Ik weet het niet meer.

Ik dacht dat ik alles op de rit had. Jaar in behandeling geweest, antidepressiva , oxazepam. En mijn sociale fobie, en dwangstoornis is zo goed als voorbij nu. Ik heb controle over die problemen die ik toen had. Bij de psycholoog is toen ook naar boven gekomen dat mede door mijn vroeggeboorte en het missen van liefde tijdens mijn baby/kindertijd ik gemaakt ben wie ik nu ben. Wat ook betekent waardoor ik zo wantrouwend ben, ik niemand vertrouw en echt de hele dag bezig ben met denken dat mensen niet oprecht zijn naar me.



Half jaar geleden ging het eigenlijk goed. Eindelijk durfde ik weer mensen te vertrouwen en echt "dichtbij" te laten komen. Helaas is dit vertrouwen flink beschadigd mijn "beste vriendin" en men destijds vriend, waren niet zo oprecht als wat ik dacht. Vriend was vreemd gegaan en die zogenaamde vriendin die verborg alles voor me, en ontkende hele tijd nee er is niks aan de hand, toen ik argwaan kreeg omdat hij een berichtje van een meisje kreeg. Maar ja zij was me zo aan het ompraten dat ik haar ging geloven, wat ik niet had moeten doen. Uiteindelijk ging het uit , en is het contact tussen die vriendin van mij ook kapot gegaan ze wou geen vrienden meer zijn met me.



Ik dacht altijd al van mensen gaan niet met me om omdat ze me mogen maar omdat ze zich vervelen. Sinds alles is gebeurd ben ik naar alles en iedereen anders gaan kijken en voel ik (denk ik) alles nog sterker, en merk ik gelijk dat er iets achter zit. Ik durf/wil niet meer met mensen om te gaan want waarom, mannen willen meer, ondanks als ik zeg ik wil geen relatie, en vrouwen roddelen achter je rug om en denken alleen maar aan zichzelf.



Dit is het denkbeeld nu geworden. Eerst was dit nog lichtjes en dacht ik er mee om te kunnen gaan maar nou beïnvloed het alles. Heb heel mijn telefoonlijst opgeschort en iedereen geblokkeerd die toch niet luisterde dat nee ik wil niets, ook echt nee betekende. Ik durf mensen geen kans meer te geven, omdat ik bij voorbaat al denk hoe het gaat. Afgelopen tijd heb ik al meer mensen ontmoet maar ik voel me gewoon niet meer op men gemak, omdat met hun allemaal ik geen contact meer heb omdat ik er achter kwam dat ze niet oprecht waren..



Ik twijfel zo moet ik weer terug naar de psycholoog nu dit gevoel aanpakken??



2 maanden terug liep een jongen die ik leuk vond op me in te spelen door hem ben ik gestopt met antidepressiva, hij zei dat ik laf was als ik het gebruikte. Ik baal er van dat ik op me in heb lopen praten, maar anderzijds ben ik ook wel trots. Ik slikte 60mg fluoxetine. In 1 keer gestopt ik moet zeggen heb het er af en toe nog wel moeilijk mee maar 1 voordeel ik slaap weer beter, na jaren slecht slapen. Dus het is een heel wisselend gevoel.



Al bij voorbaat als een man/jongen me wil leren kennen , zeg ik bij voorbaat al ik wil geen relatie helemaal niks. En dan afwachten of ze wel vrienden willen zijn of je laten vallen. Maar iedereen laat je vallen.



Is dit alleen mijn denkwijze, of heb ik echt die pech door alles wat er de afgelopen tijd is gebeurd?

Ik weet dat dit topic een chaos is als wat, maar dat is het ook in mijn hoofd. Ik begrijp het niet meer. Ik wil mensen vertrouwen maar als ik ze vertrouw is het te snel en gaat het fout, of ze luisteren niet als ik zeg nee ik wil alleen vrienden zijn.



Op dit moment gaat het niet goed met me, de hele tijd deze gedachten ik voel me alleen ook als ik met mensen ben, want het voelt niet oprecht. Heb vaak de gedachten wat moet ik nou nog en weg willen naar een fijne plek, maar ik wil de plek waar ik nu ben gewoon fijn kunnen maken.



Wat ik wil ik weet het niet want ik verwacht niet dat mijn topic te begrijpen is maar heb het in ieder geval van me af geschreven..

Mijn zelfbeeld is wel redelijk goed, ik ben tevreden over mezelf.

Kan ik nogmaals proberen ja



Klopt ik weet het dat was ontzettend stom, maar liefde maakt blind helaas.

Miedo, heeft dat met je zelfbeeld te maken? Ik ervaar het ook gewoon echt zo is lastig uit te leggen waarom. Komt misschien omdat als ik ergens mee zit het niet goed gaat met me er niet word geluisterd naar me ? Er alleen aan hunzelf worden gedacht omdat hun drama probleem met welke schoenen ze aan moeten ze wat erger vinden..



Gatekeeper, ja dat is dus een grote twijfel. Ik slaap eindelijk weer na al die jaren. En dat is iets wat heel fijn is want alle slaappillen helpen niet om te slapen en nu ik geen medicijnen meer gebruik slaap ik goed. Ik heb chronisch vermoeidheid syndroom gehad, maar nu ik ook nog gestopt ben met AD kan ik voor mn gevoel de wereld weer aan. Ik ben bang als ik weer aan de AD begin ik weer een lamme zak word en weer vrijwel geen energie meer heb.



Maar je hebt ook wel weer gelijk want die neerslachtigheid is een hel, je niet rustig kunnen krijgen of ook maar een beetje gelukkig voelen.

quote:Avon schreef op 14 mei 2015 @ 17:27:

Geef mensen het voordeel van de twijfel, wie weet verrast eentje je nog! wat heb je te verliezen? zeg altijd maar, je moet heel veel kikkers kussen voor dat je een prins vindt.Ja dat is ook zo ik wil gewoon van het gevoel af. Het lukt me nu ook niet met mensen om te gaan zonder alles in mn achterhoofd te hebben.

quote:lotus77 schreef op 14 mei 2015 @ 17:57:

[...]





Sorry, maar als je op grond van slap gelul van één gast ineens stopt met het slikken van AD, dan is er iets goed mis met je zelfbeeld denk ik. Iemand met een stabiel zelfbeeld vertrouwt op zijn of haar eigen oordeel en doet niet zoiets onverantwoords omdat iemand anders dat vindt.



Ik snap jouw wantrouwen naar andere mensen trouwens volkomen, ben zelf ook heel vaak belazerd en gebruikt. Wat ik wél leer is dat mensen soms onbewust lomp of egocentrisch kunnen zijn naar een ander toe. Pas als het een patroon is bij iemand, is er iets mis.



Ik zou wat je in je OP beschrijft meenemen naar de hulpverlening en aan je zelfvertrouwen kunnen gaan werken. Dan kun je ook makkelijker door echte bloedzuigers heen leren prikken. Die kunnen hun kunstje namelijk alleen bij onzekere mensen. Die pikken ze eruit. De mensen die je ineens niet meer in je leven ziet als het beter met jou gaat, dat waren ze.



Hmm hoe je het zo verwoord kan ik het wel begrijpen ja. Mensen pakken op zwakte want daarmee krijgen ze wat ze willen en zullen ze doorgaan omdat ze toch denken dat ik een keer zal breken.



Dankjewel allemaal!

quote:retrostar schreef op 14 mei 2015 @ 18:32:

[...]



Geen van tweeën: omdat ze denken een leuke, fijne, spannende, gezellige tijd met je te gaan hebben.Met 1 meisje contact verbroken omdat ik haar dit hoorde zeggen dat ze alleen met me om ging zodat ze dan bij mij thuis kon slapen na het stappen en niet thuis hoefde te zijn bij der ouders..

Retrostar, nee handig is het niet nee maar ik snap niet waarom dat gedaan word..



Viva-amber, hij ziet me al weer aankomen, dat ik weer een andere psycholoog wil. Ik heb moeilijk een kik en dan heeft praten over alles voor mij weinig zin. Maar ik moet het wel weer aanpakken inderdaad.

EMDR klinkt goed, ik kan het alleen niet vinden bij mijn GGZ op de site wel van andere plaatsen maar als ik die van Breda op zoek kan ik het niet vinden. Ik ben ook andere aan het opzoeken maar sommige worden niet vergoed door de verzekering zie ik.