Psyche
alle pijlers
Omgaan met onzekerheden
woensdag 19 augustus 2015 om 11:15
Ik heb mij hier aangemeld om anoniem mijn verhaal te kunnen doen, omdat ik hier met niemand echt over durf te spreken.
Ik ben al heel mijn leven verlegen en weinig zelfverzekerd. Ik ben nu 21.
Ik heb een afwijking aan mijn borstkast. Dit werd door mijn ouders nooit echt serieus genomen. Ik moest er mee leren omgaan zolang ik geen lichamelijke klachten had. Er werd gezegd dat ik niet zo moest klagen en dat “mannen niet mogen zeuren over uiterlijk”.
Ik heb er geen zware complexen over, maar ik merk bij mezelf dat het mij nog steeds wat beïnvloedt. Zo ga ik automatisch met mijn schouders naar voor staan als ik in een groep praat, eigenlijk wat onbewust, maar ik merk dat ik er zelf ruglast aan overhoud. Ik vind het ook moeilijk om intiem te zijn met mijn vriendin.
Ik zou graag een manier vinden om mijn lichaam wat beter te aanvaarden. Ik vroeg mij of dit voor iemand herkenbaar is? Ik vraag mij af hoe jullie hier dan precies me omgaan. Bedankt alvast voor de adviezen.
Ik ben al heel mijn leven verlegen en weinig zelfverzekerd. Ik ben nu 21.
Ik heb een afwijking aan mijn borstkast. Dit werd door mijn ouders nooit echt serieus genomen. Ik moest er mee leren omgaan zolang ik geen lichamelijke klachten had. Er werd gezegd dat ik niet zo moest klagen en dat “mannen niet mogen zeuren over uiterlijk”.
Ik heb er geen zware complexen over, maar ik merk bij mezelf dat het mij nog steeds wat beïnvloedt. Zo ga ik automatisch met mijn schouders naar voor staan als ik in een groep praat, eigenlijk wat onbewust, maar ik merk dat ik er zelf ruglast aan overhoud. Ik vind het ook moeilijk om intiem te zijn met mijn vriendin.
Ik zou graag een manier vinden om mijn lichaam wat beter te aanvaarden. Ik vroeg mij of dit voor iemand herkenbaar is? Ik vraag mij af hoe jullie hier dan precies me omgaan. Bedankt alvast voor de adviezen.
woensdag 19 augustus 2015 om 11:33
Wat voor afwijking? Ik weet dat er in Gênante lijven een keer een man was met aan één kant een naar binnen gekeerde borstkas. Ik ben even gaan zoeken, maar vind het niet direct. Wel een stoer filmpje op YouTube van iemand met pectus excavatum: https://www.youtube.com/watch?v=RD6aH_5agtU
Raar dat je ouders je niet serieus nemen. Ontevreden zijn over het uiterlijk is echt niet alleen voorbehouden aan vrouwen. Wat een onzin. Ik ben lang en ging vroeger ook vaak gebogen staan zodat ik wat kleiner was en ik meer op ooghoogte met anderen kon praten. Mijn houding is veel beter geworden door op dansen te gaan. Misschien is een sport wel goed voor je, dan krijg je een betere band met je lichaam.
Raar dat je ouders je niet serieus nemen. Ontevreden zijn over het uiterlijk is echt niet alleen voorbehouden aan vrouwen. Wat een onzin. Ik ben lang en ging vroeger ook vaak gebogen staan zodat ik wat kleiner was en ik meer op ooghoogte met anderen kon praten. Mijn houding is veel beter geworden door op dansen te gaan. Misschien is een sport wel goed voor je, dan krijg je een betere band met je lichaam.
woensdag 19 augustus 2015 om 12:06
Ikeaverslaafd, bedankt voor je reactie.
Ik heb inderdaad ook een pectus excavatum met nog wat geassocieerde aandoeningen, zo zijn mijn spieren onderontwikkeld.
Sporten was voor mij lang echt niet leuk. In groep sporten deed ik niet omdat ik mij dan moest omkleden. Daarnaast ging ik bv enkel maar gaan lopen of fietsen als ik zeker was dat ik niemand ging tegen komen, omdat ik mij bewust was dat mijn aandoening zichtbaar was als de wind mijn T-shirt tegen mijn borstkas blies. Ik trek er mij nu minder van aan, maar er blijft een negatief gevoel rond hangen. Ik sport voor mijn gezondheid, niet omdat ik het leuk vind.
Ik heb inderdaad ook een pectus excavatum met nog wat geassocieerde aandoeningen, zo zijn mijn spieren onderontwikkeld.
Sporten was voor mij lang echt niet leuk. In groep sporten deed ik niet omdat ik mij dan moest omkleden. Daarnaast ging ik bv enkel maar gaan lopen of fietsen als ik zeker was dat ik niemand ging tegen komen, omdat ik mij bewust was dat mijn aandoening zichtbaar was als de wind mijn T-shirt tegen mijn borstkas blies. Ik trek er mij nu minder van aan, maar er blijft een negatief gevoel rond hangen. Ik sport voor mijn gezondheid, niet omdat ik het leuk vind.
woensdag 19 augustus 2015 om 12:14
quote:In groep sporten deed ik niet omdat ik mij dan moest omkleden.
Je let wel erg op de anderen en dan vooral in verband met jou. En die anderen letten alleen op zichzelf.
Je hebt geen keus dan vooral op jouw eigen toekomst te letten en niet op alle mogelijke beren op de weg want dan kom je nergens meer aan toe.
Succes.
Je let wel erg op de anderen en dan vooral in verband met jou. En die anderen letten alleen op zichzelf.
Je hebt geen keus dan vooral op jouw eigen toekomst te letten en niet op alle mogelijke beren op de weg want dan kom je nergens meer aan toe.
Succes.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 19 augustus 2015 om 12:55
Retrostar, ik lees dit idd wel vaker, dat je je niets moet aantrekken van wat anderen van je zeggen, maar ik weet niet hoe. Ik weet soms niet hoe ik die negatieve gedachten soms moet stoppen. Ik doe nu de dingen niet meer, die dit bij mij oproepen, maar dit wil ik niet langer (en kan ook niet meer nu ik een vriendin heb).
woensdag 19 augustus 2015 om 13:04
Misschien kun je opzoek naar een lotgenoten groep of anders hulp zoeken via je huisarts.
Het is niet zomaar iets en blijkbaar heb je zelf je lichaam nog niet geaccepteerd hoe het is. Dat is zonde! Je bent goed zoals je bent.
Nu denk je, ja jij hebt makkelijk schrijven, je hebt mijn aandoening niet.
Ik ben begin 30, loop op slechte dagen met een rollator, op goede dagen met stok en op hele goede dagen zonder hulpmiddelen. Verder heb ik ook psoriasis en zit ik letterlijk en figuurlijk van top tot teen onder de rode vlekken en witte schilfers. Maar ik laat me er niet door tegen houden. Als ik zin heb om te gaan zwemmen, ga ik naar het strand/zwembad in mijn bikini. Met warm weer loop ik gewoon met blote armen, schouders en benen. Mensen kijken toch wel.
Ik geniet van de dingen die ik kan doen en als mensen het nodig vinden om er wat van te vinden, dan doen ze dat maar.
Echt zoek hulp bij het accepteren van jezelf en je leven wordt zoveel gemakkerlijker!
Het is niet zomaar iets en blijkbaar heb je zelf je lichaam nog niet geaccepteerd hoe het is. Dat is zonde! Je bent goed zoals je bent.
Nu denk je, ja jij hebt makkelijk schrijven, je hebt mijn aandoening niet.
Ik ben begin 30, loop op slechte dagen met een rollator, op goede dagen met stok en op hele goede dagen zonder hulpmiddelen. Verder heb ik ook psoriasis en zit ik letterlijk en figuurlijk van top tot teen onder de rode vlekken en witte schilfers. Maar ik laat me er niet door tegen houden. Als ik zin heb om te gaan zwemmen, ga ik naar het strand/zwembad in mijn bikini. Met warm weer loop ik gewoon met blote armen, schouders en benen. Mensen kijken toch wel.
Ik geniet van de dingen die ik kan doen en als mensen het nodig vinden om er wat van te vinden, dan doen ze dat maar.
Echt zoek hulp bij het accepteren van jezelf en je leven wordt zoveel gemakkerlijker!
woensdag 19 augustus 2015 om 13:05
woensdag 19 augustus 2015 om 16:00
Wat zou een huisarts precies kunnen betekenen? Is dat niet wat voorbarig om hiermee naar de huisarts te gaan?
Ik schaam mij eerlijk gezegd het meest omdat ik aan de rechterkant een tepel mis – ik vind dit zelfs erg moeilijk om dit hier neer te typen, laat staan tegen iemand luidop uit te spreken. Ik kan hier echt voor boos zijn op mezelf. Wie mist er nu een tepel, dat heeft niet eens een functie.
Mijn vriendin weet dat ik het er moeilijk mee heb, maar ze weet niet precies waarom. Ik ga eigenlijk veel lichamelijk affectie uit de weg. Ze heeft zelfs eens gevraagd of ik homo ben. Ik wil haar hierom niet kwijt geraken.
Ik schaam mij eerlijk gezegd het meest omdat ik aan de rechterkant een tepel mis – ik vind dit zelfs erg moeilijk om dit hier neer te typen, laat staan tegen iemand luidop uit te spreken. Ik kan hier echt voor boos zijn op mezelf. Wie mist er nu een tepel, dat heeft niet eens een functie.
Mijn vriendin weet dat ik het er moeilijk mee heb, maar ze weet niet precies waarom. Ik ga eigenlijk veel lichamelijk affectie uit de weg. Ze heeft zelfs eens gevraagd of ik homo ben. Ik wil haar hierom niet kwijt geraken.
woensdag 19 augustus 2015 om 16:15
Hij kan je helpen aan hulp voor het psychische gedeelte: een keer WEL goed praten lijkt mij nl een stap richting acceptatie.
Daarnaast worden bijv bij vrouwen na borstoperaties ook tepels getatoeëerd. Zo netjes dat je vanaf een afstand niet eens echt verschil ziet. Alles is beter dan hier op deze manier mee om blijven gaan, je geeft zelf nl al aan dat je hierdoor beperkt bent in doen en laten en je weinig lichamelijke affectie met je vriendin hebt. Dit laatste heeft al invloed op je relatie en ik zie niet hoe jij dit alleen op gaat lossen: daar is een proffesional voor nodig.
Daarnaast worden bijv bij vrouwen na borstoperaties ook tepels getatoeëerd. Zo netjes dat je vanaf een afstand niet eens echt verschil ziet. Alles is beter dan hier op deze manier mee om blijven gaan, je geeft zelf nl al aan dat je hierdoor beperkt bent in doen en laten en je weinig lichamelijke affectie met je vriendin hebt. Dit laatste heeft al invloed op je relatie en ik zie niet hoe jij dit alleen op gaat lossen: daar is een proffesional voor nodig.