Psyche
alle pijlers
Starten met Citalopram
woensdag 27 augustus 2014 om 08:55
Dat is de bedoeling...
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
Straks heb ik een afspraak met de dokter, die mij op advies van de psychiater Citalopram gaat voorschijven ivm een angststoornis en een beginnende depressie.
De angststoornis heb ik al zeker 10 jaar en ik heb goede en slechte perioden, maar helemaal weg is het nooit. Ook heb ik vreselijk veel lichamelijke klachten, waarschijnlijk door de altijd aanwezige spanning in mijn lijf.
Sinds de geboorte van mijn dochter gaat het echt niet goed. Eerst kreeg ik een postnatale depressie die helaas pas laat werd vast gesteld. Waardoor behandeling dus pas laat op gang kwam en ik al erg diep zat. Uiteindelijk ben ik er zonder medicijnen uit gekomen, maar de angst en paniek is nooit weg gegaan. De paniekaanvallen had ik wel redelijk onder controle, maar de angstgedachten kon ik niet stoppen, maar het was leefbaar.
Nu sinds een paar weken is de paniek ook weer volledig terug en zit ik weer thuis. Iedere ochtend is de angst voor een nieuwe dag er weer. En ik ben het zo zat, dat vechten tegen alles.
Na een afspraak met de psychiater vindt zij het tijd om nu dan maar aan de AD te gaan. Ik ben al 10 jaar bezig met verschillende therapieën en mezelf door de dagen heen worstelen. Ik wilde nooit aan de AD, maar nu weet ik even niet welke andere oplossing er is. Ik moet namelijk wel voor mijn kind zorgen en dat lukt niet. Zij raakt over haar toeren als ze bij mij is omdat ik zo gespannen ben en veel huil. Ik kan ook niks van haar hebben en val snel uit tegen haar. Ik heb al te veel aan mezelf.
Maar ik zie dus zo vreselijk op tegen het beginnen met de Citalopram. Wat gaat het doen met mij? Krijg ik veel last van de bijwerkingen? Lukt het me wel om me door de komende weken heen te slaan? Wat als het niet aanslaat? Ik ben bang voor de mallemolen van verschillende AD's proberen. Opbouwen, afbouwen, bijwerkingen etc.
Hopelijk kan ik hier mijn hart een beetje luchten en wellicht heeft iemand ervaring?
maandag 20 april 2015 om 19:01
Bella: super dat je bij de huldiging bent geweest! En ben ook net zo benieuwd als joko als de verliefdheid wederzijds is?
Joko, wat klinkt dat positief. Ben echt blij dat je je gelukkig voelt. Geniet ervan!
Moet inderdaad even door de eerste periode heen. Alhoewel ik net met pijn en moeite mijn vierde tablet heb genomen en vandaag even heb gedacht om te stoppen, was een kortdurende gedachte gedachte.
Zo eens even een stukje wandelen, nog even de avond zon op doen.
Liefs angelique
Joko, wat klinkt dat positief. Ben echt blij dat je je gelukkig voelt. Geniet ervan!
Moet inderdaad even door de eerste periode heen. Alhoewel ik net met pijn en moeite mijn vierde tablet heb genomen en vandaag even heb gedacht om te stoppen, was een kortdurende gedachte gedachte.
Zo eens even een stukje wandelen, nog even de avond zon op doen.
Liefs angelique
maandag 20 april 2015 om 21:02
Ik bleef autorijden en werken, wel halve dagen. Ik voelde me weliswaar slecht en verrot....maar leven met angst was ook geen feestje. Het middel is nooit erger geworden dan de kwaal.
Maar, ga alsjeblieft pas auto rijden als je echt denkt dat je dat weer kunt!
In mijn tweede week heb ik ook gedacht 'ik stop ermee'. Ad staat erom bekend dat het op een gegeven moment even wat slechter gaat. Mijn dokter had me al gewaarschuwd. Gelukkig had ik echt veel steun van mijn omgeving en mensen met ervaring die me erdoor konden slepen. Dus meid....niet stoppen! (Tenzij.....blablabla natuurlijk. Ook niet doorgaan als het gewoon niet gaat, maar niet stoppen zonder overleg met je dokter)
Maar, ga alsjeblieft pas auto rijden als je echt denkt dat je dat weer kunt!
In mijn tweede week heb ik ook gedacht 'ik stop ermee'. Ad staat erom bekend dat het op een gegeven moment even wat slechter gaat. Mijn dokter had me al gewaarschuwd. Gelukkig had ik echt veel steun van mijn omgeving en mensen met ervaring die me erdoor konden slepen. Dus meid....niet stoppen! (Tenzij.....blablabla natuurlijk. Ook niet doorgaan als het gewoon niet gaat, maar niet stoppen zonder overleg met je dokter)
vrijdag 30 oktober 2015 om 06:56
Hey wijnrood! Wat goed om van je te horen. En afbouwen, stoer hoor. Dat betekent dus dat het goed met je gaat?
Ik ben nog steeds op de 40 mg en mag voorlopig nog niet denken aan afbouwen. Het is wat het is. Het gaat nog steeds langzaam vooruit, therapie is intensief. Wel weer lekker aan het werk en mijn studie sinds kort weer opgepakt.
Ben ook benieuwd hoe het met de rest gaat!
Ik ben nog steeds op de 40 mg en mag voorlopig nog niet denken aan afbouwen. Het is wat het is. Het gaat nog steeds langzaam vooruit, therapie is intensief. Wel weer lekker aan het werk en mijn studie sinds kort weer opgepakt.
Ben ook benieuwd hoe het met de rest gaat!
vrijdag 30 oktober 2015 om 09:36
He wat goed wijnrood!! Fijn dat he the zo heeft geholpen en dat je al gaat af bouwen. Stoer!
Hoi bibaatje, wat leuk dat je ook weet even reageert. Je bent dus nog steeds druk bezig met therapie etc, goed van je! Het is een hele weg he, maar fijn dat je weer lekker aan het werk en de studie bent.
Met mij gaat het goed, nog steeds op 20 mg en dat bevalt prima. Wil voorlopig echt nog niet afbouwen.
De depressie is echt weg, angst steekt
Soms nog de kop op maar ebt snel weer weg hoor. Ik leef inmiddels weer een 'normaal leven' en geniet van veel dingen. Ik doe weer de dingen die ik niet meer durfde te doen en voel me best wel sterk eigenlijk!
Hoi bibaatje, wat leuk dat je ook weet even reageert. Je bent dus nog steeds druk bezig met therapie etc, goed van je! Het is een hele weg he, maar fijn dat je weer lekker aan het werk en de studie bent.
Met mij gaat het goed, nog steeds op 20 mg en dat bevalt prima. Wil voorlopig echt nog niet afbouwen.
De depressie is echt weg, angst steekt
Soms nog de kop op maar ebt snel weer weg hoor. Ik leef inmiddels weer een 'normaal leven' en geniet van veel dingen. Ik doe weer de dingen die ik niet meer durfde te doen en voel me best wel sterk eigenlijk!
zaterdag 14 november 2015 om 19:22
Hoi Dames!
Ik 'breek even in' in jullie topic. Ik ga waarschijnlijk starten met een Ad. Heb in het verleden Seroxat geslikt maar kwam daar behoorlijk wat kilo's van aan.
Na gestopt te zijn Ad afgezworen maar nu, jaren later, denk ik dat het me toch kan ondersteunen in een relaxter leven. Heb veel last van dwanggedachtes, piekeren etc.
Zelf was ik uitgekomen bij Fluoxetine (prozac). Las hier veel positieve verhalen over, en met name ook dat dit bij weinig mensen gewichtstoename gaf. Verschillende mensen die van Seroxat op Fluoxetine over zijn gestapt hierdoor, met positieve resultaten.
Nou wees mijn huisarts mij ook op Cipramil, moderner en minder bijwerkingen. Weet niet of dit te vergelijken is met Citalopram?
Ik heb niet het complete topic doorgelezen, ben op weg! Maar ik lees veel goede dingen.
Maar mijn voornaamste vraag, wat heeft dit medicijn met jullie gewicht gedaan?
Ik weet, een zorgelozer leven moet dat niet in de weg staan, maar voor mij is het wel een belangrijk punt!
Liefs!
Ik 'breek even in' in jullie topic. Ik ga waarschijnlijk starten met een Ad. Heb in het verleden Seroxat geslikt maar kwam daar behoorlijk wat kilo's van aan.
Na gestopt te zijn Ad afgezworen maar nu, jaren later, denk ik dat het me toch kan ondersteunen in een relaxter leven. Heb veel last van dwanggedachtes, piekeren etc.
Zelf was ik uitgekomen bij Fluoxetine (prozac). Las hier veel positieve verhalen over, en met name ook dat dit bij weinig mensen gewichtstoename gaf. Verschillende mensen die van Seroxat op Fluoxetine over zijn gestapt hierdoor, met positieve resultaten.
Nou wees mijn huisarts mij ook op Cipramil, moderner en minder bijwerkingen. Weet niet of dit te vergelijken is met Citalopram?
Ik heb niet het complete topic doorgelezen, ben op weg! Maar ik lees veel goede dingen.
Maar mijn voornaamste vraag, wat heeft dit medicijn met jullie gewicht gedaan?
Ik weet, een zorgelozer leven moet dat niet in de weg staan, maar voor mij is het wel een belangrijk punt!
Liefs!
zaterdag 14 november 2015 om 20:40
Met mij gaat het echt onwijs goed. Ik heb nergens meer last van, de angst is volledig was. Ik voel me qua emotie ook niet afgevlakt ofzo....ik voel me eindelijk weer mezelf.
Goed te lezen dat het met jullie ook goed gaat.
Annabella: ik heb nooit aanleg gehad om dik(ker) te worden. Maar met ab was mijn 'vol-gevoel' weg en alles is lekker. Ik zorg ervoor dat ik regelmatig eet waardoor ik geen 'snaaitrek' krijg. Ik eet dus ontbijt, 10 uur, lunch, 15:00, avondeten, 21:00.
Goed te lezen dat het met jullie ook goed gaat.
Annabella: ik heb nooit aanleg gehad om dik(ker) te worden. Maar met ab was mijn 'vol-gevoel' weg en alles is lekker. Ik zorg ervoor dat ik regelmatig eet waardoor ik geen 'snaaitrek' krijg. Ik eet dus ontbijt, 10 uur, lunch, 15:00, avondeten, 21:00.
zaterdag 14 november 2015 om 20:48
Leuk om dit topic weer voorbij te zien komen. Heb hier een jaar geleden ook meegeschreven op het dieptepunt van een depressie en burn-out.
Inmiddels al een jaar aan de Citalopram, 40 Mg nu. Voorlopig ook nog echt niet afbouwen. Het gaat redelijk, werk weer 32 uur, draai mee in het gezin. Loop bij een psychiater, haptonoom en therapie bij een psychiatrisch verpleegkundige.
Gaandeweg het jaar nog een tijd seroquel geslikt tegen het piekeren, hielp goed maar ik bleek er na een paar maanden allergische reacties op te krijgen.
Nog een andere ad naast de Citalopram moeten slikken, maar dat had een averechts effect, bijna zelfmoordpoging gedaan.
Al met al dus positief, al blijft het een lange zware weg voor me
Inmiddels al een jaar aan de Citalopram, 40 Mg nu. Voorlopig ook nog echt niet afbouwen. Het gaat redelijk, werk weer 32 uur, draai mee in het gezin. Loop bij een psychiater, haptonoom en therapie bij een psychiatrisch verpleegkundige.
Gaandeweg het jaar nog een tijd seroquel geslikt tegen het piekeren, hielp goed maar ik bleek er na een paar maanden allergische reacties op te krijgen.
Nog een andere ad naast de Citalopram moeten slikken, maar dat had een averechts effect, bijna zelfmoordpoging gedaan.
Al met al dus positief, al blijft het een lange zware weg voor me
Schuin spaan en Zee gras planten potjes
zaterdag 14 november 2015 om 22:30
Ik ben sinds ik ben begonnen met citalopram 6 kilo aangekomen. Ik kon het opzich wel hebben maar ik wil er niet meer kilo's bij. Doordat de spanningen weg zijn eet ik een stuk meer. Plus dat ik een soort van constant trek heb. Door daar zo min mogelijk aan toe te geven hoop ik op gewicht te blijven.
Al zijn er echt wel periodes dat ik het eten niet kan weerstaan, vandaar die 6 kilo denk ik.
Overleg eens met je dokter over eventuele begeleiding door een diëtist als dat echt het punt is. Ik snap het wel hoor dat je niet weer kilo's aan wilt komen, maar een stabiele geestelijke toestand is ook een hele hoop waard.
Al zijn er echt wel periodes dat ik het eten niet kan weerstaan, vandaar die 6 kilo denk ik.
Overleg eens met je dokter over eventuele begeleiding door een diëtist als dat echt het punt is. Ik snap het wel hoor dat je niet weer kilo's aan wilt komen, maar een stabiele geestelijke toestand is ook een hele hoop waard.
zaterdag 14 november 2015 om 22:56
Bedankt voor jullie reacties!
Dus wel wat aangekomen en meer honger..
Inderdaad weegt je gevoel eigenlijk niet op tegen gewicht.. En een paar kilo erbij zou me niet eens misstaan.
'Helaas' is mijn lijf nogal een ding voor mij, vandaar ook die angst.
Meer eetlust, maar het wel in de hand kunnen hebben zou nog niet zo'n probleem zijn voor me, ook niet als dit een enkele kilo extra zou kunnen betekenen. (Denk ik)
Maar echt aankomen, puur door de medicijnen, ondanks een gezond voedingapatroon en voldoende sport zou weleens een probleem kunnen worden.
Dus wel wat aangekomen en meer honger..
Inderdaad weegt je gevoel eigenlijk niet op tegen gewicht.. En een paar kilo erbij zou me niet eens misstaan.
'Helaas' is mijn lijf nogal een ding voor mij, vandaar ook die angst.
Meer eetlust, maar het wel in de hand kunnen hebben zou nog niet zo'n probleem zijn voor me, ook niet als dit een enkele kilo extra zou kunnen betekenen. (Denk ik)
Maar echt aankomen, puur door de medicijnen, ondanks een gezond voedingapatroon en voldoende sport zou weleens een probleem kunnen worden.
donderdag 19 november 2015 om 08:26
Lieve allemaal,
Ik heb vol bewondering al jullie verhalen/ervaringen gelezen. Wat een doorzetters zeg. Vind het echt super om te lezen dat jullie ondanks een diep dal weer omhoog zijn geklommen en nu zover zijn gekomen. Graag wil ik mijn verhaal met jullie delen. Denk dat je er even voor moet gaan zitten.
Allereerst ben ik alleenstaande moeder van 2 prachtige kindjes 30 jaar oud en alles is compleet nieuw voor me.
Sinds begin augustus thuis te komen zitten met een burn out( tranen stromen alweer over mijn wangen). Echt compleet ingestort. Niet raar als ik terug keek naar wat er allemaal in 1 jaar is gebeurd. Van functie veranderd en van 3 naar 4 dagen gaan werken een huis gekocht, oudste naar school alles perfect geregeld willen hebben en totaal geen tijd meer voor mezelf. Maar dan ook nooit verwacht dat mij dit zou gebeuren, heel stom achteraf. Toen vast werd gesteld van me burn out dacht dat doe ik wel even, maar niet dus. Veel lichamelijke klachten en dokter adviseerde mij om te beginnen met citalopram. Dacht dit doe ik zelf en ik aan de medicijnen
Maar nu 2 maanden later moest ik er toch aan gaan geloven ik kon dit niet alleen. In de Tussentijd een angst paniek stoornis ontwikkeld en niet alleen durven zijn. Altijd moest er iemand bij me zijn omdat ik bang was dat er iets zou gebeuren. Ik wilde te snel en wilde zo graag me leventje weer terug en het accepteren dat is tot nu niet echt gebeurd. Nu 2,5 week geleden begonnen met 10 Mg na veel aandringen, was net als jullie zo bang voor de bijwerkingen. Eerste 2 dagen ging het goed, maar daarna pff wat een week is dat geweest zeg, huilen huilen huilen. Daarna nam het af en moest ik na die 2 weken toch omhoog naar 20 Mg. Dacht za wel meevallen maar niet dus. De klachten die ik nu heb lees ok eigenlijk niet terug hier. Met name het kaakklemmen waardoor ik last heb van dichtzittende oren en pijn in me oren. Of het bijwerkingen zijn weet ik niet maar lijkt me wel. De spierspanning is overigens nog heel veel aanwezig met name bij het rusten. Angsten zijn nog erger dan voorheen lijkt wel. Vooral de angst of het allemaal wel goed komt. Hoop op een reactie en alvast super bedankt voor het lezen van mijn verhaal. Iedereen verder heel veel succes en geniet van het "normale " leven.
Liefs
Ik heb vol bewondering al jullie verhalen/ervaringen gelezen. Wat een doorzetters zeg. Vind het echt super om te lezen dat jullie ondanks een diep dal weer omhoog zijn geklommen en nu zover zijn gekomen. Graag wil ik mijn verhaal met jullie delen. Denk dat je er even voor moet gaan zitten.
Allereerst ben ik alleenstaande moeder van 2 prachtige kindjes 30 jaar oud en alles is compleet nieuw voor me.
Sinds begin augustus thuis te komen zitten met een burn out( tranen stromen alweer over mijn wangen). Echt compleet ingestort. Niet raar als ik terug keek naar wat er allemaal in 1 jaar is gebeurd. Van functie veranderd en van 3 naar 4 dagen gaan werken een huis gekocht, oudste naar school alles perfect geregeld willen hebben en totaal geen tijd meer voor mezelf. Maar dan ook nooit verwacht dat mij dit zou gebeuren, heel stom achteraf. Toen vast werd gesteld van me burn out dacht dat doe ik wel even, maar niet dus. Veel lichamelijke klachten en dokter adviseerde mij om te beginnen met citalopram. Dacht dit doe ik zelf en ik aan de medicijnen
Maar nu 2 maanden later moest ik er toch aan gaan geloven ik kon dit niet alleen. In de Tussentijd een angst paniek stoornis ontwikkeld en niet alleen durven zijn. Altijd moest er iemand bij me zijn omdat ik bang was dat er iets zou gebeuren. Ik wilde te snel en wilde zo graag me leventje weer terug en het accepteren dat is tot nu niet echt gebeurd. Nu 2,5 week geleden begonnen met 10 Mg na veel aandringen, was net als jullie zo bang voor de bijwerkingen. Eerste 2 dagen ging het goed, maar daarna pff wat een week is dat geweest zeg, huilen huilen huilen. Daarna nam het af en moest ik na die 2 weken toch omhoog naar 20 Mg. Dacht za wel meevallen maar niet dus. De klachten die ik nu heb lees ok eigenlijk niet terug hier. Met name het kaakklemmen waardoor ik last heb van dichtzittende oren en pijn in me oren. Of het bijwerkingen zijn weet ik niet maar lijkt me wel. De spierspanning is overigens nog heel veel aanwezig met name bij het rusten. Angsten zijn nog erger dan voorheen lijkt wel. Vooral de angst of het allemaal wel goed komt. Hoop op een reactie en alvast super bedankt voor het lezen van mijn verhaal. Iedereen verder heel veel succes en geniet van het "normale " leven. Liefs
donderdag 19 november 2015 om 09:42
Hoi hoi, wat naar voor je Linaatje. Gelukkig heb je snel hulp gezocht. Knap van je dat je begonnen bent met de vitalisten. Dat is best wel een moeilijke stap hè...
Dat kaakklemmen heb ik wel meer gelezen als bijwerking, net zoals de zere oren etc. Bel anders even met je huisarts als je je zorgen maakt.
En dat het nu slechter lijkt te gaan dat heeft denk ik ook echt te maken met citalipram. De eerste weken kun je je echt een stuk beroerder voelen. Hopelijk slaan ze snel aan bij je. Moet je nu nog verder opbouwen of blijf je op 20 Mg?
Dat kaakklemmen heb ik wel meer gelezen als bijwerking, net zoals de zere oren etc. Bel anders even met je huisarts als je je zorgen maakt.
En dat het nu slechter lijkt te gaan dat heeft denk ik ook echt te maken met citalipram. De eerste weken kun je je echt een stuk beroerder voelen. Hopelijk slaan ze snel aan bij je. Moet je nu nog verder opbouwen of blijf je op 20 Mg?
donderdag 19 november 2015 om 10:05
kaakklemmen: check! En piep in de oren. Ging bij mij na een weekje of 2 wel over. En toename angst, ik had echt een hellish maand. Maar dat ging gelukkig weer over. Ik heb die weken veel onder een dekentje op de bank gelegen met een kussen of poes stevig geklemd tussen mijn armen, gebeden tot god, terwijl ik eigenlijk niet gelovig ben... Maarja, whatcanyoudo.... Het is SHIT maar het wordt echt echt beter. Je zal zien dat je je over een paar dagen/weekje al wat beter voelt!
donderdag 19 november 2015 om 12:26
Levin: bedankt voor het lezen en je reactie. Ik heb idd contact gehad met de dokter en het hoort erbij zijn allemaal spanningen, maar heel vreemd geen gevoel van geruststelling. Ik blijf voorlopig nog wel op 20mg met de hoop dat het net als bij jullie aan gaat slaan. Het is voor jou nu al een jaartje geleden dat je ermee begonnen bent. Bevalt het nog steeds allemaal? Wat voor mij heel herkenbaar is is de drukte met de kindjes. De jongste gaat naar de Chreche en oudste naar school, waardoor ik wel tijd heb om aan mezelf te werken( of me kut te voelen door de bijwerkingen
) toch geeft dit forum mij een soort van hoop dat alles goed gaat komen.
Bloem: fijn voor mij om te lezen dat jij er ook last van hebt gehad en het weer is weggetrokken.
Hoop echt dat het forum weer wat actiever wordt, merk dat ik hier behoefte aan heb.
Liefs
) toch geeft dit forum mij een soort van hoop dat alles goed gaat komen. Bloem: fijn voor mij om te lezen dat jij er ook last van hebt gehad en het weer is weggetrokken.
Hoop echt dat het forum weer wat actiever wordt, merk dat ik hier behoefte aan heb.
Liefs
vrijdag 20 november 2015 om 17:20
Hallo Linaatje! Ik heb net zelf ook een topic geopend. Jaren terug heb ik ooit eens paniekaanvallen gehad maar daar kon ik op eigen kracht weer uitkomen. Momenteel zit ik een dikke week thuis van mijn werk. Van de ene op de andere dag was het gedaan, geen puf meer, nergens zin in, overal tegen opkijken, veel slapen! Afgelopen woensdag bij de huisarts geweest! Ik slik al enige tijd citalopram vanwege anst in het verleden en deze is nu opgehoogd van 20 Mg naar 30mg. Tevens heb ik oxazepam gekregen indien nodig en totdat ik terecht kan bij het GGZ. De enige gedachten die ik heb is wanneer ga ik me beter voelen? Wanneer kan ik weer genieten? Ik kom niet eens meer bij mijn vriendinnen.... Af en toe loop ik buiten een blokje om
Omdat ik de frisse lucht prettig vind maar verder.... Overigens denkt de huisarts dat het echt een angst of paniek aanvallen zijn en geen depressie. Af en toe ben ik bang om gek te worden of om opgenomen te moeten worden. Is dit herkenbaar voor iemand?
Ik vind het prettig om van me af te schrijven nu, wel een heel verhaal alleen....
Omdat ik de frisse lucht prettig vind maar verder.... Overigens denkt de huisarts dat het echt een angst of paniek aanvallen zijn en geen depressie. Af en toe ben ik bang om gek te worden of om opgenomen te moeten worden. Is dit herkenbaar voor iemand?
Ik vind het prettig om van me af te schrijven nu, wel een heel verhaal alleen....
Snel herstellen
vrijdag 20 november 2015 om 19:56
Hoi Kwiebus,
Wat vervelend allemaal zeg. Die vragen stel ik ook heel vaak aan mezelf en aan andere. Bang zijn voor wat er komen gaat En of je ooit weer bij jezelf komt. Ik ben ook net pas begonnen met slikken dus weet niet wat ik kan verwachten buiten de verhalen om wat ik hier lees. Bij mij is het ook echt angst en paniek icm hyperventilatie. Dat laatste is niet herkenbaar, maar ben nu al zo 4 mnd verder.
Voel je al iets van de ophoging?
Liefs
Wat vervelend allemaal zeg. Die vragen stel ik ook heel vaak aan mezelf en aan andere. Bang zijn voor wat er komen gaat En of je ooit weer bij jezelf komt. Ik ben ook net pas begonnen met slikken dus weet niet wat ik kan verwachten buiten de verhalen om wat ik hier lees. Bij mij is het ook echt angst en paniek icm hyperventilatie. Dat laatste is niet herkenbaar, maar ben nu al zo 4 mnd verder.
Voel je al iets van de ophoging?
Liefs
vrijdag 20 november 2015 om 20:51
quote:Linaatje1 schreef op 20 november 2015 @ 19:56:
Hoi Kwiebus,
Wat vervelend allemaal zeg. Die vragen stel ik ook heel vaak aan mezelf en aan andere. Bang zijn voor wat er komen gaat En of je ooit weer bij jezelf komt. Ik ben ook net pas begonnen met slikken dus weet niet wat ik kan verwachten buiten de verhalen om wat ik hier lees. Bij mij is het ook echt angst en paniek icm hyperventilatie. Dat laatste is niet herkenbaar, maar ben nu al zo 4 mnd verder.
Voel je al iets van de ophoging?
LiefsHey! Bedankt voor je reactie. Ik zit dus sinds vorige week donderdag thuis van mijn werk en pffff elke ochtend kijk ik tegen de dag op, ik weet elke dag dat ik me in de middag/avond opgewekter voel maar de ochtend is een drama. Ik voel wat meer spanning en onrust en heb momenteel best veel hoofdpijn maar dit is pas de 5e dag van de ophoging. Ik hoop echt dat ik me snel beter voel. Ben je wel in therapie o.i.d.? En werk je wel, spreek je nog af met mensen?
Hoi Kwiebus,
Wat vervelend allemaal zeg. Die vragen stel ik ook heel vaak aan mezelf en aan andere. Bang zijn voor wat er komen gaat En of je ooit weer bij jezelf komt. Ik ben ook net pas begonnen met slikken dus weet niet wat ik kan verwachten buiten de verhalen om wat ik hier lees. Bij mij is het ook echt angst en paniek icm hyperventilatie. Dat laatste is niet herkenbaar, maar ben nu al zo 4 mnd verder.
Voel je al iets van de ophoging?
LiefsHey! Bedankt voor je reactie. Ik zit dus sinds vorige week donderdag thuis van mijn werk en pffff elke ochtend kijk ik tegen de dag op, ik weet elke dag dat ik me in de middag/avond opgewekter voel maar de ochtend is een drama. Ik voel wat meer spanning en onrust en heb momenteel best veel hoofdpijn maar dit is pas de 5e dag van de ophoging. Ik hoop echt dat ik me snel beter voel. Ben je wel in therapie o.i.d.? En werk je wel, spreek je nog af met mensen?
Snel herstellen
zaterdag 21 november 2015 om 00:30
Ik heb eerder in dit topic mijn ervaring met Citalopram al eens genoemd maar ik zal het nogmaals doen. Ik herken veel verschijnselen die je hebt als je begint. Ik was snel duizelig bijvoorbeeld. Als ik met de tram moest en die was vol wachtte ik op de volgende om te kunnen zitten. Kaakklemmen heb ik ook gehad. Afvlakking? Ook mee bekend met als dieptepunt dat ik geen traan liet tijdens The Green Mile. En een libido gelijk een Panda. Een hoogtepunt leek een Utopie. Maarrrrrrrrrrrrrrr lieve lotgenoten. Dit gaat over. Ok, het kan een half jaar kosten maar dan heb je ook wat. Ik wel. Op een bepaald moment kom je weer in balans. Emoties komen weer terug, kaakklemmen houdt op en ook de sex wordt weer de moeite waard. Dus, ben je nog niet op dat punt? Gewoon lekker doorgaan met de Citalopram. Het komt vanzelf goed. Ik gebruik het nu meer dan 10 jaar en ik functioneer er prima op. Als ik dit 20 jaar eerder had gekregen had mijn leven er heel anders uit gezien. Het is mijn persoonlijk verhaal en ik weet dat ieder mens weer anders is en anders reageert op dingen maar ik hoop jullie toch wat moed gegeven te hebben.
zaterdag 21 november 2015 om 13:32
Hoi allemaal,
Het snel beter willen voelen is zo herkenbaar. In mijn ogen ook een enorme valkuil.
Ik heb 1 keer in de week een sessie bij de psycholoog. Verder bij de manueel, chiropractor en crsacraal geweest voor die vervelende spierpijnen en spanningen. Werken doe ik al sinds begin aug niet meer, maar hou me er ook niet mee bezig. Wil nu echt aan mezelf denken en pas weer werken als ik volledig voor me kindjes er kan zijn. Vriendinnen zie ik weinig, spreek ze wel veel, maar wil me energie uitgeven aan me kindjes en dat is nog niet heel veel.
Manonna: fijn dat je nogmaals reageert. Dat punt moet ik idd nog bereiken. Het vervelende vind ik dat bij 10mg het voor mijn gevoel al wat veranderd, maar toch moest ophogen. Sinds die ophoging rare klachten. Vooral die pijn in oren soms soort van geruis en hoofd dat zo vol zit en zoveel spanningen. Ben daar nu een week mee bezig, maar geen verbetering. Mss toch iets te snel met ophogen ofzo.
Wel fijn om te lezen dat het uiteindelijk wel goed moet komen, alleen vraagt veel geduld.
Liefs
Het snel beter willen voelen is zo herkenbaar. In mijn ogen ook een enorme valkuil.
Ik heb 1 keer in de week een sessie bij de psycholoog. Verder bij de manueel, chiropractor en crsacraal geweest voor die vervelende spierpijnen en spanningen. Werken doe ik al sinds begin aug niet meer, maar hou me er ook niet mee bezig. Wil nu echt aan mezelf denken en pas weer werken als ik volledig voor me kindjes er kan zijn. Vriendinnen zie ik weinig, spreek ze wel veel, maar wil me energie uitgeven aan me kindjes en dat is nog niet heel veel.
Manonna: fijn dat je nogmaals reageert. Dat punt moet ik idd nog bereiken. Het vervelende vind ik dat bij 10mg het voor mijn gevoel al wat veranderd, maar toch moest ophogen. Sinds die ophoging rare klachten. Vooral die pijn in oren soms soort van geruis en hoofd dat zo vol zit en zoveel spanningen. Ben daar nu een week mee bezig, maar geen verbetering. Mss toch iets te snel met ophogen ofzo.
Wel fijn om te lezen dat het uiteindelijk wel goed moet komen, alleen vraagt veel geduld.
Liefs
zaterdag 21 november 2015 om 18:48
quote:Linaatje1 schreef op 21 november 2015 @ 13:32:
Hoi allemaal,
Het snel beter willen voelen is zo herkenbaar. In mijn ogen ook een enorme valkuil.
Ik heb 1 keer in de week een sessie bij de psycholoog. Verder bij de manueel, chiropractor en crsacraal geweest voor die vervelende spierpijnen en spanningen. Werken doe ik al sinds begin aug niet meer, maar hou me er ook niet mee bezig. Wil nu echt aan mezelf denken en pas weer werken als ik volledig voor me kindjes er kan zijn. Vriendinnen zie ik weinig, spreek ze wel veel, maar wil me energie uitgeven aan me kindjes en dat is nog niet heel veel.
Manonna: fijn dat je nogmaals reageert. Dat punt moet ik idd nog bereiken. Het vervelende vind ik dat bij 10mg het voor mijn gevoel al wat veranderd, maar toch moest ophogen. Sinds die ophoging rare klachten. Vooral die pijn in oren soms soort van geruis en hoofd dat zo vol zit en zoveel spanningen. Ben daar nu een week mee bezig, maar geen verbetering. Mss toch iets te snel met ophogen ofzo.
Wel fijn om te lezen dat het uiteindelijk wel goed moet komen, alleen vraagt veel geduld.
LiefsHallo Linaatje! Ik ben zondag maandag van 20mg naar 30mg gegaan! Ik merk sinds vandaag dat mijn hoofd wat leger is en ik droomde vannacht weer over dat ik ging werken en leuke dingen deed.... De dagen ervoor droomde ik alleen maar hoe gaat dit over heb ik een enge ziekte of word ik gek... Krijg je ook CGD of heb je alleen gesprekken? Merk je daar al wel verbetering en kom je wel buitenshuis?
Hoi allemaal,
Het snel beter willen voelen is zo herkenbaar. In mijn ogen ook een enorme valkuil.
Ik heb 1 keer in de week een sessie bij de psycholoog. Verder bij de manueel, chiropractor en crsacraal geweest voor die vervelende spierpijnen en spanningen. Werken doe ik al sinds begin aug niet meer, maar hou me er ook niet mee bezig. Wil nu echt aan mezelf denken en pas weer werken als ik volledig voor me kindjes er kan zijn. Vriendinnen zie ik weinig, spreek ze wel veel, maar wil me energie uitgeven aan me kindjes en dat is nog niet heel veel.
Manonna: fijn dat je nogmaals reageert. Dat punt moet ik idd nog bereiken. Het vervelende vind ik dat bij 10mg het voor mijn gevoel al wat veranderd, maar toch moest ophogen. Sinds die ophoging rare klachten. Vooral die pijn in oren soms soort van geruis en hoofd dat zo vol zit en zoveel spanningen. Ben daar nu een week mee bezig, maar geen verbetering. Mss toch iets te snel met ophogen ofzo.
Wel fijn om te lezen dat het uiteindelijk wel goed moet komen, alleen vraagt veel geduld.
LiefsHallo Linaatje! Ik ben zondag maandag van 20mg naar 30mg gegaan! Ik merk sinds vandaag dat mijn hoofd wat leger is en ik droomde vannacht weer over dat ik ging werken en leuke dingen deed.... De dagen ervoor droomde ik alleen maar hoe gaat dit over heb ik een enge ziekte of word ik gek... Krijg je ook CGD of heb je alleen gesprekken? Merk je daar al wel verbetering en kom je wel buitenshuis?
Snel herstellen
zaterdag 21 november 2015 om 18:51
quote:Manonna schreef op 21 november 2015 @ 00:30:
Ik heb eerder in dit topic mijn ervaring met Citalopram al eens genoemd maar ik zal het nogmaals doen. Ik herken veel verschijnselen die je hebt als je begint. Ik was snel duizelig bijvoorbeeld. Als ik met de tram moest en die was vol wachtte ik op de volgende om te kunnen zitten. Kaakklemmen heb ik ook gehad. Afvlakking? Ook mee bekend met als dieptepunt dat ik geen traan liet tijdens The Green Mile. En een libido gelijk een Panda. Een hoogtepunt leek een Utopie. Maarrrrrrrrrrrrrrr lieve lotgenoten. Dit gaat over. Ok, het kan een half jaar kosten maar dan heb je ook wat. Ik wel. Op een bepaald moment kom je weer in balans. Emoties komen weer terug, kaakklemmen houdt op en ook de sex wordt weer de moeite waard. Dus, ben je nog niet op dat punt? Gewoon lekker doorgaan met de Citalopram. Het komt vanzelf goed. Ik gebruik het nu meer dan 10 jaar en ik functioneer er prima op. Als ik dit 20 jaar eerder had gekregen had mijn leven er heel anders uit gezien. Het is mijn persoonlijk verhaal en ik weet dat ieder mens weer anders is en anders reageert op dingen maar ik hoop jullie toch wat moed gegeven te hebben.Hallo Manonna! Fijn om je verhaal te lezen hier. Begrijp ik het goed dat jij inmiddels van je klachten af bent? Wat heb je gedaan aan therapie etc? Ik merk dat ik echt snel iig weer halve daagjes wil werken omdat ik daar normaal zo'n plezier aan beleef maar momenteel is alles teveel moeite! Morgen verjaardag van mijn nichtje en dus veel bezoek dus veel prikkels zie daar tegenop maar ja uiteindelijk voelt dat dan wel weer als een overwinning.... Hoop ik!
Ik heb eerder in dit topic mijn ervaring met Citalopram al eens genoemd maar ik zal het nogmaals doen. Ik herken veel verschijnselen die je hebt als je begint. Ik was snel duizelig bijvoorbeeld. Als ik met de tram moest en die was vol wachtte ik op de volgende om te kunnen zitten. Kaakklemmen heb ik ook gehad. Afvlakking? Ook mee bekend met als dieptepunt dat ik geen traan liet tijdens The Green Mile. En een libido gelijk een Panda. Een hoogtepunt leek een Utopie. Maarrrrrrrrrrrrrrr lieve lotgenoten. Dit gaat over. Ok, het kan een half jaar kosten maar dan heb je ook wat. Ik wel. Op een bepaald moment kom je weer in balans. Emoties komen weer terug, kaakklemmen houdt op en ook de sex wordt weer de moeite waard. Dus, ben je nog niet op dat punt? Gewoon lekker doorgaan met de Citalopram. Het komt vanzelf goed. Ik gebruik het nu meer dan 10 jaar en ik functioneer er prima op. Als ik dit 20 jaar eerder had gekregen had mijn leven er heel anders uit gezien. Het is mijn persoonlijk verhaal en ik weet dat ieder mens weer anders is en anders reageert op dingen maar ik hoop jullie toch wat moed gegeven te hebben.Hallo Manonna! Fijn om je verhaal te lezen hier. Begrijp ik het goed dat jij inmiddels van je klachten af bent? Wat heb je gedaan aan therapie etc? Ik merk dat ik echt snel iig weer halve daagjes wil werken omdat ik daar normaal zo'n plezier aan beleef maar momenteel is alles teveel moeite! Morgen verjaardag van mijn nichtje en dus veel bezoek dus veel prikkels zie daar tegenop maar ja uiteindelijk voelt dat dan wel weer als een overwinning.... Hoop ik!
Snel herstellen