Zwanger
alle pijlers
zomer2016
donderdag 18 februari 2016 om 08:15
Dit is het nieuwe 'Zomer 2016' topic onder een algemene gebruikersnaam, het oude topic vind je hier.
De tabel is nu in twee delen gesplitst, eentje voor de meiden die nog proberen zwanger te worden en eentje voor de meiden die al geweldig nieuws hebben!
NaamLeeftijdLeeftijd partnerWanneer voor het echt?NODBijzonderhedenSwirls2729Mei 201602-04Onregelmatige cyclus, PCOSJuffert222625Mei 2016?Onregelmatig, vrij lange cyclusTeemo2633--Min. 1 jaar uitgesteld
Deze meiden zijn zwanger
NaamLeeftijdLeeftijd partnerUitgerekende datumGeslachtBijzonderhedenFleurdelis272723 december 2016Jongen Bevallen!MiAnoo243227 januari 2017Jongen 1 februari bevallen!Huisjebeestjekindje25272 maart 2017Jongen 14 februari bevallen!Sue-x272714 maart 2017 Derde kindje Natas-V2925 maart 2017JongenWhoopsadaisies30301 april 2017VerrassingBadedas28282 april 2017Gecko30303 mei 2017JongenSfietje89273130 mei 2017VerrassingMaisie30335 juni 2017Choccolientje252719 juni 2017 Tweede kindje Knotje272610 september 2017Verrassing 19-04 20-weken echoChantilly282819 september 2017 31-03 hartje luisteren
21-04 geslachtsbepalingDekentje2421 september 2017 05-04 geslachtsbepaling
Voor het aanpassen van de tabel:
Kom je er niet uit, geef een gil!
De tabel is nu in twee delen gesplitst, eentje voor de meiden die nog proberen zwanger te worden en eentje voor de meiden die al geweldig nieuws hebben!
NaamLeeftijdLeeftijd partnerWanneer voor het echt?NODBijzonderhedenSwirls2729Mei 201602-04Onregelmatige cyclus, PCOSJuffert222625Mei 2016?Onregelmatig, vrij lange cyclusTeemo2633--Min. 1 jaar uitgesteld
Deze meiden zijn zwanger
NaamLeeftijdLeeftijd partnerUitgerekende datumGeslachtBijzonderhedenFleurdelis272723 december 2016Jongen Bevallen!MiAnoo243227 januari 2017Jongen 1 februari bevallen!Huisjebeestjekindje25272 maart 2017Jongen 14 februari bevallen!Sue-x272714 maart 2017 Derde kindje Natas-V2925 maart 2017JongenWhoopsadaisies30301 april 2017VerrassingBadedas28282 april 2017Gecko30303 mei 2017JongenSfietje89273130 mei 2017VerrassingMaisie30335 juni 2017Choccolientje252719 juni 2017 Tweede kindje Knotje272610 september 2017Verrassing 19-04 20-weken echoChantilly282819 september 2017 31-03 hartje luisteren
21-04 geslachtsbepalingDekentje2421 september 2017 05-04 geslachtsbepaling
Voor het aanpassen van de tabel:
Kom je er niet uit, geef een gil!
moderatorviva wijzigde dit bericht op 31-12-2020 12:24
Reden: ww verwijderrd ivm misbruik account
Reden: ww verwijderrd ivm misbruik account
3.62% gewijzigd
maandag 21 maart 2016 om 12:57
quote:Huisjebeestjekindje schreef op 21 maart 2016 @ 12:31:
Ja best veel dingen wist in nog niet.
Net zo'n dingetje als. De man bepaald het geslacht. En welk geslacht het snelste 'zwemt' dus dat je dat kan 'plannen' rond je eisprong..
Natuurlijk allemaal niet écht bewezen maar je kan er wel een beetje mee spelen..haha weer iets om je mee bezig te houden toch. Ik wil toch wel erg graag een jongetje
dus dan moet mijn vriend goed schieten hahaha
Ja best veel dingen wist in nog niet.
Net zo'n dingetje als. De man bepaald het geslacht. En welk geslacht het snelste 'zwemt' dus dat je dat kan 'plannen' rond je eisprong..
Natuurlijk allemaal niet écht bewezen maar je kan er wel een beetje mee spelen..haha weer iets om je mee bezig te houden toch. Ik wil toch wel erg graag een jongetje
dus dan moet mijn vriend goed schieten hahaha
maandag 21 maart 2016 om 13:11
maandag 21 maart 2016 om 13:34
Ik heb zelf niet echt een voorkeur, vroeger een beetje voor een meisje, maar nu ik wat jongensbabies ken lijkt me dat toch ook heel leuk. Qua namen is een meisje wel makkelijker
Klopt het dat jongenssperma sneller zwemt? Dat is me in ieder geval ooit vertelt.
Ik heb het boek trouwens niet gelezen en dat ben ik ook niet van plan. Tzt zoek ik wel informatie op Internet op en de belangrijkste dingen lees ik hier volgens mij ik ben niet zo van het lezen..
Klopt het dat jongenssperma sneller zwemt? Dat is me in ieder geval ooit vertelt.
Ik heb het boek trouwens niet gelezen en dat ben ik ook niet van plan. Tzt zoek ik wel informatie op Internet op en de belangrijkste dingen lees ik hier volgens mij ik ben niet zo van het lezen..
maandag 21 maart 2016 om 14:07
Hier ook niet van plan het boek te lezen hoor Teemo, ik denk dat ik het meeste al wel weet! Ik ben Googlemiep en al met al waren die biologielessen op de middelbare toch wel erg handig voor dit soort zaken;-) Mannen kunnen een Y afgeven, daar waar vrouwen alleen X hebben. Man zorgt inderdaad voor het geslacht uiteindelijk.
Hier had ik altijd een lichte voorkeur voor een meisje, omdat ik zie hoe fijn ik het heb met mijn moeder. Dat zou ik zelf ook graag willen en ik vind meisjes gewoon erg koddig. Maar er worden veel jongetjes geboren op dit moment in mijn omgeving, waardoor ik dat ook helemaal zie zitten. Beide geslachten lijken me super leuk en ergens hoop ik van beide smaakjes er toch wel 1 te krijgen
Waar ik me gisteren weer over verbaasde, was hoe makkelijk wordt gezegd dat ( in dit geval een buurvrouw van mijn oma, met alleen maar zoons) men absoluut geen dochters wil hebben, maar alleen zoons, want dat was zo makkelijk.
Mijn schoonouders zijn daar ook altijd heel stellig in. Meiden zijn lastig, rottig, altijd lawaaiig, trutten etc. Nou, en bedankt!
Echt, ik snap niet dat zulke dingen gezegd worden hoor..Dat je een voorkeur hebt, prima. Ik denk dat bijna iedereen wel een (lichte) voorkeur heeft.
Maar dat je het zo duidelijk zegt, bij nota bene iemand die dochters heeft ( mijn moeder zat er bijvoorbeeld bij toen buurvrouw van oma dit zo stellig zei) en waar dochters bij zitten.. Ik kan er met mijn verstand niet bij. En het mooie was ook nog dat de zoons nooit kwamen, de schoondochters wel ( al had ze daar ook geen goed woord voor over). Beetje zwelgen in zwelfmedelijden en de schoondochters af fakkelen, maar niet kijken naar het eigen aandeel.
Bovendien, wie weet waren de dochters wel veeeeelleuker geweest dan de zoons. Ergens heb ik altijd het gevoel dat ze dit maar vooral schreeuwen omdat ze het ergens wel missen, een dochter .
Als ik zo kijk naar de 'jongens' gezinnen en de 'meisjes' gezinnen zie ik wel dat de jongensgezinnen wat makkelijker te handelen zijn op de een of andere manier. Maar zijn ze allemaal volwassen, dan zijn het toch vaak de dochters die zich geroepen voelen om bij hun ouders op bezoek te gaan.
Beiden hebben voor-en nadelen, maar ik merk gewoon wel dat m.n. de nadelen van meisjes in mijn omgeving iets te vaak worden geroepen om nog serieus te worden genomen..
Hier had ik altijd een lichte voorkeur voor een meisje, omdat ik zie hoe fijn ik het heb met mijn moeder. Dat zou ik zelf ook graag willen en ik vind meisjes gewoon erg koddig. Maar er worden veel jongetjes geboren op dit moment in mijn omgeving, waardoor ik dat ook helemaal zie zitten. Beide geslachten lijken me super leuk en ergens hoop ik van beide smaakjes er toch wel 1 te krijgen
Waar ik me gisteren weer over verbaasde, was hoe makkelijk wordt gezegd dat ( in dit geval een buurvrouw van mijn oma, met alleen maar zoons) men absoluut geen dochters wil hebben, maar alleen zoons, want dat was zo makkelijk.
Mijn schoonouders zijn daar ook altijd heel stellig in. Meiden zijn lastig, rottig, altijd lawaaiig, trutten etc. Nou, en bedankt!
Echt, ik snap niet dat zulke dingen gezegd worden hoor..Dat je een voorkeur hebt, prima. Ik denk dat bijna iedereen wel een (lichte) voorkeur heeft.
Maar dat je het zo duidelijk zegt, bij nota bene iemand die dochters heeft ( mijn moeder zat er bijvoorbeeld bij toen buurvrouw van oma dit zo stellig zei) en waar dochters bij zitten.. Ik kan er met mijn verstand niet bij. En het mooie was ook nog dat de zoons nooit kwamen, de schoondochters wel ( al had ze daar ook geen goed woord voor over). Beetje zwelgen in zwelfmedelijden en de schoondochters af fakkelen, maar niet kijken naar het eigen aandeel.
Bovendien, wie weet waren de dochters wel veeeeelleuker geweest dan de zoons. Ergens heb ik altijd het gevoel dat ze dit maar vooral schreeuwen omdat ze het ergens wel missen, een dochter .
Als ik zo kijk naar de 'jongens' gezinnen en de 'meisjes' gezinnen zie ik wel dat de jongensgezinnen wat makkelijker te handelen zijn op de een of andere manier. Maar zijn ze allemaal volwassen, dan zijn het toch vaak de dochters die zich geroepen voelen om bij hun ouders op bezoek te gaan.
Beiden hebben voor-en nadelen, maar ik merk gewoon wel dat m.n. de nadelen van meisjes in mijn omgeving iets te vaak worden geroepen om nog serieus te worden genomen..
maandag 21 maart 2016 om 14:24
Zoals in het boek beschreven hebben mannen y zaadjes en x zaadjes.
Mannelijke zaadjes zwemmen sneller maar sterven sneller.
Vrouwelijke zaadjes zijn wat langzamer maar overleven langer..
Meisjesnamen vind ik indd ook makkelijker dan jongensnamen..
En @chantilly zouden die mensen niet gewoon 'jaloers' zijn (als dat het goede woord is)
Zeker omdat ze zelf ook 'meisje' zijn haha
Verschrikkelijk zeg, dat soort mensen..
Mannelijke zaadjes zwemmen sneller maar sterven sneller.
Vrouwelijke zaadjes zijn wat langzamer maar overleven langer..
Meisjesnamen vind ik indd ook makkelijker dan jongensnamen..
En @chantilly zouden die mensen niet gewoon 'jaloers' zijn (als dat het goede woord is)
Zeker omdat ze zelf ook 'meisje' zijn haha
Verschrikkelijk zeg, dat soort mensen..
maandag 21 maart 2016 om 16:07
Ik heb geen idee Huisje, ik vind het zo raar!
Hoe kun je nu blij zijn geen meisjes te hebben gekregen als je niet eens weet wat het is om ene meisje te hebben?
Echt, soms vind ik het redeneren van mensen zo raar..
Hier hebben we van zowel jongens-als meisjesnamen een behoorlijke waslijst aan namen. Ik denk dat we voor beiden er wel uit gaan komen.. Het is niet zo dat we meer moeite hebben met een jongens of meisjesnaam . Die staat ook nog helemaal niet vast zeg maar
Hoe kun je nu blij zijn geen meisjes te hebben gekregen als je niet eens weet wat het is om ene meisje te hebben?
Echt, soms vind ik het redeneren van mensen zo raar..
Hier hebben we van zowel jongens-als meisjesnamen een behoorlijke waslijst aan namen. Ik denk dat we voor beiden er wel uit gaan komen.. Het is niet zo dat we meer moeite hebben met een jongens of meisjesnaam . Die staat ook nog helemaal niet vast zeg maar
maandag 21 maart 2016 om 16:22
Een kennis (familie van vrienden) die ik halverwege haar zwangerschap sprak wilde dus gewoon echt geen meisje. Hoe ze hierover praatte vond ik echt erg en ik had al medelijden met het kind. Ze wilde geen 20-weken echo, omdat ze dacht dat na de bevalling het makkelijker was om het te accepteren dan daarvoor. Gelukkig ging abortus vanwege het geslacht toch te ver, maar door hoe harteloos ze erover praatte snap ik waarom we geen vrienden zijn.
Het klinkt trouwens heel hard hoe ik het heb opgeschreven, maar dit was het ook. Ik snap nog steeds niet dat zij (en haar man) uberhaupt zwanger wilde worden als er 50% kans is dat ze niet krijgt wat ze wil.
Het bleek een jongentje te zijn.
Het klinkt trouwens heel hard hoe ik het heb opgeschreven, maar dit was het ook. Ik snap nog steeds niet dat zij (en haar man) uberhaupt zwanger wilde worden als er 50% kans is dat ze niet krijgt wat ze wil.
Het bleek een jongentje te zijn.
maandag 21 maart 2016 om 16:28
Ik heb ook een lijstje met meisjes- en jongensnamen, maar bij meisjes springen er echt twee uit voor mij en mijn vriend vindt ze ook geweldig (en er zijn er nog 10 die ik heel leuk vind). De meeste van mijn jongensnamen worden afgekeurd (maar ik heb er nog een paar achter de hand). De namen wil ik nog niet vast stellen, want het duurt nog wel even voordat ze gegeven mogen worden. Straks wordt de naam heel dichtbij gegeven en dan baal je er meer van, dan als je een lijstje namen hebt en er dan maar 1 van moet doorstrepen.
maandag 21 maart 2016 om 16:28
Tja en dan nog.. Of het nu een jongetje of meisje is, het is je eigen kind, met jouw bloed, jouw genen, jouw karaktertrekjes. Wat doet het er uiteindelijk toe of het een jongetje of meisje is, het is je bloedeigen kind.
Wat je inderdaad zegt Teemo, waarom dan de kans uberhaupt nemen om mogelijk zwanger te raken van een kind wat je niet wilt.
Echt ongelooflijk.
Het hele avontuur, het krijgen van een kind, maar vooral het zien opgroeien van dat persoontje tot een volwassen man of vrouw lijkt me zo bijzonder. En of het dan een man of vrouw is, homo of hetero etc. kan me echt helemaal niets boeien uiteindelijk. Als hij/zij maar gelukkig is met hoe hij/zij is, als wij maar gelukkig zijn met elkaar.
Wat je inderdaad zegt Teemo, waarom dan de kans uberhaupt nemen om mogelijk zwanger te raken van een kind wat je niet wilt.
Echt ongelooflijk.
Het hele avontuur, het krijgen van een kind, maar vooral het zien opgroeien van dat persoontje tot een volwassen man of vrouw lijkt me zo bijzonder. En of het dan een man of vrouw is, homo of hetero etc. kan me echt helemaal niets boeien uiteindelijk. Als hij/zij maar gelukkig is met hoe hij/zij is, als wij maar gelukkig zijn met elkaar.
maandag 21 maart 2016 om 16:30
maandag 21 maart 2016 om 16:30
quote:Teemo schreef op 21 maart 2016 @ 16:28:
Ik heb ook een lijstje met meisjes- en jongensnamen, maar bij meisjes springen er echt twee uit voor mij en mijn vriend vindt ze ook geweldig (en er zijn er nog 10 die ik heel leuk vind). De meeste van mijn jongensnamen worden afgekeurd (maar ik heb er nog een paar achter de hand). De namen wil ik nog niet vast stellen, want het duurt nog wel even voordat ze gegeven mogen worden. Straks wordt de naam heel dichtbij gegeven en dan baal je er meer van, dan als je een lijstje namen hebt en er dan maar 1 van moet doorstrepen.
Dat heb ik ook heel erg! Ik ben ergens een beetje 'bang' dat zwager en schoonzus een van onze favo namen gaan gebruiken.. Al denk ik ook wel weer dat zij van oerdegelijke, Nederlandse namen houden en wij zijn van de wat langere, Franse/Engelse namen
Schoonzus zit in het onderwijs, wat het al helemaal lastig maakt om een naam te vinden waar je geen (rare, vreemde, nare) associaties mee hebt .
Hier een broertje en zusje als tweeling, niet erfelijk oid. Een 'geluks' treffer, al zag mijn vader dat de eerste periode niet zo . Nou ja, ik weet in ieder geval dat als mijn moeder het kan, ik het ook wel aankan, een tweeling . Maar het liefst gewoon achter elkaar..
Ik heb ook een lijstje met meisjes- en jongensnamen, maar bij meisjes springen er echt twee uit voor mij en mijn vriend vindt ze ook geweldig (en er zijn er nog 10 die ik heel leuk vind). De meeste van mijn jongensnamen worden afgekeurd (maar ik heb er nog een paar achter de hand). De namen wil ik nog niet vast stellen, want het duurt nog wel even voordat ze gegeven mogen worden. Straks wordt de naam heel dichtbij gegeven en dan baal je er meer van, dan als je een lijstje namen hebt en er dan maar 1 van moet doorstrepen.
Dat heb ik ook heel erg! Ik ben ergens een beetje 'bang' dat zwager en schoonzus een van onze favo namen gaan gebruiken.. Al denk ik ook wel weer dat zij van oerdegelijke, Nederlandse namen houden en wij zijn van de wat langere, Franse/Engelse namen
Schoonzus zit in het onderwijs, wat het al helemaal lastig maakt om een naam te vinden waar je geen (rare, vreemde, nare) associaties mee hebt .
Hier een broertje en zusje als tweeling, niet erfelijk oid. Een 'geluks' treffer, al zag mijn vader dat de eerste periode niet zo . Nou ja, ik weet in ieder geval dat als mijn moeder het kan, ik het ook wel aankan, een tweeling . Maar het liefst gewoon achter elkaar..
maandag 21 maart 2016 om 19:52
Ik hoor het ook wel eens dat jongens makkelijker worden gevonden dan meisjes. Als ik op m'n werk kijk, hebben beide geslachten wel zo z'n voor- en nadelen. Sommige meisjes kunnen inderdaad echte trutten zijn tegen elkaar. Maar aan de andere kant kunnen meisjes vaak ook heel leuk en lief ergens gaan zitten freubelen en dat vind ik ook wel echt heel leuk. En jongens daarentegen hebben vaak meer bewegingsruimte nodig en reageren vaak eerst fysiek, al is het dan vaak ook meteen weer goed. Ik kan dus ook echt niet zeggen of ik een voorkeur heb. Ik heb ook niet echt een gevoel van ik zou echt een meisjesmama of jongensmama zijn. Vriend heeft wel een kleine voorkeur voor een jongen, maar misschien is dat ook wel omdat hij zelf een man is en verder nog weinig kleine kinderen in zijn omgeving heeft meegemaakt. Dus we zullen het wel zien.
En namen, ik heb al een flinke lijst op de computer staan met jongensnamen en meisjesnamen. Ik vind meisjesnamen ook wel makkelijker. Of nou ja, ik vind vooral meerdere meisjesnamen heel leuk en bij jongensnamen heb ik maar bij een paar namen zo'n gevoel van 'ja dat zou het kunnen zijn'. Laatst wel heel grappig. Ik had een briefje op tafel liggen met wat namen van kinderen van het werk, had ik ergens voor nodig. Kwam ik thuis na het werk en had vriend er twee namen onder gezet (1 jongensnaam en 1 meisjesnaam). Hij vond de namen die ik had opgeschreven niet zo mooi en die hij had opgeschreven vond hij wel heel leuk. En heel toevallig was de meisjesnaam ook één van mijn favorieten! Dus dat vond ik wel heel leuk. We zullen er dus toch wel uit komen uiteindelijk als het zover is.
En namen, ik heb al een flinke lijst op de computer staan met jongensnamen en meisjesnamen. Ik vind meisjesnamen ook wel makkelijker. Of nou ja, ik vind vooral meerdere meisjesnamen heel leuk en bij jongensnamen heb ik maar bij een paar namen zo'n gevoel van 'ja dat zou het kunnen zijn'. Laatst wel heel grappig. Ik had een briefje op tafel liggen met wat namen van kinderen van het werk, had ik ergens voor nodig. Kwam ik thuis na het werk en had vriend er twee namen onder gezet (1 jongensnaam en 1 meisjesnaam). Hij vond de namen die ik had opgeschreven niet zo mooi en die hij had opgeschreven vond hij wel heel leuk. En heel toevallig was de meisjesnaam ook één van mijn favorieten! Dus dat vond ik wel heel leuk. We zullen er dus toch wel uit komen uiteindelijk als het zover is.
maandag 21 maart 2016 om 20:47
Ja ergens moet je inderdaad blij zijn als het gezond is. Denk dat beiden geslachten hun voor en nadelen hebben.
Mijn gevoel heeft altijd al gezegd dat als ik zwanger zou zijn, het van een jongetje zou zijn. Zie mezelf ook wel echt als een jongensmoeder en de band tussen moeders en zonen.
Maar een meisje net zo lief (als denk ik wel dat het even moet bezinken als ik het zou horen). Hihihi. Vriendlief is trouwens groot fan van meisjes, waarschijnlijk door de sterke band die hij met mijn nichtje heeft.
Eerst maar zwanger worden en dan een goede zwangerschap doorlopen.
Qua namen liggen we redelijk op 1 lijn. Al vind ik een leuke jongensnaam wel echt heel moeilijk. We zijn tot nu toe niet verder dan mwoah gekomen. Dus als het een jongen is, dan denk ik dat we heel wat uren kwijt zijn aan het zoeken naar een geschikte naam
Mijn gevoel heeft altijd al gezegd dat als ik zwanger zou zijn, het van een jongetje zou zijn. Zie mezelf ook wel echt als een jongensmoeder en de band tussen moeders en zonen.
Maar een meisje net zo lief (als denk ik wel dat het even moet bezinken als ik het zou horen). Hihihi. Vriendlief is trouwens groot fan van meisjes, waarschijnlijk door de sterke band die hij met mijn nichtje heeft.
Eerst maar zwanger worden en dan een goede zwangerschap doorlopen.
Qua namen liggen we redelijk op 1 lijn. Al vind ik een leuke jongensnaam wel echt heel moeilijk. We zijn tot nu toe niet verder dan mwoah gekomen. Dus als het een jongen is, dan denk ik dat we heel wat uren kwijt zijn aan het zoeken naar een geschikte naam
maandag 21 maart 2016 om 22:44
Ik kan daar echt met m'n verstand niet bij,
Dat je zo sterk durft te zeggen dat je écht geen meisje wil, en het daarom ook niet wil weten..
Gelukkig ken ik zulke mensen niet want ik denk niet dat ik mijn mening voor me kan houden.. Maakt me gewoon boos.
Zeker omdat ik vrienden heb die 3 jaar voor een prachtige dochter hebben moeten vechten en mijn broer en schoonzus ook al een jaar in het ziekenhuis lopen.
Hoe denken jullie over niet gezonde kindjes? Als je daar achterkomt tijdens de zwangerschap? Volgens mij wel eens eerder voorbij gekomen in de topic maar we zijn alweer met wat meer..
Ik zou dus écht niet weten wat we zouden moeten..
Vriend is daar wel wat nuchterder in.. Maar HOE kan je dat beslissen?
Dat je zo sterk durft te zeggen dat je écht geen meisje wil, en het daarom ook niet wil weten..
Gelukkig ken ik zulke mensen niet want ik denk niet dat ik mijn mening voor me kan houden.. Maakt me gewoon boos.
Zeker omdat ik vrienden heb die 3 jaar voor een prachtige dochter hebben moeten vechten en mijn broer en schoonzus ook al een jaar in het ziekenhuis lopen.
Hoe denken jullie over niet gezonde kindjes? Als je daar achterkomt tijdens de zwangerschap? Volgens mij wel eens eerder voorbij gekomen in de topic maar we zijn alweer met wat meer..
Ik zou dus écht niet weten wat we zouden moeten..
Vriend is daar wel wat nuchterder in.. Maar HOE kan je dat beslissen?
maandag 21 maart 2016 om 22:51
dinsdag 22 maart 2016 om 07:12
Ik vind het ook een lastige hoor Huisje.. Man en ik laten wel de NIPT doen en komt daar uit dat kind een chromosoom afwijking heeft, dan gaan we ook verder met de onderzoeken.
Op dit moment kan ik het nog rationeel zien, een kind met een chromosoomafwijking is niet zo maar iets, het is een behoorlijk 'ding' wat je je hele leven zal beïnvloeden.
Wij zien m.n. de leuke downies, maar zien niet de ellende van de familie daarachter, of de niet zo leuke downies, de niet zo intelligentie downies, de depressieve downies. Nee, wij zien de leuke, slimme, aardige downies op tv, die goed uit hun woorden kunnen komen en relatief goed voor zichzelf kunnen zorgen.
Veel dingen kun je natuurlijk niet testen of zien op echo's, maar alles wat wel mogelijk is, wil ik weten/testen etc.
De stap om dan daadwerkelijk een zwangerschap af te breken is dan een keuze op dat moment.
Op dit moment denk ik dat niet ieder kind bij ons welkom is, maar goed. Geen hormonen hier, niet daadwerkelijk zwanger op dit moment.
Wel heb ik voldoende ellende gezien van mensen met een kind met een behoorlijke afwijking en wat dat doet met niet alleen het leven van ouders, maar ook met het leven van broers/zussen en wat voor een druk er op die kinderen komt te staan na het overlijden/ziek worden van ouders. Mijn schoonzusje heeft een zus met een behoorlijke afwijking. Een IQ van een 6 maand oud kind, terwijl ze nu 23 is. Schoonzusje geeft aan dat het voor haar geen zus is, dat ze nare herinneringen heeft aan de tijd dat zus nog thuis woonde en dat ze haar moeder ( die haar man 3 jaar geleden ook nog eens is verloren) eraan onder door ziet gaan op dit moment.
Wil ik dat mezelf, maar ook zeker mijn kinderen aan doen? Kan ik het alleen, mocht man overlijden/ziek worden/ me verlaten?
Dat denk ik nu niet..Maar zoals Natas ook al aangeeft, je zit er nu niet middenin. Ik hoop alleen dat dat stuk realisme en mijn rationeel denken niet pats boem verdwijnt als ik zwanger ben. Lijkt me juist belangrijk in die tijd om ook dat realisme te behouden Alleen beslissen op gevoel kan ik denk ik toch niet.
Op dit moment kan ik het nog rationeel zien, een kind met een chromosoomafwijking is niet zo maar iets, het is een behoorlijk 'ding' wat je je hele leven zal beïnvloeden.
Wij zien m.n. de leuke downies, maar zien niet de ellende van de familie daarachter, of de niet zo leuke downies, de niet zo intelligentie downies, de depressieve downies. Nee, wij zien de leuke, slimme, aardige downies op tv, die goed uit hun woorden kunnen komen en relatief goed voor zichzelf kunnen zorgen.
Veel dingen kun je natuurlijk niet testen of zien op echo's, maar alles wat wel mogelijk is, wil ik weten/testen etc.
De stap om dan daadwerkelijk een zwangerschap af te breken is dan een keuze op dat moment.
Op dit moment denk ik dat niet ieder kind bij ons welkom is, maar goed. Geen hormonen hier, niet daadwerkelijk zwanger op dit moment.
Wel heb ik voldoende ellende gezien van mensen met een kind met een behoorlijke afwijking en wat dat doet met niet alleen het leven van ouders, maar ook met het leven van broers/zussen en wat voor een druk er op die kinderen komt te staan na het overlijden/ziek worden van ouders. Mijn schoonzusje heeft een zus met een behoorlijke afwijking. Een IQ van een 6 maand oud kind, terwijl ze nu 23 is. Schoonzusje geeft aan dat het voor haar geen zus is, dat ze nare herinneringen heeft aan de tijd dat zus nog thuis woonde en dat ze haar moeder ( die haar man 3 jaar geleden ook nog eens is verloren) eraan onder door ziet gaan op dit moment.
Wil ik dat mezelf, maar ook zeker mijn kinderen aan doen? Kan ik het alleen, mocht man overlijden/ziek worden/ me verlaten?
Dat denk ik nu niet..Maar zoals Natas ook al aangeeft, je zit er nu niet middenin. Ik hoop alleen dat dat stuk realisme en mijn rationeel denken niet pats boem verdwijnt als ik zwanger ben. Lijkt me juist belangrijk in die tijd om ook dat realisme te behouden Alleen beslissen op gevoel kan ik denk ik toch niet.
dinsdag 22 maart 2016 om 07:49
Ik kan er ook echt niet met mijn verstand bij dat je je zo stellig uitspreekt over 'ik wil per se geen meisje/geen jongen'. Om even bij het cliché te blijven: als het maar gezond is en dat vind ik het allerbelangrijkst. Je houdt van je kind omdat het je kind is en of dat een jongen of een meisje is maakt niet uit (zo denk ik er in ieder geval over).
@ NIPT-test: die zou ik zeker wel willen laten doen en bij afwijkingen zou ik het verder willen laten onderzoeken. Bij het besluit om de zwangerschap wel of niet af te breken hoop ik, net als Chantilly, rationeel te kunnen blijven denken en mezelf de vraag te stellen 'wil ik mezelf dit aandoen en wil ik dit mijn kind aandoen?'. Maar ik denk wel dat het voor mij nu nog makkelijk praten is.... Denk dat het anders voelt als je daadwerkelijk zwanger bent.
@ NIPT-test: die zou ik zeker wel willen laten doen en bij afwijkingen zou ik het verder willen laten onderzoeken. Bij het besluit om de zwangerschap wel of niet af te breken hoop ik, net als Chantilly, rationeel te kunnen blijven denken en mezelf de vraag te stellen 'wil ik mezelf dit aandoen en wil ik dit mijn kind aandoen?'. Maar ik denk wel dat het voor mij nu nog makkelijk praten is.... Denk dat het anders voelt als je daadwerkelijk zwanger bent.
dinsdag 22 maart 2016 om 09:35
@ jongen / meisje: ik kan me best voorstellen dat iemand een voorkeur heeft, al is het maar een onbewust beeld wat je gevormd hebt. Maar om nu zo stellig te zeggen, als je al zwanger bent, dat je geen meisje wil, dat vind ik niet kunnen. En het geslacht zegt ook niet alles, een meisje kan een tomboy zijn etc.
@ NIPT: daar hebben we het eigenlijk nog niet over gehad, maar dat wil ik wel bespreken voor de zomer. Zoals gezegd lijkt het me erg moeilijk om voor te stellen als je nog niet zwanger bent, maar het is wel goed om je te realiseren dat je kindje afwijkingen kan hebben. Nu zou ik zeggen: afbreken bij ernstige afwijkingen, maar ja, geen idee wat ik zou doen als het werkelijk zo is. Wat voor mij zwaar zou wegen is dat je kind niet zelfstandig zou kunnen leven, ook niet als volwassene, wat voor mij de angst brengt over wat er met hem / haar zou gebeuren als wij zouden overlijden.
@ NIPT: daar hebben we het eigenlijk nog niet over gehad, maar dat wil ik wel bespreken voor de zomer. Zoals gezegd lijkt het me erg moeilijk om voor te stellen als je nog niet zwanger bent, maar het is wel goed om je te realiseren dat je kindje afwijkingen kan hebben. Nu zou ik zeggen: afbreken bij ernstige afwijkingen, maar ja, geen idee wat ik zou doen als het werkelijk zo is. Wat voor mij zwaar zou wegen is dat je kind niet zelfstandig zou kunnen leven, ook niet als volwassene, wat voor mij de angst brengt over wat er met hem / haar zou gebeuren als wij zouden overlijden.
happiness = reality - expectations
dinsdag 22 maart 2016 om 13:31
quote:Huisjebeestjekindje schreef op 21 maart 2016 @ 22:44:
Ik kan daar echt met m'n verstand niet bij,
Dat je zo sterk durft te zeggen dat je écht geen meisje wil, en het daarom ook niet wil weten..
Gelukkig ken ik zulke mensen niet want ik denk niet dat ik mijn mening voor me kan houden.. Maakt me gewoon boos.
Zeker omdat ik vrienden heb die 3 jaar voor een prachtige dochter hebben moeten vechten en mijn broer en schoonzus ook al een jaar in het ziekenhuis lopen.
Hoe denken jullie over niet gezonde kindjes? Als je daar achterkomt tijdens de zwangerschap? Volgens mij wel eens eerder voorbij gekomen in de topic maar we zijn alweer met wat meer..
Ik zou dus écht niet weten wat we zouden moeten..
Vriend is daar wel wat nuchterder in.. Maar HOE kan je dat beslissen?
Ik heb mijn mening ook niet voor me gehouden, al heb ik het wel subtiel gehouden omdat we op een verjaardag waren van iemand anders en ik niet het feestje wou verpesten. Later hoorde ik dat ze voor deze zwangerschap twee keer een miskraam heeft gehad, dus je zou zeggen dat dat haar ogen geopend zou hebben.
Ik hoop ook rationeel te kunnen zijn als we in zo'n situatie zitten, maar wat is een rationele beslissing? Bij veel afwijkingen is het niet te voorspellen wat de kwaliteit en kwantiteit van het leven van je kindje gaat zijn, dan wordt het lastig om te beslissen, omdat je van kansen en verwachtingen uitgaat.
Ik kan daar echt met m'n verstand niet bij,
Dat je zo sterk durft te zeggen dat je écht geen meisje wil, en het daarom ook niet wil weten..
Gelukkig ken ik zulke mensen niet want ik denk niet dat ik mijn mening voor me kan houden.. Maakt me gewoon boos.
Zeker omdat ik vrienden heb die 3 jaar voor een prachtige dochter hebben moeten vechten en mijn broer en schoonzus ook al een jaar in het ziekenhuis lopen.
Hoe denken jullie over niet gezonde kindjes? Als je daar achterkomt tijdens de zwangerschap? Volgens mij wel eens eerder voorbij gekomen in de topic maar we zijn alweer met wat meer..
Ik zou dus écht niet weten wat we zouden moeten..
Vriend is daar wel wat nuchterder in.. Maar HOE kan je dat beslissen?
Ik heb mijn mening ook niet voor me gehouden, al heb ik het wel subtiel gehouden omdat we op een verjaardag waren van iemand anders en ik niet het feestje wou verpesten. Later hoorde ik dat ze voor deze zwangerschap twee keer een miskraam heeft gehad, dus je zou zeggen dat dat haar ogen geopend zou hebben.
Ik hoop ook rationeel te kunnen zijn als we in zo'n situatie zitten, maar wat is een rationele beslissing? Bij veel afwijkingen is het niet te voorspellen wat de kwaliteit en kwantiteit van het leven van je kindje gaat zijn, dan wordt het lastig om te beslissen, omdat je van kansen en verwachtingen uitgaat.
dinsdag 22 maart 2016 om 13:36
quote:Teemo schreef op 22 maart 2016 @ 13:31:
[...]
Ik heb mijn mening ook niet voor me gehouden, al heb ik het wel subtiel gehouden omdat we op een verjaardag waren van iemand anders en ik niet het feestje wou verpesten. Later hoorde ik dat ze voor deze zwangerschap twee keer een miskraam heeft gehad, dus je zou zeggen dat dat haar ogen geopend zou hebben.
Ik hoop ook rationeel te kunnen zijn als we in zo'n situatie zitten, maar wat is een rationele beslissing? Bij veel afwijkingen is het niet te voorspellen wat de kwaliteit en kwantiteit van het leven van je kindje gaat zijn, dan wordt het lastig om te beslissen, omdat je van kansen en verwachtingen uitgaat.
Logisch Teemo.. Je zou verwachten dat mensen dan op een gegeven moment wel de waarde kunnen schatten van een zwangerschap en een kind.
Ik den dat iedereen anders denkt over een rationele keuze. Mijn zwager en schoonzus zullen vast heel rationeel denken over hun keuze, terwijl ik een totaal andere keuze zou maken Maar er over nagedacht hebben ze zeker. Zolang je zelf achter je keuze staat, kunt blijven staan en je jezelf in de spiegel kunt aankijken. Dat lijkt mij het allerbelangrijkste..En de een zal voornamelijk uitgaan van de meest slechte situatie, terwijl een ander mogelijk juist de meest positieve situatie zal zien.
[...]
Ik heb mijn mening ook niet voor me gehouden, al heb ik het wel subtiel gehouden omdat we op een verjaardag waren van iemand anders en ik niet het feestje wou verpesten. Later hoorde ik dat ze voor deze zwangerschap twee keer een miskraam heeft gehad, dus je zou zeggen dat dat haar ogen geopend zou hebben.
Ik hoop ook rationeel te kunnen zijn als we in zo'n situatie zitten, maar wat is een rationele beslissing? Bij veel afwijkingen is het niet te voorspellen wat de kwaliteit en kwantiteit van het leven van je kindje gaat zijn, dan wordt het lastig om te beslissen, omdat je van kansen en verwachtingen uitgaat.
Logisch Teemo.. Je zou verwachten dat mensen dan op een gegeven moment wel de waarde kunnen schatten van een zwangerschap en een kind.
Ik den dat iedereen anders denkt over een rationele keuze. Mijn zwager en schoonzus zullen vast heel rationeel denken over hun keuze, terwijl ik een totaal andere keuze zou maken Maar er over nagedacht hebben ze zeker. Zolang je zelf achter je keuze staat, kunt blijven staan en je jezelf in de spiegel kunt aankijken. Dat lijkt mij het allerbelangrijkste..En de een zal voornamelijk uitgaan van de meest slechte situatie, terwijl een ander mogelijk juist de meest positieve situatie zal zien.
woensdag 23 maart 2016 om 07:04
@jongen/meisje: Ik heb twee actieve zonen en mijn voorkeur voor ons derde en laatste kindje wisselt heel erg vaak. Uiteraard wil ik een gezonde zwangerschap en een gezond kindje. Het idee van drie zonen spreekt me best aan. Gezellig druk. Het idee van nooit een dochter te hebben, voelt toch gek. In mijn omgeving heeft iedereen bijna enkel dochters. Wij zijn een zeer hechte familie, maar dat komt ook wel door al die vrouwen. Al vraag ik me ook wel af hoe een meisje zich zou voelen in dit jongensgezin... Gelukkig moet ik dat allemaal niet zelf beslissen.
@gezondheid: In mijn directe omgeving best wat kindjes met een beperking gezien, en zeker niet enkel de mooie kant. Al deze kindjes zijn ondertussen overleden. Wat een lijdensweg, wat een verdriet, ... Mijn man en ik hebben besloten dat als er tijdens de zwangerschap blijkt dat er een ernstige afwijking is, we de zwangerschap moeten afbreken. Ik weet dat ik het daar ongelooflijk moeilijk mee zou hebben dus mijn man moet mij dan herinneren aan de argumenten die we nu besproken hebben. Ik kan het mijn twee zonen niet aandoen om er plots bijna niet meer voor hen te zijn doordat ik bv. constant met hun kleine broer/zus in een universitair ziekenhuis ver van huis zit. Ik kan het hen ook niet aandoen om het verdriet te moeten dragen van een overleden broer/zus, en om te moeten opgroeien met een mama en papa die dat verdriet nog een plaatsje moeten geven.
Gisteren - ik woon in België - met veel mensen over 'onze wereld' en of die nog wel geschikt is om onze kinderen in te laten opgroeien gesproken. Het komt zeer dichtbij als je aan tafel zit naast iemand waarvan de beste vriendin het allemaal heeft zien gebeuren, en aan de andere kant iemand die gisteren op die plaats was, en nog iemand die haar vader (die misschien al op de luchthaven was) niet kon bereiken, ... Ik kies er bewust voor om in deze wereld net wel mama te worden. Bewust mama zijn. Mijn kinderen opvoeden tot warme liefdevolle mensen. Let love rule. Maar ik merk wel dat ik in mijn omgeving steeds meer moet verantwoorden waarom ik kinderen wil. In deze tijd waarin de wereld vaak echt op zijn kop staat (Maar was dat altijd al niet zo? Oorlog is van alle tijden, toch?) en anticonceptie goed zijn werk doet, worden kinderen een echte keuze. Voor mij overheerst toch nog steeds het gevoelsmatige. Ik probeer nog steeds te vertrouwen op de goedheid van mijn medemens en op mijn hart.
@gezondheid: In mijn directe omgeving best wat kindjes met een beperking gezien, en zeker niet enkel de mooie kant. Al deze kindjes zijn ondertussen overleden. Wat een lijdensweg, wat een verdriet, ... Mijn man en ik hebben besloten dat als er tijdens de zwangerschap blijkt dat er een ernstige afwijking is, we de zwangerschap moeten afbreken. Ik weet dat ik het daar ongelooflijk moeilijk mee zou hebben dus mijn man moet mij dan herinneren aan de argumenten die we nu besproken hebben. Ik kan het mijn twee zonen niet aandoen om er plots bijna niet meer voor hen te zijn doordat ik bv. constant met hun kleine broer/zus in een universitair ziekenhuis ver van huis zit. Ik kan het hen ook niet aandoen om het verdriet te moeten dragen van een overleden broer/zus, en om te moeten opgroeien met een mama en papa die dat verdriet nog een plaatsje moeten geven.
Gisteren - ik woon in België - met veel mensen over 'onze wereld' en of die nog wel geschikt is om onze kinderen in te laten opgroeien gesproken. Het komt zeer dichtbij als je aan tafel zit naast iemand waarvan de beste vriendin het allemaal heeft zien gebeuren, en aan de andere kant iemand die gisteren op die plaats was, en nog iemand die haar vader (die misschien al op de luchthaven was) niet kon bereiken, ... Ik kies er bewust voor om in deze wereld net wel mama te worden. Bewust mama zijn. Mijn kinderen opvoeden tot warme liefdevolle mensen. Let love rule. Maar ik merk wel dat ik in mijn omgeving steeds meer moet verantwoorden waarom ik kinderen wil. In deze tijd waarin de wereld vaak echt op zijn kop staat (Maar was dat altijd al niet zo? Oorlog is van alle tijden, toch?) en anticonceptie goed zijn werk doet, worden kinderen een echte keuze. Voor mij overheerst toch nog steeds het gevoelsmatige. Ik probeer nog steeds te vertrouwen op de goedheid van mijn medemens en op mijn hart.
woensdag 23 maart 2016 om 09:06
Mooi geschreven, zomer2016 (denk dat jij dat schreef Sue?). Dit soort dingen zijn van alle tijden, al schrik je er natuurlijk wel van. Ik heb die vraag laatst ook gekregen, of we wel kinderen op deze wereld willen zetten gezien alle oorlog / aanslagen / klimaatverandering etc. Maar ik ben het eens met wat hierboven staat, dan wil je toch juist mensen iets goeds en liefdevols meegeven, en bij wie kan dat beter dan bij je eigen kinderen. (al moet ik eerlijk zeggen dat ik het gewoon zelf ook gewoon graag wil )
happiness = reality - expectations