Kinderen
alle pijlers
Kraamtijd klaagtopic
donderdag 10 september 2015 om 23:03
Ja, we zijn allemaal dolblij met de geboorte van ons wondertje, ons prinsje, ons engeltje...
Maar soms willen we ook even ongestoord klagen over tantes die hun vieze vingers in het mondje van onze baby willen steken, kennissen die tot na middernacht blijven hangen, en oma's die ondanks koortslip toch echt even met baby willen knuffelen...
Schrijf hier van je af in tijden van hormonale jankbuien, pijnlijke borsten en andere ongemakken. Niet alleen na de bevalling maar in de hele kraamtijd!
Dit topic is de opvolger van het zwangerschap klaagtopic deel 1 en deel 2.
Maar soms willen we ook even ongestoord klagen over tantes die hun vieze vingers in het mondje van onze baby willen steken, kennissen die tot na middernacht blijven hangen, en oma's die ondanks koortslip toch echt even met baby willen knuffelen...
Schrijf hier van je af in tijden van hormonale jankbuien, pijnlijke borsten en andere ongemakken. Niet alleen na de bevalling maar in de hele kraamtijd!
Dit topic is de opvolger van het zwangerschap klaagtopic deel 1 en deel 2.
Clap your hands everybody, and everybody clap your hands.
zaterdag 3 oktober 2015 om 23:18
Mooi Apiejapie, een babypleegkindje een veilig thuis bieden en hou die nare mensen voor al op afstand, zelf eerst hechten met dit baby'tje en haar/of hem laten wennen aan jullie, hoop dat het allemaal goed gaat met baby'tje en jullie eigen kind, mag het bij jullie blijven of is het tijdelijk? En tuurlijk horen daar kadootjes bij (juist zou ik zeggen).
zondag 4 oktober 2015 om 07:57
quote:Vliegmachien schreef op 03 oktober 2015 @ 19:44:
Apiejapie.. gefeliciteerd met jullie gezinsuitbreiding. Klinkt raar maar het is toch prachtig zon klein mensje een fijn leven geven. Is het voor altijd of is dat nog niet bekend? Ben nl niet zo thuis in de pleeg regels en gebruiken.
Lijkt me al met al erg lastig voor jullie. Kindje leren kennen. Alles heel plotseling. Wat vind jullie andere kleine ervan? En kun jij een beetje makkelijk schakelen? En natuurlijk.. hoe gaat het met de kleine spruit?
Irritant hoor die mensen.. hopelijk vinden ze gauw een nieuwe hobby
Dankjewel
Wij genieten heel erg van onze pleegbaby. Vooral als we zien hoe goed het gaat samen met ons eigen kind. We hebben gekozen voor crisisopvang, dus wisten dat het snel zou gaan als er een plaatsing zou zijn. Dat vonden we ook wel wat hebben en bleek inderdaad ook bij ons te passen. We hebben ook ontzettend veel geluk met onze pleegbaby, die het boven verwachting goed doet. Het is zo'n lieverd, zit helemaal in ons hart. Mag hier blijven tot volwassen persoon wat ons betreft, maar of dit ook gaat gebeuren is nog onzeker, we zien het wel. Elke dag dat die spruit bij ons is genieten we, het leert ons ontzettend om in het NU te leven wat een mooie levensles is voor mij.
Apiejapie.. gefeliciteerd met jullie gezinsuitbreiding. Klinkt raar maar het is toch prachtig zon klein mensje een fijn leven geven. Is het voor altijd of is dat nog niet bekend? Ben nl niet zo thuis in de pleeg regels en gebruiken.
Lijkt me al met al erg lastig voor jullie. Kindje leren kennen. Alles heel plotseling. Wat vind jullie andere kleine ervan? En kun jij een beetje makkelijk schakelen? En natuurlijk.. hoe gaat het met de kleine spruit?
Irritant hoor die mensen.. hopelijk vinden ze gauw een nieuwe hobby
Dankjewel
Wij genieten heel erg van onze pleegbaby. Vooral als we zien hoe goed het gaat samen met ons eigen kind. We hebben gekozen voor crisisopvang, dus wisten dat het snel zou gaan als er een plaatsing zou zijn. Dat vonden we ook wel wat hebben en bleek inderdaad ook bij ons te passen. We hebben ook ontzettend veel geluk met onze pleegbaby, die het boven verwachting goed doet. Het is zo'n lieverd, zit helemaal in ons hart. Mag hier blijven tot volwassen persoon wat ons betreft, maar of dit ook gaat gebeuren is nog onzeker, we zien het wel. Elke dag dat die spruit bij ons is genieten we, het leert ons ontzettend om in het NU te leven wat een mooie levensles is voor mij.
zondag 4 oktober 2015 om 08:05
quote:Christiana schreef op 03 oktober 2015 @ 23:18:
Mooi Apiejapie, een babypleegkindje een veilig thuis bieden en hou die nare mensen voor al op afstand, zelf eerst hechten met dit baby'tje en haar/of hem laten wennen aan jullie, hoop dat het allemaal goed gaat met baby'tje en jullie eigen kind, mag het bij jullie blijven of is het tijdelijk? En tuurlijk horen daar kadootjes bij (juist zou ik zeggen).Dankjewel voor je lieve reactie. Doet goed om ook zo'n opmerkingen te krijgen! We hoeven geen waardering voor wat we doen, het is gewoon onze manier van ons gezin vorm geven en is niet zoveel anders dan andere gezinnen doen. Maar wat je als tip geeft, die mensen die naar/vervelend doen op afstand houden, probeer ik nu wel zoveel mogelijk te doen. Ik begrijp ook wel dat sommigen moeten wennen, ineens een baby erbij bij ons. Maar waarom mensen zo vervelend doen soms, blijft me een raadsel. Ik probeer echter niet meer om dat raadsel op te lossen, ik steek mijn aandacht liever in mijn prachtige gezin waarvoor ik mag zorgen en van genieten. Hoe de toekomst gaat weten we niet, weet niemand natuurlijk. Dus we genieten van wat er nu is!
Mooi Apiejapie, een babypleegkindje een veilig thuis bieden en hou die nare mensen voor al op afstand, zelf eerst hechten met dit baby'tje en haar/of hem laten wennen aan jullie, hoop dat het allemaal goed gaat met baby'tje en jullie eigen kind, mag het bij jullie blijven of is het tijdelijk? En tuurlijk horen daar kadootjes bij (juist zou ik zeggen).Dankjewel voor je lieve reactie. Doet goed om ook zo'n opmerkingen te krijgen! We hoeven geen waardering voor wat we doen, het is gewoon onze manier van ons gezin vorm geven en is niet zoveel anders dan andere gezinnen doen. Maar wat je als tip geeft, die mensen die naar/vervelend doen op afstand houden, probeer ik nu wel zoveel mogelijk te doen. Ik begrijp ook wel dat sommigen moeten wennen, ineens een baby erbij bij ons. Maar waarom mensen zo vervelend doen soms, blijft me een raadsel. Ik probeer echter niet meer om dat raadsel op te lossen, ik steek mijn aandacht liever in mijn prachtige gezin waarvoor ik mag zorgen en van genieten. Hoe de toekomst gaat weten we niet, weet niemand natuurlijk. Dus we genieten van wat er nu is!
zondag 4 oktober 2015 om 08:58
quote:ri88 schreef op 04 oktober 2015 @ 08:12:
Wat een goed mens ben je apiejapie! Geniet van jullie mooie gezinnetje en laat iedereen maar lekker kletsen!Bloos bloos, maar Dankjewel! Het is voor mij wel een les om echt te kiezen wat ons als gezin gelukkig maakt en niet altijd mezelf in allerlei bochten te wringen om het iedereen naar de zin te maken. Een les die ik nu met de kleine spruit erbij, eindelijk steeds beter leer. Reacties zoals die van jou zetten me weer even in mijn eigen kracht. Dankjewel!
Wat een goed mens ben je apiejapie! Geniet van jullie mooie gezinnetje en laat iedereen maar lekker kletsen!Bloos bloos, maar Dankjewel! Het is voor mij wel een les om echt te kiezen wat ons als gezin gelukkig maakt en niet altijd mezelf in allerlei bochten te wringen om het iedereen naar de zin te maken. Een les die ik nu met de kleine spruit erbij, eindelijk steeds beter leer. Reacties zoals die van jou zetten me weer even in mijn eigen kracht. Dankjewel!
zondag 4 oktober 2015 om 13:21
quote:feow schreef op 03 oktober 2015 @ 19:57:
[...]
Oma spreekt: vroeger, in de oertijd, was dit goed, praktisch en nodig. Want de fles zuigt zich een beetje vacuüm, en zo'n hummel moet steeds harder zuigen. Op het moment dat het te moeilijk werd om er met brute kracht nog een drupje uit te zuigen en kind even opgaf was het HET moment om even wat zuurstof erbij in de fles te laten komen.
De oplossing hiervoor is simpel: moeder/schoonmoeder/andere flessentrekker wijzen op de geniale uitvinding van een klein gaatje in de speen die voor lucht zorgt.Ah, dat verklaard een hoop. Het ziet er echt vreselijk ongeduldig uit als je weet dat het niet nodig is
[...]
Oma spreekt: vroeger, in de oertijd, was dit goed, praktisch en nodig. Want de fles zuigt zich een beetje vacuüm, en zo'n hummel moet steeds harder zuigen. Op het moment dat het te moeilijk werd om er met brute kracht nog een drupje uit te zuigen en kind even opgaf was het HET moment om even wat zuurstof erbij in de fles te laten komen.
De oplossing hiervoor is simpel: moeder/schoonmoeder/andere flessentrekker wijzen op de geniale uitvinding van een klein gaatje in de speen die voor lucht zorgt.Ah, dat verklaard een hoop. Het ziet er echt vreselijk ongeduldig uit als je weet dat het niet nodig is
zondag 4 oktober 2015 om 21:55
maandag 5 oktober 2015 om 07:52
quote:Calimero_27 schreef op 04 oktober 2015 @ 21:55:
@apiejapie wat ontzettend lief dat zo'n kindje een warme plek krijgt. Weet je ook hoe lang hij/zij mag blijven?
Hopelijk krijgen jullie als alles beetje geland is alsnog een soort van "kraamtijd" want die hebben zowel jij als de baby wel verdiend!
Dankjewel. Weet je, ik zie het niet als dat het lief is dat wij voor voor pleegbaby zorgen, maar dat wij juist de gelukkigen zijn dat baby, al dan niet tijdelijk, bij ons mag wonen. Het is verdrietig dat dit nodig is, je gunt elk kind een liefdevol thuis bij de eigen ouders, helaas is dat door allerlei redenen niet altijd mogelijk. Wij zullen nooit de plaats van ouders over kunnen nemen, willen we ook niet!,maar hopelijk ervaart baby het wel als fijn hier. Dat gevoel heb ik gelukkig wel. Hoe lang dit pleegkindje blijft, weten we niet. Kan nog een tijdje zijn, maar kan ook zijn dat het hier opgroeit, de tijd zal het leren.
Een soort van kraamtijd was fijn geweest, want we hadden eigenlijk alles hetzelfde als bij een gewone geboorte, behalve het lichamelijke stukje. Het was zo fijn geweest als sommige mensen wat meer interesse hadden gehad en wat minder commentaar. Maar we hebben gelukkig toch wel kunnen genieten, op onze manier.
@apiejapie wat ontzettend lief dat zo'n kindje een warme plek krijgt. Weet je ook hoe lang hij/zij mag blijven?
Hopelijk krijgen jullie als alles beetje geland is alsnog een soort van "kraamtijd" want die hebben zowel jij als de baby wel verdiend!
Dankjewel. Weet je, ik zie het niet als dat het lief is dat wij voor voor pleegbaby zorgen, maar dat wij juist de gelukkigen zijn dat baby, al dan niet tijdelijk, bij ons mag wonen. Het is verdrietig dat dit nodig is, je gunt elk kind een liefdevol thuis bij de eigen ouders, helaas is dat door allerlei redenen niet altijd mogelijk. Wij zullen nooit de plaats van ouders over kunnen nemen, willen we ook niet!,maar hopelijk ervaart baby het wel als fijn hier. Dat gevoel heb ik gelukkig wel. Hoe lang dit pleegkindje blijft, weten we niet. Kan nog een tijdje zijn, maar kan ook zijn dat het hier opgroeit, de tijd zal het leren.
Een soort van kraamtijd was fijn geweest, want we hadden eigenlijk alles hetzelfde als bij een gewone geboorte, behalve het lichamelijke stukje. Het was zo fijn geweest als sommige mensen wat meer interesse hadden gehad en wat minder commentaar. Maar we hebben gelukkig toch wel kunnen genieten, op onze manier.
maandag 5 oktober 2015 om 15:53
Ohhhh fijn topic!
De oudtante van zijn kant die ik welgeteld 1x eerder gezien heb, pikte na een veel te lang kraambezoek de subtiele hint 'ik ga de baby voeden' niet op zoals bedoeld maar zei doodleuk: oh leuk, in welke hoek van de bank zit je het liefst.. Euhh nee tante, ik moet zelf nog wennen aan een kindje aan mijn borst, daar heb ik uw gezelschap echt niet bij nodig.
Of.. Kraambezoek wat ruim een uur te laat komt en het dan gek vindt dat je na een kwartier al afhaakt om wederom kindlief te gaan laten drinken.
Verder hadden we heel leuk kraambezoek!!
De oudtante van zijn kant die ik welgeteld 1x eerder gezien heb, pikte na een veel te lang kraambezoek de subtiele hint 'ik ga de baby voeden' niet op zoals bedoeld maar zei doodleuk: oh leuk, in welke hoek van de bank zit je het liefst.. Euhh nee tante, ik moet zelf nog wennen aan een kindje aan mijn borst, daar heb ik uw gezelschap echt niet bij nodig.
Of.. Kraambezoek wat ruim een uur te laat komt en het dan gek vindt dat je na een kwartier al afhaakt om wederom kindlief te gaan laten drinken.
Verder hadden we heel leuk kraambezoek!!
maandag 5 oktober 2015 om 23:05
dinsdag 6 oktober 2015 om 04:02
@gatekeeper, jengelen reageer ik niet altiijd op, maar Iris jengelt niet lang voor ze over gaat in huilen
Ik laat haar niet huilen. Ik geloof dat als je een baby laat huilen, bijvoorbeeld in bed, dat het kindje stopt als hij het opgeeft of van vermoeidheid. Mijn kindje is straks misschien verwent, maar als ze al iets kan leren, dan leert ze dat ik voor haar klaar sta.
Ik denk eigenlijk niet dat je een kind nu al kunt verwennen of verpesten.
Natuurlijk moet ik ook weleens naar de wc, maar zodra ik kan, help ik mijn meisje.
Ik laat haar niet huilen. Ik geloof dat als je een baby laat huilen, bijvoorbeeld in bed, dat het kindje stopt als hij het opgeeft of van vermoeidheid. Mijn kindje is straks misschien verwent, maar als ze al iets kan leren, dan leert ze dat ik voor haar klaar sta.
Ik denk eigenlijk niet dat je een kind nu al kunt verwennen of verpesten.
Natuurlijk moet ik ook weleens naar de wc, maar zodra ik kan, help ik mijn meisje.
If you can dream it, you can do it.
dinsdag 6 oktober 2015 om 05:06
quote:GateKeeper schreef op 05 oktober 2015 @ 23:05:
Dames vraagje laten jullie je baby wel eens gewoon huilen en zo ja hoe lang? Soms reageer ik niet op dat gejengel, dan wil ze niet slapen, maar gewoon aandacht, alleen als ik niet snel genoeg reageer dan wordt ze enorm driftig waardoor ik haar toch weer oppak. Hoe doen jullie dat?
Voor zover mijn kennis gaat kunnen kindjes pas vanaf 4-6 mnd oorzaken en gevolgen onderscheiden. Daarvoor kunnen ze nog niet bedenken dat ze gaan huilen omdat jij dsn komt.
Ik laat mijn kleine wel eens jengelen. Huilen niet. Jengelen doet mijn kleintje vaak bij het in slaap vallen. Knuistje in de mond. Oogjes dicht en dan af en toe ff piepen. Na 5-10 min heerst er diepe rust. Meestal kijk ik even onopvallend wat de situatie is en daar handel ik naar. Op een gegeven moment leer je de geluidjes wel interpreteren gelukkig.
Dames vraagje laten jullie je baby wel eens gewoon huilen en zo ja hoe lang? Soms reageer ik niet op dat gejengel, dan wil ze niet slapen, maar gewoon aandacht, alleen als ik niet snel genoeg reageer dan wordt ze enorm driftig waardoor ik haar toch weer oppak. Hoe doen jullie dat?
Voor zover mijn kennis gaat kunnen kindjes pas vanaf 4-6 mnd oorzaken en gevolgen onderscheiden. Daarvoor kunnen ze nog niet bedenken dat ze gaan huilen omdat jij dsn komt.
Ik laat mijn kleine wel eens jengelen. Huilen niet. Jengelen doet mijn kleintje vaak bij het in slaap vallen. Knuistje in de mond. Oogjes dicht en dan af en toe ff piepen. Na 5-10 min heerst er diepe rust. Meestal kijk ik even onopvallend wat de situatie is en daar handel ik naar. Op een gegeven moment leer je de geluidjes wel interpreteren gelukkig.
dinsdag 6 oktober 2015 om 08:30
quote:Vliegmachien schreef op 06 oktober 2015 @ 05:06:
[...]
Ik laat mijn kleine wel eens jengelen. Huilen niet. Jengelen doet mijn kleintje vaak bij het in slaap vallen. Knuistje in de mond. Oogjes dicht en dan af en toe ff piepen. Na 5-10 min heerst er diepe rust. Meestal kijk ik even onopvallend wat de situatie is en daar handel ik naar. Op een gegeven moment leer je de geluidjes wel interpreteren gelukkig.Nou ja dit bedoel ik, dat gebeurt bij mij niet, jengelen gaat bij mij over in drift. Ze is dan doodmoe, maar vecht tegen haar slaap, als ze zo driftig wordt, dus krijsen, dan pak ik haar maar weer op en valt ze direct in slaap op mijn borst of in de box. Ze is wel gewoon aan haar bedje gewend. 'S nachts gaat overigens goed.
[...]
Ik laat mijn kleine wel eens jengelen. Huilen niet. Jengelen doet mijn kleintje vaak bij het in slaap vallen. Knuistje in de mond. Oogjes dicht en dan af en toe ff piepen. Na 5-10 min heerst er diepe rust. Meestal kijk ik even onopvallend wat de situatie is en daar handel ik naar. Op een gegeven moment leer je de geluidjes wel interpreteren gelukkig.Nou ja dit bedoel ik, dat gebeurt bij mij niet, jengelen gaat bij mij over in drift. Ze is dan doodmoe, maar vecht tegen haar slaap, als ze zo driftig wordt, dus krijsen, dan pak ik haar maar weer op en valt ze direct in slaap op mijn borst of in de box. Ze is wel gewoon aan haar bedje gewend. 'S nachts gaat overigens goed.
dinsdag 6 oktober 2015 om 08:49
quote:GateKeeper schreef op 06 oktober 2015 @ 08:30:
[...]
Nou ja dit bedoel ik, dat gebeurt bij mij niet, jengelen gaat bij mij over in drift. Ze is dan doodmoe, maar vecht tegen haar slaap, als ze zo driftig wordt, dus krijsen, dan pak ik haar maar weer op en valt ze direct in slaap op mijn borst of in de box. Ze is wel gewoon aan haar bedje gewend. 'S nachts gaat overigens goed.Die periode heeft mijn dochter van nu 2 ook wel gehad. Gaat vanzelf over. Gewoon doen wat jouw instinct zegt. Hier laat ik jammeren en sputtergeluidjes ook gaan, maar echt huilen niet.
[...]
Nou ja dit bedoel ik, dat gebeurt bij mij niet, jengelen gaat bij mij over in drift. Ze is dan doodmoe, maar vecht tegen haar slaap, als ze zo driftig wordt, dus krijsen, dan pak ik haar maar weer op en valt ze direct in slaap op mijn borst of in de box. Ze is wel gewoon aan haar bedje gewend. 'S nachts gaat overigens goed.Die periode heeft mijn dochter van nu 2 ook wel gehad. Gaat vanzelf over. Gewoon doen wat jouw instinct zegt. Hier laat ik jammeren en sputtergeluidjes ook gaan, maar echt huilen niet.
dinsdag 6 oktober 2015 om 10:44
quote:GateKeeper schreef op 06 oktober 2015 @ 08:30:
[...]
Nou ja dit bedoel ik, dat gebeurt bij mij niet, jengelen gaat bij mij over in drift. Ze is dan doodmoe, maar vecht tegen haar slaap, als ze zo driftig wordt, dus krijsen, dan pak ik haar maar weer op en valt ze direct in slaap op mijn borst of in de box. Ze is wel gewoon aan haar bedje gewend. 'S nachts gaat overigens goed.Herkenbaar. Ik heb ons kleintje toen veel in de draagzak gehad. Toch slapen. Ik mijn handen vrij.
[...]
Nou ja dit bedoel ik, dat gebeurt bij mij niet, jengelen gaat bij mij over in drift. Ze is dan doodmoe, maar vecht tegen haar slaap, als ze zo driftig wordt, dus krijsen, dan pak ik haar maar weer op en valt ze direct in slaap op mijn borst of in de box. Ze is wel gewoon aan haar bedje gewend. 'S nachts gaat overigens goed.Herkenbaar. Ik heb ons kleintje toen veel in de draagzak gehad. Toch slapen. Ik mijn handen vrij.
dinsdag 6 oktober 2015 om 11:11
Gatekeeper, hier precies hetzelfde! Heb me er een tijd echt druk om gemaakt maar nu ga ik gewoon mee in wat hij fijn vindt. Dat houdt in dat hij bij mij in de draagzak in slaap valt. Voor zijn lange slaapje aan het begin van de middag leg ik hem daarna in box of zijn bedje te slapen. Dit ook overlegd met consultatiebureau en zij zei ook dat ik moest doen wat goed voelt en bij ons past. Wel belangrijk om hem niet alleen maar zittend te laten slapen gaf ze aan dus vandaar ook op een gegeven moment slapend wegleggen. Die constante 'strijd' om hem wakker in zijn bedje te leggen en dat hij dan complete paniek heeft (eerst jengelen, daarna krijsen) doe ik niet meer. Af en toe probeer ik het om te kijken of hij het ondertussen al 'kan' maar dat is dus nog niet zo. Zoontje is nu 10,5week. 's Avonds en 's nachts overigens totaal geen problemen om zelf in slaap te vallen. Maar overdag vindt hij alles veel te interessant en doet zijn ogen écht niet dicht.
dinsdag 6 oktober 2015 om 11:15
quote:GateKeeper schreef op 06 oktober 2015 @ 08:30:
[...]
Nou ja dit bedoel ik, dat gebeurt bij mij niet, jengelen gaat bij mij over in drift. Ze is dan doodmoe, maar vecht tegen haar slaap, als ze zo driftig wordt, dus krijsen, dan pak ik haar maar weer op en valt ze direct in slaap op mijn borst of in de box. Ze is wel gewoon aan haar bedje gewend. 'S nachts gaat overigens goed.Gatekeeper, dat klinkt heel herkenbaar, en het komt goed. Dat kan even duren, maar maak je geen zorgen dat je iets fout doet door haar bij jou in slaap te laten vallen: zo snel verpest je je kind echt niet.
[...]
Nou ja dit bedoel ik, dat gebeurt bij mij niet, jengelen gaat bij mij over in drift. Ze is dan doodmoe, maar vecht tegen haar slaap, als ze zo driftig wordt, dus krijsen, dan pak ik haar maar weer op en valt ze direct in slaap op mijn borst of in de box. Ze is wel gewoon aan haar bedje gewend. 'S nachts gaat overigens goed.Gatekeeper, dat klinkt heel herkenbaar, en het komt goed. Dat kan even duren, maar maak je geen zorgen dat je iets fout doet door haar bij jou in slaap te laten vallen: zo snel verpest je je kind echt niet.
dinsdag 6 oktober 2015 om 11:29
O wat een heerlijk topic! Ik ben inmiddels al 6.5 maand geleden bevallen, maar de kraamtijd staat me nog heel helder voor de geest. Wat een rotweek!
Ik had een lange zware bevalling gehad, de borstvoeding wilde niet echt, moest veel kolven en baby was ook flink gebutst door de pompverlossing (pomp was verschoven dus hele hoofd geschaafd). Al met al; ik wilde gewoon in bed liggen, janken en af en toe een schoon verbandje en verder helemaal niks.
Mijn ouders vonden dat mijn schoonouders veel meer tijd doorbrachten met baby (helemaal niet waar) en luchtten hun hart tegen mij (super hormonaal)
Schoonouders hadden allerlei tips waar ik niks mee kon, en schoonmoeder liep na haar bevalling gewoon weer rond enz. Nou, ik heb toen 1 keer aangegeven dat als ik thuis was bevallen (net als zij) ik en baby het niet hadden overleefd. Was gelijk klaar.
Verder grote ergernis: mijn zussen wilden langskomen meteen toen we uit het ziekenhuis kwamen. Maar wij moesten natuurlijk opstarten met de kraamhulp. Om 8 uur waren we klaar, toen moesten we nog eten en ondertussen had ik 2 geïrriteerde zussen aan de telefoon die boos waren dat ze niet meer langs mochten komen :-s
Ooms en tantes die je nooit ziet en op dag 3 langs willen komen pffff
Ik was zelf een wrak en kon dit dus allemaal niet zo goed handelen of sturen (terwijl ik normaal best sterk in mijn schoenen sta). Ik had allerlei bezoek ingepland, omdat de mensen zo aandrongen. Toen heeft man iedereen afgebeld, en mijn telefoon afgepakt zodat ik rust had en me niet bezig hoefde te houden met bezoek. Uiteindelijk heeft dit ertoe geleid dat we nog tot 6 maanden kraamvisite kregen. Had de mensen in de eerste weken gewoon wat meer weg moeten houden. Mijn zussen langs laten komen en de rest niet. Ach.. als er ooit een 2e komt dan zal ik het wel wat anders aanpakken. Of misschien doen we dan wel een kraamborrel, dan heb je het in 1 keer gehad.
Fysiek: ik had last van veel hechtingen, aambeien en kraamtranen. Kolven en borstvoeding liepen niet lekker. Kraamhulp en lactatiekundige hebben me er doorheen gesleept. Kreeg zelfs extra kraamzorg; heel fijn!
Kwam de kraamzorg een maand of 2 na de bevalling tegen en ze herkende me niet meer (zelfs niet na uitleg wie ik was) wat een domper! haha
Ik had een lange zware bevalling gehad, de borstvoeding wilde niet echt, moest veel kolven en baby was ook flink gebutst door de pompverlossing (pomp was verschoven dus hele hoofd geschaafd). Al met al; ik wilde gewoon in bed liggen, janken en af en toe een schoon verbandje en verder helemaal niks.
Mijn ouders vonden dat mijn schoonouders veel meer tijd doorbrachten met baby (helemaal niet waar) en luchtten hun hart tegen mij (super hormonaal)
Schoonouders hadden allerlei tips waar ik niks mee kon, en schoonmoeder liep na haar bevalling gewoon weer rond enz. Nou, ik heb toen 1 keer aangegeven dat als ik thuis was bevallen (net als zij) ik en baby het niet hadden overleefd. Was gelijk klaar.
Verder grote ergernis: mijn zussen wilden langskomen meteen toen we uit het ziekenhuis kwamen. Maar wij moesten natuurlijk opstarten met de kraamhulp. Om 8 uur waren we klaar, toen moesten we nog eten en ondertussen had ik 2 geïrriteerde zussen aan de telefoon die boos waren dat ze niet meer langs mochten komen :-s
Ooms en tantes die je nooit ziet en op dag 3 langs willen komen pffff
Ik was zelf een wrak en kon dit dus allemaal niet zo goed handelen of sturen (terwijl ik normaal best sterk in mijn schoenen sta). Ik had allerlei bezoek ingepland, omdat de mensen zo aandrongen. Toen heeft man iedereen afgebeld, en mijn telefoon afgepakt zodat ik rust had en me niet bezig hoefde te houden met bezoek. Uiteindelijk heeft dit ertoe geleid dat we nog tot 6 maanden kraamvisite kregen. Had de mensen in de eerste weken gewoon wat meer weg moeten houden. Mijn zussen langs laten komen en de rest niet. Ach.. als er ooit een 2e komt dan zal ik het wel wat anders aanpakken. Of misschien doen we dan wel een kraamborrel, dan heb je het in 1 keer gehad.
Fysiek: ik had last van veel hechtingen, aambeien en kraamtranen. Kolven en borstvoeding liepen niet lekker. Kraamhulp en lactatiekundige hebben me er doorheen gesleept. Kreeg zelfs extra kraamzorg; heel fijn!
Kwam de kraamzorg een maand of 2 na de bevalling tegen en ze herkende me niet meer (zelfs niet na uitleg wie ik was) wat een domper! haha
dinsdag 6 oktober 2015 om 12:16
Ik heb me er ook zo druk om gemaakt gatekeeper, maar met een maand of 2,3 ging hij vanzelf meer in zijn eigen bedje slapen. Bij de tweede ga ik de bay zo veel knuffelen en wiegen als nodig en me daar niet schuldig over voelen, dreumes van 1,5 nu wil helemaal niet meer knuffelen 
dat slapen in bed komt meestal echt vanzelf.
dat slapen in bed komt meestal echt vanzelf.
dinsdag 6 oktober 2015 om 12:44
Gate: Hier ook. Onze zoon slaapt alleen bij ons... in zijn bed of in de kinderwagen wordt hij heel snel wakker (met een paar minuten) en gaat piepen, dat gaat over in huilen en als we niet snel genoeg zijn wordt hij hysterisch en loopt hij helemaal rood aan. Soms werkt het om je hand naast zijn hoofd te houden en valt hij weer in slaap (voor 5 minuten) en andere keren moet je hem er echt uithalen. Zodra ik hoor dat hij blijft piepen loop ik naar hem toe (voor het over gaat in huilen). Laten huilen doe ik niet aan tenzij ik op de wc zit of onder de douche sta, dan kan ik hem gewoon niet gelijk oppakken.
In de nacht gaat het iets beter en voor overdag komt er een manduca, dan heb ik straks (hopenlijk) een tevreden mannetje en mijn handen vrij.
In de nacht gaat het iets beter en voor overdag komt er een manduca, dan heb ik straks (hopenlijk) een tevreden mannetje en mijn handen vrij.
dinsdag 6 oktober 2015 om 17:32
Ik wil me graag melden hier. Al weet ik niet of ik op de goede plek ben, want van een kraamtijd merk ik weinig. Zelf tot dag 6 in het ziekenhuis gelegen, vanwege keizersnede. Zoon is 6 weken te vroeg geboren en mocht gisteren (10 dagen oud, dus gelukkig vrij snel) mee naar huis. Nu zit ik dus thuis met een kleine baby die heel erg moet wennen aan de wereld, met een gigantisch litteken op mijn buik, op de bank. Oudste zit gelukkig op school en gaat 3 dagen naar de bso, middelste gaat 2 dagen naar kdv tijdens mijn verlof. En vriend is aan het werk, want die had er niet op gerekend dat zoon zo snel kwam. Dus terwijl ik voor een kleine baby zorg, die net uit het ziekenhuis komt en totaal onder de indruk is van deze nieuwe wereld, moet ik morgen ook voor mijn dochter zorgen. Die nog niet loopt of praat. Ze kan de trap niet af, dus haar slaapjes moet ze op de bank doen.
We hebben helaas geen recht op uitgestelde kraamzorg. Maar ik ben na 2 dagen baby eigenlijk al kapot. Mijn schoonmoeder heeft hier gelogeerd toen ik in het ziekenhuis lag. Mijn eigen moeder zou deze week helpen, maar omdat mijn vader een nare val heeft gehad, moet ze bij hem blijven (hij kan niet eens zelfstandig naar het toilet).
Ik hoop maar dat komende 4-6 weken heeeeel snel voorbij zijn. Dan kan ik er hopelijk wat meer van genieten. (en ik ben normaal een heel relaxte moeder, maar op het moment ben ik gewoon een stuk chagrijn en moe) Kraamvisite houden we zoveel mogelijk af komende 3 weken, vanaf dan is vriend veel meer thuis (heeft het qua werk rustiger gepland vanaf 38 weken zwangerschap, niet wetende dat zoon wat eerder zou komen) en dan ben ik wel in om mijn baby te showen. Nu even niet
Goh, nu ga ik eens bijlezen hier. Hopelijk zitten er wat vermakelijke berichten tussen. Oh nee toch niet, want lachen doet pijn.
We hebben helaas geen recht op uitgestelde kraamzorg. Maar ik ben na 2 dagen baby eigenlijk al kapot. Mijn schoonmoeder heeft hier gelogeerd toen ik in het ziekenhuis lag. Mijn eigen moeder zou deze week helpen, maar omdat mijn vader een nare val heeft gehad, moet ze bij hem blijven (hij kan niet eens zelfstandig naar het toilet).
Ik hoop maar dat komende 4-6 weken heeeeel snel voorbij zijn. Dan kan ik er hopelijk wat meer van genieten. (en ik ben normaal een heel relaxte moeder, maar op het moment ben ik gewoon een stuk chagrijn en moe) Kraamvisite houden we zoveel mogelijk af komende 3 weken, vanaf dan is vriend veel meer thuis (heeft het qua werk rustiger gepland vanaf 38 weken zwangerschap, niet wetende dat zoon wat eerder zou komen) en dan ben ik wel in om mijn baby te showen. Nu even niet
Goh, nu ga ik eens bijlezen hier. Hopelijk zitten er wat vermakelijke berichten tussen. Oh nee toch niet, want lachen doet pijn.
