Thuis
alle pijlers
Hond? Welke?
zondag 6 maart 2016 om 09:51
Graag zou ik wat advies willen.
Uit mijn vorige topic kunnen jullie lezen dat het psychisch gezien met mij niet zo goed gaat.
Na een opname ben ik sinds een week gestart met deeltijdbehandeling.
Normaal gesproken werk ik als verzorgende maar ben nu ziek thuis.
In het verleden heb ik al vaker gezegd graag een hond te willen maar kwam dit er niet van omdat vriend er niet voor open stond of omdat ik toen zelf nog fulltime werkte.
Nu zit ik voorlopig denk ik nog wel even in de ziektewet en als ik terugkeer zal dit parttime zijn waarbij ik alleen maar dagdelen zijn zoals een ochtend of een avond.
Laatst hebben we een heel gesprek gehad over dat een hond een positieve invloed op mij zou kunnen hebben.
Het verplicht naar buiten moeten om uit te laten. Het bezig zijn met zindelijkheidstraining en algemene training.
Mijn vriend staat er nu inderdaad voor open.
Hij denkt dat dit mij zou goed zou kunnen helpen.
Vroeger thuis hebben wij altijd honden gehad. Ook nu hebben mijn ouders een hond.
ik ken dus de lusten en de lasten.
Al was het altijd wel zo dat de honden onder appèl stonden van mijn moeder en ik dus wel wat ervaring heb met opvoeden maar dat dit wel echt de eerste keer zal zijn dat ik echt een hond onder mijn appèl heb.
Wat denken jullie hierover? Welke hond zouden jullie dan aanraden voor mij en waarom?
Uit mijn vorige topic kunnen jullie lezen dat het psychisch gezien met mij niet zo goed gaat.
Na een opname ben ik sinds een week gestart met deeltijdbehandeling.
Normaal gesproken werk ik als verzorgende maar ben nu ziek thuis.
In het verleden heb ik al vaker gezegd graag een hond te willen maar kwam dit er niet van omdat vriend er niet voor open stond of omdat ik toen zelf nog fulltime werkte.
Nu zit ik voorlopig denk ik nog wel even in de ziektewet en als ik terugkeer zal dit parttime zijn waarbij ik alleen maar dagdelen zijn zoals een ochtend of een avond.
Laatst hebben we een heel gesprek gehad over dat een hond een positieve invloed op mij zou kunnen hebben.
Het verplicht naar buiten moeten om uit te laten. Het bezig zijn met zindelijkheidstraining en algemene training.
Mijn vriend staat er nu inderdaad voor open.
Hij denkt dat dit mij zou goed zou kunnen helpen.
Vroeger thuis hebben wij altijd honden gehad. Ook nu hebben mijn ouders een hond.
ik ken dus de lusten en de lasten.
Al was het altijd wel zo dat de honden onder appèl stonden van mijn moeder en ik dus wel wat ervaring heb met opvoeden maar dat dit wel echt de eerste keer zal zijn dat ik echt een hond onder mijn appèl heb.
Wat denken jullie hierover? Welke hond zouden jullie dan aanraden voor mij en waarom?
maandag 7 maart 2016 om 10:48
quote:Hunniebunnie schreef op 07 maart 2016 @ 10:40:
Ras..... een goed vuilnisbak? Waarom moet het een ras zijn? In ieder geval zou ik een terriër juist afraden en een rustiger karakter zoeken. Natuurlijk bepaalt de opvoeding/training veel, maar rassen hebben nu eenmaal ook zo hun vaste karakters. Waarom denk je dat er zoveel terriërs in asiels zitten.
De tibetaanse terrier heeft een rustig karakter.
Levendig, goed karakter. Trouw met vele innemende manieren. Vriendelijk, waakzaam, intelligent en speels, noch fel noch strijdlustig.
Een terrier hoeft niet altijd van nature een ongeleid projectiel te zijn.
Ras..... een goed vuilnisbak? Waarom moet het een ras zijn? In ieder geval zou ik een terriër juist afraden en een rustiger karakter zoeken. Natuurlijk bepaalt de opvoeding/training veel, maar rassen hebben nu eenmaal ook zo hun vaste karakters. Waarom denk je dat er zoveel terriërs in asiels zitten.
De tibetaanse terrier heeft een rustig karakter.
Levendig, goed karakter. Trouw met vele innemende manieren. Vriendelijk, waakzaam, intelligent en speels, noch fel noch strijdlustig.
Een terrier hoeft niet altijd van nature een ongeleid projectiel te zijn.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
maandag 7 maart 2016 om 12:37
Ik zou voor een leuk 'tweedehands' hondje gaan in deze situatie, een buitenlandertje lijkt me een geschikte optie. Ze zitten doorgaans al in gastgezinnen in Nederland, die je alles over het karakter kunnen vertellen.
Kijk hier en hier maar eens. Zijn betrouwbare stichtingen met ontzettend leuke honden ter adoptie.
Kijk hier en hier maar eens. Zijn betrouwbare stichtingen met ontzettend leuke honden ter adoptie.
maandag 7 maart 2016 om 15:10
Haha ja die rassendiscussie. Iedere hond is anders. Tuurlijk zitten bij bepaalde rassen bepaalde trekjes maar over t algemeen verschilt het per hond.
We gaan eerst even het idee van een eventuele hond laten bezinken en gaan dan maar is langs bij een aantal asiel's hier in de omgeving.
We willen vooral niet over 1 nacht ijs gaan en alle voor's en tegens tegen elkaar afwegen.
Bedankt voor alle tips en adviezen.
We gaan eerst even het idee van een eventuele hond laten bezinken en gaan dan maar is langs bij een aantal asiel's hier in de omgeving.
We willen vooral niet over 1 nacht ijs gaan en alle voor's en tegens tegen elkaar afwegen.
Bedankt voor alle tips en adviezen.
maandag 7 maart 2016 om 18:30
quote:Jaja007 schreef op 07 maart 2016 @ 10:48:
[...]
De tibetaanse terrier heeft een rustig karakter.
Levendig, goed karakter. Trouw met vele innemende manieren. Vriendelijk, waakzaam, intelligent en speels, noch fel noch strijdlustig.
Een terrier hoeft niet altijd van nature een ongeleid projectiel te zijn.De tibetaanse terrier is eigenlijk geen terrier. 'Terrier' werd er pas later aan toegevoegd. Het heeft geen eigenschappen vd terrier,maar is een gezelschapshond die waaks is.
[...]
De tibetaanse terrier heeft een rustig karakter.
Levendig, goed karakter. Trouw met vele innemende manieren. Vriendelijk, waakzaam, intelligent en speels, noch fel noch strijdlustig.
Een terrier hoeft niet altijd van nature een ongeleid projectiel te zijn.De tibetaanse terrier is eigenlijk geen terrier. 'Terrier' werd er pas later aan toegevoegd. Het heeft geen eigenschappen vd terrier,maar is een gezelschapshond die waaks is.
maandag 7 maart 2016 om 23:37
quote:Drakenstein schreef op 07 maart 2016 @ 22:55:
Wij hebben ervaring met diverse hondenrassen. Vooral de waak-en verdigingshonden trouwens, maar ook een boel anderen. Wij hebben ze altijd vanaf pup, deze hebben doorgaans toch een boel minder problemen of gebruiksaanwijzing dan de asiel honden... De waak-en verdedigingshonden zijn super leuk, maar ervaring is wel gewenst.
Zeer goede ervaring met dobermann en Duitse herder. Kunnen goed bij kinderen, onze katten en kittens, de boerderijdieren en op stal bij de paarden. Als ze een gedegen opvoeding hebben gehad zijn ze echt top.
Kooiker heb ik ook zeer goede ervaring mee. Pittige hondjes, super gezellig. Alleen hebben we haar nooit kunnen leren om bij de grote dieren weg te blijven dus houden wij haar daar weg.
Labrador heb ik persoonlijk niks mee. Ik vind het karakterloze honden. Lief hoor, maar niks meer dan dat.
Als je een slim, lief, middenslagje wil en je zit niet met de haren, wil ik je zeker een kooiker aanbevelen. Wat een ongelooflijk schatje is dat. Echt een hartendiefje. Als we op vakantie zijn wordt er ruzie over gemaakt wie er op mag passen hihi!
Trouwens.... De kooiker is wel de baas over alle andere grote honden
Hahaha doen ze altijd goed hè. Hier is de nieuwe pup (Friese stabij) ook de baas over de andere grote honden, terwijl ze zelf nog een ukkie is . Maar hier geldt vooral; wie niet groot en sterk is, moet slim zijn. Nou dat is ze wel.
Labradors zijn inderdaad makkelijk honden, maar ze missen een beetje pit
Wij hebben ervaring met diverse hondenrassen. Vooral de waak-en verdigingshonden trouwens, maar ook een boel anderen. Wij hebben ze altijd vanaf pup, deze hebben doorgaans toch een boel minder problemen of gebruiksaanwijzing dan de asiel honden... De waak-en verdedigingshonden zijn super leuk, maar ervaring is wel gewenst.
Zeer goede ervaring met dobermann en Duitse herder. Kunnen goed bij kinderen, onze katten en kittens, de boerderijdieren en op stal bij de paarden. Als ze een gedegen opvoeding hebben gehad zijn ze echt top.
Kooiker heb ik ook zeer goede ervaring mee. Pittige hondjes, super gezellig. Alleen hebben we haar nooit kunnen leren om bij de grote dieren weg te blijven dus houden wij haar daar weg.
Labrador heb ik persoonlijk niks mee. Ik vind het karakterloze honden. Lief hoor, maar niks meer dan dat.
Als je een slim, lief, middenslagje wil en je zit niet met de haren, wil ik je zeker een kooiker aanbevelen. Wat een ongelooflijk schatje is dat. Echt een hartendiefje. Als we op vakantie zijn wordt er ruzie over gemaakt wie er op mag passen hihi!
Trouwens.... De kooiker is wel de baas over alle andere grote honden
Hahaha doen ze altijd goed hè. Hier is de nieuwe pup (Friese stabij) ook de baas over de andere grote honden, terwijl ze zelf nog een ukkie is . Maar hier geldt vooral; wie niet groot en sterk is, moet slim zijn. Nou dat is ze wel.
Labradors zijn inderdaad makkelijk honden, maar ze missen een beetje pit
dinsdag 8 maart 2016 om 14:35
quote:Valia_1 schreef op 06 maart 2016 @ 18:32:
[...]
Een hond die je niet alleen kan laten met de visite zou ik dan weer niet omschrijven als een makkelijke hond.
Dat zou hier echt heel lastig zijn met constant in- en uitlopende buurkinderen. Ik zou geen moment rustig meer kunnen zitten.
Mijn hond vond kinderen toevallig fantastisch (ik heb zelf nog geen kinderen, maar mijn zus en een aantal vriendinnen wel). Kinderen mochten bovenop haar liggen en uitgebreid met haar kroelen dat vond ze heerlijk (ze had van die zachte losse rimpelige wangen/lippen en flaporen en daar zaten kinderen graag aan en zelfs dat vond ze fijn). Ze was héél voorzichtig als ze met kinderen speelde. Uiteraard lette ik dan wel op dat het niet te ver ging. Kinderen zouden bij mij heel makkelijk en veilig in en uit kunnen lopen, dat had mijn hond alleen maar geweldig gevonden. Ze was ten opzichte van kinderen totaal niet waaks.
Ik kon gewoon in de keuken bezig zijn en mijn hond met de visite in de woonkamer laten trouwens. Zolang ik in huis was, wist mijn hond namelijk dat ik de baas was en dan was alles goed. Wat ik niet zomaar deed, was mijn woning verlaten en visite achterlaten met de hond. Wel soms met familie waarmee ze opgegroeid was of vriendinnen die ze bijna dagelijks zag en leuk vond. Bij visite die minder vaak kwam of een nieuw vriendje ofzo (van mij hè, een man dus) zette ik de hond toch liever even in de bijkeuken als ik even wegging voor boodschappen bijvoorbeeld. Voor de zekerheid. In de meeste gevallen zal het niet nodig geweest zijn, mijn hond accepteerde namelijk vrijwel iedereen die ik binnen liet. Zolang ze zich maar konden gedragen. Maar dat kunnen sommige mensen dus niet: gasten die zich (on)bewust veel te dominant probeerden op te stellen in mijn huis of alleen tegenover de hond, daar hield ze totaal niet van. Dan keek ik wel uit en zou ze nooit alleen laten met de hond. Ik geloof dat aardig wat mensen o.a. hierom een bench gebruiken om de hond de mogelijkheid te geven zich af te zonderen.
Amerikaanse Bulldogs zijn inderdaad geen beginnershonden. Maar als je bent opgegroeid met honden (die onder apèl stonden, dus je hebt meegekregen dat je honden moet opvoeden) vind ik je geen beginner.
[...]
Een hond die je niet alleen kan laten met de visite zou ik dan weer niet omschrijven als een makkelijke hond.
Dat zou hier echt heel lastig zijn met constant in- en uitlopende buurkinderen. Ik zou geen moment rustig meer kunnen zitten.
Mijn hond vond kinderen toevallig fantastisch (ik heb zelf nog geen kinderen, maar mijn zus en een aantal vriendinnen wel). Kinderen mochten bovenop haar liggen en uitgebreid met haar kroelen dat vond ze heerlijk (ze had van die zachte losse rimpelige wangen/lippen en flaporen en daar zaten kinderen graag aan en zelfs dat vond ze fijn). Ze was héél voorzichtig als ze met kinderen speelde. Uiteraard lette ik dan wel op dat het niet te ver ging. Kinderen zouden bij mij heel makkelijk en veilig in en uit kunnen lopen, dat had mijn hond alleen maar geweldig gevonden. Ze was ten opzichte van kinderen totaal niet waaks.
Ik kon gewoon in de keuken bezig zijn en mijn hond met de visite in de woonkamer laten trouwens. Zolang ik in huis was, wist mijn hond namelijk dat ik de baas was en dan was alles goed. Wat ik niet zomaar deed, was mijn woning verlaten en visite achterlaten met de hond. Wel soms met familie waarmee ze opgegroeid was of vriendinnen die ze bijna dagelijks zag en leuk vond. Bij visite die minder vaak kwam of een nieuw vriendje ofzo (van mij hè, een man dus) zette ik de hond toch liever even in de bijkeuken als ik even wegging voor boodschappen bijvoorbeeld. Voor de zekerheid. In de meeste gevallen zal het niet nodig geweest zijn, mijn hond accepteerde namelijk vrijwel iedereen die ik binnen liet. Zolang ze zich maar konden gedragen. Maar dat kunnen sommige mensen dus niet: gasten die zich (on)bewust veel te dominant probeerden op te stellen in mijn huis of alleen tegenover de hond, daar hield ze totaal niet van. Dan keek ik wel uit en zou ze nooit alleen laten met de hond. Ik geloof dat aardig wat mensen o.a. hierom een bench gebruiken om de hond de mogelijkheid te geven zich af te zonderen.
Amerikaanse Bulldogs zijn inderdaad geen beginnershonden. Maar als je bent opgegroeid met honden (die onder apèl stonden, dus je hebt meegekregen dat je honden moet opvoeden) vind ik je geen beginner.
dinsdag 8 maart 2016 om 15:10
quote:Daaromniet schreef op 07 maart 2016 @ 18:30:
[...]
De tibetaanse terrier is eigenlijk geen terrier. 'Terrier' werd er pas later aan toegevoegd. Het heeft geen eigenschappen vd terrier,maar is een gezelschapshond die waaks is.
Dat wist ik al lang.
Maar dat weet niet iedereen.
De naam terrier kan hierin een verkeerd beeld schetsen.
[...]
De tibetaanse terrier is eigenlijk geen terrier. 'Terrier' werd er pas later aan toegevoegd. Het heeft geen eigenschappen vd terrier,maar is een gezelschapshond die waaks is.
Dat wist ik al lang.
Maar dat weet niet iedereen.
De naam terrier kan hierin een verkeerd beeld schetsen.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
dinsdag 8 maart 2016 om 15:34
Wij hebben om precies dezelfde redenen twee grote honden. Vuilnisbakjes met beiden redelijk veel herdergenen. Onze teef is een mix van husky, herder en bordercollie, ze ziet eruit als een husky met herderoortjes. En onze reu is een grote beer, waarschijnlijk een mix van verschillende molossers en herder. Hij weegt 52 kilo dus echt een groterd. Molossers zijn vaak relaxte honden. Al kun je het slecht treffen, er zitten ook agressievelingen bij. Onze reu kan bv niet samen los met andere honden. Omdat hij nogal dominant is, gaat hij veel te snel in de aanval. Teven en pups meestal niet maar echt sociaal is ie niet.
Maar daarom hebben we hem ook niet, we hebben hem om mee te wandelen, apporteren en trainen. Idd helpt de discipline gewoon echt enorm. Mijn vriend is bipolair en ik heb een chronisch depressieve stoornis en ik kan echt zeggen dat die twee ons ontzettend geholpen hebben. Ik ben heel erg dol op ze en ik blijf me altijd verantwoordelijk voor ze voelen. Jij bent ook een zorgmens, ik denk dat jij dat ook wel hebt. Al lig ik zelf voor pampus, ik ga de deur uit, voor hen. En als het weer beter gaat, geniet ik er zelf ook erg van.
Je hebt het over apport, ik zou dan voor een herdermix gaan. Bv labrador-herder of rottweiler-herder. Rottweilers zijn nogal onbegrepen honden, ik vind ze echt fantastisch. Trouw, gehoorzaam, blijven tenminste bij je als je wandelt. Ik zou geen hond nemen die er teveel zelf op uit wil gaan, zoals terriers en jachthonden. Windhonden zijn ook geweldig, maar kunnen soms nerveus zijn. Ik vind dus zelf honden met een flinke vleug herder erin, het makkelijkste te trainen. Een volle herder, daar ga je niet gelukkig van worden want die hebben echt heel veel energie van je nodig. Maar een vleug, ik vind het heerlijk. Ik kan onze teef onder appel los laten lopen en dat hebben we nergens geleerd. Gewoon met de stem en dan blijft ze echt netjes naast me.
Husky's zijn ook errrrrg leuk hoor, heel erg aanhankelijk, heel vocaal, maar hebben veel beweging nodig. Soms hebben ze last van verlatingsangst en kunnen ook slopers zijn. Shelly, onze teef, heeft voor mij de perfecte mix van eigenschappen: heel gehoorzaam, altijd gung-ho vrolijk, kan ook lekker eigenwijs zijn soms maar brengt me nooit stress en problemen. Onze reu is wel wat meer werk maar die heeft andere kwaliteiten. Hij slaapt bij ons in bed. Jajaja, heul vies enzo. Maar zijn hele rustige, diepe ademhaling, helpt me erg bij ontspannen om in slaap te kunnen vallen. Hij kan zoooo heerlijk slapen en snurken, dat het aanstekelijk werkt.
Dat ze een flinke vleug herder in zich hebben, betekent wel dat ze emotioneel best veel van me nodig hebben. Dus masseren, kalmeren, ik zing ook wel voor ze. Hun stressniveau kan ook hoog komen te zitten namelijk. Uiteindelijk zijn het waakhonden en de grens tussen alertheid en nervositeit is helaas dun. Maar dat is ook zo mooi, ik merk het meteen als ze gestrest zijn want ik word gestrest van dezelfde dingen als zij. Teveel prikkels bv, veel herrie, dat soort dingen. Of visite over de vloer. Dus daar kan ik ze ook goed bij helpen want ik heb hetzelfde. Dan leid ik ze af, of knuffel met ze, of doe wat commando's om te oefenen. Of ik geef ze een kluif ofzo. Ik ben alert op hun emotionele welzijn, misschien wel meer dan gemiddeld omdat ik zelf die problemen heb.
Er is mij wel vaker gezegd dat die psychische problemen van mij, niet goed zijn voor mijn honden. Ik kan ze ermee 'aansteken', omdat ze mijn stress kunnen voelen. Dat klopt. Maar dat vind ik juist handig, dan weet ik namelijk dat ik aan mijn stressniveau moet werken. Mijn honden hebben wel een stabiel karakter en kunnen zich erg goed aanpassen aan de situatie. En komen daar zonder problemen weer overheen. Ze zijn sneller klaar met stress en gezeik dan ik hoor. Daar leer ik juist weer van, de draad weer oppakken en verder gaan.
Honden zijn mijn inspiratie, ze zijn veel beter dan mensen. Dat vind ik echt. Ze willen altijd weer de deur uit, de natuur in. Hebben geen ingewikkelde overwegingen zoals ik. Somberheid is over bij ze als de sombere situatie weg is. Dus echt veel last hebben ze niet van mij, dat kan ik aan ze zien. En als ik toegenomen stress-signalen waarneem, ga ik ook handelen. Ze kunnen soms in hun vacht gaan bijten, en hotspots veroorzaken, dan zijn ze echt heul gestrest. Mijn teef krijgt last van roodheid van de huid bij toegenomen stress. Dus dat hou ik in de gaten. Ik weet ook, als er veel stress is geweest op een dag, gaan ze de volgende dag in hetzelfde dagdeel stresshijgen. Dat heb ik al vaker gezien, dan komt de stress eruit. Dan ga ik ze daarmee helpen, en dat kan ik goed gelukkig. De T-touch ken ik, of ik ga lepeltje-lepetje liggen met ze en samen rustig worden.
Honden kunnen mensen ontzettend goed helpen. En ik verwen ze ook ontzettend hoor, ze krijgen er echt wel wat voor terug. Ik hoop dat ik ze een heel mooi leven geef want dat geven ze mij ook! Dus ja, doen! Wel goed nadenken over wat voor soort hond. Ik heb ze dus allebei van marktplaats. Ze zouden anders toch in een asiel terecht zijn gekomen en op die manier kon ik eerst even heen en weer mailen met de vorige eigenaren. Met de vorige eigenaren van onze reu heb ik nog steeds contact, na 4 jaar. Hij was bijna 3 toen we hem kregen en onze teef 7 maanden oud. Nu zijn ze 5 en bijna 7 en ik heb nooit een seconde spijt gehad. Ik voel me wel ernstig schuldig als ik eens een wandeling niet meega en mijn vriend alleen met ze gaat maar meestal gaan we samen. Elke dag, twee keer. Het leert me ook iets trouwens als ik een keer oversla, want zoooo erg is dat nou ook weer niet. Ik zorg goed voor ze en ze zijn gezond. En dat geeft me toch ook weer een trots gevoel.
Nou succes met beslissen. Fijn dat je weer wat grond onder de voeten voelt trouwens, ik had je vorige topic gelezen en meegeschreven. Hulde aan stabiliteit! Waar we altijd voor blijven gaan. Zet m op, vrouw, je kunt het!
Maar daarom hebben we hem ook niet, we hebben hem om mee te wandelen, apporteren en trainen. Idd helpt de discipline gewoon echt enorm. Mijn vriend is bipolair en ik heb een chronisch depressieve stoornis en ik kan echt zeggen dat die twee ons ontzettend geholpen hebben. Ik ben heel erg dol op ze en ik blijf me altijd verantwoordelijk voor ze voelen. Jij bent ook een zorgmens, ik denk dat jij dat ook wel hebt. Al lig ik zelf voor pampus, ik ga de deur uit, voor hen. En als het weer beter gaat, geniet ik er zelf ook erg van.
Je hebt het over apport, ik zou dan voor een herdermix gaan. Bv labrador-herder of rottweiler-herder. Rottweilers zijn nogal onbegrepen honden, ik vind ze echt fantastisch. Trouw, gehoorzaam, blijven tenminste bij je als je wandelt. Ik zou geen hond nemen die er teveel zelf op uit wil gaan, zoals terriers en jachthonden. Windhonden zijn ook geweldig, maar kunnen soms nerveus zijn. Ik vind dus zelf honden met een flinke vleug herder erin, het makkelijkste te trainen. Een volle herder, daar ga je niet gelukkig van worden want die hebben echt heel veel energie van je nodig. Maar een vleug, ik vind het heerlijk. Ik kan onze teef onder appel los laten lopen en dat hebben we nergens geleerd. Gewoon met de stem en dan blijft ze echt netjes naast me.
Husky's zijn ook errrrrg leuk hoor, heel erg aanhankelijk, heel vocaal, maar hebben veel beweging nodig. Soms hebben ze last van verlatingsangst en kunnen ook slopers zijn. Shelly, onze teef, heeft voor mij de perfecte mix van eigenschappen: heel gehoorzaam, altijd gung-ho vrolijk, kan ook lekker eigenwijs zijn soms maar brengt me nooit stress en problemen. Onze reu is wel wat meer werk maar die heeft andere kwaliteiten. Hij slaapt bij ons in bed. Jajaja, heul vies enzo. Maar zijn hele rustige, diepe ademhaling, helpt me erg bij ontspannen om in slaap te kunnen vallen. Hij kan zoooo heerlijk slapen en snurken, dat het aanstekelijk werkt.
Dat ze een flinke vleug herder in zich hebben, betekent wel dat ze emotioneel best veel van me nodig hebben. Dus masseren, kalmeren, ik zing ook wel voor ze. Hun stressniveau kan ook hoog komen te zitten namelijk. Uiteindelijk zijn het waakhonden en de grens tussen alertheid en nervositeit is helaas dun. Maar dat is ook zo mooi, ik merk het meteen als ze gestrest zijn want ik word gestrest van dezelfde dingen als zij. Teveel prikkels bv, veel herrie, dat soort dingen. Of visite over de vloer. Dus daar kan ik ze ook goed bij helpen want ik heb hetzelfde. Dan leid ik ze af, of knuffel met ze, of doe wat commando's om te oefenen. Of ik geef ze een kluif ofzo. Ik ben alert op hun emotionele welzijn, misschien wel meer dan gemiddeld omdat ik zelf die problemen heb.
Er is mij wel vaker gezegd dat die psychische problemen van mij, niet goed zijn voor mijn honden. Ik kan ze ermee 'aansteken', omdat ze mijn stress kunnen voelen. Dat klopt. Maar dat vind ik juist handig, dan weet ik namelijk dat ik aan mijn stressniveau moet werken. Mijn honden hebben wel een stabiel karakter en kunnen zich erg goed aanpassen aan de situatie. En komen daar zonder problemen weer overheen. Ze zijn sneller klaar met stress en gezeik dan ik hoor. Daar leer ik juist weer van, de draad weer oppakken en verder gaan.
Honden zijn mijn inspiratie, ze zijn veel beter dan mensen. Dat vind ik echt. Ze willen altijd weer de deur uit, de natuur in. Hebben geen ingewikkelde overwegingen zoals ik. Somberheid is over bij ze als de sombere situatie weg is. Dus echt veel last hebben ze niet van mij, dat kan ik aan ze zien. En als ik toegenomen stress-signalen waarneem, ga ik ook handelen. Ze kunnen soms in hun vacht gaan bijten, en hotspots veroorzaken, dan zijn ze echt heul gestrest. Mijn teef krijgt last van roodheid van de huid bij toegenomen stress. Dus dat hou ik in de gaten. Ik weet ook, als er veel stress is geweest op een dag, gaan ze de volgende dag in hetzelfde dagdeel stresshijgen. Dat heb ik al vaker gezien, dan komt de stress eruit. Dan ga ik ze daarmee helpen, en dat kan ik goed gelukkig. De T-touch ken ik, of ik ga lepeltje-lepetje liggen met ze en samen rustig worden.
Honden kunnen mensen ontzettend goed helpen. En ik verwen ze ook ontzettend hoor, ze krijgen er echt wel wat voor terug. Ik hoop dat ik ze een heel mooi leven geef want dat geven ze mij ook! Dus ja, doen! Wel goed nadenken over wat voor soort hond. Ik heb ze dus allebei van marktplaats. Ze zouden anders toch in een asiel terecht zijn gekomen en op die manier kon ik eerst even heen en weer mailen met de vorige eigenaren. Met de vorige eigenaren van onze reu heb ik nog steeds contact, na 4 jaar. Hij was bijna 3 toen we hem kregen en onze teef 7 maanden oud. Nu zijn ze 5 en bijna 7 en ik heb nooit een seconde spijt gehad. Ik voel me wel ernstig schuldig als ik eens een wandeling niet meega en mijn vriend alleen met ze gaat maar meestal gaan we samen. Elke dag, twee keer. Het leert me ook iets trouwens als ik een keer oversla, want zoooo erg is dat nou ook weer niet. Ik zorg goed voor ze en ze zijn gezond. En dat geeft me toch ook weer een trots gevoel.
Nou succes met beslissen. Fijn dat je weer wat grond onder de voeten voelt trouwens, ik had je vorige topic gelezen en meegeschreven. Hulde aan stabiliteit! Waar we altijd voor blijven gaan. Zet m op, vrouw, je kunt het!
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
dinsdag 8 maart 2016 om 15:41
Ow tibetaanse terriers zijn idd errrg leuk. Ik denk wel dat ze iets meer behoefte hebben aan beweging dan andere soorten kleine hondjes en ik vind ze erg speels. Dus ze willen vaak met andere honden spelen. Poedels, dat zijn eigenlijk ook hele ideale honden, vind ik zelf. Heel intelligent. De kleine worden vaak heel erg oud. Eigenlijk vind ik aan alle rassen wel iets leuks. Je kunt ook gewoon naar het asiel gaan en je gevoel volgen. Ik kies honden wel met mijn hoofd maar uit de verschillende opties kies ik dan met mijn hart. De 'energie' van een hond, zoals Cesar Milan het vaak zegt, zegt vaak veel over een hond. Een rustige hond, zal je meestal rustig benaderen. Kijk goed naar de lichaamstaal. Een nieuwsgierige, zelfverzekerde hond kijkt lekker om zich heen, een schuwe kijkt naar zijn pootjes. Succes iig!
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
woensdag 9 maart 2016 om 20:51
Wauw sapsorrow bedankt voor je uitgebreide verhaal.
Heel fijn om te lezen dat de honden jou en je vriend zo hebben geholpen.
Ik moet heel eerlijk bekennen dat nu de kogel een soort van door de kerk is ik een beetje afwachtend ben.
Ik besef me ineens alle nadelen en ben bang dat ik niet altijd de discipline ervoor kan opbrengen.
Zoals ik eerder al zei ik wil niet over 1 nacht ijs gaan en we hebben er helemaal geen haast mee dus ik wacht m'n gevoel de komende weken even af erover.
Heel fijn om te lezen dat de honden jou en je vriend zo hebben geholpen.
Ik moet heel eerlijk bekennen dat nu de kogel een soort van door de kerk is ik een beetje afwachtend ben.
Ik besef me ineens alle nadelen en ben bang dat ik niet altijd de discipline ervoor kan opbrengen.
Zoals ik eerder al zei ik wil niet over 1 nacht ijs gaan en we hebben er helemaal geen haast mee dus ik wacht m'n gevoel de komende weken even af erover.
woensdag 9 maart 2016 om 21:00
Een hond heeft meer voordelen dan nadelen. En natuurlijk zullen de eerste maanden en het eerste jaar uit opvoeden bestaan, maar daarna krijg je er zoveel voor terug. Ik heb echt een maatje voor het leven van mijn honden. Ze zijn altijd blij als ze je zien, ookal is het midden in de nacht.
Dus laat je niet afschrikken door de nadelen en ga ervoor als je het echt wilt!
Dus laat je niet afschrikken door de nadelen en ga ervoor als je het echt wilt!
donderdag 10 maart 2016 om 09:26
Dat is inderdaad hoe ik erin sta ingenium.
Beetje zweverig maar m'n gevoel zegt dat als het lot het zo bepaald er vanzelf wel een hond op ons pad komt.
Ik heb veel te lang niet naar m'n gevoel geluisterd en altijd dingen gedaan zoals ik dacht dat het moest of als ik dacht oo dit vind ik leuk dan bewoog ik hemel en aarde om gelijk te zorgen dat ik het had.
Dat laatste hoort ook bij de ziektebeelden waar ik nu voor behandeld word.
Dus ik heb besloten om eerst alle gevoelens en indrukken erover te laten dalen.
Kijken wat het lot me brengt.
Ben 24. Ooit komt er een hond. Heb de tijd.
Beetje zweverig maar m'n gevoel zegt dat als het lot het zo bepaald er vanzelf wel een hond op ons pad komt.
Ik heb veel te lang niet naar m'n gevoel geluisterd en altijd dingen gedaan zoals ik dacht dat het moest of als ik dacht oo dit vind ik leuk dan bewoog ik hemel en aarde om gelijk te zorgen dat ik het had.
Dat laatste hoort ook bij de ziektebeelden waar ik nu voor behandeld word.
Dus ik heb besloten om eerst alle gevoelens en indrukken erover te laten dalen.
Kijken wat het lot me brengt.
Ben 24. Ooit komt er een hond. Heb de tijd.