Psyche
alle pijlers
Ellende op de wereld
woensdag 1 april 2015 om 17:13
De titel klinkt vele malen zwaarder dan ik het bedoel, maar toch zit ik er een beetje mee. Ik twijfelde tussen psyche en actueel, maar heb er toch maar psyche van gemaakt.
Ik kan niet goed tegen ellende op de wereld. Ja, ik weet het, welk mens wel? Het probleem zit em in het loslaten van die nare dingen. Dat lukt niet zo goed. Met mij gaat het goed. Ik heb goede vriendinnen, een fijne vriend, een stabiel leven etc. en zoals sommigen zich vast nog wel herinneren is dat ooit anders geweest .
Ik merk nu vaak dat ik me schuldig voel als ik vrolijk ben (of me realiseer hoe goed ik het heb). Hele hordes aan beelden van mensen/dierenleed komen dan als mentale film voorbij. Van deze ellendige foto van een zielig kitten (niet klikken als mijn probleem herkenbaar is), kinderen in oorlogsgeweld tot aan de depressie van een familielid en andere ellende. Het blijft als een film in mijn hoofd spelen totdat ik het eindelijk van me af kan schudden óf niet meer vrolijk ben. Helaas komt dat laatste vaker voor .
Ik probeer de gedachten niet teveel aandacht te geven tot ze weer weg gaan. Maar het blijft me vaak achtervolgen .. Die foto bijvoorbeeld heb ik wéken geleden voor het eerst gezien. En toch komt'ie vrijwel dagelijks in mijn gedachten terug. Ik weet dat die mensen/dieren er geen @#%$ aan hebben dat ik ermee zit en in het dagelijks leven probeer ik een goed mens te zijn en altijd te helpen waar ik kan. Maar het frustreert me dat ik die andere mensen/dieren niet kan helpen (hopeloos idealistisch, i know).
Herkent iemand dit? Hoe gaan jullie er mee om? En hoe laat je het los ?
Ik kan niet goed tegen ellende op de wereld. Ja, ik weet het, welk mens wel? Het probleem zit em in het loslaten van die nare dingen. Dat lukt niet zo goed. Met mij gaat het goed. Ik heb goede vriendinnen, een fijne vriend, een stabiel leven etc. en zoals sommigen zich vast nog wel herinneren is dat ooit anders geweest .
Ik merk nu vaak dat ik me schuldig voel als ik vrolijk ben (of me realiseer hoe goed ik het heb). Hele hordes aan beelden van mensen/dierenleed komen dan als mentale film voorbij. Van deze ellendige foto van een zielig kitten (niet klikken als mijn probleem herkenbaar is), kinderen in oorlogsgeweld tot aan de depressie van een familielid en andere ellende. Het blijft als een film in mijn hoofd spelen totdat ik het eindelijk van me af kan schudden óf niet meer vrolijk ben. Helaas komt dat laatste vaker voor .
Ik probeer de gedachten niet teveel aandacht te geven tot ze weer weg gaan. Maar het blijft me vaak achtervolgen .. Die foto bijvoorbeeld heb ik wéken geleden voor het eerst gezien. En toch komt'ie vrijwel dagelijks in mijn gedachten terug. Ik weet dat die mensen/dieren er geen @#%$ aan hebben dat ik ermee zit en in het dagelijks leven probeer ik een goed mens te zijn en altijd te helpen waar ik kan. Maar het frustreert me dat ik die andere mensen/dieren niet kan helpen (hopeloos idealistisch, i know).
Herkent iemand dit? Hoe gaan jullie er mee om? En hoe laat je het los ?
woensdag 1 april 2015 om 17:18
Je kunt niet het leed van de hele wereld op je nemen en oplossen. Je bent niet verantwoordelijk voor wat de ene mens de andere aandoet.
Wees zelf een goed mens en verbeter zo een klein stukje van de wereld om je heen. En als iedereen dat doet ziet de wereld er een stuk beter uit.
Wees zelf een goed mens en verbeter zo een klein stukje van de wereld om je heen. En als iedereen dat doet ziet de wereld er een stuk beter uit.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 1 april 2015 om 17:21
woensdag 1 april 2015 om 17:28
Ik heb dit niet bij dieren maar wel bij geweld tegen vrouwen. Ik word bijvoorbeeld zo boos en verdrietig als ik de berichten over Boko Haram lees. De rillingen lopen over mijn rug. Hoe kunnen mensen die elkaar aandoen? Hoe kan ik hier tegen vechten? Ik heb geen idee.
Ik haat de mens als die in anarchie leeft. De grenzenloosheid laat mensen tot dingen in staat zijn, gruwelijk. Ik ben hierdoor ook heel bang voor oorlog. Ik zou liever een grote sterkte kerel geweest zijn dan een vrouw. Ik kan mezelf niet beschermen als dat nodig mocht zijn.
Ik haat de mens als die in anarchie leeft. De grenzenloosheid laat mensen tot dingen in staat zijn, gruwelijk. Ik ben hierdoor ook heel bang voor oorlog. Ik zou liever een grote sterkte kerel geweest zijn dan een vrouw. Ik kan mezelf niet beschermen als dat nodig mocht zijn.
woensdag 1 april 2015 om 17:30
Ik herken dit ook helemaal. Ik kan mezelf eindeloos verliezen in al het leed van de wereld, maar dat helpt natuurlijk ook geen zier en maakt je alleen maar depressief. Ik word ook helemaal naar van zielige dierenfilmpjes en foto's, vind het vreselijk oneerlijk dat er zoveel honger is, dat er zoveel mensen en dieren het heel veel slechter hebben dan ik en dat er zoveel vrouwen zijn die geen leven hebben Omdat ze vrouw zijn. Verschrikkelijk allemaal. Maar op de een of andere manier moet je je er meer voor gaan afsluiten omdat jij en ik inderdaad niet de hele wereld kunnen redden (jammer genoeg, als het aan mij lag was er geen honger, oorlog, ziekte en dierenleed). Ik doe dat door maar selectief de krant te lezen en op social media dierenleedfilmpjes en foto's te blocken. Ik kijk daarintegen weer graag naar katten die hondjes pesten en kittens die stomme dingen doen, werkt een stuk opwekkender
woensdag 1 april 2015 om 17:34
Ik had dit ook heel erg tot ik mijn wereld kleiner heb gemaakt.
Geen nieuws behalve de krant want dan kun je kiezen wat je leest.
Geen zielige filmpjes. Mensen die constant dit soort dingen op FB plaatsen gaan van mijn FB af etc.
Het lost niks op want je weet er ellende is maar het geeft wel een grens. Nou ja, voor mij dan.
Dat katje heeft er niks aan dat jij niet vrolijk bent, net zo min dat hij er wat aan heeft dat je wel vrolijk bent.
Leef je eigen leven en laat de rest los.
Geen nieuws behalve de krant want dan kun je kiezen wat je leest.
Geen zielige filmpjes. Mensen die constant dit soort dingen op FB plaatsen gaan van mijn FB af etc.
Het lost niks op want je weet er ellende is maar het geeft wel een grens. Nou ja, voor mij dan.
Dat katje heeft er niks aan dat jij niet vrolijk bent, net zo min dat hij er wat aan heeft dat je wel vrolijk bent.
Leef je eigen leven en laat de rest los.
That's a fine looking high horse, what you got in the stable!
woensdag 1 april 2015 om 17:38
Ik herken het. Zoals met Charlie Hebdo, de Germanwings ramp. Ik slurp het nieuws op en blijf er altijd wel een tijdje mee rondlopen.
Je bent dus niet de enige. Gelukkig is het niet zo ernstig dat ik eronder lijd, maar het is wel (een tijdje) onderdeel van mijn dagelijks leven.
Je bent dus niet de enige. Gelukkig is het niet zo ernstig dat ik eronder lijd, maar het is wel (een tijdje) onderdeel van mijn dagelijks leven.
Les temps sont durs pour les rêveurs...
woensdag 1 april 2015 om 17:57
Ik sluit me aan bij Olla.
Heel bewust sluit ik me af voor veel ellende, ik zie het wel maar laat het niet meer toe in mijn emoties.
Wat me ook helpt is me goed realiseren dat ik helemaal niet de macht heb om veel in deze wereld te veranderen. Zo lang er mensen zijn is er al ellende, dat zal ook altijd zo blijven. Ik heb geen macht over de daden van anderen, kan alleen maar proberen zelf een fatsoenlijk mens te zijn en daar bewuste keuzes in te maken. Zo nietig ben ik, meer niet. Dat weten geeft me rust.
Heel bewust sluit ik me af voor veel ellende, ik zie het wel maar laat het niet meer toe in mijn emoties.
Wat me ook helpt is me goed realiseren dat ik helemaal niet de macht heb om veel in deze wereld te veranderen. Zo lang er mensen zijn is er al ellende, dat zal ook altijd zo blijven. Ik heb geen macht over de daden van anderen, kan alleen maar proberen zelf een fatsoenlijk mens te zijn en daar bewuste keuzes in te maken. Zo nietig ben ik, meer niet. Dat weten geeft me rust.
woensdag 1 april 2015 om 18:06
quote:GeorgetteDansLeTabak schreef op 01 april 2015 @ 17:38:
Ik herken het. Zoals met Charlie Hebdo, de Germanwings ramp. Ik slurp het nieuws op en blijf er altijd wel een tijdje mee rondlopen.
Je bent dus niet de enige. Gelukkig is het niet zo ernstig dat ik eronder lijd, maar het is wel (een tijdje) onderdeel van mijn dagelijks leven.Ja dat heb ik dus ook. Ik voelde me best wel naar om MH17 en Lisanne en Kris in Panama. Ook de onthoofding van Alan Henning greep me erg aan. Het kan me dan ook een paar dagen een beetje somber maken. Is het bij jou ook alleen met sommig nieuws?
Ik herken het. Zoals met Charlie Hebdo, de Germanwings ramp. Ik slurp het nieuws op en blijf er altijd wel een tijdje mee rondlopen.
Je bent dus niet de enige. Gelukkig is het niet zo ernstig dat ik eronder lijd, maar het is wel (een tijdje) onderdeel van mijn dagelijks leven.Ja dat heb ik dus ook. Ik voelde me best wel naar om MH17 en Lisanne en Kris in Panama. Ook de onthoofding van Alan Henning greep me erg aan. Het kan me dan ook een paar dagen een beetje somber maken. Is het bij jou ook alleen met sommig nieuws?
woensdag 1 april 2015 om 18:10
woensdag 1 april 2015 om 18:13
Heel herkenbaar. Ik kijk dus ook niet naar het nieuws. En herinner me er soms aan dat ik er niets aan kan doen in een welvarend land te zijn geboren, net zomin als dat degenen die het slecht hebben daar niks aan kunnen doen. Criminelen snap ik niet en ik wil het ook niet snappen. ik hou me maar voor dat ze niet sporen.
Wat ik er dus aan doe is geen nieuws kijken niet te veel kranten en ellende berichten lezen en me heel goed beseffen dat ik doe wat ik kan om de wereld om me heen zo goed mogelijk te maken: mijn buren en mensen op straat die mijn blik treffen, groet ik. Ik help waar ik kan en ik doe vrijwilligerswerk. En ik heb een rotsvast vertrouwen in de wil tot samenwerking die wij mensen hebben, blijf hopen dat het ooit goed komt met de wereld- al weet ik ook dat wij dat niet gaan meemaken. Tegenover al het slechte staat minstens zoveel goeds. Zoek dat bewust op en het sterkt je vertrouwen in het goede van de mens. Bij mij helpt het (meestal) om zo door het leven te gaan. Maar het is een bewuste keus want anders komt alles veel te hard binnen en word ik depressief. Dat wil ik niet, vooral voor de mensen om me heen. Ze hebben meer aan me als ik optimistisch en met vertrouwen in het leven sta. Dus doe ik dat.
Wat ik er dus aan doe is geen nieuws kijken niet te veel kranten en ellende berichten lezen en me heel goed beseffen dat ik doe wat ik kan om de wereld om me heen zo goed mogelijk te maken: mijn buren en mensen op straat die mijn blik treffen, groet ik. Ik help waar ik kan en ik doe vrijwilligerswerk. En ik heb een rotsvast vertrouwen in de wil tot samenwerking die wij mensen hebben, blijf hopen dat het ooit goed komt met de wereld- al weet ik ook dat wij dat niet gaan meemaken. Tegenover al het slechte staat minstens zoveel goeds. Zoek dat bewust op en het sterkt je vertrouwen in het goede van de mens. Bij mij helpt het (meestal) om zo door het leven te gaan. Maar het is een bewuste keus want anders komt alles veel te hard binnen en word ik depressief. Dat wil ik niet, vooral voor de mensen om me heen. Ze hebben meer aan me als ik optimistisch en met vertrouwen in het leven sta. Dus doe ik dat.
woensdag 1 april 2015 om 18:23
quote:Sorcha_ schreef op 01 april 2015 @ 18:06:
[...]
Ja dat heb ik dus ook. Ik voelde me best wel naar om MH17 en Lisanne en Kris in Panama. Ook de onthoofding van Alan Henning greep me erg aan. Het kan me dan ook een paar dagen een beetje somber maken. Is het bij jou ook alleen met sommig nieuws?
Ja, het ene nieuws grijpt meer aan dan het ander. Charlie Hebdo (en gevolgen) grepen me bijvoorbeeld erger aan dan MH17. Omdat mijn vriend, dochter en ik net twee dagen daarvoor waren teruggekomen uit Parijs. En een hotel hadden niet ver van de Joodse supermarkt. Het idee dat die lieflijke, romantische stad met gezellige after-Kerstdrukte een paar dagen later toneel werd van zinloze moorden en klopjachten: onvoorstelbaar. Ik heb daar best over zitten malen.
Met de MH17 was ik op vakantie. Het nieuws kwam anders binnen, mede omdat er op die dag iets heel ingrijpends gebeurde bij een kennis van ons. Dat kreeg meer aandacht dus. De dag van de terugweg was ook de dag van die enorme rouwstoet. Wij reden er net voor. Toen begon het pas 'te landen.'
Nou ja, wat ik zeg: ik word er niet depressief van. Maar blijf er wel een tijd mee rond lopen.
[...]
Ja dat heb ik dus ook. Ik voelde me best wel naar om MH17 en Lisanne en Kris in Panama. Ook de onthoofding van Alan Henning greep me erg aan. Het kan me dan ook een paar dagen een beetje somber maken. Is het bij jou ook alleen met sommig nieuws?
Ja, het ene nieuws grijpt meer aan dan het ander. Charlie Hebdo (en gevolgen) grepen me bijvoorbeeld erger aan dan MH17. Omdat mijn vriend, dochter en ik net twee dagen daarvoor waren teruggekomen uit Parijs. En een hotel hadden niet ver van de Joodse supermarkt. Het idee dat die lieflijke, romantische stad met gezellige after-Kerstdrukte een paar dagen later toneel werd van zinloze moorden en klopjachten: onvoorstelbaar. Ik heb daar best over zitten malen.
Met de MH17 was ik op vakantie. Het nieuws kwam anders binnen, mede omdat er op die dag iets heel ingrijpends gebeurde bij een kennis van ons. Dat kreeg meer aandacht dus. De dag van de terugweg was ook de dag van die enorme rouwstoet. Wij reden er net voor. Toen begon het pas 'te landen.'
Nou ja, wat ik zeg: ik word er niet depressief van. Maar blijf er wel een tijd mee rond lopen.
Les temps sont durs pour les rêveurs...
woensdag 1 april 2015 om 18:50
Ik herken eea wel, en ben serieus blij dat meer dan ik al meer dan de helft plus een stukje al geleefd heb. ik zou echt absoluut niet jong willen zijn anno 2015. de wereld is gek, aan flarden en ook in dit kikkerland worden ouderen uitgekotst (die mensen die altijd van jong af aan fulltime gewerkt hebben en belasting betaald ten faveure van ook deze huidige generatie) Maar nee, , de verdeeldheid slaat toe, jongeren geven de schuld aan de babyboomers) door wie ze deels opgevoed zijn, opleiding mogen genieten en wiens vruchten ze nog steeds plukken) woningen worden door de oudjes "bezet" en daardoor komen jongeren niet aan de bak ( vind je het gek of wou jij je opa en oma uit hun huis smijten voor je eigen hachje?) Ondertussen nemen gelukszoekers alle goedkope huurhuizen in, roepen vanuit hun uitkering naar hun thuisland: he, kom maar hierheen met onze 12 kinderen, gratis geld en we fokken wel door, plaats zat, hoe meer babies, des te meer geld, heerlijk hoor, neem opa en opa ook maar gelijk mee, makkie hier en een hele berg gratis geld ........
Ik ben zo blij dat ik geen jongere meer ben, Nederland is totaal verkloot, niet door de hardwerkende babyboomers maar door die sociale kutten zoals de PvdAlloctonen, die ons hardverdiende geld er compleet doordraaien voor anderen behalve voor eigen volk.
Ik ben zo blij dat ik geen jongere meer ben, Nederland is totaal verkloot, niet door de hardwerkende babyboomers maar door die sociale kutten zoals de PvdAlloctonen, die ons hardverdiende geld er compleet doordraaien voor anderen behalve voor eigen volk.
woensdag 1 april 2015 om 18:58
quote:sabbaticalmeds schreef op 01 april 2015 @ 18:10:
probeer te helpen in je eigen omgeving. Geef aan goede doelen, consumeer verstandig en haal je dieren uit de opvang. Dat kan je doen, elke dag weer. Probeer je niet af te sluiten voor groot nieuws, want van negeren wordt de wereld niet beter, maar probeer niet alles op jezelf te betrekken.Dit.
probeer te helpen in je eigen omgeving. Geef aan goede doelen, consumeer verstandig en haal je dieren uit de opvang. Dat kan je doen, elke dag weer. Probeer je niet af te sluiten voor groot nieuws, want van negeren wordt de wereld niet beter, maar probeer niet alles op jezelf te betrekken.Dit.
woensdag 1 april 2015 om 19:16
quote:thaorchid schreef op 01 april 2015 @ 18:50:
Ik ben zo blij dat ik geen jongere meer ben, Nederland is totaal verkloot, niet door de hardwerkende babyboomers maar door die sociale kutten zoals de PvdAlloctonen, die ons hardverdiende geld er compleet doordraaien voor anderen behalve voor eigen volk.
Dusss....
Van zo'n reactie kan ik los van alle andere ellende al wel depressief worden. Wat een naastenliefde en door dit soort hatelijkheden gaat het nooit goedkomen met de wereld. Ik ben het wel een beetje met je eens dat de huidige maatschappij niet helemaal is zoals het zou kunnen en moeten zijn, maar dat betekent wat mij betreft niet dat er geen plek is voor ouderen en asielzoekers ( wat jij gelukszoekers noemt. Ik ben benieuwd wat je gedaan had als jij in hun land was geboren en niet in dit rijke, welvarende land!).
Ik ben zo blij dat ik geen jongere meer ben, Nederland is totaal verkloot, niet door de hardwerkende babyboomers maar door die sociale kutten zoals de PvdAlloctonen, die ons hardverdiende geld er compleet doordraaien voor anderen behalve voor eigen volk.
Dusss....
Van zo'n reactie kan ik los van alle andere ellende al wel depressief worden. Wat een naastenliefde en door dit soort hatelijkheden gaat het nooit goedkomen met de wereld. Ik ben het wel een beetje met je eens dat de huidige maatschappij niet helemaal is zoals het zou kunnen en moeten zijn, maar dat betekent wat mij betreft niet dat er geen plek is voor ouderen en asielzoekers ( wat jij gelukszoekers noemt. Ik ben benieuwd wat je gedaan had als jij in hun land was geboren en niet in dit rijke, welvarende land!).
woensdag 1 april 2015 om 19:28
Ik maak soms iets om mijn emoties uit te drukken over een onderwerp wat me erg emotioneert, vooral onderwerpen uit het nieuws dan. Een knutselobject, een gedicht, tekening of een collage. Zo ga ik daarmee om. Dat heb ik nu vaker gedaan en dat bevalt heel goed. Ik laat het meestal alleen aan mijn vriend zien. Je kunt ook een kaarsje branden natuurlijk. Ik vind dat helpen om er niet weken over te blijven piekeren. Ik bewaar ze en als ik er jaren later naar kijk, weet ik weer precies hoe heftig het was en hoe ik me erbij voelde.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
woensdag 1 april 2015 om 19:38
ik heb 10 jaar lang 24/7 voor mijn vader, mijn schoonouders en nog wat kennissen van mijn vader gezorgd dus hatelijkheid is by far een kutopmerking,ik wed dat jij dat niet gat doen voor je ouders en met gelukszoekers die hier en masse binnen komen rollen heb ik geen shit, die moeten wij betalen met z'n allen en ik geef er geen drol om waarom ze hier zijn, met uitzondering van de echte vluchtelingen zijn het enkel golddiggers die hier het "gratis"geld komen opvreten tot ze 90 zij, liefst ook nog met een immense batterij aan nazaten die allemaal net zo hard door fokken als ze eenmaal hier zijn want die leveren nog mee gemeenschapsgeld op. Een aangezien man 52% van zijn zuurbetaalde salaris mag ophoesten en ik mijn baan heb opgegeven om zélf voor mijn zwaar demente vader en schoonouders te zorgen en daardoor de maatschappij heel veel geld het bespaard mag ik daar een mening over hebben.
Ik heb geen fuck te maken met asielzoekers die enkel uit de ruif komen vreten vanaf het moment dat ze hier komen tot aan hun dood, het is verloren zooi die hier niet horen, en ze sneeuwen de échte die nergens heen kunnen compleet onder . Mar goed, dat jij en zo velen nog langer dan 10 jaar op een huisje zitten te wachten maakt jou dus niet uit? En dus moet ik over een jaar of twintig maar mjn helemaal zelf betaalde heerlijke huis afstaan aan zielige klaplopers of zo omdat ik dan bejaard ben. Dacht het even niet, mijn huis, zelf betaald met een zooi spaargeld en een wijze hypotheek, zo jammer dat jonkies ons niet de wijze besluiten gunnen met de risico's die wij ook ooit genomen hebben, de jaloezie is echt te zielig. Werken voor je geld, sparen en ooit mag dan ook eens een keer meespelen in de wondere wereld hoe een huis te kopen met zelf, door heel hard werken aangelegde reserves. Maar ja, de huidige generatie lijkt alles maar vanuit het blote niks te willen, met vooral heel veel neerbuigendheid tov de eigen ouders. Welkom in 2015 waar ego's hoogtij denken te vieren zonder dat er ook maar iets tegenover staat.
Ik heb geen fuck te maken met asielzoekers die enkel uit de ruif komen vreten vanaf het moment dat ze hier komen tot aan hun dood, het is verloren zooi die hier niet horen, en ze sneeuwen de échte die nergens heen kunnen compleet onder . Mar goed, dat jij en zo velen nog langer dan 10 jaar op een huisje zitten te wachten maakt jou dus niet uit? En dus moet ik over een jaar of twintig maar mjn helemaal zelf betaalde heerlijke huis afstaan aan zielige klaplopers of zo omdat ik dan bejaard ben. Dacht het even niet, mijn huis, zelf betaald met een zooi spaargeld en een wijze hypotheek, zo jammer dat jonkies ons niet de wijze besluiten gunnen met de risico's die wij ook ooit genomen hebben, de jaloezie is echt te zielig. Werken voor je geld, sparen en ooit mag dan ook eens een keer meespelen in de wondere wereld hoe een huis te kopen met zelf, door heel hard werken aangelegde reserves. Maar ja, de huidige generatie lijkt alles maar vanuit het blote niks te willen, met vooral heel veel neerbuigendheid tov de eigen ouders. Welkom in 2015 waar ego's hoogtij denken te vieren zonder dat er ook maar iets tegenover staat.
woensdag 1 april 2015 om 20:28
Ik reageer niet vaak op dit soort topics maar dit komt mij wel bekend voor.
Ook ik blijf rondlopen met de ellende die er om mij heen gebeurt. Maar het ergste vind ik de hardheid van mensen naar elkaar toe. De haat die vaak ook nog wordt gevoed door oa de media. De constante beschuldigende vinger naar Moslims. Ik heb vaak zo'n enorme medelijden met deze groep mensen. Gelukkig lopen wij hier in ons "nieuwe" land minder tegen aan.
Thaorchid:
Wij zijn wrsch vd zelfde leeftijd....Sara net gezien hier
Allereerste mijn petje af voor de zorg die je op je neemt voor je ouders en schoonouders en andere naasten.
Maarrrrrr waarom kun je die zorg niet doortrekken naar anderen. Waarom zo vreselijk haatdragend naar asielzoekers? Ik heb lesgegeven op MBO's en ik had ook een klas met asielzoekers en ik kan je vertellen dat deze jongeren tig keer meer gemotiveerd waren in school en op hun stage plekken (in de zorg) dan al mijn andere klassen.
Wij zijn nu zelf al 11 jaar immigrant, juist de hardheid v een deel vd Nederlanders heeft ons doen besluiten om NL achter ons te laten. We krijgen vaak de vraag of we het zat waren al die asielzoekers enzo, en dan zeggen we altijd dat we juist zijn geëmigreerd om de NL'ers.
Ik snap best dat het een lastig probleem is en ik denk ook zeker dat de overheid hier niet zo goed mee is omgegaan in het verleden. Maar asielzoekers zijn mensen net als jij en ik. Mensen die ook vaak juist heel erg goed zorgen voor hun ouders, net als jij.
Het doet mij zeer om te lezen hoe je deze groep mensen benoemt: "zielige klaplopers", "gelukzoekers"(zoeken we trouwens niet allemaal naar geluk?), "asielzoekers die enkel uit de ruif komen vreten". Brrrr, daar krijg ik het koud van. We hebben het hier over mensen, mensen die vaak best het e.e.a. achter hun rug hebben en geen immigrant zoals wij die met ons gezin de keuze hebben gemaakt vanuit een luxe positie.
Ook ik blijf rondlopen met de ellende die er om mij heen gebeurt. Maar het ergste vind ik de hardheid van mensen naar elkaar toe. De haat die vaak ook nog wordt gevoed door oa de media. De constante beschuldigende vinger naar Moslims. Ik heb vaak zo'n enorme medelijden met deze groep mensen. Gelukkig lopen wij hier in ons "nieuwe" land minder tegen aan.
Thaorchid:
Wij zijn wrsch vd zelfde leeftijd....Sara net gezien hier
Allereerste mijn petje af voor de zorg die je op je neemt voor je ouders en schoonouders en andere naasten.
Maarrrrrr waarom kun je die zorg niet doortrekken naar anderen. Waarom zo vreselijk haatdragend naar asielzoekers? Ik heb lesgegeven op MBO's en ik had ook een klas met asielzoekers en ik kan je vertellen dat deze jongeren tig keer meer gemotiveerd waren in school en op hun stage plekken (in de zorg) dan al mijn andere klassen.
Wij zijn nu zelf al 11 jaar immigrant, juist de hardheid v een deel vd Nederlanders heeft ons doen besluiten om NL achter ons te laten. We krijgen vaak de vraag of we het zat waren al die asielzoekers enzo, en dan zeggen we altijd dat we juist zijn geëmigreerd om de NL'ers.
Ik snap best dat het een lastig probleem is en ik denk ook zeker dat de overheid hier niet zo goed mee is omgegaan in het verleden. Maar asielzoekers zijn mensen net als jij en ik. Mensen die ook vaak juist heel erg goed zorgen voor hun ouders, net als jij.
Het doet mij zeer om te lezen hoe je deze groep mensen benoemt: "zielige klaplopers", "gelukzoekers"(zoeken we trouwens niet allemaal naar geluk?), "asielzoekers die enkel uit de ruif komen vreten". Brrrr, daar krijg ik het koud van. We hebben het hier over mensen, mensen die vaak best het e.e.a. achter hun rug hebben en geen immigrant zoals wij die met ons gezin de keuze hebben gemaakt vanuit een luxe positie.
Optimist tot in de kist!
woensdag 1 april 2015 om 20:43
O olifantje, ik denk er precies zo over als jij maar ik voel me roepende in de woestijn. Ik ben nu talloze keren in discussies gegaan met mensen die denken zoals thaorchid. Ik gooi de handdoek even in de ring hoor.
De mensen zien en horen wat ze willen geloven en beschuldigen mij daar tegelijkertijd van. Ik word er draaierig van. Ik heb laatst een goed artikel gelezen over deradicalisering, want daar is men zo bang voor, ik niet, maar ik durf het niet te bespreken. 1 PVVer en de discussie heeft geen zin meer. Met oplossingen en ideeen komen, helpt niet. Goed onderbouwde argumenten helpen niet. Echt, het enige wat men wil horen is dat ze allemaal op moeten rotten. En dat is het enige wat ze uit mijn mond nooit zullen horen. Want dat slaat helemaal nergens op.
Mocht men idd bevolkingsgroepen gaan weren uit Nederland, ga ik ook emigreren. Desnoods wandelend de grens over. Ik weet zeker dat ik niet de enige zal zijn. Thaorchid en cohorten willen mij vast een goeie reis wensen. Want dat is hun oplossing voor problemen van alle soorten en maten: oprottuuuuh!
De mensen zien en horen wat ze willen geloven en beschuldigen mij daar tegelijkertijd van. Ik word er draaierig van. Ik heb laatst een goed artikel gelezen over deradicalisering, want daar is men zo bang voor, ik niet, maar ik durf het niet te bespreken. 1 PVVer en de discussie heeft geen zin meer. Met oplossingen en ideeen komen, helpt niet. Goed onderbouwde argumenten helpen niet. Echt, het enige wat men wil horen is dat ze allemaal op moeten rotten. En dat is het enige wat ze uit mijn mond nooit zullen horen. Want dat slaat helemaal nergens op.
Mocht men idd bevolkingsgroepen gaan weren uit Nederland, ga ik ook emigreren. Desnoods wandelend de grens over. Ik weet zeker dat ik niet de enige zal zijn. Thaorchid en cohorten willen mij vast een goeie reis wensen. Want dat is hun oplossing voor problemen van alle soorten en maten: oprottuuuuh!
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.