Zwanger
alle pijlers
Hematofobie & kinderwens
woensdag 19 augustus 2015 om 14:38
Dag allemaal,
Sinds mijn vroege jeugd heb ik last van hematofobie, ofwel: bloed-injectie-wond-fobie. Het is niet dat ik bloed/naalden/enz. 'alleen maar' eng vind, ik ben echt panisch voor alles wat te maken heeft met bloed/ziekenhuizen/injecties/wonden enz. enz. Ik val ook flauw, word misselijk, moet overgeven, ben helemaal uit mijn doen, inclusief paniekaanvallen. Met de jaren ben ik wel wat gehard, het gaat best goed, de fobie is ietsje minder geworden. Tegenwoordig kan ik er wel tegen om een infuus te zien, maar niet wanneer het geplaatst wordt bijvoorbeeld. Zelf heb ik ook nooit iets heel ergs gehad en ik heb heus wel prikjes gehad. Slechts 3-4% van de bevolking heeft last hiervan en de kansen voor een volwassene om er volledig overheen te komen zijn 20%, heb ik gelezen.
Nu komt het: ik heb heus wel een vage kinderwens. Niet per se direct, ik kan nog wel even wachten, maar ooit, in de toekomst, zou ik misschien toch wel een kind willen. Ik ben alleen bang dat het niet kan vanwege mijn fobie. Ik weet niet wat er allemaal op je af komt als je zwanger bent (dus of je veel onderzoeken krijgt waarbij prikken nodig is) en uiteraard is de bevalling ook een issue voor me. Ook ben ik bang dat ik door het flauwvallen tijdens een zwangerschap het kind misschien verpest? Of dat er een miskraam komt wegens het flauwvallen. Ik weet niet eens of dat kan hoor, maar ik maak me daar nu al druk om. De vraag is dus of iemand ook last heeft van deze fobie en toch kinderen heeft gekregen?
Oja, er bestaan wel therapieën enz, daar sta ik best welwillend tegenover maar het is echt een immens hoge drempel voor me. Ik heb nu nog niet voldoende drijfveer en doorzettingsvermogen voor om daar echt voor te gaan.
Sinds mijn vroege jeugd heb ik last van hematofobie, ofwel: bloed-injectie-wond-fobie. Het is niet dat ik bloed/naalden/enz. 'alleen maar' eng vind, ik ben echt panisch voor alles wat te maken heeft met bloed/ziekenhuizen/injecties/wonden enz. enz. Ik val ook flauw, word misselijk, moet overgeven, ben helemaal uit mijn doen, inclusief paniekaanvallen. Met de jaren ben ik wel wat gehard, het gaat best goed, de fobie is ietsje minder geworden. Tegenwoordig kan ik er wel tegen om een infuus te zien, maar niet wanneer het geplaatst wordt bijvoorbeeld. Zelf heb ik ook nooit iets heel ergs gehad en ik heb heus wel prikjes gehad. Slechts 3-4% van de bevolking heeft last hiervan en de kansen voor een volwassene om er volledig overheen te komen zijn 20%, heb ik gelezen.
Nu komt het: ik heb heus wel een vage kinderwens. Niet per se direct, ik kan nog wel even wachten, maar ooit, in de toekomst, zou ik misschien toch wel een kind willen. Ik ben alleen bang dat het niet kan vanwege mijn fobie. Ik weet niet wat er allemaal op je af komt als je zwanger bent (dus of je veel onderzoeken krijgt waarbij prikken nodig is) en uiteraard is de bevalling ook een issue voor me. Ook ben ik bang dat ik door het flauwvallen tijdens een zwangerschap het kind misschien verpest? Of dat er een miskraam komt wegens het flauwvallen. Ik weet niet eens of dat kan hoor, maar ik maak me daar nu al druk om. De vraag is dus of iemand ook last heeft van deze fobie en toch kinderen heeft gekregen?
Oja, er bestaan wel therapieën enz, daar sta ik best welwillend tegenover maar het is echt een immens hoge drempel voor me. Ik heb nu nog niet voldoende drijfveer en doorzettingsvermogen voor om daar echt voor te gaan.
woensdag 19 augustus 2015 om 14:45
"Ik weet niet wat er allemaal op je af komt als je zwanger bent (dus of je veel onderzoeken krijgt waarbij prikken nodig is) en uiteraard is de bevalling ook een issue voor me."
Met je fobie kan ik je verder niet helpen. Maar ter informatie: ik ben twee keer zwanger geweest en bij beide zwangerschappen is er één keer bloed geprikt voor onderzoek tijdens de zwangerschap.
Met je fobie kan ik je verder niet helpen. Maar ter informatie: ik ben twee keer zwanger geweest en bij beide zwangerschappen is er één keer bloed geprikt voor onderzoek tijdens de zwangerschap.
woensdag 19 augustus 2015 om 14:50
quote:_blabla_ schreef op 19 augustus 2015 @ 14:45:
"Ik weet niet wat er allemaal op je af komt als je zwanger bent (dus of je veel onderzoeken krijgt waarbij prikken nodig is) en uiteraard is de bevalling ook een issue voor me."
Met je fobie kan ik je verder niet helpen. Maar ter informatie: ik ben twee keer zwanger geweest en bij beide zwangerschappen is er één keer bloed geprikt voor onderzoek tijdens de zwangerschap.
Dan had je een standaard zwangerschap. De kans zit er ook in dat het bij TO anders loopt. Toch fijn als ze daar enigszins mee om kan gaan.
Het is bijvoorbeeld niet heel ongebruikelijk om een glucosetest te krijgen. Moet ook weer geprikt worden.
Ik had zelf een medische zwangerschap. Ben toen tientallen keren geprikt, diverse malen infuus gehad.
"Ik weet niet wat er allemaal op je af komt als je zwanger bent (dus of je veel onderzoeken krijgt waarbij prikken nodig is) en uiteraard is de bevalling ook een issue voor me."
Met je fobie kan ik je verder niet helpen. Maar ter informatie: ik ben twee keer zwanger geweest en bij beide zwangerschappen is er één keer bloed geprikt voor onderzoek tijdens de zwangerschap.
Dan had je een standaard zwangerschap. De kans zit er ook in dat het bij TO anders loopt. Toch fijn als ze daar enigszins mee om kan gaan.
Het is bijvoorbeeld niet heel ongebruikelijk om een glucosetest te krijgen. Moet ook weer geprikt worden.
Ik had zelf een medische zwangerschap. Ben toen tientallen keren geprikt, diverse malen infuus gehad.
woensdag 19 augustus 2015 om 14:50
Door het flauwvallen het kind verpest?
Hoe denk je dat te gaan doen als je kind iets heeft? Een wond aan zijn of haar knie, een onderzoek nodig heeft, prikjes krijgt op het consultatiebureau? Laat je het dan alleen? Want mama kan raakt er van in paniek?
Ga je hieraan werken TO. En ga dan eens nadenken over een kind. Heb je überhaupt al een partner?
Hoe denk je dat te gaan doen als je kind iets heeft? Een wond aan zijn of haar knie, een onderzoek nodig heeft, prikjes krijgt op het consultatiebureau? Laat je het dan alleen? Want mama kan raakt er van in paniek?
Ga je hieraan werken TO. En ga dan eens nadenken over een kind. Heb je überhaupt al een partner?
woensdag 19 augustus 2015 om 14:56
Waar haal je die 20% vandaan? Dat lijkt me een erg laag slagingspercentage voor behandeling.
Ik zou inderdaad ook alvast op zoek gaan naar een behandeling of verwijzing. Zodra je kinderwens groter wordt, ligt er meer druk op. Nu kun je het nog op eigen tempo aan gaan pakken.
En dat is ook nodig als je ooit kinderen wil; ik heb nog nooit zoveel prikken gehad (bloedonderzoek, infuus) als bij mijn zwangerschap/bevalling en nadien ook nog ruim twee liter bloed verloren waardoor ik een transfusie nodig had.... Dan is hematofobie niet heel handig...
Ik zou inderdaad ook alvast op zoek gaan naar een behandeling of verwijzing. Zodra je kinderwens groter wordt, ligt er meer druk op. Nu kun je het nog op eigen tempo aan gaan pakken.
En dat is ook nodig als je ooit kinderen wil; ik heb nog nooit zoveel prikken gehad (bloedonderzoek, infuus) als bij mijn zwangerschap/bevalling en nadien ook nog ruim twee liter bloed verloren waardoor ik een transfusie nodig had.... Dan is hematofobie niet heel handig...
woensdag 19 augustus 2015 om 14:57
Dat lijkt me een hele nare en onhandige fobie, TO.
Is die fobie er alleen tov jezelf of ook tov anderen? Heb je er bijvoorbeeld ook last van bij je menstruatie? (sorry, ik weet echt niets van deze fobie, maar probeer een beeld te vormen)
Buiten het zwanger zijn en het bevallen, je kind zal gegarandeerd een keer vallen ed. Kun je daar wel tegen?
Misschien een idee om een keer met een gynaecoloog te spreken? Als 3% van de bevolking er last van heeft, is hij/zij er vast ook wel eens eentje tegengekomen die al zwanger was.
Is die fobie er alleen tov jezelf of ook tov anderen? Heb je er bijvoorbeeld ook last van bij je menstruatie? (sorry, ik weet echt niets van deze fobie, maar probeer een beeld te vormen)
Buiten het zwanger zijn en het bevallen, je kind zal gegarandeerd een keer vallen ed. Kun je daar wel tegen?
Misschien een idee om een keer met een gynaecoloog te spreken? Als 3% van de bevolking er last van heeft, is hij/zij er vast ook wel eens eentje tegengekomen die al zwanger was.
woensdag 19 augustus 2015 om 14:59
quote:riannerianne schreef op 19 augustus 2015 @ 14:50:
[...]
Dan had je een standaard zwangerschap. De kans zit er ook in dat het bij TO anders loopt. Toch fijn als ze daar enigszins mee om kan gaan.
Het is bijvoorbeeld niet heel ongebruikelijk om een glucosetest te krijgen. Moet ook weer geprikt worden.
Ik had zelf een medische zwangerschap. Ben toen tientallen keren geprikt, diverse malen infuus gehad.Hier geen medische indicatie maar zeker vijf keer geprikt. Idd glucostest, maar ook bleek ik rhesus-c negatief en kreeg daarom een exta bloedtest.
[...]
Dan had je een standaard zwangerschap. De kans zit er ook in dat het bij TO anders loopt. Toch fijn als ze daar enigszins mee om kan gaan.
Het is bijvoorbeeld niet heel ongebruikelijk om een glucosetest te krijgen. Moet ook weer geprikt worden.
Ik had zelf een medische zwangerschap. Ben toen tientallen keren geprikt, diverse malen infuus gehad.Hier geen medische indicatie maar zeker vijf keer geprikt. Idd glucostest, maar ook bleek ik rhesus-c negatief en kreeg daarom een exta bloedtest.
woensdag 19 augustus 2015 om 15:05
Dank voor de reacties!
Met m'n eigen bloed, zoals menstruatie, kan ik goed om gaan. Ik heb ook wel eens bloed laten prikken, al is dat een ellende met m'n fobie, uitstrijkjes gehad enz. Daar probeer ik me dan wel overheen te zetten. Daarom gaat het tegenwoordig wel beter als een aantal jaar terug. M'n partner weet van m'n fobie maar soms heb ik het idee dat hij de impact ervan niet goed kan inschatten. Hij doet wel z'n best hoor. Ik hoop van harte dat ik er wel overheen kom, daarom sta ik niet onwillig tegenover therapie, maar de 'druk' om er daadwerkelijk voor te gaan ontbreekt me nog. Ook is het wel zo dat ik geen last heb van paniekaanvallen e.d. wanneer ik een schaafwondje zie, dat valt dan wel weer mee. Ik heb het vooral bij prikken/operaties enz. De 'normale' dingen in het dagelijks leven kan ik wel aan. Ik ben dus wel blij dat m'n fobie niet dagelijks opspeelt.
Met m'n eigen bloed, zoals menstruatie, kan ik goed om gaan. Ik heb ook wel eens bloed laten prikken, al is dat een ellende met m'n fobie, uitstrijkjes gehad enz. Daar probeer ik me dan wel overheen te zetten. Daarom gaat het tegenwoordig wel beter als een aantal jaar terug. M'n partner weet van m'n fobie maar soms heb ik het idee dat hij de impact ervan niet goed kan inschatten. Hij doet wel z'n best hoor. Ik hoop van harte dat ik er wel overheen kom, daarom sta ik niet onwillig tegenover therapie, maar de 'druk' om er daadwerkelijk voor te gaan ontbreekt me nog. Ook is het wel zo dat ik geen last heb van paniekaanvallen e.d. wanneer ik een schaafwondje zie, dat valt dan wel weer mee. Ik heb het vooral bij prikken/operaties enz. De 'normale' dingen in het dagelijks leven kan ik wel aan. Ik ben dus wel blij dat m'n fobie niet dagelijks opspeelt.
woensdag 19 augustus 2015 om 15:08
Ik heb deze fobie ook, ik weet hoe je je voelt! Ik ben momenteel 37 weken zwanger. Tijdens de zwangerschap heb ik elke maand bloed moeten laten prikken en ook een keer een infuus gehad. Ook een diabetes test waarbij ik op een ochtend drie keer bloed heb moeten laten prikken. Ik vind het doodeng, maar doe het toch omdat ik mijn kinderwens niet wil laten verpesten door een angst. Voor mij helpt het een beetje als mijn man meegaat bij dit soort dingen en tegen me praat om me af te leiden.
stuit wel op veel onbegrip van verpleegkundigen, die maken elke keer opmerkingen als: je bent nu al zo panisch voor een prikje, wacht maar als je straks moet bevallen! Ontzettend lomp, dit soort dingen helpen echt voor geen meter.
Dingen die ik tegen mezelf zeg zijn: het duurt maar heel kort en is zo voorbij, ik zoek afleiding, en 'ik doe dit nu 1 keer en als het echt zo erg is is dit de laatste keer'. Zal wel heeeeel blij zijn als het straks allemaal voorbij is.
Schrijf me een privebericht als je wilt!
stuit wel op veel onbegrip van verpleegkundigen, die maken elke keer opmerkingen als: je bent nu al zo panisch voor een prikje, wacht maar als je straks moet bevallen! Ontzettend lomp, dit soort dingen helpen echt voor geen meter.
Dingen die ik tegen mezelf zeg zijn: het duurt maar heel kort en is zo voorbij, ik zoek afleiding, en 'ik doe dit nu 1 keer en als het echt zo erg is is dit de laatste keer'. Zal wel heeeeel blij zijn als het straks allemaal voorbij is.
Schrijf me een privebericht als je wilt!
woensdag 19 augustus 2015 om 15:09
woensdag 19 augustus 2015 om 15:12
Deels herkenbaar. Sinds een paar jaar wordt ik ook misselijk en val ik flauw bij bloed waar ik mezelf niet op kan voorbereiden of bij een ander. Prikken ed geen last van. Het gekke is dat ik geen angst ervaar. Toch is het wel degelijk een angststoornis is die veel beter te behandelen is dan jouw percentages doen denken. Ik heb inmiddels een verwijsbrief van de huisarts die claimt dat die therapie goed werkt.
woensdag 19 augustus 2015 om 15:15
Zeker nu al in therapie gaan TO! De kans is groot dat jij met je fobie geconfronteerd gaat worden in de zwangerschap.
Je moet sowieso al minstens één keer bloedprikken, zo niet vaker. Injecties zijn in bepaalde gevallen niet te vermijden. Evenals bijvoorbeeld infusen en ruggeprik.
Kortom: niet wachten maar nu actie ondernemen!
Je moet sowieso al minstens één keer bloedprikken, zo niet vaker. Injecties zijn in bepaalde gevallen niet te vermijden. Evenals bijvoorbeeld infusen en ruggeprik.
Kortom: niet wachten maar nu actie ondernemen!
Les temps sont durs pour les rêveurs...
woensdag 19 augustus 2015 om 15:19
quote:_blabla_ schreef op 19 augustus 2015 @ 14:45:
"Ik weet niet wat er allemaal op je af komt als je zwanger bent (dus of je veel onderzoeken krijgt waarbij prikken nodig is) en uiteraard is de bevalling ook een issue voor me."
Met je fobie kan ik je verder niet helpen. Maar ter informatie: ik ben twee keer zwanger geweest en bij beide zwangerschappen is er één keer bloed geprikt voor onderzoek tijdens de zwangerschap.Niet om je af te schrikken TO, maar dit is een gunstig geval. Stel dat je de medische molen moet doorlopen, zoals in mijn geval IVF, dan ben je na iedere echo aan de beurt om bloed te laten prikken. Dat is minimaal 3x per week, dus al gauw 12x per poging.
"Ik weet niet wat er allemaal op je af komt als je zwanger bent (dus of je veel onderzoeken krijgt waarbij prikken nodig is) en uiteraard is de bevalling ook een issue voor me."
Met je fobie kan ik je verder niet helpen. Maar ter informatie: ik ben twee keer zwanger geweest en bij beide zwangerschappen is er één keer bloed geprikt voor onderzoek tijdens de zwangerschap.Niet om je af te schrikken TO, maar dit is een gunstig geval. Stel dat je de medische molen moet doorlopen, zoals in mijn geval IVF, dan ben je na iedere echo aan de beurt om bloed te laten prikken. Dat is minimaal 3x per week, dus al gauw 12x per poging.
woensdag 19 augustus 2015 om 15:37
quote:nessemeisje schreef op 19 augustus 2015 @ 14:50:
Door het flauwvallen het kind verpest?
Hoe denk je dat te gaan doen als je kind iets heeft? Een wond aan zijn of haar knie, een onderzoek nodig heeft, prikjes krijgt op het consultatiebureau? Laat je het dan alleen? Want mama kan raakt er van in paniek?
Ga je hieraan werken TO. En ga dan eens nadenken over een kind. Heb je überhaupt al een partner?Dit vroeg ik me ook af. Onze jongste alleen al heeft 3 keer een gat in zijn hoofd gehad, de oudste heeft zijn arm een keer gebroken en middelste moest met hersenvliesonsteking naar het ziekenhuis. Kun je moeilijk zeggen, mama wacht wel op de gang...
Door het flauwvallen het kind verpest?
Hoe denk je dat te gaan doen als je kind iets heeft? Een wond aan zijn of haar knie, een onderzoek nodig heeft, prikjes krijgt op het consultatiebureau? Laat je het dan alleen? Want mama kan raakt er van in paniek?
Ga je hieraan werken TO. En ga dan eens nadenken over een kind. Heb je überhaupt al een partner?Dit vroeg ik me ook af. Onze jongste alleen al heeft 3 keer een gat in zijn hoofd gehad, de oudste heeft zijn arm een keer gebroken en middelste moest met hersenvliesonsteking naar het ziekenhuis. Kun je moeilijk zeggen, mama wacht wel op de gang...
woensdag 19 augustus 2015 om 15:39
Geloof je echt dat deze fobie spontaan nog zal verdwijnen? Daarvoor heb je al te lang last.
De keuze is aan jou, je laat je leven beheersen door deze fobie. Of je pakt de telefoon en belt om hulp. Beginnend bij je huisarts.
Meer smaken zijn er niet.
De keuze is aan jou, je laat je leven beheersen door deze fobie. Of je pakt de telefoon en belt om hulp. Beginnend bij je huisarts.
Meer smaken zijn er niet.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
woensdag 19 augustus 2015 om 15:41
Tot aan de bevalling gebeuren er vrij weinig spectaculaire dingen als alles normaal verloopt. 1x bloedprikken met 10 wk en that's it. Zelf bij 3 bevallingen geen 'toeters en bellen' gehad en als je geen moeite hebt met je menstruatie, dan valt het misschien wel mee. De vraag is of je de gok wilt nemen.
Misschien kun je je kinderwens nog wat laten groeien en raak je daardoor heel gemotiveerd on in therapie te gaan. Zoiets is vast te overwinnen of beheersbaarder te maken.
Misschien kun je je kinderwens nog wat laten groeien en raak je daardoor heel gemotiveerd on in therapie te gaan. Zoiets is vast te overwinnen of beheersbaarder te maken.
woensdag 19 augustus 2015 om 15:46
Ik had geen fobie maar vond bloed prikken erg eng en viel ook bijna altijd flauw. Tijdens mijn eerste zwangerschap kreeg ik pre-eclampsie en werd in het ziekenhuis opgenomen. Daar werd een maand lang bijna dagelijks bloed afgenomen. Toen ik bevallen was zagen mijn armen eruit alsof ik een junk was, bont en blauw geprikt, maar tegenwoordig laat ik bijna fluitend bloed prikken.
woensdag 19 augustus 2015 om 16:05
Als je niet voldoende motivatie ervaart en aangeeft nog geen doorzettingsvermogen hebt, houdt het dus op. Dan is die kinderwens inderdaad momenteel nog niet sterk genoeg om jouw angsten aan te pakken.
Je moet voor jezelf uit gaan zoeken, wat jou wel zou motiveren om deze angsten aan te pakken. Alleen dan is de kans van slagen van een therapie het grootst. Je moet zelf wel willen.
Je moet voor jezelf uit gaan zoeken, wat jou wel zou motiveren om deze angsten aan te pakken. Alleen dan is de kans van slagen van een therapie het grootst. Je moet zelf wel willen.
