Gezondheid
alle pijlers
Jong en burnout
zaterdag 9 augustus 2014 om 22:22
Hallo, al een jaar lees ik soms op forums omdat herkenning vaak toch soort van helpt op slechte momenten.. Nu toch eens m'n eigen verhaal in t kort, omdat ik graag wil weten of er meer jonge meiden (ik word 30 binnenkort) zijn, die niet zozeer door 60urige werkweken, maar vooral door karakter eigenschappen (onzeker, altijd aan verwachtingen willen voldoen, perfectionistisch daardoor en te groot verantwoordelijkheidsgevoel .. En kan nog wel even doorgaan;-)) een fikse burnout hebben gekregen?
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
Ik ben nu iets meer dan een jaar bewust bezig met m'n herstel van m'n burnout. Ik werk met patienten/cliënten , heb zo'n 1,5mnd even helemaal niks met werk gedaan, daarna wekenlang alleen 2x2/3x2u niet werkgerelateerde taken (dus geen dossiers of patienten zien). Momenteel werk ik zo'n 18-20u (4dgn 5u, werk normaal 32u) en afgelopen week weer de zoveelste terugval die dan weer even onzeker maakt...
Krijg best de ruimte van Leidinggevende met wie ik goed contact en en hetzelfde met prettige bedrijfsarts. Destijds begonnen met een coachingstraject (zelf geregeld, maar mede dankzij werk kunnen doen) en momenteel bij psych / cognitief gedragstherapeut ivm paniekaanvallen en Haptotherapie omdat ik zo enorm in m'n hoofd zit en nadenk en niet meer (misschien nooit echt?) wat ik echt voel.
Zet je allemaal enorm aan t denken en daardoor vind je jezelf ook niet echt leuk... Negatievere kanten van je persoonlijkheid worden tenslotte versterkt. Vraag je je soms af of t écht wel goed komt ooit, en wanneer het nou weer normaal is... Dingen spontaan doen, zonder echt nadenken en 'gewoon' genieten. Waar dat jaar gebleven is, snap ik soms niet.
Iedere dag bijna wel voel ik nog wel iets, misselijk of moe of hoofdpijn. Soms sta ik echt wel weer te zingen en te genieten van leuke dingen! Maar afspraken plan ik nog steeds weinig, zodat ik niks 'moet', en zelfs leuke vooruitzichten gepaard gaan met spanning vooraf..'voel ik me daar straks niet 'ziek' of word ik misselijk, angst voor de angst... Lastig!
Af en toe langs huisarts, om toch even dan weer dit of dan weer da voor mezelf uit te sluiten... Volgens mij ook 'normaal' met burnout, je afvragen of er toch niet nog iets fysieks aan onderligt soms.
Ik heb een superlieve vriend, echt m'n grote steun , terwijl het voor hem ook allemaal lastig is natuurlijk.
Nou, dit is nog de korte versie;-).
Ben benieuwd of er anderen zijn op dit moment in dezelfde situatie, of geweest. En hoe ze hier mee omgaan/gingen? Als t ook al een jaar duurt en je er nog niet bent... En hoe je dat met opbouwen doet, zeker evt met een beroep waar je met klanten/patienten/ anderen te maken hebt.
zaterdag 2 januari 2016 om 17:30
Ook vanaf hier een gelukkig nieuwjaar, dat iedereen stap voor stap het vertrouwen in zichzelf weer terug krijgt en de batterij weer opgeladen wordt!
Heerlijk Pussywillow naar de
Ik moet weer bijkomen van de rare weken en drukke dagen. Ook al was het niet eens super druk, de Kerst en Oud en Nieuw verstoren toch weer je ritme. Nu weer terug in het gareel van Rust, Regelmaat en Reinheid
Vanavond start Wie is de Mol, nog mede liefhebbers hier?
Heerlijk Pussywillow naar de
Ik moet weer bijkomen van de rare weken en drukke dagen. Ook al was het niet eens super druk, de Kerst en Oud en Nieuw verstoren toch weer je ritme. Nu weer terug in het gareel van Rust, Regelmaat en Reinheid
Vanavond start Wie is de Mol, nog mede liefhebbers hier?
zaterdag 2 januari 2016 om 18:00
Hoi lieve allemaal!
Hebben jullie genoten van de feestdagen? Niet te druk gehad/ervaart?
Hier viel het heel goed mee. Oud en Nieuw met vrienden gevierd en om 3:00 lagen we in bed. Drink nog steeds geen alcohol en het viel mij goed mee om toch in de stemming te komen (dat was jaren geleden wel anders). Vandaag een heerlijke niets hoeft dag, zalig uitslapen, middagdutje, en genieten van onze diertjes.
Natuurlijk hadden veel vrienden goede voornemens (meestal stoppen met roken). De mijne blijft toch: goed voor mezelf zorgen. Hebben jullie goede voornemens?
He Inge: Merci voor de hele lieve nieuwjaarswens. Voor jou natuurlijk ook alle goeds voor 2016 en dat je verder in stijgende lijn mag verder gaan. xxx
Hoi Stokstaartje: Goed genoten van O&N? Goed dat je weer in je dagboek aan het schrijven bent.
Dag PussyWillow: zoveel huilen is niet fijn, maar het lucht wel op en vooral blijven voelen waar je behoefte aan hebt. Fijne vakantie!
He Naoko: Fijn dat je een back-up plan voor de vermoeidheid van Nieuwjaar had. Ook gebruik van gemaakt? Die bubbel herken ik wel, zit vaak heerlijk in mijn bubbel, hoor de omgeving wel, maar kan de prikkels beter reguleren.
Dag Bloem: Lees nu pas dat je niet toegelaten werd in het revalidatiecentrum. Wat jammer. Heeft je HA nog andere tips gegeven? (het was toch zijn doorverwijzing?) Merci voor de kattenfilmpjes
Hebben jullie genoten van de feestdagen? Niet te druk gehad/ervaart?
Hier viel het heel goed mee. Oud en Nieuw met vrienden gevierd en om 3:00 lagen we in bed. Drink nog steeds geen alcohol en het viel mij goed mee om toch in de stemming te komen (dat was jaren geleden wel anders). Vandaag een heerlijke niets hoeft dag, zalig uitslapen, middagdutje, en genieten van onze diertjes.
Natuurlijk hadden veel vrienden goede voornemens (meestal stoppen met roken). De mijne blijft toch: goed voor mezelf zorgen. Hebben jullie goede voornemens?
He Inge: Merci voor de hele lieve nieuwjaarswens. Voor jou natuurlijk ook alle goeds voor 2016 en dat je verder in stijgende lijn mag verder gaan. xxx
Hoi Stokstaartje: Goed genoten van O&N? Goed dat je weer in je dagboek aan het schrijven bent.
Dag PussyWillow: zoveel huilen is niet fijn, maar het lucht wel op en vooral blijven voelen waar je behoefte aan hebt. Fijne vakantie!
He Naoko: Fijn dat je een back-up plan voor de vermoeidheid van Nieuwjaar had. Ook gebruik van gemaakt? Die bubbel herken ik wel, zit vaak heerlijk in mijn bubbel, hoor de omgeving wel, maar kan de prikkels beter reguleren.
Dag Bloem: Lees nu pas dat je niet toegelaten werd in het revalidatiecentrum. Wat jammer. Heeft je HA nog andere tips gegeven? (het was toch zijn doorverwijzing?) Merci voor de kattenfilmpjes
Always believe that something wonderful is about to happen.
zondag 3 januari 2016 om 11:30
Ik hoop voor jullie allemaal dat 2016 een jaar wordt waarin het energiepeil weer drastisch stijgt!
Mijn oudjaar was geslaagd, en heb geen gebruik moeten maken van m'n dutjes-backup. Om een uur of tien was m'n licht al even uit, maar dat is weer overgegaan en heb dan zelfs nog 2 uur gehaald. De avond overtrof m'n verwachtingen, maar nu ben ik toch al aan dag drie recuperatie... Ik vermoed dat ik toch te hard m'n best heb gedaan om de feestdagen af te kunnen, en dat nu moet bekopen. Vrolijk word ik daar niet van natuurlijk, maar ik zal weer even moeten proberen om terug in de acceptatiemodus te geraken...
Het gekke is dat ik niet supervermoeid ben, maar eerder last heb van een soort van apathie, in niks zin hebben en mezelf niet in beweging krijgen. Een soort van nieuw gevoel, iemand die dit herkent?
Vienna, goed voor jezelf blijven zorgen, das inderdaad een mooi voornemen, en eigenlijk echt de bottom line van wat wij met zijn allen moeten doen, denk ik.
Mijn oudjaar was geslaagd, en heb geen gebruik moeten maken van m'n dutjes-backup. Om een uur of tien was m'n licht al even uit, maar dat is weer overgegaan en heb dan zelfs nog 2 uur gehaald. De avond overtrof m'n verwachtingen, maar nu ben ik toch al aan dag drie recuperatie... Ik vermoed dat ik toch te hard m'n best heb gedaan om de feestdagen af te kunnen, en dat nu moet bekopen. Vrolijk word ik daar niet van natuurlijk, maar ik zal weer even moeten proberen om terug in de acceptatiemodus te geraken...
Het gekke is dat ik niet supervermoeid ben, maar eerder last heb van een soort van apathie, in niks zin hebben en mezelf niet in beweging krijgen. Een soort van nieuw gevoel, iemand die dit herkent?
Vienna, goed voor jezelf blijven zorgen, das inderdaad een mooi voornemen, en eigenlijk echt de bottom line van wat wij met zijn allen moeten doen, denk ik.
zondag 3 januari 2016 om 19:26
Nou voelde me gisteren al niet lekker en nu dus ziek, warm, zere vermoeide benen, wat misselijk en moe.
Hoor om me heen dat er genoeg heerst, dus ga er maar van uit dat ik binnen een paar dagen weer 'op de been' ben. En ik vermoed ook wel dat de drukte van afgelopen weken mee speelt.
Inge, las dat jij ook een virus op had gepikt en onzeker was dat de klachten misschien wel door het afbouwen van je AD kwamen.
Nou bij mij slaat de onzekerheid ook direct toe, ben natuurlijk twee jaar lang op en af ziek geweest door twee darmparasieten en wrs het CMV virus wat tijdens momenten van zwakte de kop op stak(is een broertje van Pfeiffer).
Kan nu ook direct in de stress schieten van was als...... de parasieten weer terug zijn, ik nu weer maanden op bed kom te liggen, zo dodelijk vermoeiend.
Gun mijzelf dat ik na een aantal dagen me weer fitter voel en kan denken: hé ik kan ook weer 'normaal' iets op hebben gepikt en hier weer van herstellen. Tja dat vertrouwen in mijn lichaam is dan ook ver te zoeken.
Mijn psychologe had een mooi gezegde: Vertrouwen komt te voet en gaat per paard, nou zo voelt het ook echt. Maar het mag ook best per paard terugkomen hoor, vind ik helemaal niet erg
Ben nu dagelijks een 50 burn out symptomen lijst aan het bijhouden om te scoren van welke klachten ik last heb. Kan je na een periode bekijken of je klachten aan het afnemen zijn. En je krijgt inzicht in je klachten, dit dan ook weer bespreken met de psycholoog.
Fijne avond iedereen!
Ik duik mijn bed weer in
Hoor om me heen dat er genoeg heerst, dus ga er maar van uit dat ik binnen een paar dagen weer 'op de been' ben. En ik vermoed ook wel dat de drukte van afgelopen weken mee speelt.
Inge, las dat jij ook een virus op had gepikt en onzeker was dat de klachten misschien wel door het afbouwen van je AD kwamen.
Nou bij mij slaat de onzekerheid ook direct toe, ben natuurlijk twee jaar lang op en af ziek geweest door twee darmparasieten en wrs het CMV virus wat tijdens momenten van zwakte de kop op stak(is een broertje van Pfeiffer).
Kan nu ook direct in de stress schieten van was als...... de parasieten weer terug zijn, ik nu weer maanden op bed kom te liggen, zo dodelijk vermoeiend.
Gun mijzelf dat ik na een aantal dagen me weer fitter voel en kan denken: hé ik kan ook weer 'normaal' iets op hebben gepikt en hier weer van herstellen. Tja dat vertrouwen in mijn lichaam is dan ook ver te zoeken.
Mijn psychologe had een mooi gezegde: Vertrouwen komt te voet en gaat per paard, nou zo voelt het ook echt. Maar het mag ook best per paard terugkomen hoor, vind ik helemaal niet erg
Ben nu dagelijks een 50 burn out symptomen lijst aan het bijhouden om te scoren van welke klachten ik last heb. Kan je na een periode bekijken of je klachten aan het afnemen zijn. En je krijgt inzicht in je klachten, dit dan ook weer bespreken met de psycholoog.
Fijne avond iedereen!
Ik duik mijn bed weer in
woensdag 6 januari 2016 om 21:13
Oudjaar was heel gezellig. Ik vierde het met een aantal rustige vrienden, dat was fijn. We hebben vooral gekletst en Herman Finkers gekeken. Dat was een leuke show! Halverwege de avond heb ik me wel een beetje teruggetrokken, toen was ik moe/overprikkeld en moest ik even opladen. Kan best een uur geduurd hebben. Daarna ging het weer en heb ik het tot ongeveer half 2 volgehouden. Op nieuwjaarsdag hebben we nog wat bezoekjes afgelegd, wat heel gezellig was, maar eigenlijk te veel. Maar ik hoef nu niet te werken he 
dus ik kon de dagen erna uitrusten.
Sowieso heb ik de afgelopen weken veel gerust, wat heeeeel hard nodig was. Dat begint nu langzaam zijn vruchten af te werpen. Ik doe nog heel rustig aan, maar ik pak steeds meer dingetjes weer op. Heb zelfs al een sollicitatie de deur uitgedaan. Maar het gros van mijn dagen ben ik nog wel met andere dingen bezig hoor. Ik voel nu goed aan wat ik wel en niet moet doen, en ik voel ook dat ik me vooral niet moet overhaasten, dat het tijd nodig heeft. Nu moet ik opletten niet te gaan zuchten dat het alweeeeer tijd kost... Ik kan het gelukkig weer redelijk accepteren.
En ik hou ook nog die tip van Fam1973 in mijn achterhoofd: ook dingen waar je blij van wordt, kosten energie, dus je kunt beter met mate genieten. Een beetje gezapig doen.
@Naoko: ja, die apathie herken ik, dat heb ik ook wel eens. Dan wil ik gewoon echt even niks, alleen maar op de bank liggen en tv kijken en/of lezen. Ik kan het dan nog net opbrengen om wat te drinken te pakken en naar de wc te gaan, maar verder lig ik alleen maar te liggen. Ik heb het de afgelopen maanden een paar keer gehad, maar ik kan me niet herinneren of het eerder in mijn burnout ook voorkwam.
dus ik kon de dagen erna uitrusten.Sowieso heb ik de afgelopen weken veel gerust, wat heeeeel hard nodig was. Dat begint nu langzaam zijn vruchten af te werpen. Ik doe nog heel rustig aan, maar ik pak steeds meer dingetjes weer op. Heb zelfs al een sollicitatie de deur uitgedaan. Maar het gros van mijn dagen ben ik nog wel met andere dingen bezig hoor. Ik voel nu goed aan wat ik wel en niet moet doen, en ik voel ook dat ik me vooral niet moet overhaasten, dat het tijd nodig heeft. Nu moet ik opletten niet te gaan zuchten dat het alweeeeer tijd kost... Ik kan het gelukkig weer redelijk accepteren.
En ik hou ook nog die tip van Fam1973 in mijn achterhoofd: ook dingen waar je blij van wordt, kosten energie, dus je kunt beter met mate genieten. Een beetje gezapig doen.
@Naoko: ja, die apathie herken ik, dat heb ik ook wel eens. Dan wil ik gewoon echt even niks, alleen maar op de bank liggen en tv kijken en/of lezen. Ik kan het dan nog net opbrengen om wat te drinken te pakken en naar de wc te gaan, maar verder lig ik alleen maar te liggen. Ik heb het de afgelopen maanden een paar keer gehad, maar ik kan me niet herinneren of het eerder in mijn burnout ook voorkwam.
woensdag 6 januari 2016 om 21:15
quote:Paddestoel76 schreef op 03 januari 2016 @ 19:26:
Ben nu dagelijks een 50 burn out symptomen lijst aan het bijhouden om te scoren van welke klachten ik last heb. Kan je na een periode bekijken of je klachten aan het afnemen zijn. En je krijgt inzicht in je klachten, dit dan ook weer bespreken met de psycholoog.
Hmmm, dat is interessant om te doen. Heb je die lijst van je psych gekregen of kun je die online vinden?
Ben nu dagelijks een 50 burn out symptomen lijst aan het bijhouden om te scoren van welke klachten ik last heb. Kan je na een periode bekijken of je klachten aan het afnemen zijn. En je krijgt inzicht in je klachten, dit dan ook weer bespreken met de psycholoog.
Hmmm, dat is interessant om te doen. Heb je die lijst van je psych gekregen of kun je die online vinden?
woensdag 6 januari 2016 om 21:47
Fijn stokstaartje dat je de acceptatie weer hebt teruggevonden en de rust kan pakken! Langzaam weer dingetjes oppikken en merken dat je erna soms nog steeds wat energie hebt en niet kapot moe bent is heel fijn, en nemen dan vanzelf toe!
Hier korte update, weer 2 werkdagen erop zitten... Had drukke agenda, veel patienten.. Wist ik al voordat ik een weekje vrij was, en was natuurljk benieuwd of dat me ging lukken in m'n afbouw periode van de AD, maandag was eigenlijk echt iets te... Altijd beetje hyper zo'n nieuwjaar beginnen, veel gedoe in administratie.. Veeeeel patienten die dag, en merkte dat gister ook echt. Had maandag ook echt nog soort opvlieger-momentjes tijdens t werken (bijwerkingen??), gister gelukkig vrijgeweest, toegegeven aan wat m'n lichaam wilde, maar merkte gelukkig wel dat m'n 'vertraagd zien' afneemt, en vandaag weer volle bak (zo'n 9,5u in 8u gewerkt... Jaja klinkt onverstandig;-) en dat na een erg slechte nacht slapen... Maar wonder boven wonder ging t in de loop van de dag steeds weer beter, bleef relaxt, en voel me nog wel wat moe, maar merk dat ik eigenlijk niet echt meer last lijk te hebben van ontwenningsverschijnselen!! Super blij! En heb wel gelijk op t werk aangegeven dat m'n agenda te vol zit, ik hem daarom afblok en of er waarneming bij kan komen (collega's zitten ook bijna vol). Dus zo lekker om 22u ofzo al slapen, vanavond lekker in m'n boek gelezen ipv teveel tv kijken, dus slaap dan hopelijk beter. Nog maar 1 dagje werken, dus wel net zo lang is, maar wel iets meer ruimte bied om rustig dingen bij te werken:-). Ben dus wel blij dat ik als ik richting m'n tax ga, dat ik gelijk oplet en een oplossing zoek.. Vroeger zou ik er niet over nadenken, en gewoon doorgaan en hooguit wat vroeger m'n bed in;-).
Zo blij om te merken dat ik nauwelijks meer last heb van de AD afbouw, en dus zelf echt de kracht heb en alles zelf doe:-) geeft wel een bewuste boost
En hopelijk jullie vertrouwen om op je eigen tempo ook weer in je energie te komen!!:-) (mijn tempo was ook om er 2,5jr over te doen... Voordeel is dan wel, dat je er echt veel door leert, én nu alles wat je meemaakt of als je je extra goed voelt zoveel meer waardeert!
Hier korte update, weer 2 werkdagen erop zitten... Had drukke agenda, veel patienten.. Wist ik al voordat ik een weekje vrij was, en was natuurljk benieuwd of dat me ging lukken in m'n afbouw periode van de AD, maandag was eigenlijk echt iets te... Altijd beetje hyper zo'n nieuwjaar beginnen, veel gedoe in administratie.. Veeeeel patienten die dag, en merkte dat gister ook echt. Had maandag ook echt nog soort opvlieger-momentjes tijdens t werken (bijwerkingen??), gister gelukkig vrijgeweest, toegegeven aan wat m'n lichaam wilde, maar merkte gelukkig wel dat m'n 'vertraagd zien' afneemt, en vandaag weer volle bak (zo'n 9,5u in 8u gewerkt... Jaja klinkt onverstandig;-) en dat na een erg slechte nacht slapen... Maar wonder boven wonder ging t in de loop van de dag steeds weer beter, bleef relaxt, en voel me nog wel wat moe, maar merk dat ik eigenlijk niet echt meer last lijk te hebben van ontwenningsverschijnselen!! Super blij! En heb wel gelijk op t werk aangegeven dat m'n agenda te vol zit, ik hem daarom afblok en of er waarneming bij kan komen (collega's zitten ook bijna vol). Dus zo lekker om 22u ofzo al slapen, vanavond lekker in m'n boek gelezen ipv teveel tv kijken, dus slaap dan hopelijk beter. Nog maar 1 dagje werken, dus wel net zo lang is, maar wel iets meer ruimte bied om rustig dingen bij te werken:-). Ben dus wel blij dat ik als ik richting m'n tax ga, dat ik gelijk oplet en een oplossing zoek.. Vroeger zou ik er niet over nadenken, en gewoon doorgaan en hooguit wat vroeger m'n bed in;-).
Zo blij om te merken dat ik nauwelijks meer last heb van de AD afbouw, en dus zelf echt de kracht heb en alles zelf doe:-) geeft wel een bewuste boost
En hopelijk jullie vertrouwen om op je eigen tempo ook weer in je energie te komen!!:-) (mijn tempo was ook om er 2,5jr over te doen... Voordeel is dan wel, dat je er echt veel door leert, én nu alles wat je meemaakt of als je je extra goed voelt zoveel meer waardeert!
donderdag 7 januari 2016 om 21:14
Positief verhaal Inge, zo fijn voor je! En je geeft iedereen hier ook echt moed.
Ik ook mijn rust genomen en ben toch weer lichamelijk elke dag wat opgeknapt, fijn!
Stokstaartje, hieronder een lijst van de 50 symptomen. Ik heb ze zelf van mijn psycholoog gehad in een Exel bestand.
Ik kan dan elke dag de klachten 'scoren' van 0 (geen last, hoef je ook niets in te vullen),1 beetje aanwezig, 2 aanwezig, 3 erg aanwezig.
Ik vul deze nu elke avond in na mijn dagboek schrijven, is niet veel werk en je hebt/krijgt een goed overzicht.
http://www.doeltreffend.b ... n-out%2050%20signalen.pdf
Fijn dat de rust je goed heeft gedaan, is de pijn in je arm(en) hierdoor ook minder geworden?
Net het journaal gekeken en beelden gezien van mensen in Syrië die erg heftig waren! Ga vanaf morgen alleen maar weer het weer kijken....die beelden komen zo binnen!
Nou ga naar bed en verder in mijn boek, ben begonnen in een biografie van de dichteres Vasalis en heeft 900 pagina's dus kan nog wel even vooruit .
Hoop dat iedereen lekker slaapt, hier waait het weer hard!
Ik ook mijn rust genomen en ben toch weer lichamelijk elke dag wat opgeknapt, fijn!
Stokstaartje, hieronder een lijst van de 50 symptomen. Ik heb ze zelf van mijn psycholoog gehad in een Exel bestand.
Ik kan dan elke dag de klachten 'scoren' van 0 (geen last, hoef je ook niets in te vullen),1 beetje aanwezig, 2 aanwezig, 3 erg aanwezig.
Ik vul deze nu elke avond in na mijn dagboek schrijven, is niet veel werk en je hebt/krijgt een goed overzicht.
http://www.doeltreffend.b ... n-out%2050%20signalen.pdf
Fijn dat de rust je goed heeft gedaan, is de pijn in je arm(en) hierdoor ook minder geworden?
Net het journaal gekeken en beelden gezien van mensen in Syrië die erg heftig waren! Ga vanaf morgen alleen maar weer het weer kijken....die beelden komen zo binnen!
Nou ga naar bed en verder in mijn boek, ben begonnen in een biografie van de dichteres Vasalis en heeft 900 pagina's dus kan nog wel even vooruit .
Hoop dat iedereen lekker slaapt, hier waait het weer hard!
donderdag 7 januari 2016 om 21:43
Hallo Dames,
Ik wist niet zo goed waar ik aansluiting kon vinden, maar ik wil wel graag mijn gedachten een beetje van me afschrijven. Ik heb officieel geen burn-out gehad, maar heb vlak voor een burn-out heel hard aan de noodrem getrokken. Als ik dit topic zo lees, heeft die actie me veel ellende gescheeld. Ik loop sinds begin september bij een coach en ik ben gelukkig op de weg terug naar herstel. Ik liep voornamelijk vast op het werk, het gevoel dat het niet goed genoeg was en dat vooral IK niet goed genoeg was/ben. Alleen maar focussen op het negatieve, mijn negatieve eigenschappen, en alle fouten die ik maak. Ik zit nu voornamelijk in een fase waarbij ik wil accepteren dat ik diegene ben die ik ben en dat ik als persoon waardevol en de moeite waard ben.
Mag ik met jullie meeschrijven?
Ik wist niet zo goed waar ik aansluiting kon vinden, maar ik wil wel graag mijn gedachten een beetje van me afschrijven. Ik heb officieel geen burn-out gehad, maar heb vlak voor een burn-out heel hard aan de noodrem getrokken. Als ik dit topic zo lees, heeft die actie me veel ellende gescheeld. Ik loop sinds begin september bij een coach en ik ben gelukkig op de weg terug naar herstel. Ik liep voornamelijk vast op het werk, het gevoel dat het niet goed genoeg was en dat vooral IK niet goed genoeg was/ben. Alleen maar focussen op het negatieve, mijn negatieve eigenschappen, en alle fouten die ik maak. Ik zit nu voornamelijk in een fase waarbij ik wil accepteren dat ik diegene ben die ik ben en dat ik als persoon waardevol en de moeite waard ben.
Mag ik met jullie meeschrijven?
vrijdag 8 januari 2016 om 11:57
gewoon even offtopic lachen op vrijdagochtend:
http://www.luckymedia.nl/luckytv/2015/09/in-die-koets/
http://www.luckymedia.nl/luckytv/2015/0 ... e-kleuren/
ik kan die filmpjes van LuckyTV echt 5x achterelkaar zien en blijven lachen
http://www.luckymedia.nl/luckytv/2015/09/in-die-koets/
http://www.luckymedia.nl/luckytv/2015/0 ... e-kleuren/
ik kan die filmpjes van LuckyTV echt 5x achterelkaar zien en blijven lachen
vrijdag 8 januari 2016 om 22:42
Au au au, ben vanmorgen juist terwijl ik wilde gaan hardlopen, door de gladde sokjes van de trap gegleden, maar ik kwam niet ver.. Omdat m'n hand bovenaan achter de reling bleef hangen
.. Pijn!!! Eigen testjes gedaan, maar toch wat meer zekerheid willen voor t weekend, langs huisarts gegaan (hadden juist afgesproken elkaar voorlopig niet meer te zien;-), en foto laten maken voor de zekerheid... Gelukkig na meerdere foto's (want was toch wat onzekerheid over) , maar niks gebroken! Met pijnstilling gaat het gelukkig nu wel redelijk, al moet ik m'n duim niet teveel gebruiken...(lastig, naar toilet gaan, haar in een staart doen, tandenpoetsen...) hopelijk over paar dagen meeste pijn weer wat weg... Niet handig met m'n werk... Het lijkt wel of onbezorgd kunnen functioneren me nog even niet gegund is
hopelijk snel over!! Sorry, wilde eventjes weer een keer wat klagen ... Goed weekend allemaal!
.. Pijn!!! Eigen testjes gedaan, maar toch wat meer zekerheid willen voor t weekend, langs huisarts gegaan (hadden juist afgesproken elkaar voorlopig niet meer te zien;-), en foto laten maken voor de zekerheid... Gelukkig na meerdere foto's (want was toch wat onzekerheid over) , maar niks gebroken! Met pijnstilling gaat het gelukkig nu wel redelijk, al moet ik m'n duim niet teveel gebruiken...(lastig, naar toilet gaan, haar in een staart doen, tandenpoetsen...) hopelijk over paar dagen meeste pijn weer wat weg... Niet handig met m'n werk... Het lijkt wel of onbezorgd kunnen functioneren me nog even niet gegund is
hopelijk snel over!! Sorry, wilde eventjes weer een keer wat klagen ... Goed weekend allemaal!
vrijdag 8 januari 2016 om 23:39
Niet fijn Inge, veel beterschap en hopen dat de pijn snel weggaat. Enne klagen mag, kan soms heel goed doen.
Welkom Fast, fijn dat je mee komt schrijven.
Die filmpjes zijn hilarisch, ben nog steeds verzot op de het filmpje van Wim-Lex van het interview voor de troonswissel. Merci Bloem!
Fijn weekend allemaal!!! xxx
Welkom Fast, fijn dat je mee komt schrijven.
Die filmpjes zijn hilarisch, ben nog steeds verzot op de het filmpje van Wim-Lex van het interview voor de troonswissel. Merci Bloem!
Fijn weekend allemaal!!! xxx
Always believe that something wonderful is about to happen.
zaterdag 9 januari 2016 om 10:28
Och Inge toch, da's niet leuk... Hopelijk snel weer beter! Wel fijn dat het zo goed loopt met je afbouw!
Paddestoel, dankje voor de lijst, vind ik heel interessant. Je vindt wel honderden artikels over burnout, maar zo'n duidelijke lijst, daar kan ik wel wat mee. Ik heb in het begin van m'n burnout eens een hele lijst gemaakt van dingen waar ik last van had (jawel, zo'n twintigtal), ik ga die eens terug opzoeken en naast deze lijst leggen, en eens bekijken waar ik nu nog last van heb. Hopelijk helpt dat om de evolutie duidelijk te zien. Want evolutie blijven zien, ook al is die er wel, heel stilletjesaan, dat is soms zoiets moeilijks!
Fast, schrijf zeker mee! Wat goed van je dat je het hebt gekund om net op tijd aan de alarmbel te trekken!
Hier gaat het momenteel weer redelijk en soms zelfs echt wel okee. Ik denk dat ik stilaan wat begin te bekomen van te veel gedaan te hebben rond de feestdagen. Wat ik echt vervelend vind, is dat ik het elke keer opnieuw zo lastig heb om te accepteren dat het weer wat minder gaat. Ik ga dan telkens opnieuw een tijdje in het verzet, ook al wéét ik ondertussen dat het pas betert als ik me erbij neerleg. Ik zou gewoon zoooo graag terug normaal kunnen functioneren... Helaas is dat nog steeds niet aan de orde...
Eigenlijk zouden we allemaal een soort van vakantiedagen moeten hebben, zo'n paar dagjes die je als joker mag inzetten om even vakantie te nemen van je burnout, het allemaal heel even te kunnen achterlaten en heel eventjes terug van het normale leven te kunnen proeven. Dat zou toch super zijn, niet?
Paddestoel, dankje voor de lijst, vind ik heel interessant. Je vindt wel honderden artikels over burnout, maar zo'n duidelijke lijst, daar kan ik wel wat mee. Ik heb in het begin van m'n burnout eens een hele lijst gemaakt van dingen waar ik last van had (jawel, zo'n twintigtal), ik ga die eens terug opzoeken en naast deze lijst leggen, en eens bekijken waar ik nu nog last van heb. Hopelijk helpt dat om de evolutie duidelijk te zien. Want evolutie blijven zien, ook al is die er wel, heel stilletjesaan, dat is soms zoiets moeilijks!
Fast, schrijf zeker mee! Wat goed van je dat je het hebt gekund om net op tijd aan de alarmbel te trekken!
Hier gaat het momenteel weer redelijk en soms zelfs echt wel okee. Ik denk dat ik stilaan wat begin te bekomen van te veel gedaan te hebben rond de feestdagen. Wat ik echt vervelend vind, is dat ik het elke keer opnieuw zo lastig heb om te accepteren dat het weer wat minder gaat. Ik ga dan telkens opnieuw een tijdje in het verzet, ook al wéét ik ondertussen dat het pas betert als ik me erbij neerleg. Ik zou gewoon zoooo graag terug normaal kunnen functioneren... Helaas is dat nog steeds niet aan de orde...
Eigenlijk zouden we allemaal een soort van vakantiedagen moeten hebben, zo'n paar dagjes die je als joker mag inzetten om even vakantie te nemen van je burnout, het allemaal heel even te kunnen achterlaten en heel eventjes terug van het normale leven te kunnen proeven. Dat zou toch super zijn, niet?
zaterdag 9 januari 2016 om 13:21
Inge: heel veel beterschap!!
Naoke: Ik had het idee zelf al geopperd om een paar 'normale' dagen te willen hebben. Vandaag gewoon even niet... Helaas werkt het niet zo en ik denk dat dat het ook zo moeilijk maakt. Je neemt het zelf overal mee naar toe en het is altijd daar. Ik zou het zo graag willen om alles normaal te kunnen doen, gewoon even de schouders eronder te kunnen zetten, gewoon dit even afmaken, gewoon iets snel doen zonder bij alle stappen diep na te hoeven denken. De acceptatie dat het gaat zoals het gaat op het tempo waarop het gaat is iets waar ik nog steeds moeite mee heb. Zeker ook omdat ik gehoopt had dat mijn 'burnout' (om het zo maar te noemen) nu wel over zou zijn. Ik heb grote stappen gezet, maar ik ben er nog niet. Acceptatie, acceptatie, acceptatie .... Het blijft lastig!
Gisteren ben ik toch de uitdaging aangegaan en heb weer dingen gedaan die ik heel eng vind. Met bonzend hart en rode kop, maar ik heb het toch gedaan! Durf de laatste tijd steeds beter te zeggen dat ik dat moedig van mezelf vind. Al is het maar iemand opbellen (ja, dat vind ik heel eng!). Zou je je normaal niet zo druk om maken, maar voor mij is het heel spannend.
Ik heb gedurende deze periode vaak het idee dat emoties harder bij mij binnenkomen terwijl ik al zo'n gevoelsmens ben. Gisteravond heb ik de film bachelorette gekeken en ik merk gewoon dat ik helemaal word meegezogen in de emoties van die film. Vanochtend mooiste meisje van de klas gekeken en dat was een hele verdrietige aflevering (zusje had zelfmoord gepleegd). In de badkamer in tranen uitgebarsten, omdat ik de emoties niet bij het programma kan houden. Hebben jullie daar ook last van? en zo ja, hoe gaan jullie daar mee om?
Naoke: Ik had het idee zelf al geopperd om een paar 'normale' dagen te willen hebben. Vandaag gewoon even niet... Helaas werkt het niet zo en ik denk dat dat het ook zo moeilijk maakt. Je neemt het zelf overal mee naar toe en het is altijd daar. Ik zou het zo graag willen om alles normaal te kunnen doen, gewoon even de schouders eronder te kunnen zetten, gewoon dit even afmaken, gewoon iets snel doen zonder bij alle stappen diep na te hoeven denken. De acceptatie dat het gaat zoals het gaat op het tempo waarop het gaat is iets waar ik nog steeds moeite mee heb. Zeker ook omdat ik gehoopt had dat mijn 'burnout' (om het zo maar te noemen) nu wel over zou zijn. Ik heb grote stappen gezet, maar ik ben er nog niet. Acceptatie, acceptatie, acceptatie .... Het blijft lastig!
Gisteren ben ik toch de uitdaging aangegaan en heb weer dingen gedaan die ik heel eng vind. Met bonzend hart en rode kop, maar ik heb het toch gedaan! Durf de laatste tijd steeds beter te zeggen dat ik dat moedig van mezelf vind. Al is het maar iemand opbellen (ja, dat vind ik heel eng!). Zou je je normaal niet zo druk om maken, maar voor mij is het heel spannend.
Ik heb gedurende deze periode vaak het idee dat emoties harder bij mij binnenkomen terwijl ik al zo'n gevoelsmens ben. Gisteravond heb ik de film bachelorette gekeken en ik merk gewoon dat ik helemaal word meegezogen in de emoties van die film. Vanochtend mooiste meisje van de klas gekeken en dat was een hele verdrietige aflevering (zusje had zelfmoord gepleegd). In de badkamer in tranen uitgebarsten, omdat ik de emoties niet bij het programma kan houden. Hebben jullie daar ook last van? en zo ja, hoe gaan jullie daar mee om?
zaterdag 9 januari 2016 om 18:10
quote:Fast_89 schreef op 09 januari 2016 @ 13:21:
Ik heb gedurende deze periode vaak het idee dat emoties harder bij mij binnenkomen terwijl ik al zo'n gevoelsmens ben. Gisteravond heb ik de film bachelorette gekeken en ik merk gewoon dat ik helemaal word meegezogen in de emoties van die film. Vanochtend mooiste meisje van de klas gekeken en dat was een hele verdrietige aflevering (zusje had zelfmoord gepleegd). In de badkamer in tranen uitgebarsten, omdat ik de emoties niet bij het programma kan houden. Hebben jullie daar ook last van? en zo ja, hoe gaan jullie daar mee om?Bij mij is dat net zo Fast. Ik ben sowieso ook een emo-kipje, maar sinds de BO (of CVS of wat het ook is), is dat nog extremer. 'k Ben net een spons en neem heel makkelijk stemmingen over. Daarom probeer ik trieste TV-series ed te vermijden en kijk ik zoveel mogelijk komedies
Ik heb gedurende deze periode vaak het idee dat emoties harder bij mij binnenkomen terwijl ik al zo'n gevoelsmens ben. Gisteravond heb ik de film bachelorette gekeken en ik merk gewoon dat ik helemaal word meegezogen in de emoties van die film. Vanochtend mooiste meisje van de klas gekeken en dat was een hele verdrietige aflevering (zusje had zelfmoord gepleegd). In de badkamer in tranen uitgebarsten, omdat ik de emoties niet bij het programma kan houden. Hebben jullie daar ook last van? en zo ja, hoe gaan jullie daar mee om?Bij mij is dat net zo Fast. Ik ben sowieso ook een emo-kipje, maar sinds de BO (of CVS of wat het ook is), is dat nog extremer. 'k Ben net een spons en neem heel makkelijk stemmingen over. Daarom probeer ik trieste TV-series ed te vermijden en kijk ik zoveel mogelijk komedies
maandag 11 januari 2016 om 13:10
@noaka Men zou ook wel wat vakantie burn-out daagjes willen opnemen, dat zou de burger weer moed geven!
@inge Beterschap oi zo je trapje af gevallen
Iedereen nog een gelukkig nieuwjaar trouwens! Ik stond lekker te huilen bij het vuurwerk (vraag me niet waarom haha)
Man man man ik ben de afgelopen weken echt niet te HARDEN, ik ben me toch chagrijnig! niet normaal alles en iedereen iriteert me en ontloop elk menselijk contact pfoe, in mn aanloop naar burnout had ik er ook al last van, vroeger was ik NOOIT chagrijnig, en nu echt extreem boh.
Ik merk ook dat ik nog gevoelig ben voor dingen, laatst liep ik in het donker naar huis, en stond er bij de opvang voor asielzoekers een man op straat helemaal los te gaan tegen de deur daar. Vroeger (afgestompt mens als ik was) deed me dit niets, maar na extreme incidenten op werk de laatste periodes man scheet in mn broek, snel blokje om gelopen was wel echt ff in paniek dat ik hier zo op reageerde, maar eigenlijk zou denk ik iedereen er zo op kunnen reageren bedacht ik mij later en ik gewoon een licht emotioneel afgestompt mens was hihi..
@Fast gwn lekker van je afschrijven, mag iedereen hier doen!
@Bloem hahaha jij met je filmpjes te mooi!
@inge Beterschap oi zo je trapje af gevallen
Iedereen nog een gelukkig nieuwjaar trouwens! Ik stond lekker te huilen bij het vuurwerk (vraag me niet waarom haha)
Man man man ik ben de afgelopen weken echt niet te HARDEN, ik ben me toch chagrijnig! niet normaal alles en iedereen iriteert me en ontloop elk menselijk contact pfoe, in mn aanloop naar burnout had ik er ook al last van, vroeger was ik NOOIT chagrijnig, en nu echt extreem boh.
Ik merk ook dat ik nog gevoelig ben voor dingen, laatst liep ik in het donker naar huis, en stond er bij de opvang voor asielzoekers een man op straat helemaal los te gaan tegen de deur daar. Vroeger (afgestompt mens als ik was) deed me dit niets, maar na extreme incidenten op werk de laatste periodes man scheet in mn broek, snel blokje om gelopen was wel echt ff in paniek dat ik hier zo op reageerde, maar eigenlijk zou denk ik iedereen er zo op kunnen reageren bedacht ik mij later en ik gewoon een licht emotioneel afgestompt mens was hihi..
@Fast gwn lekker van je afschrijven, mag iedereen hier doen!
@Bloem hahaha jij met je filmpjes te mooi!
dont be afraid to build youre own path
maandag 11 januari 2016 om 22:36
Het zit me toch een keertje mee:-), m'n hand is vanaf onderarm tot duim zelf lekker blauw, maar kon m vandaag alweer met werk behoorlijk goed gebruiken, zelfs geen pijnstilling meer nodig sinds gister, dus heb echt mazzel gehad dat ik zelfs geen bandje of pees heb gescheurd of ontsteking oid.. ben zo opgelucht!! Ben enorm rechtshandig en helemaal met m'n werk... Maar kan dus zo goed als alles weer doen:-)
ben zo opgelucht!! Ben enorm rechtshandig en helemaal met m'n werk... Maar kan dus zo goed als alles weer doen:-)
maandag 11 januari 2016 om 22:40
@Paddestoel: dank je wel voor de lijst. Tis een flinke! Maar ik geloof je als je zegt dat het niet veel werk is om hem in te vullen
De pijn in mijn armen is een stuk minder inmiddels, dank je.
@Fast_89: welkom! Wat goed dat je tijdig hebt ingegrepen. Dat scheelt inderdaad een boel ellende...
Emoties komen bij mij ook regelmatig heel hard binnen. Ik ben sowieso heel gevoelig, maar met burn-out is het allemaal met vlagen nog erger. Hoe slechter ik me voel, hoe lichter het entertainment. Bijvoorbeeld comedies en chickflicks. Misschien een dramaserie. Maar geen thrillers of andere programma's met veel geweld of zware onderwerpen. En het journaal kijk ik al helemaal nooit, veel te veel ellende.
@Inge: auw! Wat een vervelend ongeluk. Ik weet hoe irritant het is om een hand of arm niet te kunnen gebruiken, dat is echt superlastig. Beterschap!
Hier gaat het best oke de afgelopen dagen. Ik heb weer wat meer energie en ben ook weer wat vrolijker. Wel is mijn concentratie slecht, slaap ik nog veel en ben ik ook heel snel overprikkeld. Het gaat allemaal maar langzaam dus, maar wel de goede kant op. En op dat laatste probeer ik me te focussen
De pijn in mijn armen is een stuk minder inmiddels, dank je.
@Fast_89: welkom! Wat goed dat je tijdig hebt ingegrepen. Dat scheelt inderdaad een boel ellende...
Emoties komen bij mij ook regelmatig heel hard binnen. Ik ben sowieso heel gevoelig, maar met burn-out is het allemaal met vlagen nog erger. Hoe slechter ik me voel, hoe lichter het entertainment. Bijvoorbeeld comedies en chickflicks. Misschien een dramaserie. Maar geen thrillers of andere programma's met veel geweld of zware onderwerpen. En het journaal kijk ik al helemaal nooit, veel te veel ellende.
@Inge: auw! Wat een vervelend ongeluk. Ik weet hoe irritant het is om een hand of arm niet te kunnen gebruiken, dat is echt superlastig. Beterschap!
Hier gaat het best oke de afgelopen dagen. Ik heb weer wat meer energie en ben ook weer wat vrolijker. Wel is mijn concentratie slecht, slaap ik nog veel en ben ik ook heel snel overprikkeld. Het gaat allemaal maar langzaam dus, maar wel de goede kant op. En op dat laatste probeer ik me te focussen
vrijdag 15 januari 2016 om 23:09
quote:stokst@@rtje schreef op 11 januari 2016 @ 22:40:
Hier gaat het best oke de afgelopen dagen. Ik heb weer wat meer energie en ben ook weer wat vrolijker. Wel is mijn concentratie slecht, slaap ik nog veel en ben ik ook heel snel overprikkeld. Het gaat allemaal maar langzaam dus, maar wel de goede kant op. En op dat laatste probeer ik me te focussen Ik merk ook dat ik de laatste tijd de goede kant op ga, maar dat het nog wel met ups en downs is. Soms lijkt het zelfs dat ik bijna terug bij af ben, maar duurt dat gevoel niet meer zo lang als dat het vroeger duurde. Qua concentratie gaat het ook weer wat beter, maar het frustreert nog steeds behoorlijk dat ik nog niet 'hard aan de bak kan'. Morgen maar lekker rustig aan doen en de batterijtjes weer opladen. Iedereen fijn weekend!
Hier gaat het best oke de afgelopen dagen. Ik heb weer wat meer energie en ben ook weer wat vrolijker. Wel is mijn concentratie slecht, slaap ik nog veel en ben ik ook heel snel overprikkeld. Het gaat allemaal maar langzaam dus, maar wel de goede kant op. En op dat laatste probeer ik me te focussen Ik merk ook dat ik de laatste tijd de goede kant op ga, maar dat het nog wel met ups en downs is. Soms lijkt het zelfs dat ik bijna terug bij af ben, maar duurt dat gevoel niet meer zo lang als dat het vroeger duurde. Qua concentratie gaat het ook weer wat beter, maar het frustreert nog steeds behoorlijk dat ik nog niet 'hard aan de bak kan'. Morgen maar lekker rustig aan doen en de batterijtjes weer opladen. Iedereen fijn weekend!
