Dat je oververmoeid raakt vanwege de vele geluiden die je toch niet verstaat of kan interpreteren. Wat als je die geluiden nu af en toe 'blokt'? Dwz oordopjes in op die momenten dat geluid niets toevoegt? En meer concentreren op de hulpmiddelen die beschikbaar zijn voor doven?Dat vind ik echt een goed idee! Dat ik daar nog nooit opgekomen ben! Soms werken wij aan casussen op school, en dan raak ik inderdaad vermoeid door het én concentreren op de casus, én door alle omgevingsgeluiden. Ik zal daar eens naar kijken. Ook kan ik ze dragen wanneer ik "tot rust" kom thuis, daarmee herstel ik mogelijk sneller! Echt een top idee, bedankt!

quote:watzalhetnuweereenszijn schreef op 14 februari 2015 @ 12:06:

Wist je dat je school (bijna) alles moet doen om jou het studeren mogelijk te maken? Tenminste, niet bij prive instellingen, maar wel mbo, hbo, wo ed. Als het goed is heeft je school een protocol voor mensen met een beperking. Heb het er even over met je decaan, want het mag echt niet zo zijn dat je 'alleen' vanwege je gehoor je opleiding niet kunt doen.



Grappig, ik heb geen problemen met mijn gehoor, maar draag ook vaak oordopjes. In de trein, bioscoop, cafe, omdat ik veel lawaai ook niet prettig vind. Een collega draagt ze op het werk, om zich beter te kunnen concentreren. Ik heb van die op maat gemaakte, ze zijn wel prijzig, maar ik doe er al 10 jaar mee...



Wat betreft full time werk en kinderen, ik ken eigenlijk niemand die dat doet. Meestal werken beide ouders 4 dagen, of de een 5 en de ander 3. Ook kun je tegenwoordig vaak een dag thuiswerken, dat is ook relaxter.



@watzalhetnuweereenszijn Ik heb ook een speciale onderwijsovereenkomst gesloten met school, en hierin staat dat ik een coulance aanwezigheidsplicht heb. Deze mag/kan ik naar wens uitbreiden, maar dat is voor nu niet nodig. Kleine projectgroepen kan ook niet, want het is zoveel werk per casus/project, en hier heb je er 2 per 10 weken van, naast je reguliere vakken. Dus tot nu toe gaat het me goed af. Ik heb met docenten veel mailcontact, en houden me op de hoogte wanneer ik afwezig ben.



Dat van die oordopjes ga ik zeker eens in overweging nemen. Ik denk dat het mij veel kan schelen!



Dat fulltime werken idee zal zich vanzelf inderdaad wel gaan vormen. Dat is nu onwetendheid. De tijd zal dat inderdaad laten zien. Het is gewoon een beetje mijn angst dat ik nooit het beste van beide werelden zou mogen genieten. Daargelaten of ik wel in de mogelijkheid ben een kind te mogen krijgen.

quote:Iefje28 schreef op 14 februari 2015 @ 12:17:

Omdat ikzelf een slechthorend dochtertje heb (65-70 decibel aan beide oren) las ik je verhaal met veel interesse. Mijn dochtertje heeft het ook vaak over nare geluiden. Zoals klakkende hakken op onze houten vloer, vaatwasser uitruimen, buren die ineens beginnen te boren. De geluiden komen ook gewoon anders binnen. Soms doet dat gewoon pijn. (Ze heeft wat afgehuild met oud en nieuw, die oorverdovende knallen) En ik heb zelf via een stethoscoop geluisterd hoe geluiden ongeveer binnen komen dat vond ik echt schrikbarend. Een papiertje wat in elkaar gefrommeld wordt wat een herrie! Je hebt al verschillende hoorapparaten uitgeprobeerd, daar dacht ik eerst aan want dat hielp bij mijn dochertje heel goed. Wij zijn ook van audiologisch centrum veranderd, zaten eerst in Den Haag nu in Leiden, bij dr. De Laat. Een geweldige arts die tijd neemt en echt luistert naar jouw verhaal, en daar oplossingen voor zoekt. Verder las ik het blad FOSS taal dat je bij 100procentslechthorend.nl

(Sorry ben niet zo goed in computers dus kan niet gelijk de link invoegen) een coach kunt inhuren om te kijken wat er verbeterd kan worden in jouw specifieke (werk of school) situatie. Ikzelf ben met een aanvraag bezig voor passend onderwijs, maar als dat niet lukt wil ik ook een beroep op 100procentslechthorend doen. Degene die dit leidt is zelf slechthorend. Weet alleen de tarieven niet want dit is volgens mij particulier. Maar misschien heb je er wat aan. Wens je veel sterkte en hoop echt dat je je weg vindt! en laat je NOOIT met een kluitje in het riet sturen, volgens mij doe je dat ook niet.



@Lefje28 Ik blijf het leuk vinden om een "lotgenoot" te ontmoeten! Ik hoop dat het gaat lukken om speciaal onderwijs te krijgen. Ik ken via via een persoon die dit heeft genoten vroeger, en het heeft hem goed gedaan. Hij is redelijk onzeker als persoon en heeft veel trainingen gehad. Plus het feit dat je met "gelijksgestemden" bent.



Grappig wel dat je zegt dat je het idee hebt dat ik het kaas niet van mijn brood laat eten. Daar heb ik wel altijd last van gehad, ik liet me altijd afschepen door artsen. Ik wil mensen niet tot last zijn, maar ik moet dat idee echt gaan vergeten.

Ook wil ik graag overstappen van Audiologisch centrum. Waar ik nu loop maakt mij bozer dan dat het me goed doet! Echt onzin wat ze me daar verkopen en wat en hoe ze zeggen dat ik als persoon ben.

Ik heb niet goed controle over de luidheid van mijn stem, dus het kan dat ik ineens bijna aan het schreeuwen ben. De audioloog wist een aantal jaar mijn ouders te vertellen dat ik gewoon dominant ben, en dat ze dat harde praten maar heel goed kop in moeten drukken, want dit heeft niks met mijn slechthorendheid te maken, want slechthorende mensen kunnen gewoon normaal praten.

Jammer genoeg heeft dit thuis tot veel strijd geleverd. Je denkt namelijk als ouder dat de arts het wel zal weten.

Ook zei hij dat ik gewoon lui was door mijn gehoorapparaten niet in te doen. Vorig jaar is door mijn andere audioloog (in hetzelfde centrum) verteld dat deze man maar wat verzonnen heeft, want de gehoorapparaten die ik heb bieden écht geen hulp.

quote:mr_owl schreef op 14 februari 2015 @ 14:20:

Ik ben zelf ook slechthorend en heb een gemiddeld hoorverlies van +/- 65 dB aan beide kanten.

Ik draag twee hoorapparaten, en ook al heb je waarschijnlijk niet hetzelfde soort verlies als ik, wil ik je toch aanraden om dat ene gehoorapparaat op je 'goede' oor te dragen. Het is in het begin niet prettig, al die harde geluiden, omdat het oor (je hersenen) moet wennen aan het geluid, maar langzamerhand zullen ze zich 'aanpassen' waardoor het minder 'scheef', schel of hard overkomt.



Sowieso zul je met een CI ook een gewenningsproces moeten doorstaan, want dit schijnt ook nogal een apart geluid te hebben, waar je oren zich aan moeten aanpassen. Dan helpt de ervaring met een gehoorapparaat wel, denk ik.

Drukke omgevingen blijven altijd wel lastig qua verstaanbaarheid, ook met gehoorapparaten of CI, maar daar zullen we mee moeten leren leven.



Wel vind ik het knap dat je met zulke slechthorendheid in het dagelijks leven nog zover hebt kunnen komen (zoals studeren). Ik zou zelf nooit iets mee hebben gekregen in een collegezaal zonder hoorapparaten, dus hoe jij jezelf weet te redden op die manier is me een raadsel.



Mijn huidige gehoorapparaten zijn mij echt aangesmeerd door de gehoorwinkel, want de audioloog zegt dat ik deze echt net zo goed weg kan gooien. Ik zal binnenkort eens weer de gehoorwinkel binnen lopen voor eventueel nieuwe.



Lastigheid met verstaan zal inderdaad altijd wel blijven, ik vind het prima. Mits ik maar een apparaat heb dat mij iets verder helpt. Anders kan ik net zo goed niks in doen.



Wat je zegt over het raadsel dat ik gewoon in de molen mee kan draaien, dat is eerlijk gezegd heel veel daadkracht vanuit mezelf.

Ik zit op school, kijk naar de sheets, niet naar de docent, en ik maak thuis alles helemaal precies hetzelfde. Dus ik werk met de informatie voor 200%. Heel vermoeiend dus. Vandaar dat ik de meeste theorielessen nu gewoon thuis leer ipv school, en met de docenten mail wanneer ik vragen heb. Ik heb een eigen manier van leren aangeleerd.



Heb jij een synchroon gehoorverlies?

quote:DeeDee76 schreef op 14 februari 2015 @ 15:12:

Ik ben nu 38jr maar van jongs af aan SH (verlies 60dB) beide kanten.

Ik herken (gelukkig) niet alles van jouw verhaal. Ik weet wel dat het meer energie kost om mensen te verstaan, maar ik ben gelukkig een energiek persoon en als ik na een drukke dag thuis kom, heb ik aan een bakkie koffie op de bank meestal wel weer genoeg om daarna wat leuks voor mezelf te doen. Ik werk fulltime in de zorg en tijdens de 1 op 1 gesprekken heb ik weinig last. Verder accepteer ik mijn SH volledig en sluit me ook een beetje af voor een volle kantine op het werk. Ik drink wel gezellig een bakkie met mijn collega's maar ga niet al mijn energie stoppen in het volgen van alle gesprekken.

Ik ben verbaasd met jouw ernst van SH, dat je geen hoortoestellen draagt, ik zou niet zonder kunnen! Ik weet dat ik met toestellen in veel herrie aan mijn hoofd heb, maar liever herrie dan buitengesloten. En ik ben denk ik heel goed in liplezen, dat scheelt een hoop.



Gelukkig ben jij een persoon met veel energie van nature. Ik denk dat het ook kan zijn dat ik van nature al minder energiek ben. De vermoeidheid is ook niet alleen het probleem, ik kan best wel doorzetten, maar de hoofdpijn die er bij komt kijken als ik mijn grens nader, zorgt er echt voor dat ik dan een stapje terug moet nemen in plaats van door te gaan, want migraine is voor mij de hel op aarde.



Ik denk dat ik zonder hoorapparaten leef omdat ik eigenlijk niet anders gewend ben. En ja, liplezen kan inderdaad veel schelen. Ik weet het niet, ik heb het mijzelf ook nooit aangeleerd. Ik denk dat ik het (onbewust) niet fijn vind?



De grootste drukte vermijd ik ook vaak, maar soms vind ik het gewoon gezellig, bijvoorbeeld op een verjaardag. Dan neem ik ook wel de vermoeidheid voor lief.

quote:raccoon schreef op 14 februari 2015 @ 16:43:

Ik zou ook een goed hoorapparaat aanbevelen. Ik ben ook slechthorend, en zie de lijn steeds verder naar beneden gaan. Ik kom nu in aanmerking voor een IC, maar wil eerst graag weten met hoeveel het gehoor daarn beter wordt. Ik heb pas geleden een test gehad waaruit blijkt dat ik nog 5% spraak hoor. Maar ondanks dat red ik me ook nog goed.

Ik las ook bij iemand die last heft van haar gehoorbeentjes, hier zijn toch hele geode operaties voor. Dit kan echt verholpen worden.

Maar ik kan me ook heel goed voorstellen dat een studie volgen erg lasting is.



Oh die lijn die steeds verder daalt, verschrikkelijk lijkt het me. Echt.

Mijn spraak verstaan is veeeele malen hoger (gelukkig). Ik hoor een aantal woorden van een zin, de rest vul ik zelf wel in.

Al is het risico daarbij dat ik de verkeerde woorden invul, wat ook regelmatig gebruik.

Gelukkig weet mijn omgeving ook dat ik geen "betrouwbare bron" ben bij het doorspelen van informatie wanneer mij bijvoorbeeld

door Kees gevraagd wordt iets door te geven aan Pietje.



Bij een CI-team doen ze toch ook een onderzoek wat ongeveer de verwachting voor je wordt, hoeveel beter je gaat horen. Het is een indicatie, maar kan wel voor jezelf een doorslaggevende rol geven, om het wel of niet te doen.

Ik heb iedereen even persoonlijk geciteerd en beantwoord, want ik wil iedereen bedanken die de moeite neemt mijn verhaal te lezen en er op reageert.



Ik vertelde vanmorgen aan mijn vriend dat ik het echt enorm waardeer dat jullie deze moeite doen, adviezen geven en jullie verhaal doen.

Het is soms lastig om ervaringsverhalen te vinden als je alleen maar horenden om je heen hebt.

Dank jullie wel daarvoor!

quote:Dance_shoes schreef op 14 februari 2015 @ 23:47:

Trouwens... geld trekken van de staat? Je betaald toch je zorgverzekering? Ieder mens die wat heeft gaat hier als diegene verstandig is mee naar de dokter. En ik in mijn geval voor mijn CI. Heb je het volste recht op om dat te krijgen hoor. Blij dat dat in ons land kan en mag. Nog zat plekken op de wereld die die luxe helaas niet hebben...



Wat een mooie berichtjes heb je geplaats, waarvoor dank!



Wat betreft de toekomst met werken en kinderen, heb je gelijk in!

Mijn beeld over mijn (voorlopige, kan nog altijd veranderen natuurlijk) toekomst gaat langzaam aan vormen. En dan probeer ik voor me te zien hoe dat mogelijk eruit gaat zien, wat betreft werk en kinderen. Maar je hebt helemaal gelijk, ik hoef het er niet om te laten, en de tijd zal het vanzelf laten zien.



Ik heb nog totaal geen idee wat qua hulpmiddelen mij voort zal helpen. Vandaar dat ik morgen naar mijn huisarts ga. Hij heeft dit gehele proces vanaf jongs af aan meegemaakt. Misschien kan hij me verder helpen, tezamen met de tips die ik hier heb gekregen!



Ja, wat betreft het "geld trekken van de staat", ik bedoel meer ik wil niet van mijn probleem het probleem van een ander maken, als ik het zo goed uitleg. Ik was bang reacties te krijgen als "wat je wilt is ook wel direct het allerduurste hè dame, terwijl je niet eens moeite in je gehoorappararen stopt". is een beetje onzekerheid.



Wat betreft het telefoneren, herken ik je verhaal. Ik telefoneer ook alleen met mensen waarvan ik de stem goed ken. Instanties e.d. heb ik in het verleden wel gebeld, omdat ik vond dat ik maar gewoon moest telefoneren, aangezien ik volwassen werd. Maar dit bracht vaak problemen over de telefoon, dingen verkeerd verstaan e.d., dus nu doet mijn vriend telefoontjes plegen. Ik heb dus wel een beetje "belangst", want ik vind het totaal niet prettig, telefoneren. Ik mail vele malen liever, daar kan ik me meer mee uit de voeten.



Nogmaals, een CI hoeft helemaal niet dé oplossing voor mij te zijn. Ik vraag me zelfs af of ik wel in aanmerking kom hiervoor, aangezien mijn rechter oor niet heel slecht is.



Ik wil vanaf nu écht een balans voor mezelf zoeken wat betreft slechthorendheid.



Gisterenavond had ik een leuk bruiloftsfeest met knallende muziek. Ik ben om de 20/30 minuten even een paar minuten naar buiten gegaan, even rust. Ik ben fris opgestaan, ben niet kapot, en geen hoofdpijn. Wat ben ik hier on-ge-loof-lijk blij me zeg, ik kan het niet uitleggen! Haha.



Op deze manier probeer ik meer uit te proberen, om er voor te zorgen dat ik in de toekomst minder diepe dalen heb wat betreft vermoeidheid. Met vallen en opstaan.





Ik vind het wel mooi om te lezen over ervaringsverhalen van mensen die al een stuk verder zijn dan ik, zoals jij, en al een redelijk overzicht hebben over wat voor hun wél en niet niet kan. Daar kan ik veel van leren!

quote:raccoon schreef op 14 februari 2015 @ 18:17:

Hoihoi: ik vind het fijn dat jij een topic geopend hebt. Het is lastig om aan iemand die goed hoort het gehoor problem uit te leggen. Op deze manier kun je elkaar ook bij staan.



Ja, precies. En ook vind je niet zo veel "levensverhalen" op internet. En aangezien ik geen andere slechthorenden om mij heen heb, heb ik snel het idee dat ik me gewoon aanstel, en maar net een tandje harder moet gaan. Terwijl als ik dan jullie verhalen lees, en een paar dingen op internet, heb ik niet het idee dat ik mij aanstel. Al moet ik me natuurlijk niet geheel onder mijn slechthorendheid verstoppen.



We kunnen veel van elkaar leren. En ik denk dat er meer mensen zijn zoals ik, die hun plek in de maatschappij zoeken. Al dan met of zonder functiebeperking. Maar met hierover praten, kunnen we elkaar allemaal helpen.

Nu we hier toch over praten, ben ik benieuwd wat jullie hier van vinden.



Ik heb van de zomer een topic geopend over een winkel waarin ik als bijbaan werkte. De inhoud heb ik verwijderd omdag ik bang was dat ze het tegen me zouden gebruiken. Achter af had ik de inhoud niet hoeven verwijderen, want het was een stomme leidinggevende!



Ik werkte dus in een winkel, eentje waar je over de koppen kan lopen, zo druk is het, aangezien je er van alles kan kopen, en low budget. Om een idee te geven.



Maar de winkel zit dicht bij, dus het leek mij ideaal, stom. Maar de werkdagen waren lang, van 07.45-18.30/19.00 en dat 5 dagen lang. En je moest er echt keihard werken om de karren leeg te maken. Nu vind ik hard werken geen probleem, maar zo veel omgevingsgeluiden, zoveel slecht Nederlands pratende mensen die wensen dat je ze helpt. Logisch, maar het werd me op den duur te veel. Ik ben dus gaan praten met de leidinggevende, dat ik het niet meer trok en minder wilde werken. Ik had een 12-24 uren contract, maar werkte hier ver boven. Maar dit kon niet, het was alles of niks. Ze wist van mijn slechthorendheid. Maar op den duur stond ik zo stijf van de stress dat ik met buikpijn er naar toe ging, en zelfs moest braken.



Ze vertelde dat er niks van mij terecht zou komen, dat ik een bijstandtrekker was. Oh ja, en niet te vergeten, een verschrikkelijk groot watje, ik wist niet wat vechten was. En braken van de stress bij werk is normaal. Als ik nu weg zou gaan, zou ze me op een briefje kunnen geven dat ik nooit wat van mijn leven zal maken, en arme vriend die altijd maar voor me zal moeten zorgen want ik vind dat ik een te grote slachtoffer ben om te werken.



Op dat moment werd ik niet boos, ik was verslagen. Toen ik thuis kwam, bedacht ik me pas dat het onzin is wat ze zei.



Maar dit was net in de periode dat ik besloot dat ik een balans wilde vinden in mijn leven, en dat ik misschien niet zo'n aansteller ben. Dit bracht me dus echt van mij stuk en ik begon weer te geloven dat ik een aansteller ben. Gelukkig wist mijn vriend mij te overtuigen. Maar de ervaringsverhalen doen me dus echt goed in te zien dat ik geen aansteller ben.

quote:dalphin schreef op 15 februari 2015 @ 13:25:

Je moet goed opletten met aanschaffen van de gehoorapparaten wat je voor verzekeringspakket heb.

Het ligt er ook aan aan welk categorie gehoorsterkte je valt met het aanschaffen van de gehoorapparaten.

( hoe het werkt moet je bij de specialist zijn)



Ik heb die van mij na gekeken, en het is de eigen risico en voor elke kant ongeveer 350 bij leggen per gehoorapparaat.

En dan blijft het nog de vraag of het werkt.Er heeft het een en ander gestaan in de consumenten gids van vorig jaar hierover.



Ik heb toevallig laatst gekeken via de website van Beter Horen. Als ik de hoogte categorie kies, hoef ik voor 2 hoortoestellen 115 euro bij te betalen naast mijn eigen risico. Maar die ben ik elk jaar kwijt. Ik ben verzekerd voor een hoog maandbedrag, dus ik krijg vanuit mijn aanvullende pakket nog een extra bedrag.



Maar ik moet nog uitzoeken welke winkel ik mij fijn bij voel, mijn huidige vind ik niks. En hoe het zit met die vergoedingen. Ik wil het liefst tot een bedrag van ¤200,- naast eigen risicl bij betalen. Ik woon samen, beide studie, alleen mijn vriend heeft een bijbaan, dus hoge lasten. Maar ik denk dat er tezamen met mijn verzekering vast wel wat te vinden valt.

quote:Dance_shoes schreef op 15 februari 2015 @ 20:50:

Die leidingevende spoort echt niet. Werkdagen van rond de elf uur, en braken is normaal? Die is niet goed bij d'r hoofd. Geen wonder dat je in zo'n slechte werksfeer bol van de stress komt te staan.



Tuurlijk wordt er juist in deze tijd door werkgevers verwacht dat je hard werkt. En het gebeurd overal wel dat je meer werk verzetten moet in de tijd die je hebt dan vroeger. Maar het moet wel leuk blijven. Ik heb ook te maken met een werkgever die overvraagd. Op het niet normale af. Maar ik denk bij mezelf maar... ik werk hard en meer kun je niet doen. Maar ik werk niet zo hard dat mijn gezondheid eronder lijden gaat. Het moet wel menselijk blijven.



Het kan best dat je huisarts zal zeggen, probeer het eerst goed met gehoorapparaten. En dat dat misschien uiteindelijk wel een weg word naar CI toe, als je daarvoor in aanmerking komt. Of gehoorapparaten zijn juist wel de oplossing. Succes met het huisartsbezoek en het afleggen van die weg. Je bent al goed bezig met dat er een knop bij je omgaat en dat je het nu oppakt. Je komt er wel



Wat betreft telefoneren. Blijf het toch met stapjes proberen dat uit te breiden naar meer bellen. Ik weet het, het is niet leuk. Maar het verhoogd de zelfredzaamheid wel.



Bij mij is het ook nog niet helemaal weg hoor die bel angst. Met bekenden geen probleem. Met instanties vind ik ook niet meer zo erg. Ik zeg altijd meteen in het begin van zo'n gesprek dat ik slechthorend ben. En dat het kan gebeuren dat ik dingen niet meteen versta. Meestal gaat het goed. Maar ik heb ook wel eens gehad dat iemand bij een instantie de telefoon er gewoon opgooide. Sneu. Nou prima dan bel ik gewoon nog een keer in de hoop iemand anders aan de lijn te krijgen, waar ik er wel mee uit kom. Ik zorg wel altijd dat ik in de buurt van mensen ben. Dat als ik er echt niet uitkom dat ik de telefoon dan even aan iemand anders kan geven. Meestal niet nodig geweest maar toch.



Ik vind het op 1 ding na momenteel allemaal meevallen. Alleen met solliciteren heb ik er nog echt last van. Ik geef namelijk zeker niet aan dat ik slechthorend ben. Niet omdat ik het niet wil zeggen. Maar ik heb altijd zoiets gehad van eerst kom ik zelf binnen en daarna komt het moment pas dat ik uitleg wat ik heb. Want ik ben er zeker open in. Maar als ik dan met solliciteren bezig was moest ik wel ook alle onbekende nummers opnemen. Nou als ik ergens een hekel aan heb... En omdat het om solliciteren gaat wil je niet dat zo'n telefoontje mis gaat. Is ook goed gegaan tot nu toe gelukkig. Als ik maar zorg dat ik op een rustige plek sta. Ik gaf ook altijd pas als ik op sollicitatiegesprek werd uitgenodigd tijdens het eerste gesprek aan dat ik slechthorend ben. Dan is het moment vind ik, want dan zie je me voor de rest ook hoe ik ben.



Goed om te horen dat je een leuk feestje hebt gehad en niet de volgende dag helemaal op was. Misschien dan ook wel een goeie om met zo'n feest af en toe even uit de drukte te stappen.



Goed bezig zo. Met de tijd mee moet het wel goedkomen zover dat gaat. Het kost alleen helaas tijd met zoiets als dit.



En weet je. Jij bent 20, dat is nog jong. Ik ben 30 maar herken mezelf wel in je, zoals ik zelf was toen ik jong was. Maar ook mensen die geen beperking hebben zullen wel begrijpen wat ik nu zeg. Als je wat ouder word krijg je er steeds meer schijt aan wat anderen van je vinden en denken. Dan gaat het steeds meer om wat je zelf vind en denkt. En als mensen dan rot tegen je doen laat je dat makkelijker los. Dan raakt dat je minder. En vaak is het dan ook een tekortkoming van een ander. Uitzonderingen daargelaten als je natuurlijk zelf fouten maakt. Je snapt vast wel wat ik bedoel



Fijne avond!



Hoi Dance Shoe!

Ik heb je berichtje dezelfde avond nog gelezen, maar ik was niet thuis, en mobiel reageren zorgt voor veel spelfouten, vandaar dat ik wat later reageer.



Ik ben weer thuis, en gisteren bij de dokter geweest! Hij nam me gelukkig heel serieus, en het leek hem een goed plan mij door te

sturen naar het Radboud. Hij en ik voelde daar ons fijner bij dan bij het Erasmus MC. Hij vertelde dat het een goed plan is om na 10 jaar weer eens helemaal op 0 te beginnen en van daaruit verder te kijken naar mogelijkheden.

Dus ik ben echt blij! Hij schrijft dit weekend een verwijsbrief en dan kan ik mij aanmelden. Met het gesprek met hem hebben we ook mijn dossier erbij gepakt, ik ben hier zo vaak voor naar artsen geweest. Omdat ik de afgelopen jaren geen gehoorapparaten meer heb gebruikt, was ik het deels "vergeten". Het blijkt ook dat ik vroeger erg vaak naar de dokter moest voor ooronstekingen en oorpijn elke keer dat ik weer met de gehoorapparaten aan de gang ging.



We zullen het meemaken! Ben erg blij om weer eens alles goed uit te laten zoeken, zeker omdat ik mij er van bewust ben dat ik gehoorvervorming heb.



Wat betreft de belangst, ik probeer wel zo veel mogelijk te bellen. Zeker wanneer een bepaalde afspraak gepland moet worden, en we moeten kijken naar mijn agenda en de agenda van de instantie. Het is dan zo rot om mijn vriend postbode te laten spelen. Wat wel handig is, is om voortaan te melden van mijn slechthorendheid, en evt. een mailtje na te sturen met bevestiging van de afspraak. Zodat ik kan kijken of wat ik opgeschreven heb klopt met wat zij hebben opgeschreven.



Ik denk ook inderdaad dat vele anderen, ook zij zonder functionele beperking, zich in dit verhaal herkennen wat betreft ontwikkeling en het aantrekken van dingen. Dat is gewoon een leerproces.



Het enige wat ik vervelend vind is wanneer je personen verteld van je beperking, maar stug doorgaan met fluisteren (bijvoorbeeld tijdens de les), terwijl ik toch al 100x verteld heb dat ik gewoon niets kan horen als je fluistert, maar echt duidelijk moet praten.

Ik ben dan ook gewoon keihard en reageer gewoon niet meer. En na de les kan ik dan rustig uitleggen dat ik het niet versta wanneer er gefluisterd wordt. Dag later, weer fluisteren. Ja... Ben ik er ook klaar mee. Dag in, dag uit. Gelukkig zijn dit maar 2 of 3 personen uit mijn omgeving.



Ik ben niet bepaald de persoon om even zacht te kunnen roddelen over een ander

Ook geen behoefte aan.



Jij ook een fijne avond!