Gezondheid
alle pijlers
Diabetes-topic
woensdag 14 maart 2007 om 15:30
Hoi,
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
Zijn er mensen hier die diabetes hebben of waarbij het vermoedt wordt dat ze het hebben en daarmee in onderzoek zijn?
Om bij mezelf te beginnen: ik heb momenteel last van lichamelijke klachten die kúnnen wijzen op diabetes. In overleg met de arts heb ik me vandaag laten testen daarop en krijg daar morgen de uitslag van.
De reden dat ik dit topic open is dat ik hier geen topic hierover kan vinden, terwijl diabetes toch een ziekte is waar je veel over hoort en ik informatie/ervaringsverhalen zocht van mensen met (een vermoeden van) diabetes.
Misschien zijn er mensen hier die iets willen en kunnen vertellen over diabetes in algemene zin en/of hoe ze het zelf ervaren. Wellicht kunnen we elkaar daarmee ondersteunen.
Alvast bedankt!
Groetjes Luciel.
donderdag 14 augustus 2008 om 21:02
@Setter, nieuwe baan na de vakantie?? Ben niet zo op de hoogte van het hoe en wat van detacheren, uitzendbureaus e.d. Heb 10 jaar lang bij dezelfde baas gewerkt en daarna eigen bedrijf met hubbie, dus vandaar. Lekker burgelijk hè??
Nog 2 nachtjes slapen......
@de rest, alles goed met jullie, laten jullie ook nog eens wat van je horen. Lief, ik ben toch in het bijzonder wel erg benieuwd hoe het met jou gaat!
Nog 2 nachtjes slapen......
@de rest, alles goed met jullie, laten jullie ook nog eens wat van je horen. Lief, ik ben toch in het bijzonder wel erg benieuwd hoe het met jou gaat!
vrijdag 15 augustus 2008 om 11:09
Was dat maar waar Teddeke! Nee, ik zit nu in fase A, dat betekent dat je flexwerker bent, en ik ga over naar fase B, en dat betekent dat ik een jaarcontract bij het uitzendbureau krijg. Is voor mij ook allemaal nieuw hoor, ik heb van 1989 tot 2003 bij een wegenbouwbedrijf gewerkt, fulltime en in vaste dienst, totdat ik ontslagen werd wegens reorganisatie. Via allerlei omwegen ben ik hier terecht gekomen. Niet dat het werk zo leuk is (helemaal niet zelfs), maar de sfeer is wel goed en dat maakt het draaglijk.
Nu met deze detachering heb ik iets meer vastigheid, en maak ik kans op het volgen van cursussen op kosten van het uitzendbureau, en daarmee vergroot ik mijn kansen op de arbeidsmarkt natuurlijk!
Maar goed, eerst maar op vakantie morgen....ben er wel aan toe ook!
Tot over 3 weken!
Nu met deze detachering heb ik iets meer vastigheid, en maak ik kans op het volgen van cursussen op kosten van het uitzendbureau, en daarmee vergroot ik mijn kansen op de arbeidsmarkt natuurlijk!
Maar goed, eerst maar op vakantie morgen....ben er wel aan toe ook!
Tot over 3 weken!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zondag 17 augustus 2008 om 18:11
Hoi!
Sorry dames, wat een lieve zorgen hier, en ik maar druk zijn met mezelf!
Ben dag en nacht in mijn hoofd ermee bezig, wordt af en toe gek van mezelf, maar het moet wel. Elke ochtend als ik wakker wordt, denk ik: wat moet ik voor mijn ontbijt nemen? Dat brood is nou niet echt iets wat je op je nuchtere maag lekker vindt, het is zo droog, en als manlief dan lekker met zijn Snelle jelle de auto instapt, dat denk ik.......alles wat ik kan nemen, kan neit in de auto, want het is droog en het kruimelt. Stom.
Verder, overdag emt de lunch, moet ik wennen da tik er eerder aan moet denken. Brood uit de vriezer, in de rooster, gewoon meenemen van huis, bevroren meenemen van huis....het is een nieuwigheid voor mijn systeem en ik ben er nog niet aan gewend.
Bodvendien werkt dat gv brood tien keer zo snel, dus na het eten heel snel heel hoog, daarna heel snel heel lage bls. Fijn. Tussendoortjes vind ik moeilijk te vinden, ben de twee opties die ik heb na een week wel zat...het is of iets dat met honing aan elkaar zit, of met chocola.
Nou ja.....ik denk dat ik maar eens een afspraak maak met de diabetes-dietiste, misschien heeft die wat ideeen.
Het is zo druk in mijn hoofd ermee.
Werk nu vier dagen, dat geeft wel wat rust. Maar guttegut, zo druk.....
Net ook nog een fout gemaakt, iets zitten snaaien waar sojasaus in zit, overheen gelezen, was bij het lezen in de winkel op jacht naar andere termen.... stomstomstom. Doe je zo je best, gaat het nog fout.
Manlief is vergeten eten te kopen voor vandaag, wij haalden nooit eten voor de zondag omdat we dan iets haalden of lieten bezorgen ofzo. Dat betekent dus nu diep denken wat we gaan eten. Gelukkg had ik een zak gv pannenkoekenmeel gekocht, dus dat dan maar proberen.
Ik zou een moord doen voor een portie Chinees.....
Sorry dames, wat een lieve zorgen hier, en ik maar druk zijn met mezelf!
Ben dag en nacht in mijn hoofd ermee bezig, wordt af en toe gek van mezelf, maar het moet wel. Elke ochtend als ik wakker wordt, denk ik: wat moet ik voor mijn ontbijt nemen? Dat brood is nou niet echt iets wat je op je nuchtere maag lekker vindt, het is zo droog, en als manlief dan lekker met zijn Snelle jelle de auto instapt, dat denk ik.......alles wat ik kan nemen, kan neit in de auto, want het is droog en het kruimelt. Stom.
Verder, overdag emt de lunch, moet ik wennen da tik er eerder aan moet denken. Brood uit de vriezer, in de rooster, gewoon meenemen van huis, bevroren meenemen van huis....het is een nieuwigheid voor mijn systeem en ik ben er nog niet aan gewend.
Bodvendien werkt dat gv brood tien keer zo snel, dus na het eten heel snel heel hoog, daarna heel snel heel lage bls. Fijn. Tussendoortjes vind ik moeilijk te vinden, ben de twee opties die ik heb na een week wel zat...het is of iets dat met honing aan elkaar zit, of met chocola.
Nou ja.....ik denk dat ik maar eens een afspraak maak met de diabetes-dietiste, misschien heeft die wat ideeen.
Het is zo druk in mijn hoofd ermee.
Werk nu vier dagen, dat geeft wel wat rust. Maar guttegut, zo druk.....
Net ook nog een fout gemaakt, iets zitten snaaien waar sojasaus in zit, overheen gelezen, was bij het lezen in de winkel op jacht naar andere termen.... stomstomstom. Doe je zo je best, gaat het nog fout.
Manlief is vergeten eten te kopen voor vandaag, wij haalden nooit eten voor de zondag omdat we dan iets haalden of lieten bezorgen ofzo. Dat betekent dus nu diep denken wat we gaan eten. Gelukkg had ik een zak gv pannenkoekenmeel gekocht, dus dat dan maar proberen.
Ik zou een moord doen voor een portie Chinees.....
maandag 18 augustus 2008 om 11:16
dinsdag 26 augustus 2008 om 19:48
quote:setter schreef op 15 augustus 2008 @ 11:09:
Tot over 3 weken!
Hoe ik hier nou toch bij kwam???
Mijn man en ik zijn 'echte' vakantiegangers , dus we waren afgelopen zondagavond alweer terug, precies op tijd voor mijn verjaardag
We zijn wel helemaal 9 dagen weggeweest, en dat was een herhaling van ons record uit 2004. De overige jaren hielden we het wel helemaal 5 à 6 dagen vol ...
... omdat we heimwee hadden naar de honden en ons huis en bed enzo. Erg he? Stelletje dozen zijn we.....de buren hadden al een weddenschap afgesloten hoe lang we het deze keer vol zouden houden, en de overbuurman die op de honden paste heeft gewonnen
Afijn, Noorwegen was prachtig, indrukwekkend en overdonderend. In de dalen bij de fjorden was het groen en vruchtbaar, hoog in de bergen was het dor en doods en werd ik er zelfs een beetje eenzaam en verdrietig van. We hebben routes gereden die absoluut killing voor mijn suikers waren, ik zat dan ook de hele vakantie rond de 16 . Tijdens het rijden van die routes heb ik dan ook regelmatig geroepen dat we volgend jaar naar de Veluwe gaan . In ieder geval nemen we volgend jaar de honden mee, misschien lukt het dan om langer dan 9 dagen weg te blijven
Over twee weken weer bloedprikken voor een Hba1C, ben benieuwd hoe die is.
@Lief: jeetje meid, wat ongelooflijk rot voor je dat je nog maar zo weinig mag eten. En dat je zo goed moet opletten wat je precies in je mond stopt. Wat ongelooflijk bah dat je dan direct ziek wordt, bah bah en nog eens bah! Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik je verhaal las. Ik leef met je mee
Setter
Tot over 3 weken!
Hoe ik hier nou toch bij kwam???
Mijn man en ik zijn 'echte' vakantiegangers , dus we waren afgelopen zondagavond alweer terug, precies op tijd voor mijn verjaardag
We zijn wel helemaal 9 dagen weggeweest, en dat was een herhaling van ons record uit 2004. De overige jaren hielden we het wel helemaal 5 à 6 dagen vol ...
... omdat we heimwee hadden naar de honden en ons huis en bed enzo. Erg he? Stelletje dozen zijn we.....de buren hadden al een weddenschap afgesloten hoe lang we het deze keer vol zouden houden, en de overbuurman die op de honden paste heeft gewonnen
Afijn, Noorwegen was prachtig, indrukwekkend en overdonderend. In de dalen bij de fjorden was het groen en vruchtbaar, hoog in de bergen was het dor en doods en werd ik er zelfs een beetje eenzaam en verdrietig van. We hebben routes gereden die absoluut killing voor mijn suikers waren, ik zat dan ook de hele vakantie rond de 16 . Tijdens het rijden van die routes heb ik dan ook regelmatig geroepen dat we volgend jaar naar de Veluwe gaan . In ieder geval nemen we volgend jaar de honden mee, misschien lukt het dan om langer dan 9 dagen weg te blijven
Over twee weken weer bloedprikken voor een Hba1C, ben benieuwd hoe die is.
@Lief: jeetje meid, wat ongelooflijk rot voor je dat je nog maar zo weinig mag eten. En dat je zo goed moet opletten wat je precies in je mond stopt. Wat ongelooflijk bah dat je dan direct ziek wordt, bah bah en nog eens bah! Ik kreeg tranen in mijn ogen toen ik je verhaal las. Ik leef met je mee
Setter
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
vrijdag 29 augustus 2008 om 12:33
Tjee, Setter, ik had je helemaal nog niet terugverwacht (maar ik ken natuurlijk jullie "voorgeschiedenis qua vakanties" niet)
Wij zijn ook niet van de die-hard vakantiegangers, gaan meestal ook maar max. 1,5 week en zijn daarna ook altijd weer erg blij om thuis te komen. Erg hè?
En zijn je suikers nu weer een beetje gestabiliseerd nu je weer lekker thuis bent?
Wij zijn ook niet van de die-hard vakantiegangers, gaan meestal ook maar max. 1,5 week en zijn daarna ook altijd weer erg blij om thuis te komen. Erg hè?
En zijn je suikers nu weer een beetje gestabiliseerd nu je weer lekker thuis bent?
vrijdag 29 augustus 2008 om 14:45
Dank je wel Teddeke, het was dit jaar zo'n mijlpaaljaar: 40
Ik wilde zoooooo graag niet thuis zijn, maar dat is alweer niet gelukt, grrrr. Daardoor had ik ook dit jaar visite van een deel van de schoonfamilie, en daar ben ik altijd errug blij mee
Mijn suikers hebben zich gelukkig wel weer wat gestabiliseerd nu. Ik beweeg wat meer, slaap weer beter en heb veel minder stress.
Ik hoor trouwens niet vaak van gelijkgestemde zielen, die na 1,5 week graag weer terug naar huis willen, fijn om de herkenning te vinden bij jou!
Ik wilde zoooooo graag niet thuis zijn, maar dat is alweer niet gelukt, grrrr. Daardoor had ik ook dit jaar visite van een deel van de schoonfamilie, en daar ben ik altijd errug blij mee
Mijn suikers hebben zich gelukkig wel weer wat gestabiliseerd nu. Ik beweeg wat meer, slaap weer beter en heb veel minder stress.
Ik hoor trouwens niet vaak van gelijkgestemde zielen, die na 1,5 week graag weer terug naar huis willen, fijn om de herkenning te vinden bij jou!
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zaterdag 30 augustus 2008 om 21:24
Hoi!
Even een update. Het gaat wel beter met me hoor, elke dag een stapje verder. Setter, wat een lieve reactie van jou!
Ben heel erg druk met werk en van alles, dus ik kan het me bijna niet permitteren om verdrietig te zijn. Ben het ook niet vaak, echt niet. Soms, zoals vrijdagavond, toen de gv tortilla's een regelrechte mislukking werden...dan baal ik ervan. Had me de hele dag al op die dingen verheugd, zagen ze er zo smerig uit dat ik ze heb weggeknikkerd. Gelukkig werd het een prima alternatieve maatijd (extra kidneybonen voor de kh, beetje sla naast het prutje en de sausjes er rijkelijk over gedrapeerd), maar ja, de klap is dan uitgedeeld en dan vind ik het erg stom. Maar het begint het niveau te bereiken van de diabetes: af en toe even helemaal boos, en de volgende dag weer verder.
Ben nog wel ontregeld. Maar ook dat gaat steeds een stukje beter. Heb meer tussendoortjes gevonden, die wat langer werken, dus blijf iets stabieler. En ik ben wat minder gaan spuiten, hoewel ik nu denk dat ik weer terug ga naar het oude niveau. Alleen de nachtinsuline blijft verlaagd.
Vorig weekend een feestje gehad, ben er heel goed glutenvrij doorheen gekomen, dus ook daar is de eerste stap gezet. Ik begin voorzichtig mijn leven buiten de deur weer op te bouwen. Over een tijdje op reis voor mijn werk, heel erg spannend. Ben nu al dingen aan het uitzoeken.
Oh, en niet onbelangrijk: mijn buik doet niet meer zo vervelend. Ik besef nu pas dat ik eigenlijk de afgelopen maanden me best rot heb gevoeld, heel moe en veel last van buikpijn en niet zo fijne stoelgang....Het doet me goed om effect te zien en ik denk zowaar dat ik misschien weer de oude wordt, qua energie dan.
Setter, hoe is het met je teen?
En gefeliciteerd nog!!!!!
Even een update. Het gaat wel beter met me hoor, elke dag een stapje verder. Setter, wat een lieve reactie van jou!
Ben heel erg druk met werk en van alles, dus ik kan het me bijna niet permitteren om verdrietig te zijn. Ben het ook niet vaak, echt niet. Soms, zoals vrijdagavond, toen de gv tortilla's een regelrechte mislukking werden...dan baal ik ervan. Had me de hele dag al op die dingen verheugd, zagen ze er zo smerig uit dat ik ze heb weggeknikkerd. Gelukkig werd het een prima alternatieve maatijd (extra kidneybonen voor de kh, beetje sla naast het prutje en de sausjes er rijkelijk over gedrapeerd), maar ja, de klap is dan uitgedeeld en dan vind ik het erg stom. Maar het begint het niveau te bereiken van de diabetes: af en toe even helemaal boos, en de volgende dag weer verder.
Ben nog wel ontregeld. Maar ook dat gaat steeds een stukje beter. Heb meer tussendoortjes gevonden, die wat langer werken, dus blijf iets stabieler. En ik ben wat minder gaan spuiten, hoewel ik nu denk dat ik weer terug ga naar het oude niveau. Alleen de nachtinsuline blijft verlaagd.
Vorig weekend een feestje gehad, ben er heel goed glutenvrij doorheen gekomen, dus ook daar is de eerste stap gezet. Ik begin voorzichtig mijn leven buiten de deur weer op te bouwen. Over een tijdje op reis voor mijn werk, heel erg spannend. Ben nu al dingen aan het uitzoeken.
Oh, en niet onbelangrijk: mijn buik doet niet meer zo vervelend. Ik besef nu pas dat ik eigenlijk de afgelopen maanden me best rot heb gevoeld, heel moe en veel last van buikpijn en niet zo fijne stoelgang....Het doet me goed om effect te zien en ik denk zowaar dat ik misschien weer de oude wordt, qua energie dan.
Setter, hoe is het met je teen?
En gefeliciteerd nog!!!!!
maandag 1 september 2008 om 10:11
dinsdag 2 september 2008 om 10:59
Hallo!
Ik laat me ook nog een keertje zien.... heb vakantie gehad, nu verlof dus ik doe niet veel hihi.
Lief wat een gedoe zeg! Het is idd wat Teddeke zegt; je moet het weer helemaal opnieuw accepteren en ik weet nog hoe kut ik het vond om te accepteren dat ik db heb (en dat je de godganse dag bezig moet zijn met wat je eet, hoe laat, hoeveel etc etc dat zal bij jou nog wel een paar graadjes erger zijn!) Sterkte er maar weer mee!!!
Oh... bij Bakker Bart verkopen ze glutenvrij brood; heb je dat al eens geprobeerd of zitten er weer andere dingen in die je niet mag hebben?
Setter; grapjurk! 3 weken weggaan en dan na 9 dagen weer thuis zijn! Ik vond het al knap; 3 weken met de camper. Hier nog zo iemand die het na 1,5 week wel gehad heeft. Afgelopen jaar zijn we 2 weken in Italie geweest en ik moest echt mijn best doen om te blijven genieten en niet aan het begin van de 2e week al te beginnen met koffers pakken....
We zijn ook ooit 2 weken naar Amerika geweest; 5 dagen NY en daarna ri. Florida naar vrienden van ons. Heerlijke vakantie gehad, superweer (in januari is het daar gewoon 25 graden) DisneyWorld bezocht, maar ik stond te janken toen onze vlucht mss niet door kon gaan vanwege noodweer..... Sukkel!
Hier gaat alles zijn gangetje. De keizersnede is gepland; volgende week heb ik pre-operationeel gesprek (ofzoiets) en dat is wel lekker. Ik weet gewoon wanneer ons kindje geboren gaat worden en ben dus ook hard aan het aftellen.
Suikers gaan wisselend (en deze idioot kwam er net achter dat ik al een heel buisje teststrips met de verkeerde code op mijn meter aan het gebruiken ben..... ) maar nu komt volgens mij de insuline-daling in zicht. Daar ben ik wel blij mee, want ik doe nu hooguit 2 dagen met een ampul.
Ga denk ik morgen ofzo mijn ziekenhuistas maar eens inpakken. Als ik dat op het laatste moment moet doen is dat neit geod voor mij en mijn omgeving haha!
Mijn buik is echt enorm; veel groter dan bij Ella hoewel de baby ongeveer even groot is (en dat is groot dus...). Dat maakt het wel zwaar zo met Ella erbij. Ze wil graag geknuffeld en opgetild worden, maar ik red dat niet altijd. Wel zielig, want ineens moet ze veel meer "zelf" doen, gelukkig voelt ze zich dan groot en doet ze het wel, maar anders zou ik het voor haar doen.
Ben heel benieuwd hoe het straks is als ze haar kleine broertje ziet....
Zo, nu ga ik er weer vandoor! Doei!
Ik laat me ook nog een keertje zien.... heb vakantie gehad, nu verlof dus ik doe niet veel hihi.
Lief wat een gedoe zeg! Het is idd wat Teddeke zegt; je moet het weer helemaal opnieuw accepteren en ik weet nog hoe kut ik het vond om te accepteren dat ik db heb (en dat je de godganse dag bezig moet zijn met wat je eet, hoe laat, hoeveel etc etc dat zal bij jou nog wel een paar graadjes erger zijn!) Sterkte er maar weer mee!!!
Oh... bij Bakker Bart verkopen ze glutenvrij brood; heb je dat al eens geprobeerd of zitten er weer andere dingen in die je niet mag hebben?
Setter; grapjurk! 3 weken weggaan en dan na 9 dagen weer thuis zijn! Ik vond het al knap; 3 weken met de camper. Hier nog zo iemand die het na 1,5 week wel gehad heeft. Afgelopen jaar zijn we 2 weken in Italie geweest en ik moest echt mijn best doen om te blijven genieten en niet aan het begin van de 2e week al te beginnen met koffers pakken....
We zijn ook ooit 2 weken naar Amerika geweest; 5 dagen NY en daarna ri. Florida naar vrienden van ons. Heerlijke vakantie gehad, superweer (in januari is het daar gewoon 25 graden) DisneyWorld bezocht, maar ik stond te janken toen onze vlucht mss niet door kon gaan vanwege noodweer..... Sukkel!
Hier gaat alles zijn gangetje. De keizersnede is gepland; volgende week heb ik pre-operationeel gesprek (ofzoiets) en dat is wel lekker. Ik weet gewoon wanneer ons kindje geboren gaat worden en ben dus ook hard aan het aftellen.
Suikers gaan wisselend (en deze idioot kwam er net achter dat ik al een heel buisje teststrips met de verkeerde code op mijn meter aan het gebruiken ben..... ) maar nu komt volgens mij de insuline-daling in zicht. Daar ben ik wel blij mee, want ik doe nu hooguit 2 dagen met een ampul.
Ga denk ik morgen ofzo mijn ziekenhuistas maar eens inpakken. Als ik dat op het laatste moment moet doen is dat neit geod voor mij en mijn omgeving haha!
Mijn buik is echt enorm; veel groter dan bij Ella hoewel de baby ongeveer even groot is (en dat is groot dus...). Dat maakt het wel zwaar zo met Ella erbij. Ze wil graag geknuffeld en opgetild worden, maar ik red dat niet altijd. Wel zielig, want ineens moet ze veel meer "zelf" doen, gelukkig voelt ze zich dan groot en doet ze het wel, maar anders zou ik het voor haar doen.
Ben heel benieuwd hoe het straks is als ze haar kleine broertje ziet....
Zo, nu ga ik er weer vandoor! Doei!
donderdag 4 september 2008 om 23:23
Hallo dames,
Ook weer even een berichtje van mij. Moest wel (glim)lachen om het vakantieverhaal van Setter. En dan blijken jullie er allemaal last van te hebben! Ik daarentegen zou dolgraag weer eens een paar maanden (ver) op reis willen, maar ja, kind, baan...
Lief, fijn dat het wat beter gaat. Ik denk dat je met een halfjaar wel helemaal in je nieuwe eetpatroon gegroeid bent. Ga je wel eens naar een natuurwinkel?
Ris, mogen wij de datum ook weten???? Of hou je 't nog even geheim?
Mijn zoon gaat naar school sinds bijna drie weken. De diabetesopleiding van de twee juffen is behoorlijk intensief, nog steeds moeten we om 10 uur naar school om het bolussen voor te doen. Op de eerste dag had zoon een trommeltje voor z'n fruit waar een grote sportieve 1 op geprint staat, en toen zei de juf: "O, betekent dat dat ik nu één eenheid moet geven?"
Verder belde ze gisteren drie keer omdat zoons bloedsuiker (sensor) maar op 3,8 bleef staan. Ze heeft allemaal eten in hem gestopt, minder insuline gegeven voor het tussendoortje, maar het alarm blééf maar gaan. Serieus: van 9 tot half twaalf om de minuut. Wij ook al balen omdat we dachten aan een kapotte zender/sensor. Maar 's middags bleek, dat ze het alarm niet uitgezet had, maar alleen maar bekeken steeds. Zodoende zag ze elke keer het 3,8-alarm van 9 uur! Arme juf. Heb er geen seconde aan gedacht dat dat 't geweest kon zijn. Ze zag er echt afgepeigerd uit, en zoon moest huilen op 't eind.
Maar ik kan niet anders zeggen dan dat het verder eigenlijk best wel goed gaat. Juf 1 heeft het vandaag voor het eerst helemaal zelfstandig gedaan, en ik vind echt dat ze het hartstikke goed en zelfverzekerd en rustig doet. Ze heeft gebolust voor z'n fruit, ze heeft dextro en gedroogde abrikozen gegeven bij een te lage bloedsuiker, ze heeft bloed geprikt toen ze de sensor niet vertrouwde, en ze heeft tussendoor 0,2 gegeven toen zoons bls op 11 zat. Ik ben echt -om meerdere redenen dan de diabeteszorg- heel blij dat zoon bij deze juf terecht is gekomen.
Juf 2 ziet zoon maar een à twee keer in de week, en lijkt 't ook allemaal wel onder de knie te krijgen. Haar zus heeft diabetes sinds haar vijfde, maar zoals jullie wel weten is de behandeling behoorlijk veranderd sindsdien.
Wij hebben weer eens heel veel geluk. 't Is toch best wat extra werk voor de juffen. Een lichtpuntje is natuurlijk wel dat zoon steeds meer zelf over kan nemen naarmate hij ouder wordt. En bovendien... een kind met adhd bijvoorbeeld is óók veel werk.
Ook weer even een berichtje van mij. Moest wel (glim)lachen om het vakantieverhaal van Setter. En dan blijken jullie er allemaal last van te hebben! Ik daarentegen zou dolgraag weer eens een paar maanden (ver) op reis willen, maar ja, kind, baan...
Lief, fijn dat het wat beter gaat. Ik denk dat je met een halfjaar wel helemaal in je nieuwe eetpatroon gegroeid bent. Ga je wel eens naar een natuurwinkel?
Ris, mogen wij de datum ook weten???? Of hou je 't nog even geheim?
Mijn zoon gaat naar school sinds bijna drie weken. De diabetesopleiding van de twee juffen is behoorlijk intensief, nog steeds moeten we om 10 uur naar school om het bolussen voor te doen. Op de eerste dag had zoon een trommeltje voor z'n fruit waar een grote sportieve 1 op geprint staat, en toen zei de juf: "O, betekent dat dat ik nu één eenheid moet geven?"
Verder belde ze gisteren drie keer omdat zoons bloedsuiker (sensor) maar op 3,8 bleef staan. Ze heeft allemaal eten in hem gestopt, minder insuline gegeven voor het tussendoortje, maar het alarm blééf maar gaan. Serieus: van 9 tot half twaalf om de minuut. Wij ook al balen omdat we dachten aan een kapotte zender/sensor. Maar 's middags bleek, dat ze het alarm niet uitgezet had, maar alleen maar bekeken steeds. Zodoende zag ze elke keer het 3,8-alarm van 9 uur! Arme juf. Heb er geen seconde aan gedacht dat dat 't geweest kon zijn. Ze zag er echt afgepeigerd uit, en zoon moest huilen op 't eind.
Maar ik kan niet anders zeggen dan dat het verder eigenlijk best wel goed gaat. Juf 1 heeft het vandaag voor het eerst helemaal zelfstandig gedaan, en ik vind echt dat ze het hartstikke goed en zelfverzekerd en rustig doet. Ze heeft gebolust voor z'n fruit, ze heeft dextro en gedroogde abrikozen gegeven bij een te lage bloedsuiker, ze heeft bloed geprikt toen ze de sensor niet vertrouwde, en ze heeft tussendoor 0,2 gegeven toen zoons bls op 11 zat. Ik ben echt -om meerdere redenen dan de diabeteszorg- heel blij dat zoon bij deze juf terecht is gekomen.
Juf 2 ziet zoon maar een à twee keer in de week, en lijkt 't ook allemaal wel onder de knie te krijgen. Haar zus heeft diabetes sinds haar vijfde, maar zoals jullie wel weten is de behandeling behoorlijk veranderd sindsdien.
Wij hebben weer eens heel veel geluk. 't Is toch best wat extra werk voor de juffen. Een lichtpuntje is natuurlijk wel dat zoon steeds meer zelf over kan nemen naarmate hij ouder wordt. En bovendien... een kind met adhd bijvoorbeeld is óók veel werk.
vrijdag 5 september 2008 om 12:14
zondag 7 september 2008 om 10:07
Zo, eindelijk weer eens de puf om een bericht achter te laten hier....
Ik ben een week uit de running geweest vanwege een acute blindedarmontsteking vorige week zaterdag. We hadden vrijdagavond gebarbecued maar 's nachts ging het al mis....diarree en kotsberoerd. De volgende dag begon de buikpijn, en die werd steeds erger en erger. Uiteindelijk waren we om half 8 in het ziekenhuis en om half 10 lag ik op de operatietafel. Daarna nachtje Intensive Care, en de volgende dag kreeg ik te horen dat ik nog 3 dagen moest blijven omdat ik antibiotica via het infuus moest hebben dus ik was uiteindelijk afgelopen woensdag pas weer thuis. Mèt antibioticapillen, een kuur voor nog eens 5 dagen. Mijn man moest maandag bij een nieuwe baas beginnen, dus zijn hoofd liep om! Arme arme mr. Setter...
Ik heb 3 wonden op mijn buik, eentje bij mijn navel en twee verder naar beneden. Ze hebben de wonden gehecht met krammen, 8 stuks in totaal, en die worden er pas as. donderdag uitgehaald door de chirurg.
Ik ben er best van geschrokken, ik wist niet dat blindedarmontsteking zo ontzettend veel pijn deed! Mijn suikers hielden zich gelukkig goed. Ik heb twee dagen niet gegeten maar ze bleven rond de 13 hangen, pas toen ik weer ging eten kreeg ik een paar hypo's. Eentje midden in de nacht, en eentje plompverloren overdag. Nu is het weer stabiel, gelukkig.
Het leven begint bij veertig....jaja...de kwaaltjes zullen ze bedoelen
Ik ben een week uit de running geweest vanwege een acute blindedarmontsteking vorige week zaterdag. We hadden vrijdagavond gebarbecued maar 's nachts ging het al mis....diarree en kotsberoerd. De volgende dag begon de buikpijn, en die werd steeds erger en erger. Uiteindelijk waren we om half 8 in het ziekenhuis en om half 10 lag ik op de operatietafel. Daarna nachtje Intensive Care, en de volgende dag kreeg ik te horen dat ik nog 3 dagen moest blijven omdat ik antibiotica via het infuus moest hebben dus ik was uiteindelijk afgelopen woensdag pas weer thuis. Mèt antibioticapillen, een kuur voor nog eens 5 dagen. Mijn man moest maandag bij een nieuwe baas beginnen, dus zijn hoofd liep om! Arme arme mr. Setter...
Ik heb 3 wonden op mijn buik, eentje bij mijn navel en twee verder naar beneden. Ze hebben de wonden gehecht met krammen, 8 stuks in totaal, en die worden er pas as. donderdag uitgehaald door de chirurg.
Ik ben er best van geschrokken, ik wist niet dat blindedarmontsteking zo ontzettend veel pijn deed! Mijn suikers hielden zich gelukkig goed. Ik heb twee dagen niet gegeten maar ze bleven rond de 13 hangen, pas toen ik weer ging eten kreeg ik een paar hypo's. Eentje midden in de nacht, en eentje plompverloren overdag. Nu is het weer stabiel, gelukkig.
Het leven begint bij veertig....jaja...de kwaaltjes zullen ze bedoelen
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zondag 7 september 2008 om 10:21
@Ris: ik moest best (glim)lachen om je verhaal over die vakantie in Florida en die vlucht die niet door dreigde te gaan. Zo herkenbaar! Ik zou dat net zo hebben....
Spannend hoor, die bevalling die nu in zicht komt. Ben je ook zenuwachtig? Sterkte ermee! (f)
@Lief: mijn teen gaat geweldig. Er zit nu een mooie dikke korst op dus ik hoef er geen verbandjes meer overheen te hebben. En de nieuwe nagel laat zich ook al zien. Nog maar 3 millimeter, maar goed, het begin is er. Lief dat je vraagt trouwens
Ik ben blij om te lezen dat je nu al begint te wennen aan je nieuwe dieet. Snel hoor! Heb ik mateloze bewondering voor
Het feit dat je stoelgang en je energieniveau weer normaal worden is best een stimulans he? Fijn hoor, dat je je beter voelt!
@Roos: wat een stress afgelopen woensdag, met die melding van 3.8. Kan me voorstellen dat je zoon ervan moest huilen. Juf in de stress, dat voelen kinderen toch feilloos aan. Arm kind...en arme juf. Wel fijn dat het nu beter gaat. En ach ja, dit soort dingen moeten hun ritme toch vinden en daar gaat tijd overheen.
Hoe vindt je zoon het verder op school?
Spannend hoor, die bevalling die nu in zicht komt. Ben je ook zenuwachtig? Sterkte ermee! (f)
@Lief: mijn teen gaat geweldig. Er zit nu een mooie dikke korst op dus ik hoef er geen verbandjes meer overheen te hebben. En de nieuwe nagel laat zich ook al zien. Nog maar 3 millimeter, maar goed, het begin is er. Lief dat je vraagt trouwens
Ik ben blij om te lezen dat je nu al begint te wennen aan je nieuwe dieet. Snel hoor! Heb ik mateloze bewondering voor
Het feit dat je stoelgang en je energieniveau weer normaal worden is best een stimulans he? Fijn hoor, dat je je beter voelt!
@Roos: wat een stress afgelopen woensdag, met die melding van 3.8. Kan me voorstellen dat je zoon ervan moest huilen. Juf in de stress, dat voelen kinderen toch feilloos aan. Arm kind...en arme juf. Wel fijn dat het nu beter gaat. En ach ja, dit soort dingen moeten hun ritme toch vinden en daar gaat tijd overheen.
Hoe vindt je zoon het verder op school?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
zondag 7 september 2008 om 21:22
maandag 8 september 2008 om 17:20
Wat lief dat jullie zo bezorgd zijn, dank je wel
Ja hoor Roos, mr. Setter is altijd lief voor me, en ook de afgelopen dagen was hij een schat! Hij weet altijd perfect de middenweg te vinden tussen dingen voor mij doen en mij dingen zelf laten doen zodat ik in beweging blijf. Heeft hij altijd al gehad, dat aanvoelen tot hoever hij kan of moet gaan. Heel bijzonder!
Die arme ziel mocht mij bijna niet aanraken, mijn buik deed zeer vanwege de wonden, mijn linkerhand deed zeer van het infuus en de bijtende antibiotica die daar drie dagen doorheen gelopen was, en mijn bovenbenen deden zeer van de vele injecties. Zo langzamerhand verdwijnen de blauwe spuitplekken en gaan de wonden op mijn buik dicht, en op mijn hand zit nu een mooi korstje van de infuuswond, dus het aanraken gaat alweer wat beter.
Ik zie het maar van de zonnige kant: ik heb 4 prachtige navelpiercings en ik heb ze niet eens gevoeld! Jammer dat ze er donderdag weer uit moeten....
Ja hoor Roos, mr. Setter is altijd lief voor me, en ook de afgelopen dagen was hij een schat! Hij weet altijd perfect de middenweg te vinden tussen dingen voor mij doen en mij dingen zelf laten doen zodat ik in beweging blijf. Heeft hij altijd al gehad, dat aanvoelen tot hoever hij kan of moet gaan. Heel bijzonder!
Die arme ziel mocht mij bijna niet aanraken, mijn buik deed zeer vanwege de wonden, mijn linkerhand deed zeer van het infuus en de bijtende antibiotica die daar drie dagen doorheen gelopen was, en mijn bovenbenen deden zeer van de vele injecties. Zo langzamerhand verdwijnen de blauwe spuitplekken en gaan de wonden op mijn buik dicht, en op mijn hand zit nu een mooi korstje van de infuuswond, dus het aanraken gaat alweer wat beter.
Ik zie het maar van de zonnige kant: ik heb 4 prachtige navelpiercings en ik heb ze niet eens gevoeld! Jammer dat ze er donderdag weer uit moeten....
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
dinsdag 9 september 2008 om 12:30
woensdag 10 september 2008 om 17:27
Ik heb inderdaad een hele lieve man, Teddeke...
Morgen bloedprikken voor een Hba1C, ben toch zeer benieuwd wat daaruit komt....met de vakantie en de operatie in de afgelopen zes weken. Ik hoor het as. maandag, ik kom het hier ook wel even vertellen. Okee?
Morgen bloedprikken voor een Hba1C, ben toch zeer benieuwd wat daaruit komt....met de vakantie en de operatie in de afgelopen zes weken. Ik hoor het as. maandag, ik kom het hier ook wel even vertellen. Okee?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
donderdag 11 september 2008 om 14:40
Spannend Setter, HbA1c. Zoon moest eigenlijk vandaag, maar toen ik 'em net uit school had gehaald, belde de diabetesverpleegkundige dat de dokter ziek was. Nu volgende week. Ik vrees dat z'n HbA1c (vorige keer 6,4) wel wat gestegen is, hij zit de laatste weken met bloedsuiker gemiddeld over 24 uur tussen de 7 en de 8 (opgeslagen in de sensor). Baal er wel van. Basaal aanpassen heeft geen zin. De ene dag zit-ie voortdurend te laag, de andere dag voortdurend te hoog, met dezelfde basaal en dezelfde bolusverhouding.
Zoon is aardig gewend, heeft ook al echt een beetje een vriendje op school. Hij gaat nu vijf ochtenden in de week. Morgen een schoolreisje, en dan moet ik als diabetesmoeder natuurlijk mee.
Teddeke, hoe is het met jou??
@ Lief, hoe gaat het nu?
Zoon is aardig gewend, heeft ook al echt een beetje een vriendje op school. Hij gaat nu vijf ochtenden in de week. Morgen een schoolreisje, en dan moet ik als diabetesmoeder natuurlijk mee.
Teddeke, hoe is het met jou??
@ Lief, hoe gaat het nu?
vrijdag 12 september 2008 om 09:48
Goh wat een gedoe toch steeds, met die wisselende suikers van je zoon, Roos! Ik hoop toch dat dat op een gegeven moment stabiliseert. Het is natuurlijk bij ieder mens wisselend, maar hier word je toch wel onzeker van, lijkt me.
Ik heb een vraag aan jou, eigenlijk komt die vraag van mijn dvk: ik was gistermiddag bij haar en ze vertelde over een echtpaar met een kindje van 3 die ook diabetes heeft. De ouders zitten om beurten elke nacht op bij hun kind, omdat de suikers zo fluctueren. Ze durven niet te gaan slapen. Nou hebben die ouders, samen met de dvk, de kinderarts en de huisarts al bijna alles eraan gedaan om die sensoren vergoed te krijgen, maar de verzekeringsmaatschappij werkt ze op alle fronten tegen.
Mijn dvk vertelde dat het eigenlijk van de zotte is: juist omdat die ouders zo ontzettend gericht zijn op de suikers van hun kind wordt het kind nooit opgenomen. Juist als het kind keer op keer opgenomen zou worden, zou de verzekeringsmaatschappij op een gegeven moment zeggen: doe dat kind die sensoren maar, want dit kost handenvol met geld. Hoe krom!
Nou vertelde ik haar over jou, en dat jij als eerste in Nederland die sensoren levenslang vergoed krijgt van de verzekeringsmaatschappij, en ze vroeg mij hoe je dat in hemelsnaam voor elkaar gekregen had. Zou je mij dat willen vertellen? Je kunt me ook mailen, voor het geval je het hier niet op het forum wilt gooien: setter0708@hotmail.com
Wat ze wil weten is bij welke verzekeringsmaatschappij jij verzekerd bent, en wat voor brief jij hebt gestuurd, en eventuele verdere maatregelen die je getroffen hebt. Zou je haar dat plezier willen doen?
Ik heb een vraag aan jou, eigenlijk komt die vraag van mijn dvk: ik was gistermiddag bij haar en ze vertelde over een echtpaar met een kindje van 3 die ook diabetes heeft. De ouders zitten om beurten elke nacht op bij hun kind, omdat de suikers zo fluctueren. Ze durven niet te gaan slapen. Nou hebben die ouders, samen met de dvk, de kinderarts en de huisarts al bijna alles eraan gedaan om die sensoren vergoed te krijgen, maar de verzekeringsmaatschappij werkt ze op alle fronten tegen.
Mijn dvk vertelde dat het eigenlijk van de zotte is: juist omdat die ouders zo ontzettend gericht zijn op de suikers van hun kind wordt het kind nooit opgenomen. Juist als het kind keer op keer opgenomen zou worden, zou de verzekeringsmaatschappij op een gegeven moment zeggen: doe dat kind die sensoren maar, want dit kost handenvol met geld. Hoe krom!
Nou vertelde ik haar over jou, en dat jij als eerste in Nederland die sensoren levenslang vergoed krijgt van de verzekeringsmaatschappij, en ze vroeg mij hoe je dat in hemelsnaam voor elkaar gekregen had. Zou je mij dat willen vertellen? Je kunt me ook mailen, voor het geval je het hier niet op het forum wilt gooien: setter0708@hotmail.com
Wat ze wil weten is bij welke verzekeringsmaatschappij jij verzekerd bent, en wat voor brief jij hebt gestuurd, en eventuele verdere maatregelen die je getroffen hebt. Zou je haar dat plezier willen doen?
Laat het los, heb vertrouwen, het komt goed.....
