Het stamcafé III
maandag 1 februari 2016 om 07:19
Welkom in het stamcafé, een old English inn deze keer.
Waar voor- tijdens- en nagepraat kan worden over van alles en nog wat door oudgedienden, middellang aanwezigen en eerstejaars. Maakt niet uit, zolang je maar sfeerverhogend bent.
Hier wordt ouderwets gekeuveld, gedeeld, gelachen en meegeleefd.
Zuigen: alleen stof.
Fitties uitvechten: graag elders.
Kom er in en geniet van good old forumpret!
vrijdag 5 februari 2016 om 23:31
Mag ik hier trouwens ook even opscheppen over dochter? Is een heel verhaal dat kind, ooit was ze een soort van hoogbegaafd maar dat hebben ze er op de basisschool vakkundig uit geramd dus nu zit ze op de MAVO. Omdat die maar vier jaar duurt, dat vindt ze al lang genoeg. Ze verveelt zich er werkelijk te pletter, maar ze houdt het vol. Elke keer met krappe zesjes over, je kent dat wel. En nu zit ze dus in het examenjaar. Nog steeds krappe zesjes, alsof ze precies weet hoeveel inspanning ze moet verrichten om een 5,7 te halen. Alleen voor Eng en Ned haalt ze wel eens een per ongelukke acht, dus daar staat ze dan een zeven voor. Mooie compensatiepunten, vindt ze zelf .
Maar vandaag heeft ze dus een Tien gehaald. Voor een werkstuk biologie. Moet echt een miskleun zijn geweest van haar, maar ik was toch wel trots. Of eerder opgelucht, dat ze het toch wel kan of zo. Zelf vond ze er geen reet aan, want ze vreest nu dat ze nog meer van die onzinnige prestaties van haar gaan verwachten.
En nu moet ik dus volgende week op audiëntie bij de mentor. Omdat ze niks uitvoert. En wat moet ik dan gaan zeggen? Ik vind het niet raar hoor, dat ze niks uitvoert. Ik ben al lang blij dat ze in elk geval genoeg uitvoert voor die 5,7 . Ik ken volksstammen kinderen in haar situatie die al lang zijn afgestroomd, of erger. Maar mijn dochter houdt vol, al is het alleen maar omdat ze volgend jaar echt niet meer dood gevonden wil worden op die kutschool. En ik weet ook zeker dat ze dat examen gaat halen.
Maar hoe ga je dat zo'n mentor nou duidelijk maken? Ik kan haar de hele bedroevende basisschoolgeschiedenis (en geloof me, die is echt bedroevend) vertellen, maar we hebben maar een kwartier. Ik denk dat ik het maar hou op wat ik hierboven heb geschreven. En dat ik echt trots ben op mijn kleine doorbijter.
Maar vandaag heeft ze dus een Tien gehaald. Voor een werkstuk biologie. Moet echt een miskleun zijn geweest van haar, maar ik was toch wel trots. Of eerder opgelucht, dat ze het toch wel kan of zo. Zelf vond ze er geen reet aan, want ze vreest nu dat ze nog meer van die onzinnige prestaties van haar gaan verwachten.
En nu moet ik dus volgende week op audiëntie bij de mentor. Omdat ze niks uitvoert. En wat moet ik dan gaan zeggen? Ik vind het niet raar hoor, dat ze niks uitvoert. Ik ben al lang blij dat ze in elk geval genoeg uitvoert voor die 5,7 . Ik ken volksstammen kinderen in haar situatie die al lang zijn afgestroomd, of erger. Maar mijn dochter houdt vol, al is het alleen maar omdat ze volgend jaar echt niet meer dood gevonden wil worden op die kutschool. En ik weet ook zeker dat ze dat examen gaat halen.
Maar hoe ga je dat zo'n mentor nou duidelijk maken? Ik kan haar de hele bedroevende basisschoolgeschiedenis (en geloof me, die is echt bedroevend) vertellen, maar we hebben maar een kwartier. Ik denk dat ik het maar hou op wat ik hierboven heb geschreven. En dat ik echt trots ben op mijn kleine doorbijter.
vrijdag 5 februari 2016 om 23:35
quote:Lady_Voldemort schreef op 05 februari 2016 @ 23:31:
Mag ik hier trouwens ook even opscheppen over dochter? Is een heel verhaal dat kind, ooit was ze een soort van hoogbegaafd maar dat hebben ze er op de basisschool vakkundig uit geramd dus nu zit ze op de MAVO. Omdat die maar vier jaar duurt, dat vindt ze al lang genoeg. Ze verveelt zich er werkelijk te pletter, maar ze houdt het vol. Elke keer met krappe zesjes over, je kent dat wel. En nu zit ze dus in het examenjaar. Nog steeds krappe zesjes, alsof ze precies weet hoeveel inspanning ze moet verrichten om een 5,7 te halen. Alleen voor Eng en Ned haalt ze wel eens een per ongelukke acht, dus daar staat ze dan een zeven voor. Mooie compensatiepunten, vindt ze zelf .
Maar vandaag heeft ze dus een Tien gehaald. Voor een werkstuk biologie. Moet echt een miskleun zijn geweest van haar, maar ik was toch wel trots. Of eerder opgelucht, dat ze het toch wel kan of zo. Zelf vond ze er geen reet aan, want ze vreest nu dat ze nog meer van die onzinnige prestaties van haar gaan verwachten.
En nu moet ik dus volgende week op audiëntie bij de mentor. Omdat ze niks uitvoert. En wat moet ik dan gaan zeggen? Ik vind het niet raar hoor, dat ze niks uitvoert. Ik ben al lang blij dat ze in elk geval genoeg uitvoert voor die 5,7 . Ik ken volksstammen kinderen in haar situatie die al lang zijn afgestroomd, of erger. Maar mijn dochter houdt vol, al is het alleen maar omdat ze volgend jaar echt niet meer dood gevonden wil worden op die kutschool. En ik weet ook zeker dat ze dat examen gaat halen.
Maar hoe ga je dat zo'n mentor nou duidelijk maken? Ik kan haar de hele bedroevende basisschoolgeschiedenis (en geloof me, die is echt bedroevend) vertellen, maar we hebben maar een kwartier. Ik denk dat ik het maar hou op wat ik hierboven heb geschreven. En dat ik echt trots ben op mijn kleine doorbijter.
Fantastisch van Voldiedochter .
Daar moeten we op proosten!
Mag ik hier trouwens ook even opscheppen over dochter? Is een heel verhaal dat kind, ooit was ze een soort van hoogbegaafd maar dat hebben ze er op de basisschool vakkundig uit geramd dus nu zit ze op de MAVO. Omdat die maar vier jaar duurt, dat vindt ze al lang genoeg. Ze verveelt zich er werkelijk te pletter, maar ze houdt het vol. Elke keer met krappe zesjes over, je kent dat wel. En nu zit ze dus in het examenjaar. Nog steeds krappe zesjes, alsof ze precies weet hoeveel inspanning ze moet verrichten om een 5,7 te halen. Alleen voor Eng en Ned haalt ze wel eens een per ongelukke acht, dus daar staat ze dan een zeven voor. Mooie compensatiepunten, vindt ze zelf .
Maar vandaag heeft ze dus een Tien gehaald. Voor een werkstuk biologie. Moet echt een miskleun zijn geweest van haar, maar ik was toch wel trots. Of eerder opgelucht, dat ze het toch wel kan of zo. Zelf vond ze er geen reet aan, want ze vreest nu dat ze nog meer van die onzinnige prestaties van haar gaan verwachten.
En nu moet ik dus volgende week op audiëntie bij de mentor. Omdat ze niks uitvoert. En wat moet ik dan gaan zeggen? Ik vind het niet raar hoor, dat ze niks uitvoert. Ik ben al lang blij dat ze in elk geval genoeg uitvoert voor die 5,7 . Ik ken volksstammen kinderen in haar situatie die al lang zijn afgestroomd, of erger. Maar mijn dochter houdt vol, al is het alleen maar omdat ze volgend jaar echt niet meer dood gevonden wil worden op die kutschool. En ik weet ook zeker dat ze dat examen gaat halen.
Maar hoe ga je dat zo'n mentor nou duidelijk maken? Ik kan haar de hele bedroevende basisschoolgeschiedenis (en geloof me, die is echt bedroevend) vertellen, maar we hebben maar een kwartier. Ik denk dat ik het maar hou op wat ik hierboven heb geschreven. En dat ik echt trots ben op mijn kleine doorbijter.
Fantastisch van Voldiedochter .
Daar moeten we op proosten!
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
vrijdag 5 februari 2016 om 23:40
Nou, ik zit nu te janken. Ik had me wel wat anders voorgesteld hoor, toen ze op haar zesde heel blij Latijn zat te leren en dat gemakkelijker vond dan Nederlands. Stom kutsysteem. En nu moet ik me op school komen verantwoorden, omdat diezelfde kutschool haar motivatie volledig naar de kloten heeft geholpen. Maar mijn dochter is een bikkeltje, dat is waar. Dat is wel iets om op te proosten .
vrijdag 5 februari 2016 om 23:43
quote:Lady_Voldemort schreef op 05 februari 2016 @ 23:40:
Nou, ik zit nu te janken. Ik had me wel wat anders voorgesteld hoor, toen ze op haar zesde heel blij Latijn zat te leren en dat gemakkelijker vond dan Nederlands. Stom kutsysteem. En nu moet ik me op school komen verantwoorden, omdat diezelfde kutschool haar motivatie volledig naar de kloten heeft geholpen. Maar mijn dochter is een bikkeltje, dat is waar. Dat is wel iets om op te proosten .
Het is ook een rot systeem! Er wordt vaak niet naar het individu gekeken en dat is best heel treurig. Ik hoop dat ze haar motivatie weer gaat vinden, zou fijn voor haar zijn! Misschien gaat deze 10 haar daar wel mee helpen .
Nou, ik zit nu te janken. Ik had me wel wat anders voorgesteld hoor, toen ze op haar zesde heel blij Latijn zat te leren en dat gemakkelijker vond dan Nederlands. Stom kutsysteem. En nu moet ik me op school komen verantwoorden, omdat diezelfde kutschool haar motivatie volledig naar de kloten heeft geholpen. Maar mijn dochter is een bikkeltje, dat is waar. Dat is wel iets om op te proosten .
Het is ook een rot systeem! Er wordt vaak niet naar het individu gekeken en dat is best heel treurig. Ik hoop dat ze haar motivatie weer gaat vinden, zou fijn voor haar zijn! Misschien gaat deze 10 haar daar wel mee helpen .
Het vivaforum heeft wel een hoop regels waar de werkelijkheid slecht in past. *Feow
vrijdag 5 februari 2016 om 23:51
Ach, ik zie mezelf er ook te veel in terug. Ik heb het ook opgegeven. Iets later dan dochter weliswaar, maar ik heb het dus opgegeven. En misschien heeft zij het ook niet opgegeven hoor, ze heeft wel vastomlijnde plannen voor een MBO-4 opleiding, in de kunstzinnige sector. Dus misschien zeur ik ook wel gewoon, dat vindt zij wel tenminste.