Zieke mama

Allereerst sterkte.



Ik heb gelukkig geen ervaring hiermee, maar als iemand 'n biopsie heeft laten doen en 't is slecht wordt dat meestal juist direct verteld omdat het van belang is zsm te gaan behandelen.



Misschien is 'n maagzweer in dit geval gewoon 'n maagzweer. Heb zelf vorig jaar 'n kleine gehad en daardoor ook 'n keer bloed gekotst, maar met pillen slikken is 't allemaal gewoon over gegaan.

Geen ervaring met dezelfde ziekte. Maar mijn moeder is vorige week ook met spoed met de ambulance opgenomen in het ziekenhuis. Ze had zware hartklachten, en heeft een week in het ziekenhuis gelegen.



Ik kan me dus wel voorstellen hoe jij je nu voelt. Ik heb ook enorme zorgen gehad. Bijna niks geslapen, veel gepiekerd. 2 keer per dag in het ziekenhuis op bezoek. Ze is nu weer thuis, maar maak me nog steeds heel veel zorgen.



Probeer er met andere mensen over te praten, en luister ook vooral naar je eigen lichaam. Na 1 week was ik helemaal op en ontzettend moe. Ik heb toen 1 bezoekuur overgeslagen om even tot rust te kunnen komen.



Hoe is je moeder hieronder?

Ik vergeet het belangrijkste!! Heel veel sterkte! En probeer positief te blijven. Zoals Elninjo al zegt, het kan ook gewoon een maagzweer zijn.

Gelijk niet van het ergste uitgaan,kan een maagzweer zijn of een zweer aan de twaalfvingerige darm.Dat is moeilijk te zeggen weet ook niet wat voor klacten je moeder zoal allemaal heeft.Ze zijn dus een vlekje tegen gekomen dmv gastroscopie?

Tuurlijk ben je bang. Ik was/ben ook heel bang om mn moeder kwijt te raken. Door wat er afgelopen week gebeurd is, besef ik des te meer hoeveel ik van haar houd.



Mijn moeder was er heel nuchter onder, terwijl het toch niet niks is wat ze heeft. Ze neemt dit gewoon erbij zoals het komt.

Op zich heel knap, al zou ik willen dat ze er de ernst toch wat meer van inzag. Ze luistert namelijk niet goed genoeg naar haar lichaam, neemt geen rust als het nodig is. En daardoor maak ik me nog meer zorgen over wat er in de toekomst nog meer gaat gebeuren.



Wat je ook vooral moet doen is steeds weer informatie vragen aan de verpleging/artsen. Uit zichzelf leggen ze maar weinig uit. Ik ging gewoon iedere dag langs bij hun om te vragen hoe het nu met mijn moeder ging. Misschien vonden ze me wel lastig, maar voor mij wat het belangrijk precies te weten wat ze nu heeft.



Ik hoop voor je dat je moeder gewoon een maagzweer heeft.

Wanneer krijgen jullie de uitslag? Is je vriend er niet voor je nu dit speelt?

Tja, ik heb hier wel ervaring mee, maar ik weet niet of mijn verhaal je blij maakt. Bij mijn mama ging het namelijk wél mis. Hier was het ook piekeren, verdriet en ongerustheid toen we nog niet wisten wat er aan de hand was.



Maar hoe stom het ook klinkt, het heeft niet zoveel zin om je nu al ontzettend druk te maken voor de dag van morgen. Het verandert nu toch niets aan de situatie. Probeer je rust te pakken, zodat je morgen fit bent. Schrijf je vragen op zodat je morgen niets vergeet.

Heel veel sterkte morgen, laat je weten hoe het gegaan is?

Dus morgen de uitslag. Kan me voorstellen dat je daar erg tegenop kijkt. Ik zou er persoonlijk wel bij willen zijn, zou niet tegen dat wachten kunnen. Maar ik weet natuurlijk niet hoe oud jij bent. Misschien inderdaad beter om het van een derde te horen.



Hier komt er langzaamaan meer rust. Mijn moeder wordt niet meer beter. Ze heeft nu 12 pillen per dag, moet iedere week bij de trombosedienst bloed laten prikken. Dat is iets wat haar hele leven zal blijven. En daar baalt ze wel van. Ze heeft nu een verhoogd risico op hart/herseninfarcten. En ze moet goed naar haar lichaam gaan luisteren. Dat zal heel moeilijk voor haar zijn, want ze is heel actief altijd. Neemt nooit geen rust.

Ook blijft ze haar verdere leven onder controle bij een cardioloog. En dat terwijl het de laatste tijd al niet lekker ging. Paar maanden geleden kreeg ze te horen dat ze diabetes heeft en daar had ze het nog heel moeilijk mee om daar haar weg in te vinden.



Ik probeer haar nu wat meer te gaan helpen. Deze week ga ik haar helpen met het huis te poetsen, want dat is voor haar heel belangrijk. Verder doet mijn vader wat meer in het huishouden, hoop dat hij dat ook blijft doen.



Die enorme zorgen blijven wel. Ik bel haar nu iedere dag op om te vragen hoe het gaat. Gelukkig is mijn vriend heel meelevend, en heeft hij afgelopen week echt voor me klaargestaan.

Hoop dat jouw vriend ook weer bijdraait. Misschien zijn de spanningen van afgelopen week hem n beetje teveel geworden?

Ik merkte dat ik er zelf ook slechte zin van kreeg, was soms nogal wat snauwerig tegen vriend. Waarom hij iets niet gedaan had in het huishouden. (terwijl hij dat werk gewoon niet ziet)

Hij heeft toen gevraagd of ik daar op wilde letten, dat hij het wel begreep maar niet leuk vond als ik zo deed.



Heel veel sterkte morgen, en laat je weten hoe het gegaan is?

Ik heb een chronisch zieke moeder en ik herken je gepieker en angstige gedachten vanuit de tijd dat mijn moeder ontzettend ziek werd maar het nog niet duidelijk was wat er precies aan de hand was. Ik hoop voor je dat de uitslag morgen voor jullie goed zal zijn. Maar mocht je moeder toch ziek zijn dan heb ik wel een tip voor je: waarschijnlijk heb je de neiging om jezelf heel sterk en groot te houden om je moeder zo weinig mogelijk te belasten. Dat is op zich ook goed, maar gun jezelf ook je verdrietige/gefrustreerde en wanhopige momenten, óók waar je moeder bij is. Je bent menselijk en door die gevoelens te tonen houd je het zelf uiteindelijk ook beter vol.

@zomaarzozo, ik ben benieuwd hoe het gisteren gegaan is. Laat je nog even wat weten?