zomer2016
donderdag 18 februari 2016 om 08:15
Dit is het nieuwe 'Zomer 2016' topic onder een algemene gebruikersnaam, het oude topic vind je hier.
De tabel is nu in twee delen gesplitst, eentje voor de meiden die nog proberen zwanger te worden en eentje voor de meiden die al geweldig nieuws hebben!
NaamLeeftijdLeeftijd partnerWanneer voor het echt?NODBijzonderhedenSwirls2729Mei 201602-04Onregelmatige cyclus, PCOSJuffert222625Mei 2016?Onregelmatig, vrij lange cyclusTeemo2633--Min. 1 jaar uitgesteld
Deze meiden zijn zwanger
NaamLeeftijdLeeftijd partnerUitgerekende datumGeslachtBijzonderhedenFleurdelis272723 december 2016Jongen Bevallen!MiAnoo243227 januari 2017Jongen 1 februari bevallen!Huisjebeestjekindje25272 maart 2017Jongen 14 februari bevallen!Sue-x272714 maart 2017 Derde kindje Natas-V2925 maart 2017JongenWhoopsadaisies30301 april 2017VerrassingBadedas28282 april 2017Gecko30303 mei 2017JongenSfietje89273130 mei 2017VerrassingMaisie30335 juni 2017Choccolientje252719 juni 2017 Tweede kindje Knotje272610 september 2017Verrassing 19-04 20-weken echoChantilly282819 september 2017 31-03 hartje luisteren
21-04 geslachtsbepalingDekentje2421 september 2017 05-04 geslachtsbepaling
Voor het aanpassen van de tabel:
Kom je er niet uit, geef een gil!
De tabel is nu in twee delen gesplitst, eentje voor de meiden die nog proberen zwanger te worden en eentje voor de meiden die al geweldig nieuws hebben!
NaamLeeftijdLeeftijd partnerWanneer voor het echt?NODBijzonderhedenSwirls2729Mei 201602-04Onregelmatige cyclus, PCOSJuffert222625Mei 2016?Onregelmatig, vrij lange cyclusTeemo2633--Min. 1 jaar uitgesteld
Deze meiden zijn zwanger
NaamLeeftijdLeeftijd partnerUitgerekende datumGeslachtBijzonderhedenFleurdelis272723 december 2016Jongen Bevallen!MiAnoo243227 januari 2017Jongen 1 februari bevallen!Huisjebeestjekindje25272 maart 2017Jongen 14 februari bevallen!Sue-x272714 maart 2017 Derde kindje Natas-V2925 maart 2017JongenWhoopsadaisies30301 april 2017VerrassingBadedas28282 april 2017Gecko30303 mei 2017JongenSfietje89273130 mei 2017VerrassingMaisie30335 juni 2017Choccolientje252719 juni 2017 Tweede kindje Knotje272610 september 2017Verrassing 19-04 20-weken echoChantilly282819 september 2017 31-03 hartje luisteren
21-04 geslachtsbepalingDekentje2421 september 2017 05-04 geslachtsbepaling
Voor het aanpassen van de tabel:
Kom je er niet uit, geef een gil!
moderatorviva wijzigde dit bericht op 31-12-2020 12:24
Reden: ww verwijderrd ivm misbruik account
Reden: ww verwijderrd ivm misbruik account
3.62% gewijzigd
woensdag 23 maart 2016 om 09:25
Moeilijk moeilijk hoor! Grote dillema's. Maar ik vind onze wereld wel steeds egoïstischer word/is. De perfecte wereld... Ik heb namelijk ook in mijn naaste omgeving mensen met een kind met ernstige afwijkingen. Ik weet van deze ouders dat ze nóóit voor een afbreking gekozen zouden hebben.
Ja ook ik heb toch wel een lichte voorkeur voor geslacht. Bespreek dit wel alleen met mijn man.
Voor de Belgische mama's to be: heftig! Sterkte.. Hopelijk gaat het jullie allemaal goed.
Ja ook ik heb toch wel een lichte voorkeur voor geslacht. Bespreek dit wel alleen met mijn man.
Voor de Belgische mama's to be: heftig! Sterkte.. Hopelijk gaat het jullie allemaal goed.
woensdag 23 maart 2016 om 09:38
Ik denk dat er maar weinig mensen zijn met een kind met grote afwijking, die zullen zeggen dat ze het wel af zouden breken als ze weten wat ze nu weten. Alleen al omdat er liefde bij komt kijken
Man en ik hebben gisteren nog eens een goed gesprek gehad en op dit moment denken we dat bij zware afwijkingen toch overgaan op afbreking van de zwangerschap. Deels door de ervaringen uit mijn directe omgeving en deels hoe wij zelf in het leven staan.
Ik kan me heel goed voorstellen dat anderen dit absoluut niet willen ( zoals zwager en schoonzus) en zolang we elkaar allemaal in onze waarde laten, lijkt me keuzevrijheid een groot goed
Ik denk dat we steeds meer nadenken over de wereld waarin wij leven en dat kinderen daarom ook steeds meer een keuze is geworden. Of dat direct egoistisch is weet ik niet, ik vind het ergens wel een goede ontwikkeling, het daadwerkelijk overdenken van keuzes, ipv je laten regeren door de kerk, of doordat er geen AC was.
De tijden van de pest, of de pokken, of de scharlaken dood waren ook niet echt een pretje om een kind op de wereld te zetten. ( Kans was groter dat kind zou overlijden dan dat hij/zij volwassen zou worden, vandaar de grote aantallen kinderen).
Als ik kijk in onze stamboom hoeveel kinderen en vrouwen zijn overleden tijdens een bevalling of er vlak na, dan wordt je er bijna onpasselijk van.
Of de tijd van de industriele revolutie, met alle doden en zieken tot gevolg, de kinderarbeid, de (slaven)arbeid van de volwassenen. Elk kind ging direct maar in een fabriek werken, leren, studeren of kind zijn was er niet bij.
Of de tijden dat de eerste/tweede wereldoorlogen uitbraken of dat men dacht dat er een kernoorlog zou uitbreken.. Meerdere ooms van mij zijn in de tweede wereldoorlog geboren en hebben een prima leven gehad
De aanslagen van de IRA en ETA nog daargelaten, die in de jaren 80 en 90 nog regelmatig voorkwamen..
Dit soort zaken zijn van alle tijden, alleen komt het nu meer in het nieuws en komt het nu relatief dichtbij ( voor onze Belgische dames wel erg dichtbij..).
Al met al denk ik dat die hele voorplantingsdrift ook nog steeds in ons zit, de een kiest ervoor om er wat mee te doen, een ander niet en sommigen krijgen die hele drift nooit.
Heel eerlijk, ik zet mijn egoisme voorop in deze kwestie. Een kind kan ook in deze tijden een prima leven hebben, net zoals ik een ( tot nu toe) veilig en een fijn leven heb gehad. Me laten regeren door angst ga ik niet doen. Zonder kinderen geen toekomst.
Man en ik hebben gisteren nog eens een goed gesprek gehad en op dit moment denken we dat bij zware afwijkingen toch overgaan op afbreking van de zwangerschap. Deels door de ervaringen uit mijn directe omgeving en deels hoe wij zelf in het leven staan.
Ik kan me heel goed voorstellen dat anderen dit absoluut niet willen ( zoals zwager en schoonzus) en zolang we elkaar allemaal in onze waarde laten, lijkt me keuzevrijheid een groot goed
Ik denk dat we steeds meer nadenken over de wereld waarin wij leven en dat kinderen daarom ook steeds meer een keuze is geworden. Of dat direct egoistisch is weet ik niet, ik vind het ergens wel een goede ontwikkeling, het daadwerkelijk overdenken van keuzes, ipv je laten regeren door de kerk, of doordat er geen AC was.
De tijden van de pest, of de pokken, of de scharlaken dood waren ook niet echt een pretje om een kind op de wereld te zetten. ( Kans was groter dat kind zou overlijden dan dat hij/zij volwassen zou worden, vandaar de grote aantallen kinderen).
Als ik kijk in onze stamboom hoeveel kinderen en vrouwen zijn overleden tijdens een bevalling of er vlak na, dan wordt je er bijna onpasselijk van.
Of de tijd van de industriele revolutie, met alle doden en zieken tot gevolg, de kinderarbeid, de (slaven)arbeid van de volwassenen. Elk kind ging direct maar in een fabriek werken, leren, studeren of kind zijn was er niet bij.
Of de tijden dat de eerste/tweede wereldoorlogen uitbraken of dat men dacht dat er een kernoorlog zou uitbreken.. Meerdere ooms van mij zijn in de tweede wereldoorlog geboren en hebben een prima leven gehad
De aanslagen van de IRA en ETA nog daargelaten, die in de jaren 80 en 90 nog regelmatig voorkwamen..
Dit soort zaken zijn van alle tijden, alleen komt het nu meer in het nieuws en komt het nu relatief dichtbij ( voor onze Belgische dames wel erg dichtbij..).
Al met al denk ik dat die hele voorplantingsdrift ook nog steeds in ons zit, de een kiest ervoor om er wat mee te doen, een ander niet en sommigen krijgen die hele drift nooit.
Heel eerlijk, ik zet mijn egoisme voorop in deze kwestie. Een kind kan ook in deze tijden een prima leven hebben, net zoals ik een ( tot nu toe) veilig en een fijn leven heb gehad. Me laten regeren door angst ga ik niet doen. Zonder kinderen geen toekomst.
woensdag 23 maart 2016 om 23:19
Mooi geschreven Sue! En inderdaad, verschrikkelijk dat het (weer) gebeurd is. Maar ik vind ook dat liefde moet overwinnen!
@jongen/meisje: helemaal geen voorkeur! Beide lijkt mij super leuk. Vriend heeft een lichte voorkeur voor een jongen omdat hij denkt dat hij zich heeeeel veel zorgen zou maken om onze dochter als ze wat ouder is met vriendjes en alleen fietsen, etc. Eigenlijk best wel schattig!
@nipt: wij gaan ook alle mogelijke testen doen en op basis daarvan op dat moment een passend besluit nemen. Kan daar nu denk ik weinig over zeggen.
@jongen/meisje: helemaal geen voorkeur! Beide lijkt mij super leuk. Vriend heeft een lichte voorkeur voor een jongen omdat hij denkt dat hij zich heeeeel veel zorgen zou maken om onze dochter als ze wat ouder is met vriendjes en alleen fietsen, etc. Eigenlijk best wel schattig!
@nipt: wij gaan ook alle mogelijke testen doen en op basis daarvan op dat moment een passend besluit nemen. Kan daar nu denk ik weinig over zeggen.
donderdag 24 maart 2016 om 10:00
Mooie post Sue!quote:Chantilly21_1 schreef op 22 maart 2016 @ 13:36:
[...]
Ik den dat iedereen anders denkt over een rationele keuze. Mijn zwager en schoonzus zullen vast heel rationeel denken over hun keuze, terwijl ik een totaal andere keuze zou maken Maar er over nagedacht hebben ze zeker. Zolang je zelf achter je keuze staat, kunt blijven staan en je jezelf in de spiegel kunt aankijken. Dat lijkt mij het allerbelangrijkste..En de een zal voornamelijk uitgaan van de meest slechte situatie, terwijl een ander mogelijk juist de meest positieve situatie zal zien.Je verwoordt goed wat ik bedoelde Chantilly. Ik weet hierin dus nog niet hoe we staan, maar dat is natuurlijk ook lastig vooraf te bepalen. Zelf denk ik eigenlijk dat we geen nipt doen als de echo's en de nekplooimeting goed zijn. Misschien dat mijn vriend daar anders over denkt, en in dat geval wil ik het wel doen, aangezien het een veilige test is.
[...]
Ik den dat iedereen anders denkt over een rationele keuze. Mijn zwager en schoonzus zullen vast heel rationeel denken over hun keuze, terwijl ik een totaal andere keuze zou maken Maar er over nagedacht hebben ze zeker. Zolang je zelf achter je keuze staat, kunt blijven staan en je jezelf in de spiegel kunt aankijken. Dat lijkt mij het allerbelangrijkste..En de een zal voornamelijk uitgaan van de meest slechte situatie, terwijl een ander mogelijk juist de meest positieve situatie zal zien.Je verwoordt goed wat ik bedoelde Chantilly. Ik weet hierin dus nog niet hoe we staan, maar dat is natuurlijk ook lastig vooraf te bepalen. Zelf denk ik eigenlijk dat we geen nipt doen als de echo's en de nekplooimeting goed zijn. Misschien dat mijn vriend daar anders over denkt, en in dat geval wil ik het wel doen, aangezien het een veilige test is.
donderdag 24 maart 2016 om 11:17
Hee Dames,
Pff lag een paar dagen uit de running, was flink ziek.
@Chantilly heftig hoor, hoe is ie nu met je man? gelukkig geneesd het allemaal vanzelf.
Beetje geschrokken toen ik het las van die voorkeur naar een jongen, jeetje, als dat een meisje was geweest.. arm kind.
Hier is alles natuurlijk welkom al lijkt mij een meisje gewoon heel erg leuk en vriend een jongen.
Gister kwam vriend EINDELIJK met 1 naam die hij wel leuk vond voor een jongen hihi.
Van het weekend hebben we er ook over gefantaseerd en gisteren zei hij ook dat het volgende wat aan de beurt is voor een verbouwing de voorkamer is (word dan de baby kamer)
Gelukkig beginnen de kriebels bij hem nu ook langzaam.
Nog 1 week en 2 maanden dames. tijd gaat snel he.
Met het boek ben ik nu op de helft.
Soms denk ik ook wel eens na over wat ik eigenlijk nog allemaal had willen doen met mijn leven en dan gaat het vooral over reizen. tja, zullen we dat allemaal nog doen straks? denk/hoop het wel.
Zus gaat tegenwoordig altijd naar huis als de baby een voeding moet hebben, dus gezellig op een verjaardag is het Doei , baby moet eten... . dan denk ik; neem toch gewoon een fles mee en geef dat kind eten is dat nou zo moeilijk?
zal wel aan mij liggen.
Oh dames goed nieuws.
Mijn huis is verkocht
Pff lag een paar dagen uit de running, was flink ziek.
@Chantilly heftig hoor, hoe is ie nu met je man? gelukkig geneesd het allemaal vanzelf.
Beetje geschrokken toen ik het las van die voorkeur naar een jongen, jeetje, als dat een meisje was geweest.. arm kind.
Hier is alles natuurlijk welkom al lijkt mij een meisje gewoon heel erg leuk en vriend een jongen.
Gister kwam vriend EINDELIJK met 1 naam die hij wel leuk vond voor een jongen hihi.
Van het weekend hebben we er ook over gefantaseerd en gisteren zei hij ook dat het volgende wat aan de beurt is voor een verbouwing de voorkamer is (word dan de baby kamer)
Gelukkig beginnen de kriebels bij hem nu ook langzaam.
Nog 1 week en 2 maanden dames. tijd gaat snel he.
Met het boek ben ik nu op de helft.
Soms denk ik ook wel eens na over wat ik eigenlijk nog allemaal had willen doen met mijn leven en dan gaat het vooral over reizen. tja, zullen we dat allemaal nog doen straks? denk/hoop het wel.
Zus gaat tegenwoordig altijd naar huis als de baby een voeding moet hebben, dus gezellig op een verjaardag is het Doei , baby moet eten... . dan denk ik; neem toch gewoon een fles mee en geef dat kind eten is dat nou zo moeilijk?
zal wel aan mij liggen.
Oh dames goed nieuws.
Mijn huis is verkocht
donderdag 24 maart 2016 om 11:28
Oh bah, wat verlened dat je ziek was MiAnoo!
Met man gaat alles prima, hij ziet er alles mee en het oog zelf is weer redelijk normaal. Wel een beetje rood en het jeukt volgens mij heftig Alleen maar een teken dat het goed heelt!
Gefeliciteerd met het verkochte huis! Heerlijk zeg
Ik denk ook wel eens na over wat ik eigenlijk allemaal nog wil doen ( reizen voornamelijk inderdaad of gewoon eens maanden niet bezig zijn met sparen, de toekomst etc.). Maar alles valt in het niet bij het vooruitzicht moeder te worden
Ik denk zelf dat reizen bij ons op een lager pitje komt te staan, maar dat is niet erg. Nu zijn we toch al geen doorgewinterde reizigers, het ene jaar doen we wat duurder ( en soms wat verder) en het jaar erop goedkoper en dichterbij.
Die verre reizen komen wel weer als kinderen ouder zijn en welicht dan nog niet. Dat zie ik ook bij mijn ouders, al denk ik wel dat wanneer vader besluit dat het wel goed is, ze een camper kopen en door Europa trekken. En eindelijk die reis naar Nieuw Zeeland en Canada gaan maken.
En dan nog.. Ook zonder dat reizen kun je prima gelukkig zijn.
Ik kan nu al uitkijken naar 2 weken burgerlijk op de camping zitten met man in Frankrijk ( wat we doen deze zomer, over 3 maand zitten we er al) en dat zie ik ons ook zeker met kinderen doen.
Volgend jaar denken we aan Ierland ( we zijn UK gekkies, man door mij geworden, ik was het altijd al..) mocht ik nog niet (hoog) zwanger of bevallen zijn .
Ik ben heel erg benieuwd hoe ik zal doen met een baby en voedingen..Ik weet niet eens of ik het wel zie zitten om een baby mee te nemen naar verjaardagen, tenzij het natuurlijk van ouders, broers of zussen zijn.. Maar anders lijkt me thuis blijven met kind en de ander naar de verjaardag laten gaan ook een prima oplossing. Dat zie ik veel gebeuren in de familie hier
Met man gaat alles prima, hij ziet er alles mee en het oog zelf is weer redelijk normaal. Wel een beetje rood en het jeukt volgens mij heftig Alleen maar een teken dat het goed heelt!
Gefeliciteerd met het verkochte huis! Heerlijk zeg
Ik denk ook wel eens na over wat ik eigenlijk allemaal nog wil doen ( reizen voornamelijk inderdaad of gewoon eens maanden niet bezig zijn met sparen, de toekomst etc.). Maar alles valt in het niet bij het vooruitzicht moeder te worden
Ik denk zelf dat reizen bij ons op een lager pitje komt te staan, maar dat is niet erg. Nu zijn we toch al geen doorgewinterde reizigers, het ene jaar doen we wat duurder ( en soms wat verder) en het jaar erop goedkoper en dichterbij.
Die verre reizen komen wel weer als kinderen ouder zijn en welicht dan nog niet. Dat zie ik ook bij mijn ouders, al denk ik wel dat wanneer vader besluit dat het wel goed is, ze een camper kopen en door Europa trekken. En eindelijk die reis naar Nieuw Zeeland en Canada gaan maken.
En dan nog.. Ook zonder dat reizen kun je prima gelukkig zijn.
Ik kan nu al uitkijken naar 2 weken burgerlijk op de camping zitten met man in Frankrijk ( wat we doen deze zomer, over 3 maand zitten we er al) en dat zie ik ons ook zeker met kinderen doen.
Volgend jaar denken we aan Ierland ( we zijn UK gekkies, man door mij geworden, ik was het altijd al..) mocht ik nog niet (hoog) zwanger of bevallen zijn .
Ik ben heel erg benieuwd hoe ik zal doen met een baby en voedingen..Ik weet niet eens of ik het wel zie zitten om een baby mee te nemen naar verjaardagen, tenzij het natuurlijk van ouders, broers of zussen zijn.. Maar anders lijkt me thuis blijven met kind en de ander naar de verjaardag laten gaan ook een prima oplossing. Dat zie ik veel gebeuren in de familie hier
donderdag 24 maart 2016 om 11:31
Gefeliciteerd MiAnoo, wat fijn!
Misschien vindt je zus het vermoeiend om de zorg voor haar baby en uitjes/feestjes te combineren en is dit haar excuus om wat eerder weg te vluchten?
Voor mij is het nog 3 maanden, ik ben wel benieuwd naar hoe ik me straks voel zonder hormonen. Mocht het meevallen met mijn menstruatie, dan zou ik na de zwangerschap misschien voor een koperspiraaltje gaan. Maar dat is natuurlijk al helemaal ver weg.
Misschien vindt je zus het vermoeiend om de zorg voor haar baby en uitjes/feestjes te combineren en is dit haar excuus om wat eerder weg te vluchten?
Voor mij is het nog 3 maanden, ik ben wel benieuwd naar hoe ik me straks voel zonder hormonen. Mocht het meevallen met mijn menstruatie, dan zou ik na de zwangerschap misschien voor een koperspiraaltje gaan. Maar dat is natuurlijk al helemaal ver weg.
donderdag 24 maart 2016 om 12:49
Pffffff.
bij ons gaat het helemaal niet goed. sinds anderhalve week continu ruzie om elk klein dingetje het is echt niet leuk meer...
daarbij is mijn libido ook echt onder het vriespunt op het moment
voel me egt zwaar klote, weet echt niet meer of we dit nog wel moeten doen...
sorry dat ik jullie dit meededeel maar wil er ook niemand in mijn omgeving mee opzadelen.
bij ons gaat het helemaal niet goed. sinds anderhalve week continu ruzie om elk klein dingetje het is echt niet leuk meer...
daarbij is mijn libido ook echt onder het vriespunt op het moment
voel me egt zwaar klote, weet echt niet meer of we dit nog wel moeten doen...
sorry dat ik jullie dit meededeel maar wil er ook niemand in mijn omgeving mee opzadelen.
donderdag 24 maart 2016 om 13:01
Wat vervelend Aanoniemous, is het misschien zijn bindingsangst die opspeelt? Dit topic is ook om te praten over de minder leuke dingen, dus voel je niet schuldig naar ons toe. Het is wel belangrijk dat jullie dit oplossen voordat er kinderen komen, en als het continu om kleine dingen gaat, dan is er waarschijnlijk een wat grotere oorzaak voor de spanning.
donderdag 24 maart 2016 om 13:08
Oei Aanoniemous, wat rot voor je. Enig idee wat de oorzaak van deze conflicten is? Onderliggende frustratie, de spanning voor de grote stap,... ?
Hier gaat het ook niet altijd perfect, en dan gaat het vaak om kleine dingetjes. Meestal komt dat dan omdat we op zoek zijn naar een evenwicht tussen tijd voor jezelf, een goede moeder/vader zijn, het huishouden rond krijgen, goed presteren op het werk, tijd maken voor vrienden en familie, .... Soms, als dat evenwicht even zoek is bij mijzelf en mijn partner veel tijd steekt in zijn hobby en zijn sociale contacten, dan irriteert iedere vuile sok naast het bed me.
Zeker nu we over enkele maanden starten voor nummer 3 verwacht ik een grote betrokkenheid van hem, maar voor hem is er nog niets veranderd. Ik wil nu al zien dat hij die extra drukte aankan, dat ik het niet alleen zal moeten doen. Hij wil nu toch even genieten van 'de rust'. Eenmaal dat die onderliggende reden uitgesproken is, zijn we meteen weer een vrolijk koppel omdat we dan elkaar weer begrijpen en begripvoller met elkaar omgaan in plaats van meteen in de verdediging te gaan.
Hier gaat het ook niet altijd perfect, en dan gaat het vaak om kleine dingetjes. Meestal komt dat dan omdat we op zoek zijn naar een evenwicht tussen tijd voor jezelf, een goede moeder/vader zijn, het huishouden rond krijgen, goed presteren op het werk, tijd maken voor vrienden en familie, .... Soms, als dat evenwicht even zoek is bij mijzelf en mijn partner veel tijd steekt in zijn hobby en zijn sociale contacten, dan irriteert iedere vuile sok naast het bed me.
donderdag 24 maart 2016 om 13:12
ik weet het echt niet.
we hebben een lastige start gehad. ik kwam net uit een relatie heb nog een huis met me ex dus dat speelt de hele tijd op de achtergrond.
dat is wel een groot knelpunt. Maar of dat ook is wat het probleem is?
hij geeft ook nooit toe en ziet nooit in wat er gebeurt voordat ik boos word.
hij roept altijd alleen dat ik te snel boos word en dat hij het alleen probeerd goed te maken.
Maar vervolgens wel roepen dat ik een bitch ben en dat ik maar een ander moet zoeken om baby's mee te maken.
en dan 5sec later beweren dat hij het alleen goed probeerd te krijgen.
hij ziet gewoon echt niet wat hij doet zegmaar.
En dan uiteindelijk loopt het zo hoog op. En dan wil ik weg, gaat hij me fiesiek tegenhouden. voor de deur staan me terug op de bank duwen enzo.
en dan word ik zo ontzettend kwaad dat ik ook weleens durf uit te vallen .
dat is nu een aantal keer gebeurt en weet gewoon niet of we het nog terug kunnen draaien en weer normaal kunnen gaan praten.
En dan zijn we nu pas een half jaartje samen
we hebben een lastige start gehad. ik kwam net uit een relatie heb nog een huis met me ex dus dat speelt de hele tijd op de achtergrond.
dat is wel een groot knelpunt. Maar of dat ook is wat het probleem is?
hij geeft ook nooit toe en ziet nooit in wat er gebeurt voordat ik boos word.
hij roept altijd alleen dat ik te snel boos word en dat hij het alleen probeerd goed te maken.
Maar vervolgens wel roepen dat ik een bitch ben en dat ik maar een ander moet zoeken om baby's mee te maken.
en dan 5sec later beweren dat hij het alleen goed probeerd te krijgen.
hij ziet gewoon echt niet wat hij doet zegmaar.
En dan uiteindelijk loopt het zo hoog op. En dan wil ik weg, gaat hij me fiesiek tegenhouden. voor de deur staan me terug op de bank duwen enzo.
en dan word ik zo ontzettend kwaad dat ik ook weleens durf uit te vallen .
dat is nu een aantal keer gebeurt en weet gewoon niet of we het nog terug kunnen draaien en weer normaal kunnen gaan praten.
En dan zijn we nu pas een half jaartje samen
donderdag 24 maart 2016 om 13:22
Phoeh das wel heftig.
Ik denk dat jullie elkaar toch echt wat beter moeten leren kennen ook op deze vlakte.
Als jij zo boos kan worden dat je weg moet gaan is het laatste wat hij moet doen jou tegenhouden.
(Ik zou dan alleen maar kwaader worden)
En andersom zal er dan ook echt wel iets niet kloppen.
Wellicht met iemand praten als jullie er zelf niet uitkomen?
Ik denk dat jullie elkaar toch echt wat beter moeten leren kennen ook op deze vlakte.
Als jij zo boos kan worden dat je weg moet gaan is het laatste wat hij moet doen jou tegenhouden.
(Ik zou dan alleen maar kwaader worden)
En andersom zal er dan ook echt wel iets niet kloppen.
Wellicht met iemand praten als jullie er zelf niet uitkomen?
donderdag 24 maart 2016 om 13:30
@Aanoniemous: Kan je nadien, wanneer de ruzie over is, er rustig met hem over praten?
Worden jullie steeds om dezelfde of soortgelijke zaken boos, of gaat het steeds om verschillende zaken?
Eenmaal je de oorzaak kent, en hier beiden mee aan de slag wil, kan je echt wel samen uit zo'n situatie geraken.
Als jullie steeds opnieuw op dit punt terechtkomen, en geen mogelijkheid zijn om het te veranderen, zou ik eens goed nadenken of ik hier wel mee verder wil. Ik ben gewoon iemand die tijdens die eerste maanden van een relatie van haar hart een steen kan maken en zeer streng kan zijn. Ik investeer niet graag in een relatie die niet past met hoe ik mijn verdere leven zie.
Dat klinkt vrij hard nu ik het hier zo getypt zie staan. Ik heb in mijn directe omgeving al te veel koppels na jaren uit elkaar zien gaan, eenmaal ze al kinderen hadden, en dan om redenen die er altijd al waren.
Ik ben niet perfect, mijn man is niet perfect en onze relatie is dat ook niet dus ik wil je zeker de les niet spellen. Ik heb dat idee gewoon steeds voor ogen gehouden tijdens de beginfase van een relatie omdat ook mijn ouders uiteindelijk na 25 jaar huwelijk gescheiden zijn omwille van verschillen die er al vanaf dag één waren.
Worden jullie steeds om dezelfde of soortgelijke zaken boos, of gaat het steeds om verschillende zaken?
Eenmaal je de oorzaak kent, en hier beiden mee aan de slag wil, kan je echt wel samen uit zo'n situatie geraken.
Als jullie steeds opnieuw op dit punt terechtkomen, en geen mogelijkheid zijn om het te veranderen, zou ik eens goed nadenken of ik hier wel mee verder wil. Ik ben gewoon iemand die tijdens die eerste maanden van een relatie van haar hart een steen kan maken en zeer streng kan zijn. Ik investeer niet graag in een relatie die niet past met hoe ik mijn verdere leven zie.
Dat klinkt vrij hard nu ik het hier zo getypt zie staan. Ik heb in mijn directe omgeving al te veel koppels na jaren uit elkaar zien gaan, eenmaal ze al kinderen hadden, en dan om redenen die er altijd al waren.
Ik ben niet perfect, mijn man is niet perfect en onze relatie is dat ook niet dus ik wil je zeker de les niet spellen. Ik heb dat idee gewoon steeds voor ogen gehouden tijdens de beginfase van een relatie omdat ook mijn ouders uiteindelijk na 25 jaar huwelijk gescheiden zijn omwille van verschillen die er al vanaf dag één waren.
donderdag 24 maart 2016 om 13:43
donderdag 24 maart 2016 om 15:06
jeetje wat heftig Aanoniemous! Denk dat je inderdaad goed na moet denken of je verder wil zo en of je kinderen wil samen. Ook mijn relatie is niet perfect, heeft zo zijn pieken en dalen, vriend en ik zijn heel verschillend en dus moeten we steeds de connectie met elkaar vinden en als we dat niet doen gaat het fout, komen er frustraties en ruzies. We weten dat dat onze uitdaging is en werken daar aan. Mijn punt is: ruzies moeten ergens toe leiden. Leiden tot groei in de relatie. En je moet bereid zijn om samen te werken aan je relatie (liefde is een werkwoord is toch het gezegde?). Dat is heel lastig als hij jou de schuld geeft van jullie ruzie. Maar poeh, wat heftig zeg!
donderdag 24 maart 2016 om 19:39
donderdag 24 maart 2016 om 19:42
Jullie zijn dus nog niet zolang bij elkaar Aanoniemous? Wat een lastige situatie zeg
Mij lijkt het wel iets om aan te werken voordat je de stap neemt om daadwerkelijk proberen zwanger te worden. Zeker als er kinderen in het spel komen/zijn is dit wel een ding zeg maar.
Eens met Sue overigens, hier direct vanaf dag 1 heel duidelijk geweest in hoe ik wil leven, hoe ik de toekomst zie. En iemand die daar anders over denkt of totaal niet denkt over dat soort zaken, was direct afgeserveerd. Man had hetzelfde, ook direct duidelijk in hoe en wat. En natuurlijk wordt e.e.a. in de loop van de tijd wel bijgesteld, maar dezelfde normen, waarden en een zelfde soort toekomst was toch wel een belangrijk iets aan het begin van onze relatie.
Ook eens met Swirls. Uiteindelijk gaat het om de groei die je samen door kan maken.
Een relatie is werken, niet altijd rozengeur en maneschijn en de boog kan niet altijd gespannen staan ( goh, komen mijn geloften toch nog van pas ).
Maar eraan werken, samen groeien, doorgaan ook als het even niet zo lekker loopt, zijn toch wel voorwaarden voor een relatie denk ik.. En de schuld geven aan iemand is dan niet echt een handig ding..
Heel vervelend dit voor je
Eens met Sue overigens, hier direct vanaf dag 1 heel duidelijk geweest in hoe ik wil leven, hoe ik de toekomst zie. En iemand die daar anders over denkt of totaal niet denkt over dat soort zaken, was direct afgeserveerd. Man had hetzelfde, ook direct duidelijk in hoe en wat. En natuurlijk wordt e.e.a. in de loop van de tijd wel bijgesteld, maar dezelfde normen, waarden en een zelfde soort toekomst was toch wel een belangrijk iets aan het begin van onze relatie.
Ook eens met Swirls. Uiteindelijk gaat het om de groei die je samen door kan maken.
Een relatie is werken, niet altijd rozengeur en maneschijn en de boog kan niet altijd gespannen staan ( goh, komen mijn geloften toch nog van pas ).
Maar eraan werken, samen groeien, doorgaan ook als het even niet zo lekker loopt, zijn toch wel voorwaarden voor een relatie denk ik.. En de schuld geven aan iemand is dan niet echt een handig ding..
Heel vervelend dit voor je
donderdag 24 maart 2016 om 20:53
Heh, wat vervelend Aanoniemous!! Dat klinkt als een nare situatie! Ben het wel eens met de andere meiden, het is erg belangrijk op 1 lijn te zitten met de "grote" dingen. En communicatie is natuurlijk alles, zeker in dit soort situaties! Elke relatie heeft natuurlijk zijn dingetjes, dat is normaal. Echter wat jij beschrijft vind ik vrij heftig (zeker al na 6 maanden). Ik denk niet dat je het wilt horen/lezen, maar is het misschien verstandig jullie kinderwens uit te stellen totdat jullie een passende manier van communiceren hebben gevonden die je partner ook daadwerkelijk hanteert tijdens discussies?
Vind het echt heel vervelend voor je!
Vind het echt heel vervelend voor je!
donderdag 24 maart 2016 om 21:02
Wat een gedoe Aanoniemous. En wat de andere meiden ook zeggen, het hoeft niet alleen rozengeur en manenschijn te zijn in dit topic.
Goed dat jullie er later over kunnen praten. Belangrijk is inderdaad te onderzoeken wat de oorzaak is en dat aanpakken.
Relatie is inderdaad hard werken, elkaar leren begrijpen en samen als persoon en koppel groeien.
Hoop dat het iets tijdelijks is en jullie op een gegeven moment weer kunnen richten op het starten van een gezinnetje.
Goed dat jullie er later over kunnen praten. Belangrijk is inderdaad te onderzoeken wat de oorzaak is en dat aanpakken.
Relatie is inderdaad hard werken, elkaar leren begrijpen en samen als persoon en koppel groeien.
Hoop dat het iets tijdelijks is en jullie op een gegeven moment weer kunnen richten op het starten van een gezinnetje.
donderdag 24 maart 2016 om 21:03
Wat een gedoe Aanoniemous. En wat de andere meiden ook zeggen, het hoeft niet alleen rozengeur en manenschijn te zijn in dit topic.
Goed dat jullie er later over kunnen praten. Belangrijk is inderdaad te onderzoeken wat de oorzaak is en dat aanpakken.
Relatie is inderdaad hard werken, elkaar leren begrijpen en samen als persoon en koppel groeien.
Hoop dat het iets tijdelijks is en jullie op een gegeven moment weer kunnen richten op het starten van een gezinnetje.
Goed dat jullie er later over kunnen praten. Belangrijk is inderdaad te onderzoeken wat de oorzaak is en dat aanpakken.
Relatie is inderdaad hard werken, elkaar leren begrijpen en samen als persoon en koppel groeien.
Hoop dat het iets tijdelijks is en jullie op een gegeven moment weer kunnen richten op het starten van een gezinnetje.
donderdag 24 maart 2016 om 21:03
Wat een gedoe Aanoniemous. En wat de andere meiden ook zeggen, het hoeft niet alleen rozengeur en manenschijn te zijn in dit topic.
Goed dat jullie er later over kunnen praten. Belangrijk is inderdaad te onderzoeken wat de oorzaak is en dat aanpakken.
Relatie is inderdaad hard werken, elkaar leren begrijpen en samen als persoon en koppel groeien.
Hoop dat het iets tijdelijks is en jullie op een gegeven moment weer kunnen richten op het starten van een gezinnetje.
Goed dat jullie er later over kunnen praten. Belangrijk is inderdaad te onderzoeken wat de oorzaak is en dat aanpakken.
Relatie is inderdaad hard werken, elkaar leren begrijpen en samen als persoon en koppel groeien.
Hoop dat het iets tijdelijks is en jullie op een gegeven moment weer kunnen richten op het starten van een gezinnetje.