Longdistance deel 10!!!!

haai,

leuk jullie verhalen te lezen. tgaat niet altijd over rozen...

Bij mij, mijn long distance is een beetje omgekeerde wereld: ik woon op Korsou (Curacao) (ben NL) en mijn lief woont in NL, maar is een Antilliaan. Tsja. Het is ook nog zo dat hij in NL in dezelfde plaats woont, waar ik dus ook woonde. Hij heet trouwens O. De rest laat ik even in het midden, want je weet maar nooit. Om het verhaal compleet te maken kende ik hem al toen we beide in NL woonden, hebben we toen ook kort iets gehad, maar hij is getrouwd (2 kids) en dat werkte nogal fuck. Dirty details zijn voor later.

Uiteindelijk ben ik naar Korsou gegaan, is hij me achternagekomen met vakantie omdat hij niet zonder me kon en maken we nu plannen om allebei hier te wonen.

Als ik het zo lees, denk ik weer: het echte leven bedenk je niet, het overkomt je. Ik zit hier in principe oké, dus heb weinig zin om naar NL te gaan.



Hier werk ik in het onderwijs. Is niet de slechtste baan van de wereld en ik geniet elke dag weer van de warmhartige bruine gezelligheid, de lijfelijkheid van de mensen hier, het lekkere weer uiteraard en helemaal van de Caribische Zee...



Maar wie van jullie zit nou in NL en wie ergens anders? Ik moet er even inkomen wie wie is en wat waar hoe waarom

Vanavond neem ik even de tijd om te-doen-wat-ik-allemaal-wilde-doen-op-internet (lees: uitgebreid rondhangen op het forum). Heb net mijn boekhouding afgerond, dus die kan ik morgen inleveren. Ze zullen wel verbaasd zijn, want meestal kom ik de dag van de deadline binnenstormen.. Nu ben ik welgeteld drie dagen voor de deadline (zal ik het dan toch ooit nog eens leren???). Op de een of andere manier lukt het me ook altijd weer alles terug te vinden. Rekeningen en afschriften zwerven door het huis, maar op het moment dat ik de boekhouding moet doen, vind ik eigenlijk ook altijd alles weer terug, verbazingwekkend genoeg..



Cadi, fijne vakantie!!!! Het motto hier is 'eins geht immer noch', dus je kunt er altijd nog eentje drinken. Tot je je glas niet meer kunt optillen.. Het was afgelopen winter ook ons motto! In de winter wordt hier behoorlijk wat alcohol weggewerkt, pff.

Ben regelmatig ladderzat mijn bed in gerold (zoon was toen een tijdje bij opa/oma en papa). Gasten blijven vaak een week en hebben een week apres ski, maar 'wij-dorpelingen' hebben drie maanden lang elke dag de mogelijkheid tot apres ski.. Ik verheug me al op de komende winter .

Thx voor je mail! Een antwoord is onderweg hoor..



Nog een dikke week en ik ga ook op vakantie!!!! Die donderdag vlieg ik richting Alanya!!! Op het vliegveld sla ik nog wat drank in - dat is daar nogal prijzig -, want ik ben jarig als ik daar ben!!! Joehoee!!!! Ik heb er echt ontzettend veel zin in.

Donderdagochtend ga ik lekker vroeg hier weg en dan wordt ik op het hoofdstation opgepikt door Scharrel. Ik hoop dat hij me naar het station kan brengen, want een beetje hulp kan ik wel gebruiken.. Bij mij lopen zulke dingen nl altijd fout. Ik moet nog zien of mijn ticket echt bij die en die balie klaarligt, zoals een nette dame mij beloofd heeft via de mail..



Es, waarom Duits? Kom jij uit Duitsland??

Snorrie.. duh.. Ik zie nu dat je uit de streek van de Bodensee komt. Lezen, Ine, LEZEN.. Hoe kan het dan dat je zo goed NL schrijft?



Jooles, van harte met je nieuwe baan!!! Goed zo! Succes met deze nieuwe uitdaging!

Heb je nog iets van de Chinees gehoord? Ik begrijp ook nooit hoe mannen-gedachtes werken. Het klinkt haast net alsof hij idd een beetje om aandacht verlegen zat en jij een luisterend oor voor hem bent. Kun je het inmiddels iets meer loslaten?



Nemo, hoe is het nu je in NL bent? Gaat het een beetje?



Etosha, geniet van de laatste weken.. Wat lijkt me dat vreselijk! Vooral de laatste dagen lijken vast voorbij te vliegen, juist als je het zo fijn hebt. Heb je enig idee wanneer jullie elkaar weer zien? Heb ik het goed onthouden dat dat met kerst zal zijn?



Toevallig had ik vorige week dinsdag met Scharrel nog een heel gesprek over taal enzo. Hij is eigenlijk de enige dorpeling (hij woont hier sinds zijn 17e) die mij echt helpt met taal. Hij neemt de tijd om me dingen uit te leggen, zowel over grammatica als over het dialect, spreekt veel hoogduits met me en geeft mij ook de tijd om iets uit te leggen als ik niet de juiste Duitse woorden weet (had ik toch maar wat beter opgelet tijdens de Duitse lessen :-s). Van hem heb ik veel opgestoken, naast mijn werk in het lokale cafeetje dan.



Toch lijkt het me best lastig om een relatie met iemand te hebben die niet jouw taal spreekt. Er blijven altijd dingen die je in je moedertaal beter en duidelijker uit kunt leggen dan in de vreemde taal, ook gevoelens. Of ben ik de enige die dat wel lastig vindt? Zelfs met vriendinnen van hier heb ik het al, dat ik niet altijd meteen uit kan leggen wat er is of waar ik mee zit.



En Isiss, ik denk echt dat zolang het voor R niet van levensbelang is, hij niet echt NL zal gaan praten. Ik merk het hier ook wel, ik moet Duits praten, omdat anders niemand mij verstaat. Als jij ook goed met hem kan communiceren in het Frans, hoeft hij ook met jou niet in het NL te praten, want Frans ligt hem veel beter en dat is dan wel zo makkelijk.

En ach, zo heel belangrijk is het ook weer niet. Het lijkt me het belangrijkst dat je elkaar goed begrijpt en of dat nu in het NL, Spaans, Grieks, Italiaans of wat dan ook is, dat maakt helemaal niet zo veel uit. En als hij het voor zijn werk nodig zou zijn, heeft ie nu vast al wel een kleine basis gelegd.



Annamaria, leuk dat je mee komt schrijven. Ik ben NLse en woon in Tirol in een wintersportgebied. Deze winter leuke NLer leren kennen, kort maar heftige LDR gehad en helaas is het nu geeindigd. Ik schrijf dus nu illegaal mee.

(Mijn scharrel woont in Munchen.. dat telt ook een beetje mee als LDR-tje, toch??? ).

Leuk dat jullie aan het kijken zijn of hij jouw kant weer op kan komen.



Vrijdag hebben we hier een groot feest. Er komen een groot aantal verschillende bands optreden. Alle cafes en bars doen mee en de bands spelen allemaal verschillende muziekstijlen. Het is een groot succes als het mooi weer is, met slecht weer valt het altijd tegen. Vorig jaar was een gekkenhuis. Lekker weer, druk! Ik moet werken, dus zal er net niks van meekrijgen, behalve de Blues-Boogie/Woogie muzikant die bij ons komt spelen.. Ben benieuwd. Een vriend van me uit NL komt over om ook te spelen.



Ik heb jullie weer genoeg lastig gevallen.. Tot later!

Had een eigen onderwerp geplaatst, maar ben hier denk ik goed op mijn plaats...



Hallo allemaal,



Even mijn hart luchten en kijken of ik mijn ervaringen met andere meiden kan delen. Ik ben 32 jaar, heb een fulltimebaan en ben 2 jaar geleden gescheiden. Mijn vrijgezellenleventje beviel me prima. Even tot mezelf komen, bijkomen van alle ellende. Voor mij even geen man meer in mijn leven riep ik steeds! Totdat er zomaar weer eentje je leven binnen wandelt. Is wel eerder gebeurd, maar die waren absoluut niet de moeite waard.



Nou deze wel. Heb hem op 13 juni 2008 ontmoet in mijn stamkroeg. Het Nederlands elftal had gevoetbald en gewonnen. Groot feest in de kroeg dus. Lekker druk en er werd flink gefeest. Ineens kruisten mijn ogen zijn ogen. Poosje oogcontact gehad en toen liep hij op me af. Hij sprak alleen maar Frans. Hij komt uit het franstalige gedeelte van Canada. En was op vakantie bij zijn broer. Het Frans spreken ging me tot mijn verbazing enorm goed af en we raakten verzeild in een leuk gesprek. Aan het eind van de avond vroeg hij mijn nummer en de dag erop hing hij meteen aan de telefoon. Vanaf toen hebben we veel tijd samen doorgebracht. Ben niet altijd even lief voor hem geweest. Probeerde me te verzetten tegen mijn gevoel. Zelfbescherming. Ik wilde toch geen man in mijn leven? En wat moet ik in hemelsnaam met een Canadees. Maar hij hield vol en wist mijn hart voor hem te winnen. We hebben een heerlijke tijd gehad samen. Het voelde zoals het voelen moest. Liefde! Op 28 juli moest hij terug naar Canada. Hij mocht hier niet langen dan drie maanden verblijven. De dagen ervoor hebben we veel gepraat en veel gehuild. Maar ook van elkaar genoten. En toen kwam die dag, die dag die ik zo graag had willen uitwissen. Op 28 juli heb ik hem 's avonds in Amsterdam op de bus gezet. Hij ging via Parijs naar Canada. Wat een vreselijke avond was dat. Ik heb me groot gehouden, maar eenmaal thuis heb ik enorm gehuild. Dinsdag op woensdagnacht belde hij dat hij veilig was aangekomen, dat had hij me beloofd. Ergens ben je enorm onzeker en ben je bang niks meer te horen. Het bellen van Canada naar Nederland is niet makkelijk. Slechte verbindingen. Inmiddels heeft hij een keer of drie gebeld en me een kaart gestuurd. Dat voelt enorm goed, maar toch is er constant een bepaalde onzekerheid. Zoveel kilometers van elkaar verwijderd. Ik heb momenteel vijf weken vakantie, ben bezig aan mijn vierde weken. En ik kan mijn draai maar moeilijk vinden. Niks is hetzelfde zonder hem. Tja en dat is dan liefde...Wen er maar aan! Ik mis het enorm!



Als alles goed gaat, komt hij in oktober naar Nederland. En niet voor een vakantie, maar om hier te wonen! Ik hou al mijn vingers gekruisd en kan niet wachten. Oktober is niet meer zo ver weg. Maar voor mij duurt iedere dag een eeuwigheid.



Ik heb veel contact met zijn moeder en zijn broer. Dat helpt me enorm. Ze zijn enorm lief voor me en zo blijf ik voor mijn gevoel in contact met hem.



Verder schrijf ik hem brieven en kaarten...



En tja...Nu is het gewoon wachten, wachten en nog eens wachten.



Ik ben benieuwd of er meiden zijn met een zelfde soort ervaring. Hoe zij hier mee omgaan.



Groetjes,

Karin

Ine, ik ben Nederlandse, maar geboren en getogen aan de mooie Bodensee dus. Mijn hele familie woont nog in Duitsland. Ik ben als enige voor de studie naar Nederland verhuisd. Zonder een lange termijnplanning te hebben. Eigenlijk was ik steeds van plan om na de studie terug te gaan. Ook omdat ik een groot deel van mijn studietijd een duitse vriend had (een groot deel van de tijd, maar het waren twee verschillende vriendjes). Toen het uit ging met mijn laaste duitse ex heb ik eigenlijk was echt het leven in Nederland ontdekkt en ik voel mij nu hier helemaal thuis en wil niet meer terug. Duitsland is voor vakantie. Al zou ik ook wel terug gaan als ik daar de baan van mijn dromen zou krijgen of zo, maar het zit niet in de planning. Voorlopig zit ik vriend gek te maken met mijn nieuwe hobby, huizen op funda kijken. Iedere dag bekijk ik een nieuwe plaats en kijk of er leuke huizen zijn om dat vervolgens tegen vriend te zeggen dat hij even een hypotheek voor 500.000 euro moet afsluiten want ik heb een geweldig huis gezien.

Dit heeft trouwens wel een serieuze achtergrond waar vriend ook achter staat. Namelijk dat wij ooit meer in het midden van het land willen gaan wonen. Alkmaar is soms toch wat ver weg, alleen werk in Amsterdam is goed bereikbaar, maar Utrecht of Den Haag of zo wordt best wel ver. Dus nu eerst maar eens kijken waar ik baantechnisch eindig en dan verder kijken. Ik vind het wel fijn om iets centraler te gaan wonen. Naar mijn ouders reizen blijft ver, maar een uur minder reizen is iig iets.

Hey en zo is deze post ook nog weer iets long-distanceachtigs geworden, want ik heb natuurlijk een long-distancerelatie met mijn hele familie. Wat dat betreft volg ik mooi mijn ouders, die hebben dat ook hun hele leven lang gehad, maar dan de andere kant op.



Verder was er vast nog vanalles waar ik op zou kunnen reageren, maar ik moet nog aan de studie, en ik ben duf, dus ik laat het hierbij.



Annamaria, ik zou niet weten of er in de Bodensee iets leuks te zien valt bij het duiken. Ik vind duiken eng.

Ik wilde een plaatje plakken, maar lukt niet. Andere keer.

Goeiemorgen,



Ik dacht ik kom ook weer even schrijven met dit druilweer! Vond het eerst wel lekker toen ik net was aangekomen, maar zo zie je maar: 1 wk Nederlands k*t weer en hoezo had ik dat gemist? Komt hier op het moment met bakken uit de hemel, maar goed.



Het is gek om te weten dat ik hier weer terug ben en dat ik níet terug ga naar Marokko. (voor de nieuwkomers: heb 3 jaar relatie gehad met Belgische Marokkaan, een deel longdistance, een deel niet, het laatste jaar (jaar en 3 mnd) heb ik in Marokko gewoond met hem. Relatie is nu net over en ik moest daarom terug naar NL). Heb vaak genoeg moeilijke momenten, maar ja wat doe je eraan. Vooral mijn kast weer inruimen. Dezelfde kast als waar ik anderhalf jaar geleden zo vrolijk alles uit stond te halen met de gedachte: ik hoef hier nooit meer een poging te wagen om mijn kleren in te proppen. Wel dus



Ben voor de rest druk bezig, heb eigenlijk nog amper tijd gehad voor mezelf en dat is eigenlijk wel fijn, heb ik geen tijd om na te denken



Ga in september, als het goed is, een paar weken vrijwilligerswerk doen in Frankrijk. Weet nog niet precies hoe of wat, maar ben er mee bezig. Heb vanmiddag weer mijn eerste (privé) les Frans en dan moeten de brieven aan de plekken waar ik wil gaan werken klaar zijn. Als het wat concreter is laat ik het wel weten!



Voor de rest mis ik hem. Elke dag.



Isiss: had al eerder gereageerd, maar dat stukje was dus weg. Wilde zeggen dat vaak een taal in het eerste jaar heel goed gaat, dat je het gevoel hebt dat je al veel kan en dat het dan stagneert en dat je op zo'n punt komt van het-schiet-eigenlijk-niet-op. Als hij nu even door zou bijten dan kan het opeens zoveel beter gaan!



Kjong: beetje aan het genieten van het alleen zijn? Of mis je ze toch ook wel?



Ine: leuk Turkije! Ik ben echt fan van Turkije! Ik vond het 10x leuker om daar te wonen dan in Marokko. Ben je weleens eerder geweest? Alanya is wel uitgegroeid tot een waar toeristen oord. Hoe zit het nu eigenlijk met die man uit NL? Heb je daar nu niks meer van gehoord? Blijft toch een beetje een vaag verhaal of niet? Ik zelf vind het ook altijd fijn hoor om dezelfde taal te praten als degene waar ik een relatie mee hebt. Met Habibi spreek (sprak) ik Nederlands en dat was toch super. Maarre: is die Scharrel nu echt in de picture, of blijft ie gewoon zijn naam eer aan doen?



Karin: welkom! Las in het andere topic van jou dat je vriend voor jou naar NL komt verhuizen! Jeetje mina dat vind ik nogal wat na een relatief korte tijd samen. Maar natuurlijk wel super gaaf! Er schrijven er hier genoeg mee die jaren hebben moeten wachten (of nog steeds wachten) voor ze samen konden zijn! Oktober is idd niet zo ver meer weg! Ook daar kunnen er vele over meeschrijven, wij (lees de meiden hier) hebben vaak langer moeten wachten om elkaar weer te zien en dan was het voor een paar weken en dan begon de LDR weer. Dus eigenlijk mag je nog in je handjes knijpen

Enig idee hoe het verder gaat als hij hier eenmaal is? Gaat hij meteen bij jou in wonen? Kan hij al iets van NL? Wat gaat hij voor werk doen?



Marg: geniet lekker van je tijd hier! Bevalt het? Vind jij de regen fijn? (of ben je hem inmiddels, zoals ik, ook al beu?)



Es: leuk huizen kijken of Funda! Er is niks zo leuk als fantaseren over je huis! Als ik het goed begrijp wil je eerst kijken waar je aan de slag kunt en dan het huis er op aan passen of andersom?



Etosha: geniet! En tot snel, wij zijn er om je te troosten

Nemo: die regen is echt verschrikkelijk, je kan de deur niet uit. Hier komt 't er in ieder geval met bakken uit, ik ben normaal helemaal niet zo flauw. Hoop niet dat de zomer alweer voorbij is nu, heb hier echt pas 3 keer een rokje aangehad ofzo, niet normaal. En dan ga ik 'n week naar de zon, is het de hele week mooi weer hier.

Ben benieuwd wat je in Frankrijk gaat doen, is dat iets via je leraar? En issie tevreden met je Frans nu? Wij kunnen misschien ook nog wel 'n keer komen oefenen, maar dat moet dan wel voor de ramadan. Oh, en dat is al over een paar weken. We mailen nog anders.



Annamaria: ik heb zelf ook geen longdistancerelatie meer, zit hier illegaal. Heb 't 2 jaar gedaan, met R. uit Marokko en hij is vorige zomer naar BE gekomen (ik ben van NL naar BE verhuisd).

En jij, hoe lang zit jij nu op Curacao dan? Is je vriend intussen gescheiden? Ik neem aan dat jullie elkaar net als Karin (welkom!) moeilijk even tussendoor kunnen zien?

Marokko is wat dat betreft wat makkelijker, niet te ver weg en met 2 bijbaantjes en goed zoeken zijn er best regelmatig goedkope tickets te vinden. De langste tijd dat we elkaar niet hebben kunnen zien tussendoor is 3 maanden geweest, maar meestal ging ik iedere 2 maanden een weekje of soms weekend naar hem toe.



Karin: eens dus met Nemo , die korte tijd kom je wel door, is maar even vergeleken met een paar meiden hier. Niet dat het makkelijk is, maar wel goed te doen, vooral als je regelmatig contact hebt. Wel heftig dat ie nu meteen voor de echtes hier komt wonen! Kan hij zelf een verblijfsvergunning aanvragen, of ben jij degene die dat voor hem doet (en dus ook garant staat)? Niet dat ik denk dat ie profiteert, lijkt me niet met een Canadees, maar om een beetje veiligheid voor jezelf in te bouwen lijkt me niet onverstandig.



Ine: Scharrel, vertel er eens wat meer over Ben ook benieuwd of het 'n leuke is om tijd op te vullen, of hoe zit 't? De Hollander is afgeschreven?

R. en ik spreken dus Frans, allebei niet onze moedertaal, ik ben 'n NLse taalpurist, en R. boeit het dus allemaal niet zo, maar wij communiceren wel erg goed samen. Soms denk ik ook omdat we niet alle ins en outs van dezelfde taal kennen. Frans gaat goed hoor, maar niet tot in de kleinste details, en dat maakt wel dat we sommige dingen basic communiceren, ook omdat er niet meer voor nodig is. Als je elkaar lief vindt of als je boos bent op elkaar, hoeveel is er voor nodig om dat duidelijk te maken? Het gaat naar mijn/ons idee om het basisgevoel, uitleggen om welk miereneukerig dingetje ik precies boos bent (of welke emotie dan ook), voegt niks toe, de emotie is er, en daar kunnen we iets mee doen (ik kom uit 'n relatie met 'n kerel die extreem alles wilde uitpraten, gek werd ik ervan!). Ik moet zeggen dat ik het heel verhelderend vind, maar ik denk dat het alleen maar kan werken als je elkaar heel goed aanvoelt. En geen behoefte hebt aan veel ruzie maken, want dat vind ik wel het allermoeilijkste aan een andere taal.

Hier liggen trouwens nog altijd een paar woordenboeken onder handbereik. NLs-frans (en andersom) en NLs-arabisch, als we echt ergens uit moeten komen wat we niet weten, dan komen we daar wel uit.

Het enige dat ik soms wel lastig vind is dat R. bv. niks van mijn werk weet, en dat krijg ik ook niet goed uitgelegd. De administratie van een grote Hogeschool is op zich niet heel simpel, hij zei laatst "waarom ga je niet hier tegenover werken, dat is toch ook een school?" Dat is dus een basisschooltje. Ik denk niet dat die zich bezighouden met de organisatie van assessments. Maar aan de andere kant is het ook wel weer lekker, om niet heel uitgebreid over je werk te praten thuis (ook hier weer ex-frustraties, die meteen begon 'waarom doe je dat niet zus of zo?!' als ik alleen maar m'n verhaal kwijt wilde). M'n werk blijft zo wel veel meer op m'n werk.



Es: leuk, huizen zoeken! En dan vooral als jij dat kan doen en hij alleen maar ja of nee hoeft te zeggen Op welke termijn moet het gaan gebeuren? Of eerst dé baan vinden? Laatste loodjes nu, heb je er een goed gevoel over?



Marg: heb gister even gekeken in 'n boekhandel maar die CD-rom niet kunnen vinden, alleen 'n echt serieuze (en serieus dure) cursus vanuit 't arabisch. Ik ga morgen nog 'n keer, maar dan naar 'n andere boekhandel.



Nemo & Marg: wat doen jullie hier op vakantie eigenlijk altijd? Hangt zo'n week (of hoe lang dan ook) alleen maar aan elkaar van zo veel mogelijk mensen zien? Lijkt me best vermoeiend, ook om weer in het ritme van pa & ma te leven.

Heb een nieuwe avator, aviator, hoe het zo'n ding? Een plaatje dus, maar je zit em nog niet, flauw!



Dat vrijwilligerswerk ben ik via, via terechtgekomen. Op het moment ben ik een 'solliciatatiebrief' aan het schrijven, ik heb al 'Bonjour monsieur' op papier staan Het schiet nog niet echt op en om 14u moet ik in Vlissingen zijn bij mijn leraar. Maar goed... Ik ga in elk geval in Frankrijk wwoofen. Had ik ook nog nooit van gehoord, maar je moet maar eens kijken op: http://www.wwoof.org/ Wwoof staat voor World Wide Opportunities on Organic Farms. Best leuk hoor! En eindelijk weer eens 'echt' vrijwilligerswerk. Dus niet dat je eerst klauwen met geld moet betalen en dan daar nog kost en inwoning omdat je de ervaring van werken in het buitenland wil maken! Dit is gewoon 15 euro inschrijfkosten (voor Frankrijk) en dan zelf er naar toe en terwijl je daar 5 halve dagen per week werkt krijg je kost en inwoning. (ze hebben het in veel landen op de wereld, ideaal als je ergens bent en je wilt op die manier het land anders leren kennen. Een vriendin van mij heeft het in Costa Rica gedaan om een dierenasiel waar bv krokodillen enz heen gebracht werden, erg gaaf!)



Isiss: jullie zijn meer dan welkom hoor hier in Zeeland! Ik ga wanneer de Ramadan begint, 1 september, naar Frankrijk dus voor die tijd, als er tijd is, zijn jullie welkom. Maar neem dan wel de zon mee zodat we naar het strand kunnen!

Ik ga trouwens in de laatste week van september (is het natuurlijk ook nog Ramadan) mijn spullen halen in Belgie en was dan wel van plan om ook langs jullie te rijden (dan ben ik toch met een auto én in de buurt). Neem ik ook je boek mee, dat ligt hier klaar!



Oh enneuh, ik zie idd heel veel mensen hier. Wat soms vermoeiend is, want op 1 of andere manier criss cross ik door NL, maar naar Zeeland komen is voor veel mensen te ver weg Hoewel nu wel wat mensen gezegd hebben dat ze ook deze kant op willen komen, dus we shall see. Ik verveel me eigenlijk geen moment. Heb tot nu toe nog geen moment voor mezelf gehad. En nu deze ochtend moet ik dus als een gek aan die Franse brieven werken, mijn kast is nog-steeds-niet ingeruimd (en er ligt dus óveral troep/kleren enz) en ik heb nog maar de helft gezien van de mensen die ik wilde... Soms denk ik weleens: ik moet niet naar Frankrijk gaan, dan heb ik meer tijd voor mezelf. Maar ja, die tijd ga ik vast alleen maar zielig zijn, dus zo'n idee is dan al heel snel weer uit mijn hoofd

Langskomen in de ramadan is geen probleem hoor! Je bent zeer welkom! Ik weet alleen dat R. zelf niet tijdens de ramadan leuk weekendjes weg wil (zoals vorig jaar Brugge, cadeautje van vriendinnen). Voelde voor hem niet echt goed, en was verder met zijn niet-eten best onpraktisch.

Ik ga 't er straks effe met R. over hebben, wanneer we bij jou nog langs kunnen komen.



A.s. vrijdag is het in BE een feestdag, en ik denk dat ie dan niet werkt, dus toen ik dat zei, riep ie meteen dat ie naar z'n nichtje in Frankrijk wilde. Maar ik heb geen zin. Wat ik nog niet heb gezegd, want ik zit er over in tweestrijd of ik dat wel of niet moet zeggen. Dit weekend zijn er 'n paar erg leuke dingen om te doen, vrijdagavond 'n leuk reggaeconcert en 'n feestje waar 'n vriend moet draaien, zondagmiddag 'n salsa/percussie-iets, dat lijkt mij allemaal veel leuker dan op bezoek bij nichtje in Frankrijk. Maar ik vind het zo egoïstisch van mezelf om dat te zeggen. R. heeft alleen mij hier, en z'n zus in nichtje in Frankrijk, en we kunnen bij wijze van spreken bijna ieder weekend leuke dingen doen hier. Mij steekt het een beetje dat we ieder langer weekend twee keer een halve dag in de auto zitten om daar heen te gaan, en er nog nooit iemand hier is geweest. "We komen altijd zo laat en we gaan altijd te vroeg weer weg" of is dat een soort beleefdheids-iets om dat te zeggen? Terwijl ze zelf gewoon 'n auto hebben en hierheen kunnen, en wij met z'n 2en zelfs 'n groter appartement hebben dan zij met 3 kinderen. Z'n nichtje kan nog niet komen, die heeft nu alleen nog een verblijfsvergunning voor FR, maar z'n zus dus wel.

Ik vind 't lastig. Heb gisteravond iets gezegd van dat als 't mooi weer is we beter hier kunnen blijven, en als 't geen buiten-concert-weer is daarheen. Maar daar ben ik ook niet helemaal blij mee.

Oh, was nog niet klaar. Klinkt leuk, dat wwoofing! En de randvoorwaarden eromheen ook. Moet je daar echt voor solliciteren?

Moeilijk, dat van dat nichtje.. Kan je niet gewoon tegen R. zeggen wat je hier tegen ons zegt en dan kijken wat hij er van vindt? (die feestdag klinkt wel errug leuk)



Je hoeft geloof ik niet 'echt' te solliciteren. Ik weet namelijk helemaal niks van organic growing. maar je moet wel je komst aankondigen en ze moeten kijken of je in het plaatje past. Dus voelt toch als een soort van solliciatie, maar dan anders. Snappie t nog?

Ik snap 't! Bon chance!



Haha, dat is ook wel 'n idee ja: gewoon effe met R. over hebben.

Hallo maisjes,



Ben weer terug van een lang weekend CH.

Erg leuk gehad, maar erg moe ook



Kom later bijlezen.



Nieuwen, welkom. Heb even vlug gescand.

Ik zie dat jullie mijn huizen kijken serieuzer opvatten als ik het bedoelde. Voorlopig is dat echt nog niet aan de orde. Vriends huis is prima en heeeeeel betaalbaar. Het zou zelfs groot genoeg zijn om 1 a 2 kinderen in op te bergen, dus zolang er niet meer kinderen zijn is er geen noodzaak om te verhuizen. En voor zover ik weet is er nu nog geen kind. Merken jullie dat ik het vaker over kinderen heb? Volgens mij ben ik broeds....



Ik ga voorlopig terug naar mijn oude baan in Amsterdam. Naar Amsterdam vind ik het prima te reizen vanuit Alkmaar, dus ook dat zit goed. Maar ik wil natuurlijk nog iets anders en ik wil mij daarbij niet beperken. "Iets bij de overheid" doen is daarbij ook een optie en Alkmaar-Den Haag vind ik net te ver.



Dus zodra er zich zoiets aandient, zou ik wel serieus verder willen kijken. Vriend is sowieso voor, die wil graag in de provincie Utrecht wonen (omdat de Utrechtse Heuvelrug zo mooie wandelroutes heeft) en hij zou dan ook sneller op zijn werk zijn. Omdat hij in Amsterdam Z-O werkt, moet hij nu natuurlijk altijd heel Amsterdam door.

Maar eerst willen wij dus eventjes samenwonen, sparen, testen of wij het dan nog steeds goed met elkaar kunnen vinden en als dat alles goed loopt dan willen wij een ander huis van ons samen. Huis nu staat uiterraad op vriends naam en blijft dat ook. Ik ga dan ook niet meebetalen aan de hypotheek.



Wat niet wegneemt dat wij het erover hebben welke plaatsen een optie zouden zijn, waarbij alle plaatsen die bij de biblebelt horen afvallen en mijn eis is dat ik ergens wil wonen waar er alle voorzieningen zijn of een goede verbinding met het ov naar de eerstvolgende grotere stad. Vandaar mijn nieuwe hobby is uit te zoeken welke plaatsen mij wel wat lijken. Je moet ook wat als je studieontwijkend gedrag wilt vertonen.

Volgens mij vinden jullie het helemaal niet spannend wat ik hier allemaal schrijf, maar ik laat het toch maar staan.



Apropos studieontwijkend gedrag. Ik moet aan de slag. Mijn begeleider was net een aantal weken weg, en nu heb ik net een afspraak met hem gemaakt om alles wat ik sinds dien gedaan heb door te spreken. Dus deze week wordt het oordeel geveld of ik in der daad mag afstuderen. Ik denk het wel want ik heb hem altijd braaf gemaild, maar mocht hij toch veel kritiek hebben, dan weet ik niet of ik nog tijd genoeg heb om alles aan te passen. Dus eigenlijk moet hij het nu in een keer goed vinden, zodat ik alleen nog maar de conclusie hoef te schrijven en de layout bij te werken.

Ik ga mij maar eens op die afspraak voorbereiden.



Ciao.

Yas, welkom terug (je had best hier een kop koffie kunnen komen drinken.. zover zit ik niet van CH! ).

Hoe is het met je? Krijg je alles al weer een beetje op orde?



Karin, ik zag je andere topic ook al. Leuk dat hij nu al voor jou naar NL wil komen! Spannend ook wel. Jullie kennen elkaar nog niet zo lang. Maar eigenlijk maakt dat ook niet zoveel uit. Hij heeft naast jou ook nog andere bekenden en van te voren weet je nooit hoe iets loopt. En nu maar wachten tot oktober.. ach, voor je het weet is het zover! Zo ver weg is oktober niet meer!!



Es, wat grappig eigenlijk dat jij juist weer terug bent gegaan naar NL. Je ouders zijn beide NL als ik het goed begrijp? En ach, die afstand, je raakt er ook aan gewend en het hoort er gewoon bij.



Nemo, ik ben nog nooit in Turkije geweest. In de winter was hier een reisleidster van mijn leeftijd en zij werkt nu daar. Ik logeer ook bij haar in het appartement. Normaal houd ik helemaal niet zo van dat ubertoeristische, maar ik vind het alleen al leuk om haar te bezoeken. Vanuit NL vliegen andere vrienden ook naar Turkije, dus we zijn met een groepje. Wordt vast heel gezellig, ben in ieder geval heel erg benieuwd hoe het daar is!

Wat lijkt het me lastig om weer opnieuw te beginnen in NL.. kan me voorstellen dat je Habibi nog steeds vreselijk mist, dat is niet in een weekje voorbij en heeft zijn tijd nodig. Plus nog dat je weg bent uit Marokko.. Maar het gaat je zeker weten lukken!! En klinkt leuk, dat werk in Frankrijk! In ieder geval weer een hele leuke uitdaging en genoeg om je zinnen te kunnen verzetten.



Haha, Marg, straks ben je weer thuis en kun je weer heerlijk genieten van de zon! Dat is het voordeel van in het buitenland wonen, vind ik. Die drukte, het (vaak) slechte, koude weer, de stress.. ik kan alles lekker achter laten en me weer thuisvoelen op mijn 'bergje'.



Die Hollander is afgeschreven, maar zit nog veel in mijn hoofd. Heb hem vorige week een berichtje gestuurd dat het wat mij betreft ook wel voorbij is nu, maar dat ik er wel verdriet om had gehad (en nog wel heb, maar dat gaat hem niets aan). Daarna heb ik niets meer gehoord, dus dat moet genoeg zeggen. Helaas. Een collega-serveerster, die in het hotel werkt waar hij altijd de wintersport doorbrengt, heeft hem voor volgende winter nog niet in de boekingskalender kunnen vinden.. Als hij niet komt, zal ik hem wel nooit meer zien.



En dan de scharrel.. Een ietsje oudere oostenrijker (ik heb iets met oudere mannen ), gescheiden sinds 3 jaar en een dochter. Ik denk dat hij nog wel een tijdje scharrel blijft. Hij is in ieder geval erg op zichzelf en eigenlijk vind ik dat ook wel prettig. Ik hoef nog niet zo nodig weer meteen samen te wonen enzo. Hij krijgt een nieuw appartement in een piepklein dorpje verderop en hij werkt in Munchen. Ongeveer 1 weekend per 2 weken is hij hier en dan zien we elkaar, als het lukt. Ik vind hem leuk, voel me fijn bij hem en heb hem graag bij me in de buurt, maar ik heb nog wat reserves.

Zie wel hoe het loopt..



Nu ga ik douchen, moet werken straks. Gelukkig maar een deel van de avond, daarna heb ik vrij en meestal lukt het me aardig om mijn loon van die avond ook meteen weer om te zetten in alcohol.. wordt vast gezellig!

Eerst maar eens genieten in Turkije!!!

[quote]Ine schreef op 12 augustus 2008 @ 15:36:

Yas, welkom terug (je had best hier een kop koffie kunnen komen drinken.. zover zit ik niet van CH! ).

Hoe is het met je? Krijg je alles al weer een beetje op orde?



[quote]



Wel goed, hoor! Mega leuk weekend gehad, begin 25 aug in een nieuwe baan, nog geen eigen woonruimte, zit bij dochter in, maar verder alles wel ok. De opluchting is nog steeds zo groot. En ik ben mezelf weer!



Moet nog steeds bijlezen, krijg steeds telefoontjes tussendoor

Yas: wat goed! Dus lekker nog 'n paar weekjes niet werken, en dan aan de slag. Meer uitleg over de functie in de ak?



Ine: oudere mannen kan ik me dan weer helemaal niet veel bij voorstellen. R. is 5 jaar ouder dan ik, maar net 'n hyperactieve puber af en toe. Wel weer 'n hele mannelijke, en met wat grijze krulletjes, maar toch, altijd energie te veel.

In welke categorie vallen die mannen?



Es: huizen kijken is altijd leuk. Hoe meer je d'r mee bezig bent, hoe serieuzer het wordt. Totdat je er één ziet die 't echt helemaal is, en waarbij de wereld niet doorgaat als je niet gaat kijken. Of kopen. Of ben jij niet zo impulsief?

Nou mn brief voor Frankrijk is af. Heb hem net gemaild naar mijn leraar Frans en zit nu om de minuut de pagina te refreshen. (hij zou hem nakijken en terug sturen zodat ik het naar Frankrijk kan mailen). Schiet niet echt op. Hetzelfde doe ik op de forum, alsof na 1 minuut er opeens iets nieuws op staat.



Verveel me.



Yas: lekker een zo'n weekend! Met wie was je gegaan, wist niet dat je wegging..



Ine: klinkt erg leuk die vakantie! Hoe is het weer bij jou eigenlijk? Hier in NL is echt zo diep triest. Ik zit nu ook weer met zulke koude handen achter die computer en svonds lig ik met een pyama met lange broek en lange mouwen onder de deken. Tis zo koud!

En hoe lang duurt het eigenlijk voordat je die nieuw avator ziet???

Wat wordt er ineens weer een hoop gekwekt



Ik meld me even af, ga vanaf morgen lekker naar Zuid-Frankrijk. Eerst tussenstop vlakbij Parijs en dan vrijdag doorkachelen naar uh.... ergens in het zuiden.



Lief zijn voor elkaar.



Ine, jij zit dan wel heeeel erg dicht bij mijn "mannetje".



Alllemaal, veel plezier en tot over....??? een week of 1, 2 whatever. Tot ik er genoeg van heb.

Bonne route en veel plezier dan maar!



Nemo: die nieuwe avator zie je meteen als je 'm verandert. Dacht ik tenminste.

Nog reactie gehad op je brief?

Cadi: have fun!! Als je maar terug bent voor de 30e! Neem je de zon voor ons mee?



Ik heb gisteren tot 23.30 gewacht tot mijn brief terug zou komen van mijn leraar Frans, maar niks Volgens mij is er iets fout gegaan want hij zou het meteen doen toen ik hem belde om 22.00u. Nou ja, ff wachten tot een wat christelijkere tijd en dan bel ik hem even!



Van die avator snap ik niks want in mijn profiel staat wel al mijn nieuwe, je ziet hem hier alleen niet.

Jij bent er ook vroeg bij



Vandaag staat even shoppen met 'n vriendin op het programma, kijken of er nog wat goedkoops te scoren is. Maar er komt me toch 'n donkergrijze lucht aanzetten nu die precies de verkeerde kant opwaait.

Nemo even F5 intoetsen.

Isiss, zo lang ik naar huizen kijk, die voor ons onbetaalbaar zijn, kan ik impulsief zijn zoveel ik wil, de bank fluit mij dan wel terug. En ik kom steeds bij die huizen van 5 ton en meer uit, vriend moet dus eerst promotie maken en niet zo'n beetje ook