Tweede studie doen?

Over een paar maanden studeer ik af aan mijn hbo studie. Mijn klasgenoten kunnen niet wachten om af te studeren en te beginnen met werken. Maar mij levert het super veel stress op, omdat ik maar geen keuze kan maken over wat ik hierna ga doen.



Ik heb een beetje een dubbel gevoel bij het diploma dat ik straks ga halen. Aan de ene kant vind ik het werk heel leuk. Daarnaast kan ik heel makkelijk aan een baan komen met deze studie (wie kan dat tegenwoordig nou zeggen) en heb ook nog een heel redelijk salaris. Aan de andere kant heb ik ontdekt dat het werk fysiek heel zwaar is. Ik zou het niet fulltime kunnen doen en veel mensen in dit beroepsveld lopen rond met gezondheidsklachten ten gevolge van dit werk, daar zit ik natuurlijk niet op te wachten. Het werk is ook heel eentonig en saai (de hele tijd dezelfde werkzaamheden). Ik kan er niet veel kanten mee op want de studie leidt op tot 1 specifieke beroep, ik krijg het er een beetje benauwd van als ik me bedenk dat ik de rest van mijn leven hetzelfde eentonige en saaie werk moet doen. Daarnaast vond ik de studie niet moeilijk, komt ook doordat ik op het vwo zat. Ik kan veel meer dan dit. Ik wil ook veel meer dan dit, ben ook altijd een leergierig persoon geweest die graag wil leren.



Anyway, nu was mijn plan dus om na het behalen van mijn diploma eerst een jaartje te reizen en dan door te studeren aan de universiteit door het volgen van een premaster + master. Er is echter geen master die direct aansluit op mijn hbo studie. Er zijn wel veel masters die ik met mijn hbo diploma+premaster zou kunnen doen, maar die zijn dan verbredend. Ik heb er 2 op het oog die me wel leuk lijken: gezondheidswetenschappen en sociologie.

Het lijken me leuke masters, maar ik moet zeggen.. ik kan niet zeggen dat het écht mijn passie is. Het lijken me ook niet de moeilijkste studies. Ben bang dat ik na het volgen ervan weer met een onvoldaan gevoel zit en denk: ik kan meer dan dit. Daarnaast heb ik geen duidelijk beeld van wat je er nou meer kunt als je daarna aan het werk wilt. Ben bang dat ik er niks aan heb en toch weer gedwongen ben met mijn hbo studie mn leven lang dat eentonige en saaie werk te gaan doen.

Maar ik heb dan wel op mijn 27ste een masterdiploma, heb een jaartje gereisd en heb dan voor mijn 30ste mijn zaakjes gewoon goed op orde (een vaste baan, misschien een koophuis of spaargeld enz.).



Ik ben gaan nadenken over wat dan wél mijn passie is. Onderzoek doen, alles leren over 'het leven' dat is mijn passie. Dus nu zit ik te denken aan de studie biomedische wetenschappen. Ik kan echter niet instromen met een premaster, en zal deze studie helemaal vanaf het begin moeten volgen. Dus na mijn huidige 4 jarige hbo studie zou ik nog 5 jaar lang moeten studeren als ik dit wil gaan doen. Ik ben dan 29 als ik klaar ben. Je zou misschien zeggen You Go Girl, ik ben zelf ook van het 'je bent nooit te oud om te leren' maar ik probeer ook stil te staan bij de gevolgen. Als ik op mijn 29ste klaar ben, wanneer ga ik dan een een huis kopen, reizen, geld sparen, carriere maken, aan kinderen beginnen? En dan is het ook nog zo dat je met deze studie vaak gaat promoveren. Hoe kom ik dan ooit nog toe aan andere priotiteiten in mijn leven? Ik zal geld moeten lenen, want na dit jaar krijg ik geen stufi meer. Ik heb berekend dat ik tussen de 30.000 en de 60.000 euro zal moeten lenen (afhankelijk van of ik wel of geen tijd heb om erbij te werken). Ik vind 29 jaar een mooie leeftijd om aan kinderen te beginnen, en te sparen voor hun studie in plaats van te beginnen aan het aflossen van mijn eigen studieschuld.



Ik heb dus kort samengevat 2 opties:



Optie A: premaster +master. Ben ik binnen 2 jaar klaar, heb ik mn zaakjes op orde en heb ik geen torenhoge schulden (waarschijnlijk een kleine schuld die ik wel kan overzien). De master is 'wel leuk' maar mn hart gaat er niet sneller van kloppen en ik zit dan met 2 studies (hbo, en uni) die het 'net niet' zijn en blijf dromen van een baan als biomedische onderzoeker.



Optie B: compleet nieuwe studie waar mn hart ligt en dan op mn 29ste klaar zijn, nog niks opgebouwd hebben en torenhoge schulden hebben.



Voor welke optie zou jij gaan en waarom?

Zijn er nog dingen die ik in overweging moet nemen? Instellingsgeld bij een tweede bachelor weet ik al, de tweede bachelor zou ik dan in Belgie gaan doen. Zijn er verder dingen waar ik niet aan gedacht heb? Andere voordelen of nadelen voor beide opties. Andere praktische overwegingen?



Ik hoop dat jullie wat nieuwe inzichten voor me hebben.

quote:chentolove schreef op 25 januari 2016 @ 16:07:

Ik heb in het 1ste jaar geen dieren gezien. Je kon toen ik in mijn 1ste jaar zat, wel een vak anatomie volgen (dus dan kom je ook in de lijkenzaal) als je dat wou. Hier kan je bachelor biomedische kiezen en dan zie je welke vakken je zoal hebt : http://www.uhasselt.be/Studiegids .

Het is ook mogelijk je bachelor in bv Hasselt te doen en je master in Leuven, dan je wat afwisseling, dat is toch wel welkom na enkele jaren

Je mag me altijd een PM sturen voor eens een samenvatting/cursus te zien!Thanks, super lief. Zal je een berichtje sturen als me weer eens een vraag te binnen schiet. Ik zal zeker ook eens goed naar die site kijken.

quote:orkenflow schreef op 25 januari 2016 @ 16:49:

Optie B natuurlijk.

Voor je 30ste klaar zijn met een studie die je echt leuk vindt, wat wil je nog meer?



Huis kopen en reizen heb je dan nog alle tijd van de wereld voor. En kinderen, tsja: kun je geen man zoeken die dat gedeelte helemaal op zich neemt? Kun jij lekker aan het werk in je ideale beroep.haha ik vind andere dingen (zoals een gezin hebben in de toekomst end aar tijd aan besteden) ook heel belangrijk, zou ik nooit 100% aan mijn man uitbesteden. Ik wil eigenlijk gewoon teveel dingen tegelijk

quote:Mietrot schreef op 25 januari 2016 @ 17:11:

Ga eerst 1 of 2 jaar reizen en eventueel werken en beslis dan.

Wie weet wat of wie kom je "op je weg" tegen.



Ik hoor vaak genoeg dat mensen na een jaar reizen met heel andere ideeën qua "carrièrepad" (of studiepad) terugkomen.

Of wie weet vind je 't wel ergens zo leuk dat je gewoon niet meer terugkomt.



Wie garandeert er overigens dat biomedische écht de studie van je hart is?

Voor 't zelfde geld heb je na 5 jaar studeren weer iets van "dit is toch niet 100 % mijn ding".

Maar een master volgen die sowieso eigenlijk net niet je keuze is (optie A) ... daar zou ik geen geld en tijd in steken.

Want dan sta je nadien terug op dit punt.Tsjah als ik een nieuwe studie ga doen heb ik wel zoiets van.. nu of nooit. Als ik eerst nog 2 jaar ga reizen gaat t m sowieso niet meer worden denk ik. Maar je hebt wel een punt: het is niet direct optie A of B. Er zijn ook andere opties misschien.

quote:femke09 schreef op 25 januari 2016 @ 19:13:

Een jaar reizen lijkt me niet echt handig als je net afgestudeerd bent, als werkgever zou ik je dan minder aantrekkelijk vinden (als in: hé, die is er een jaar tussenuit geweest!).



Zelf heb ik bewust gekozen voor een deeltijd hbo-studie (en daarna wo) om alvast werkervaring op te doen. Wat enorm scheelt is dat in mijn branche (accountancy) gebruikelijk is dat de werkgever de studie betaald. Inmiddels geswitcht, koophuis, 2 kinderen, 35 jaar, en als mijn jongste naar school gaat (over twee jaar) wil ik een nieuwe wo-studie oppakken van regulier twee jaar. Of mijn huidige werkgever zo gek is om dat voor me te betalen weet ik niet, preventief ben ik met een spaarpotje gestart, want zulke opleidingen zijn al gauw E 10.000 per jaar.



Wat ik er maar mee aan wil geven: je zegt zelf dat je nooit te oud bent om te leren, nou, dat ben je inderdaad niet. Ik weet niet of bio-achtige studies ook in deeltijd worden gegeven? Mijn vader (eind 60) pakt nog regelmatig een hbo- of wo-studie op en dan blijkt dat rechten, fiscale studies, psychologie studies en filosofische studies vaak prima in deeltijd (avonduren of hooguit 1 dag per week) te kunnen worden gedaan.



Ik begrijp je punt mbt het reizen. Maar er is een tekort aan mensen in het vak waar ik voor heb gestudeerd. Denk niet dat ik na een jaar reizen niet meer aan het werk kom. Mensen komen zelfs als student al aan het werk.



Maar als een jaar reizen al een probleem zou zijn, dan zou ik als ik eerst nog een andere 5jarige studie volgt, eigenlijk nooit meer aan het werk komen met het vak waar ik tijdens mn hbo voor heb gestudeerd denk je?



Leuk dat jij en je vader zo van het studeren zijn. Biomedische wetenschappen is voor zover ik weet niet in deeltijd te volgen.

quote:chentolove schreef op 25 januari 2016 @ 19:54:

Reizen lijkt me ook geen goed idee. Als je dan nog opnieuw gaat studeren, dan ben je wel erg lang bezig en al bijna 30 tegen dat je eindelijk kan gaan werken. Merk nu dat ik na verschillende jaren studeren toch steeds meer zin heb om geld te verdienen ipv steeds afhankelijk te zijn. Zeker als je de leeftijd bereikt dat vrienden gaan samenwonen, kindjes , ... terwijl jij nog thuis zit te leren. Dat gaat toch ooit steken!



PS om 16.07 heb ik tegelijk met jou nog een bericht geplaatst (moest je er anders over kijken omdat je daarna nog gereageerd hebt uiteindelijk )



Ik heb het denk ik niet zo duidelijk opgeschreven, maar het plan is als volgt:

als ik 'alleen maar' premaster+master ga doen, ga ik eerst een jaartje studeren.

als ik voor de nieuwe 5jarige studie kies, ga ik dat niet doen. Want anders ben ik nooit klaar inderdaad. En naar Belgie verhuizen vind ik al een leuk avontuur op zich.



Ja dat moet met geneeskunde wel herkenbaar zijn denk ik, dat jij nog studeert terwijl je vrienden allemaal al werken.

quote:nausicaa schreef op 25 januari 2016 @ 21:42:

Ik heb dus biomedische wetenschappen gestudeerd (in Nederland), en werk nog steeds in het onderzoek.



Wat betreft proefdieren en snijden in mensen: dat verschilt een beetje per universiteit. Ik heb in Leiden gestudeerd, daar was snijzaalpracticum (dus snijden in mensen) gewoon een vak en dus verplicht destijds. In Utrecht en Amsterdam was het toen niet zo, maar ik weet niet hoe dat nu is.

De cursus proefdierkunde was destijds ook een verplicht vak, maar dat is volgens mij nergens meer zo, omdat er altijd te weinig plekken zijn. Overigens zou ik je wel heel sterk aanraden om die wel te doen als je de kans krijgt.



Het klinkt een beetje alsof je deze twee dingen liever niet wilt doen, en dan is de bio-medische hoek wel iets waar je even heel goed over na moet denken. Die vakken zijn er namelijk niet voor niks, en je leert er echt heel veel van. Anatomie uit een boek is echt heel wat anders dan op snijzaal, ik gebruik die kennis nog steeds. Overigens vindt iedereen het spannend om de eerste keer de snijzaal op te lopen, er zaten bij ons heel wat bleke gezichten in de zaal. Het is natuurlijk ook gewoon een raar idee, maar omdat het zo ontzettend leerzaam is, kwam iedereen daar vrij snel overheen.

En proefdierwerk, dat hangt er een beetje vanaf waarom je dat niet wilt doen. Vind je het gewoon naar om te doen, maar niet erg als iemand anders het doet, of ben je er echt tegen? Als je er echt tegen bent, moet je dit vak uberhaupt niet willen doen, want biomedisch onderzoek bestaat niet zonder proefdieren. Als jij het niet zelf doet, doet een van je collega's het wel, of degene van wie jij je cellen krijgt oid. En als je echt tegen bent, zou je dat dus ook niet kunnen gebruiken. Als je het alleen naar vind om het zelf te doen, is dat minder erg. Je hoeft het in je werk niet per se zelf uit te voeren, dus dan hoef je alleen even door een cursus van 3 weken heen. Daarin zit meestal maar twee halve dagen waar dieren bij betrokken zijn, eentje om ze te leren hanteren (levende dus), en eentje om bv te leren hechten. Maar dat gebeurt op dieren die al dood zijn omdat ze al voor ander onderzoek zijn gebruikt (en op een fietsband). En de meeste mensen die het doodeng vinden, komen er tijdens die dagen achter dat dat best wel meevalt.



Wat betreft werkgelegenheid weet ik het eigenlijk niet heel goed. Ik ben al een hele tijd afgestudeerd, dus ik zit niet meer in de 'net klaar' banen. Maar onze stagiaires vinden allemaal redelijk snel een relevante baan na hun afstuderen, dus volgens mij valt het wel mee. Promoveren is wel nodig als je onderzoek wilt blijven doen aan de universiteit, maar er zijn ook mensen die andere dingen gaan doen. Maar vergis je daar niet in, promoveren is in Nederland gewoon een baan he. Dus met een normaal salaris, vakantiedagen enz. Ik ken genoeg mensen die tijdens hun promotie bv een kind hebben gekregen, en vrijwel al onze aios hebben een koophuis (inclusief ikzelf tijdens mijn promotie). Dat soort dingen is dus niet waar ik me heel druk over zou maken. En om je nou nu al druk te maken over dat je op je 30e wel een kind wilt, terwijl je nog helemaal geen relatie hebt, lijkt me ook ietsje voorbarig.



Waar ik wel goed over na zou denken: weet je echt wat de studie inhoud, of 'hou je van de natuur'. Dat is namelijk wel echt heel iets anders. Aangezien het om een tweede studie zou gaan, kan ik me voorstellen dat je het nu wel zeker wilt weten. Je zou bv eens kunnen vragen of je ergens een paar dagen op een lab mee mag lopen om te kijken wat het werk nou echt inhoud. Wij hebben ook wel eens mensen gehad die dat deden, omdat het zo moeilijk is je er iets bij voor te stellen.

Ik begrijp niet helemaal wat het probleem is met je huidige studie. Aan de ene kant zeg je dat je het werk heel leuk vindt, maar aan de andere kant is het eentonig en saai? Dat klinkt nogal tegenstrijdig.



Super leuk zo'n uitgebreide reactie. Klopt, ik zie mezelf niet in zo'n snijzaal staan nee. Proefdieren.. ik zou het zelf niet willen doen maar ben er niet per se principieel op tegen bij onderzoek naar ziektes of medicijnen. In Utrecht doen ze er inderdaad niet moeilijk over. Ik ben bezig uit te zoeken hoe dit precies in de uni's in Belgie zit.



Krijg je als biomedische wetenschappen ook een salaris waarmee je de 30.000-60.000 euro schuld goed mee af kunt betalen of zal ik daar dan dertig jaar mee bezig zijn.



Het is niet zo dat ik 'van natuur hou'. Ik vind onderwerpen als genetica, DNA, werking van hersenen, werking van het lichaam enz. gewoon heel interessant en wil daar alles van weten.



haha ja, klinkt tegenstrijdig inderdaad. Ik vind bepaalde aspecten leuk, anderen niet.