Psyche
alle pijlers
Starten met Citalopram
woensdag 27 augustus 2014 om 08:55
Dat is de bedoeling...
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
zaterdag 11 april 2015 om 00:25
Hee Bibaatje, wat goed van je, gewoon weer helemaal aan t werk! Je klus klinkt spannend, kan je er wat meer over vertellen of liever niet? Ik denk dat het heel logisch is dat je blokkeert en bang bent voor wat er allemaal aan gevoel boven kan komen nu je bij het "moeilijkste" gedeelte bent aanbeland. Ik herken ook wat je zegt, dat je vaak niet weet wat je voelt. Moet zeggen dat ik zo diep zat, dat ik met heel veel huilen en kwetsbaar zijn en allemaal andere enge dingen, nu wel een stuk op weg ben. T voelt ontzettend naakt en eng, maar ik merk dat ik opener begin te worden en zo dus beter bij mijn gevoel kom. En dat ik het dan ook vaker kan accepteren. Ik hoop ontzettend dat je probeert door te zetten, hoe ontzettend eng het ook is, je bent al zo ontzettend ver gekomen nu!!
En lieve stoere Bella, fijn ook om jou weer te lezen hier!! Mijn ongezouten mening: lekker terug naar 10 Mg en pas misschien ooit een keer af gaan bouwen als jij het gevoel hebt dat je dat wil en eraan toe bent! De huisarts kan zoveel willen. Jij voelt je er nu niet goed bij en daar gaat het om. Vind ik. Maar volgens mij vind je dat zelf ook!! Ik begin steeds meer te accepteren dat ik aan de medicatie zit. Ga zelfs volgende week nog een stapje ophogen om te zien of ook die gekke paniek dan helemaal wegblijft. Jammer dan, dan maar misschien nog heel lang pillen slikken. Als ik een of andere lichamelijke aandoening had gehad, had ik geen moment getwijfeld over wel of niet doorgaan met medicatie, dus waarom nu wel?
Hoe lang slik jij nu ook weer de escitalopram, ook nog niet heel lang toch? En 10 Mg is inderdaad weinig!! Ik heb dan wel andere medicatie, maar ik ga nu ophogen naar 150 Mg. Zit nu op 112,5 en voel me er een heel stuk beter bij dan een paar maanden geleden!! Deze medicatie is op te bouwen naar 350 maar dat is niet mijn bedoeling, dat vind ik wel echt een hoge dosering. Volgens mij is het gangbaar om een half jaar tot een jaar de dosering te slikken waar je het goed op doet. Weet niet of je daar al aan zit (half jaar), maar echt, waarom het jezelf moeilijker maken nu je eindelijk lekker stabiel en fijn in je vel zit?
En lieve stoere Bella, fijn ook om jou weer te lezen hier!! Mijn ongezouten mening: lekker terug naar 10 Mg en pas misschien ooit een keer af gaan bouwen als jij het gevoel hebt dat je dat wil en eraan toe bent! De huisarts kan zoveel willen. Jij voelt je er nu niet goed bij en daar gaat het om. Vind ik. Maar volgens mij vind je dat zelf ook!! Ik begin steeds meer te accepteren dat ik aan de medicatie zit. Ga zelfs volgende week nog een stapje ophogen om te zien of ook die gekke paniek dan helemaal wegblijft. Jammer dan, dan maar misschien nog heel lang pillen slikken. Als ik een of andere lichamelijke aandoening had gehad, had ik geen moment getwijfeld over wel of niet doorgaan met medicatie, dus waarom nu wel?
Hoe lang slik jij nu ook weer de escitalopram, ook nog niet heel lang toch? En 10 Mg is inderdaad weinig!! Ik heb dan wel andere medicatie, maar ik ga nu ophogen naar 150 Mg. Zit nu op 112,5 en voel me er een heel stuk beter bij dan een paar maanden geleden!! Deze medicatie is op te bouwen naar 350 maar dat is niet mijn bedoeling, dat vind ik wel echt een hoge dosering. Volgens mij is het gangbaar om een half jaar tot een jaar de dosering te slikken waar je het goed op doet. Weet niet of je daar al aan zit (half jaar), maar echt, waarom het jezelf moeilijker maken nu je eindelijk lekker stabiel en fijn in je vel zit?
zaterdag 11 april 2015 om 08:12
zaterdag 11 april 2015 om 21:27
Jullie hadden gelijk dames.
Één en ander besproken met de HA en gewoonweg aangegeven dat ik nog niet toe ben aan stoppen.
Dat het gedeeltelijk een zelfvertrouwen kwestie is.
Ze ging er meteen in mee en nu afgesproken dat ik doorga met 10 mg en over een half jaar bekijken we de situatie opnieuw.
Ik voel me opgelucht.
Schijnbaar ging het me te snel.
Raio
Ik lees dat je dichter bij je gevoel komt. Dat gebeurt mij nu ook. Zo fijn is dat!
Dank jullie voor de reacties en de hulp.
Ik meld me gauw weer!
Één en ander besproken met de HA en gewoonweg aangegeven dat ik nog niet toe ben aan stoppen.
Dat het gedeeltelijk een zelfvertrouwen kwestie is.
Ze ging er meteen in mee en nu afgesproken dat ik doorga met 10 mg en over een half jaar bekijken we de situatie opnieuw.
Ik voel me opgelucht.
Schijnbaar ging het me te snel.
Raio
Ik lees dat je dichter bij je gevoel komt. Dat gebeurt mij nu ook. Zo fijn is dat!
Dank jullie voor de reacties en de hulp.
Ik meld me gauw weer!
Huts!
dinsdag 14 april 2015 om 08:51
He wat goed bella! Dat zal zeker een opluchting zijn. Als je er nog niet aan toe bent kun je er volgens mij bij voorbaat al van uitgaan dat het afbouwen dan niet goed gaat.
Je moet er volledig achter staan!
Wat ben ik trots op je Raio! Je klinkt zo fijn en opgewekt. Je hebt maar mooi doorgezet toen het zo zwaar was. Ik ben blij dat je je beter voelt. Dat heb je wel verdiend.
Je moet er volledig achter staan!
Wat ben ik trots op je Raio! Je klinkt zo fijn en opgewekt. Je hebt maar mooi doorgezet toen het zo zwaar was. Ik ben blij dat je je beter voelt. Dat heb je wel verdiend.
dinsdag 14 april 2015 om 08:58
Ik was nog niet klaar....
En bibaatje, wat goed dat je weer volledig aan het werk bent! Dat is best snel gegaan ineens of niet? Geen last meer van de paniek s avonds?
Het lijkt me moeilijk om zo heftig met je gevoel aan de slag te gaan, maar wel goed dat je het doet.
Hier gaat het prima, ik ga steeds weer een stapje verder vooruit. Langzaamaan doe ik ook steeds vaker weer dingen die ik eerder niet meer durfde. Verder van huis bijvoorbeeld. Of naar drukke sociale gelegenheden. Dat ontweek ik toch vaak het liefst.
En ik geniet ontzettend! Van het wakker worden en meteen vrolijk zijn. Van een ochtend in de speeltuin zijn met dochter zonder steeds maar te denken, wat doe ik hier. Van het werken. Van het weinige piekeren. En zeker ook van het feit dat ik zo weinig spanning heb. Iedere dag realiseer ik me dat en iedere avond als ik m'n pilletje inneem denk ik, wat is het toch raar dat dit kleine pilletje mijn leven zoveel gemakkelijker maakt.
Voorlopig is er ook nog geen haar op mijn hoofd die denkt aan afbouwen, eerst nog genieten van de rust in mijn hoofd en lijf!
En bibaatje, wat goed dat je weer volledig aan het werk bent! Dat is best snel gegaan ineens of niet? Geen last meer van de paniek s avonds?
Het lijkt me moeilijk om zo heftig met je gevoel aan de slag te gaan, maar wel goed dat je het doet.
Hier gaat het prima, ik ga steeds weer een stapje verder vooruit. Langzaamaan doe ik ook steeds vaker weer dingen die ik eerder niet meer durfde. Verder van huis bijvoorbeeld. Of naar drukke sociale gelegenheden. Dat ontweek ik toch vaak het liefst.
En ik geniet ontzettend! Van het wakker worden en meteen vrolijk zijn. Van een ochtend in de speeltuin zijn met dochter zonder steeds maar te denken, wat doe ik hier. Van het werken. Van het weinige piekeren. En zeker ook van het feit dat ik zo weinig spanning heb. Iedere dag realiseer ik me dat en iedere avond als ik m'n pilletje inneem denk ik, wat is het toch raar dat dit kleine pilletje mijn leven zoveel gemakkelijker maakt.
Voorlopig is er ook nog geen haar op mijn hoofd die denkt aan afbouwen, eerst nog genieten van de rust in mijn hoofd en lijf!
donderdag 16 april 2015 om 23:58
Hoi allen,
Ik zie dat dit forum nog redelijk actief is. Ik heb ander half uur jullie berichten door gelezen, kwam bij pagina 15, nu maar door gescrold naar de laatste pagina. Lees morgen de overige berichten even.
Vanaf woensdag j.l zou ik moeten starten met Citalopram.
Echter zie ik hier erg tegen op. Bang voor de bijwerkingen en hoe deze uit zullen pakken.
Ik ga Citalopram gebruiken omdat ik ocs heb, obsessief compulsieve stoornis, in de zin van controledwang, dwangedachten, depressie en paniekaanvallen.
Ik ben onder behandeling van de psycholoog, maar lijk een beetje stil te gaan staan. Ik ben gelukkig niet meer zo depressief en merk vooruitgang met de therapie die ik krijg. Waarschijnlijk heb ik een extra duwtje nodig om verder te komen. Vandaar dat men het verstandig vind om te starten met AD.
Woensdag zou ik starten, niet gebeurd, nu zou ik vandaag starten, ik zou de eerste tablet na de avond maaltijd innemen. Paniek... de hele dag hikte ik al tegen het moment van inname aan. Ik weet het, hou mezelf nu een beetje voor de gek. Maar moet morgen echt beginnen.
Gelukkig kwam ik jullie forum tegen. Ik sluit mij graag aan bij jullie.
Hoe gaat het nu met jullie ?
Ik zie dat dit forum nog redelijk actief is. Ik heb ander half uur jullie berichten door gelezen, kwam bij pagina 15, nu maar door gescrold naar de laatste pagina. Lees morgen de overige berichten even.
Vanaf woensdag j.l zou ik moeten starten met Citalopram.
Echter zie ik hier erg tegen op. Bang voor de bijwerkingen en hoe deze uit zullen pakken.
Ik ga Citalopram gebruiken omdat ik ocs heb, obsessief compulsieve stoornis, in de zin van controledwang, dwangedachten, depressie en paniekaanvallen.
Ik ben onder behandeling van de psycholoog, maar lijk een beetje stil te gaan staan. Ik ben gelukkig niet meer zo depressief en merk vooruitgang met de therapie die ik krijg. Waarschijnlijk heb ik een extra duwtje nodig om verder te komen. Vandaar dat men het verstandig vind om te starten met AD.
Woensdag zou ik starten, niet gebeurd, nu zou ik vandaag starten, ik zou de eerste tablet na de avond maaltijd innemen. Paniek... de hele dag hikte ik al tegen het moment van inname aan. Ik weet het, hou mezelf nu een beetje voor de gek. Maar moet morgen echt beginnen.
Gelukkig kwam ik jullie forum tegen. Ik sluit mij graag aan bij jullie.
Hoe gaat het nu met jullie ?
vrijdag 17 april 2015 om 08:22
Hoi Angel!
Niet bang zijn om te beginnen. Echt niet.
Wij hebben dat (ik in ieder geval) allemaal gehad, en na de bijwerkingen ben je blij dat je gestart bent.
Die bijwerkingen vielen bij mij ook alleszins mee.
Ikzelf was banger voor de bijwerkingen dan dat ze er echt waren.
Zoals je misschien gelezen hebt gaat het met mij heel goed.
Ik ben alleen gestopt met afbouwen.
Waarom?
Omdat ik me met dit steuntje in de rug gewoon veel heppier voel. Ik slik maar 10 mg, en als ik dat de rest van mijn leven moet doen...soit! So be it.
Maar mijn angst en paniekaanvallen zijn er bijna niet meer. En áls ze er al zijn, dan reageert mijn lijf er gewoon niet op. Mijn lichaam negeert het.
Dat geeft zoveel rust.
Succes meid!
Niet bang zijn om te beginnen. Echt niet.
Wij hebben dat (ik in ieder geval) allemaal gehad, en na de bijwerkingen ben je blij dat je gestart bent.
Die bijwerkingen vielen bij mij ook alleszins mee.
Ikzelf was banger voor de bijwerkingen dan dat ze er echt waren.
Zoals je misschien gelezen hebt gaat het met mij heel goed.
Ik ben alleen gestopt met afbouwen.
Waarom?
Omdat ik me met dit steuntje in de rug gewoon veel heppier voel. Ik slik maar 10 mg, en als ik dat de rest van mijn leven moet doen...soit! So be it.
Maar mijn angst en paniekaanvallen zijn er bijna niet meer. En áls ze er al zijn, dan reageert mijn lijf er gewoon niet op. Mijn lichaam negeert het.
Dat geeft zoveel rust.
Succes meid!
Huts!
vrijdag 17 april 2015 om 10:10
Hoi Bella,
Dank je voor je berichtje terug.
Ik vond het zeker fijn om jullie ervaringen te lezen.
En wat goed dat jij je nu beter voelt! Daar gaat het uiteindelijk om.
Vanavond dan maar na de maaltijd het tabletje innemen. Stom, je weet dat je het misschien nodig hebt, maar zie er werkelijk ontzettend tegen op. Vannacht de hele nacht er over lopen piekeren.
Ik maak mij inderdaad ook erg druk voor de bijverschijnselen. En weet, dat dat bij iedereen anders is.
Heb je misschien tips voor de eerste dagen?
Groetjes
Dank je voor je berichtje terug.
Ik vond het zeker fijn om jullie ervaringen te lezen.
En wat goed dat jij je nu beter voelt! Daar gaat het uiteindelijk om.
Vanavond dan maar na de maaltijd het tabletje innemen. Stom, je weet dat je het misschien nodig hebt, maar zie er werkelijk ontzettend tegen op. Vannacht de hele nacht er over lopen piekeren.
Ik maak mij inderdaad ook erg druk voor de bijverschijnselen. En weet, dat dat bij iedereen anders is.
Heb je misschien tips voor de eerste dagen?
Groetjes
vrijdag 17 april 2015 om 10:20
Ik weet natuurlijk niet hoe de anderen het gedaan hebben.
Maar wat voor mij het beste werkte de eerste dagen:
Accepteren dat de bijwerkingen er zijn. Er niet tegen vechten. Je weet dat et voor een goed doel is.
En vooral: doen wat het beste voelt.
Wil je eten, eet wat. Wil je niet eten, dan niet.
Wil je naar buiten, ga naar buiten. Zo niet, dan niet.
Ga lekker naar bed als je wiebelig bent.
Neem je rust.
Forceer niets, neem het ervan en vecht er niet tegen.
Verwen jezelf een beetje.
En schrijf hier lekker mee.
Komt goed!
Maar wat voor mij het beste werkte de eerste dagen:
Accepteren dat de bijwerkingen er zijn. Er niet tegen vechten. Je weet dat et voor een goed doel is.
En vooral: doen wat het beste voelt.
Wil je eten, eet wat. Wil je niet eten, dan niet.
Wil je naar buiten, ga naar buiten. Zo niet, dan niet.
Ga lekker naar bed als je wiebelig bent.
Neem je rust.
Forceer niets, neem het ervan en vecht er niet tegen.
Verwen jezelf een beetje.
En schrijf hier lekker mee.
Komt goed!
Huts!
vrijdag 17 april 2015 om 10:50
Hej Bella,
Thanks!
Laat ik die er maar inhouden: accepteren dat de bijwerkingen er zijn.
En inderdaad, indien het mogelijk is toegeven aan het gevoel wat ik op dat moment ervaar.
Vanaf begin februari zit ik in de ziektewet.
Was even totaal ingestort. Gelukkig ben ik daar, met behulp van de psycholoog weer uit gekomen. Heb nu nog dat extra zetje nodig.
Vorige week bij de arboarts geweest en samen de afspraak gemaakt om weer het werken op te pakken.
De bedoeling is om vanaf volgende week 3 x 2 uurtjes op het werk te zijn. Hier kijk ik naar uit, maar zie ik ook tegen op. Daar dat net de eerste dagen zijn dat ik begonnen ben met de citalopram.
Even doorbijten, en afleiding is dan misschien wel goed.
Woon alleen en ben anders bang dat ik elk trekje, elk gevoel daadwerkelijk ga voelen en het in verband trek met de medicatie.
Uit het forum haal ik dat menige van jullie het spannend vonden om te beginnen met medicatie. En uiteindelijk lees ik positieve ervaringen. Dat geeft mij ook wel kracht, alhoewel der nog steeds een gedachte zit dat ik het gevoel heb dat juist ik alle bijwerkingen zou gaan krijgen. Kan die gedachte niet uitzetten, moet natuurlijk ook niet voor niets beginnen met deze medicijnen.
Hoop dat ik uiteindelijk wat sterker word dan die gedachten.
Ik blijf jullie volgen op het forum, en zal zelf ook mijn ervaringen met jullie delen.
Groetjes!
Thanks!
Laat ik die er maar inhouden: accepteren dat de bijwerkingen er zijn.
En inderdaad, indien het mogelijk is toegeven aan het gevoel wat ik op dat moment ervaar.
Vanaf begin februari zit ik in de ziektewet.
Was even totaal ingestort. Gelukkig ben ik daar, met behulp van de psycholoog weer uit gekomen. Heb nu nog dat extra zetje nodig.
Vorige week bij de arboarts geweest en samen de afspraak gemaakt om weer het werken op te pakken.
De bedoeling is om vanaf volgende week 3 x 2 uurtjes op het werk te zijn. Hier kijk ik naar uit, maar zie ik ook tegen op. Daar dat net de eerste dagen zijn dat ik begonnen ben met de citalopram.
Even doorbijten, en afleiding is dan misschien wel goed.
Woon alleen en ben anders bang dat ik elk trekje, elk gevoel daadwerkelijk ga voelen en het in verband trek met de medicatie.
Uit het forum haal ik dat menige van jullie het spannend vonden om te beginnen met medicatie. En uiteindelijk lees ik positieve ervaringen. Dat geeft mij ook wel kracht, alhoewel der nog steeds een gedachte zit dat ik het gevoel heb dat juist ik alle bijwerkingen zou gaan krijgen. Kan die gedachte niet uitzetten, moet natuurlijk ook niet voor niets beginnen met deze medicijnen.
Hoop dat ik uiteindelijk wat sterker word dan die gedachten.
Ik blijf jullie volgen op het forum, en zal zelf ook mijn ervaringen met jullie delen.
Groetjes!
vrijdag 17 april 2015 om 12:27
Hallo allemaal.
Allereerste AngelHGV, heel veel sterkte vanavond bij het innemen van de eerste pil. Ik hoop van harte dat het je lukt om hem in te nemen. Ik heb hier bij heel veel mensen gezien dat het echt kan helpen. Het advies van Bella om de bijwerkingen gewoon maar proberen te accepteren lijkt me een prima advies. Het kan echt zoveel beter worden dan hoe je je nu voelt. Neem voor jezelf een aantal weken waarin je zeker weet dat je je niet top gaat voelen. Dat geeft niet, want je werkt er hard aan om je wel beter te voelen. Lukt het je komende week niet om te gaan werken, omdat de bijwerkingen te heftig zijn, dan bel je gewoon af. Laat je niet gekmaken. Het idee dat juist jij vast en zeker alle bijwerkingen zult gaan krijgen, dat idee heeft iedereen die eraan begint, dat is nu juist de reden dat je ze voor nu nodig hebt. Op het moment dat je leert je niet te laten leiden door je gedachten kun je ze voorbij laten gaan zonder aandacht eraan te besteden. En dat pilletje elke dag gaat je daarbij helpen. Wordt je bij het opbouwen van de medicijnen goed begeleidt? Worden de eventuele bijwerkingen je teveel, dan zijn er nog zoveel opties. Gewoon maar ergens beginnen.
Zo: Nu de rest. Sinds ik een nieuwe telefoon heb kan ik niet inloggen op het forum. Bij mijn vorige telefoon was ik standaard ingelogd en stond dit topic altijd bovenaan. Gisteren toevallig weereens mijn oude telefoon gepakt en prompt zie ik dat er alweer een paar dagen activiteit is. Leuk!!
Hoe gaat het hier, dat maar eerst: Het gaat heel erg goed!!! Ik heb een nieuwe baan en heb een belangrijke rol in een leuk project. Erg leuk, erg leerzaam en ook erg veel. Ik ben dus heel alert op hoe ik me voel. Probeer alles wat ik het afgelopen jaar geleerd heb in praktijk te brengen. Ga op tijd naar mijn bed, probeer mijn hoofd regelmatig leeg te maken en bezoek met regelmatig de fysio om de spanning uit mijn nek/rug te masseren. Ik merk dat de voldoening die ik op dit moment uit mijn werk haal mij helpt om minder te piekeren en meer 'go with the flow' te zijn. Tijd thuis is ook echt tijd voor manlief en dochter, tijd op mijn werk is rennen, vliegen en iets bereiken. Grappig hoe je dan van veel doen ook veel energie krijgt.
Helaas lukt het afvallen dan daarbij niet zo heel erg goed, want ik merk dat mijn eetgewoonten wel een beetje ondersneeuwen is alles wat ook nog moet. Dus ergens zit er toch nog iets van spanning die getriggert wordt. Ik heb het forummen een beetje laten gaan, want ik probeer mijn schaarse energie te gebruiken voor dingen die zin hebben en niet voor doelloos rondhanen op forums, omdat dat mij (behalve dit topic) niet echt verder meer helpt.
Raio: Wat klink je goed meid! Wat fijn dat het zo goed met je gaat. Wat fijn dat je de goede hulpmiddelen hebt gevonden.
Bibaatje: Meis, jij klinkt ook al zo goed. Fijn dat de EMDR je alweer zo'n eind op weg heeft geholpen. Lijkt me best logisch dat je nu voor het grootste en indringendste probleem toch een blokkade lijkt te hebben. Maar blijven proberen, je weet wat het voor je kan doen en soms is ineens een klein zetje genoeg.
Bella: Leuk je te lezen, jammer dat het afbouwen nog te vroeg was, maar goed van je dat je direct aan de rem hebt getrokken en je niet hebt laten overhalen om het te blijven proberen. Je goed voelen is zoveel waard!!!
Levin5: Onze topicstarter. De reden die ons allemaal bij elkaar heeft gebracht. Meid wat ben ik nog steeds blij dat je vorig jaar dit topic hebt geopend. En kijk eens wat het ons (mede) allemaal gebracht heeft. Ieder voor zich hard gewerkt en kijk eens waar we allemaal staan. Zelfs in de donkerste perioden hadden we niet gedacht dat we nu nog allemaal overeind zouden staan. En hoe!!! Ik vind dat we heel heel erg trots op onszelf mogen zijn. Ik ben het in ieder geval wel op jullie.
En voor alle dames die nog aan het begin of in het midden zijn. Heel veel sterkte, ik weet als geen ander hoe het voelt, waar je doorheen gaat. Herstellen (of juist accepteren dat iets bij je hoort) gaat met vallen en opstaan. En op het moment dat je het niet meer ziet zitten, komt er ook wel weer een lichtpuntje, kijk maar eens terug naar de weg die je al bewandeld hebt. En of je nu kiest voor anti-depressiva of niet, het is en blijft hard hard werken, maar dat werken is het meer dan waard.
Allereerste AngelHGV, heel veel sterkte vanavond bij het innemen van de eerste pil. Ik hoop van harte dat het je lukt om hem in te nemen. Ik heb hier bij heel veel mensen gezien dat het echt kan helpen. Het advies van Bella om de bijwerkingen gewoon maar proberen te accepteren lijkt me een prima advies. Het kan echt zoveel beter worden dan hoe je je nu voelt. Neem voor jezelf een aantal weken waarin je zeker weet dat je je niet top gaat voelen. Dat geeft niet, want je werkt er hard aan om je wel beter te voelen. Lukt het je komende week niet om te gaan werken, omdat de bijwerkingen te heftig zijn, dan bel je gewoon af. Laat je niet gekmaken. Het idee dat juist jij vast en zeker alle bijwerkingen zult gaan krijgen, dat idee heeft iedereen die eraan begint, dat is nu juist de reden dat je ze voor nu nodig hebt. Op het moment dat je leert je niet te laten leiden door je gedachten kun je ze voorbij laten gaan zonder aandacht eraan te besteden. En dat pilletje elke dag gaat je daarbij helpen. Wordt je bij het opbouwen van de medicijnen goed begeleidt? Worden de eventuele bijwerkingen je teveel, dan zijn er nog zoveel opties. Gewoon maar ergens beginnen.
Zo: Nu de rest. Sinds ik een nieuwe telefoon heb kan ik niet inloggen op het forum. Bij mijn vorige telefoon was ik standaard ingelogd en stond dit topic altijd bovenaan. Gisteren toevallig weereens mijn oude telefoon gepakt en prompt zie ik dat er alweer een paar dagen activiteit is. Leuk!!
Hoe gaat het hier, dat maar eerst: Het gaat heel erg goed!!! Ik heb een nieuwe baan en heb een belangrijke rol in een leuk project. Erg leuk, erg leerzaam en ook erg veel. Ik ben dus heel alert op hoe ik me voel. Probeer alles wat ik het afgelopen jaar geleerd heb in praktijk te brengen. Ga op tijd naar mijn bed, probeer mijn hoofd regelmatig leeg te maken en bezoek met regelmatig de fysio om de spanning uit mijn nek/rug te masseren. Ik merk dat de voldoening die ik op dit moment uit mijn werk haal mij helpt om minder te piekeren en meer 'go with the flow' te zijn. Tijd thuis is ook echt tijd voor manlief en dochter, tijd op mijn werk is rennen, vliegen en iets bereiken. Grappig hoe je dan van veel doen ook veel energie krijgt.
Helaas lukt het afvallen dan daarbij niet zo heel erg goed, want ik merk dat mijn eetgewoonten wel een beetje ondersneeuwen is alles wat ook nog moet. Dus ergens zit er toch nog iets van spanning die getriggert wordt. Ik heb het forummen een beetje laten gaan, want ik probeer mijn schaarse energie te gebruiken voor dingen die zin hebben en niet voor doelloos rondhanen op forums, omdat dat mij (behalve dit topic) niet echt verder meer helpt.
Raio: Wat klink je goed meid! Wat fijn dat het zo goed met je gaat. Wat fijn dat je de goede hulpmiddelen hebt gevonden.
Bibaatje: Meis, jij klinkt ook al zo goed. Fijn dat de EMDR je alweer zo'n eind op weg heeft geholpen. Lijkt me best logisch dat je nu voor het grootste en indringendste probleem toch een blokkade lijkt te hebben. Maar blijven proberen, je weet wat het voor je kan doen en soms is ineens een klein zetje genoeg.
Bella: Leuk je te lezen, jammer dat het afbouwen nog te vroeg was, maar goed van je dat je direct aan de rem hebt getrokken en je niet hebt laten overhalen om het te blijven proberen. Je goed voelen is zoveel waard!!!
Levin5: Onze topicstarter. De reden die ons allemaal bij elkaar heeft gebracht. Meid wat ben ik nog steeds blij dat je vorig jaar dit topic hebt geopend. En kijk eens wat het ons (mede) allemaal gebracht heeft. Ieder voor zich hard gewerkt en kijk eens waar we allemaal staan. Zelfs in de donkerste perioden hadden we niet gedacht dat we nu nog allemaal overeind zouden staan. En hoe!!! Ik vind dat we heel heel erg trots op onszelf mogen zijn. Ik ben het in ieder geval wel op jullie.
En voor alle dames die nog aan het begin of in het midden zijn. Heel veel sterkte, ik weet als geen ander hoe het voelt, waar je doorheen gaat. Herstellen (of juist accepteren dat iets bij je hoort) gaat met vallen en opstaan. En op het moment dat je het niet meer ziet zitten, komt er ook wel weer een lichtpuntje, kijk maar eens terug naar de weg die je al bewandeld hebt. En of je nu kiest voor anti-depressiva of niet, het is en blijft hard hard werken, maar dat werken is het meer dan waard.
vrijdag 17 april 2015 om 17:59
Hoi allen.
Nou met pijn, moeite en paniek heb ik nu met mijn eerste tablet ingenomen. Uitstellen heeft geen zin meer.
Welsie, je vroeg als ik verder begeleiding krijg met betrekking tot de medicijnen. Over twee weken heb ik een evaluatie met de huisarts en woensdag heb ik weer een afspraak bij de psycholoog. Hier ga ik wekelijks naar toe.
Hopelijk kan ik mijn gedachten betreft de medicatie vanavond en vannacht een beetje los laten. En niet teveel over de eventuele bijverschijnselen na denk en er last van krijg.
Goh ik baal toch wel dat ik mij zo druk kan maken gezien de medicijnen. Hoop echt dat dit piekeren straks ook wat minder word.
Fijn om te lezen dat jullie zo positief zijn, dit geeft mij enigszins ook wel wat kracht.
Groetjes angelique.
Nou met pijn, moeite en paniek heb ik nu met mijn eerste tablet ingenomen. Uitstellen heeft geen zin meer.
Welsie, je vroeg als ik verder begeleiding krijg met betrekking tot de medicijnen. Over twee weken heb ik een evaluatie met de huisarts en woensdag heb ik weer een afspraak bij de psycholoog. Hier ga ik wekelijks naar toe.
Hopelijk kan ik mijn gedachten betreft de medicatie vanavond en vannacht een beetje los laten. En niet teveel over de eventuele bijverschijnselen na denk en er last van krijg.
Goh ik baal toch wel dat ik mij zo druk kan maken gezien de medicijnen. Hoop echt dat dit piekeren straks ook wat minder word.
Fijn om te lezen dat jullie zo positief zijn, dit geeft mij enigszins ook wel wat kracht.
Groetjes angelique.
vrijdag 17 april 2015 om 18:18
Tuurlijk is die eerste pil eng.
Dat vonden wij ook allemaal denk ik.
Het kan zijn dat je je wat ziek voelt vanavond.
Denk eraan dat dat ook spanning en nervositeit kan zijn.
Thee met honing kalmeerde bij mij mijn maag.
En verder: ontspan.
Ga lekker liggen.
En vooral wat ikzelf fijn vond: hou jezelf warm. Want je kunt wat rillerig en grieperig zijn. Pak een fijne deken. Cocoonen maar.
En bedenk: Het gaat me helpen.
Kijk maar naar mij: een half jaar geleden nog vol angst en nu durf ik zondag naar de huldiging van mijn clupke!
Nou ja.
Als ze winnen dan.
Dat vonden wij ook allemaal denk ik.
Het kan zijn dat je je wat ziek voelt vanavond.
Denk eraan dat dat ook spanning en nervositeit kan zijn.
Thee met honing kalmeerde bij mij mijn maag.
En verder: ontspan.
Ga lekker liggen.
En vooral wat ikzelf fijn vond: hou jezelf warm. Want je kunt wat rillerig en grieperig zijn. Pak een fijne deken. Cocoonen maar.
En bedenk: Het gaat me helpen.
Kijk maar naar mij: een half jaar geleden nog vol angst en nu durf ik zondag naar de huldiging van mijn clupke!
Nou ja.
Als ze winnen dan.
Huts!
vrijdag 17 april 2015 om 18:22
Angel: ik ben nu 7-8 weken bezig met ad, een andere dan jij. De bijwerkingen waren even klote en het was even zwaar....maar nu....heerlijk! Het leven lacht weer, de zon schijnt weer en de 'drempel' is weg. Ik was bang om te werken en heb vandaag rustig van 9:00-17:00 gewerkt. Echt ondenkbaar 3 maanden geleden.
Het begin is zwaar...maar hou vol en schrijf hier maar. We sleuren je er wel doorheen. Ik hoop dat de zon ook voor jou snel weer gaat schijnen!
Het begin is zwaar...maar hou vol en schrijf hier maar. We sleuren je er wel doorheen. Ik hoop dat de zon ook voor jou snel weer gaat schijnen!
vrijdag 17 april 2015 om 18:24
Ik kreeg alporozalam erbij. Dat was wel fijn.
Bella: wat gaaf om te horen! Wat is het leven zonder angst leuk he. Ik zeg volgens mij 10x per dag tegen mij man 'ik ben zo blij' hahahaha...het moet nog even normaliseren hier en ik moet ook nog erg wennen aan dit 'normale', toch ergens bang dat die klote angst er morgen weer is.
Bella: wat gaaf om te horen! Wat is het leven zonder angst leuk he. Ik zeg volgens mij 10x per dag tegen mij man 'ik ben zo blij' hahahaha...het moet nog even normaliseren hier en ik moet ook nog erg wennen aan dit 'normale', toch ergens bang dat die klote angst er morgen weer is.
zaterdag 18 april 2015 om 12:45
Hoi allen.
Joko: Wat fijn dat je rustig hebt kunnen werken. Moet een goed gevoel geven, vooral omdat je drie maand geleden het nooit verwacht had.
Bella: verliefd! Dan moet je je buiten al die andere positieve dingen wat je opschreef best wel happy voelen, denk ik. En ik hoop het voor je. Geniet der van!
Hier gisteren mijn eerste tabletje gehad.
Huiverig voor de bijwerkingen en veel op de klok gekeken. Zodra er weer een uur voorbij was na inname en me nog goed voelde gaf me dat rust.
Toen ik naar bed ben gegaan voelde ik me zoals ik me die hele dag had gevoeld.
Kon vannacht helaas de slaap niet vatten, om vier uur nog wakker, in slaap gevallen en uiteindelijk om zeven uur weer wakker geworden. Vannacht kreeg ik zo nu en dan wat last van brandend maagzuur. Zakte gelukkig gauw weer af. Die avond patatje en frikadelletje gehad, kan daar uiteraard ook door komen. En hield dat ook in mijn gedachten vast.
Nu last van hoofdpijn en een beetje een wazig gevoel in mijn hoofd, denk dat het waze gevoel komt doordat ik mij een beetje druk maak.
Gelukkig valt het mij nu al met al best mee, buiten de hoofdpijn om. Hopelijk blijft het zo en word het niet erger qua bijverschijnselen. Waar ik nog steeds erg bang voor ben. Heb uiteraard ook nog maar 1 tabletje gehad. En volgens mij kun je daar nog niet zo heel veel van zeggen betreft bijverschijnselen.w
Wanneer uitte bij jullie de bijverschijnselen?
Direct na inname of enkele dagen nadat jullie gestart waren?
Maar inderdaad, we doen het voor een goed doel, en door het lezen van jullie ervaringen wil ik dit doel ook behalen!
Wat zou dat toch heerlijk zijn, een stukje angst inleveren, niet meer continu te hoeven controlen.
Fijn weekend!
Groetjes Angelique
Joko: Wat fijn dat je rustig hebt kunnen werken. Moet een goed gevoel geven, vooral omdat je drie maand geleden het nooit verwacht had.
Bella: verliefd! Dan moet je je buiten al die andere positieve dingen wat je opschreef best wel happy voelen, denk ik. En ik hoop het voor je. Geniet der van!
Hier gisteren mijn eerste tabletje gehad.
Huiverig voor de bijwerkingen en veel op de klok gekeken. Zodra er weer een uur voorbij was na inname en me nog goed voelde gaf me dat rust.
Toen ik naar bed ben gegaan voelde ik me zoals ik me die hele dag had gevoeld.
Kon vannacht helaas de slaap niet vatten, om vier uur nog wakker, in slaap gevallen en uiteindelijk om zeven uur weer wakker geworden. Vannacht kreeg ik zo nu en dan wat last van brandend maagzuur. Zakte gelukkig gauw weer af. Die avond patatje en frikadelletje gehad, kan daar uiteraard ook door komen. En hield dat ook in mijn gedachten vast.
Nu last van hoofdpijn en een beetje een wazig gevoel in mijn hoofd, denk dat het waze gevoel komt doordat ik mij een beetje druk maak.
Gelukkig valt het mij nu al met al best mee, buiten de hoofdpijn om. Hopelijk blijft het zo en word het niet erger qua bijverschijnselen. Waar ik nog steeds erg bang voor ben. Heb uiteraard ook nog maar 1 tabletje gehad. En volgens mij kun je daar nog niet zo heel veel van zeggen betreft bijverschijnselen.w
Wanneer uitte bij jullie de bijverschijnselen?
Direct na inname of enkele dagen nadat jullie gestart waren?
Maar inderdaad, we doen het voor een goed doel, en door het lezen van jullie ervaringen wil ik dit doel ook behalen!
Wat zou dat toch heerlijk zijn, een stukje angst inleveren, niet meer continu te hoeven controlen.
Fijn weekend!
Groetjes Angelique
zaterdag 18 april 2015 om 22:17
Ik had volgens mij ook direct al last van bijwerkingen. In ieder geval diezelfde avond hartkloppingen, maar dat kan ook heel goed de angst geweest zijn. De volgende dag geen eetlust en wazig/duf in mijn hoofd. Dit bleef een paar dagen samen met slapeloosheid. Na een kleine week verdwenen de bijwerkingen behalve de slapeloosheid. Dat bleef wel een week of 6, vreselijk.
zaterdag 18 april 2015 om 22:18
quote:BellatrixVanDetta schreef op 17 april 2015 @ 18:31:
Ha zo voel ik dat ook Joko!
Die angst is weg.
Ik ben rustiger.
Ik kan beter relativeren.
Ik geniet meer.
Ik werk fijn.
En ik ben een beetje verliefd!
Wat die blije pillen al niet teweeg kunnen brengen.Zo voel ik het ook! Zo blij met dat pilletje!
Ha zo voel ik dat ook Joko!
Die angst is weg.
Ik ben rustiger.
Ik kan beter relativeren.
Ik geniet meer.
Ik werk fijn.
En ik ben een beetje verliefd!
Wat die blije pillen al niet teweeg kunnen brengen.Zo voel ik het ook! Zo blij met dat pilletje!
maandag 20 april 2015 om 12:20
Hoi allen.
Onderhand zijn we al drie pilletjes verder.
De eerste dagen dacht ik er wel goed af te komen. Zo nu en dan misselijk en slecht slapen.
Vanmorgen word ik wakker, erg trillerig, momenten van warm gevoel in mijn lichaam en een bijzonder gevoel ik mijn benen. Het gevoel van een te strakke broek aan hebben. Heel bijzonder. Raak hier zelfs een beetje zenuwachtig van.
Is dit voor jullie ook herkenbaar?
Groeten angelique
Onderhand zijn we al drie pilletjes verder.
De eerste dagen dacht ik er wel goed af te komen. Zo nu en dan misselijk en slecht slapen.
Vanmorgen word ik wakker, erg trillerig, momenten van warm gevoel in mijn lichaam en een bijzonder gevoel ik mijn benen. Het gevoel van een te strakke broek aan hebben. Heel bijzonder. Raak hier zelfs een beetje zenuwachtig van.
Is dit voor jullie ook herkenbaar?
Groeten angelique
maandag 20 april 2015 om 13:09
quote:AngelHGV schreef op 20 april 2015 @ 12:20:
Hoi allen.
Onderhand zijn we al drie pilletjes verder.
De eerste dagen dacht ik er wel goed af te komen. Zo nu en dan misselijk en slecht slapen.
Vanmorgen word ik wakker, erg trillerig, momenten van warm gevoel in mijn lichaam en een bijzonder gevoel ik mijn benen. Het gevoel van een te strakke broek aan hebben. Heel bijzonder. Raak hier zelfs een beetje zenuwachtig van.
Is dit voor jullie ook herkenbaar?
Groeten angelique
Ja. Is herkenbaar.
Trekt langzaam weer weg.
Rustig aan meissie, het komt echt goed.
Hoort er allemaal bij.
Is uiteindelijk ook een teken dat het medicijn wat doet en dat je het dus niet voor niks slikt.
@ Levin,
ik ben niet verliefd door de pillen hoor.
Ik ben echt een beetje vlinderachting van mijn uitvoerder in de keet. Dacht niet dat ik me ooit nog zo zou voelen vanwege de angst. En nu toch!
Ik weet niet meer wie het vroeg, maar de huldiging van PSV gisteren heb ik redelijk zonder angst doorstaan.
Alleen toen het héél warm en supersuperdruk werd (duwen, trekken, dringen) raakte ik benauwd en angstig en heb ik me teruggetrokken naar een rustiger stukje.
Wat gedronken en op tijd weer naar huis.
Maar hee. Ik ben er wél even geweest!
Hoi allen.
Onderhand zijn we al drie pilletjes verder.
De eerste dagen dacht ik er wel goed af te komen. Zo nu en dan misselijk en slecht slapen.
Vanmorgen word ik wakker, erg trillerig, momenten van warm gevoel in mijn lichaam en een bijzonder gevoel ik mijn benen. Het gevoel van een te strakke broek aan hebben. Heel bijzonder. Raak hier zelfs een beetje zenuwachtig van.
Is dit voor jullie ook herkenbaar?
Groeten angelique
Ja. Is herkenbaar.
Trekt langzaam weer weg.
Rustig aan meissie, het komt echt goed.
Hoort er allemaal bij.
Is uiteindelijk ook een teken dat het medicijn wat doet en dat je het dus niet voor niks slikt.
@ Levin,
ik ben niet verliefd door de pillen hoor.
Ik ben echt een beetje vlinderachting van mijn uitvoerder in de keet. Dacht niet dat ik me ooit nog zo zou voelen vanwege de angst. En nu toch!
Ik weet niet meer wie het vroeg, maar de huldiging van PSV gisteren heb ik redelijk zonder angst doorstaan.
Alleen toen het héél warm en supersuperdruk werd (duwen, trekken, dringen) raakte ik benauwd en angstig en heb ik me teruggetrokken naar een rustiger stukje.
Wat gedronken en op tijd weer naar huis.
Maar hee. Ik ben er wél even geweest!
Huts!
maandag 20 april 2015 om 18:17
Bella: ik vroeg het. En ik denk dat we nu ook moeten leren dat veel dingen normaal zijn en we vroeger misschien ook wel hadden. Benauwd worden in een drukke menigte is echt normaal! Even een rustig plekje zoeken en klaar.
En heeeeeerlijk dat je verliefd bent! Is het wederzijds????
Ik voel me zielsgelukkig en gezegend. Pas nu besef ik hoe belangrijk gezondheid is, lichamelijk of psychische.
Angel: nee, ik herken dat niet zo. Maar net als wat bella zegt. De medicijnen doen dus wat.....postitief is dat! Je zit al op 3, zet hem op!
En heeeeeerlijk dat je verliefd bent! Is het wederzijds????
Ik voel me zielsgelukkig en gezegend. Pas nu besef ik hoe belangrijk gezondheid is, lichamelijk of psychische.
Angel: nee, ik herken dat niet zo. Maar net als wat bella zegt. De medicijnen doen dus wat.....postitief is dat! Je zit al op 3, zet hem op!