HBO-V deeltijd

Hi,

Tweede keer hier. Zit inmiddels in mijn 8ste week met de opleiding hbo-v deeltijd (voor volwassenen). Het is best zwaar want ik heb er ook nog een fulltime baan naast. Zodra ik het propedeuse jaar heb behaalt ga ik daar verandering in brengen.

Direct de eerste week werd de klas verdeelt in groepen voor het maken van de opdrachten. De tweede week kregen we echt les en dit keer van onze eigen docent die de klas opnieuw de opdracht gaf zich in groepen te verdelen. Plotseling wilde iedereen bij een ander in de groep. Zit nu in een groep waar ik het niet echt naar mijn zin heb en daarbij zijn wij de enige die het met zijn drie (inmiddels twee) moeten zien te redden terwijl andere groepen uit 4 of meer bestaan. Ik dacht dat het sportief was als ik bij mijn eerste groep bleef, maar ik zie dat anderen daar helemaal geen moeite mee hebben. Dat hele groepjes gedoe maakt van volwasse mensen ineens hele kleine kinderen. De mannen in de klas blijken gek genoek het ergst te zijn, willen namelijk het allerliefst de groepsopdrachten maken met de leukste vrouw. Dat laatste is heel teleurstellend en zelfs kwetsend. Ik ga maar weer eens. Heb een week vakantie genomen om te leren. Mezelf ertoe aanzetten is best zwaar, maar ja je krijgt het niet voor niets. Als ik weer eens wat te klagen heb dan laat ik het jullie weten.

Toffee

Hoi Toffee,

Wat jammer dat het zo moet lopen de eerste weken.

Ik herken het wel hoor, vooral aan het begin. Groepjes vormen is gewoon vreselijk, omdat er altijd 1 of 2 zijn die net nog niet helemaal geintegreerd zijn in de groep (omdat die bijv. net iets langer nodig hebben om te wennen, heb ik ook) en dan een beetje overblijven.

Maar het zal allemaal wel loslopen joh, maar moet zeggen dat ik het wel raar vindt dat jullie nu de opdracht met z'n tweeen moeten doen en anderen met z'n vieren, voordeel is wel dat je minder kans hebt op onenigheid.

Uiteindelijk zullen er nog wel mensen afvallen uit de groep en blijft er een leuke gemotiveerde groep over die elkaar willen helpen, om allemaal een goed resultaat te boeken. Ten minste zo gaat het wel in onze klas. Wij zijn echt een groep en helpen elkaar allemaal, waardoor we nu allemaal goede resultaten halen en in het ziekenhuis bekend staan als een leergierige groep.



Maar heb je het verder wel naar je zin? Vind je de opleiding interessant, is de leerstof interessant en denk je een goede keuze te hebben gemaakt?

Misschien kan je in het tweede jaar overstappen naar de duale variant. Volg je ook deeltijd school en werk je daarnaast 32 of 36 uur in het ziekenhuis of psychiatrie, doe je gelijk praktijkervaring op. I.i.g. heel veel succes en je niet uit het veld laten slaan he! Je doet de opleiding voor jezelf en zelf moet je resultaat laten zien, dus je niet teveel ergeren aan je klasgenoten.



Hier alles goed! Het gaat allemaal z'n gang, vind het specialisme nog steeds ontzettend interessant, had er mijn laatste jaar wel willen doen. Vorige week voortgangsgesprek gehad en ze waren erg tevreden, dus mag nu ook avondiensten gaan doen.

Nu een ontzettend drukke schoolweek voor de boeg, dus ga de hele zondag een heleboel leerstof doorlezen, ben daar wel een paar uurtjes zoet mee. Ga nu aan de slag, joepie!

Hoi allemaal,



hier gaat het ook goed. ik ben weer terug uit Rome, mooi weer gehad. Maar poehhhh, wat een heel heel grote stad zeg. 3 Dagen was eigenlijk te kort, maar was ook wel weer heel blij weg te kunnen uit de drukte. Ben niet meer zo'n grote stadsmeid als vroeger. Maar goed mocht natuurlijk meteen het weekend weer stagelopen. Kreeg de zorg over 3 patienten waarvan er 1 een echt complexe patient was. Dat was wel heel leerzaam ondanks het feit dat het weekend was en er niet heel veel gebeurd dan op de afdeling.



Trouwens Discovery, ik moet nu voor een opdracht van school een verpleegplan van de afdeling gaan vergelijken met een verpleegplan zoals we die op school hebben leren maken. Maar nu zat ik te denken dat wij eigenlijk helemaal geen verpleegplan hebben als zodanig, wij stellen geen doelen en evaluaties ed., maar meer observaties e.d Hoe zit dat bij jullie op neuro? Hebben jullie wel echt een verpleegplan met doelen? Ik ben heel nieuwsgierig.



Verder nieuws update, mijn gesprek op stage ging goed, moest mijn persoonlijke doelen nog wat duidelijker uitschrijven, vooral hoe ik hier aan wil werken en er dan feedback op wilde krijgen. Nou ja als ik tijd over heb kijk ik daar ook nog wel naar. Vind ze iets minder belangrijk momenteel. Over het algemeen genomen zijn ze positief over mij. ik moest wel proberen om tijd ook in te plannen om eventueel dingen uit te zoeken op mijn stage en niet in de rol van verkapte werknemer te vervallen. Dat blijft gewoon een valkuil he. Hebben jullie daar ook last van?



Goed volgende week tentamens en ik moet nog een heleboel stof tot mij nemen.... Veel groeten, Scheepje.

Hoi Allemaal,



Hier een update vanuit het zuiden des lands..

met wat minder enthousiasme dan normaal.



Gisteren was de druppel die de emmer deed overlopen! Waar die negativiteit vandaan komt? Nou alles bij elkaar! Het werd me gisteren gewoonweg teveel! Ik kon er niet meer tegen. Dus ik stap naar praktijkbegeleider (en collega). Trek hem mee naar kantoor, om te praten. Heb hem gezegd dat ik er niet meer tegen kon, dat ik ervan baal, etc etc.



Wat nou het probleem is (geweest)? Alles bij elkaar!!! Er zaten teveel druppels in die emmer en toen stroomde de emmer over.

Wat er dan speelde:

- Vervelend gesprek met docent (op stage), vooral de afsluiting! (docent wil doorgaan, ik moet aan de slag (alleen op de groep).

- TE drukke dienst, slechte planning, dus bewoners klagen (terecht)

- Teamleider die een kut-reactie geeft op de foute planning (= afspraak niet nakomen)

- Werkoverleg waarbij emoties hoog opliepen (door stress op de afdeling, ziekte, negatieve werksfeer, waardering, etc)

- Bewoners die zeggen dat ze tekort gedaan worden (ze zien je niet als je dienst hebt, ze worden te laat geholpen, ze kunnen met niemand praten, ander bewoners worden onrustig en dat leidt tot ergernissen bij de rest, etc etc)

- De manier waarop ik feedback kreeg, alsof ik echt niks meer goed doe (en dat voor een perfectionist)

- Het gebrek aan ruimte om te leren en daarnaast de toenemende druk om deze stage te halen (niet halen = stoppen met school).



Kortom genoeg om in een huilbui uit te barsten!



Verder zie ik al wel de dagelijkse dingen waar ik plezier van heb; ik heb het gevoel dat ik die bewoners daar net dat beetje extra geef, waardoor ik een glimlach van ze terugkrijg, de slagroom op het toetje zeg maar. ( en soms is dat echt letterlijk zo).

Het is niet zo dat ik bij de pakken ben gaan neerzitten (dat is toch de uitdrukking?). Ik heb samen met die praktijkbegeleider bekeken wat er aan de hand was/is, wat nou precies het probleem is, waarom het zo slecht gaat deze week en wat ik eraan moet doen om weer happy te zijn. Ook hebben we samen een plan van aanpak gemaakt om te zorgen dat ik niet in herhaling val. Voor mijn gevoel een prima manier om verder te gaan!!

Maar om nou die docent (op wie ik pissig was/ben) hierover nou in te lichten, zie ik dus niet zitten. Al zal het wel moeten.... bleeeeeeeeh



Ik ga weer verder met mijn verslag over de gesprekken van gisteren en vandaag..... alweer druk met het volgende.



Groetjes MDF

Hoi Scheepje,



Ik zie sowieso in het ziekenhuis geen verpleegplannen voorbij komen die ook maar wat lijken op de verpleegplannen die we op school moeten maken.

Op neuro hebben we wel verpleegplannen (CVA-patienten in eerste instantie niet, want die gaan het klinisch pad in).

Maar de verpleegplannen zijn gericht op de volgende gebieden:

- ADL

- Vocht en voeding

- Uitscheiding

- Houding en beweging

- Controles

- Onderzoek

- Bijzonderheden

En per onderdeel staat dan benoemd wat de afspraken zijn, bijv bij ADL hulp nodig met onderkant i.v.m. zwakte, hulp met aan- en uitkleden i.v.m. infuus. Bij vocht en voeding staat wat voor dieet de patient mag, bijv. normaal of gemalen en wat het infuusbeleid is. En ga zo maar door.

In ons verpleegplan staan dus meer de afspraken, doelen zijn niet echt omschreven, maar kan bijvoorbeeld bij houding en beweging weer wel staan, ten minst 1x/dag een uur opzitten of motiveren tot mobiliseren of bij controles staan streefwaardes beschreven, maarja dat is weer meer medisch.

Met de PES wordt i.i.g. nooit gewerkt, neem aan dat jullie dat ook op school hebben geleerd.



Is het een beetje duidelijk mijn verhaal. Wat betreft vergelijken kan je dus heel veel dingen benoemen die in de praktijk heel anders zijn dan de theorie, ten minst bij ons wel.

Succes met je opdracht!

Ohja MDF, kom op he!

Je hebt het bespreekbaar gemaakt, erg goed van je. Voor de zoveelste keer met je billen bloot, maar als ik het zo lees heeft je begeleider er goed op gereageerd en samen met jou gekeken hoe nu verder.

Pak dat aan en denk aan de momenten dat het allemaal goed ging en aan wat je allemaal wel kan. Je kan het!

@ Disccovery,



tnx, ja dat is bij ons idem. Alleen hebben we geen klinisch pad voor cva patienten. Kan iid erg veel benoemen op deze manier.



@MDF

..... Tjeetje de laatste loodjes zijn echt zwaar lees ik uit je verhaal. Kop op meid. Ik geloof dat je het kan. En zo te zien je begeleider ook. Gebruik zijn steun.



@ de rest

werk ze allemaal.

Hallo allemaal!



Ik was flink aan het zoeken op internet naar 'lot' genoten die ook het HBO-V doen! Die heb ik hier gevonden. Erg leuk om te zien hoe jullie met bepaalde dingen omgaan.



Ik ben Susan en ik ben in september gestart met de duale, verkorte opleiding. Dus 2 jaar. Ik werk nu op een geronto psychiatrische afdeling (ouderen psychiatrie).

Ik ben nog flink aan het zoeken hoe je bepaalde dingen moet gaan doen en waar je dat kan vinden. Heb jullie daar ook zo'n last van?



Ik moet ook inhoudelijk de beoordelingsformulieren (met gedragsindicatoren) maken. Ik loop daarin flink vast. Heeft iemand misschien (toevallig) een voorbeeld? Zoals het coordineren van een afdeling en een 360 graden feedback?







Groetjes Susan



Ik hoorde al dat veel mensen het eerste half jaar flink aan het zwemmen zijn maar ik wordt daar behoorlijk moe van.

Hoi Suus,

Leuk dat je komt meeschrijven, hoe meer frustraties, hoe meer herkenning. Leuke dingen mag je natuurlijk ook komen vertellen.



Ik zou je graag willen helpen met je vragen, maar snap ze eerlijk gezegd niet helemaal. Elke opleiding/ziekenhuis stelt weer andere eisen en moet je andere opdrachten doen. Zoals je het nu opschrijft herken ik het niet.

Misschien kan je wat meer uitleg geven over de opdrachten, misschien zie ik dan wat overlap met opdrachten die ik heb gedaan. I.i.g. succes!



Werk je al naast je opleiding of heb je de eerste periode alleen school. Ben benieuwd op wat voor afdeling je aan de slag gaat.

Discovery: je moet GOED lezen, Suus heeft namelijk heel duidelijk opgeschreven waar ze werkt, dus negeer de bovenstaande vraag maar.



Groetjes Discovery

Hoi Discovery en de rest natuurlijk!



Ik werk als verpleegkundige (niveau 4) op een Geronto Psychiatrische afdelining. Eigenlijk met ouderen die psychiatrische problemen hebben. Heel erg leuk dus.



Ben vandaag ook de hele dag bezig geweest om mijzelf te motiveren om verder te gaan met de opdrachten. Het is deels gelukt.... Ik hoef nu nog maar 4 beoordelingscriteria te schrijven voor mijn beroepsproduct. (wat een werk!)



En de wetenschappelijke onderzoeken erbij halen....(oke, ik moet even rustig adem halen)



En MDF, lukt het allemaal een beetje? Zit je nog een beetje in de rats of kom je er alweer een beetje uit? Als ik je kan helpen doe ik het graag dus laat maar horen!



Dikke knuffel suus

Dubbel gepost!

Hoi Allemaal,



* MEGA-post *

Zo MDF is weer helemaal zichzelf!! En ik voel me energierijk, heb er weer zin in, kan er weer tegen en ik ga ze een poepie laten ruiken!!



Na maandag was ik 1 dagje vrij, maar voor mijn gevoel was het langer! Ik was er echt hard aan toe. Druk in huis bezig geweest met verstand op nul en gewoon poetsen, wassen, strijken, etc.



Aan het eind van de dag heb ik nog met die docent gesproken (aan de foon). Ze was zich van geen kwaad bewust (ondanks dat ik echt SUPERduidelijk was naar haar). Ik kreeg excuses aangeboden, heb een nieuwe afspraak met haar gemaakt. Maar bovenal kreeg ik ook complimenten dat ik zelf initiatief heb genomen om het op te lossen en om daarbij hulp te vragen!!

Wat ook hielp was dat die dag mijn vriend kwam. Hij is echt mijn steun en toeverlaat! En dat al bijna 3,5 jaar!!



Gisteren had ik best al wel weer lekker gewerkt. Oke, met wel enig lood in mijn schoenen gegaan. Maar eenmaal daar, viel het me reuze mee!!



En vandaag leek ik te zweven op een dikke wolk. En vraag vooral niet waar die vandaan komt, want ik weet het niet. Mijn energie leek eindeloos!! Ik ben samen met collega de verantwoordelijke van dienst geweest (was mijn 1e keer), ik heb mijn unit aangestuurd (met begeleiding), ik heb initiatieven genomen (leerpunt van mij; heb vandaag met de ergo gebeld, de arts lastig gevallen met paar moeilijke vragen, etc).



Vervolgens nog een gesprekje gehad met het afdelingshoofd (die bruist van de gedrevenheid, mag wel beeeeetje afgeremd worden zo nu en dan). Ze was best tevreden, maar ik moet minder onzeker zijn (hoe doe je dat???), lef hebben, gewoon durven en laat ze maar zien dat ik er ben en dat ik het weet!

Ha ze zal nog spijt krijgen van haar uitspraak!!



En morgen gaan we gewoon 2 uurtjes eerder beginnen ivm een overleg, werk dan 11 uur, hopelijk kan ik dan binnenkort een paar uurtjes opnemen!!



Wat ook ineens helpt aan mijn 100% verbeterde humeur: ik heb het besluit genomen om mijn (versufte) kapsel eens onder handen te laten nemen.

Ik heb al jarenlang lang haar, meestal in een vlecht, knotje, staart, of in zo'n halve staart en bijna nooit helemaal los. En ik was het al een tijdje beu, maar nu gaat de schaar erin!! Ik vind het ook wel spannend hoor. Het was tot 2 weken terug tot heuphoogte, toen ging er al 15 cm af (voor die bruiloft van die vriendin). En nu is het nog te lang, vind ik nu. De kapper is gebeld en volgende week gaat het gebeuren! Het is echt meer dan 12 jaar geleden dat ik bij de kapper ben geweest (het is in die tijd wel geknipt, maar dan door familielid).



@ Discovery,

Dankjewel voor je positivteit!! Beetje van dat soort peptalk kan ik altijd wel gebruiken!!



@ Scheepje,

Die laatste loodjes zijn idd erg zwaar. Ik heb het zooooo gehad met dat leren. Ik wil serieus echt aan de slag, zelf die verantwoordelijkheid nemen, zonder overal mezelf te moeten bewijzen dat ik het kan of weet.



@ Suus,

Allereerst: Welkom op dit forum, deel je kennis, je frustraties en leer van elkaar hier! Dat doen we nl allemaal!

Wat betreft mijn dip, zie bovenstaande. Ik ben weer op de weg terug en het gaat al stukken beter. Ben nog steeds uit dat dal aan het klimmen op weg naar de top en die hoop ik deze stage te bereiken!! Dank voor je steun!!



Liefs MDF

Hoi MDF en de rest natuurlijk!



Wat een heerlijke positieve post... Super. Wat betreft het knippen van je haar vind ik je echt mega dapper. Ik heb t ook lang en altijd in een staart... Dus herken het probleem wel, maar durf echt niet te laten knippen!



School geweest vandaag. Het was vandaag een minder grote zooi dan de afgelopen maanden. Daar heb ik jullie niet mee vermoeid maar jeetje net voor de vakantie kregen we echt een maf bericht. We, mijn startjaar, werd samengevoegd met het jaar boven ons. Zo'n beetje al onze docenten gingen naar het nieuwe eerste jaar en wij kregen de docenten van het startjaar boven ons. Voor ons dus nieuw. Daarnaast heeft dat jaar ook een heel andere les dag en opzet van deze dag. Ik heb nog nooit zo'n klerezooi meegemaakt als de eerste paar weken. Daar zijn echt mega klachten uit voortgekomen. Ik zelf nog in twijfel gestaan om de opleiding niet toch aan een andere school af te gaan maken, maar kan eigenlijk niet meer veranderen vanwege het verlies op recht van stuffie. Daarnaast is andere mogelijkheid tot opleiding wel een heel eind weg. Maar goed de aanhouder wind en het begint nu langzaamaan iets wat beter te gaan. Al heb ik niet het gevoel dat er iets qua opzet veranderd. Er wordt bar slecht naar ons geluisterd. En ja ik zit in de klankbord groep om mijn stem te laten horen.



Maar goed morgen weer een weekendje op stage maar nu eerst een hapje eten bij een groep vriendinnen. Ik ga gauw. Groet, Scheepje

Hee HBO-vers!!



Leuk om weer van alles te lezen!



@MDF: Super dat je het er met je begeleidster over hebt gehad!! Weet niet of ik dat zou durven hoor (pfoe..). Fijn dat je weer helemaal positief bent! (ik heb ook van die periodes haha).

Ben je al naar de kapper geweest? en, en, en??

Ik herken het ook...Heb al heel lang lang haar...Probeer nu wel vaker naar de kapper te gaan, merk daarna toch wel verschil met dat het mooi blijft. Maar echt veel korter wordt het vaak niet en anders ook niet...



@Discovery: Bij jou dus alles goed, fijn! Het scheelt ook heel erg als je de specialiteit interessant vind, vind ik. Is het gelukt met de opdrachten voor school?



@Suus: leuk dat je mee komt schrijven! Is het gelutk gister met die wetenschappelijke artikelen enz?

Om eerlijk te zijn weet ik ook niet echt wat je bedoeld met die beoordelingsformulieren en feedback 360 graden. Bij ons hebben we een tussenbeoordeling en eindbeoordeling en die zijn gebaseerd op zes beroepstaken. Feedback vraag ik gericht of laat ik schrijven..(doe ik wel te weinig helaas).



Hier gaat t ook wel goed. Ben alleen ontzettend moe, heb het echt gehad nu deze week. Gelukkig nu weekend!! Morgen een leuke dag familie en zondag wel werken...(maarja, bijbaantje werk, dus niet zoveel nadenken enz). Dus geen tijd voor mn opdrachten . Heb soms het idee dat ik 'stil' sta, dat ik niet zoveel meer leer.

Ik moet eigenlijk overgepland staan, maar sta ook vaak als volledige verpleegkundige...Aan de ene kant druk (zoals vandaag), maar ook wel een uitdaging. Moet alleen meer feedback vragen...heb nog nauwelijks met mn begeleidster ook samen gewerkt.

Met de opdrachten gaat verder redelijk...Ik zit al bijna op de helft van mn stage, gaat snel!

Afgelopen twee weken zijn wel 10 gasten overleden, hopelijk nu wat rustiger aan...



Ik ga genieten van mn vrije avond! Jullie ook fijne avond!

Liefs

Nou kom ook weer updaten, wat is het hier druk!



Zal eerst ook even vertellen wat mijn kapsel is haha, zijn we daar ook van op de hoogte bij iedereen. Ik heb in tegenstelling tot jullie allemaal juist kort haar. Kan momenteel geen staartje in, maar meestal lukt dat weer voordat ik naar de kapper ga. En dan twijfel ik weer zal ik het wat laten groeien, maar nee toch niet korter haar is meer mijn ding. Nadeel is dat je het 's ochtends altijd wel in model moet doen, met lang haar doe je die staart erin en klaar. Maarja ben dat al gewend vanaf mijn 15e.



Ok nu school/werkgerelateerd. Heb afgelopen week school gehad, was echt ontzettend vermoeiend. Drie dagen van 8:30 tot 16:00 en een dag van 8:30 tot 16:45. Daarentegen wel interessant, we kregen les van artsen en verpleegkundige uit een academisch ziekenhuis over verschillende ziektebeelden, ook wel veel herhaling, maar ook leuk om je kennis te testen en er dan achter te komen dat je al best veel weet.

In november moeten we dan ook een middag het ziekenhuis in en zien we 8 (nep)patienten waarbij iets acuuts aan de hand is en waar we gelijk moet handelen. In principe volgens de ABCD-benadering. Ben benieuwd hoe dat gaat, ik zal vast zenuwachtig zijn. Je wordt ook 'beoordeeld' (is geen toets, maar oefening) door IC/Recovery/mediumcare verpleegkundigen.



Nu vanaf morgen weer werken, de komende vier dagen, dus ga weer lekker aan de slag. Weer vier dagen heel vroeg mijn bed uit en ik ben ook zooooo moe. Meestal is een schoolweek lekker uitrusten, maar nu dus totaal niet. Ga nu ook lekker naar bed, dus welterusten allemaal.



Ohja Suus, bij ons gaan de beoordelingen hetzelfde als bij Eyris, ook ik moet zelf om feedback vragen. Vragen doe ik genoeg hoor, maar nu moet ik het ook nog genoeg op papier zetten dat is het probleem. Ga de komende dagen maar wat verzamelen, is wel verstandig denk ik.

MDF: fijn je positieve bericht te zien.

Eyris: fijne dag morgen!

Scheepje: op elke school zijn problemen hoor, dus al was je gewisseld was je vast nog tegen het een en ander aangelopen, maar kan me voorstellen dat het erg vervelend zijn. En dat ze niet naar je luisteren vind ik ook zo belachelijk. Ik bedoel over het algemeen zijn dualers en deeltijders volwassen mensen met al wat werkervaring waar je gewoon normaal mee in gesprek kan, maar soms wordt je behandeld alsof je een vervelende puber bent. Hoop dat straks allemaal weer (redelijk) goed verloopt. Werkse ook dit weekend!



Nou ga nu echt naar bed, doei doei.

Hey hey,



MDF is back in tha house!!

Vrijdag heb ik een megalange dag gedraaid... pffff!!

In de ochtend was er een gesprek met één van de bewoners, MW, een verzorgende en de arts. Ik had aangegeven dat ik erbij wilde zijn. Zo gezegd zo gedaan. Maar mijn dienst begon dus pas om 13.00 uur. Heb dus 2,5 uur extra gewerkt!

Na het overleg ben ik de aantekeningen meteen gaan uitwerken, ik was toch al op de afdeling. Briefje voor collega erbij: ik wil feedback!!



Toen nog mijn eigenlijke dienst gedraaid tot 21.30 uur en toen was ik dus zooooo gaar dat je me kon opvegen! Ik ben na thuiskomst in bad gaan liggen, daar in slaap gevallen (en BIJNA verzopen ), wakker geschrokken, haren uitgespoeld en Hup dat bed in, daar verder slapen.. *LEEG*



Weekend was ik vrij, dat heb ik ook echt gebruikt om bij te komen, ik was zooooo moe (niet gek na een dag van 11 uur op stage). Heb heerlijk genoten van mooi weer, familiedingen en vooral ook van de vele uren slapen!!



Vandaag weer een dagje op stage. Pfff ik ben het zoooo beu, maar ik hou vol!! Ik wil zooooo graag klaar zijn met dat stage-gedoe. Ik wil het echte werk!!

*Nog langer gezeur is weggeknipt*



Het aftellen is begonnen, ik moet mezelf nog steeds bewijzen daarzo, maar al wel op de goede weg daar. Ik hoop zo dat ik het ga halen!! *die onzekerheid is killing!!*



Wat betreft de kapper, het is nog niet zover... nog een beetje geduld. Ik tel af tot woensdag!!



@ Scheepje,

Ik probeer positief te blijven, al ben ik soms net het weer; zo veranderlijk. Onzekerheid kan mij behoorlijk down maken. Donderdag en vrijdag waren fijne dagen. Daar geniet ik dan van.

Wat betreft de kapper; die bruiloft was voor mij net dat zetje in de rug dat ik nodig had! Heb zelfs ooit gezegd tegen een vriendin van de familie die aan kanker leed: Als jij kaal wordt, mag je van mijn haar een pruik maken. Helaas, is het nooit zover gekomen dat ik dat moest/mocht waarmaken. Ze overleed vorig jaar.



@ Eyris,

Ik ben zoals eerder gezegd vaak positief, maar soms ook net het weer: wisselvallig! En het stomme is dat ik van heel negatief kan omslaan naar heel positief, terwijl van positief naar negatief dan moet er veel gebeuren...



@ Discovery,

Je maakt op school idd erg lange dagen, maar die zijn fysiek niet zo zwaar als in de praktijk. Praktijkwerken is dan wel fysiek zwaarder, maar op een andere manier een mindere belasting voor je hersens. Snap je? Ik heb toch wel duidelijk de voorkeur voor het bezig zijn in de praktijk, ik word geen kantoor-type! Haha, echt niet mijn ding!!!! (grappige naam voor de smiley: nerd)

Die test over je ABCD-handelen klinkt erg leuk! Ik zou dat ook wel willen doen hoor!!



Nu ga ik weer verder met verslagen schrijven, dingen uitwerken, bijwerken, etc etc.



Liefs MDF

*snik, snik, snotter..... *



NEEJ, dit keer geen stage-troubles (voor zover nog niet bekend bij jullie)!!



BIJNA had vriendlief echt voor de eerste keer ruzie met mij! Niet dat ik nou zo moeilijk ben, maar ik had hem al heel nadrukkelijk gevraagd vanavond te komen. Ik ben vandaag bij de kapper geweest. Het is nog steeds een hele verassing, hij weet nog niet eens dat ik bij de kapper ben geweest.

En nou belde hij vanmiddag om af te zeggen. Hij is moe, zieke collega's, verminderde weerstand en eigenlijk had ie geen zin om vanavond bij mij te slapen. Dus ik in tranen...

*snik, snik, snotter...... *

Niet dat ik me nou aangesteld heb, maar ik was dus echt zwaar teleurgesteld dat ie niet zou komen. Ik doe het toch ook om mooi te zijn voor hem?? Gelukkig kan Vriendlief het echt niet verdragen als ik huil, dus vanavond komt ie lekker toch!!! (klinkt een beetje od ik opzettelijk ben gaan huilen, maar dat was dus echt niet zo!!)

Vanavond lekker relaxen, niet teveel poespas, maar hij kan wel mijn nieuw haar zien!



Hoe mijn kapsel is geworden??

Heb nu voor een schuine lok die vrij kort is, die je leuk kan stylen (oa met een styltang die ik niet heb). en de rest van mijn haar is in een soort U-vorm geknipt. Voor korter dan achter en nu lijkt het nog meer te krullen dan voorheen.



Ik ga nu effe lekker de boel opruimen, hij zal er over een uurtje zijn!

Liefs MDF



Maar anyway een huilbui lucht altijd op, toch?

Hallo allemaal!



Even erg druk gehad (ach, je kent het wel) en geen tijd genomen om te posten. Ik ben nog steeds wetenschappelijke artikelen aan het lezen en zo mijn werken hieraan te kunnen onderbouwen (evidence based). Pfff, wat een werk!hahahaha. Ik ga er dadelijk ook mee verder.



Dit weekend ben ik vrij! En maandag ook. Maandag ga ik naar mijn beste vriendin. Zit al een paar jaar in de put (heeft ptss). (Raak alweer gestresst omdat dat een hele dag is) en ik heb er eigenlijk geen tijd voor. O, dat klinkt wel hard als ik het zo lees...Ze woont ook niet om de hoek....



MDF: Mooi dat het lekker gaat! Nu gewoon doorstomen! hahaha



Discovery en Eyeris: Wat grappig dat op elke hoge school een andere beoordeling plaats vind?! De grenzen van beoordeling moeten we zelf ontwikkelen en de punten waarom je beoordeeld wilt worden ook. daarnaast moet je alles wetenschappelijk onderbouwen. hebben jullie dat niet dan?



Ik ga weer verder aan mijn opdrachten!



Dikke knuffel suus

Hee meiden!



Hier weer een berichtje van mij....heeft wat langer geduurd, maar heb het onwijs druk....vind het af en toe ook een crime om in mijn agenda te kijken!



afgelopen week lesgehad van 2 modules voor kinderaantekening en volgende week ook. vind het echt super en onwijs jammer dat we maar 2 modules mogen doen !



Over haardracht: had tot gister haar tot halverwege mijn schouders, vaak in een staart of met een klip opgestoken. gister naar kapper geweest en kan nu nog een mini-staartje maken. is ook mede met het oog op mijn vakantie (zeer binnenkort).



ga weer gauw verder met mijn voorbereidingen voor volgende week!



~Danseresje

Hoi



Help mij als je blieft. ik zit er weer helemaal doorheen net als vorig jaar rond deze tijd. Ik kan alleen maar janken als ik thuis kom en heb het gevoel niets goed te doen. Op mijn stage krijg ik nooit een keer te horen dan het gewoon een goede dienst is geweest. Ik krijg alleen maar te horen dat ik dit of dit wel kan meenemen als leerpunt voor een volgende keer. Ik baal hier heel erg van want ik wil wel graag, maar nu vind ik naar mijn stage of school gaan echt een hel.Vandaag was mijn docent van school even op mijn stage voor zijn 2 wekelijkse gesprekken met ons. Ik kan niet goed met hem. Hij krijgt het altijd voorelkaar mij in janken te laten uitbarsten. Waarom? Of hoe hij het doet?Geen idee. Ik ben na zo'n half uur gesprek net zo moe en met koppijn als wanneer ik 2 dagen dienst achterelkaar zou hebben gelopen.



Ik kan me al weken niet goed meer ontspannen en zie overal weer enrome beren en bergen op de weg. Goed lijkt op een herhaling van vorig jaar he? Maar wat doe ik eraan? Hoe kan ik hier nu mee leren omgaan?



Groet, een scheepje met tranen in de ogen.

Hey Scheepje en de anderen!



Wat moet dit enorm naar voor je zijn! Ik heb me een exact beeld van jouw situatie!! Daar mijn stages ook nooit vlekkeloos verlopen zijn, en ook deze niet.



Hoe je hiermee moet leren omgaan? Probeer te ontspannen is makkelijker gezegd dan gedaan. Heb je nog vakantiedagen die je mag opnemen? Neem een warm bad, boek een dagje sauna/thermen, maak een strandwandeling/boswandeling, ga een dagje shoppen, ga naar de bios.... genoeg tips om te ontspannen, maar dan moet je er wel de tijd voor vinden. Terwijl je ook nog verslagen moet schrijven.... *zucht*



En het vervelende aan alles is, dat je nu een dubbelrol hebt; je bent deel van het team daar, maar je moet ook voor je leerproces knokken, ondanks de werkdruk, want als student moet je in staat zijn om dat te kunnen. je moet kunnen relativeren, etc. etc. Leuk omschreven, maar je hebt er geen ene klap aan. En die leerpunten zijn leuk, maar complimenten zijn erg schaars. Ook dat is zooooo herkenbaar. Ik kreeg laatst complimenten voor iets dat ik creatief heb aangepakt, maar ik kreeg er meteen wel kanttekeningen bij..... heeeeel frustrerend!!



Kant en klare tips heb ik niet, behalve dat je moet proberen te ontspannen. Misschien moet je nog eens met een studentbegeleider gaan praten (dus niet met je docent).



*Update*

In mijn geval was de spanning zo hoog opgelopen dat ik nu dus echt letterlijk ziek thuis zit! En het voelt supervervelend! Ik baal voor de cliënten, die te weinig zorg/aandacht krijgen, voor mijn collega's die harder moeten werken, omdat ik er niet ben. Maar bovenal baal ik voor mezelf; ik wil zo graag, maar op dit moment kan ik het niet!

Van de week gesprek gehad met mijn docent en coach om te kijken hoe we ervoor staan en zij zijn enigszins geschokt! Ze zagen me hyperventileren, bleek weg trekken en bij controle bleek mijn hartslag en bloeddruk van streek te zijn. Ook mijn bloedglucosewaarde vertoonde een afwijking.... Stress is duidelijk aanwezig dus.

Ik wil het net als Scheepje zo graag goed doen, complimenten krijgen dat het wel lekker gaat, etc etc.

Na het weekend heb ik een gesprek met mijn docent, coach en de stagebegeleiding, dat we dan es duidelijke afspraken moeten maken, over wat ik kan/wil en de haalbaarheid.... best eng!!

*Einde Update*



Bedenk goed dat je absoluut niet de enige bent, Scheepje! Je kan het!!

Go for it, Scheepje, samen zijn we sterk!!!

Liefs MDF

Dag zusters,



grappig om jullie frustraties, maar gelukkig ook jullie positieve dingen over dit vak te lezen.

Zelf ben ik vierde jaar HBO-V leerling duaal (binnen de psychiatrie) en een aantal weken geleden begonnen met het heuse afstuderen... alsof het er nooit van zou komen!

In vier jaar tijd ben ik goede vrienden geworden met mijn klasje: met zijn vijven zijn we door dik en dun gegaan -zowel opleidingsgericht als privé- en nu voor het laatst aan het samenwerken binnen een project. Als afstudeeropdracht hebben wij iets bijzonders bedacht, namelijk het schrijven van een boekje voor aankomend studenten HBO-V. En wat gaat daar dan in staan.. wel, .. hele belangrijke informatie over de komende vier jaar van hun leven als je net gestart bent aan de opleiding!!! Een soort 'hoe overleef ik mijn HBO-V'. Denk vooral aan de rol van leerling en/of stagiaire.. grappig genoeg lees ik ook op dit forum direct alweer allerlei frustraties (ZOOOO herkenbaar!) over de rol die je plotsklaps hebt wanneer je in de praktijk gaat 'oefenen'.

Om een lang verhaal nog iets langer te maken zou ik jullie willen vragen om ongeremd, zonder te schromen of je in te houden eens lekker te spuien over alles waar jij tegenaan bent gelopen (of loopt) in je rol als leerling-verpleegkundige, stagiaire of simpelweg als student HBO-V... Lucht je hart en help ons aan kostbare informatie!



groetje,

Lize

Nou Lize,

Welkom!

Ik denk dat je aan de afgelopen 25 bladzijdes echt wel genoeg info hebt om te lezen welke frustraties wij allemaal tegengekomen zijn. Als je meer wil weten, dan vraag maar raak, doen wij ook!



Groetjes MDF

Ohjee wat een 'problemen' allemaal! Even iedereen een hart onder de riem steken



Meiden jullie kunnen het, geloof in jezelf! Tips geven vind ik lastig, zelf loop ik namelijk niet tegen die dingen aan.

Maar ik zou zeggen maak het bespreekbaar met je begeleider op de afdeling. Geef aan dat je het 'fijn' vindt dat je opbouwende kritiek krijgt, maar dat je het daarnaast ook fijn vindt om te horen wat je wel goed doet. Aangezien je nu alleen maar hoort wat je niet goed doet en je daardoor gaat twijfelen aan jezelf. Het komt je werk niet ten goede.

Ik denk dat je daar echt eerlijk over moet zijn. En als het goed is weten je begeleiders dat les 1 van feedback geven is dat je naast opbouwende(negatieve) feedback ook altijd positieve feedback moet geven, volgens mij is bewezen dat daardoor iemand juist alleen maar beter gaat werken als die ook hoort wat hij/zij goed doet, of verzin ik dat? Lijkt mij i.i.g. wel logisch. Dus...maak het bespreekbaar, misschien niet makkelijk, maar als je er mee rond blijft lopen dan ga je je al helemaal niet beter voelen.

Heb je ook niet een zogenaamd 'onafhankelijk' begeleider, die wat meer los staat van de afdeling, die hebben wij namelijk wel en daar kan je naar toe stappen als je bijvoorbeeld problemen hebt met je begeleiding.

Komop Scheepje, je kan het!

Wat zijn precies de dingen waar ze kritiek over hebben, misschien kunnen we je tips geven hoe daar mee om te gaan? Begrijp ook wanneer je die hier liever niet opschrijft.



MDF, beterschap! Wat vervelend dat je ziek ben, zou best kunnen dat de spanning en stress zich nu lichamelijk gaan uiten.

Maak je niet druk over dat je collega's het nu even alleen moeten redden. Ten eerste ben je volgens mij gewoon stagiaire dus hoor je officieel boventallig te zijn, dat zij je niet zo inplannen is HUN probleem. Ten tweede is iedereen wel eens ziek en zal jij vast ook wel eens harder hebben moeten werken toen een ander ziek was. Ten derde wordt je niet sneller bezig door je zorgen te maken over je collega's, je moet nu jezelf even prioriteit geven. Dus pas de ontspannende tips toe die je zojuist aan Scheepje heb gegeven.



@ Lizll, wat een leuk afstudeeronderwerp! Denk dat daar veel studenten veel aan hebben.

Uhm even wat frustraties van mij uit de praktijk:

- Constant horen dat je feedback schriftelijk moet hebben van de verpleegkundigen/begeleiders, maar in principe vraag je daar al heel vaak om, maar ze schrijven het maar niet.

- Je ziel en zaligheid bloot moeten geven aan mensen die je niet eens kent.

- Feedback moeten krijgen van verpleegkundigen, waarbij jezelf je twijfels hebt of ze zelf wel zo goed functioneren.

En nog wat frustraties vanuit school:

- Mierenneuken bij verslagen op spellingsfouten of woordgebruik, maar vervolgens niet ingaan op de inhoud van het verslag.

- Docenten die zelf niet eens weten hoe het tentamen of verslag eruit gaat zien en daardoor niet duidelijk les geven.

- Altijd maar presentaties moeten geven(bij ons voornamelijk bij de psychiatrische vakken) met als gevolg dat je les krijgt van je mede-studenten en nooit van de docent.



En nog een korte update vanuit mij.

Binnekort mijn tussenevaluatie, spannend......

Verder nog steeds naar mijn zin op de afdeling, vind het specialisme echt geweldig, ik zie me hier later wel werken.

Ben nu even weg van de afdeling, ben nu vier dagen vrij, volgende week school en dan een weekje naar parijs. Heb er zin in!!!

Heb overigens vandaag gehoord waar ik mijn psych.stage moet doen, in de verslavingszorg, joepie!!! Dat was mijn voorkeur, dus ben helemaal happy.



Ok ga nu maar wat voorbereiden voor school volgende week.

Enne komop meiden!!!! Jullie zijn topverpleegkundigen, diegene die veel kritiek geven worden zijn gefrustreerde vpk. die geconfronteerd met hun eigen werkwijze doordat ze jullie zien werken, met als gevolg dat ze dat op jullie afreageren, haha (daar ben ik overigens echt van overtuigd dat dat af en toe gebeurd.)



Groetjes Discovery

Hoi Lize,



Welkom op dit topic! Frustratie nummer 1??? De kwaliteit van de opleiding (zoals die bij ons is aangeboden dan op de hogeschool). Vind het echt bagger en nu ik twee modules heb mogen volgen (waarvan één algemeen met allemaal anatomie/fysiologie van vitale organen en uitwerking vitale functies) en heb er in 2 weken tijd meer geleerd dan in de afgelopen 3 jaar school! dat vind ik eigenlijk best wel heel triest!



MDF, Scheepje, hou vol! Ondanks dat het moeilijk is, probeer je doel voor ogen te houden. MDF, je hebt het al die jaren al moeilijk gehad, maar ik denk dat jij, juist door het jezelf confronteren met al die tegenslagen, juist daardoor net weer iets extra hebt als persoon in het alledaagse leven, maar ook als verpleegkundige! Ik duim voor je, geef het absoluut niet op!



~Danseresje