Thuis
alle pijlers
Buurman met pitbulls
zaterdag 23 mei 2015 om 10:41
Ik heb het al eerder aangehaald in een ander topic maar sinds een maand heb ik een buurman met meerdere pitbulls. Ik heb een oud hondje van bijna 16 maar...over een maand arriveren mijn nieuwe hondjes vanuit een buitenlands asiel. Eentje is een middenslag, de ander klein en getraumatiseerd. Onze voortuinen en paden liggen dicht bij elkaar waar hij ze dan weleens los heeft. Hij heeft me al verteld dat het zijn erf is, zijn gedeelte, en dat ze daar van hem lekker mogen loslopen. Dat betekent voor mij dat als ik mijn honden uit wil laten eerst moet kijken waar zijn honden zijn en dan ook nog hopen dat ze niet ergens onverwacht tevoorschijn komen. Hij zegt uiteraard dat zijn honden niets doen en dat ze goed naar hem luisteren. Jullie snappen dat ik het hier Spaans benauwd van krijg en hoop op goede tips. De huizen zijn van een woningbouwvereniging.
maandag 25 mei 2015 om 21:01
quote:retrostar schreef op 23 mei 2015 @ 11:32:
Helaas valt een bepaald soort volk op "gevaarlijke", "stoere" honden, alsof het een wapenvertoon is, en kan je van een afstand niet zien wat voor baas het is. En áls die pitbull eenmaal gaat vechten dat doet hij dat om te doden.
Dus ja, je weet niet of er een halve gare aan het handvat van de riem zit.Onzin.
Helaas valt een bepaald soort volk op "gevaarlijke", "stoere" honden, alsof het een wapenvertoon is, en kan je van een afstand niet zien wat voor baas het is. En áls die pitbull eenmaal gaat vechten dat doet hij dat om te doden.
Dus ja, je weet niet of er een halve gare aan het handvat van de riem zit.Onzin.
maandag 25 mei 2015 om 21:06
quote:miekemv schreef op 23 mei 2015 @ 12:03:
@ Ephina aan de voorkant kun je geen schutting plaatsen.
Meerdere pitbulls is een roedel, als er een gaat dan komt de rest ook mee. Het gaat niet alleen om mijn eigen angst, mijn oudje is met regelmaat aangevallen en die is er ook bij, bij het uitlaten. Daar is ook niets meer aan te doen, behalve genoemde gezwellen is hij ook doof en dementerend.
Het grootste probleem in de straat (smal, weinig uitwijkmogelijkheden) is dat loslopende honden het terrein zien als hun territorium. De golden Retriever op de hoek die ook niet mals is durf ik wel te pareren. Ik baal er echter wel van dat ik mij steeds vaker moet manoeuvreren in allerlei bochten omdat ik dan maar niet bang moet zijn (want zelf uitgelokt) terwijl ik gewoon een leuke tijd wil hebben met mijn honden die gekozen zijn omdat ze geen vlieg kwaad doen en waar ik geen terugkerende dominantieproblemen mee hoef bestrijden. Ik wil ook niet dat ze angstiger worden doordat ze weer eens gepakt zijn. Ik ben geen Cesar Milan...maar hij is een goede voor probleemhonden.Dus jouw hond lokt het uit, vertoont blijkbaar gedrag wat iets uitlokt maar je neemt ze omdat ze zo lief zijn??? Eh, geen dominantie probleem is dus wél een dominantie probleem. Ander zou jouw hond niet zo vaak gegrepen worden he.
Ik zou zeggen open de oogjes en ga een je eigen honden opvoeden ipv op voorhand alles op een andere hond te schuiven die nog niet eens wat gedaan heeft. Allemaal jouw vooroordelen.
@ Ephina aan de voorkant kun je geen schutting plaatsen.
Meerdere pitbulls is een roedel, als er een gaat dan komt de rest ook mee. Het gaat niet alleen om mijn eigen angst, mijn oudje is met regelmaat aangevallen en die is er ook bij, bij het uitlaten. Daar is ook niets meer aan te doen, behalve genoemde gezwellen is hij ook doof en dementerend.
Het grootste probleem in de straat (smal, weinig uitwijkmogelijkheden) is dat loslopende honden het terrein zien als hun territorium. De golden Retriever op de hoek die ook niet mals is durf ik wel te pareren. Ik baal er echter wel van dat ik mij steeds vaker moet manoeuvreren in allerlei bochten omdat ik dan maar niet bang moet zijn (want zelf uitgelokt) terwijl ik gewoon een leuke tijd wil hebben met mijn honden die gekozen zijn omdat ze geen vlieg kwaad doen en waar ik geen terugkerende dominantieproblemen mee hoef bestrijden. Ik wil ook niet dat ze angstiger worden doordat ze weer eens gepakt zijn. Ik ben geen Cesar Milan...maar hij is een goede voor probleemhonden.Dus jouw hond lokt het uit, vertoont blijkbaar gedrag wat iets uitlokt maar je neemt ze omdat ze zo lief zijn??? Eh, geen dominantie probleem is dus wél een dominantie probleem. Ander zou jouw hond niet zo vaak gegrepen worden he.
Ik zou zeggen open de oogjes en ga een je eigen honden opvoeden ipv op voorhand alles op een andere hond te schuiven die nog niet eens wat gedaan heeft. Allemaal jouw vooroordelen.
maandag 25 mei 2015 om 21:09
quote:Moondancer schreef op 23 mei 2015 @ 12:22:
Hier dan een ander geluid. Ik heb zelf een Stafford (pitbull) teefje van pup af aan. Verschillende cursussen mee gedaan, intensief gesocialiseerd vanaf jonge leeftijd etc. Maar dominantie naar andere honden toe zit wel degelijk in dit ras, en onze hond kan dan ook niet goed omgaan met een deel vd honden sinds ze in de puberteit kwam. Kleine hondjes zijn geen probleem, hele grote ook niet, maar alles daar tussenin is afwachten. Heel erg jammer, want dat zorgt ervoor dat ik altijd alert moet zijn bij het uitlaten. En dit 'probleem' hoor ik terug van veel Stafford eigenaren.
Naar mensen toe zijn het grote schatten en als ze goed onder appél staan en je kent je hond hoeven er geen ongelukken te gebeuren, maar beweren dat Staffords alleen maar lief zijn en niet lastig met andere honden is naief in mijn ogen.Dus omdat die ene van jouw een probleem heeft heeft het hele ras het? Echt niet. De meeste geluiden die je hoort zijn dat het lieve aanhankelijke beesten zijn. Dát is de karaktertrek die de meeste van die soort hebben. Uitzonderingen bevestigen de regel, en jij hebt blijkbaar een uitzondering.
Hier dan een ander geluid. Ik heb zelf een Stafford (pitbull) teefje van pup af aan. Verschillende cursussen mee gedaan, intensief gesocialiseerd vanaf jonge leeftijd etc. Maar dominantie naar andere honden toe zit wel degelijk in dit ras, en onze hond kan dan ook niet goed omgaan met een deel vd honden sinds ze in de puberteit kwam. Kleine hondjes zijn geen probleem, hele grote ook niet, maar alles daar tussenin is afwachten. Heel erg jammer, want dat zorgt ervoor dat ik altijd alert moet zijn bij het uitlaten. En dit 'probleem' hoor ik terug van veel Stafford eigenaren.
Naar mensen toe zijn het grote schatten en als ze goed onder appél staan en je kent je hond hoeven er geen ongelukken te gebeuren, maar beweren dat Staffords alleen maar lief zijn en niet lastig met andere honden is naief in mijn ogen.Dus omdat die ene van jouw een probleem heeft heeft het hele ras het? Echt niet. De meeste geluiden die je hoort zijn dat het lieve aanhankelijke beesten zijn. Dát is de karaktertrek die de meeste van die soort hebben. Uitzonderingen bevestigen de regel, en jij hebt blijkbaar een uitzondering.
maandag 25 mei 2015 om 21:20
quote:TheJoker schreef op 23 mei 2015 @ 12:49:
[...]
Als je hier over een Staffie schrijft, dan zou ik graag van je vernemen of dit over 2 jaar nog steeds zo is. Zo ja, dan heb je gelijk. Maar ik gok dat dit niet zo zal zijn.
Echt sommige verhalen over pitjes....zucht.
De mijne is 15 geworden. Heeft een heel slecht begin gehad, is weggehaald uit de Bijlmer waar ze met een mannetje samen in een hok op een balkon zat. Ze was redelijk agressief op dat moment en kon weinig hebben door de mishandelingen die ze had doorgemaakt.
Ze was tussen de 3 en 4 dat ze bij mij kwam. Ze heeft vechtpartijen meegemaakt, aanvallen door honden. Wat ze doet....helemaal niets. De dobermann die haar aanviel heeft ze afgehouden tot de haas 'm kon pakken, ondanks een wondje deed ze verder niets terug. Toen een herder haar confronteerde ging ze achter mij staan (heb je dus ook niets aan) Honden zijn net mensen, ze hebben allemaal een eigen karakter en geen twee zijn hetzelfde. Er zijn beslist wel een aantal eigenschappen die vaak voorkomen bij bepaalde rassen. Bij de pit is dat juist kindvriendelijk, intelligent en zeker niet agressief.
[...]
Als je hier over een Staffie schrijft, dan zou ik graag van je vernemen of dit over 2 jaar nog steeds zo is. Zo ja, dan heb je gelijk. Maar ik gok dat dit niet zo zal zijn.
Echt sommige verhalen over pitjes....zucht.
De mijne is 15 geworden. Heeft een heel slecht begin gehad, is weggehaald uit de Bijlmer waar ze met een mannetje samen in een hok op een balkon zat. Ze was redelijk agressief op dat moment en kon weinig hebben door de mishandelingen die ze had doorgemaakt.
Ze was tussen de 3 en 4 dat ze bij mij kwam. Ze heeft vechtpartijen meegemaakt, aanvallen door honden. Wat ze doet....helemaal niets. De dobermann die haar aanviel heeft ze afgehouden tot de haas 'm kon pakken, ondanks een wondje deed ze verder niets terug. Toen een herder haar confronteerde ging ze achter mij staan (heb je dus ook niets aan) Honden zijn net mensen, ze hebben allemaal een eigen karakter en geen twee zijn hetzelfde. Er zijn beslist wel een aantal eigenschappen die vaak voorkomen bij bepaalde rassen. Bij de pit is dat juist kindvriendelijk, intelligent en zeker niet agressief.
maandag 25 mei 2015 om 21:24
quote:Dreamer schreef op 25 mei 2015 @ 21:11:
Ik vind het toch te ver gaan om de eigenaar van de hond die aangevallen is de schuld hiervan te gaan geven
Als je gewoon met je hond loopt en je hond is aan de riem, dan hoort je hond niet aangevallen te worden, punt.Onzin. Ik ken maar weinig honden die niet terug knauwen als er naar ze gehapt word. Ik ben ze ook wel tegen gekomen, valse krengen die gewoon je hond aanvliegen ondanks dat ze aan de riem zitten. Als je zo'n hond hebt kun je niet verwachten dat de hele hondewereld een rondje om loopt omdat jouw hond toevallig zo is. Dan til je 'm ff op of loopt de andere kant uit. De aanvaller is fout, punt. Of zo'n aanvaller nu wel of niet scherpe tanden heeft, groter is of "eigenlijk toch niets doet" De aanstichter is fout.
Ik vind het toch te ver gaan om de eigenaar van de hond die aangevallen is de schuld hiervan te gaan geven
Als je gewoon met je hond loopt en je hond is aan de riem, dan hoort je hond niet aangevallen te worden, punt.Onzin. Ik ken maar weinig honden die niet terug knauwen als er naar ze gehapt word. Ik ben ze ook wel tegen gekomen, valse krengen die gewoon je hond aanvliegen ondanks dat ze aan de riem zitten. Als je zo'n hond hebt kun je niet verwachten dat de hele hondewereld een rondje om loopt omdat jouw hond toevallig zo is. Dan til je 'm ff op of loopt de andere kant uit. De aanvaller is fout, punt. Of zo'n aanvaller nu wel of niet scherpe tanden heeft, groter is of "eigenlijk toch niets doet" De aanstichter is fout.
maandag 25 mei 2015 om 21:25
quote:miekemv schreef op 25 mei 2015 @ 21:15:
Geen flauw idee waar het over hebt. Mijn oudje is vooral erg onzeker en verder heb ik hem aan de riem en is hij niemand tot last. Succes met je eigen vooroordelen.
Hij is blijkbaar wel tot last want door zijn gedrag lokt hij iets uit waar de andere hond de schuld van krijgt.
En die onzekerheid heb jij er zelf in gekweekt met jouw eigen achterlijke angsten.
Neem een kat of een cavia ofzo.
Geen flauw idee waar het over hebt. Mijn oudje is vooral erg onzeker en verder heb ik hem aan de riem en is hij niemand tot last. Succes met je eigen vooroordelen.
Hij is blijkbaar wel tot last want door zijn gedrag lokt hij iets uit waar de andere hond de schuld van krijgt.
En die onzekerheid heb jij er zelf in gekweekt met jouw eigen achterlijke angsten.
Neem een kat of een cavia ofzo.
maandag 25 mei 2015 om 21:36
quote:nina1966 schreef op 25 mei 2015 @ 21:24:
[...]
Onzin. Ik ken maar weinig honden die niet terug knauwen als er naar ze gehapt word. Ik ben ze ook wel tegen gekomen, valse krengen die gewoon je hond aanvliegen ondanks dat ze aan de riem zitten. Als je zo'n hond hebt kun je niet verwachten dat de hele hondewereld een rondje om loopt omdat jouw hond toevallig zo is. Dan til je 'm ff op of loopt de andere kant uit. De aanvaller is fout, punt. Of zo'n aanvaller nu wel of niet scherpe tanden heeft, groter is of "eigenlijk toch niets doet" De aanstichter is fout.Deze hond is kennelijk pas zo grumpy geworden, nadat hij een aantal keren is aangevallen en ja, dat gebeurt. Dat zeg je zelf. Mijn hond is niet grumpy naar andere honden, in principe negeert hij anderen (behalve pitbull, dom beest,,dan houd ik m dus ook kort) maar is wel een paar keer zomaar aangevallen. Dan ga je mij toch echt niet vertellen dat dat mijn schuld is.
[...]
Onzin. Ik ken maar weinig honden die niet terug knauwen als er naar ze gehapt word. Ik ben ze ook wel tegen gekomen, valse krengen die gewoon je hond aanvliegen ondanks dat ze aan de riem zitten. Als je zo'n hond hebt kun je niet verwachten dat de hele hondewereld een rondje om loopt omdat jouw hond toevallig zo is. Dan til je 'm ff op of loopt de andere kant uit. De aanvaller is fout, punt. Of zo'n aanvaller nu wel of niet scherpe tanden heeft, groter is of "eigenlijk toch niets doet" De aanstichter is fout.Deze hond is kennelijk pas zo grumpy geworden, nadat hij een aantal keren is aangevallen en ja, dat gebeurt. Dat zeg je zelf. Mijn hond is niet grumpy naar andere honden, in principe negeert hij anderen (behalve pitbull, dom beest,,dan houd ik m dus ook kort) maar is wel een paar keer zomaar aangevallen. Dan ga je mij toch echt niet vertellen dat dat mijn schuld is.
Later is nu
maandag 25 mei 2015 om 22:40
Mijn hond is ook zo geworden door mishandelingen, wat maakt hem anders dan jouw hond Nina?
Overigens heb ik hem zelf niet opgevoed dat had je kunnen lezen. Jij bevestigt mijn beeld van een niet verantwoordelijke pitbull bezitter, namelijk over degenen met een hond die een hond aanvallen die aan de riem zitten.
Verder bepaal ikzelf wel welke huisdieren ik neem.
Overigens heb ik hem zelf niet opgevoed dat had je kunnen lezen. Jij bevestigt mijn beeld van een niet verantwoordelijke pitbull bezitter, namelijk over degenen met een hond die een hond aanvallen die aan de riem zitten.
Verder bepaal ikzelf wel welke huisdieren ik neem.
maandag 25 mei 2015 om 22:40
quote:nina1966 schreef op 25 mei 2015 @ 21:25:
[...]
Hij is blijkbaar wel tot last want door zijn gedrag lokt hij iets uit waar de andere hond de schuld van krijgt.
En die onzekerheid heb jij er zelf in gekweekt met jouw eigen achterlijke angsten.
Neem een kat of een cavia ofzo.Jeetje, doe even gewoon zeg.
[...]
Hij is blijkbaar wel tot last want door zijn gedrag lokt hij iets uit waar de andere hond de schuld van krijgt.
En die onzekerheid heb jij er zelf in gekweekt met jouw eigen achterlijke angsten.
Neem een kat of een cavia ofzo.Jeetje, doe even gewoon zeg.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
dinsdag 26 mei 2015 om 00:59
Zucht. Nina, zo ga je niemand overtuigen hoor. Het zijn echt geen uitzonderingen, dat is kul.
Wat nog niet genoemd is, ik vind dat je bij pittige, vechtlustige reuen die ballen sowieso beter weg kan laten halen. En de gemiddelde pittige hondeneigenaar ziet dat niet zitten. Ik ken de argumenten. Allemaal onzin. Haal de ballen eraf en de vechtlust neemt met minstens de helft af. Dat is ook iets wat niet wordt gedaan vaak bij de reuen, het is mij een raadsel waarom. Bruno had zijn ballen mogen houden, als hij echt sociaal was geweest. En dat is hij niet.
Voor zijn castratie was hij helemaal een aso. Ik weet nog heel goed de eerste keer dat we naar het park gingen na zijn castratie. Ineens ging hij lekker scharrelen, langs het water rennen, de struiken in. Een hele andere hond, hij was namelijk rete gefocused op honden in de verte en plasjes ruiken. En erna werd hij een veel meer ontspannen hond, die zijn neus achterna gaat en soms zelfs eenden het water in jaagt. Hij werd gespannen en veel te alert van de loopse teven ed, nu interesseert dat hem niks meer. Hij is erg dol op Shelly en speelt soms zelfs met haar. Dat deed hij niet toen hij nog ballen had.
Dr Pol zegt dat zo leuk: haal de ballen weg en de hersenen komen terug.
Ik vind castratie het verstandigst, voor zowel reuen als teven. Zowel voor de gezondheid als voor het gedrag. Nou, kom maar op met het gezeur dat castratie heul ongezond is, bladiebla, en dat ze er een (zeldzaam maar dat zeggen we er natuurlijk niet bij) soort prostaatkanker van kunnen krijgen, blahblahblah, en dat het helemaal niet nodig is mits je je hond onder controle hebt, bluhbluh, onzin! Het zijn niet je eigen ballen, het is niet je trots, die ballen heeft hij niet nodig. Zonder ballen zijn pittige honden minder pittig maar nog steeds indrukwekkende atleten en bij Bruno is de bespiering echt nauwelijks afgenomen. Ze worden er nog aanhankelijker van. En hun focus ligt veel meer op de baas zonder ballen. Het is een perfecte methode om de ergste vechtlust in te dammen. Ik kan het iedereen met een reu die van knokken houdt, van harte aanraden.
Te dik worden ze alleen als je teveel voert of te weinig beweging biedt. Bruno is aangekomen maar na een dieet en aanpassen van de hoeveelheid voer, is hij weer mooi op gewicht.
Discipline is het sleutelwoord, dat is heel belangrijk als je zo'n hond wilt houden zonder problemen. En Nina, in jouw posts lees ik alleen veel verontwaardiging en geklaag. Geen beschrijvingen van hoe jij ervoor zorgde dat niemand last had van jouw hond. Ik vraag me ook echt af of jij dat uberhaupt op zou hebben gemerkt, dat mensen last van je hond hadden. Het is niet eens zozeer de kans op agressie die mensen zo stoort, het is de nonchalante manier waarop mensen met hun hond omgaan. Bv op hun telefoon bezig zijn en niet kijken naar wat hun hond doet. Ook al weet jij dat hij niks doet, dat weten anderen niet. Het wordt door de meeste hondeneigenaren niet gewaardeerd als de baas totaal niet op zijn hond let en vice versa. 'Hij doet niks' is geen vrijbrief om je hond niet onder controle te hebben.
Gezag. Dat krijg je alleen door hard werken bij de pittige hond. Trainen doe je de hele dag door. Commando's gebruik je de hele dag. Anders lopen ze dwars over je heen. Maar dat hebben sommige mensen niet eens door, dat ze geen gezag hebben over hun hond. Ik zie dat in 1 oogopslag, mijn vriend ook, hoe de relatie is tussen baas en hond. En bv staffies en pits zijn clowntjes, gehoorzamen is niet hun sterkste kant. Daar moet je dan dus juist van jongs af aan op hameren. Dat zie ik staf en piteigenaren nou nooit doen. Ik hoor ze geen commando's roepen, de hond komt niet als ze roepen, de hond kijkt niet naar de baas etc. Dat is voor mij veel meer wat het gebrek aan vertrouwen veroorzaakt dan de kans dat ze bijten en niet loslaten. Dat gebeurt alleen onder bepaalde omstandigheden, bv als de bijtende hond erg gestrest is.
Kijk, ik zie ook weinig gezag bij andere honden en hun baas, maar die honden hebben heel ander gedrag, vertonen kalmerende signalen en denderen niet zo op andere honden af. En die honden hebben niet zo'n slechte reputatie.
Herders zijn trouwens veel gevaarlijkere honden, in potentie, dan pits en staffies. Ik word veel liever door die laatste gebeten hoor. Een herder bijt je zo het ziekenhuis in, pits en stafs niet. Ze zijn ook veel onhandiger met hun oog-bek coordinatie. Herders kunnen hun hele bek zien, pits en stafs niet. Veel molossers kunnen nauwelijks zien waar ze in happen, Bruno is erg onhandig met eten uit je hand bv, Shelly is juist megahandig daarmee. De bek van een herder is smal en daarom kunnen ze veel harder bijten. De politie gebruikt niet voor niets herders.
Maar als we een herder tegenkomen, 9 van de 10 keer heeft die baas zijn hond wel volledig onder controle. Dan maak ik me geen zorgen, je ziet dat ook, dat ze steeds elkaar in de gaten blijven houden. Ik vind pittige honden ook leuk maar niet zonder strak gezag. Dat moet gewoon. En dat mis ik gewoon bij veel eigenaren van pittige honden, en minder bij de herders en molossers dan bij de terriers.
Bruno hebben we getraind om altijd bij ons in de buurt te blijven door hem wekenlang, zes weken aan de lange lijn te houden en continue op terugkomen te oefenen. Toen dat goed ging, mocht hij weer los. Alleen brak hij toen een teen en moest weer weken lijnrust. Die periode is goud geweest voor het gezag. Nee, dat was niet zo leuk. Maar wel hard nodig. Ook na zijn castratie ging hij nog wel eens te ver voor ons uit. Ik wil dat ze binnen tien meter van me blijven, verder dan dat, gaat hij teveel zijn eigen gang.
Tenzij we apporteren natuurlijk. Apporteren is ook een middel om gezag te bieden aan Bruno, de bal is heilig voor hem. We gebruiken dat om hem af te leiden en hem even op 1 plek te laten blijven. Daarvoor roept mijn vriend: los! Dan laat hij de bal uit zijn bek vallen en gaat die bestaren, gehypnotiseerd. Want 'los' betekent dat mijn vriend de bal gaat gooien en dat vindt hij het mooiste wat er is. Terwijl hij zo naar de bal staart, of wacht tot de bal wordt gegooid, kun je een kanon naast hem af laten gaan, dan kijkt hij nog naar de bal. Zo kunnen we andere honden en bazen laten passeren zonder hem aan te lijnen. Maar dat heeft een jaar training gekost, dagelijks.
Ook in huis gelden er regels. Ze mogen op bank en bed, maar moeten eraf als ze in de weg zitten of liggen en dat doen ze zonder morren. Ze vragen ook altijd op hun manier of ze erop mogen springen, dan gaan ze voor de bank zitten en kijken ons vragend aan. Dan moeten wij: hoog! roepen, en dan pas komen ze. Ik heb ze dat niet aangeleerd, ze hebben gewoon respect. Ik hou een vaste structuur aan voor de dag en de manier waarop etenstijd verloopt. Vaste gewoontes, vaste plekken voor alles, dat geeft ze veiligheid. Die hebben ze nodig, dan weten ze, de baas regelt alles wel. Ik vertel ze wat ze niet mogen maar ook wat we wel gaan doen. Ik let op hun gemoedstoestand, als ze stress hebben, masseer ik ze of geef ze een kluif. En eigenlijk vertel ik ze de hele dag wat ze moeten doen. Dat lijkt overdreven maar daar heeft zo'n hond juist behoefte aan.
Af en toe streng zijn en op je strepen gaan staan ook. Ik straf nooit, ik vind dat je licht negatief gedrag het beste kunt negeren en verder corrigeer ik met commando's en mijn stem, door de hoogte en klank weten ze wat ik bedoel. Ik gebruik altijd dezelfde woorden en klanken zodat de communicatie beter blijft hangen. Honden kunnen tot zo'n 200 woorden leren.
Ik vind dat gezag hebben over je hond, belangrijker is bij pittige honden. En gezag krijg je bij dit soort honden niet zomaar. Dat kost veel moeite. En dan snap ik niet waarom men dan zo graag de nadruk wil leggen op andere eigenschappen. Waarom is het nodig dat anderen begrijpen waarom ze zo leuk zijn? Het lijkt mij nu belangrijker om uit te leggen hoe je dat gezag in handen hebt gekregen bij jouw pittige hond. Dat willen mensen graag weten. Hoe ga je om met een bietsende molosser die over je schoot gaat hangen voor wat lekkers? Ze zijn geen muurbloempjes en vrij opdringerig, mits je ze leert dat jij altijd de baas blijft. Ze gebruiken hun formaat en gewicht om in de weg te lopen als iets ze niet zint. Dan moet je dus even streng zijn. Een wijzen van mij met: daar! en ze gaan opzij. En zo gaat het de hele dag, ik roep continue dingen zoals: laag, hoog, die kant, kom, blijf, NIET naar de poes, nee, ja, even wachten, toe maar, ga naar papa, ga naar binnen, etc.
Anders nemen ze de boel over, of zorgen voor overlast. Vertel daar nou eens iets over ipv die verontwaardiging. Er is misschien wat te doen aan onwetendheid en vooroordelen maar dan moet je wel open zijn en eerlijk. Ik ben juist trots op de manier waarop ik met mijn honden omga, ik denk dat niet veel mensen moeite hebben met onze honden of met ons tijdens de wandeling. Daar doe ik iig mijn stinkende best voor. Dat kan de algemene opinie wel veranderen.
Wat nog niet genoemd is, ik vind dat je bij pittige, vechtlustige reuen die ballen sowieso beter weg kan laten halen. En de gemiddelde pittige hondeneigenaar ziet dat niet zitten. Ik ken de argumenten. Allemaal onzin. Haal de ballen eraf en de vechtlust neemt met minstens de helft af. Dat is ook iets wat niet wordt gedaan vaak bij de reuen, het is mij een raadsel waarom. Bruno had zijn ballen mogen houden, als hij echt sociaal was geweest. En dat is hij niet.
Voor zijn castratie was hij helemaal een aso. Ik weet nog heel goed de eerste keer dat we naar het park gingen na zijn castratie. Ineens ging hij lekker scharrelen, langs het water rennen, de struiken in. Een hele andere hond, hij was namelijk rete gefocused op honden in de verte en plasjes ruiken. En erna werd hij een veel meer ontspannen hond, die zijn neus achterna gaat en soms zelfs eenden het water in jaagt. Hij werd gespannen en veel te alert van de loopse teven ed, nu interesseert dat hem niks meer. Hij is erg dol op Shelly en speelt soms zelfs met haar. Dat deed hij niet toen hij nog ballen had.
Dr Pol zegt dat zo leuk: haal de ballen weg en de hersenen komen terug.
Ik vind castratie het verstandigst, voor zowel reuen als teven. Zowel voor de gezondheid als voor het gedrag. Nou, kom maar op met het gezeur dat castratie heul ongezond is, bladiebla, en dat ze er een (zeldzaam maar dat zeggen we er natuurlijk niet bij) soort prostaatkanker van kunnen krijgen, blahblahblah, en dat het helemaal niet nodig is mits je je hond onder controle hebt, bluhbluh, onzin! Het zijn niet je eigen ballen, het is niet je trots, die ballen heeft hij niet nodig. Zonder ballen zijn pittige honden minder pittig maar nog steeds indrukwekkende atleten en bij Bruno is de bespiering echt nauwelijks afgenomen. Ze worden er nog aanhankelijker van. En hun focus ligt veel meer op de baas zonder ballen. Het is een perfecte methode om de ergste vechtlust in te dammen. Ik kan het iedereen met een reu die van knokken houdt, van harte aanraden.
Te dik worden ze alleen als je teveel voert of te weinig beweging biedt. Bruno is aangekomen maar na een dieet en aanpassen van de hoeveelheid voer, is hij weer mooi op gewicht.
Discipline is het sleutelwoord, dat is heel belangrijk als je zo'n hond wilt houden zonder problemen. En Nina, in jouw posts lees ik alleen veel verontwaardiging en geklaag. Geen beschrijvingen van hoe jij ervoor zorgde dat niemand last had van jouw hond. Ik vraag me ook echt af of jij dat uberhaupt op zou hebben gemerkt, dat mensen last van je hond hadden. Het is niet eens zozeer de kans op agressie die mensen zo stoort, het is de nonchalante manier waarop mensen met hun hond omgaan. Bv op hun telefoon bezig zijn en niet kijken naar wat hun hond doet. Ook al weet jij dat hij niks doet, dat weten anderen niet. Het wordt door de meeste hondeneigenaren niet gewaardeerd als de baas totaal niet op zijn hond let en vice versa. 'Hij doet niks' is geen vrijbrief om je hond niet onder controle te hebben.
Gezag. Dat krijg je alleen door hard werken bij de pittige hond. Trainen doe je de hele dag door. Commando's gebruik je de hele dag. Anders lopen ze dwars over je heen. Maar dat hebben sommige mensen niet eens door, dat ze geen gezag hebben over hun hond. Ik zie dat in 1 oogopslag, mijn vriend ook, hoe de relatie is tussen baas en hond. En bv staffies en pits zijn clowntjes, gehoorzamen is niet hun sterkste kant. Daar moet je dan dus juist van jongs af aan op hameren. Dat zie ik staf en piteigenaren nou nooit doen. Ik hoor ze geen commando's roepen, de hond komt niet als ze roepen, de hond kijkt niet naar de baas etc. Dat is voor mij veel meer wat het gebrek aan vertrouwen veroorzaakt dan de kans dat ze bijten en niet loslaten. Dat gebeurt alleen onder bepaalde omstandigheden, bv als de bijtende hond erg gestrest is.
Kijk, ik zie ook weinig gezag bij andere honden en hun baas, maar die honden hebben heel ander gedrag, vertonen kalmerende signalen en denderen niet zo op andere honden af. En die honden hebben niet zo'n slechte reputatie.
Herders zijn trouwens veel gevaarlijkere honden, in potentie, dan pits en staffies. Ik word veel liever door die laatste gebeten hoor. Een herder bijt je zo het ziekenhuis in, pits en stafs niet. Ze zijn ook veel onhandiger met hun oog-bek coordinatie. Herders kunnen hun hele bek zien, pits en stafs niet. Veel molossers kunnen nauwelijks zien waar ze in happen, Bruno is erg onhandig met eten uit je hand bv, Shelly is juist megahandig daarmee. De bek van een herder is smal en daarom kunnen ze veel harder bijten. De politie gebruikt niet voor niets herders.
Maar als we een herder tegenkomen, 9 van de 10 keer heeft die baas zijn hond wel volledig onder controle. Dan maak ik me geen zorgen, je ziet dat ook, dat ze steeds elkaar in de gaten blijven houden. Ik vind pittige honden ook leuk maar niet zonder strak gezag. Dat moet gewoon. En dat mis ik gewoon bij veel eigenaren van pittige honden, en minder bij de herders en molossers dan bij de terriers.
Bruno hebben we getraind om altijd bij ons in de buurt te blijven door hem wekenlang, zes weken aan de lange lijn te houden en continue op terugkomen te oefenen. Toen dat goed ging, mocht hij weer los. Alleen brak hij toen een teen en moest weer weken lijnrust. Die periode is goud geweest voor het gezag. Nee, dat was niet zo leuk. Maar wel hard nodig. Ook na zijn castratie ging hij nog wel eens te ver voor ons uit. Ik wil dat ze binnen tien meter van me blijven, verder dan dat, gaat hij teveel zijn eigen gang.
Tenzij we apporteren natuurlijk. Apporteren is ook een middel om gezag te bieden aan Bruno, de bal is heilig voor hem. We gebruiken dat om hem af te leiden en hem even op 1 plek te laten blijven. Daarvoor roept mijn vriend: los! Dan laat hij de bal uit zijn bek vallen en gaat die bestaren, gehypnotiseerd. Want 'los' betekent dat mijn vriend de bal gaat gooien en dat vindt hij het mooiste wat er is. Terwijl hij zo naar de bal staart, of wacht tot de bal wordt gegooid, kun je een kanon naast hem af laten gaan, dan kijkt hij nog naar de bal. Zo kunnen we andere honden en bazen laten passeren zonder hem aan te lijnen. Maar dat heeft een jaar training gekost, dagelijks.
Ook in huis gelden er regels. Ze mogen op bank en bed, maar moeten eraf als ze in de weg zitten of liggen en dat doen ze zonder morren. Ze vragen ook altijd op hun manier of ze erop mogen springen, dan gaan ze voor de bank zitten en kijken ons vragend aan. Dan moeten wij: hoog! roepen, en dan pas komen ze. Ik heb ze dat niet aangeleerd, ze hebben gewoon respect. Ik hou een vaste structuur aan voor de dag en de manier waarop etenstijd verloopt. Vaste gewoontes, vaste plekken voor alles, dat geeft ze veiligheid. Die hebben ze nodig, dan weten ze, de baas regelt alles wel. Ik vertel ze wat ze niet mogen maar ook wat we wel gaan doen. Ik let op hun gemoedstoestand, als ze stress hebben, masseer ik ze of geef ze een kluif. En eigenlijk vertel ik ze de hele dag wat ze moeten doen. Dat lijkt overdreven maar daar heeft zo'n hond juist behoefte aan.
Af en toe streng zijn en op je strepen gaan staan ook. Ik straf nooit, ik vind dat je licht negatief gedrag het beste kunt negeren en verder corrigeer ik met commando's en mijn stem, door de hoogte en klank weten ze wat ik bedoel. Ik gebruik altijd dezelfde woorden en klanken zodat de communicatie beter blijft hangen. Honden kunnen tot zo'n 200 woorden leren.
Ik vind dat gezag hebben over je hond, belangrijker is bij pittige honden. En gezag krijg je bij dit soort honden niet zomaar. Dat kost veel moeite. En dan snap ik niet waarom men dan zo graag de nadruk wil leggen op andere eigenschappen. Waarom is het nodig dat anderen begrijpen waarom ze zo leuk zijn? Het lijkt mij nu belangrijker om uit te leggen hoe je dat gezag in handen hebt gekregen bij jouw pittige hond. Dat willen mensen graag weten. Hoe ga je om met een bietsende molosser die over je schoot gaat hangen voor wat lekkers? Ze zijn geen muurbloempjes en vrij opdringerig, mits je ze leert dat jij altijd de baas blijft. Ze gebruiken hun formaat en gewicht om in de weg te lopen als iets ze niet zint. Dan moet je dus even streng zijn. Een wijzen van mij met: daar! en ze gaan opzij. En zo gaat het de hele dag, ik roep continue dingen zoals: laag, hoog, die kant, kom, blijf, NIET naar de poes, nee, ja, even wachten, toe maar, ga naar papa, ga naar binnen, etc.
Anders nemen ze de boel over, of zorgen voor overlast. Vertel daar nou eens iets over ipv die verontwaardiging. Er is misschien wat te doen aan onwetendheid en vooroordelen maar dan moet je wel open zijn en eerlijk. Ik ben juist trots op de manier waarop ik met mijn honden omga, ik denk dat niet veel mensen moeite hebben met onze honden of met ons tijdens de wandeling. Daar doe ik iig mijn stinkende best voor. Dat kan de algemene opinie wel veranderen.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
dinsdag 26 mei 2015 om 08:28
Mooi stuk weer Gladoortje.
Alleen kunnen dominante teefjes nog wel iets dominanter worden na een castratie, je haalt dan het grootste deel van de vrouwelijke hormonen weg, waardoor ze in die zin iets mannelijker kunnen worden. Dus bij een dominant teefje zou het een overweging kunnen zijn om deze niet te laten castreren. Helaas heb je dan inderdaad ook de gezondheidsvoordelen niet.
Verder veel succes Miekemv, ik hoop dat je een mooi stabiel roedeltje krijgt. En mogelijk dat je oude hondje zich inderdaad weer wat kan optrekken aan de andere twee zodat hij nog iets minder angstig wordt, dat zou helemaal mooi zijn.
Alleen kunnen dominante teefjes nog wel iets dominanter worden na een castratie, je haalt dan het grootste deel van de vrouwelijke hormonen weg, waardoor ze in die zin iets mannelijker kunnen worden. Dus bij een dominant teefje zou het een overweging kunnen zijn om deze niet te laten castreren. Helaas heb je dan inderdaad ook de gezondheidsvoordelen niet.
Verder veel succes Miekemv, ik hoop dat je een mooi stabiel roedeltje krijgt. En mogelijk dat je oude hondje zich inderdaad weer wat kan optrekken aan de andere twee zodat hij nog iets minder angstig wordt, dat zou helemaal mooi zijn.
dinsdag 26 mei 2015 om 09:22
Mooie weergave hoe jij op een gezonde manier met je honden omgaat gladoortje.
En ik hoop ook dat TO een stabiel roedeltje krijgt .. alleen acht ik die kans niet zo groot. Ik snap anderen hier ook die aangeven dat het probleem ook bij TO zit; niet bij een buurman die zijn honden in zijn tuin wil laten loslopen.
TO is angstig en dat zie je terug in het gedrag van haar hond; die is ook angstig; reageert slecht naar andere honden en baasje en hond roepen daarmee ook sneller problemen op met andere honden. Het baasje 'leert' haar hond dat andere honden niet ok zijn.
Daarnaast heeft TO ook al aangegeven dat het haar niet specifiek om het ras gaat waar ze bang voor is; het hadden ook willekeurige andere (grote enge) honden kunnen zijn.
Daarnaast wil TO niet het gesprek aan gaan met de buurman of proberen of hun honden op een gezonde manier met elkaar kunnen kennismaken.
Daarnaast neemt TO ook nieuwe honden erbij (uit het buitenland dus ik neem aan niet zelf persoonlijk uitgezocht en zonder vooraf kennis te maken met haar huidige hond). Die selecteert ze op hun vriendelijke zachte karakter (aanname) maar gezien haar gedrag en dat van haar huidige hond is de kans groot dat ook die niet goed zullen socialiseren.
Kortom; ik vind dat TO helemaal gelijk heeft dat zij geen last hoeft te hebben van andere honden, maar over loslopende honden in de tuin van iemand anders heeft ze ook niks te zeggen; zeker niet als ze daar niet het gesprek mee aan wil gaan. En daarnaast lees ik dus verschillende 'verkeerde signalen' in de omgang met honden en snap ik ergens ook dat anderen een cavia aanbevelen.
En ik hoop ook dat TO een stabiel roedeltje krijgt .. alleen acht ik die kans niet zo groot. Ik snap anderen hier ook die aangeven dat het probleem ook bij TO zit; niet bij een buurman die zijn honden in zijn tuin wil laten loslopen.
TO is angstig en dat zie je terug in het gedrag van haar hond; die is ook angstig; reageert slecht naar andere honden en baasje en hond roepen daarmee ook sneller problemen op met andere honden. Het baasje 'leert' haar hond dat andere honden niet ok zijn.
Daarnaast heeft TO ook al aangegeven dat het haar niet specifiek om het ras gaat waar ze bang voor is; het hadden ook willekeurige andere (grote enge) honden kunnen zijn.
Daarnaast wil TO niet het gesprek aan gaan met de buurman of proberen of hun honden op een gezonde manier met elkaar kunnen kennismaken.
Daarnaast neemt TO ook nieuwe honden erbij (uit het buitenland dus ik neem aan niet zelf persoonlijk uitgezocht en zonder vooraf kennis te maken met haar huidige hond). Die selecteert ze op hun vriendelijke zachte karakter (aanname) maar gezien haar gedrag en dat van haar huidige hond is de kans groot dat ook die niet goed zullen socialiseren.
Kortom; ik vind dat TO helemaal gelijk heeft dat zij geen last hoeft te hebben van andere honden, maar over loslopende honden in de tuin van iemand anders heeft ze ook niks te zeggen; zeker niet als ze daar niet het gesprek mee aan wil gaan. En daarnaast lees ik dus verschillende 'verkeerde signalen' in de omgang met honden en snap ik ergens ook dat anderen een cavia aanbevelen.
dinsdag 26 mei 2015 om 09:27
Dankjewel haedor. Dat klopt wel, dat teven er juist pittiger van kunnen worden. Je kunt ook wachten tot ze 2 zijn en dan beslissen. Dan is het karakter uit ontwikkeld en weet je hoe dominant ze is. Bij volle herderteven zou ik het ook afwachten. Shelly is gecastreerd toen ze 11 maanden oud was, zij is eerder onderdanig en daarom vond ik dat een goed moment. Voor haar eerste loopsheid trouwens. Er zijn aanwijzingen dat dat de kans op mama tumoren op latere leeftijd kan voorkomen namelijk.
Ik vind de loopsheid teveel stress opleveren, zowel reuen als teven worden er opgewonden van en dat kan tot onvriendelijk gedrag leiden. Bovendien is het gewoon lastig, voor hond en mens. Ik vind het sneu voor teven, ze voelen zich meestal ook niet lekker. En ze willen supergraag van bil gaan maar dat mag niet. Dan vind ik, dan zitten die hormonen alleen maar in de weg. Stel je voor dat je beregeil bent, een week lang, en dat niemand die jeuk mag verhelpen. Ik snap sommige mensen echt niet, die met een hoogloopse teef aangelijnd naar het loslooppark komen. Die krijgen meteen alle honden achter zich aan, en dus ook de teven. Gister nog zagen we er eentje en ja hoor, er werd gehapsnapt en men probeerde achterop te springen bij elkaar. Grommen en opgetrokken lippen. En dat zien mensen dan niet als een probleem.
Dat vind ik ook bijzonder, dat mensen een onvriendelijk onderonsje soms niet eens herkennen en ook niet corrigeren. Nee, ze vermoorden elkaar niet meteen maar vechterig of patserig gedrag tolereer ik nooit. En loopsheid triggert dat soort gedrag enorm. Bruno heeft een keer een heel rondje alleen gelopen in het park, da's een halfuur wandelen, achter een loops mopshondje aan, toen hij nog ballen had. Loops is loops, honden kijken niet naar formaat, die gaan af op de feromonen.
Bovendien zijn loopse teven meer geneigd tot ontsnappen om de jongens te gaan zoeken. Ik ken ook een verhaal van een loopse teef in een afgesloten tuin die bezoek kreeg van een erg enthousiaste reu. Geilheid maakt ze enorm gemotiveerd om bij een partner te komen, die was gewoon door de heg heen geklauterd. Een zwangerschap kan het gevolg zijn van ongecastreerd laten, en dat komt meestal niet goed uit. Een nest laten komen kost veel geld en tijd.
Dus ik raad het voor de doorsnee teef altijd aan, een hele pittige tante, daar zou ik mee wachten tot ze volwassen is.
Er wordt wel eens gezegd dat gecastreerde honden lekkerder gaan ruiken voor ongecastreerde honden en dat ze ze dan willen berijden. Onzin. Een ongecastreerde reu ruikt dat de ander geen echte concurrentie meer is, omdat de ballen eraf zijn. Ze weten dat dat ze dominanter maakt en willen ze gewoon domineren. De gecastreerde hond ruikt 'zwak' zonder de hormonen. Dus berijden ze die om te laten zien dat zij de baas zijn. Maar knappe jongen die het lukt om Bruno te berijden zonder gewond te raken hoor.
Honden berijden elkaar ook tijdens een gevecht. Het is een machtsmiddel. Daarom willen honden het ook niet hebben. Ik vind berijdende honden zelf niet zo'n punt maar wel erg aso. Maar mijn honden kunnen van zich af bijten en hele hardnekkige jaag ik weg. Meestal krijgen ze nul op rekest. Ik snap de bazen alleen niet die dat maar laten gebeuren, zo'n hond had van mij allang zijn ballen in mogen leveren.
Maar het wordt door sommige mensen zo gebracht dat de gecastreerde hond lekker gaat ruiken en rijgedrag uitlokt. Onzin. Ongecastreerde honden ruiken dat ze een eventuele krachtmeting om een loopse teef zullen winnen en tonen hun dominantie door ze te berijden. Dus de ongecastreerde hond, die moet je aanpakken. Die zit fout en veroorzaakt problemen. Dat fabeltje over de lekkere geur van castraten leeft al zo lang en iedereen blijft elkaar maar napraten. Juist de ongecastreerde honden die sterk naar hormonen ruiken, zorgen voor onrust en agressie.
Ik weet ook zeker dat er iets meer achter zit dan wat mensen zeggen als ze hun hond niet willen laten castreren, ze laten niet het achterste van hun tong zien want er zijn weinig echt goeie tegenargumenten tegen castratie. De pittige teven is de enige die ik een geldige reden vind. Dikker worden en spierverlies, heb je zelf in de hand namelijk.
Ik vind de loopsheid teveel stress opleveren, zowel reuen als teven worden er opgewonden van en dat kan tot onvriendelijk gedrag leiden. Bovendien is het gewoon lastig, voor hond en mens. Ik vind het sneu voor teven, ze voelen zich meestal ook niet lekker. En ze willen supergraag van bil gaan maar dat mag niet. Dan vind ik, dan zitten die hormonen alleen maar in de weg. Stel je voor dat je beregeil bent, een week lang, en dat niemand die jeuk mag verhelpen. Ik snap sommige mensen echt niet, die met een hoogloopse teef aangelijnd naar het loslooppark komen. Die krijgen meteen alle honden achter zich aan, en dus ook de teven. Gister nog zagen we er eentje en ja hoor, er werd gehapsnapt en men probeerde achterop te springen bij elkaar. Grommen en opgetrokken lippen. En dat zien mensen dan niet als een probleem.
Dat vind ik ook bijzonder, dat mensen een onvriendelijk onderonsje soms niet eens herkennen en ook niet corrigeren. Nee, ze vermoorden elkaar niet meteen maar vechterig of patserig gedrag tolereer ik nooit. En loopsheid triggert dat soort gedrag enorm. Bruno heeft een keer een heel rondje alleen gelopen in het park, da's een halfuur wandelen, achter een loops mopshondje aan, toen hij nog ballen had. Loops is loops, honden kijken niet naar formaat, die gaan af op de feromonen.
Bovendien zijn loopse teven meer geneigd tot ontsnappen om de jongens te gaan zoeken. Ik ken ook een verhaal van een loopse teef in een afgesloten tuin die bezoek kreeg van een erg enthousiaste reu. Geilheid maakt ze enorm gemotiveerd om bij een partner te komen, die was gewoon door de heg heen geklauterd. Een zwangerschap kan het gevolg zijn van ongecastreerd laten, en dat komt meestal niet goed uit. Een nest laten komen kost veel geld en tijd.
Dus ik raad het voor de doorsnee teef altijd aan, een hele pittige tante, daar zou ik mee wachten tot ze volwassen is.
Er wordt wel eens gezegd dat gecastreerde honden lekkerder gaan ruiken voor ongecastreerde honden en dat ze ze dan willen berijden. Onzin. Een ongecastreerde reu ruikt dat de ander geen echte concurrentie meer is, omdat de ballen eraf zijn. Ze weten dat dat ze dominanter maakt en willen ze gewoon domineren. De gecastreerde hond ruikt 'zwak' zonder de hormonen. Dus berijden ze die om te laten zien dat zij de baas zijn. Maar knappe jongen die het lukt om Bruno te berijden zonder gewond te raken hoor.
Honden berijden elkaar ook tijdens een gevecht. Het is een machtsmiddel. Daarom willen honden het ook niet hebben. Ik vind berijdende honden zelf niet zo'n punt maar wel erg aso. Maar mijn honden kunnen van zich af bijten en hele hardnekkige jaag ik weg. Meestal krijgen ze nul op rekest. Ik snap de bazen alleen niet die dat maar laten gebeuren, zo'n hond had van mij allang zijn ballen in mogen leveren.
Maar het wordt door sommige mensen zo gebracht dat de gecastreerde hond lekker gaat ruiken en rijgedrag uitlokt. Onzin. Ongecastreerde honden ruiken dat ze een eventuele krachtmeting om een loopse teef zullen winnen en tonen hun dominantie door ze te berijden. Dus de ongecastreerde hond, die moet je aanpakken. Die zit fout en veroorzaakt problemen. Dat fabeltje over de lekkere geur van castraten leeft al zo lang en iedereen blijft elkaar maar napraten. Juist de ongecastreerde honden die sterk naar hormonen ruiken, zorgen voor onrust en agressie.
Ik weet ook zeker dat er iets meer achter zit dan wat mensen zeggen als ze hun hond niet willen laten castreren, ze laten niet het achterste van hun tong zien want er zijn weinig echt goeie tegenargumenten tegen castratie. De pittige teven is de enige die ik een geldige reden vind. Dikker worden en spierverlies, heb je zelf in de hand namelijk.
Mensen kunnen alleen zichzelf redden.
dinsdag 26 mei 2015 om 11:20
quote:shifty schreef op 26 mei 2015 @ 09:22:
Mooie weergave hoe jij op een gezonde manier met je honden omgaat gladoortje.
En ik hoop ook dat TO een stabiel roedeltje krijgt .. alleen acht ik die kans niet zo groot. Ik snap anderen hier ook die aangeven dat het probleem ook bij TO zit; niet bij een buurman die zijn honden in zijn tuin wil laten loslopen.
.
Eh.. nou.. nee. Buurman mag zijn honden in zijn tuin los laten lopen, als hij zorgt voor een afscheiding tussen zijn tuin en de openbare weg. En die is er dus kennelijk niet. Het maakt me niet uit wat voor honden buurman heeft, als je ze in de tuin loslaat, zorg je voor een afscheiding. Lijkt me heel simpel. En dat is totaal niet iets, waar TO wat aan kan doen of wat haar probleem is.
Verder heb ik mijn hond bewust niet gecastreerd, omdat hij totaal niet pittig is. Het duurde een half jaar (hij was toen ongeveer 4) bij ons thuis, voordat hij eindelijk durfde te plassen met een poot omhoog.
Mooie weergave hoe jij op een gezonde manier met je honden omgaat gladoortje.
En ik hoop ook dat TO een stabiel roedeltje krijgt .. alleen acht ik die kans niet zo groot. Ik snap anderen hier ook die aangeven dat het probleem ook bij TO zit; niet bij een buurman die zijn honden in zijn tuin wil laten loslopen.
.
Eh.. nou.. nee. Buurman mag zijn honden in zijn tuin los laten lopen, als hij zorgt voor een afscheiding tussen zijn tuin en de openbare weg. En die is er dus kennelijk niet. Het maakt me niet uit wat voor honden buurman heeft, als je ze in de tuin loslaat, zorg je voor een afscheiding. Lijkt me heel simpel. En dat is totaal niet iets, waar TO wat aan kan doen of wat haar probleem is.
Verder heb ik mijn hond bewust niet gecastreerd, omdat hij totaal niet pittig is. Het duurde een half jaar (hij was toen ongeveer 4) bij ons thuis, voordat hij eindelijk durfde te plassen met een poot omhoog.
Later is nu
dinsdag 26 mei 2015 om 19:46
Of castratie wel of niet goed is, weten we niet. Het heeft voor- en nadelen, en elke paar jaar veranderen de adviezen weer vanwege nieuwe inzichten die de balans de andere kant op laten slaan. Wel kan het een oplossing bieden voor bepaalde gedragsproblemen die er niet altijd uitgetraind kunnen worden (dominantie kun je bijv trainen, maar bijv weglopen is er lastiger uit te trainen en dat doen niet alleen teefjes maar reuen ook).
En mbt het hek rond de tuin met loslopende honden; dat is afhankelijk van de gemeentelijke regels. In sommige gemeenten is "op eigen erf" voldoende en in andere gemeentes moet het een afgesloten erf zijn. Maar in de meeste gemeenten geldt voor een voortuin een max hoogte van (uit mijn hoofd) 1 meter voor de tuinafscheiding voor het huis, en daar houd je grotere honden (of goede springers) natuurlijk ook niet mee tegen.
En mbt het hek rond de tuin met loslopende honden; dat is afhankelijk van de gemeentelijke regels. In sommige gemeenten is "op eigen erf" voldoende en in andere gemeentes moet het een afgesloten erf zijn. Maar in de meeste gemeenten geldt voor een voortuin een max hoogte van (uit mijn hoofd) 1 meter voor de tuinafscheiding voor het huis, en daar houd je grotere honden (of goede springers) natuurlijk ook niet mee tegen.
dinsdag 26 mei 2015 om 19:55
quote:nina1966 schreef op 25 mei 2015 @ 21:25:
[...]
Hij is blijkbaar wel tot last want door zijn gedrag lokt hij iets uit waar de andere hond de schuld van krijgt.
En die onzekerheid heb jij er zelf in gekweekt met jouw eigen achterlijke angsten.
Neem een kat of een cavia ofzo.
Al had TO het meest venijnige stuk secreet aller tijden op vier poten aan de riem... Mijn hond kan zich uitgedaagd voelen van hier tot in Tokio maar hij komt echt niet aan zo'n hondje. Want mijn hond zit aan een riem dus kan hij ook niets wat dat betreft. Hooguit wat blaffen en grommen naar elkaar vanaf de overkant van de straat. Als hij daar al op zou reageren.
Die andere hond krijgt niet de schuld, die andere baas. Als je een aangelijnde hond ziet roep je de eigen hond terug of bij je. Eventueel aanlijnen. Je weet niet waarom die andere hond is aangelijnd. Je kunt toch moeilijk een bek opzetten als jouw loslopende hond een aangelijnde hond een hap verkoopt omdat deze 'het heeft uitgelokt' met door de baas 'aangekweekte angsten'?
[...]
Hij is blijkbaar wel tot last want door zijn gedrag lokt hij iets uit waar de andere hond de schuld van krijgt.
En die onzekerheid heb jij er zelf in gekweekt met jouw eigen achterlijke angsten.
Neem een kat of een cavia ofzo.
Al had TO het meest venijnige stuk secreet aller tijden op vier poten aan de riem... Mijn hond kan zich uitgedaagd voelen van hier tot in Tokio maar hij komt echt niet aan zo'n hondje. Want mijn hond zit aan een riem dus kan hij ook niets wat dat betreft. Hooguit wat blaffen en grommen naar elkaar vanaf de overkant van de straat. Als hij daar al op zou reageren.
Die andere hond krijgt niet de schuld, die andere baas. Als je een aangelijnde hond ziet roep je de eigen hond terug of bij je. Eventueel aanlijnen. Je weet niet waarom die andere hond is aangelijnd. Je kunt toch moeilijk een bek opzetten als jouw loslopende hond een aangelijnde hond een hap verkoopt omdat deze 'het heeft uitgelokt' met door de baas 'aangekweekte angsten'?
dinsdag 26 mei 2015 om 20:35
@gladoortje: geef je ook bijlessen?
Wat je schrijft over herders klopt wel. Moet ik wel bij schrijven dat ze ook een stuk makkelijker te trainen zijn dan een doorsnee Jack Russell . Van alle honden die ik heb gehad vind ik de terriër toch echt het meest pittige type (of gewoon stronteigenwijs). Herders willen leren en 'gecommandeerd' worden (= leiding), de totaal onherleidbare bastaard wilde alleen duidelijkheid en ging zijn goddelijke gang binnen de die grenzen. De Berner Sennen was meer een Berner Zen hond, deed alles met een eigen twist in een zeer traag tempo. De oplossing voor ieder probleem was zijn kop ergens verstoppen. De 'zie ik jou niet dan zie je mij niet' tactiek, alleen viel dat grote lijf dat uitstak uit de heg nogal op.
Wat je schrijft over herders klopt wel. Moet ik wel bij schrijven dat ze ook een stuk makkelijker te trainen zijn dan een doorsnee Jack Russell . Van alle honden die ik heb gehad vind ik de terriër toch echt het meest pittige type (of gewoon stronteigenwijs). Herders willen leren en 'gecommandeerd' worden (= leiding), de totaal onherleidbare bastaard wilde alleen duidelijkheid en ging zijn goddelijke gang binnen de die grenzen. De Berner Sennen was meer een Berner Zen hond, deed alles met een eigen twist in een zeer traag tempo. De oplossing voor ieder probleem was zijn kop ergens verstoppen. De 'zie ik jou niet dan zie je mij niet' tactiek, alleen viel dat grote lijf dat uitstak uit de heg nogal op.
dinsdag 26 mei 2015 om 20:47
Zo is het Lemoos en Dreamer! En ik kan me niet voorstellen dat je als hondenliefhebber hier anders over kunt denken.
Zo juist heb ik gehoord dat ik door het adoptieproces heen ben. Jammer dat ik nog geen plaatjesplakrecht heb anders zou ik ze onmiddellijk aan jullie laten zien. Iedereen op mijn werk was ook op slag verliefd. Ik had de foto's meegenomen als charme offensief want er moet her en der wel wat vrij genomen worden, zoals op hun dag van aankomst in Nederland.
Ik ben ontzettend blij dat ik straks weer een Pumi meisje heb ( de andere is plotseling overleden aan een gescheurde milttumor, tot mijn grote verdriet) en de oortjes weer zie in mijn achteruitkijkspiegel.
Bij haar was er maar een "minpuntje" ze heeft een hartstilstand gehad tijdens de sterilisatie waarschijnlijk door een reactie op het narcosemiddel. Dat ga ik straks wel als eerste met mijn dierenarts bespreken, voor het geval zich een noodsituatie voordoet.
Nu nog een cursus in hun taal
Zo juist heb ik gehoord dat ik door het adoptieproces heen ben. Jammer dat ik nog geen plaatjesplakrecht heb anders zou ik ze onmiddellijk aan jullie laten zien. Iedereen op mijn werk was ook op slag verliefd. Ik had de foto's meegenomen als charme offensief want er moet her en der wel wat vrij genomen worden, zoals op hun dag van aankomst in Nederland.
Ik ben ontzettend blij dat ik straks weer een Pumi meisje heb ( de andere is plotseling overleden aan een gescheurde milttumor, tot mijn grote verdriet) en de oortjes weer zie in mijn achteruitkijkspiegel.
Bij haar was er maar een "minpuntje" ze heeft een hartstilstand gehad tijdens de sterilisatie waarschijnlijk door een reactie op het narcosemiddel. Dat ga ik straks wel als eerste met mijn dierenarts bespreken, voor het geval zich een noodsituatie voordoet.
Nu nog een cursus in hun taal
dinsdag 26 mei 2015 om 20:48
Bij voortuin mag een hekje meestal niet hoger zijn dan 1.10m en voor springers is dat niet hoog genoeg,maar voor honden die onder appel staan, is het als barrière hoog genoeg. Bovendien is het voor voorbijgangers prettiger, het is voor hond en voorbijganger een zichtbare afscheiding.
Ik weet niet of je bij honden los op eigen erf zoiets kunt eisen, maar dat leek me meer iets logisch en mogelijk iets waar TO met buurman over kan praten.
Ik weet niet of je bij honden los op eigen erf zoiets kunt eisen, maar dat leek me meer iets logisch en mogelijk iets waar TO met buurman over kan praten.
Later is nu