Overig
alle pijlers
Je suis Kruidvat. Really?
donderdag 17 maart 2016 om 09:08
Een grappig bedoelde column van ene Fleur, hier op Viva. Die denkt dat het leuk om een quote die herinnerd aan de slachting 7 mensen te gebruiken voor haar eigen schattige crisisje. Te walgelijk.
Wat sta jij mottig voor je uit te staren,” zei de Kameel. Mottig is een Vlaams woord voor, ik citeer: aangevreten, mistig, mal, nevelig, nors, onhelder, onaangenaam, onwel, pokdalig, vuil.
Ik heb het net pas opgezocht, maar had ook op het moment dat hij het zei wel een idee wat hij bedoelde. En hij had gelijk. Ik voelde me inderdaad mottig. Het was zo’n dag dat ik even niet wist wat nu eens aan te vangen met de rest van mijn leven. Dat heb ik soms. Wat in dit geval de schuld was van mijn timeline-bewoners, die, als ze eens níet reizen in tropische oorden, wel bezig zijn met spannende carrièreswitches of nuttige zaken aangaande mens en maatschappij. Nu moet ik natuurlijk niet alles geloven wat ik daar zie of lees, maar toch. Dan vraag ik me ineens af waarom ík nooit eens met een huifkar door Ierland trek, een louterend boek schrijf of orang-oetanweeshuis sticht. Wanneer denk ik me nou eens écht nuttig te gaan maken?
“Ik heb een kleine existentiële crisis geloof ik,” zuchtte ik dan ook tegen de Kameel, terwijl ik me tegen zijn brede borst wierp. Hij lachte vertederd, want hij is bekend met mijn kleine existentiële crisissen. ‘Dat gaat zo wel weer over. Daar hoef je niet zo theatraal voor te doen.’
“Maar ik bén theatraal!” riep ik.
Daar had hij inderdaad niet van terug. “Ga dan in elk geval nu even iets nuttigs doen,” sprak hij vermanend. Iets nuttigs doen, zie je, daar had je het gelazer al.
Maar hij had gelijk. “Ik ga naar het Kruidvat,” zei ik. “De shampoo is óók nog op. En ik heb hielkloven.”
De Kameel wenste mij en m’n hielkloven veel plezier in het Kruidvat. “En vergeet je touw niet!” schaterde hij me na. Mottig stapte ik met m’n molensteen op de fiets. Het Kruidvat. Ook dat nog.
Totdat ik aankwam. En besefte dat het Kruidvat het, net als ik, ook allemaal niet weet. Ze modderen maar wat aan in die chaos van 2+2=2 gratis en 1+1= Ariel Pods, alle combinaties mogelijk en soms weer niet, scheermesjes uitgezonderd of nee, toch gratis scheerschuim en een schattig vogelbadje. Sommige schappen waren leeg, andere puilden uit, er krijste de hele tijd ten minste één kind en het personeel stond óf in de weg óf was nergens te bekennen.
Je suis Kruidvat. Ik werd er rustig van. Ineens was er ruimte voor vrolijkere levensvragen. Wat bijvoorbeeld ‘normaal haar’ was. En of er een kans bestond dat ik dat ook had, zonder dat ik dat ooit geweten heb. Of micellair water het antwoord was op al mijn reinigingsproblematiek, of dat ik juist moest vasthouden aan mijn facewashroutine. Ik peinsde geruime tijd over het feit dat voetproducten bijna altijd van Duitse makelij zijn, of daar een historische verklaring voor is en wat dat zegt over Duitse voeten. Met een zware tas en een licht gemoed trok ik weer huiswaarts.
“Hé, je leeft nog!” zei de Kameel. “Was het leuk in het Kruidvat?”
“Heel leuk,” zei ik. “En nuttig.”
Ik denk dat ik er een louterend boek over ga schrijven.
Wat sta jij mottig voor je uit te staren,” zei de Kameel. Mottig is een Vlaams woord voor, ik citeer: aangevreten, mistig, mal, nevelig, nors, onhelder, onaangenaam, onwel, pokdalig, vuil.
Ik heb het net pas opgezocht, maar had ook op het moment dat hij het zei wel een idee wat hij bedoelde. En hij had gelijk. Ik voelde me inderdaad mottig. Het was zo’n dag dat ik even niet wist wat nu eens aan te vangen met de rest van mijn leven. Dat heb ik soms. Wat in dit geval de schuld was van mijn timeline-bewoners, die, als ze eens níet reizen in tropische oorden, wel bezig zijn met spannende carrièreswitches of nuttige zaken aangaande mens en maatschappij. Nu moet ik natuurlijk niet alles geloven wat ik daar zie of lees, maar toch. Dan vraag ik me ineens af waarom ík nooit eens met een huifkar door Ierland trek, een louterend boek schrijf of orang-oetanweeshuis sticht. Wanneer denk ik me nou eens écht nuttig te gaan maken?
“Ik heb een kleine existentiële crisis geloof ik,” zuchtte ik dan ook tegen de Kameel, terwijl ik me tegen zijn brede borst wierp. Hij lachte vertederd, want hij is bekend met mijn kleine existentiële crisissen. ‘Dat gaat zo wel weer over. Daar hoef je niet zo theatraal voor te doen.’
“Maar ik bén theatraal!” riep ik.
Daar had hij inderdaad niet van terug. “Ga dan in elk geval nu even iets nuttigs doen,” sprak hij vermanend. Iets nuttigs doen, zie je, daar had je het gelazer al.
Maar hij had gelijk. “Ik ga naar het Kruidvat,” zei ik. “De shampoo is óók nog op. En ik heb hielkloven.”
De Kameel wenste mij en m’n hielkloven veel plezier in het Kruidvat. “En vergeet je touw niet!” schaterde hij me na. Mottig stapte ik met m’n molensteen op de fiets. Het Kruidvat. Ook dat nog.
Totdat ik aankwam. En besefte dat het Kruidvat het, net als ik, ook allemaal niet weet. Ze modderen maar wat aan in die chaos van 2+2=2 gratis en 1+1= Ariel Pods, alle combinaties mogelijk en soms weer niet, scheermesjes uitgezonderd of nee, toch gratis scheerschuim en een schattig vogelbadje. Sommige schappen waren leeg, andere puilden uit, er krijste de hele tijd ten minste één kind en het personeel stond óf in de weg óf was nergens te bekennen.
Je suis Kruidvat. Ik werd er rustig van. Ineens was er ruimte voor vrolijkere levensvragen. Wat bijvoorbeeld ‘normaal haar’ was. En of er een kans bestond dat ik dat ook had, zonder dat ik dat ooit geweten heb. Of micellair water het antwoord was op al mijn reinigingsproblematiek, of dat ik juist moest vasthouden aan mijn facewashroutine. Ik peinsde geruime tijd over het feit dat voetproducten bijna altijd van Duitse makelij zijn, of daar een historische verklaring voor is en wat dat zegt over Duitse voeten. Met een zware tas en een licht gemoed trok ik weer huiswaarts.
“Hé, je leeft nog!” zei de Kameel. “Was het leuk in het Kruidvat?”
“Heel leuk,” zei ik. “En nuttig.”
Ik denk dat ik er een louterend boek over ga schrijven.
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
donderdag 17 maart 2016 om 12:00
donderdag 17 maart 2016 om 12:26
Een budgetkwestie lijkt het me ook. Zo'n meisje is een studente van 22 die voor de Viva mag schrijven. Zij knijpt haar handjes dicht en Viva betaalt drie tientjes per column en heeft goedkope content die waarschijnlijk bij de doelgroep redelijk aanslaat, omdat die minder kritisch zijn en zich nog wel enigszins herkennen in het verhaal.
Hallo?!
donderdag 17 maart 2016 om 12:45
Ik schrijf leuker. Maar dat levert dan wel meestal een waarschuwing of ban op omdat het zuurdere deel van de forumbezoekers mijn stukjes niet trekt. Evenmin als de moderators die dan verrassend snel meegaan en wapperen met het opgeheven vingertje.
Waar is de tijd gebleven dat je gewoon over dikke wijven op een brommertje kom schrijven.
Waar is de tijd gebleven dat je gewoon over dikke wijven op een brommertje kom schrijven.
donderdag 17 maart 2016 om 12:51
quote:willem1959 schreef op 17 maart 2016 @ 12:45:
Ik schrijf leuker. Maar dat levert dan wel meestal een waarschuwing of ban op omdat het zuurdere deel van de forumbezoekers mijn stukjes niet trekt. Evenmin als de moderators die dan verrassend snel meegaan en wapperen met het opgeheven vingertje.
Waar is de tijd gebleven dat je gewoon over dikke wijven op een brommertje kom schrijven.Leuker weet ik niet, maar jouw stukjes leveren wel meer respons op.
Ik schrijf leuker. Maar dat levert dan wel meestal een waarschuwing of ban op omdat het zuurdere deel van de forumbezoekers mijn stukjes niet trekt. Evenmin als de moderators die dan verrassend snel meegaan en wapperen met het opgeheven vingertje.
Waar is de tijd gebleven dat je gewoon over dikke wijven op een brommertje kom schrijven.Leuker weet ik niet, maar jouw stukjes leveren wel meer respons op.
Hallo?!
donderdag 17 maart 2016 om 13:33
donderdag 17 maart 2016 om 13:34
quote:Maackii schreef op 17 maart 2016 @ 10:43:
[...]
Mwah vind ik niet, er gebeuren wel 100 slachtpartijen per dag.. Dan moeten we wel met elke zin een herschrijving doen
Wat ik schandalig vind is dat er bij de aanslagen in parijs zoveel media rukbaarheid is zoals live blogs enz
Ik wilde na Ankara van de week even in de ochtend in de krant bijlezen over hoe of wat (AD) en er stond gewoon niks in! Dat vind ik pas asociaal en onbeschoft.Open er een topic over
[...]
Mwah vind ik niet, er gebeuren wel 100 slachtpartijen per dag.. Dan moeten we wel met elke zin een herschrijving doen
Wat ik schandalig vind is dat er bij de aanslagen in parijs zoveel media rukbaarheid is zoals live blogs enz
Ik wilde na Ankara van de week even in de ochtend in de krant bijlezen over hoe of wat (AD) en er stond gewoon niks in! Dat vind ik pas asociaal en onbeschoft.Open er een topic over
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
donderdag 17 maart 2016 om 13:55
quote:willem1959 schreef op 17 maart 2016 @ 12:45:
Ik schrijf leuker. Maar dat levert dan wel meestal een waarschuwing of ban op omdat het zuurdere deel van de forumbezoekers mijn stukjes niet trekt. Evenmin als de moderators die dan verrassend snel meegaan en wapperen met het opgeheven vingertje.
Waar is de tijd gebleven dat je gewoon over dikke wijven op een brommertje kom schrijven.Je topics over dikke wijven op een brommertje waren leuk. Je anti-islamgedoe minder. Zó afgezaagd...
Ik schrijf leuker. Maar dat levert dan wel meestal een waarschuwing of ban op omdat het zuurdere deel van de forumbezoekers mijn stukjes niet trekt. Evenmin als de moderators die dan verrassend snel meegaan en wapperen met het opgeheven vingertje.
Waar is de tijd gebleven dat je gewoon over dikke wijven op een brommertje kom schrijven.Je topics over dikke wijven op een brommertje waren leuk. Je anti-islamgedoe minder. Zó afgezaagd...
donderdag 17 maart 2016 om 14:17
De column is wel grappig vind ik, het gegeven dat een stomme voordeeldrogist je ineens uit een existentiële crisis kan trekken herken ik wel (ik ga altijd iets onbenulligs kopen als ik depressieverig ben)
De opmerking "je suis" stoort mij verder niet, het is natuurlijk ook geen doen als we voortaan alle woorden en uitdrukkingen rond een vervelende gebeurtenis moeten vermijden.
Verder is het een vrij matig geschreven stukje, vind ik, eigenlijk zijn alleen de laatste twee alinea's wel leuk (of eigenlijk alleen dat stukje dat ze in de kruidvat is, het einde had ook weer niet gehoeven) maar zo ver was ik waarschijnlijk niet gekomen als het niet hier in het topic geplakt was.
De opmerking "je suis" stoort mij verder niet, het is natuurlijk ook geen doen als we voortaan alle woorden en uitdrukkingen rond een vervelende gebeurtenis moeten vermijden.
Verder is het een vrij matig geschreven stukje, vind ik, eigenlijk zijn alleen de laatste twee alinea's wel leuk (of eigenlijk alleen dat stukje dat ze in de kruidvat is, het einde had ook weer niet gehoeven) maar zo ver was ik waarschijnlijk niet gekomen als het niet hier in het topic geplakt was.
donderdag 17 maart 2016 om 14:32
Het is ook wel grappig dat ik dit nu lees, een paar dagen geleden ben ik beroofd, en één van de eerste dingen die ik deed toen ik nog een beetje wankel, met een blauw oog een mijn geld in een zielig envelopje de stad weer in durfde was badparels kopen.
Twaalf, zorgvuldig uitgezocht, in allemaal verschillende kleurtjes en geurtjes.
Ik heb niet eens een bad, moet je nagaan
Maar ik werd er enorm vrolijk van, op dat moment al, dat ik gewoon tussen de voordeeltjes en aanbiedingen stond te kijken en die badparels tegenkwam, en gisteravond toen ik een voetbadje maakte met wel vier verschillende geurtjes erin weer
Het is een stukje normaalheid in de chaos, en ik vond het ook wel leuk om te lezen dat iemand dat ook zo voelt.
Twaalf, zorgvuldig uitgezocht, in allemaal verschillende kleurtjes en geurtjes.
Ik heb niet eens een bad, moet je nagaan
Maar ik werd er enorm vrolijk van, op dat moment al, dat ik gewoon tussen de voordeeltjes en aanbiedingen stond te kijken en die badparels tegenkwam, en gisteravond toen ik een voetbadje maakte met wel vier verschillende geurtjes erin weer
Het is een stukje normaalheid in de chaos, en ik vond het ook wel leuk om te lezen dat iemand dat ook zo voelt.
zondag 20 maart 2016 om 13:35
De titel boeit mij nog niet eens, het ronduit slecht geschreven stuk daaronder wel. Waarom heeft deze persoon een blog? Het is niet grappig, het loopt totaal niet lekker, het hele idee achter het verhaal ontgaat me ook volledig. Sorry hoor, zat mensen die heel leuk kunnen schrijven, geef die mensen kans in plaats van dit.