Irritaties in het bos

Hallo allemaal!



Na de ochtendwandeling met mijn vrolijke roedel in het bos, moet ik toch even van me afschrijven. Ik woon hier aan de rand van een bos, waar honden los mogen lopen. Er wordt veel gebruik gemaakt van het bos door wandelaars met honden (uiteraard), mensen zonder honden, mountainbikers en paarden. De laatste tijd erger ik me groen en geel aan het huftergedrag dat er getoond wordt, maar inmiddels op zo'n manier dat ik me er vandaag zelf ook schuldig aan heb gemaakt.



Ik kwam met mijn vier mormels (1 klein, 2 middelmaat en 1 lomperik) uit een smal bospaadje. Zelden kom ik op dat stuk iemand tegen, en m'n honden speelden en stoofden lekker door het bos. Op het moment dat zij uit het paadje komen stuiven treffen ze daar een hardloper. Zij riep: 'Houd je honden bij je!' en ik sorry en begin ze bij elkaar te roepen. Dus het komt weer terug gestuiterd. Maar ik had de laatste naam nog niet geroepen en ze moppert wat en zegt 'Hou ze bij je of gewoon aan de lijn'. Ik begin te tetteren dat "het allemaal wel minder mag en dat ik het k*tgechagrijn zo g*dv*rd*mm* beu ben en dat ik toch al bezig was ze bij elkaar te roepen" de toon toch echt absurd. Het zit me gewoon hoog, iedere keer allemaal negatief gedoe. Ik merk dat ik er steeds heftiger op reageer. Ik snap dat het vervelend is als je bent hardlopen en er spelen ineens 4 honden voor je. Ik vind het vervelend als iemand last van me heeft en wil dat dan ook voorkomen en doe dat ook als ik de kans heb, maar soms zijn er gewoon momenten waarop je elkaar pas op het laatste moment kan ingrijpen en dan ontstaat er voor alle partijen even een vervelende situatie (zij wordt gestoord in haar hardlopen, ik moet even alle honden bij elkaar rapen).



Pfff, maar als we elkaar nu gewoon eens wat gunnen.



Eerder deze week, in de ochtend zag ik een mountainbiker aankomen. Tijd om te reageren is dan ongeveer nog 5 a 6 seconden, dus ik riep de honden bijeen. Twee waren er heel snel, de andere twee liepen nog wat verder weg en kwamen al aan. Dus ik roep naar de de moutainbiker, let op er komen er nog twee aan! op een vriendelijke toon. "Je moet die schijtbeesten gewoon aan de riem doen!" euhhh... het is een bos waar het is toegestaan dat ze loslopen. Ze deden niets, niet eens op het pad, waren bezig met terugkomen en ik waarschuwde hem enkel voor de kans dat er dus nog twee op z'n pad zouden kunnen komen (vreemd genoeg juist omdat ik ze terugriep voor hem).



In de weekenden ga ik al niet meer na een aantal aanvaringen met baasjes van kleine honden. De mijne (de andere honden die ik meeneem zijn honden van de buren) was toen tussen de 6-8 maanden oud toen de voorvallen gebeurden. Ik heb een vriendelijk middelmaatje, speelt met groot en klein en is niet lomp. Wel een uitdager, toen net aan het begin van de pubertijd en nog volop in training. Dus buiten schoot ze nogal eens naar andere honden toe, want dat is immers altijd leuk spelen. In het bos lopen er veel los, en onhandig als ze zijn als jonge hond pakken ze het spelen soms wat onbezonnen aan. In haar geval vond ze klein hondjes leuk om mee te rennen en ze daagde ze uit door er naartoe te rennen, beetje gek eromheen springen, beetje speels blaffen, speelbuiging en een speels hapje. Allemaal onschuldig en grappig, maar sommige mensen komen weinig in de bossen met hun hond en die honden snappen dat spelen allemaal niet. Maar die van mij wil spelen. Als jonge hond kwam ze nog niet terug als ik ze riep en zij was volop een speelpoging aan het ondernemen. Dus het duurde soms even voordat ik er was. Die van mij etterde door als ze geen speelreactie kreeg of juist een snauwreactie. Dus vervelend voor die hond, en hun baasjes. Ik moest wederom mn hond bijhouden, een keer moest ik mijn agressieve hond bijhouden (agressief? Beest slaat geen deuk in een pak boter man, een en al vriendelijkheid, maar toen een tikkeltje irritant nog). En zelfs een keer kreeg ze een gruwelijke schop (die hond zat aan de lijn en doordat ze hem benaderde ging het beestje op de vlucht en rende rondjes om zijn eigenaar). Ik was er al. Hoezo schop je zomaar een hond? Als je ook maar iets van honden weet dan zie je het verschil tussen spelen en agressie wel.



Nog eentje: Vrouw, bang voor honden, gaat hardlopen op het drukste hondengedeelte van het bos, waar iedereen komt. Een dwergtekkel van een half jaar oud rent haar achterna (yeah! leuk spelletje). Begin ze hysterisch te gillen en rent nog harder weg, blijft uiteindelijk stil staan ter hoogte van mij en ik pak het tekkeltje bij de halsband en lijn hem aan om hem terug te brengen naar de baas. Piept ze dat ze bang is voor honden, ik vraag dus waarom ga je dan hardlopen op het drukste deel van het bos qua honden. Nou, iedereen moest z'n hond gewoon bij zich houden. Ik vertelde nog dat het heel aantrekkelijk is voor honden om achter rennende mensen en dieren aan te gaan, maar haar reactie was iets in de trant van dat iedereen voor haar moest wijken. "Dan niet mevrouw, blijf maar gillend langs rennen..."



Pff het helpt al om het even van me af te schrijven. Ik snap ook dat het vervelend is dat als je in het bos je ding wilt doen, dat je dan anderen treft. Ik wil ook soms alleen op de wereld zijn en dan is het ook niet fijn dat ik snel mijn honden bijeen moet rapen omdat er een fietser, hardloper of paard aan komt, of een hond die toevallig niet gaat met een reu die ik bij heb. Vaak gaat het goed en is er niets aan de hand. Das excuseren we even en is het fijne dag. Ik weet niet meer hoe ik moet reageren, iedere reactie is verkeerd en levert gezeik op. Ben ik vriendelijk is het niet goed, reageer ik zoals het hoort dan zijn ze nog niet tevreden. Mijn honden luisteren inmiddels goed, ik doe er alles aan wat ik kan, maar pffffff ik merk dat het me gewoon zo irriteert dat ik inmiddels ook een van die ploerts ben.



Wat ik zoek? Relativering, een luchtige zin die ik moet instuderen voor de spiegel, op mijn donder... ik weet het niet... Wat maken jullie als hondeneigenaren, of mountainbikers of tijdens andere bosactiviteiten mee en hoe reageren jullie hierop?