Psyche
alle pijlers
Wachttijden ggz: wat nu?
dinsdag 14 april 2015 om 11:02
Even een anoniem account, ik schaam me namelijk voor dit probleem.
Ik heb ruim een jaar therapie gehad voor angst- en stemmingsklachten. Deze psycholoog kon me echter niet meer helpen, dus werd ik doorverwezen naar de GGZ. Dit is 5 maanden geleden gebeurd. De wachttijden zouden toen 6+2 weken zijn (aanmeldtijd en behandelwachttijd), deze bleken echter steeds langer te worden. Ik heb een aantal keer contact gehad met de GGZ, maar niemand kon me vertellen hoe lang ik nog moest wachten. Vandaag kreeg ik te horen dat de wachttijden 7, maar waarschijnlijk 8 maanden zijn. Zo lang kan en wil ik niet meer wachten (nu nog 3 maanden). Met de dag voel ik me ellendiger, ik denk dagelijks aan de dood, heb mezelf al zo vaak tegen moeten houden om het stuur niet gewoon om te gooien op de snelweg. Ik ben de hoop helemaal kwijt.
Ondertussen heb ik wel therapie bij een andere instelling, dit gaat echter om een hele specifieke klacht (bepaalde angst) deze psycholoog kan me niet helpen op andere vlakken en geeft ook aan niet te weten wat zij voor me kan betekenen.
De huisarts zegt ook niets te kunnen doen en zegt dat ze hoopt dat ik snel terecht kan, en oja ik kreeg gelijk een doosje slaappillen mee, want dan zou ik me vast beter voelen.
Ik heb op internet ook al gezocht naar vrijgevestigde therapeuten en bijvoorbeeld naar mijn vorige therapeut. Maar deze hebben alleen een wachttijd van 3 of 4 maanden.
Wat moet ik nu? Drie maanden is niets op een mensenleven, maar ik wacht al zo lang en heb aan mijn vorige therapie (van ruim een jaar) helaas ook weinig gehad. Voor mijn gevoel wacht ik nu dus al bijna 2 jaar op de juiste therapie. Wat ooit als een simpel iets begon, is veranderd in iets veel groters en zwarters en ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Ik zak dieper weg met de dag. Ik voel me hier heel erg alleen in, omdat ik van het kastje naar de muur wordt gestuurd.
Wellicht heeft iemand hier advies. In elk geval fijn om even mijn frustraties kwijt te kunnen
Ik heb ruim een jaar therapie gehad voor angst- en stemmingsklachten. Deze psycholoog kon me echter niet meer helpen, dus werd ik doorverwezen naar de GGZ. Dit is 5 maanden geleden gebeurd. De wachttijden zouden toen 6+2 weken zijn (aanmeldtijd en behandelwachttijd), deze bleken echter steeds langer te worden. Ik heb een aantal keer contact gehad met de GGZ, maar niemand kon me vertellen hoe lang ik nog moest wachten. Vandaag kreeg ik te horen dat de wachttijden 7, maar waarschijnlijk 8 maanden zijn. Zo lang kan en wil ik niet meer wachten (nu nog 3 maanden). Met de dag voel ik me ellendiger, ik denk dagelijks aan de dood, heb mezelf al zo vaak tegen moeten houden om het stuur niet gewoon om te gooien op de snelweg. Ik ben de hoop helemaal kwijt.
Ondertussen heb ik wel therapie bij een andere instelling, dit gaat echter om een hele specifieke klacht (bepaalde angst) deze psycholoog kan me niet helpen op andere vlakken en geeft ook aan niet te weten wat zij voor me kan betekenen.
De huisarts zegt ook niets te kunnen doen en zegt dat ze hoopt dat ik snel terecht kan, en oja ik kreeg gelijk een doosje slaappillen mee, want dan zou ik me vast beter voelen.
Ik heb op internet ook al gezocht naar vrijgevestigde therapeuten en bijvoorbeeld naar mijn vorige therapeut. Maar deze hebben alleen een wachttijd van 3 of 4 maanden.
Wat moet ik nu? Drie maanden is niets op een mensenleven, maar ik wacht al zo lang en heb aan mijn vorige therapie (van ruim een jaar) helaas ook weinig gehad. Voor mijn gevoel wacht ik nu dus al bijna 2 jaar op de juiste therapie. Wat ooit als een simpel iets begon, is veranderd in iets veel groters en zwarters en ik weet gewoon niet meer wat ik moet doen. Ik zak dieper weg met de dag. Ik voel me hier heel erg alleen in, omdat ik van het kastje naar de muur wordt gestuurd.
Wellicht heeft iemand hier advies. In elk geval fijn om even mijn frustraties kwijt te kunnen
dinsdag 14 april 2015 om 11:51
quote:ikeaverslaafde schreef op 14 april 2015 @ 11:50:
[...]
Crisisopvang is wel wat anders dan urgentie krijgen bij behandeling. Toen ik ooit urgentie kreeg bij Riagg, was de wachttijd 3 maanden. Nog steeds lang, maar wel de helft van wat het zonder urgentie was geweest.Hier is de wachttijd met een urgentie op dit moment ruim een half jaar. Shocking.
[...]
Crisisopvang is wel wat anders dan urgentie krijgen bij behandeling. Toen ik ooit urgentie kreeg bij Riagg, was de wachttijd 3 maanden. Nog steeds lang, maar wel de helft van wat het zonder urgentie was geweest.Hier is de wachttijd met een urgentie op dit moment ruim een half jaar. Shocking.
dinsdag 14 april 2015 om 11:51
Vervelend to! Ja het is echt een drama met die wachttijden. Ik ben ook naar een psycholoog geweest voor angstklachten, en hoewel het beter is geworden bleef het zoals het nu is en dat is nog lang niet genoeg. Ik dus ook doorgestuurd naar ggz, kan er pas midden Juni terecht. Ja want ik heb in al die maanden ook echt geen last van klachten, die komen pas weer opzetten als ik in therapie ga hoor. Not . Ik vraag me dan altijd af of ze het nu écht zo druk hebben hier in dit stadje, of dat ze er gewoon geen bal om geven. Maar ik mag hopen dat het het eerste is. Ik heb in die tussenmaanden 2 dingen gepland staan waar ik niet onderuit kan, en waarvan ik nu al weet dat ik daarin sowieso ga 'zwelgen' in de klachten. Maar ja, dat moet dan maar.
In de tussentijd proberen je sterk te houden en ga vooral geen dingen vermijden, dat is echt funest.
Sterkte!
In de tussentijd proberen je sterk te houden en ga vooral geen dingen vermijden, dat is echt funest.
Sterkte!
dinsdag 14 april 2015 om 11:56
quote:lila01 schreef op 14 april 2015 @ 11:48:
Dus je bent al wel onder behandeling voor klacht 1 bij een therapeut en voor klacht 2 bij een haptotherapeut?
Ik denk dat het goed zou zijn om inderdaad via de ggz eerst eens een goede diagnose te laten stellen.
En hoe kan het dat je bij de therapeuten waar je nu loopt niet je verhaal kwijt kunt?
Dat zou in elk geval wat lucht geven voor de wachtperiode.
De therapeut waar ik nu loop, kan alleen iets met mijn angst. De therapie is ook geen praattherapie, ze geeft ook aan dat ze niet gespecialiseerd is in stemmingsklachten en dat ze niet goed weet hoe ze me daar bij kan helpen.
De haptonoom is voor een lichamelijke klacht waar ik al jaren last van heb. Heeft verder niets met het psychische deel te maken.
Ik ben het met je eens dat een diagnose een goed idee is. De vorige therapeut was daar ook naar op zoek. Ik kwam binnen net de diagnose angststoornis NAO, maar dat bleek al gelijk niet te kloppen volgens ons beide. Daarna dacht hij aan een dysthyme stoornis, ADD, en iets wat ik vergeten ben, maar uiteindelijk klopten die allemaal niet. Toen heeft hij me doorgestuurd naar het GGz.
Dus je bent al wel onder behandeling voor klacht 1 bij een therapeut en voor klacht 2 bij een haptotherapeut?
Ik denk dat het goed zou zijn om inderdaad via de ggz eerst eens een goede diagnose te laten stellen.
En hoe kan het dat je bij de therapeuten waar je nu loopt niet je verhaal kwijt kunt?
Dat zou in elk geval wat lucht geven voor de wachtperiode.
De therapeut waar ik nu loop, kan alleen iets met mijn angst. De therapie is ook geen praattherapie, ze geeft ook aan dat ze niet gespecialiseerd is in stemmingsklachten en dat ze niet goed weet hoe ze me daar bij kan helpen.
De haptonoom is voor een lichamelijke klacht waar ik al jaren last van heb. Heeft verder niets met het psychische deel te maken.
Ik ben het met je eens dat een diagnose een goed idee is. De vorige therapeut was daar ook naar op zoek. Ik kwam binnen net de diagnose angststoornis NAO, maar dat bleek al gelijk niet te kloppen volgens ons beide. Daarna dacht hij aan een dysthyme stoornis, ADD, en iets wat ik vergeten ben, maar uiteindelijk klopten die allemaal niet. Toen heeft hij me doorgestuurd naar het GGz.
dinsdag 14 april 2015 om 11:57
quote:ikeaverslaafde schreef op 14 april 2015 @ 11:52:
[...]
Om depressief van te worden.
Jup. En als je dan behandeld bent en er blijkt na een tijdje dat je toch nog extra gesprekken nodig hebt, dan mag je op een wachtlijst van een jaar en dan raak je je psychiater kwijt of je kiest opnieuw voor intensieve therapie terwijl je het misschien met een paar gesprekken ook af kunt.
In dit deel van de GGZ moet je heel veel eigen initiatief tonen om op zoek te gaan naar hulp die de gaten kan vullen en dat is voor veel mensen nu juist het probleem.
[...]
Om depressief van te worden.
Jup. En als je dan behandeld bent en er blijkt na een tijdje dat je toch nog extra gesprekken nodig hebt, dan mag je op een wachtlijst van een jaar en dan raak je je psychiater kwijt of je kiest opnieuw voor intensieve therapie terwijl je het misschien met een paar gesprekken ook af kunt.
In dit deel van de GGZ moet je heel veel eigen initiatief tonen om op zoek te gaan naar hulp die de gaten kan vullen en dat is voor veel mensen nu juist het probleem.
dinsdag 14 april 2015 om 12:00
quote:rosanne12 schreef op 14 april 2015 @ 11:50:
[...]
Wellicht heb ik het verkeerd, maar ik heb bij een depressie het beeld van iemand die zich 100% van de tijd ellendig voelt. Ik zal eerlijk zijn, dat is bij mij (gelukkig!!) niet zo. Ik denk dat ik me zo 75% van de tijd zo voel en de andere momenten voel ik me neutraal of zelfs oke. Ik lees ook vaak dat je bij een depressie niets meer voelt en niet meer kunt huilen. Dat is bij mij niet zo, ik huil juist heel veel en voel me op zulke momenten juist heel ellendig in plaats van vlak.
Misschien heb ik het verkeerd hoor, dit is ook maar wat ik op internet en in boeken heb gelezen.Een depressie is niet bij iedereen hetzelfde. Ik had ook wel eens lol in perioden dat ik depressief was, alleen waren er veel minder van die momenten dan buiten depressies. (En sommige mensen in mijn omgeving dachten dat de depressie blijkbaar over was, maar dat was dus niet zo...) Veel huilen doe ik ook in depressies. Maar nogmaals, dat is niet bij iedereen zo.
[...]
Wellicht heb ik het verkeerd, maar ik heb bij een depressie het beeld van iemand die zich 100% van de tijd ellendig voelt. Ik zal eerlijk zijn, dat is bij mij (gelukkig!!) niet zo. Ik denk dat ik me zo 75% van de tijd zo voel en de andere momenten voel ik me neutraal of zelfs oke. Ik lees ook vaak dat je bij een depressie niets meer voelt en niet meer kunt huilen. Dat is bij mij niet zo, ik huil juist heel veel en voel me op zulke momenten juist heel ellendig in plaats van vlak.
Misschien heb ik het verkeerd hoor, dit is ook maar wat ik op internet en in boeken heb gelezen.Een depressie is niet bij iedereen hetzelfde. Ik had ook wel eens lol in perioden dat ik depressief was, alleen waren er veel minder van die momenten dan buiten depressies. (En sommige mensen in mijn omgeving dachten dat de depressie blijkbaar over was, maar dat was dus niet zo...) Veel huilen doe ik ook in depressies. Maar nogmaals, dat is niet bij iedereen zo.
dinsdag 14 april 2015 om 12:47
Overigens kun je de tijd ook overbruggen door bijvoorbeeld eens per week een afspraak bij de huisarts.
Ik weet niet in welke regio je woont. Je zou op Google ook eens kunnen zoeken naar 'wachttijd overbruggen plaatsnaam'.
Misschien is er ook wel iets als dagbesteding bij jou in de buurt. Dan heb je elke dag (of een aantal dagen per week) wat te doen en een afspraak. Dagbesteding bestaat vaak uit schilderen, sporten, ontspanningsoefeningen, er zit van alles bij.
Ik weet niet in welke regio je woont. Je zou op Google ook eens kunnen zoeken naar 'wachttijd overbruggen plaatsnaam'.
Misschien is er ook wel iets als dagbesteding bij jou in de buurt. Dan heb je elke dag (of een aantal dagen per week) wat te doen en een afspraak. Dagbesteding bestaat vaak uit schilderen, sporten, ontspanningsoefeningen, er zit van alles bij.
dinsdag 14 april 2015 om 13:06
Heb je zelf toevallig ervaring met dagbesteding? Is dat nuttig? Ik vraag me af of het iets voor me is, want het is niet zo dat ik thuis alleen maar tv kijk of in bed lig. Ik heb nog een baantje, en andere activiteiten/taken. Het is echter lastig om bij te blijven, omdat ik naar mijn idee continu achter de feiten aan loop door de chaos in mijn hoofd en leven en ik alles als druk ervaar.
dinsdag 14 april 2015 om 13:12
Ik heb zelf ervaring met dagbesteding. Toen had ik geen werk en zat ik vooral thuis te gamen.
Ik vond het fijn om ergens naartoe te 'moeten'. Even gedwongen worden naar buiten te gaan, mensen te zien, even wat anders te doen. Als je al heel veel te doen hebt, zou ik het niet aanraden trouwens.
Lees je trouwens selectief of heb je ook wat aan de andere ideeën die in dit topic zijn genoemd?
Ik vond het fijn om ergens naartoe te 'moeten'. Even gedwongen worden naar buiten te gaan, mensen te zien, even wat anders te doen. Als je al heel veel te doen hebt, zou ik het niet aanraden trouwens.
Lees je trouwens selectief of heb je ook wat aan de andere ideeën die in dit topic zijn genoemd?
dinsdag 14 april 2015 om 13:31
hou vol meid...
Ik denk toch dat je nog eens je huisarts moet bellen of bezoeken en hem aan zijn verstand moet peuteren dat je het echt niet meer ziet zitten. Die wachttijden zijn ook absurd lang, hoe dat kan begrijp ik ook niets van, maar als ik jou verhaal lees klink je wel heel erg down en als een gevaar voor jezelf en verdien je een urgentieverklaring. Waarom zou een ander die wel krijgen en jij niet? Kom op, jij verdient het ook om sneller geholpen te worden.
Ze moeten echt eens wat gaan doen aan die wachttijden want dit is gewoon absurd. Ik ben zelf ook veel te laat geholpen. Jammer, denk echt dat het voor iedereen beter zou zijn als de wachttijden niet zo lang zouden zijn, dan zakken mensen minder diep weg en kost het ook minder sessies, tijd en geld om iemand er weer bovenop te helpen.
Ik denk toch dat je nog eens je huisarts moet bellen of bezoeken en hem aan zijn verstand moet peuteren dat je het echt niet meer ziet zitten. Die wachttijden zijn ook absurd lang, hoe dat kan begrijp ik ook niets van, maar als ik jou verhaal lees klink je wel heel erg down en als een gevaar voor jezelf en verdien je een urgentieverklaring. Waarom zou een ander die wel krijgen en jij niet? Kom op, jij verdient het ook om sneller geholpen te worden.
Ze moeten echt eens wat gaan doen aan die wachttijden want dit is gewoon absurd. Ik ben zelf ook veel te laat geholpen. Jammer, denk echt dat het voor iedereen beter zou zijn als de wachttijden niet zo lang zouden zijn, dan zakken mensen minder diep weg en kost het ook minder sessies, tijd en geld om iemand er weer bovenop te helpen.
dinsdag 14 april 2015 om 13:47
Oh sorry, nee ik lees niet selectief, maar de antwoorden gingen zo snel! Ik dacht inmiddels iedereen antwoord gegeven te hebben. Sorry.
DeKenau: omdat ik het niet meer trek om me zo te voelen. Ik zal het heus wel overleven die 3 maanden, maar het voelt elke dag als een opgave. Daarbij ben ik bang dat ik tegen die tijd nog verder weggezakt ben. Als ik kijk naar hoe ik me 1,5 jaar geleden voelde, een jaar geleden of 3 maanden geleden, dan merk ik dat het elke maand erger wordt, doordat de hoop op 'beter worden' steeds minder werd. Inmiddels is die hoop gewoon weg. Ik schaam me ontzettend voor deze gedachte, maar het voelt bijna alsof ik geen andere keuze heb dan doodgaan. Ik heb weinig vertrouwen in de toekomst. Ik wil mezelf eigenlijk helemaal niets aandoen, ik vind het verschrikkelijk dat ik zoiets denk, maar het voelt alsof ik geen andere optie heb. En daarom vind ik die 3 maanden zo verschrikkelijk lang, ik glijd al ruim 2 jaar steeds verder weg.
DeKenau: omdat ik het niet meer trek om me zo te voelen. Ik zal het heus wel overleven die 3 maanden, maar het voelt elke dag als een opgave. Daarbij ben ik bang dat ik tegen die tijd nog verder weggezakt ben. Als ik kijk naar hoe ik me 1,5 jaar geleden voelde, een jaar geleden of 3 maanden geleden, dan merk ik dat het elke maand erger wordt, doordat de hoop op 'beter worden' steeds minder werd. Inmiddels is die hoop gewoon weg. Ik schaam me ontzettend voor deze gedachte, maar het voelt bijna alsof ik geen andere keuze heb dan doodgaan. Ik heb weinig vertrouwen in de toekomst. Ik wil mezelf eigenlijk helemaal niets aandoen, ik vind het verschrikkelijk dat ik zoiets denk, maar het voelt alsof ik geen andere optie heb. En daarom vind ik die 3 maanden zo verschrikkelijk lang, ik glijd al ruim 2 jaar steeds verder weg.
dinsdag 14 april 2015 om 13:52
Wilde wel nog reageren op die crisisopvang/acute opname: ik denk niet dat ik daar gebaat bij ben. Ergens opgesloten zitten tussen voor mij onbekende mensen, weg van mijn vrienden bekenden, een andere omgeving. Mijn angst zal er erger van worden en ik denk ook niet dat het voor mij de oplossing is.
Ik heb mijn huisarts letterlijk gezegd dat ik dood zou willen en dat ik hier vaak over na denk, toen zei zij dat ze niet meer voor me kon doen dan me doorverwijzen en slaappillen voorschrijven.
Ik heb mijn huisarts letterlijk gezegd dat ik dood zou willen en dat ik hier vaak over na denk, toen zei zij dat ze niet meer voor me kon doen dan me doorverwijzen en slaappillen voorschrijven.
dinsdag 14 april 2015 om 14:04
Ik heb de zorgverzekering aan de telefoon gehad. Heb aangegeven dat ik het geen probleem vind om te reizen, zolang het maar bereikbaar is met OV. Dus ze gaan op zoek naar iets waar ik eerder terecht zou kunnen en dat hoor ik deze week. Ik ben benieuwd, had nog nooit van die wachttijdbemiddeling gehoord. Stom eigenlijk.
dinsdag 14 april 2015 om 15:03
quote:rosanne12 schreef op 14 april 2015 @ 14:04:
Ik heb de zorgverzekering aan de telefoon gehad. Heb aangegeven dat ik het geen probleem vind om te reizen, zolang het maar bereikbaar is met OV. Dus ze gaan op zoek naar iets waar ik eerder terecht zou kunnen en dat hoor ik deze week. Ik ben benieuwd, had nog nooit van die wachttijdbemiddeling gehoord. Stom eigenlijk. Wat goed! Goed gedaan!
Ik heb de zorgverzekering aan de telefoon gehad. Heb aangegeven dat ik het geen probleem vind om te reizen, zolang het maar bereikbaar is met OV. Dus ze gaan op zoek naar iets waar ik eerder terecht zou kunnen en dat hoor ik deze week. Ik ben benieuwd, had nog nooit van die wachttijdbemiddeling gehoord. Stom eigenlijk. Wat goed! Goed gedaan!
donderdag 16 april 2015 om 18:36
maandag 20 april 2015 om 13:31
Wat voor hulp wil je dan van de ggz. Als je al bij een psychologe bent, die krijg je daarook. Of je moet zwaardere zorg nodig hebben en in dagbehandeling moeten. Of een therapie bij de psychiater.
Waarom lukte het niet bij de psychologe. ? Zit het probleem dieper. Of zwaardere zorg nodig in de vorm van meerdere uren per dag ?
Of speciale therapie op jouw klachten ?
Waarom lukte het niet bij de psychologe. ? Zit het probleem dieper. Of zwaardere zorg nodig in de vorm van meerdere uren per dag ?
Of speciale therapie op jouw klachten ?
maandag 20 april 2015 om 13:35
quote:rosanne12 schreef op 14 april 2015 @ 11:50:
[...]
Wellicht heb ik het verkeerd, maar ik heb bij een depressie het beeld van iemand die zich 100% van de tijd ellendig voelt. Ik zal eerlijk zijn, dat is bij mij (gelukkig!!) niet zo. Ik denk dat ik me zo 75% van de tijd zo voel en de andere momenten voel ik me neutraal of zelfs oke. Ik lees ook vaak dat je bij een depressie niets meer voelt en niet meer kunt huilen. Dat is bij mij niet zo, ik huil juist heel veel en voel me op zulke momenten juist heel ellendig in plaats van vlak.
Misschien heb ik het verkeerd hoor, dit is ook maar wat ik op internet en in boeken heb gelezen.
Ten eerste, je hoeft je absoluut niet te schamen!
Ten tweede, ik huilde juist heel veel, en kreeg nadat ik naar een psychiater was gesleept de diagnose; ernstige depressie.
Mensen zijn allemaal verschillend. Ik hoop dat je snel hulp krijgt
[...]
Wellicht heb ik het verkeerd, maar ik heb bij een depressie het beeld van iemand die zich 100% van de tijd ellendig voelt. Ik zal eerlijk zijn, dat is bij mij (gelukkig!!) niet zo. Ik denk dat ik me zo 75% van de tijd zo voel en de andere momenten voel ik me neutraal of zelfs oke. Ik lees ook vaak dat je bij een depressie niets meer voelt en niet meer kunt huilen. Dat is bij mij niet zo, ik huil juist heel veel en voel me op zulke momenten juist heel ellendig in plaats van vlak.
Misschien heb ik het verkeerd hoor, dit is ook maar wat ik op internet en in boeken heb gelezen.
Ten eerste, je hoeft je absoluut niet te schamen!
Ten tweede, ik huilde juist heel veel, en kreeg nadat ik naar een psychiater was gesleept de diagnose; ernstige depressie.
Mensen zijn allemaal verschillend. Ik hoop dat je snel hulp krijgt
maandag 20 april 2015 om 13:39
quote:mara2 schreef op 20 april 2015 @ 13:31:
Wat voor hulp wil je dan van de ggz. Als je al bij een psychologe bent, die krijg je daarook. Of je moet zwaardere zorg nodig hebben en in dagbehandeling moeten. Of een therapie bij de psychiater.
Waarom lukte het niet bij de psychologe. ? Zit het probleem dieper. Of zwaardere zorg nodig in de vorm van meerdere uren per dag ?
Of speciale therapie op jouw klachten ?Ik krijg nu exposuretherapie. Daar wordt vrij weinig bij gepraat. Zij helpt me dus met mijn angst, maar kan niets met mijn stemmingsproblemen.
Wat voor hulp wil je dan van de ggz. Als je al bij een psychologe bent, die krijg je daarook. Of je moet zwaardere zorg nodig hebben en in dagbehandeling moeten. Of een therapie bij de psychiater.
Waarom lukte het niet bij de psychologe. ? Zit het probleem dieper. Of zwaardere zorg nodig in de vorm van meerdere uren per dag ?
Of speciale therapie op jouw klachten ?Ik krijg nu exposuretherapie. Daar wordt vrij weinig bij gepraat. Zij helpt me dus met mijn angst, maar kan niets met mijn stemmingsproblemen.
maandag 20 april 2015 om 14:36