Wat te doen, wat te doen?

Hai,



Ik zit met het een en ander,weet niet precies waar te beginnen maar doe mijn best om het in chronologische volgorde te vertellen..(lang verhaal)



Eerst de feiten:

Ik heb een vriend, in de zin van vriendschappelijke vriend.

Ik ken hem nu ongeveer al 4 jaar, en via hem heb ik mijn eerste vriend leren kennen, waar ik 2 jaar iets mee heb gehad, dit was overigens zijn beste vriend.

In het begin dat ik hem kende was er altijd al een soort van vreemde spanning, we konden aan de ene kant goed met elkaar opschieten, aan de andere kant ook niet (dat werd overigens niet letterlijk geuit).

Tijdens mijn relatie met zijn beste vriend ging ik ook met hem om (ik noem hem in dit geval even H. en mijn ex G.), en daar hing ook altijd een soort van vreemde spanning achter.

Het maakte niet uit met wie ik omging in de vriendenkring van G. maar G. heeft zich nooit goed gevoeld bij de omgang tussen mij en H.

Ik heb na G. een samenwoon relatie gehad van een jaar, waarin ik met beide personen even geen contact heb gehad.

Ongeveer 2 maanden na die relatie stuurde H. ineens een bericht via hyves en zo kwamen we weer in contact met elkaar, ook weer via msn.

Dit ging zo spontaan dat we meteen wat hadden afgesproken en met elkaar in bed zijn beland, een aantal keren.

Op dat moment waren H. en G. nog goed met elkaar bevriend en H. en ik wisten beiden dat G. nog steeds gevoelens voor mij had, en voelde zich achteraf schuldig tegenover G.

Dit vond ik erg begrijpelijk, we hebben het eerlijk aan G. opgebiecht en die seks-relatie is toen ook stopgezet.

Voor een tijdje, want het werd na een tijd toch voortgezet.

Verder zat ik in die periode een beetje in de shit met mijzelf en heeft H. mij wel geholpen met dingen en mij raad gegeven, waar ik veel aan had.

In de tussentijd was de seks-relatie weer even stopgezet en had ik nog wel af en toe contact met H., die kwam ook af en toe langs in mijn nieuwe huisje (in het bijzijn van andere vrienden van ons).

Ik had even geen interesse meer maar chemie is er zeker altijd geweest tussen ons, ook tijdens mijn relatie met G.

Hij is wel altijd degene geweest die mij aansprak op msn of berichtjes stuurde via hyves, maar van afspreken kwam eigenlijk nooit meer iets.



Vanuit een noodsituatie woon ik sinds 2 maanden bij mijn vader en heb ik sinds kort weer contact met H.

Hij had nog een boek van mij, wat ik ooit aan hem uitgeleend had, en we hadden weer erg leuk contact via msn en telefoon.

Dit was natuurlijk een goede smoes om weer eens wat af te spreken, ik heb er bewust voor gekozen om niet bij hem thuis af te spreken.

Nu komt het feit er ook nog bij dat hij sinds een aantal maanden geen contact meer heeft met zijn toenmalige beste vriend G. (die nog steeds gevoelens voor mij heeft).

We zijn vandaag dus even iets wezen drinken in de stad, en op de een of andere manier was het deze keer anders.

Hij was meer zichzelf, we hebben lol gehad, maar ook diepgaande gesprekken met wederzijdse interesse.

Hij was wat speelser en het voelde goed.

Nu is H. een jongen die er goed uit ziet, maar toch niet veel met meisjes omgaat, hij is wat gereserveerd. Een beetje zon type van; als ik voor iemand ga, ga ik voor iemand.

Ik ben zelf iemand met een grote bek maar een klein hartje, voor hem geldt het zelfde, maar vandaag was het anders.

Ik durfde hem niet aan te kijken want ik heb altijd al een zwak voor hem gehad, en dan verdwijnt die grote bek ineens.

Het voelde alsof we dat opzij hadden gezet, het was anders, het voelde zelfs even alsof we iets met elkaar hadden.

Hij gedroeg zich anders, meer op mij gericht en was echt een gentlemen.

Hij leek ook ontzettend blij te zijn dat het goed met me ging, na de dingen die ik heb meegemaakt.





De rest:

Ik heb denk ik altijd al gevoelens voor H. gehad, en hij misschien ook wel voor mij (ik kan het fout hebben).

Die gevoelens heb ik een tijd opzij gezet (bewust) en hij denk ik ook..

Het voelde vandaag zó anders, misschien ook omdat hij geen contact meer heeft met G., en het voelde alsof we een soort van nieuwe start hadden neergezet.

Ik ben heel vaak gekwetst in mijn leven en ben bang om verliefd te worden, maar aan de andere kant denk ik dat ik gewoon al verliefd ben.

Ik heb naast de vriendschap en naast de seks met H. ook wel intieme momenten gehad, van die rust momenten, je kijkt elkaar even aan en.. ja.. weet ik veel.. passie?vriendschap?liefde?

Ik weet in ieder geval wel dat dit nog niet het moment is om mijn gevoelens aan hem te uiten.



Ik weet even niet meer wat mijn punt was, maar toch de vraag: hoe denken jullie hier over? En wat de titel al zegt; wat te doen?



Thanks!

Hahaha.. ja daar hebben jullie helemaal gelijk in..



Tja.. ongeduld..onzekerheid