Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
zondag 3 mei 2015 om 22:51
zondag 3 mei 2015 om 22:55
quote:pointdexter schreef op 03 mei 2015 @ 22:51:
Goed nieuws! Ben toch benieuwd; 2-4 werken klinkt mij als best lang in de oren, gezien de positieve ontwikkelingen de hele tijd. Moet hij ook aan zijn fijne motoriek werken ofzo waardoor hij nog even daar blijft?De wond in zijn knieholte moet helemaal dicht zijn en het is ook wel leuk als hij een beetje kan traplopen en zo. Maar heel eerlijk: ik denk zelf eerder aan twee weken dan aan vier, want die jongen gaat niet per week vooruit maar per uur. En als je ziet waar hij vandaan komt is zelfs vier weken nog belachelijk snel.
Goed nieuws! Ben toch benieuwd; 2-4 werken klinkt mij als best lang in de oren, gezien de positieve ontwikkelingen de hele tijd. Moet hij ook aan zijn fijne motoriek werken ofzo waardoor hij nog even daar blijft?De wond in zijn knieholte moet helemaal dicht zijn en het is ook wel leuk als hij een beetje kan traplopen en zo. Maar heel eerlijk: ik denk zelf eerder aan twee weken dan aan vier, want die jongen gaat niet per week vooruit maar per uur. En als je ziet waar hij vandaan komt is zelfs vier weken nog belachelijk snel.
maandag 4 mei 2015 om 07:06
quote:Lady-Voldemort schreef op 03 mei 2015 @ 22:55:
[...]
De wond in zijn knieholte moet helemaal dicht zijn en het is ook wel leuk als hij een beetje kan traplopen en zo. Maar heel eerlijk: ik denk zelf eerder aan twee weken dan aan vier, want die jongen gaat niet per week vooruit maar per uur. En als je ziet waar hij vandaan komt is zelfs vier weken nog belachelijk snel.
[...]
De wond in zijn knieholte moet helemaal dicht zijn en het is ook wel leuk als hij een beetje kan traplopen en zo. Maar heel eerlijk: ik denk zelf eerder aan twee weken dan aan vier, want die jongen gaat niet per week vooruit maar per uur. En als je ziet waar hij vandaan komt is zelfs vier weken nog belachelijk snel.
Clap your hands everybody, and everybody clap your hands.
woensdag 6 mei 2015 om 12:09
quote:Lady-Voldemort schreef op 03 mei 2015 @ 22:55:
[...]
De wond in zijn knieholte moet helemaal dicht zijn en het is ook wel leuk als hij een beetje kan traplopen en zo. Maar heel eerlijk: ik denk zelf eerder aan twee weken dan aan vier, want die jongen gaat niet per week vooruit maar per uur. En als je ziet waar hij vandaan komt is zelfs vier weken nog belachelijk snel.Heerlijk goed nieuws weer Lady
[...]
De wond in zijn knieholte moet helemaal dicht zijn en het is ook wel leuk als hij een beetje kan traplopen en zo. Maar heel eerlijk: ik denk zelf eerder aan twee weken dan aan vier, want die jongen gaat niet per week vooruit maar per uur. En als je ziet waar hij vandaan komt is zelfs vier weken nog belachelijk snel.Heerlijk goed nieuws weer Lady
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
woensdag 6 mei 2015 om 12:31
Pff wat fijn weer allemaal zeg!
Nog steeds lees ik regelmatig de berichten hier en vind het zo ongelooflijk stoer van hem hoe hij alles aanpakt en doet, geweldig! Knap hoor!
En niet te vergeten zijn de ouders en zus van ZV ookontzettend stoer! Wat slaan jullie je er knap doorheen. Pluim voor jullie allemaal!
Ik stem mee Sandra 1905!
Nog steeds lees ik regelmatig de berichten hier en vind het zo ongelooflijk stoer van hem hoe hij alles aanpakt en doet, geweldig! Knap hoor!
En niet te vergeten zijn de ouders en zus van ZV ookontzettend stoer! Wat slaan jullie je er knap doorheen. Pluim voor jullie allemaal!
Ik stem mee Sandra 1905!
vrijdag 8 mei 2015 om 18:49
quote:doornroosje9 schreef op 08 mei 2015 @ 15:32:
LV, hoe gaat het met je zoon? En met jou? Er valt niet zo veel te vertellen eigenlijk, het gaat gewoon nog steeds fantastisch goed! Zoon is nu bezig met traplopen, mag (onder begeleiding) buiten wandelen, heeft een serieus begin gemaakt met schoolwerk en heeft het razend druk. Er moest nog twee keer een dokter aan te pas komen deze week. dat wel. De eerste keer was preventief omdat een verpleger niet uit zijn doppen had gekeken en zoon 2,0 mg had toegediend van een medicijn waar hij 0,2 mg van had moeten krijgen. Gelukkig had die 'overdosis' verder geen gevolgen, dus we hebben het maar gelaten bij een milde 'berisping' . Het tweede doktersbezoek was naar aanleiding van een horzelbeet, die zoon had opgelopen bij het buiten spelen. Zijn been (het gezonde) zag er niet meer uit. Magoe, eigenlijk vond ik het wel grappig dat het weer kan, 'gewond' raken bij het buiten spelen. Ik zou er zelf ook geen dokter bij gehaald hebben hoor, maar het is natuurlijk goed dat ze zoon zo goed in de gaten houden.
LV, hoe gaat het met je zoon? En met jou? Er valt niet zo veel te vertellen eigenlijk, het gaat gewoon nog steeds fantastisch goed! Zoon is nu bezig met traplopen, mag (onder begeleiding) buiten wandelen, heeft een serieus begin gemaakt met schoolwerk en heeft het razend druk. Er moest nog twee keer een dokter aan te pas komen deze week. dat wel. De eerste keer was preventief omdat een verpleger niet uit zijn doppen had gekeken en zoon 2,0 mg had toegediend van een medicijn waar hij 0,2 mg van had moeten krijgen. Gelukkig had die 'overdosis' verder geen gevolgen, dus we hebben het maar gelaten bij een milde 'berisping' . Het tweede doktersbezoek was naar aanleiding van een horzelbeet, die zoon had opgelopen bij het buiten spelen. Zijn been (het gezonde) zag er niet meer uit. Magoe, eigenlijk vond ik het wel grappig dat het weer kan, 'gewond' raken bij het buiten spelen. Ik zou er zelf ook geen dokter bij gehaald hebben hoor, maar het is natuurlijk goed dat ze zoon zo goed in de gaten houden.
vrijdag 8 mei 2015 om 19:37
quote:Sri schreef op 08 mei 2015 @ 18:52:
Ik kan mij uit het grijze verleden herinneren dat een horzelbeet wel heel naar is, niet te vergelijken met een wespensteek.
Maar heerlijk dat het verder zo goed gaat, LV!Vertel mij wat. Ik heb wel eens onder de zweren gezeten door één zo'n snertbeest. Gelukkig bleef het voor zoon bij één (best wel grote) jeukplek, en die wordt nu al weer rap kleiner. Maar hoe heerlijk is het toch om je gewoon ouderwetsch druk te kunnen maken over een stomme horzelbeet in plaats van over saturatiewaarden, intracraniële druk en of kindlief überhaupt nog wel wakker gaat worden!
Ik kan mij uit het grijze verleden herinneren dat een horzelbeet wel heel naar is, niet te vergelijken met een wespensteek.
Maar heerlijk dat het verder zo goed gaat, LV!Vertel mij wat. Ik heb wel eens onder de zweren gezeten door één zo'n snertbeest. Gelukkig bleef het voor zoon bij één (best wel grote) jeukplek, en die wordt nu al weer rap kleiner. Maar hoe heerlijk is het toch om je gewoon ouderwetsch druk te kunnen maken over een stomme horzelbeet in plaats van over saturatiewaarden, intracraniële druk en of kindlief überhaupt nog wel wakker gaat worden!
vrijdag 8 mei 2015 om 19:51
quote:Lady-Voldemort schreef op 08 mei 2015 @ 19:37:
[...]
Vertel mij wat. Ik heb wel eens onder de zweren gezeten door één zo'n snertbeest. Gelukkig bleef het voor zoon bij één (best wel grote) jeukplek, en die wordt nu al weer rap kleiner. Maar hoe heerlijk is het toch om je gewoon ouderwetsch druk te kunnen maken over een stomme horzelbeet in plaats van over saturatiewaarden, intracraniële druk en of kindlief überhaupt nog wel wakker gaat worden!Klinkt mij als een buitengewone verbetering in de oren! Laten we die zorgen-om-horzelsteken-en-dat-soort-dingen erin houden (die horen bij het ouderschap) en die saturatiewaarden, interhuppeldepup druk en de rest heeeeel snel weggooien!
[...]
Vertel mij wat. Ik heb wel eens onder de zweren gezeten door één zo'n snertbeest. Gelukkig bleef het voor zoon bij één (best wel grote) jeukplek, en die wordt nu al weer rap kleiner. Maar hoe heerlijk is het toch om je gewoon ouderwetsch druk te kunnen maken over een stomme horzelbeet in plaats van over saturatiewaarden, intracraniële druk en of kindlief überhaupt nog wel wakker gaat worden!Klinkt mij als een buitengewone verbetering in de oren! Laten we die zorgen-om-horzelsteken-en-dat-soort-dingen erin houden (die horen bij het ouderschap) en die saturatiewaarden, interhuppeldepup druk en de rest heeeeel snel weggooien!
