Gezondheid
alle pijlers
Hersenvliesontsteking
maandag 18 april 2011 om 12:34
Ik heb virale hersenvliesontsteking gehad, ben vreselijk ziek geweest, de hoofdpijn is niet te beschrijven zo erg. Huisarts + huisartsenpost deden het af als spanningshoofdpijn.
Uiteindelijk op de eerste hulp terechtgekomen en na lumbaalpunctie kwam eindelijk de goede diagnose. Ben nu 2 weken uit het ziekenhuis maar voel me zo akelig. Vreselijk moe eigenlijk tot weinig in staat, kan geen drukte of lawaai velen en wil het liefst de hele dat in bed liggen. Ik probeer zoveel mogelijk te rusten maar wordt het een beetje zat. Als ik de site lees van meningitis stichting word ik niet vrolijk. Kan soms weken tot maanden duren.
Heeft iemand dit ook meegemaakt, hoor er weinig over.
Uiteindelijk op de eerste hulp terechtgekomen en na lumbaalpunctie kwam eindelijk de goede diagnose. Ben nu 2 weken uit het ziekenhuis maar voel me zo akelig. Vreselijk moe eigenlijk tot weinig in staat, kan geen drukte of lawaai velen en wil het liefst de hele dat in bed liggen. Ik probeer zoveel mogelijk te rusten maar wordt het een beetje zat. Als ik de site lees van meningitis stichting word ik niet vrolijk. Kan soms weken tot maanden duren.
Heeft iemand dit ook meegemaakt, hoor er weinig over.
maandag 18 april 2011 om 12:41
lammy mijn neefje heeft het gehad. Was bij hem echt kantje boord. Hij was 6 jaar oud toen.
Ik weet dat hij heel lang niet de oude is geweest, kon zich slecht concentreren ed. Maar bij hem speelde ook de enigzins traumatisch ervaring van de opname, de coma, etc etc mee. Hij was te jong om het te begrijpen.
Volgens mij was hij na een half jaar lichamelijk weer de oude..
Ik weet dat hij heel lang niet de oude is geweest, kon zich slecht concentreren ed. Maar bij hem speelde ook de enigzins traumatisch ervaring van de opname, de coma, etc etc mee. Hij was te jong om het te begrijpen.
Volgens mij was hij na een half jaar lichamelijk weer de oude..
maandag 18 april 2011 om 12:55
Mijn man heeft dit bijna twee jaar geleden gehad. Wat een heftige tijd was dat. Ik word weer naar als ik eraan terugdenk. Ik net een week daarvoor bevallen van ons tweede kindje, nog nergens toe in staat als gevolg van bekkeninstabiliteit en nog een peutertje van anderhalf.... en dan opeens je man doodziek in de ambulance. Naast de spanning voor hem, ook nog de spanning of het een besmettelijke variant was die gevaarlijk zou kunnen zijn voor de kleintjes.
Niet om je bang te maken hoor, maar mijn man is er helaas nog steeds niet helemaal bovenop, en ik vraag me eerlijk gezegd af, of dit nog ooit gaat gebeuren. Hij heeft veel, heel veel last van ernstige hoofdpijn, heeft een stuk minder energie dan daarvoor, concentratiestoornissen, dat soort klachten. Het heeft zijn, en mijn, leven echt behoorlijk op zijn kop gezet. Nu bijna twee jaar verder, hebben we gelukkig ons leven zodanig kunnen aanpassen, dat wij er beiden zo min mogelijk last van ondervinden. En uit ervaring kan ik zeggen: dat kost heel veel tijd.
Overhaast jezelf dus niet, neem jezelf in acht en realiseer je dat dit hét moment is om te herstellen en genezen. Als je nu jezelf voorbij gaat, is het voor jezelf en je omgeving moeilijk om daarna weer een stap terug te moeten doen. Kies er liever voor om kleine voorzichtige stapjes vooruit te doen, die ook haalbaar zijn.
Sterkte!!!
Niet om je bang te maken hoor, maar mijn man is er helaas nog steeds niet helemaal bovenop, en ik vraag me eerlijk gezegd af, of dit nog ooit gaat gebeuren. Hij heeft veel, heel veel last van ernstige hoofdpijn, heeft een stuk minder energie dan daarvoor, concentratiestoornissen, dat soort klachten. Het heeft zijn, en mijn, leven echt behoorlijk op zijn kop gezet. Nu bijna twee jaar verder, hebben we gelukkig ons leven zodanig kunnen aanpassen, dat wij er beiden zo min mogelijk last van ondervinden. En uit ervaring kan ik zeggen: dat kost heel veel tijd.
Overhaast jezelf dus niet, neem jezelf in acht en realiseer je dat dit hét moment is om te herstellen en genezen. Als je nu jezelf voorbij gaat, is het voor jezelf en je omgeving moeilijk om daarna weer een stap terug te moeten doen. Kies er liever voor om kleine voorzichtige stapjes vooruit te doen, die ook haalbaar zijn.
Sterkte!!!
maandag 18 april 2011 om 13:06
Jojon, wat erg voor jullie, je man zo ziek net nadat je bent bevallen. Had jouw man de bacteriele of virale versie.
Bij mij was de veroorzaker het herpes virus, hoe ik hier aan kom gaat de internist nog onderzoeken.
Ik heb het er vooral heel moeilijk mee dat mijn huisarts mij dagen heeft laten doormodderen met de diagnose spanningshoofdpijn, gelukkig heeft mijn man op een gegeven moment 's-nachts huisartsenpost gebeld en geeist dat er iemand moest komen. Daarna stond al snel de ambulance voor. Scan was niets op te zien maar na lumbaal punctie dan eindelijk goede diagnose, was toen al bijna een week ziek.
Bij mij was de veroorzaker het herpes virus, hoe ik hier aan kom gaat de internist nog onderzoeken.
Ik heb het er vooral heel moeilijk mee dat mijn huisarts mij dagen heeft laten doormodderen met de diagnose spanningshoofdpijn, gelukkig heeft mijn man op een gegeven moment 's-nachts huisartsenpost gebeld en geeist dat er iemand moest komen. Daarna stond al snel de ambulance voor. Scan was niets op te zien maar na lumbaal punctie dan eindelijk goede diagnose, was toen al bijna een week ziek.
maandag 18 april 2011 om 13:26
maandag 18 april 2011 om 13:30
Ik heb het gehad, maar ik was toen pas 7 jaar.
Wat ik me ervan herinner is dat ik nog maandenlang zwakjes ben geweest, kon bijvoorbeeld niet mee met schoolreisje omdat dat te vermoeiend was, etc. Heb geloof ik in totaal een week in het ziekenhuis gelegen. De oorzaak was bij mij een 'doorgeschoten' bof infectie.
Wat ik me ervan herinner is dat ik nog maandenlang zwakjes ben geweest, kon bijvoorbeeld niet mee met schoolreisje omdat dat te vermoeiend was, etc. Heb geloof ik in totaal een week in het ziekenhuis gelegen. De oorzaak was bij mij een 'doorgeschoten' bof infectie.
if we all light up, we can scare away the dark...
maandag 18 april 2011 om 21:31
Ik heb het 2 jaar geleden gehad (ik heb het gekregen door verminderde weerstand). Het schijnt vaak biuj mensen voor te komen als complicatie bij een flinke verkoudheid maar niet altijd onderkennen ze het.
Bij mij begon het met migraine-achtige hoofdpijn en misselijk en vooral lichtschuwheid. Omdat ik behoorlijke gezondheidsproblemen heb is de lijn naar de SEH kort en daar kreeg ik een ruggeprik (6 op precies te zijn) en de leuco's waren te hoog en ik werd een week opgenomen.
Ik heb het idee dat ik wel restvesrchijnselen heb helaas. Ik ben heel erg prikkelgevoelig geworden, het centrum in op zaterdag, kinderfeestjes, harde radio, het is al snel teveel. Ik moet mijn energie erg doseren en dat is wel eens jammer.
Voor mij is het niet zeker of het door de hersen(vlies)ontsteking komt of door andere gezondheidsklachten.
Sorry Lammy, ik wou dat ik je een positiever verhaal kon vertellen
Bij mij begon het met migraine-achtige hoofdpijn en misselijk en vooral lichtschuwheid. Omdat ik behoorlijke gezondheidsproblemen heb is de lijn naar de SEH kort en daar kreeg ik een ruggeprik (6 op precies te zijn) en de leuco's waren te hoog en ik werd een week opgenomen.
Ik heb het idee dat ik wel restvesrchijnselen heb helaas. Ik ben heel erg prikkelgevoelig geworden, het centrum in op zaterdag, kinderfeestjes, harde radio, het is al snel teveel. Ik moet mijn energie erg doseren en dat is wel eens jammer.
Voor mij is het niet zeker of het door de hersen(vlies)ontsteking komt of door andere gezondheidsklachten.
Sorry Lammy, ik wou dat ik je een positiever verhaal kon vertellen
dinsdag 19 april 2011 om 02:07
Hoi Lammy,
Hier een soortgelijk verhaal als jojon. Man heeft een hersenvliesontsteking gehad obv gordelroos. Oudste dochter was toen 2, jongste bijna 1. Dit is nu 3jaar geleden. 1,5jaar geleden nogmaals ws een hersenvliesontsteking gehad na een hernia-operatie. Hierbij is geen lumbaalpunctie gehad omdat hij in dat gebied net geopereerd was. (ws complicatie van de ok) . De verschijnselen waren wel gelijk. Niet te beschrijven hoofdpijn heeft hij gehad. Nadat hij in het ziekenhuis gelegen heeft houdt hij last van fel licht, concentratiestoornis, een veranderd karakter, vermoeidheid.
Nu, 3jaar later, geeft hij aan dat het allemaal langzaam minder lijkt te worden. Zelf merk ik dat ook aan hem. Hij wordt weer de man waar ik verliefd op werd!
Je hebt de site van de meningitis-stichting al gevonden zie ik. Dat is fijn. Bij ons was de informatie vanuit het ziekenhuis dramatisch en ik stormde op een scheiding af toen ik nog niets wist van de nasleep van de meningitis. Dankzij de site van de stichting en de folders die je kunt downloaden werd ons na 2maanden veel duidelijk. Onlangs is mijn man naar een informatiedag geweest van de meningitis-vereniging. Het was prettig om mensen te spreken die hetzelfde hebben meegemaakt. Volgens de artsen daar kan het wel een poos (denk in jaren) duren voordat je weer de oude bent. En sommige mensen houden altijd restverschijnselen. Dat is van te voren niet te voorspellen.
Ik zal hem je verhaal hier laten lezen, misschien heeft hij nog wat aanvulling.
Ik wens je veel sterkte,
grt, Lein38
Hier een soortgelijk verhaal als jojon. Man heeft een hersenvliesontsteking gehad obv gordelroos. Oudste dochter was toen 2, jongste bijna 1. Dit is nu 3jaar geleden. 1,5jaar geleden nogmaals ws een hersenvliesontsteking gehad na een hernia-operatie. Hierbij is geen lumbaalpunctie gehad omdat hij in dat gebied net geopereerd was. (ws complicatie van de ok) . De verschijnselen waren wel gelijk. Niet te beschrijven hoofdpijn heeft hij gehad. Nadat hij in het ziekenhuis gelegen heeft houdt hij last van fel licht, concentratiestoornis, een veranderd karakter, vermoeidheid.
Nu, 3jaar later, geeft hij aan dat het allemaal langzaam minder lijkt te worden. Zelf merk ik dat ook aan hem. Hij wordt weer de man waar ik verliefd op werd!
Je hebt de site van de meningitis-stichting al gevonden zie ik. Dat is fijn. Bij ons was de informatie vanuit het ziekenhuis dramatisch en ik stormde op een scheiding af toen ik nog niets wist van de nasleep van de meningitis. Dankzij de site van de stichting en de folders die je kunt downloaden werd ons na 2maanden veel duidelijk. Onlangs is mijn man naar een informatiedag geweest van de meningitis-vereniging. Het was prettig om mensen te spreken die hetzelfde hebben meegemaakt. Volgens de artsen daar kan het wel een poos (denk in jaren) duren voordat je weer de oude bent. En sommige mensen houden altijd restverschijnselen. Dat is van te voren niet te voorspellen.
Ik zal hem je verhaal hier laten lezen, misschien heeft hij nog wat aanvulling.
Ik wens je veel sterkte,
grt, Lein38
dinsdag 19 april 2011 om 09:48
Hallo Lammy,
Ik geloof dat de tamtam al heeft geklopt, ik ben degene waar Lein het over heeft.
Ik werd op een dag wakker met een klein jeukend plekje op mijn buik, en vanaf dat moment begon ik allemaal rare klachten te krijgen, meest erge symptoom, Hoofdpijn met een hoofdletter!. na een dokters bezoek naar huis gestuurd met een pijnstiller, toen ik flauwviel onder de douche en daar zo voor apegapen lag heeft Lein geen moment getwijfeld en het noodnummer van de huisarts gebeld, daarna was een Ambulance snel gebeld en ging ik de medische molen in.
Ik heb een dag of 10 /14 in het ziekenhuis gelegen, voor mijn gevoel duurde dat een half jaar, volgepompt worden met anti-virale middelen. en gek genoeg kon niemand mij vertellen wat het vervolgtraject ging inhouden.werd ik ook nog wel beter.
In het jaar erna werd ik gediagnostiseerd met een hernia, daar heb ik na lang wikken en wegen besloten om mij te laten opereren, en na de operatie kreeg ik dezelfde klachten, volgens de artsen een Bacteriele-Menigitus ( zeg maar nee, dan krijg je er twee) nu twee jaar later is de stand van zaken zo dat ik mij weer redelijk kan concentreren.Mij geheugen, eerst als een zeef, wordt ook weer wat beter. Licht, geluid en drukte zijn nog steeds een lastige.volgens de arts die bij de bij bijeenkomst was kun je pas bepalen wat de uiteindelijke restverschijnselen zijn na 6 jaar.
Mocht je meer info willen dan weet je me nu te contacteren, ik heb in de afgelopen jaren wel wat informatie verzameld. en de informatie die de stichting vertrekt maak ook wel heel wat duidelijk.
Grt,
Ik geloof dat de tamtam al heeft geklopt, ik ben degene waar Lein het over heeft.
Ik werd op een dag wakker met een klein jeukend plekje op mijn buik, en vanaf dat moment begon ik allemaal rare klachten te krijgen, meest erge symptoom, Hoofdpijn met een hoofdletter!. na een dokters bezoek naar huis gestuurd met een pijnstiller, toen ik flauwviel onder de douche en daar zo voor apegapen lag heeft Lein geen moment getwijfeld en het noodnummer van de huisarts gebeld, daarna was een Ambulance snel gebeld en ging ik de medische molen in.
Ik heb een dag of 10 /14 in het ziekenhuis gelegen, voor mijn gevoel duurde dat een half jaar, volgepompt worden met anti-virale middelen. en gek genoeg kon niemand mij vertellen wat het vervolgtraject ging inhouden.werd ik ook nog wel beter.
In het jaar erna werd ik gediagnostiseerd met een hernia, daar heb ik na lang wikken en wegen besloten om mij te laten opereren, en na de operatie kreeg ik dezelfde klachten, volgens de artsen een Bacteriele-Menigitus ( zeg maar nee, dan krijg je er twee) nu twee jaar later is de stand van zaken zo dat ik mij weer redelijk kan concentreren.Mij geheugen, eerst als een zeef, wordt ook weer wat beter. Licht, geluid en drukte zijn nog steeds een lastige.volgens de arts die bij de bij bijeenkomst was kun je pas bepalen wat de uiteindelijke restverschijnselen zijn na 6 jaar.
Mocht je meer info willen dan weet je me nu te contacteren, ik heb in de afgelopen jaren wel wat informatie verzameld. en de informatie die de stichting vertrekt maak ook wel heel wat duidelijk.
Grt,
dinsdag 19 april 2011 om 11:23
Hallo Ravnos,
Net als bij jou begon het bij mij ook met lichte hoofdpijn, ik voelde dat eigenlijk alleen als ik hoestte, was verder niet ziek, geen verkoudheid niets, dat heb ik eigenlijk nooit.
Kreeg het in de loop van de avond wat koud en mijn nek en schouders deden pijn maar dat heb ik al jaren, ben ook altijd duizelig, al meer dan 15 jaar en chronisch moe maar volgens heren medici zo gezond als een vis.
De volgende ochtend een hoofdpijn die niet te beschrijven is. Het vervolge kun je lezen in mijn post. Ik heb ook zovirax via infuus gekregen en daarna nog 5 dagen oraal.
Ik blijf maar hondsmoe en heb het gevoel niet wakker te zijn, beetje watterig hoofd. Ook zie ik zo tegen bezoekjes op die aardig bedoeld zijn hoor maar ik ben liever alleen of met mijn man samen.
Mijn werkgever zei gisteren dat er 6 weken voor staat dus met andere woorden daarna moet ik er weer vol tegen aan. Werk als vezorgende bij de thuiszorg en sta altijd onder hoge druk door tijdsnood, het is altijd hollen en vliegen. Ben op dit moment bang dat ik dat niet meer trek. Hierdoor zit ik de hele dag te piekeren over mijn toekomst wat mijn herstel ook niet ten gunste komt.
Net als bij jou begon het bij mij ook met lichte hoofdpijn, ik voelde dat eigenlijk alleen als ik hoestte, was verder niet ziek, geen verkoudheid niets, dat heb ik eigenlijk nooit.
Kreeg het in de loop van de avond wat koud en mijn nek en schouders deden pijn maar dat heb ik al jaren, ben ook altijd duizelig, al meer dan 15 jaar en chronisch moe maar volgens heren medici zo gezond als een vis.
De volgende ochtend een hoofdpijn die niet te beschrijven is. Het vervolge kun je lezen in mijn post. Ik heb ook zovirax via infuus gekregen en daarna nog 5 dagen oraal.
Ik blijf maar hondsmoe en heb het gevoel niet wakker te zijn, beetje watterig hoofd. Ook zie ik zo tegen bezoekjes op die aardig bedoeld zijn hoor maar ik ben liever alleen of met mijn man samen.
Mijn werkgever zei gisteren dat er 6 weken voor staat dus met andere woorden daarna moet ik er weer vol tegen aan. Werk als vezorgende bij de thuiszorg en sta altijd onder hoge druk door tijdsnood, het is altijd hollen en vliegen. Ben op dit moment bang dat ik dat niet meer trek. Hierdoor zit ik de hele dag te piekeren over mijn toekomst wat mijn herstel ook niet ten gunste komt.
dinsdag 19 april 2011 om 11:33
zondag 24 januari 2016 om 20:50
Zelf heb ik hier ook een redelijke ervaring mee, 3 jaar geleden (ik was 14 jaar) heb ik een virale hersenvliesontsteking opgelopen.
ik was op vakantie en werd midden in de nacht wakker met het gevoel dat er met objecten tegen mijn hoofd aan geslagen werd. Hoe strak je je armen om je hoofd hield, de pijn bleef ondragelijk. omdat ik zelf niets kon ondernemen, te zwak om op te staan etc. heb ik om hulp geroepen. de volgende ochtend stuurde de huisarts ter plekke mij naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis, en we moesten niet langer wachten. ik verbleef hier 4 dagen, en de zusters waarschuwde mij voor gevolgen als: vergeetachtigheid, traag van begrip zijn en concentratieproblemen, later ontdekte ik zelf ook nog dat mijn woedebeheersing sterk was verminderd. In maart 2014 had ik een afspraak in het ziekenhuis/medisch centrum bij mij in de stad om te zien hoe het met mij ging. Ik vertelde dat ik nog vrij vaak last had van hoofdpijn. Ook tegen mij zeiden ze dat ik last zou hebben van (spier)spanningshoofdpijn, aangezien mijn nek redelijk vast zat, en ik een bepaalde plek aanwees waar de hoofdpijn zich het hevigst bevond (boven aan de nek en in de slaap).
Hierdoor stuurde ze mij naar de fysiotherapeut waar ik nu nog regelmatig kom en ik moest een oogmeting gaan doen waaruit een sterkte van +1.25 en +1.75 kwam (inmiddels +2 en +2.5 (klopt ook niet meer)). de hoofdpijn is komt minder vaak voor, maar toch blijf ik er soms nog last van hebben, de hoofdpijnen zijn ook altijd nog erger dan dat ze waren voor het incident. ik hoop dat je hier iets aan hebt.
ik was op vakantie en werd midden in de nacht wakker met het gevoel dat er met objecten tegen mijn hoofd aan geslagen werd. Hoe strak je je armen om je hoofd hield, de pijn bleef ondragelijk. omdat ik zelf niets kon ondernemen, te zwak om op te staan etc. heb ik om hulp geroepen. de volgende ochtend stuurde de huisarts ter plekke mij naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis, en we moesten niet langer wachten. ik verbleef hier 4 dagen, en de zusters waarschuwde mij voor gevolgen als: vergeetachtigheid, traag van begrip zijn en concentratieproblemen, later ontdekte ik zelf ook nog dat mijn woedebeheersing sterk was verminderd. In maart 2014 had ik een afspraak in het ziekenhuis/medisch centrum bij mij in de stad om te zien hoe het met mij ging. Ik vertelde dat ik nog vrij vaak last had van hoofdpijn. Ook tegen mij zeiden ze dat ik last zou hebben van (spier)spanningshoofdpijn, aangezien mijn nek redelijk vast zat, en ik een bepaalde plek aanwees waar de hoofdpijn zich het hevigst bevond (boven aan de nek en in de slaap).
Hierdoor stuurde ze mij naar de fysiotherapeut waar ik nu nog regelmatig kom en ik moest een oogmeting gaan doen waaruit een sterkte van +1.25 en +1.75 kwam (inmiddels +2 en +2.5 (klopt ook niet meer)). de hoofdpijn is komt minder vaak voor, maar toch blijf ik er soms nog last van hebben, de hoofdpijnen zijn ook altijd nog erger dan dat ze waren voor het incident. ik hoop dat je hier iets aan hebt.
maandag 25 januari 2016 om 09:17
Een goede vriendin van mij had dat, een paar weken voor haar trouwdag. Trouwen toch door laten gaan en een bed in de feestzaal gedragen... Het heeft een half jaar geduurd voor ze weer (hele dagen) kon werken en 1,5 jaar tot ze weer helemaal oké was. Dus dat kan even duren! Dus dat je werkgever zegt: daar staat 6 weken voor, is een beetje bizar. Dat lijkt me van persoon tot persoon verschillend en sowieso aan de bedrijfsarts om te beoordelen. Sterkte!!
maandag 20 november 2017 om 10:17
Hoihoi. Hoe gaat het nu met je. ?anoniem3092015 schreef: ↑18-04-2011 12:34Ik heb virale hersenvliesontsteking gehad, ben vreselijk ziek geweest, de hoofdpijn is niet te beschrijven zo erg. Huisarts + huisartsenpost deden het af als spanningshoofdpijn.
Uiteindelijk op de eerste hulp terechtgekomen en na lumbaalpunctie kwam eindelijk de goede diagnose. Ben nu 2 weken uit het ziekenhuis maar voel me zo akelig. Vreselijk moe eigenlijk tot weinig in staat, kan geen drukte of lawaai velen en wil het liefst de hele dat in bed liggen. Ik probeer zoveel mogelijk te rusten maar wordt het een beetje zat. Als ik de site lees van meningitis stichting word ik niet vrolijk. Kan soms weken tot maanden duren.
Heeft iemand dit ook meegemaakt, hoor er weinig over.
Ik herken me in jou berichtje ookal is het zo veel jaar geleden.
Ik ben nu net zelf terug uit het ziekenhuis.
Ben heel benieuwd hoe het verlopen is bij je. Precies wat jij schrijft heb ik nu. Gr
