Autisme,wie ook?

31-05-2015 16:01 3006 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik vroeg me af of er meerdere dames zijn met autisme die zin hebben om mee te schrijven. Bij mij is de diagnose pas gesteld en ben al in de 30. Ze weten alleen nog niet of het Asperger is of pdd-NOS. Wil er iemand meekletsen?😊
quote:MonicaGeller schreef op 22 december 2015 @ 11:42:

Die opmerking van mij was ook niet vanuit zelfmedelijden oid, maar vanuit een 'het is zoals het is'-gevoel

Je komt ook absoluut niet over als iemand die medelijden heeft met zichzelf.

Mijn opmerking kwam óók vanuit een 'het is zoals het is'-gevoel

'Wij' hebben vaak een gebruiksaanwijzing, maar daar staat tegenover dat onze goede eigenschappen vaak ook héél sterk zijn ontwikkeld. Sterker dan gemiddeld misschien.
quote:Lotte35 schreef op 22 december 2015 @ 12:25:

[...]



Je komt ook absoluut niet over als iemand die medelijden heeft met zichzelf.

Mijn opmerking kwam óók vanuit een 'het is zoals het is'-gevoel

'Wij' hebben vaak een gebruiksaanwijzing, maar daar staat tegenover dat onze goede eigenschappen vaak ook héél sterk zijn ontwikkeld. Sterker dan gemiddeld misschien.



Fijn dat het overkwam zoals het bedoeld was



Dat die goede eigenschappen sterker zijn ontwikkeld, dat denk ik eigenlijk ook wel.



Als ik alleen voor mezelf spreek, alles in mij is zwart/wit: mijn smaak op alle mogelijke vlakken, mijn ideeën, mijn energiepeil (totaal plat of totaal hyper, dat laatste bij voorkeur als iedereen nog in z'n ochtendhumeur zit ),... maar inderdaad ook qua eigenschappen.

"Een beetje" is imo een zwaar overrated concept
Het is allemaal zo herkenbaar Monica, wat je schrijft.

Ook dat zwart-wit-gebeuren weer.

Ik vind dat wel heel vermoeiend.

Want de dingen waar ik goed in ben, doe ik dus ook echt extreem goed.

Zo schilder ik bijvoorbeeld, ik maak schilderijtjes voor kinderkamers.

Heel succesvol, want er is veel vraag naar mijn werk.

Alleen maak ik het mezelf gewoon onmogelijk om er nog van te kunnen genieten.

Ik wil het namelijk zó strak hebben (dat is ook de kracht van mijn stijl, strak en simpel), dat het lijkt alsof het gedrukt is. En dat lukt, want meestal denken mensen dus ook dat het gedrukt is. Als ze dan horen dat ik het uit de losse hand heb geschilderd, slaan ze bijna op tilt.



Leuk?

Zou je denken, maar man oh man, wat kost het me een energie om mijn eigen strenge normen na te leven. Met als gevolg dat ik op dit moment niet meer wil schilderen, omdat het me zoveel stress oplevert. Misschien schilder ik wel nooit meer. Want ik wil het óf perfect, óf ik wil het niet.



En zo is het met heel veel dingen.



Dat van dat energiepeil herken ik ook heel erg.

De ene dag kan ik tien uur werken, daarna nog boodschappen doen en 's avonds nog energie hebben. Een andere dag hang ik de hele dag in de keet, niet in staat om mijn bed te verschonen, terwijl ik me dat had voorgenomen.



Ik merk wel dat nu ik vrij ben, alles wat gelijkmatiger is.

Fijn, wat rust in m'n hoofd.
quote:MonicaGeller schreef op 22 december 2015 @ 10:58:

Nog eentje: hebben jullie ook dat je hoe moeier je bent hoe meer je wil gaan opruimen en poetsen?



Hoe meer overprikkeld ik ben, hoe meer chaos in mijn hoofd, hoe minder rommel ik in mijn omgeving kan verdragen, en dan begin ik nog meer over mijn eigen grenzen heen te gaan sorteren, opruimen,... en raak ik nog meer overstuur als daarna 1 van de kinderen of mijn man iets een millimeter verlegt



Man commandeert me tegenwoordig op de sofa en maakt mijn agenda zoveel mogelijk leeg als ik weer in overdrive ga qua opruimen, hij weet dat dat een voorbode is van een crash Ja, dat herken ik! Ik heb dan ook als het een chaos is in mijn hoofd of er zit iets tegen dat ik onterecht op mensen boos kan worden, bijvoorbeeld in de winkel.
Alle reacties Link kopieren
Lotte35,

Knap zeg dat je die schilderijtjes zo kunt maken dat het lijkt alsof het gedrukt is. Dat er veel vraag naar is betekent toch dat je er heel goed in bent. Dat stressende en perfect willen doen zit toch in je hoofd. Daar heb jij zelf vooral last van. Ik denk dat Niet-Autisten makkelijker dingen van zich af kunnen zetten of gauwer tevreden zijn. Maar als het je zoveel energie kost, kan ik me indenken dat je niet misschien niet meer wil. Het moet wel leuk blijven.

Zelf herken ik die extreme positieve kanten dan weer niet, helaas. Ik ben nooit ergens echt goed in geweest. Heb het idee dat zelfs heel zwakbegaafde mensen meer kunnen of voorstellen dan ik.



Nu ik vakantie heb verleg ik wel mijn dag. Ik ben nog geen 1 keer voor 10:30 opgestaan. Toch wil ik dat elke keer niet, maar het loopt zo. Internetverslaafd denk ik, vooral 's avonds. Dan kan ik gewoon niet stoppen, terwijl mijn bed nog geen 5 meter verderop staat.
quote:hondenmens schreef op 22 december 2015 @ 16:10:

Lotte35,

Knap zeg dat je die schilderijtjes zo kunt maken dat het lijkt alsof het gedrukt is. Dat er veel vraag naar is betekent toch dat je er heel goed in bent.

Dank je wel.

Maar ik kan er dus gewoon niet mee omgaan.

Eigenlijk kan ik gewoon niet voldoen aan de hoge eisen die ik mezelf opleg.

De eindresultaten (de schilderijen dus) zijn steeds mooi, maar het proces ernaartoe is voor mij amper te doen. Ik heb dan geen rust, moet heel dwangmatig schilderen. Ik maak een planning, maar vervolgens wil ik per se voorlopen op die planning. Ik zie dan zelf hoe idioot ik bezig ben, maar ik heb pas rust als het af is. En perfect. Het besluit om voorlopig even niet te schilderen geeft me veel rust. Heerlijk!



Jij vindt dat je zelf nergens echt goed in bent. Vind je dat erg? Waar zou je goed in willen zijn?

Ik vind je in ieder geval wel goed in het onder woorden brengen wat je wel en niet wilt. Daar ben je heel stellig in, hier op het forum, en dat vind ik goed. Je lijkt me niet iemand die snel zal doen wat een ander wil, als je daar zelf niet achter staat. Dat is een goede eigenschap hoor.
Hondenmens, ik heb ook niet zo'n uitzonderlijk talent als Lotte, maar soms zit het in kleine hoekjes: ik kan zeer goed psycholoogje spelen voor mensen die me dierbaar zijn en heb dikwijls een zeer zuivere kijk op hun problemen - soms is het een voordeel als je de emotie van een ander niet oppikt , zij geven aan zeer veel aan mij te hebben op dat vlak, ik ben goed in out-of-the-box-oplossingen zoeken, als je mijn vriend bent dan ga ik voor je door het vuur,...

Dat zijn 'talenten' die ik minder uitgesproken bij niet-autisten zie (misschien zijn ze er wel maar zie ik ze gewoon niet, dat kan ook).



Heel vaak zijn dingen er wel, maar zie je ze niet omdat je ze in een 'klassieke' vorm verwacht
'Uitzonderlijk talent' vind ik te veel eer hoor (maar toch bedankt....).

Laten we het erop houden dat ik niet onverdienstelijk schilder.



En dat ik het voor mezelf verkloot
Alle reacties Link kopieren
quote:MonicaGeller schreef op 22 december 2015 @ 10:58:

Nog eentje: hebben jullie ook dat je hoe moeier je bent hoe meer je wil gaan opruimen en poetsen?



Hoe meer overprikkeld ik ben, hoe meer chaos in mijn hoofd, hoe minder rommel ik in mijn omgeving kan verdragen, en dan begin ik nog meer over mijn eigen grenzen heen te gaan sorteren, opruimen,... en raak ik nog meer overstuur als daarna 1 van de kinderen of mijn man iets een millimeter verlegt



Man commandeert me tegenwoordig op de sofa en maakt mijn agenda zoveel mogelijk leeg als ik weer in overdrive ga qua opruimen, hij weet dat dat een voorbode is van een crash Wat er ook gebeurt, ik wil nooit opruimen en poetsen. Ik ga dan iets doen waardoor ik eventuele rommel niet meer zie. Forummen ofzo.
If you doubt yourself, you're not alone. Everyone doubts you.
Week 11 van de Extremely Demotivational Calendar
quote:Solomio schreef op 22 december 2015 @ 19:23:

[...]



Wat er ook gebeurt, ik wil nooit opruimen en poetsen. Ik ga dan iets doen waardoor ik eventuele rommel niet meer zie. Forummen ofzo.







M.a.w: Monica, zoek een hobby, of een leven
Alle reacties Link kopieren
quote:MonicaGeller schreef op 22 december 2015 @ 19:30:

[...]









M.a.w: Monica, zoek een hobby, of een leven Mss kunnen we een beetje van elkaar leren.
If you doubt yourself, you're not alone. Everyone doubts you.
Week 11 van de Extremely Demotivational Calendar
Bwa, ik denk niet dat je erg gelukkig wordt van mijn neurotische kantje, dat wil ik je niet aandoen



Omgekeerd wil ik wel graag je selectieve blindheid af en toe 's lenen
Alle reacties Link kopieren
quote:MonicaGeller schreef op 22 december 2015 @ 19:37:

Bwa, ik denk niet dat je erg gelukkig wordt van mijn neurotische kantje, dat wil ik je niet aandoen



Omgekeerd wil ik wel graag je selectieve blindheid af en toe 's lenen

Nee, ik wil het niet zo neurotisch hebben, maar een klein beetje opruimen en poetsen af en toe kan ik wel gebruiken.

Mijn selectieve blindheid wil je ook maar af en toe hoor.
If you doubt yourself, you're not alone. Everyone doubts you.
Week 11 van de Extremely Demotivational Calendar
quote:Solomio schreef op 22 december 2015 @ 19:23:

Wat er ook gebeurt, ik wil nooit opruimen en poetsen. Ik ga dan iets doen waardoor ik eventuele rommel niet meer zie. Forummen ofzo.

Maar hoe pak je dit aan?

Dwing je jezelf op vaste tijden om toch het huishouden te gaan doen?

Dat doe ik namelijk wel. Ik heb echt zo'n intense hekel aan het huishouden doen.

Terwijl ik wel heel netjes ben, maar ik moet mezelf dus echt dwingen.

Ik begin ook altijd heel voortvarend, maar als ik dan midden in de griebusbende zit heb ik geen zin meer.
Ik vind het op zich ook niet leuk om te doen, maar ik kan wel rustig een kwartier staan genieten van een net opgeruimde kast en de onvoorspelbaarheid die rommel me geeft vind ik 1000 keer erger dan het opruimen.



Ik verdeel dingen in kleine stukjes, vind het anders niet te behappen en lukt het niet qua energie: een kast opruimen is vb. 1 plank per dag, op het einde van de week is de kast netjes.

Garage opruimen: die verdeel ik in hoekjes, elke dag een half uurtje een hoekje en ook weer klaar op een week.

Dan is het een kwestie van bijhouden, gaat meestal wel een tijd goed, maar vroeg of laat verschijnt er weer rommel - ik verdenk de kaboutertjes ervan om 's nachts stiekum alles overhoop te halen.



Gewoon dagelijks huishouden vind ik moeilijk om structuur in aan te brengen, al probeer ik er wel elke dag voor te zorgen dat de keuken netjes is.

Woonkamer is op een minuut of tien klaar: fleece dekens opbergen en glazen van drinken wegzetten, tafel afruimen onmiddellijk na het eten.
quote:Lotte35 schreef op 22 december 2015 @ 19:45:

[...]



Maar hoe pak je dit aan?

Dwing je jezelf op vaste tijden om toch het huishouden te gaan doen?

Dat doe ik namelijk wel. Ik heb echt zo'n intense hekel aan het huishouden doen.

Terwijl ik wel heel netjes ben, maar ik moet mezelf dus echt dwingen.

Ik begin ook altijd heel voortvarend, maar als ik dan midden in de griebusbende zit heb ik geen zin meer.Ik heb hetzelde als jij.
Opdelen in stukjes is een goed idee, maar ik sla altijd weer door.

Ik heb onder mijn bed van die boxen staan met papieren, fotoboeken, spullen die ik weinig gebruik en gewoon andere meuk.



Eens in de zoveel tijd wil ik die boxen uitmesten

De laatste keer heb ik jankend van ellende tussen de zooi gezeten, omdat ik écht niet meer wist waar ik het zoeken moest.



Toen had ik me ook voorgenomen te starten met één box



Maar omdat ik er zo'n hekel aan heb, wil ik er gewoon snel vanaf zijn.

Werkt dus niet.
Weet niet of je er iets aan hebt, maar ik ben best neurotisch in rommel vermijden: heb een hele bak met hangmappen voor m'n administratie, elk papiertje dat hier binnenkomt zit binnen de week in de juiste map.



In nagenoeg alle kasten hangt op elke plank een etiket (= stukje papieren tape, dat laat niet zo'n vieze lijmresten na) met wat er hoort.

Dat laatste ben ik beginnen doen toen ik de kinderen wilde leren hun eigen kleren op te bergen, met etiketjes in de kasten legden ze het tenminste op de juiste plaats, en ik heb het uitgebreid naar ongeveer heel m'n huis.



Ik heb massa's plastic bakken - uiteraard met 'etiket' - in m'n kasten staan, iets in de juiste bak mikken gaat blijkbaar makkelijker dan het netjes op de juiste plek op een plank zetten.



Action is mijn favoriete winkel



En ik heb geleerd graag weg te gooien/geven, alles wat weg is moet ik niet meer opruimen



Als ik jou zo lees over je bakken onder je bed krijg ik bijna zin om ze te komen uitmesten



Gek genoeg hou ik trouwens helemaal niet van poetsen, daar verlies ik mezelf te veel in details, ben dan zo een halve dag bezig met het aanrecht alleen al
quote:MonicaGeller schreef op 22 december 2015 @ 20:11:

Als ik jou zo lees over je bakken onder je bed krijg ik bijna zin om ze te komen uitmesten

Ik stuur je mijn adresgegevens in een PB



Van die opbergmappen heb ik ook, dat werkt wel aardig hoor.

Maar ik vind het altijd lastig om te bepalen of iets weg kan of niet.

Met als gevolg dat ik dus álle papieren bewaar.

Op een gegeven moment barsten die mappen uit hun voegen, en moet ik die ook weer uitmesten.



Ik heb pas een papierversnipperaar gekocht.

Blijkt dat ik versnipperen echt een waanzinnig leuke bezigheid vind, dat scheelt wel.

Toen ik 'm net had, heb ik direct een aantal snipperdagen opgenomen
quote:Lotte35 schreef op 22 december 2015 @ 20:22:

[...]



Ik stuur je mijn adresgegevens in een PB



Van die opbergmappen heb ik ook, dat werkt wel aardig hoor.

Maar ik vind het altijd lastig om te bepalen of iets weg kan of niet.

Met als gevolg dat ik dus álle papieren bewaar.

Op een gegeven moment barsten die mappen uit hun voegen, en moet ik die ook weer uitmesten.



Ik heb pas een papierversnipperaar gekocht.

Blijkt dat ik versnipperen echt een waanzinnig leuke bezigheid vind, dat scheelt wel.

Toen ik 'm net had, heb ik direct een aantal snipperdagen opgenomen



Schitterend



Ik weet qua papierwerk ook nooit wat weg mag, ik zou juist te snel weggooien, dus ik laat man eens in de zoveel tijd de mappen doorlopen op zoek naar wat weg mag - uitbesteden is soms ook een kunst
Alle reacties Link kopieren
quote:Lotte35 schreef op 22 december 2015 @ 19:45:

[...]



Maar hoe pak je dit aan?

Dwing je jezelf op vaste tijden om toch het huishouden te gaan doen?

Dat doe ik namelijk wel. Ik heb echt zo'n intense hekel aan het huishouden doen.

Terwijl ik wel heel netjes ben, maar ik moet mezelf dus echt dwingen.

Ik begin ook altijd heel voortvarend, maar als ik dan midden in de griebusbende zit heb ik geen zin meer.

Ik doe gewoon heel weinig qua huishouden.

Als ik teveel stofwolken zie ga ik stofzuigen. Wassen als ik de laatste schone onderbroek van de stapel pak, of nog een dagje later. Opruimen als ik visite krijg.

Zoiets dus.
If you doubt yourself, you're not alone. Everyone doubts you.
Week 11 van de Extremely Demotivational Calendar
Solo, dacht dat ik de enige was. Ik houd heel erg van een schoon huis, maar ik heb een hekel aan poetsen.
quote:Solomio schreef op 22 december 2015 @ 21:03:

Ik doe gewoon heel weinig qua huishouden.

Als ik teveel stofwolken zie ga ik stofzuigen. Wassen als ik de laatste schone onderbroek van de stapel pak, of nog een dagje later. Opruimen als ik visite krijg.

Zoiets dus.

Ja, oké.

Prima toch eigenlijk?
Alle reacties Link kopieren
Huishouden vind ik wel te doen. Maar ik heb een hekel aan de tuin onderhouden. Een tuin vind ik vooral lekker om in te relaxen. De voortuin is nooit netjes geweest. Er staan wat struiken in die er al stonden voordat ik er kwam wonen. Het is al een paar jaar de bedoeling om te betegelen, maar dat komt er steeds niet van. Ik kan het niet zelf door gebrek aan inzicht en fysieke kracht. Mijn moeder en stiefvader hadden al lang willen helpen, maar zij hebben het vaak druk en mijn moeder kan slecht uit de kant door zenuwpijn. Het wordt steeds uitgesteld. Vorig jaar hebben we de stuiken gekortwiekt zodat het minder een bush is. Maar daardoor zijn er wel meer open plekken waardoor er daar weer onkruid kan groeien. Ik houd het bij, maar kan er heel slecht aan beginnen. Gewoon nooit zin. Ik zal toch blij zijn als die tuin af is. In de betegelde achtertuin laat ik het onkruid soms langer groeien. Maar daar staat een schutting omheen, dat ziet niet iedereen.

Onderhouden vind ik sowieso vervelend. Daarom heb ik sinds mijn 19e ook kort haar. Daarvoor altijd lang gehad, maar het is niks voor mij. Ik ben van het gemak.
quote:hondenmens schreef op 22 december 2015 @ 22:29:

Huishouden vind ik wel te doen. Maar ik heb een hekel aan de tuin onderhouden. Een tuin vind ik vooral lekker om in te relaxen. De voortuin is nooit netjes geweest. Er staan wat struiken in die er al stonden voordat ik er kwam wonen. Het is al een paar jaar de bedoeling om te betegelen, maar dat komt er steeds niet van. Ik kan het niet zelf door gebrek aan inzicht en fysieke kracht. Mijn moeder en stiefvader hadden al lang willen helpen, maar zij hebben het vaak druk en mijn moeder kan slecht uit de kant door zenuwpijn. Het wordt steeds uitgesteld. Vorig jaar hebben we de stuiken gekortwiekt zodat het minder een bush is. Maar daardoor zijn er wel meer open plekken waardoor er daar weer onkruid kan groeien. Ik houd het bij, maar kan er heel slecht aan beginnen. Gewoon nooit zin. Ik zal toch blij zijn als die tuin af is. In de betegelde achtertuin laat ik het onkruid soms langer groeien. Maar daar staat een schutting omheen, dat ziet niet iedereen.

Onderhouden vind ik sowieso vervelend. Daarom heb ik sinds mijn 19e ook kort haar. Daarvoor altijd lang gehad, maar het is niks voor mij. Ik ben van het gemak.Wij hebben een vrij grote tuin, en die wordt onderhouden door een tuinman, enige wat we zelf doen is gras maaien en onkruid wieden maar daar hebben we personeel kinders voor



Ik vind lang haar juist zoveel makkelijker dan kort haar: elke 8 weken de puntjes laten bijknippen en 's ochtends gewoon borstelen en stijlen of een speld erin en klaar.

Kort haar vond ik vreselijk: daar was ik makkelijk een half uur bezig het goed te leggen en elke maand bij de kapper gaan zitten

Nadeel is wel dat mijn halflange maar erg dikke haar veel tijd nodig heeft om te drogen, dat was met kort haar wel gemakkelijker.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven