Thuis
alle pijlers
Kat met nierfalen
vrijdag 22 mei 2015 om 10:38
Hallo iedereen,
Mijn lieve kat (vijf jaar) heeft chronisch nierfalen. Een maand geleden is ze opgenomen in een kliniek en na een aantal dagen was ze heel erg opgeknapt. De arts had er vertrouwen in dat ze met medicatie (semintra), dieetvoer (hills k/d) en een heuse drinkfontein weer een tijdje vooruit kon.
Een paar weken later is er weer bloed geprikt en daaruit bleek dat haar waarden wel nog te hoog waren, maar dat ze erg goed vooruit ging. Ze was ook weer haar vrolijke zelf.
Tot een paar dagen terug. Ze was weer slechter gaan eten en dus ben ik teruggegaan met haar naar de kliniek. Het bleek zo mis als een maand geleden. Zweren in de mond, uitgedroogd, weer afgevallen...kortom mijn actieve, speelse dame was opeens weer een klein hoopje ellende.
Ze is nu dus weer aan een infuus de komende dagen in de hoop dat het aanslaat. Arts en ik zijn het er beide over eens dat dit niet een gewoonte kan worden, want dat is geen leven voor een poes.
Ik ga elke dag twee maal langs om het haar te knuffelen en als ze mij ziet wilt ze ook wel wat eten en even tegen mij kletsen.
Er vanuit gaande (hopende) dat mijn meisje weer bij mij terug mag komen over een aantal dagen: zijn er mensen die ervaring hebben met nierkatten en mij adviezen kunnen geven?
Ik heb vrij veel van de dierenarts gehoord en natuurlijk ook online gelezen, maar misschien dat ervaringsdeskundigen mij nieuwe inzichten kunnen geven.
Dank jullie wel!
Mijn lieve kat (vijf jaar) heeft chronisch nierfalen. Een maand geleden is ze opgenomen in een kliniek en na een aantal dagen was ze heel erg opgeknapt. De arts had er vertrouwen in dat ze met medicatie (semintra), dieetvoer (hills k/d) en een heuse drinkfontein weer een tijdje vooruit kon.
Een paar weken later is er weer bloed geprikt en daaruit bleek dat haar waarden wel nog te hoog waren, maar dat ze erg goed vooruit ging. Ze was ook weer haar vrolijke zelf.
Tot een paar dagen terug. Ze was weer slechter gaan eten en dus ben ik teruggegaan met haar naar de kliniek. Het bleek zo mis als een maand geleden. Zweren in de mond, uitgedroogd, weer afgevallen...kortom mijn actieve, speelse dame was opeens weer een klein hoopje ellende.
Ze is nu dus weer aan een infuus de komende dagen in de hoop dat het aanslaat. Arts en ik zijn het er beide over eens dat dit niet een gewoonte kan worden, want dat is geen leven voor een poes.
Ik ga elke dag twee maal langs om het haar te knuffelen en als ze mij ziet wilt ze ook wel wat eten en even tegen mij kletsen.
Er vanuit gaande (hopende) dat mijn meisje weer bij mij terug mag komen over een aantal dagen: zijn er mensen die ervaring hebben met nierkatten en mij adviezen kunnen geven?
Ik heb vrij veel van de dierenarts gehoord en natuurlijk ook online gelezen, maar misschien dat ervaringsdeskundigen mij nieuwe inzichten kunnen geven.
Dank jullie wel!
vrijdag 22 mei 2015 om 10:53
quote:dubiootje schreef op 22 mei 2015 @ 10:45:
Geen advies maar ik wil je wel sterkte wensen! Ik heb een oude kater met nierfalen maar die blijft het gelukkig maar volhouden
Dank je wel! Ja ik hoop echt dat ze er weer wat bovenop komt. Het breekt mijn hart om haar zo te zien...
En omdat ze (in mijn beleving) van de ene op de andere dag van een pingpongbal naar een zielig beestje is gegaan zit ik nog echt met de 'maar zij is nooooooit ziek' frustratie. (mijn andere kat heeft een lange geschiedenis aan kleine en minder kleine kwaaltjes)
Ik had eigenlijk verwacht dat zij het type dier was die met achttien jaar een keertje ophield met spelen en dan in haar slaap ons ging verlaten.
Maar ja, dan blijkt maar weer dat je nooit denkt dat je dier (of jijzelf) ernstig ziek kan worden totdat het moment daar is.
Geen advies maar ik wil je wel sterkte wensen! Ik heb een oude kater met nierfalen maar die blijft het gelukkig maar volhouden
Dank je wel! Ja ik hoop echt dat ze er weer wat bovenop komt. Het breekt mijn hart om haar zo te zien...
En omdat ze (in mijn beleving) van de ene op de andere dag van een pingpongbal naar een zielig beestje is gegaan zit ik nog echt met de 'maar zij is nooooooit ziek' frustratie. (mijn andere kat heeft een lange geschiedenis aan kleine en minder kleine kwaaltjes)
Ik had eigenlijk verwacht dat zij het type dier was die met achttien jaar een keertje ophield met spelen en dan in haar slaap ons ging verlaten.
Maar ja, dan blijkt maar weer dat je nooit denkt dat je dier (of jijzelf) ernstig ziek kan worden totdat het moment daar is.
vrijdag 22 mei 2015 om 11:00
Ik zou inderdaad me afvragen hoe realistisch dit nog is. Chronisch betekent toch dat de nieren kapot zijn, en niet meer beter zullen worden.
Als het dan toch weer zo slecht gaat ondanks alle voedingen en medicijnen die je geeft, is dat niet een teken dat het restje nier wat ze nog heeft gewoon niet genoeg is?
Continue misselijk is ook geen leuk leven lijkt me.
Ik heb dus geen goede ervaringen met katten die niet goed reageren op voeding/medicatie. Heb in mijn omgeving er een paar gezien die toch eigenlijk wel snel ingeslapen moesten worden na de diagnose. Maar die waren wel wat ouder dan die van jou (8, 11 en 12).
Heel veel sterkte met welke beslissing je ook moet nemen.
Als het dan toch weer zo slecht gaat ondanks alle voedingen en medicijnen die je geeft, is dat niet een teken dat het restje nier wat ze nog heeft gewoon niet genoeg is?
Continue misselijk is ook geen leuk leven lijkt me.
Ik heb dus geen goede ervaringen met katten die niet goed reageren op voeding/medicatie. Heb in mijn omgeving er een paar gezien die toch eigenlijk wel snel ingeslapen moesten worden na de diagnose. Maar die waren wel wat ouder dan die van jou (8, 11 en 12).
Heel veel sterkte met welke beslissing je ook moet nemen.
vrijdag 22 mei 2015 om 11:08
heilige birmaan, anderhalve week mee gesukkeld maar mocht helaas niet baten.
Later bleek dat het toedienen van de vloeistoffen niet eens meer verwerkt konden worden, en bij het geven van het spuitje kwam dit ook allemaal weer uit de kat gestroomd (sorry voor deze beschrijving)
Vind het al knap dat jij er een stuk langer nog van kan genieten, hier ging het echt razendsnel.
Volgens mij is het ding met nieren altijd lastig te behandelen, vooral rassen die hier gevoelig voor zijn zoals de heilige birmaan.
Sterkte!!
Later bleek dat het toedienen van de vloeistoffen niet eens meer verwerkt konden worden, en bij het geven van het spuitje kwam dit ook allemaal weer uit de kat gestroomd (sorry voor deze beschrijving)
Vind het al knap dat jij er een stuk langer nog van kan genieten, hier ging het echt razendsnel.
Volgens mij is het ding met nieren altijd lastig te behandelen, vooral rassen die hier gevoelig voor zijn zoals de heilige birmaan.
Sterkte!!
vrijdag 22 mei 2015 om 11:16
Dank je wel voor jullie berichtjes.
Ja ik probeer mij ook enigzins voor te bereiden op een vroegtijdig afscheidt met mijn lieverdje.
Maar aangezien de dierenarts (die ik erg capabel acht) er nog mild vertrouwen in heeft wil ik nog even doorzetten.
Mocht ze nu opknappen maar over een maand weer achteruit hollen, dan wordt het sowieso euthanasie.
Ja ik probeer mij ook enigzins voor te bereiden op een vroegtijdig afscheidt met mijn lieverdje.
Maar aangezien de dierenarts (die ik erg capabel acht) er nog mild vertrouwen in heeft wil ik nog even doorzetten.
Mocht ze nu opknappen maar over een maand weer achteruit hollen, dan wordt het sowieso euthanasie.
vrijdag 22 mei 2015 om 11:23
quote:unlundun schreef op 22 mei 2015 @ 11:02:
Ik heb een blaas-patient en zij is enorm opgeknapt van KVV met een sloot water erdoor. Ze heeft sindsdien nooit meer problemen gehad.
Kijk maar eens op voernatuurlijk of barfplaats en stel daar deze vraag.
Heel veel sterkte.
Als ik het goed begrijp heb jij het over anders voeren. Ik zal kijken op die sites en ook met mijn dierenarts hierover overleggen (op en als zo iets nog relevant wordt in de toekomst). Maar ik ben er ook wel huiverig voor om zelf te gaan doktoren, dus dit doe ik alleen in overleg met de arts.
Dank je wel voor de tip!
Ik heb een blaas-patient en zij is enorm opgeknapt van KVV met een sloot water erdoor. Ze heeft sindsdien nooit meer problemen gehad.
Kijk maar eens op voernatuurlijk of barfplaats en stel daar deze vraag.
Heel veel sterkte.
Als ik het goed begrijp heb jij het over anders voeren. Ik zal kijken op die sites en ook met mijn dierenarts hierover overleggen (op en als zo iets nog relevant wordt in de toekomst). Maar ik ben er ook wel huiverig voor om zelf te gaan doktoren, dus dit doe ik alleen in overleg met de arts.
Dank je wel voor de tip!
vrijdag 22 mei 2015 om 11:37
Helaas is ieder geval anders en bestaat er geen vaste weg van hoe het zal gaan. Weet je toevallig hoe hoog de waardes zijn?
Is er al een echo gemaakt om nierfalen door PKD uit te sluiten?
Het hangt echt van de situatie af, een infuus spoelt de nieren waardoor de waardes zullen dalen, dat is de bedoeling. Dit kan voor langere of kortere tijd helpen. Verschilt. Soms helpt het helemaal niet. Het is gewoon ontzettend moeilijk. Ik heb twee katten gehad die gelijktijdig nierfalen kregen. Heb alles geprobeerd, medicatie, nierdieet, zelf geleerd subcutaan vocht toe te dienen. In mijn geval, als ik het over mocht doen dan had ik ze alles gegeven wat ze lekker vonden en had ik niet zolang doorgemodderd. Daartegenover staat dat ik ook genoeg katten met nierfalen ken die het al jaren prima doen met hun dieet en medicatie. het enige advies dat ik je kan geven is om te kijken naar jouw lieverd. Jij kent haar het beste en van binnen weet je wanneer het genoeg is.
Is er al een echo gemaakt om nierfalen door PKD uit te sluiten?
Het hangt echt van de situatie af, een infuus spoelt de nieren waardoor de waardes zullen dalen, dat is de bedoeling. Dit kan voor langere of kortere tijd helpen. Verschilt. Soms helpt het helemaal niet. Het is gewoon ontzettend moeilijk. Ik heb twee katten gehad die gelijktijdig nierfalen kregen. Heb alles geprobeerd, medicatie, nierdieet, zelf geleerd subcutaan vocht toe te dienen. In mijn geval, als ik het over mocht doen dan had ik ze alles gegeven wat ze lekker vonden en had ik niet zolang doorgemodderd. Daartegenover staat dat ik ook genoeg katten met nierfalen ken die het al jaren prima doen met hun dieet en medicatie. het enige advies dat ik je kan geven is om te kijken naar jouw lieverd. Jij kent haar het beste en van binnen weet je wanneer het genoeg is.
vrijdag 22 mei 2015 om 11:40
Ik heb het inderdaad over anders voeren, KVV is kant en klare vers voeding. Hier zit -in de goede merken- alleen vlees en geen bijproducten als granen. De kat kan hier niets mee en poept dit dus gewoon weer uit. Snap dat je het in overleg wilt doen met de DA maar hou in gedachten dat een DA maar een paar uur voedingsles heeft gehad in de 6-jarige opleiding en voordeeltjes krijgen als ze een bepaald merk verkopen.
Ik hoop van harte dat je poes weer opknapt! Veel sterkte
Ik hoop van harte dat je poes weer opknapt! Veel sterkte
vrijdag 22 mei 2015 om 11:44
Oei wat naar. Het komt me akelig bekend voor.
Mijn kat Gup kreeg ook op 5-jarige leeftijd de diagnose nierfalen. We hadden de mazzel dat we er vroeg achterkwamen, want het was nog niet ver gevorderd toen. Een paar maanden geleden heb ik hem op 16-jarige leeftijd moeten laten gaan.
Wat voor Gup heel erg geholpen heeft:
- Waterbakjes in alle kamers en gangen van het huis. Katten met nierproblemen moeten heel veel drinken, en hoe vaker ze dat bakje toevallig tegenkomen, hoe vaker ze even een slokje nemen. Een duidelijk geval baat het niet, schaadt het niet. Water natuurlijk ook zeer regelmatig verversen.
- Nierdieet in meerdere smaken, goed uitproberen wat ze wel en niet lekker vindt. (Ik heb nog wel een lijstje van wat je waar betaalbaar kunt bestellen, als je dat handig zou vinden.)
Toen het nierfalen verder gevorderd was bovendien ook:
- Semintra, maar dat was voor hem geen succes
- Omeprazol (maagbeschermer)
- Cerenia (anti-misselijkheid, werkte voor Gup geweldig)
- Regelmatige onderhuidse vochtinfusen. (Niet zo akelig als het klinkt. Toen we er allemaal aan gewend waren, was dit in 5 minuten klaar zonder al teveel gedoe. Zolang het water op lichaamstemperatuur was vond Gup het niet zo'n probleem.)
- Laxatraxt (tegen harde ontlasting)
Hou bij nierfalen ook altijd de bloeddruk in de gaten, en het kalium-niveau in het bloed.
Ik help je hopen dat je je katje nog een flinke tijd met goede kwaliteit van leven bij je kunt houden!
Sterkte,
Ellie
Mijn kat Gup kreeg ook op 5-jarige leeftijd de diagnose nierfalen. We hadden de mazzel dat we er vroeg achterkwamen, want het was nog niet ver gevorderd toen. Een paar maanden geleden heb ik hem op 16-jarige leeftijd moeten laten gaan.
Wat voor Gup heel erg geholpen heeft:
- Waterbakjes in alle kamers en gangen van het huis. Katten met nierproblemen moeten heel veel drinken, en hoe vaker ze dat bakje toevallig tegenkomen, hoe vaker ze even een slokje nemen. Een duidelijk geval baat het niet, schaadt het niet. Water natuurlijk ook zeer regelmatig verversen.
- Nierdieet in meerdere smaken, goed uitproberen wat ze wel en niet lekker vindt. (Ik heb nog wel een lijstje van wat je waar betaalbaar kunt bestellen, als je dat handig zou vinden.)
Toen het nierfalen verder gevorderd was bovendien ook:
- Semintra, maar dat was voor hem geen succes
- Omeprazol (maagbeschermer)
- Cerenia (anti-misselijkheid, werkte voor Gup geweldig)
- Regelmatige onderhuidse vochtinfusen. (Niet zo akelig als het klinkt. Toen we er allemaal aan gewend waren, was dit in 5 minuten klaar zonder al teveel gedoe. Zolang het water op lichaamstemperatuur was vond Gup het niet zo'n probleem.)
- Laxatraxt (tegen harde ontlasting)
Hou bij nierfalen ook altijd de bloeddruk in de gaten, en het kalium-niveau in het bloed.
Ik help je hopen dat je je katje nog een flinke tijd met goede kwaliteit van leven bij je kunt houden!
Sterkte,
Ellie
vrijdag 22 mei 2015 om 12:05
Hier ook een dierenarts die kuipjes fabrieksvoer wou geven want vers zou voor parasieten zorgen en de proteïne zou van hoogwaardige kwaliteit zijn in die kuipjes en vers vlees slachtafval. Ik ben eigenwijs geweest en kat eet met smaak kompleet vers voer Carnibest voor diabetische kat. Van die diepgevroren worsten van 500 gram. Ik snij (het is meer zagen met n broodmes) de worst in tweeën en vries de helft weer in en de andere helft eet de kat in een paar dagen op.
De bloedwaarden waren een stuk minder ernstig dan de dierenarts verwacht had. Mijn kat wordt over enkele maanden 19 jaar. Na jaren Fortekor tabletten nu aan de Semintra.
Geen advies want daartoe ben ik niet bevoegd, wel een ervaring van een tevreden KVV voerend kattenbaasje.
De bloedwaarden waren een stuk minder ernstig dan de dierenarts verwacht had. Mijn kat wordt over enkele maanden 19 jaar. Na jaren Fortekor tabletten nu aan de Semintra.
Geen advies want daartoe ben ik niet bevoegd, wel een ervaring van een tevreden KVV voerend kattenbaasje.
life's a beach and then you die
vrijdag 22 mei 2015 om 12:06
quote:EllieFiederellie schreef op 22 mei 2015 @ 11:44:
Oei wat naar. Het komt me akelig bekend voor.
Mijn kat Gup kreeg ook op 5-jarige leeftijd de diagnose nierfalen. We hadden de mazzel dat we er vroeg achterkwamen, want het was nog niet ver gevorderd toen. Een paar maanden geleden heb ik hem op 16-jarige leeftijd moeten laten gaan.
Wat voor Gup heel erg geholpen heeft:
- Waterbakjes in alle kamers en gangen van het huis. Katten met nierproblemen moeten heel veel drinken, en hoe vaker ze dat bakje toevallig tegenkomen, hoe vaker ze even een slokje nemen. Een duidelijk geval baat het niet, schaadt het niet. Water natuurlijk ook zeer regelmatig verversen.
- Nierdieet in meerdere smaken, goed uitproberen wat hij wel en niet lekker vindt. (Ik heb nog wel een lijstje van wat je waar betaalbaar kunt bestellen, als je dat handig zou vinden.)
Toen het nierfalen verder gevorderd was bovendien ook:
- Semintra, maar dat was voor hem geen succes
- Omeprazol (maagbeschermer)
- Cerenia (anti-misselijkheid, werkte voor Gup geweldig)
- Regelmatige onderhuidse vochtinfusen. (Niet zo akelig als het klinkt. Toen we er allemaal aan gewend waren, was dit in 5 minuten klaar zonder al teveel gedoe. Zolang het water op lichaamstemperatuur was vond Gup het niet zo'n probleem.)
- Laxatraxt (tegen harde ontlasting)
Hou bij nierfalen ook altijd de bloeddruk in de gaten, en het kalium-niveau in het bloed.
Ik help je hopen dat je je katje nog een flinke tijd met goede kwaliteit van leven bij je kunt houden!
Sterkte,
Ellie
Wat een fijn bericht!
Hier heb ik echt heel veel aan! Aan alle andere berichtjes overigens ook!
Ik ga kijken naar die dingen die jij noemt waar de dierenarts het nog niet over gehad heeft.
De dierenart heeft onderhuidse vochtinfuzen wel genoemd, maar zegt dat hij liever heeft dat de kat een middagje in de kliniek komt spoelen eens in de zoveel tijd...omdat dat meer effect zou hebben... persoonlijk lijken mij thuis vochtinfuzen geven voor mijn poes prettiger. Dus kan jij mij daar meer over vertellen?
Iemand vroeg of er een echo was gemaakt. Die is er en die is mij ook getoond (maar daar kon ik niet zo veel mee). Wat ik begreep: de nieren hebben een normaal formaat, maar de randen zijn grillig en hebben veel beschadigingen. Om meer te weten te komen zouden ze met een naald een biopt van de nier moeten nemen. Dat overleefd mijn dame echter op dit moment niet. Ook zou de oorzaak weten op dit moment geen invloed (meer) hebben op het behandelplan.
Oei wat naar. Het komt me akelig bekend voor.
Mijn kat Gup kreeg ook op 5-jarige leeftijd de diagnose nierfalen. We hadden de mazzel dat we er vroeg achterkwamen, want het was nog niet ver gevorderd toen. Een paar maanden geleden heb ik hem op 16-jarige leeftijd moeten laten gaan.
Wat voor Gup heel erg geholpen heeft:
- Waterbakjes in alle kamers en gangen van het huis. Katten met nierproblemen moeten heel veel drinken, en hoe vaker ze dat bakje toevallig tegenkomen, hoe vaker ze even een slokje nemen. Een duidelijk geval baat het niet, schaadt het niet. Water natuurlijk ook zeer regelmatig verversen.
- Nierdieet in meerdere smaken, goed uitproberen wat hij wel en niet lekker vindt. (Ik heb nog wel een lijstje van wat je waar betaalbaar kunt bestellen, als je dat handig zou vinden.)
Toen het nierfalen verder gevorderd was bovendien ook:
- Semintra, maar dat was voor hem geen succes
- Omeprazol (maagbeschermer)
- Cerenia (anti-misselijkheid, werkte voor Gup geweldig)
- Regelmatige onderhuidse vochtinfusen. (Niet zo akelig als het klinkt. Toen we er allemaal aan gewend waren, was dit in 5 minuten klaar zonder al teveel gedoe. Zolang het water op lichaamstemperatuur was vond Gup het niet zo'n probleem.)
- Laxatraxt (tegen harde ontlasting)
Hou bij nierfalen ook altijd de bloeddruk in de gaten, en het kalium-niveau in het bloed.
Ik help je hopen dat je je katje nog een flinke tijd met goede kwaliteit van leven bij je kunt houden!
Sterkte,
Ellie
Wat een fijn bericht!
Hier heb ik echt heel veel aan! Aan alle andere berichtjes overigens ook!
Ik ga kijken naar die dingen die jij noemt waar de dierenarts het nog niet over gehad heeft.
De dierenart heeft onderhuidse vochtinfuzen wel genoemd, maar zegt dat hij liever heeft dat de kat een middagje in de kliniek komt spoelen eens in de zoveel tijd...omdat dat meer effect zou hebben... persoonlijk lijken mij thuis vochtinfuzen geven voor mijn poes prettiger. Dus kan jij mij daar meer over vertellen?
Iemand vroeg of er een echo was gemaakt. Die is er en die is mij ook getoond (maar daar kon ik niet zo veel mee). Wat ik begreep: de nieren hebben een normaal formaat, maar de randen zijn grillig en hebben veel beschadigingen. Om meer te weten te komen zouden ze met een naald een biopt van de nier moeten nemen. Dat overleefd mijn dame echter op dit moment niet. Ook zou de oorzaak weten op dit moment geen invloed (meer) hebben op het behandelplan.
vrijdag 22 mei 2015 om 12:44
@nierdame - Ik ben speciaal even ingelogd vanwege de goedbedoelde adviezen over kant en klaar voedsel. Katten met blaasproblemen of diabetes hebben een heel ander soort voer nodig dan katten met nierfalen. Dan moet je uitkijken met o.a. eiwitten wat juist in vlees en vis zit. Verdiep je hier dus goed in voordat je overstapt naar iets anders dan een speciaal nierdieet. Vaak kun je bij de dierenarts verschillende soorten brokjes maar ook zakjes natvoer uitproberen voor een nierdieet. Een kat heeft (officieel) genoeg aan brokjes, maar om ze wat meer te laten eten en op gewicht te houden als ze zo ziek zijn, kan het juist geen kwaad. Bijkomend voordeel is dat er in natvoer ook vocht zit, wat je kat hard nodig heeft nu.
Heel veel sterkte in ieder geval! Lijkt me erg lastig om je kat zo te zien.
Heel veel sterkte in ieder geval! Lijkt me erg lastig om je kat zo te zien.
vrijdag 22 mei 2015 om 13:54
quote:Nierdame schreef op 22 mei 2015 @ 12:06:
[...]
Wat een fijn bericht!
Hier heb ik echt heel veel aan! Aan alle andere berichtjes overigens ook!
Ik ga kijken naar die dingen die jij noemt waar de dierenarts het nog niet over gehad heeft.
Mooi, ik hoop dat er iets tussen zit dat werkt. Ik heb zelf ook nooit iets gedaan zonder uitgebreid overleg met de dierenarts, maar zelf dingen opzoeken heeft wel geholpen. (Zo heb ik op die manier een ander kaliumsupplement gevonden dat Gup stukken acceptabeler vond.) Dus ik hoop dat je met behulp van googelen en forummen en veel overleggen met de dierenarts een behandelplan kunt vinden dat voor jouw kat goed werkt!
quote:De dierenart heeft onderhuidse vochtinfuzen wel genoemd, maar zegt dat hij liever heeft dat de kat een middagje in de kliniek komt spoelen eens in de zoveel tijd...omdat dat meer effect zou hebben... persoonlijk lijken mij thuis vochtinfuzen geven voor mijn poes prettiger. Dus kan jij mij daar meer over vertellen?
Het spoelen bij een dierenarts bij een echt zieke nierfaalkat gebeurt meestal direct in de bloedbaan. Zeer bruikbaar om snel de nierwaarden omlaag te brengen, en niet iets dat je zomaar thuis kunt doen.
Een onderhuids infuus kun je wel vrij makkelijk zelf leren. Het is bij mijn weten minder effectief tegen hoge nierwaarden, maar helpt wel. Ook kun je er uitdroging mee voorkomen. Het zou handiger zijn als je je kat vriendelijk kon verzoeken zelf nog wat meer te drinken, maar Gup gaf meestal geen gehoor aan een dergelijk verzoek.
Gup vond een infuus thuis duidelijk prettiger dan een bezoek aan de dierenarts, en hij heeft er heel veel baat bij gehad. Essentieel was om de infuusvloeistof op lichaamstemperatuur te brengen en om hem aan het geheel te laten wennen. Altijd hetzelfde schema volgen. Hij wist wat er komen ging, en dat het daarna over was. Hij kreeg lange tijd een infuus per week (of eerder bij tegenvallende eetlust); later werd de frequentie langzaam hoger.
Wat voor jouw kat minder stressvol is, kun je waarschijnlijk alleen achterhalen door te testen.
Sowieso is het de moeite waard een poosje een dagboekje bij te houden om de waarschuwingssignalen te leren als je kat zich minder goed voelt.
quote:Iemand vroeg of er een echo was gemaakt. Die is er en die is mij ook getoond (maar daar kon ik niet zo veel mee). Wat ik begreep: de nieren hebben een normaal formaat, maar de randen zijn grillig en hebben veel beschadigingen. Om meer te weten te komen zouden ze met een naald een biopt van de nier moeten nemen. Dat overleefd mijn dame echter op dit moment niet. Ook zou de oorzaak weten op dit moment geen invloed (meer) hebben op het behandelplan.
Arm beestje
. Nogmaals veel sterkte gewenst!
Edit: Als je kat een bloedhekel aan pilletjes heeft, kun je Easypil proberen. Dat is een soort pasta die je om een pil heen kunt kneden die de meeste katten erg lekker vinden. Veel katten (waaronder de mijne) hebben het truukje op den duur door, maar zolang als het werkt is het handig.
[...]
Wat een fijn bericht!
Hier heb ik echt heel veel aan! Aan alle andere berichtjes overigens ook!
Ik ga kijken naar die dingen die jij noemt waar de dierenarts het nog niet over gehad heeft.
Mooi, ik hoop dat er iets tussen zit dat werkt. Ik heb zelf ook nooit iets gedaan zonder uitgebreid overleg met de dierenarts, maar zelf dingen opzoeken heeft wel geholpen. (Zo heb ik op die manier een ander kaliumsupplement gevonden dat Gup stukken acceptabeler vond.) Dus ik hoop dat je met behulp van googelen en forummen en veel overleggen met de dierenarts een behandelplan kunt vinden dat voor jouw kat goed werkt!
quote:De dierenart heeft onderhuidse vochtinfuzen wel genoemd, maar zegt dat hij liever heeft dat de kat een middagje in de kliniek komt spoelen eens in de zoveel tijd...omdat dat meer effect zou hebben... persoonlijk lijken mij thuis vochtinfuzen geven voor mijn poes prettiger. Dus kan jij mij daar meer over vertellen?
Het spoelen bij een dierenarts bij een echt zieke nierfaalkat gebeurt meestal direct in de bloedbaan. Zeer bruikbaar om snel de nierwaarden omlaag te brengen, en niet iets dat je zomaar thuis kunt doen.
Een onderhuids infuus kun je wel vrij makkelijk zelf leren. Het is bij mijn weten minder effectief tegen hoge nierwaarden, maar helpt wel. Ook kun je er uitdroging mee voorkomen. Het zou handiger zijn als je je kat vriendelijk kon verzoeken zelf nog wat meer te drinken, maar Gup gaf meestal geen gehoor aan een dergelijk verzoek.
Gup vond een infuus thuis duidelijk prettiger dan een bezoek aan de dierenarts, en hij heeft er heel veel baat bij gehad. Essentieel was om de infuusvloeistof op lichaamstemperatuur te brengen en om hem aan het geheel te laten wennen. Altijd hetzelfde schema volgen. Hij wist wat er komen ging, en dat het daarna over was. Hij kreeg lange tijd een infuus per week (of eerder bij tegenvallende eetlust); later werd de frequentie langzaam hoger.
Wat voor jouw kat minder stressvol is, kun je waarschijnlijk alleen achterhalen door te testen.
Sowieso is het de moeite waard een poosje een dagboekje bij te houden om de waarschuwingssignalen te leren als je kat zich minder goed voelt.
quote:Iemand vroeg of er een echo was gemaakt. Die is er en die is mij ook getoond (maar daar kon ik niet zo veel mee). Wat ik begreep: de nieren hebben een normaal formaat, maar de randen zijn grillig en hebben veel beschadigingen. Om meer te weten te komen zouden ze met een naald een biopt van de nier moeten nemen. Dat overleefd mijn dame echter op dit moment niet. Ook zou de oorzaak weten op dit moment geen invloed (meer) hebben op het behandelplan.
Arm beestje
. Nogmaals veel sterkte gewenst!Edit: Als je kat een bloedhekel aan pilletjes heeft, kun je Easypil proberen. Dat is een soort pasta die je om een pil heen kunt kneden die de meeste katten erg lekker vinden. Veel katten (waaronder de mijne) hebben het truukje op den duur door, maar zolang als het werkt is het handig.
vrijdag 22 mei 2015 om 14:46
Wij hebben een oudere kat (heilige birmaan, 18) die nu ruim een jaar last heeft van nierfalen. We hebben zo'n fonteintje gekocht omdat ze steeds overal water vandaan likte. Deze bevalt goed! Verder krijgt ze elke avond Semintra en eet ze niervoeding. Ons beestje doet het goed nu, ookal zijn haar waardes nog niet geweldig. Met haar leeftijd zou ik niet te veel verder aan haar trekken, maar ik snap dat het bij jouw kat misschien wat anders ligt. Iig veel sterkte, hopelijk helpt t spoelen
vrijdag 22 mei 2015 om 14:55
quote:laura24 schreef op 22 mei 2015 @ 12:44:
@nierdame - Ik ben speciaal even ingelogd vanwege de goedbedoelde adviezen over kant en klaar voedsel. Katten met blaasproblemen of diabetes hebben een heel ander soort voer nodig dan katten met nierfalen. Dan moet je uitkijken met o.a. eiwitten wat juist in vlees en vis zit. Verdiep je hier dus goed in voordat je overstapt naar iets anders dan een speciaal nierdieet. Vaak kun je bij de dierenarts verschillende soorten brokjes maar ook zakjes natvoer uitproberen voor een nierdieet. Een kat heeft (officieel) genoeg aan brokjes, maar om ze wat meer te laten eten en op gewicht te houden als ze zo ziek zijn, kan het juist geen kwaad. Bijkomend voordeel is dat er in natvoer ook vocht zit, wat je kat hard nodig heeft nu.
Heel veel sterkte in ieder geval! Lijkt me erg lastig om je kat zo te zien.
Dank je wel voor het speciaal inloggen!
Ik ben nog niet uitgelezen, maar van wat ik online lees heb ik niet het idee inderdaad dat rauw vlees de oplossing gaat zijn.
Juist inderdaad omdat het eiwitrijk is en er bijvoorbeeld in BARF veel fosfor zit.
Mijn kat vindt natvoer normaal gesproken niet echt je van het, maar ze trekt het beter als ze het van mijn vinger gelepeld krijgt.
Ze eet overigens redelijk nu bij de dierenarts. Dus dat scheelt.
Ook was ze bij mijn laatste bezoek wat alerter dan gister, waar ik dus wel blij om ben. Ze heeft het hele bezoek besteed om mijn neus en mond te likken (laat ik normaal niet toe, maar als zij daar nou gelukkig van wordt...)
Vanavond ga ik weer langs, hopelijk kan ik dan ook even met de behandelende dierenarts praten.
@nierdame - Ik ben speciaal even ingelogd vanwege de goedbedoelde adviezen over kant en klaar voedsel. Katten met blaasproblemen of diabetes hebben een heel ander soort voer nodig dan katten met nierfalen. Dan moet je uitkijken met o.a. eiwitten wat juist in vlees en vis zit. Verdiep je hier dus goed in voordat je overstapt naar iets anders dan een speciaal nierdieet. Vaak kun je bij de dierenarts verschillende soorten brokjes maar ook zakjes natvoer uitproberen voor een nierdieet. Een kat heeft (officieel) genoeg aan brokjes, maar om ze wat meer te laten eten en op gewicht te houden als ze zo ziek zijn, kan het juist geen kwaad. Bijkomend voordeel is dat er in natvoer ook vocht zit, wat je kat hard nodig heeft nu.
Heel veel sterkte in ieder geval! Lijkt me erg lastig om je kat zo te zien.
Dank je wel voor het speciaal inloggen!
Ik ben nog niet uitgelezen, maar van wat ik online lees heb ik niet het idee inderdaad dat rauw vlees de oplossing gaat zijn.
Juist inderdaad omdat het eiwitrijk is en er bijvoorbeeld in BARF veel fosfor zit.
Mijn kat vindt natvoer normaal gesproken niet echt je van het, maar ze trekt het beter als ze het van mijn vinger gelepeld krijgt.
Ze eet overigens redelijk nu bij de dierenarts. Dus dat scheelt.
Ook was ze bij mijn laatste bezoek wat alerter dan gister, waar ik dus wel blij om ben. Ze heeft het hele bezoek besteed om mijn neus en mond te likken (laat ik normaal niet toe, maar als zij daar nou gelukkig van wordt...)
Vanavond ga ik weer langs, hopelijk kan ik dan ook even met de behandelende dierenarts praten.
vrijdag 22 mei 2015 om 14:59
quote:EllieFiederellie schreef op 22 mei 2015 @ 13:54:
[...]
Mooi, ik hoop dat er iets tussen zit dat werkt. Ik heb zelf ook nooit iets gedaan zonder uitgebreid overleg met de dierenarts, maar zelf dingen opzoeken heeft wel geholpen. (Zo heb ik op die manier een ander kaliumsupplement gevonden dat Gup stukken acceptabeler vond.) Dus ik hoop dat je met behulp van googelen en forummen en veel overleggen met de dierenarts een behandelplan kunt vinden dat voor jouw kat goed werkt!
[...].
Het spoelen bij een dierenarts bij een echt zieke nierfaalkat gebeurt meestal direct in de bloedbaan. Zeer bruikbaar om snel de nierwaarden omlaag te brengen, en niet iets dat je zomaar thuis kunt doen.
Een onderhuids infuus kun je wel vrij makkelijk zelf leren. Het is bij mijn weten minder effectief tegen hoge nierwaarden, maar helpt wel. Ook kun je er uitdroging mee voorkomen. Het zou handiger zijn als je je kat vriendelijk kon verzoeken zelf nog wat meer te drinken, maar Gup gaf meestal geen gehoor aan een dergelijk verzoek.
Gup vond een infuus thuis duidelijk prettiger dan een bezoek aan de dierenarts, en hij heeft er heel veel baat bij gehad. Essentieel was om de infuusvloeistof op lichaamstemperatuur te brengen en om hem aan het geheel te laten wennen. Altijd hetzelfde schema volgen. Hij wist wat er komen ging, en dat het daarna over was. Hij kreeg lange tijd een infuus per week (of eerder bij tegenvallende eetlust); later werd de frequentie langzaam hoger.
Wat voor jouw kat minder stressvol is, kun je waarschijnlijk alleen achterhalen door te testen.
Sowieso is het de moeite waard een poosje een dagboekje bij te houden om de waarschuwingssignalen te leren als je kat zich minder goed voelt.
[...]
Arm beestje. Nogmaals veel sterkte gewenst!
Edit: Als je kat een bloedhekel aan pilletjes heeft, kun je Easypil proberen. Dat is een soort pasta die je om een pil heen kunt kneden die de meeste katten erg lekker vinden. Veel katten (waaronder de mijne) hebben het truukje op den duur door, maar zolang als het werkt is het handig.
Dank je wel voor de verdere info! Ik ga denk ik (mocht ze bijtrekken) inderdaad toch vragen of ik wekelijks thuis kan prikken wanneer haar waardes weer wat normaler zijn.
En tja, voor nu blijf ik me wel gewoon inlezen, maar het is toch helaas voornamelijk hopen en afwachten.
Edit: ze krijg Semintra in vloeibare vorm, met een spuit. Ze begon na een tijdje ook steeds meer met mij te vechten als ze doorhad waarom ik haar moest hebben. Als ze weer thuis is ga ik vragen of ik ook pilletjes kan proberen en kijken of dat makkelijker gaat. Want dat ik een pleister om moet na het toedienen van medicijnen was ik al een beetje zat.
Sowieso is het niet een dier die zonder slag of stoot iets toestaat. Ze is geweldig lief, maar heeft ook een temperament en sterk eigen willetje.
[...]
Mooi, ik hoop dat er iets tussen zit dat werkt. Ik heb zelf ook nooit iets gedaan zonder uitgebreid overleg met de dierenarts, maar zelf dingen opzoeken heeft wel geholpen. (Zo heb ik op die manier een ander kaliumsupplement gevonden dat Gup stukken acceptabeler vond.) Dus ik hoop dat je met behulp van googelen en forummen en veel overleggen met de dierenarts een behandelplan kunt vinden dat voor jouw kat goed werkt!
[...].
Het spoelen bij een dierenarts bij een echt zieke nierfaalkat gebeurt meestal direct in de bloedbaan. Zeer bruikbaar om snel de nierwaarden omlaag te brengen, en niet iets dat je zomaar thuis kunt doen.
Een onderhuids infuus kun je wel vrij makkelijk zelf leren. Het is bij mijn weten minder effectief tegen hoge nierwaarden, maar helpt wel. Ook kun je er uitdroging mee voorkomen. Het zou handiger zijn als je je kat vriendelijk kon verzoeken zelf nog wat meer te drinken, maar Gup gaf meestal geen gehoor aan een dergelijk verzoek.
Gup vond een infuus thuis duidelijk prettiger dan een bezoek aan de dierenarts, en hij heeft er heel veel baat bij gehad. Essentieel was om de infuusvloeistof op lichaamstemperatuur te brengen en om hem aan het geheel te laten wennen. Altijd hetzelfde schema volgen. Hij wist wat er komen ging, en dat het daarna over was. Hij kreeg lange tijd een infuus per week (of eerder bij tegenvallende eetlust); later werd de frequentie langzaam hoger.
Wat voor jouw kat minder stressvol is, kun je waarschijnlijk alleen achterhalen door te testen.
Sowieso is het de moeite waard een poosje een dagboekje bij te houden om de waarschuwingssignalen te leren als je kat zich minder goed voelt.
[...]
Arm beestje
. Nogmaals veel sterkte gewenst!Edit: Als je kat een bloedhekel aan pilletjes heeft, kun je Easypil proberen. Dat is een soort pasta die je om een pil heen kunt kneden die de meeste katten erg lekker vinden. Veel katten (waaronder de mijne) hebben het truukje op den duur door, maar zolang als het werkt is het handig.
Dank je wel voor de verdere info! Ik ga denk ik (mocht ze bijtrekken) inderdaad toch vragen of ik wekelijks thuis kan prikken wanneer haar waardes weer wat normaler zijn.
En tja, voor nu blijf ik me wel gewoon inlezen, maar het is toch helaas voornamelijk hopen en afwachten.
Edit: ze krijg Semintra in vloeibare vorm, met een spuit. Ze begon na een tijdje ook steeds meer met mij te vechten als ze doorhad waarom ik haar moest hebben. Als ze weer thuis is ga ik vragen of ik ook pilletjes kan proberen en kijken of dat makkelijker gaat. Want dat ik een pleister om moet na het toedienen van medicijnen was ik al een beetje zat.
Sowieso is het niet een dier die zonder slag of stoot iets toestaat. Ze is geweldig lief, maar heeft ook een temperament en sterk eigen willetje.
vrijdag 22 mei 2015 om 16:22
quote:Nierdame schreef op 22 mei 2015 @ 14:59:
[...]
Dank je wel voor de verdere info! Ik ga denk ik (mocht ze bijtrekken) inderdaad toch vragen of ik wekelijks thuis kan prikken wanneer haar waardes weer wat normaler zijn.
En tja, voor nu blijf ik me wel gewoon inlezen, maar het is toch helaas voornamelijk hopen en afwachten.
Eerst hopen dat ze er nu weer bovenop komt inderdaad. Sterkte!
quote:Edit: ze krijg Semintra in vloeibare vorm, met een spuit. Ze begon na een tijdje ook steeds meer met mij te vechten als ze doorhad waarom ik haar moest hebben. Als ze weer thuis is ga ik vragen of ik ook pilletjes kan proberen en kijken of dat makkelijker gaat. Want dat ik een pleister om moet na het toedienen van medicijnen was ik al een beetje zat.
Sowieso is het niet een dier die zonder slag of stoot iets toestaat. Ze is geweldig lief, maar heeft ook een temperament en sterk eigen willetje.
Gup kreeg de Semintra ook in vloeibare vorm ja. Maar hij reageerde er niet goed op (en lekte ondanks hoge nierwaarden ook geen eiwitten), dus toen zijn we er weer mee gestopt.
Ik had de mazzel dat Gup behalve een eigen wil ook erg veel vertrouwen in ons had. Mijn vriend gaf hem zijn bloeddrukverlagers (ook een vloeistof) via een spuitje in zijn mond terwijl hij vaak gewoon op mijn schouder zat. En dan nog geen nageltje in mijn huid. Hoe minder we zijn persoonlijke dagplan verstoorden, hoe beter hij het vond. Lekker blijven zitten waar hij zat dus.
Maar pilletjes, die haatte hij. En al die pil-verpakkers als easypil kreeg hij door, en dan bliefte hij die ook niet meer. Uiteindelijk wikkelden we hem in een grote handdoek, zodat hij zijn poten niet langer kon inzetten om mijn handen weg te duwen. (Het was echt een lief diertje: vocht met alles wat hij had tegen die pillen, maar wilde nog steeds geen nagels in mijn huid zetten. Hij hield het dus bij handen wegduwen maar daar was hij dan ook zeer behendig in.)
Anyway, zo'n handdoek werkt vast ook tegen krabben. Gup vond het de eerste paar keer wel stressvol, maar toen hij eenmaal wist wat er gebeurde maakte hij zich niet zo druk meer. Niet dat hij het er nou echt mee eens was, maar hij wist wel waar hij aan toe was.
[...]
Dank je wel voor de verdere info! Ik ga denk ik (mocht ze bijtrekken) inderdaad toch vragen of ik wekelijks thuis kan prikken wanneer haar waardes weer wat normaler zijn.
En tja, voor nu blijf ik me wel gewoon inlezen, maar het is toch helaas voornamelijk hopen en afwachten.
Eerst hopen dat ze er nu weer bovenop komt inderdaad. Sterkte!
quote:Edit: ze krijg Semintra in vloeibare vorm, met een spuit. Ze begon na een tijdje ook steeds meer met mij te vechten als ze doorhad waarom ik haar moest hebben. Als ze weer thuis is ga ik vragen of ik ook pilletjes kan proberen en kijken of dat makkelijker gaat. Want dat ik een pleister om moet na het toedienen van medicijnen was ik al een beetje zat.
Sowieso is het niet een dier die zonder slag of stoot iets toestaat. Ze is geweldig lief, maar heeft ook een temperament en sterk eigen willetje.
Gup kreeg de Semintra ook in vloeibare vorm ja. Maar hij reageerde er niet goed op (en lekte ondanks hoge nierwaarden ook geen eiwitten), dus toen zijn we er weer mee gestopt.
Ik had de mazzel dat Gup behalve een eigen wil ook erg veel vertrouwen in ons had. Mijn vriend gaf hem zijn bloeddrukverlagers (ook een vloeistof) via een spuitje in zijn mond terwijl hij vaak gewoon op mijn schouder zat. En dan nog geen nageltje in mijn huid. Hoe minder we zijn persoonlijke dagplan verstoorden, hoe beter hij het vond. Lekker blijven zitten waar hij zat dus.
Maar pilletjes, die haatte hij. En al die pil-verpakkers als easypil kreeg hij door, en dan bliefte hij die ook niet meer. Uiteindelijk wikkelden we hem in een grote handdoek, zodat hij zijn poten niet langer kon inzetten om mijn handen weg te duwen. (Het was echt een lief diertje: vocht met alles wat hij had tegen die pillen, maar wilde nog steeds geen nagels in mijn huid zetten. Hij hield het dus bij handen wegduwen maar daar was hij dan ook zeer behendig in.)
Anyway, zo'n handdoek werkt vast ook tegen krabben. Gup vond het de eerste paar keer wel stressvol, maar toen hij eenmaal wist wat er gebeurde maakte hij zich niet zo druk meer. Niet dat hij het er nou echt mee eens was, maar hij wist wel waar hij aan toe was.
vrijdag 22 mei 2015 om 16:53
quote:EllieFiederellie schreef op 22 mei 2015 @ 16:22:
[...]
Eerst hopen dat ze er nu weer bovenop komt inderdaad. Sterkte!
[...]
Gup kreeg de Semintra ook in vloeibare vorm ja. Maar hij reageerde er niet goed op (en lekte ondanks hoge nierwaarden ook geen eiwitten), dus toen zijn we er weer mee gestopt.
Ik had de mazzel dat Gup behalve een eigen wil ook erg veel vertrouwen in ons had. Mijn vriend gaf hem zijn bloeddrukverlagers (ook een vloeistof) via een spuitje in zijn mond terwijl hij vaak gewoon op mijn schouder zat. En dan nog geen nageltje in mijn huid. Hoe minder we zijn persoonlijke dagplan verstoorden, hoe beter hij het vond. Lekker blijven zitten waar hij zat dus.
Maar pilletjes, die haatte hij. En al die pil-verpakkers als easypil kreeg hij door, en dan bliefte hij die ook niet meer. Uiteindelijk wikkelden we hem in een grote handdoek, zodat hij zijn poten niet langer kon inzetten om mijn handen weg te duwen. (Het was echt een lief diertje: vocht met alles wat hij had tegen die pillen, maar wilde nog steeds geen nagels in mijn huid zetten. Hij hield het dus bij handen wegduwen maar daar was hij dan ook zeer behendig in.)
Anyway, zo'n handdoek werkt vast ook tegen krabben. Gup vond het de eerste paar keer wel stressvol, maar toen hij eenmaal wist wat er gebeurde maakte hij zich niet zo druk meer. Niet dat hij het er nou echt mee eens was, maar hij wist wel waar hij aan toe was.
Gup klinkt als een heel lief dier. Je mist hem vast ontzettend.
Dat van die bloeddrukverlagers ga ik onthouden.
Ik moet trouwens wel even zeggen dat er veel mij ontgaat bij de dierenarts omdat ik in een ander land woon en ik medische termen toch lastiger vind te begrijpen. De dierenarts neemt gelukkig wel de tijd om het mij goed uit te leggen.
Maar daarom is het heel fijn om hier dingen te lezen en zo een beetje een check-list te kunnen maken van dingen die hier genoemd worden, waar de dierenarts het ook of juist niet over gehad heeft.
Ik heb trouwens gedaan waar ik blijkbaar al een hele tijd tegen aan stond te hikken: keihard in snikken uitbarsten en een potje janken. Ik wil gewoon niet dat ze dood gaat!
Maar ja nu moet ik weer rationeel zijn en kijken naar wat voor haar het beste is. Voor nu is dat denk ik nog even doorgaan en het een kans geven, maar niet te lang blijven aanmodderen als ik merk dat het voor haar geen fijn leven is.
Mijn wens dat zij bij mij blijft mag niet boven haar levensgenot staan.
[...]
Eerst hopen dat ze er nu weer bovenop komt inderdaad. Sterkte!
[...]
Gup kreeg de Semintra ook in vloeibare vorm ja. Maar hij reageerde er niet goed op (en lekte ondanks hoge nierwaarden ook geen eiwitten), dus toen zijn we er weer mee gestopt.
Ik had de mazzel dat Gup behalve een eigen wil ook erg veel vertrouwen in ons had. Mijn vriend gaf hem zijn bloeddrukverlagers (ook een vloeistof) via een spuitje in zijn mond terwijl hij vaak gewoon op mijn schouder zat. En dan nog geen nageltje in mijn huid. Hoe minder we zijn persoonlijke dagplan verstoorden, hoe beter hij het vond. Lekker blijven zitten waar hij zat dus.
Maar pilletjes, die haatte hij. En al die pil-verpakkers als easypil kreeg hij door, en dan bliefte hij die ook niet meer. Uiteindelijk wikkelden we hem in een grote handdoek, zodat hij zijn poten niet langer kon inzetten om mijn handen weg te duwen. (Het was echt een lief diertje: vocht met alles wat hij had tegen die pillen, maar wilde nog steeds geen nagels in mijn huid zetten. Hij hield het dus bij handen wegduwen maar daar was hij dan ook zeer behendig in.)
Anyway, zo'n handdoek werkt vast ook tegen krabben. Gup vond het de eerste paar keer wel stressvol, maar toen hij eenmaal wist wat er gebeurde maakte hij zich niet zo druk meer. Niet dat hij het er nou echt mee eens was, maar hij wist wel waar hij aan toe was.
Gup klinkt als een heel lief dier. Je mist hem vast ontzettend.
Dat van die bloeddrukverlagers ga ik onthouden.
Ik moet trouwens wel even zeggen dat er veel mij ontgaat bij de dierenarts omdat ik in een ander land woon en ik medische termen toch lastiger vind te begrijpen. De dierenarts neemt gelukkig wel de tijd om het mij goed uit te leggen.
Maar daarom is het heel fijn om hier dingen te lezen en zo een beetje een check-list te kunnen maken van dingen die hier genoemd worden, waar de dierenarts het ook of juist niet over gehad heeft.
Ik heb trouwens gedaan waar ik blijkbaar al een hele tijd tegen aan stond te hikken: keihard in snikken uitbarsten en een potje janken. Ik wil gewoon niet dat ze dood gaat!
Maar ja nu moet ik weer rationeel zijn en kijken naar wat voor haar het beste is. Voor nu is dat denk ik nog even doorgaan en het een kans geven, maar niet te lang blijven aanmodderen als ik merk dat het voor haar geen fijn leven is.
Mijn wens dat zij bij mij blijft mag niet boven haar levensgenot staan.
vrijdag 22 mei 2015 om 17:09
quote:Nierdame schreef op 22 mei 2015 @ 16:53:
[...]
Gup klinkt als een heel lief dier. Je mist hem vast ontzettend.
Dat van die bloeddrukverlagers ga ik onthouden.
Nouja, goede kans dat je kat die voorlopig helemaal niet nodig heeft . Ik noemde ze vooral omdat het ook een vloeistof was, en dit de vloeistof was waarmee ik meer ervaring had met Gup.
quote:Ik moet trouwens wel even zeggen dat er veel mij ontgaat bij de dierenarts omdat ik in een ander land woon en ik medische termen toch lastiger vind te begrijpen. De dierenarts neemt gelukkig wel de tijd om het mij goed uit te leggen.
Maar daarom is het heel fijn om hier dingen te lezen en zo een beetje een check-list te kunnen maken van dingen die hier genoemd worden, waar de dierenarts het ook of juist niet over gehad heeft.
Oei dat lijkt me wel lastig ja, zo'n taalbarrière er bovenop. Sterkte!
quote:Ik heb trouwens gedaan waar ik blijkbaar al een hele tijd tegen aan stond te hikken: keihard in snikken uitbarsten en een potje janken. Ik wil gewoon niet dat ze dood gaat!
Maar ja nu moet ik weer rationeel zijn en kijken naar wat voor haar het beste is. Voor nu is dat denk ik nog even doorgaan en het een kans geven, maar niet te lang blijven aanmodderen als ik merk dat het voor haar geen fijn leven is.
Mijn wens dat zij bij mij blijft mag niet boven haar levensgenot staan.Het is goed dat je de kwaliteit van leven voor je dier voorop zet. Je klinkt heel lief voor je kat . Maar ik hoop voor je dat ze gewoon nog wat goede jaren in het verschiet heeft liggen.
[...]
Gup klinkt als een heel lief dier. Je mist hem vast ontzettend.
Dat van die bloeddrukverlagers ga ik onthouden.
Nouja, goede kans dat je kat die voorlopig helemaal niet nodig heeft . Ik noemde ze vooral omdat het ook een vloeistof was, en dit de vloeistof was waarmee ik meer ervaring had met Gup.
quote:Ik moet trouwens wel even zeggen dat er veel mij ontgaat bij de dierenarts omdat ik in een ander land woon en ik medische termen toch lastiger vind te begrijpen. De dierenarts neemt gelukkig wel de tijd om het mij goed uit te leggen.
Maar daarom is het heel fijn om hier dingen te lezen en zo een beetje een check-list te kunnen maken van dingen die hier genoemd worden, waar de dierenarts het ook of juist niet over gehad heeft.
Oei dat lijkt me wel lastig ja, zo'n taalbarrière er bovenop. Sterkte!
quote:Ik heb trouwens gedaan waar ik blijkbaar al een hele tijd tegen aan stond te hikken: keihard in snikken uitbarsten en een potje janken. Ik wil gewoon niet dat ze dood gaat!
Maar ja nu moet ik weer rationeel zijn en kijken naar wat voor haar het beste is. Voor nu is dat denk ik nog even doorgaan en het een kans geven, maar niet te lang blijven aanmodderen als ik merk dat het voor haar geen fijn leven is.
Mijn wens dat zij bij mij blijft mag niet boven haar levensgenot staan.Het is goed dat je de kwaliteit van leven voor je dier voorop zet. Je klinkt heel lief voor je kat . Maar ik hoop voor je dat ze gewoon nog wat goede jaren in het verschiet heeft liggen.
vrijdag 22 mei 2015 om 17:23
quote:EllieFiederellie schreef op 22 mei 2015 @ 17:09:
[...]
Nouja, goede kans dat je kat die voorlopig helemaal niet nodig heeft . Ik noemde ze vooral omdat het ook een vloeistof was, en dit de vloeistof was waarmee ik meer ervaring had met Gup.
[...]
Oei dat lijkt me wel lastig ja, zo'n taalbarrière er bovenop. Sterkte!
[...]
Het is goed dat je de kwaliteit van leven voor je dier voorop zet. Je klinkt heel lief voor je kat . Maar ik hoop voor je dat ze gewoon nog wat goede jaren in het verschiet heeft liggen.
Ja het is stom. Ik spreek deze taal in principe redelijk vloeiend, maarja blijkbaar heb je toch vloeiend en vloeiend... en ik heb ook nog nooit naar medische tv-series in deze taal gekeken, dan had ik misschien wat makkelijker de vertaalslag kunnen maken...
Ik hoop het ook echt heel erg dat ze nog wat fijne jaren bij mij mag zijn. Ze is ook gewoon nog zo ontzettend jong vind ik.
Gelukkig kan ik overigens bij veel mensen hier terecht die allemaal begrip tonen voor mijn -voor hen cultureel gezien ietwat absurde- liefde voor de kat.
Ik reageer trouwens niet op iedereen individueel, maar ik waardeer iedereens bijdrage trouwens wel ontzettend!
[...]
Nouja, goede kans dat je kat die voorlopig helemaal niet nodig heeft . Ik noemde ze vooral omdat het ook een vloeistof was, en dit de vloeistof was waarmee ik meer ervaring had met Gup.
[...]
Oei dat lijkt me wel lastig ja, zo'n taalbarrière er bovenop. Sterkte!
[...]
Het is goed dat je de kwaliteit van leven voor je dier voorop zet. Je klinkt heel lief voor je kat . Maar ik hoop voor je dat ze gewoon nog wat goede jaren in het verschiet heeft liggen.
Ja het is stom. Ik spreek deze taal in principe redelijk vloeiend, maarja blijkbaar heb je toch vloeiend en vloeiend... en ik heb ook nog nooit naar medische tv-series in deze taal gekeken, dan had ik misschien wat makkelijker de vertaalslag kunnen maken...
Ik hoop het ook echt heel erg dat ze nog wat fijne jaren bij mij mag zijn. Ze is ook gewoon nog zo ontzettend jong vind ik.
Gelukkig kan ik overigens bij veel mensen hier terecht die allemaal begrip tonen voor mijn -voor hen cultureel gezien ietwat absurde- liefde voor de kat.
Ik reageer trouwens niet op iedereen individueel, maar ik waardeer iedereens bijdrage trouwens wel ontzettend!
vrijdag 22 mei 2015 om 19:35
Ben weer langs gegaan en ze was heel blij om me te zien en veel opgewekter dan vanochtend! Ze sprong in mijn armen en we hebben een hele tijd geknuffeld.
Maar ze had helaas (nog) geen trek in haar avond eten ondanks mijn pogingen, na twee hapjes hield ze het voor gezien. Ach ja, misschien vraag ik ook te veel. Deze dame heeft nog nooit op commando gegeten, misschien krijgt ze later vanavond trek...
Maar ze had helaas (nog) geen trek in haar avond eten ondanks mijn pogingen, na twee hapjes hield ze het voor gezien. Ach ja, misschien vraag ik ook te veel. Deze dame heeft nog nooit op commando gegeten, misschien krijgt ze later vanavond trek...