Zwanger
alle pijlers
ruzie met moeder
vrijdag 10 april 2015 om 14:23
hallo,
ik heb de laatste tijd steeds meer 'ruzie' met mijn moeder.. ik weet niet goed of ik het echt ruzie kan noemen omdat ik het vaak het liefst negeer wat ze zegt...
dit is vooral nu ik zwanger ben, ik voel er weinig voor om bij elke discussie te huilen namelijk..
dit kan bijvoorbeeld gaan over dat ik maar moet gaan lijnen, dan weeg ik hopelijk na de bevalling minder dan voor ik zwanger werd.. (lijkt me niet zo goed toch??)
of dat ik alleen maar emotioneel doe/ben omdat dat zo zou horen tijdens je zwangerschap..
ohja, en dat ik eigenlijk nog niet blij mag zijn, omdat er nog wat mis kan gaan..
ik probeer me er niet zo veel van aan te trekken, maar merk dat dit erg moeilijk gaat..
iemand tips?? of in een soortgelijke situatie gezeten? ik merk dat dit de band tussen ons niet beter maakt...
ik heb de laatste tijd steeds meer 'ruzie' met mijn moeder.. ik weet niet goed of ik het echt ruzie kan noemen omdat ik het vaak het liefst negeer wat ze zegt...
dit is vooral nu ik zwanger ben, ik voel er weinig voor om bij elke discussie te huilen namelijk..
dit kan bijvoorbeeld gaan over dat ik maar moet gaan lijnen, dan weeg ik hopelijk na de bevalling minder dan voor ik zwanger werd.. (lijkt me niet zo goed toch??)
of dat ik alleen maar emotioneel doe/ben omdat dat zo zou horen tijdens je zwangerschap..
ohja, en dat ik eigenlijk nog niet blij mag zijn, omdat er nog wat mis kan gaan..
ik probeer me er niet zo veel van aan te trekken, maar merk dat dit erg moeilijk gaat..
iemand tips?? of in een soortgelijke situatie gezeten? ik merk dat dit de band tussen ons niet beter maakt...
er komt een moment waarop je beseft dat je voor sommige mensen nooit genoeg bent... de vraag is: is dat jouw, of hun probleem?
vrijdag 10 april 2015 om 14:40
Ik zou het 'luchtig' proberen te brengen, maar dan moet t contact wel goed zijn verder denk ik? Iets in de trant van : Mam, als je t zwanger zijn nou eens aan mij overlaat en jij gaat los met kleertjes en andere prul ipv mee zwanger te willen zijn, daar word waarschijnlijk iedereen het gelukkigst van.
Maargoed, dat moet bij jou en de band met je moeder passen.
Maargoed, dat moet bij jou en de band met je moeder passen.
vrijdag 10 april 2015 om 14:47
Wat een negativiteit! Zou ik ook niet op zitten te wachten.
Gefeliciteerd met je zwangerschap en geniet er maar flink van. In het leven kan elke dag wel wat mis gaan. Betekent dat volgens jouw moeder ook dat je niet van het leven mag genieten?!
Probeer je moeder duidelijk te maken dat je niet op zoveel negativiteit zit te wachten. Het zal waarschijnlijk lastig zijn haar de komende 9 maanden te ontwijken. En als je dat niet in haar gezicht durft te zeggen, geef haar dan een brief. Schrijf daar heel eerlijk in hoe je je voelt als ze zulke dingen zegt. Ik kan me niet voorstellen dat ze daar niet van onder de indruk zal zijn.
Gefeliciteerd met je zwangerschap en geniet er maar flink van. In het leven kan elke dag wel wat mis gaan. Betekent dat volgens jouw moeder ook dat je niet van het leven mag genieten?!
Probeer je moeder duidelijk te maken dat je niet op zoveel negativiteit zit te wachten. Het zal waarschijnlijk lastig zijn haar de komende 9 maanden te ontwijken. En als je dat niet in haar gezicht durft te zeggen, geef haar dan een brief. Schrijf daar heel eerlijk in hoe je je voelt als ze zulke dingen zegt. Ik kan me niet voorstellen dat ze daar niet van onder de indruk zal zijn.
vrijdag 10 april 2015 om 14:53
vrijdag 10 april 2015 om 15:00
we hebben een moeilijke band gehad...
mijn jeugd is wat anders gelopen dan bij anderen, waardoor ik al op mijn 13e volwassen was/moest zijn.
dit heeft niet geholpen in mijn band..
mijn zus heeft al 2 kinderen en wat ik jammer vind is dat ik het bij haar zo anders heb gezien.. maar goed, mijn zus en ik lijken ook in niets op elkaar qua bouw.. zij is heel dun, dus mijn moeder zei bij haar niets over afvallen ofzo..
mijn jeugd is wat anders gelopen dan bij anderen, waardoor ik al op mijn 13e volwassen was/moest zijn.
dit heeft niet geholpen in mijn band..
mijn zus heeft al 2 kinderen en wat ik jammer vind is dat ik het bij haar zo anders heb gezien.. maar goed, mijn zus en ik lijken ook in niets op elkaar qua bouw.. zij is heel dun, dus mijn moeder zei bij haar niets over afvallen ofzo..
er komt een moment waarop je beseft dat je voor sommige mensen nooit genoeg bent... de vraag is: is dat jouw, of hun probleem?
vrijdag 10 april 2015 om 16:27
vrijdag 10 april 2015 om 16:33
Mijn moeder heeft hoge standaarden en moeite met het geven van complimenten. Je moet zeg maar een verzorgde, sportieve, academisch opgeleide vrouw zijn, met een goed betaalde baan, leuk huis, elegante echtgenoot, kunst aan de muur en publicaties op je naam. Tsja. Als ze kritiek heeft, laat ik het dus maar van me afglijden. Gelukkig weet ik dat ze tegenover anderen wel positief over me praat.
Maar als je moeder je echt het idee geeft dat er van alles mis is met je, zou ik er òf mee kappen òf de confrontatie aangaan. Misschien kan je eens vragen of ze je nou echt alleen maar ziet als een dikke, emotionele, domme doos of dat ze toch ook iets positiefs weet te verzinnen?
Maar als je moeder je echt het idee geeft dat er van alles mis is met je, zou ik er òf mee kappen òf de confrontatie aangaan. Misschien kan je eens vragen of ze je nou echt alleen maar ziet als een dikke, emotionele, domme doos of dat ze toch ook iets positiefs weet te verzinnen?
vrijdag 10 april 2015 om 16:41
Gaan lijnen is het slechtste wat je kan doen tijdens een zwangerschap (nou ja bijna het slechtste). Maar gezond eten en opletten hoeveel je eet is dan weer wel heel belangrijk. Ik was tijdens mijn zwangerschap wel echt bewuster bezig met wat ik at, vanuit het idee dat mijn kind een deel van mijn voedingsstoffen binnenkreeg. Dus misschien dat ze het vanuit dat oogpunt bedoelt. Neemt niet weg dat ze dan haar woorden wel beter kan kiezen
Wat betreft opmerkingen over dat er nog dingen mis kunnen gaan. Ja dat kan altijd, dat kan nog tot het moment dat je bevalt (en daarna), zou je daarom je hele zwangerschap niet blij mogen zijn met je zwangerschap? Wat een rare gedachte. Ik ben vanaf minuut 1 (nouja nadat ik bekomen was van de schok dat het toch echt gelukt was) alleen maar blij geweest. Het is toch bijzonder dat het lukt en dat je mogelijk iets prachtigs op de wereld mag zetten.
Wat betreft hormonen, tja de een heeft er meer last van dan de ander. Ik heb helemaal geen huilbuien ofzo gehad tijdens de zwangerschap, maar ben nu ik moeder ben wel vatbaarder voor huilbuien, vooral als het over zielige kindjes gaat.
Maar goed wat betreft je moeder, ik zou haar minimaal 1 keer vertellen dat je niet op dat soort van opmerkingen zit te wachten. Dat je zelf heel goed weet dat er nog vanalles mis kan gaan en dat je zelf bepaalt hoe je je leven leidt. Als ze je echt blijft kwetsen met dat soort van opmerkingen en je kunt het niet van je af laten glijden, dan zou ik elke keer dat ze zo'n opmerking maakt, opstaan en weggaan met de mededeling dat je niet zit te wachten op commentaar van haar en dat je ergens anders lekker gaat genieten van je zwangerschap en dat dan ook gewoon doen. Het is niet waard hoor om je naar te voelen door wat een ander (in dit geval je moeder) tegen je zegt, dan moet je gewoon echt voor jezelf kiezen.
Wat betreft opmerkingen over dat er nog dingen mis kunnen gaan. Ja dat kan altijd, dat kan nog tot het moment dat je bevalt (en daarna), zou je daarom je hele zwangerschap niet blij mogen zijn met je zwangerschap? Wat een rare gedachte. Ik ben vanaf minuut 1 (nouja nadat ik bekomen was van de schok dat het toch echt gelukt was) alleen maar blij geweest. Het is toch bijzonder dat het lukt en dat je mogelijk iets prachtigs op de wereld mag zetten.
Wat betreft hormonen, tja de een heeft er meer last van dan de ander. Ik heb helemaal geen huilbuien ofzo gehad tijdens de zwangerschap, maar ben nu ik moeder ben wel vatbaarder voor huilbuien, vooral als het over zielige kindjes gaat.
Maar goed wat betreft je moeder, ik zou haar minimaal 1 keer vertellen dat je niet op dat soort van opmerkingen zit te wachten. Dat je zelf heel goed weet dat er nog vanalles mis kan gaan en dat je zelf bepaalt hoe je je leven leidt. Als ze je echt blijft kwetsen met dat soort van opmerkingen en je kunt het niet van je af laten glijden, dan zou ik elke keer dat ze zo'n opmerking maakt, opstaan en weggaan met de mededeling dat je niet zit te wachten op commentaar van haar en dat je ergens anders lekker gaat genieten van je zwangerschap en dat dan ook gewoon doen. Het is niet waard hoor om je naar te voelen door wat een ander (in dit geval je moeder) tegen je zegt, dan moet je gewoon echt voor jezelf kiezen.
vrijdag 10 april 2015 om 18:57
quote:yette schreef op 10 april 2015 @ 16:33:
Maar als je moeder je echt het idee geeft dat er van alles mis is met je, zou ik er òf mee kappen òf de confrontatie aangaan. Misschien kan je eens vragen of ze je nou echt alleen maar ziet als een dikke, emotionele, domme doos of dat ze toch ook iets positiefs weet te verzinnen?
Dit dus... Probeer het eens vanaf een andere kant te benaderen (voor haar).
Mijn moeder heeft altijd makkelijke zwangerschappen gehad en zegt dus dat ik me niet zo moet aanstellen. Mijn zwangerschap loopt wat anders, ik ben best ziek geweest in het 1e trimester en nu bij 28 weken nog steeds last van misselijkheid.
Het zat me best dwars dat mijn moeder meerdere keren aangaf 'dat ik er ook teveel aan toe kon geven' dus ik heb gezegd dat ze vertrouwen in mij moet hebben. Ik ben immers volwassen en ik stel me niet aan want zij heeft me toch opgevoed? (vrij harde opvoeding in de zin van 'niet zeuren, gewoon doen')
Dat heeft wel even geholpen voorlopig, ik zag wel dat het haar raakte.
Succes ermee!
Maar als je moeder je echt het idee geeft dat er van alles mis is met je, zou ik er òf mee kappen òf de confrontatie aangaan. Misschien kan je eens vragen of ze je nou echt alleen maar ziet als een dikke, emotionele, domme doos of dat ze toch ook iets positiefs weet te verzinnen?
Dit dus... Probeer het eens vanaf een andere kant te benaderen (voor haar).
Mijn moeder heeft altijd makkelijke zwangerschappen gehad en zegt dus dat ik me niet zo moet aanstellen. Mijn zwangerschap loopt wat anders, ik ben best ziek geweest in het 1e trimester en nu bij 28 weken nog steeds last van misselijkheid.
Het zat me best dwars dat mijn moeder meerdere keren aangaf 'dat ik er ook teveel aan toe kon geven' dus ik heb gezegd dat ze vertrouwen in mij moet hebben. Ik ben immers volwassen en ik stel me niet aan want zij heeft me toch opgevoed? (vrij harde opvoeding in de zin van 'niet zeuren, gewoon doen')
Dat heeft wel even geholpen voorlopig, ik zag wel dat het haar raakte.
Succes ermee!
vrijdag 10 april 2015 om 19:21
quote:LA_Woman schreef op 10 april 2015 @ 18:57:
[...]
Dit dus... Probeer het eens vanaf een andere kant te benaderen (voor haar).
Mijn moeder heeft altijd makkelijke zwangerschappen gehad en zegt dus dat ik me niet zo moet aanstellen. Mijn zwangerschap loopt wat anders, ik ben best ziek geweest in het 1e trimester en nu bij 28 weken nog steeds last van misselijkheid.
Het zat me best dwars dat mijn moeder meerdere keren aangaf 'dat ik er ook teveel aan toe kon geven' dus ik heb gezegd dat ze vertrouwen in mij moet hebben. Ik ben immers volwassen en ik stel me niet aan want zij heeft me toch opgevoed? (vrij harde opvoeding in de zin van 'niet zeuren, gewoon doen')
Dat heeft wel even geholpen voorlopig, ik zag wel dat het haar raakte.
Succes ermee!
[...]
Dit dus... Probeer het eens vanaf een andere kant te benaderen (voor haar).
Mijn moeder heeft altijd makkelijke zwangerschappen gehad en zegt dus dat ik me niet zo moet aanstellen. Mijn zwangerschap loopt wat anders, ik ben best ziek geweest in het 1e trimester en nu bij 28 weken nog steeds last van misselijkheid.
Het zat me best dwars dat mijn moeder meerdere keren aangaf 'dat ik er ook teveel aan toe kon geven' dus ik heb gezegd dat ze vertrouwen in mij moet hebben. Ik ben immers volwassen en ik stel me niet aan want zij heeft me toch opgevoed? (vrij harde opvoeding in de zin van 'niet zeuren, gewoon doen')
Dat heeft wel even geholpen voorlopig, ik zag wel dat het haar raakte.
Succes ermee!
vrijdag 10 april 2015 om 19:27
Dumpen.
Ik had er ook zo een. Voor de zwangerschap en ook nog tijdens liet ik best over me heen walsen. Na de geboorte van mijn zoon vond ik de kracht om NEE te zeggen. Nee mam, je mag niet op visite als je van dat soort opmerkingen maakt. Ja maar ik doe toch niks? wat zeg ik dan?
Nou op het moment dat ze op visite was en een ongepaste opmerking maakte heb ik haar de deur gewezen. Kijk mam, dit is nou zo'n opmerking waar ik géén zin in heb. Volgende keer kun je weer langskomen maar nu ff niet meer.
Echt het gaat nu best goed.
Ik had er ook zo een. Voor de zwangerschap en ook nog tijdens liet ik best over me heen walsen. Na de geboorte van mijn zoon vond ik de kracht om NEE te zeggen. Nee mam, je mag niet op visite als je van dat soort opmerkingen maakt. Ja maar ik doe toch niks? wat zeg ik dan?
Nou op het moment dat ze op visite was en een ongepaste opmerking maakte heb ik haar de deur gewezen. Kijk mam, dit is nou zo'n opmerking waar ik géén zin in heb. Volgende keer kun je weer langskomen maar nu ff niet meer.
Echt het gaat nu best goed.
vrijdag 10 april 2015 om 20:20
Iedereen bedankt voor de tips!
Dinte: mijn moeder bedoelde niet dat ik moest opletten... Mijn moeder bedoelde dat ik eigenlijk geen aardappels zou mogen eten, vanwege de koolhydraten.. En ook geen muesli repen of iets anders in die richting... Haar idee was voor mij om letterlijk niets aan te komen, dan zou de baby wat van mijn kilo's overnemen.
Ik ga eens goed overdenken wat ik ga doen
Dinte: mijn moeder bedoelde niet dat ik moest opletten... Mijn moeder bedoelde dat ik eigenlijk geen aardappels zou mogen eten, vanwege de koolhydraten.. En ook geen muesli repen of iets anders in die richting... Haar idee was voor mij om letterlijk niets aan te komen, dan zou de baby wat van mijn kilo's overnemen.
Ik ga eens goed overdenken wat ik ga doen
er komt een moment waarop je beseft dat je voor sommige mensen nooit genoeg bent... de vraag is: is dat jouw, of hun probleem?
