Brief alleenstaande moeder
zaterdag 4 april 2015 om 15:58
Ik heb onderstaand stukje niet zelf geschreven, het is een brief van een lezeres in een tijdschrift maar ik vond het zo lief dat ik het met jullie wilde delen. Mijn complimenten voor moeders en vaders die gewoon hun stinkende best doen
Elke avond om 19.15 uur loop ik langs haar huis. Ik loop dan mijn avondrondje met de hond en vlak voordat ik thuis ben kijk ik altijd even bij haar naar binnen. En elke avond zie ik haar met haar dochtertje van anderhalf jaar spelen. Ik zie haar voorlezen, ik zie haar zingen, ze geeft veel lieve aandacht aan haar kleine meisje. De moeder is alleenstaand en doet het allemaal maar. Ze werkt vier dagen per week, regelt alles in huis. Zaterdags maait ze soms het gras. Ik zie haar vermoeide blik in de supermarkt als ze de weekboodschappen doet. Ze doet het maar. In haar eentje een kind opvoeden. Ze kan niet anders. Maar ik weet hoe zwaar het is. Ik scheidde van mijn man toen ons zoontje drie jaar was. Maar juist die eerste twee jaren had ik niet geweten wat ik zonder mijn partner had gemoeten. Het zijn tropenjaren. Elke avond om 19.15 uur aai ik mijn hond en kijk ik even met een glimlach naar binnen. Met een blik van bewondering voor haar en al die alleenstaande moeders en vaders.
Elke avond om 19.15 uur loop ik langs haar huis. Ik loop dan mijn avondrondje met de hond en vlak voordat ik thuis ben kijk ik altijd even bij haar naar binnen. En elke avond zie ik haar met haar dochtertje van anderhalf jaar spelen. Ik zie haar voorlezen, ik zie haar zingen, ze geeft veel lieve aandacht aan haar kleine meisje. De moeder is alleenstaand en doet het allemaal maar. Ze werkt vier dagen per week, regelt alles in huis. Zaterdags maait ze soms het gras. Ik zie haar vermoeide blik in de supermarkt als ze de weekboodschappen doet. Ze doet het maar. In haar eentje een kind opvoeden. Ze kan niet anders. Maar ik weet hoe zwaar het is. Ik scheidde van mijn man toen ons zoontje drie jaar was. Maar juist die eerste twee jaren had ik niet geweten wat ik zonder mijn partner had gemoeten. Het zijn tropenjaren. Elke avond om 19.15 uur aai ik mijn hond en kijk ik even met een glimlach naar binnen. Met een blik van bewondering voor haar en al die alleenstaande moeders en vaders.
zaterdag 4 april 2015 om 17:59
Dat zeggen helden en heldinnen altijd, dat is toch niet meer dan normaal? Toch vind ik alle ouders die zich zo inzetten om het zo goed mogelijk te doen, geweldig. Alleenstaand of niet. Alleenstaand kan zwaar zijn maar samen ook! Ook al vinden jullie het normaal, ik vind het bijzonder. Ik ben het dus eens met de briefschrijver/fster, ik heb daar ook bewondering voor. Dat mag best wel eens gezegd worden!
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
zaterdag 4 april 2015 om 18:15
quote:gladoortje74 schreef op 04 april 2015 @ 17:59:
Dat zeggen helden en heldinnen altijd, dat is toch niet meer dan normaal? Toch vind ik alle ouders die zich zo inzetten om het zo goed mogelijk te doen, geweldig. Alleenstaand of niet. Alleenstaand kan zwaar zijn maar samen ook! Ook al vinden jullie het normaal, ik vind het bijzonder. Ik ben het dus eens met de briefschrijver/fster, ik heb daar ook bewondering voor. Dat mag best wel eens gezegd worden!Wat jammer dat jij niet altijd positief en blij kunt zijn. Wil je erover praten?
Dat zeggen helden en heldinnen altijd, dat is toch niet meer dan normaal? Toch vind ik alle ouders die zich zo inzetten om het zo goed mogelijk te doen, geweldig. Alleenstaand of niet. Alleenstaand kan zwaar zijn maar samen ook! Ook al vinden jullie het normaal, ik vind het bijzonder. Ik ben het dus eens met de briefschrijver/fster, ik heb daar ook bewondering voor. Dat mag best wel eens gezegd worden!Wat jammer dat jij niet altijd positief en blij kunt zijn. Wil je erover praten?
zaterdag 4 april 2015 om 18:23
quote:theinvasion schreef op 04 april 2015 @ 17:47:
[...]
Dat is toch niet meer als normaal? Daarom neem je toch ook kinderen, om lief voor ze te kunnen zijn? Ben je het zelf niet altijd dan omdat je er bewondering voor hebt?Ik ben lang niet altijd lief, misschien moet ik het daar zoeken inderdaad..
[...]
Dat is toch niet meer als normaal? Daarom neem je toch ook kinderen, om lief voor ze te kunnen zijn? Ben je het zelf niet altijd dan omdat je er bewondering voor hebt?Ik ben lang niet altijd lief, misschien moet ik het daar zoeken inderdaad..
zaterdag 4 april 2015 om 18:31
quote:chanella1 schreef op 04 april 2015 @ 17:03:
Ik heb zelf een overbuurvrouw die na een moeilijke scheiding met 4 kleine kinderen is achtergebleven.Stom dan dat ze niet heeft ingezet op een co-ouderschap. Zie nu in mijn omgeving iemand die met een co-ouderschap van 65-35% veel vaker eens 'vrij' is en dingen voor zichzelf kan doen.
Ik heb zelf een overbuurvrouw die na een moeilijke scheiding met 4 kleine kinderen is achtergebleven.Stom dan dat ze niet heeft ingezet op een co-ouderschap. Zie nu in mijn omgeving iemand die met een co-ouderschap van 65-35% veel vaker eens 'vrij' is en dingen voor zichzelf kan doen.
zaterdag 4 april 2015 om 19:38
quote:Ikbenanoniem schreef op 04 april 2015 @ 17:56:
Waarom is een kind van anderhalf zo laat op?
19:15 is toch niet zo laat?
Thuiskomen van werk, eten koken, samen eten, bad, tanden poetsen, verhaaltje etc. Dan is het al gauw 19:15 hoor. Hier vaak ook wel een kwartier tot drie kwartier later voor zoon in bed ligt.
Waarom is een kind van anderhalf zo laat op?
19:15 is toch niet zo laat?
Thuiskomen van werk, eten koken, samen eten, bad, tanden poetsen, verhaaltje etc. Dan is het al gauw 19:15 hoor. Hier vaak ook wel een kwartier tot drie kwartier later voor zoon in bed ligt.
zaterdag 4 april 2015 om 22:23
quote:emma77emma schreef op 04 april 2015 @ 18:31:
Ik vind het we een heel lief berichtje. Kreeg zelfs even tranen in mijn ogen (hormonen zeker?). Ik ben zelf een (bewust) alleenstaande moeder. Bedankt voor het plaatsen TO.Aww, het was in de eerste instantie ook de bedoeling om met dit topic de alleenstaande moeders (en vaders) een hart onder de riem te steken Ik vond de brief zo schattig dat ik het hier wilde delen, na alle kritiek begon ik toch te twijfelen maar ik ben blij dat jij het wel kunt waarderen
Ik vind het we een heel lief berichtje. Kreeg zelfs even tranen in mijn ogen (hormonen zeker?). Ik ben zelf een (bewust) alleenstaande moeder. Bedankt voor het plaatsen TO.Aww, het was in de eerste instantie ook de bedoeling om met dit topic de alleenstaande moeders (en vaders) een hart onder de riem te steken Ik vond de brief zo schattig dat ik het hier wilde delen, na alle kritiek begon ik toch te twijfelen maar ik ben blij dat jij het wel kunt waarderen
zaterdag 4 april 2015 om 22:29
zaterdag 4 april 2015 om 22:32
quote:erizo schreef op 04 april 2015 @ 18:31:
[...]
Stom dan dat ze niet heeft ingezet op een co-ouderschap. Zie nu in mijn omgeving iemand die met een co-ouderschap van 65-35% veel vaker eens 'vrij' is en dingen voor zichzelf kan doen.De reden daarvoor moet je zoeken in de psychische toestand van haar ex-man (dat het mis zou gaan was van tevoren niet te voorspellen) Ik wil er niet te veel over zeggen want dan wordt het iets te herkenbaar. Ik vind dat ze het geweldig doet, echt een inspiratie. Ik lees dat dat hier vanzelfsprekend wordt gevonden maar alsnog vind ik het knap. Ik denk niet dat ik het haar na zou doen.
[...]
Stom dan dat ze niet heeft ingezet op een co-ouderschap. Zie nu in mijn omgeving iemand die met een co-ouderschap van 65-35% veel vaker eens 'vrij' is en dingen voor zichzelf kan doen.De reden daarvoor moet je zoeken in de psychische toestand van haar ex-man (dat het mis zou gaan was van tevoren niet te voorspellen) Ik wil er niet te veel over zeggen want dan wordt het iets te herkenbaar. Ik vind dat ze het geweldig doet, echt een inspiratie. Ik lees dat dat hier vanzelfsprekend wordt gevonden maar alsnog vind ik het knap. Ik denk niet dat ik het haar na zou doen.
zaterdag 4 april 2015 om 22:46
quote:theinvasion schreef op 04 april 2015 @ 17:47:
[...]
Dat is toch niet meer als normaal? Daarom neem je toch ook kinderen, om lief voor ze te kunnen zijn? Ben je het zelf niet altijd dan omdat je er bewondering voor hebt?Je krijgt ook kinderen met zijn tweeën, meestal. Die keuze maak je. Toch vrij pittig wanneer er dan één wegvalt. Ik ken overigens geen ouder die altijd lief is voor zijn/haar kinderen.
[...]
Dat is toch niet meer als normaal? Daarom neem je toch ook kinderen, om lief voor ze te kunnen zijn? Ben je het zelf niet altijd dan omdat je er bewondering voor hebt?Je krijgt ook kinderen met zijn tweeën, meestal. Die keuze maak je. Toch vrij pittig wanneer er dan één wegvalt. Ik ken overigens geen ouder die altijd lief is voor zijn/haar kinderen.