Overig
alle pijlers
Bedankbriefjes jaren later?
zondag 10 april 2016 om 12:47
Eens kijken wat jullie hiervan denken....
Ik ben nu begin dertig. Als puber had ik een tumultueuze tijd: misbruikt, spijbelen, ruzie met mijn ouders, jarenlang depressief en angstig geweest. Met vlagen ging het goed, soms tijden ging het niet. Inmiddels heb ik wel heel wat bereikt, studies afgemaakt, fantastisch werk, een opleiding en een promotietraject wat bijna afgerond is.
Soms wil ik mensen die mij vroeger geholpen hebben bedanken. Af en toe komen die gedachten weer boven. Verder contact hoef ik niet echt, maar ik zou ze ergens graag willen laten weten dat het goed met mij gaat. Anderzijds schaam ik me dat ik eerder geen contact met ze heb gehad, in sommige gevallen (bv bij een psycholoog) ben ik gewoon niet meer op komen dagen of ooit gezegd dat ik wel zou bellen ofzo maar dat ik dat nooit gedaan heb. omdat ik zaken voor mijn gevoel toen niet netjes afgerond heb, vind ik het raar om te doen
Wat zou jij ervan vinden om als docent, hulpverlener of bv eerdere vrienden van mijn ouders een kaart te krijgen dat iemand nog vaak denkt aan wat ze voor je gedaan hebben en dat het nu goed met degene gaat? Dat kan toch wel of is het erg vreemd?
Ik ben nu begin dertig. Als puber had ik een tumultueuze tijd: misbruikt, spijbelen, ruzie met mijn ouders, jarenlang depressief en angstig geweest. Met vlagen ging het goed, soms tijden ging het niet. Inmiddels heb ik wel heel wat bereikt, studies afgemaakt, fantastisch werk, een opleiding en een promotietraject wat bijna afgerond is.
Soms wil ik mensen die mij vroeger geholpen hebben bedanken. Af en toe komen die gedachten weer boven. Verder contact hoef ik niet echt, maar ik zou ze ergens graag willen laten weten dat het goed met mij gaat. Anderzijds schaam ik me dat ik eerder geen contact met ze heb gehad, in sommige gevallen (bv bij een psycholoog) ben ik gewoon niet meer op komen dagen of ooit gezegd dat ik wel zou bellen ofzo maar dat ik dat nooit gedaan heb. omdat ik zaken voor mijn gevoel toen niet netjes afgerond heb, vind ik het raar om te doen
Wat zou jij ervan vinden om als docent, hulpverlener of bv eerdere vrienden van mijn ouders een kaart te krijgen dat iemand nog vaak denkt aan wat ze voor je gedaan hebben en dat het nu goed met degene gaat? Dat kan toch wel of is het erg vreemd?
zondag 10 april 2016 om 13:34
Ik zou het zelf een beetje vreemd vinden denk ik. Een brief van iemand uit het verleden.... Moet raar zijn en wat moet je er dan mee? Vijftien jaar later? Werk ook in soort van hulpverlening maar geen kaarten enzo ontvangen voor zoiets. Die beroepskeuze maakt het ook nog wat vreemder vind ik.
Ach, ik vind het gewoon moeilijk en het houdt me meer bezig dan ik toe wil geven..... Brengt voor mij ook weer hoop terug.
Ach, ik vind het gewoon moeilijk en het houdt me meer bezig dan ik toe wil geven..... Brengt voor mij ook weer hoop terug.
zondag 10 april 2016 om 13:38
Ik werk met jongeren, allemaal met onwijze problemen. Bij bijna allemaal vraag ik me af of het ooit nog goed gekomen en of dat wat ik doe nog enigszins verschil uit zal maken. Van de meesten hoor ik dat ze rot terecht zijn gekomen.
Ik zou het zo onwijs leuk vinden om een briefje, kaartje, mailtje oid te krijgen van een leerling om te horen dat ik iig bij één iemand wat heb kunnen toevoegen aan het leven.
Dat is namelijk waar ik het voor doe, hopen dat ik verschil maak
Dus zo'n briefje zou een prachtig compliment zijn, als is het 25 jaar later.
Ik zou het zo onwijs leuk vinden om een briefje, kaartje, mailtje oid te krijgen van een leerling om te horen dat ik iig bij één iemand wat heb kunnen toevoegen aan het leven.
Dat is namelijk waar ik het voor doe, hopen dat ik verschil maak
Dus zo'n briefje zou een prachtig compliment zijn, als is het 25 jaar later.
zondag 10 april 2016 om 13:45
Ik vind het werkelijk fantastisch om (al is het maar viavia) te horen dat het goed gaat met iemand waar ik in het verleden bij ben betrokken. Dat gun ik iedereen, en m'n eigen (ex)cliënten nog wel het meest.
Een kaart met een bedankje erbij zou ik geen woorden voor hebben. Mooier bestaat niet. Doen dus.
Een kaart met een bedankje erbij zou ik geen woorden voor hebben. Mooier bestaat niet. Doen dus.
•
zondag 10 april 2016 om 13:47
Helemaal niet vreemd, maar juist mooi. Krijg ook wel eens kaartjes/mailtjes/bezoekjes en dat waardeer ik juist enorm. Het is fijn om te horen (al is het jaren later) dat het goed met iemand gaat. Ik bewaar de berichtjes ook, als ik dan een keer een baaldag heb dan weet ik waar ik het voor doe.
En naast het feit dat het voor de ontvanger leuk is om iets te horen, is het voor jezelf ook een mooie manier om dingen af te sluiten.
En naast het feit dat het voor de ontvanger leuk is om iets te horen, is het voor jezelf ook een mooie manier om dingen af te sluiten.
zondag 10 april 2016 om 13:47
quote:Foodsandbeats schreef op 10 april 2016 @ 13:34:
Ik zou het zelf een beetje vreemd vinden denk ik. Een brief van iemand uit het verleden.... Moet raar zijn en wat moet je er dan mee? Vijftien jaar later? Werk ook in soort van hulpverlening maar geen kaarten enzo ontvangen voor zoiets. Die beroepskeuze maakt het ook nog wat vreemder vind ik.
Ach, ik vind het gewoon moeilijk en het houdt me meer bezig dan ik toe wil geven..... Brengt voor mij ook weer hoop terug.
IK ben een docent en ik zou vereerd en trots zijn om zo'n brief te ontvangen. Het zou mij een gevoel geven dat ik er toe doe als docent en het blijkbaar soms toch goed doe. Als docent twijfel ik daar weleens aan.
Dus ik zou zeggen: doen!
Ik zou het zelf een beetje vreemd vinden denk ik. Een brief van iemand uit het verleden.... Moet raar zijn en wat moet je er dan mee? Vijftien jaar later? Werk ook in soort van hulpverlening maar geen kaarten enzo ontvangen voor zoiets. Die beroepskeuze maakt het ook nog wat vreemder vind ik.
Ach, ik vind het gewoon moeilijk en het houdt me meer bezig dan ik toe wil geven..... Brengt voor mij ook weer hoop terug.
IK ben een docent en ik zou vereerd en trots zijn om zo'n brief te ontvangen. Het zou mij een gevoel geven dat ik er toe doe als docent en het blijkbaar soms toch goed doe. Als docent twijfel ik daar weleens aan.
Dus ik zou zeggen: doen!
zondag 10 april 2016 om 13:54
Kan zeker dienen als een afronding voor jezelf, hoofdstukken die je toen hebt opengelaten sluit je hier wellicht vooralsnog mee af.
Echter raak je bij (sommige van die) mensen mogelijk ook weer een gevoelige snaar en als die dan geen gelegenheid van je krijgen om met jou in contact te komen, lijkt het me als eenrichtingsverkeer juist weer geen succes, want die mensen hebben op hun beurt misschien dan juist wel behoefte aan (kortstondig) contact met jou, terwijl anderen er misschien juist helemaal niet meer op zitten te wachten, moeilijk.
Toch zou ik het doen en dan de reacties een beetje afwachten, je maakt immers toch iets los bij die mensen, wel zo eerlijk toch?
Echter raak je bij (sommige van die) mensen mogelijk ook weer een gevoelige snaar en als die dan geen gelegenheid van je krijgen om met jou in contact te komen, lijkt het me als eenrichtingsverkeer juist weer geen succes, want die mensen hebben op hun beurt misschien dan juist wel behoefte aan (kortstondig) contact met jou, terwijl anderen er misschien juist helemaal niet meer op zitten te wachten, moeilijk.
Toch zou ik het doen en dan de reacties een beetje afwachten, je maakt immers toch iets los bij die mensen, wel zo eerlijk toch?
zondag 10 april 2016 om 13:56
quote:Foodsandbeats schreef op 10 april 2016 @ 13:34:
Ik zou het zelf een beetje vreemd vinden denk ik. Een brief van iemand uit het verleden.... Moet raar zijn en wat moet je er dan mee? Vijftien jaar later? Werk ook in soort van hulpverlening maar geen kaarten enzo ontvangen voor zoiets. Die beroepskeuze maakt het ook nog wat vreemder vind ik.
Ach, ik vind het gewoon moeilijk en het houdt me meer bezig dan ik toe wil geven..... Brengt voor mij ook weer hoop terug.Begrijp ik dat je zelf in een soort van hulpverlening hebt gewerkt, maar ooit ook hulpverlening hebt ontvangen? Wat vind je moeilijk aan het krijgen of geven van een bedankje?
Ik zou het zelf een beetje vreemd vinden denk ik. Een brief van iemand uit het verleden.... Moet raar zijn en wat moet je er dan mee? Vijftien jaar later? Werk ook in soort van hulpverlening maar geen kaarten enzo ontvangen voor zoiets. Die beroepskeuze maakt het ook nog wat vreemder vind ik.
Ach, ik vind het gewoon moeilijk en het houdt me meer bezig dan ik toe wil geven..... Brengt voor mij ook weer hoop terug.Begrijp ik dat je zelf in een soort van hulpverlening hebt gewerkt, maar ooit ook hulpverlening hebt ontvangen? Wat vind je moeilijk aan het krijgen of geven van een bedankje?
zondag 10 april 2016 om 13:57
quote:Websurfer1974 schreef op 10 april 2016 @ 13:54:
Kan zeker dienen als een afronding voor jezelf, hoofdstukken die je toen hebt opengelaten sluit je hier wellicht vooralsnog mee af.
Echter raak je bij (sommige van) die mensen mogelijk ook weer een gevoelige snaar en als die dan geen gelegenheid van je krijgen om met jou in contact te komen, lijkt het me als eenrichtingsverkeer juist weer geen succes, want die mensen hebben op hun beurt misschien dan juist wel behoefte aan (kortstondig) contact met jou, terwijl anderen er misschien juist helemaal niet meer op zitten te wachten, moeilijk.
Toch zou ik het doen en dan de reacties een beetje afwachten, je maakt immers toch iets los bij die mensen, wel zo eerlijk toch?Nee, daar zou ik nou echt alle begrip voor hebben. En ik kan me geen collega voorstellen die daar moeite mee zou hebben. Horen dat het goed met iemand gaat is gewoon ontzettend fijn. Daar hoeft geen follow up aan vast te zitten.
Kan zeker dienen als een afronding voor jezelf, hoofdstukken die je toen hebt opengelaten sluit je hier wellicht vooralsnog mee af.
Echter raak je bij (sommige van) die mensen mogelijk ook weer een gevoelige snaar en als die dan geen gelegenheid van je krijgen om met jou in contact te komen, lijkt het me als eenrichtingsverkeer juist weer geen succes, want die mensen hebben op hun beurt misschien dan juist wel behoefte aan (kortstondig) contact met jou, terwijl anderen er misschien juist helemaal niet meer op zitten te wachten, moeilijk.
Toch zou ik het doen en dan de reacties een beetje afwachten, je maakt immers toch iets los bij die mensen, wel zo eerlijk toch?Nee, daar zou ik nou echt alle begrip voor hebben. En ik kan me geen collega voorstellen die daar moeite mee zou hebben. Horen dat het goed met iemand gaat is gewoon ontzettend fijn. Daar hoeft geen follow up aan vast te zitten.
zondag 10 april 2016 om 13:57
zondag 10 april 2016 om 14:00
quote:Moiren_ schreef op 10 april 2016 @ 13:57:
[...]
Nee, daar zou ik nou echt alle begrip voor hebben. En ik kan me geen collega voorstellen die daar moeite mee zou hebben. Horen dat het goed met iemand gaat is gewoon ontzettend fijn. Daar hoeft geen follow up aan vast te zitten.Idem. Sterker nog, ik ken niemand van mijn collega's die behoefte zou hebben aan verder contact, maar het wèl leuk vinden om te horen dat ze wat hebben bijgedragen. Juist helemaal prima, om niet te "moeten" reageren.
[...]
Nee, daar zou ik nou echt alle begrip voor hebben. En ik kan me geen collega voorstellen die daar moeite mee zou hebben. Horen dat het goed met iemand gaat is gewoon ontzettend fijn. Daar hoeft geen follow up aan vast te zitten.Idem. Sterker nog, ik ken niemand van mijn collega's die behoefte zou hebben aan verder contact, maar het wèl leuk vinden om te horen dat ze wat hebben bijgedragen. Juist helemaal prima, om niet te "moeten" reageren.
En sneller dan de wind, dit was ik voor...reken er goed op.
zondag 10 april 2016 om 14:09
Wij krijgen soms wel eens oud-leerlingen op bezoek die komen vertellen hoe het ze nu vergaat. En meestal zijn dat niet de meest makkelijke leerlingen geweest. Net die leerlingen waar je je echt zorgen om hebt gemaakt. Erg fijn om te zien dat het ze nu goed gaat. Dus ik zeg: doen!
De term: "help" in caps-lock als topic-titel is over het algemeen omgekeerd evenredig aan de ernst van het betreffende probleem.
zondag 10 april 2016 om 14:10
quote:Foodsandbeats schreef op 10 april 2016 @ 13:34:
Ik zou het zelf een beetje vreemd vinden denk ik. Een brief van iemand uit het verleden.... Moet raar zijn en wat moet je er dan mee? Vijftien jaar later? Werk ook in soort van hulpverlening maar geen kaarten enzo ontvangen voor zoiets. Die beroepskeuze maakt het ook nog wat vreemder vind ik.
Ach, ik vind het gewoon moeilijk en het houdt me meer bezig dan ik toe wil geven..... Brengt voor mij ook weer hoop terug.Wat vind je precies moeilijk dan? Ik snap dat het vast niet leuk is om herinnerd te worden aan minder goede tijden, maar echt ie-de-reen hier roept dat ze het een geweldig idee vinden (ik ook overigens). Wat weerhoudt je dan nog?
Ik zou het zelf een beetje vreemd vinden denk ik. Een brief van iemand uit het verleden.... Moet raar zijn en wat moet je er dan mee? Vijftien jaar later? Werk ook in soort van hulpverlening maar geen kaarten enzo ontvangen voor zoiets. Die beroepskeuze maakt het ook nog wat vreemder vind ik.
Ach, ik vind het gewoon moeilijk en het houdt me meer bezig dan ik toe wil geven..... Brengt voor mij ook weer hoop terug.Wat vind je precies moeilijk dan? Ik snap dat het vast niet leuk is om herinnerd te worden aan minder goede tijden, maar echt ie-de-reen hier roept dat ze het een geweldig idee vinden (ik ook overigens). Wat weerhoudt je dan nog?
zondag 10 april 2016 om 15:09
quote:koko67 schreef op 10 april 2016 @ 13:47:
[...]
IK ben een docent en ik zou vereerd en trots zijn om zo'n brief te ontvangen. Het zou mij een gevoel geven dat ik er toe doe als docent en het blijkbaar soms toch goed doe. Als docent twijfel ik daar weleens aan.
Dus ik zou zeggen: doen!Dit precies. Dus ik zeg ook doen! Ik zou het heel fijn vinden om zo'n kaart of brief te krijgen.
[...]
IK ben een docent en ik zou vereerd en trots zijn om zo'n brief te ontvangen. Het zou mij een gevoel geven dat ik er toe doe als docent en het blijkbaar soms toch goed doe. Als docent twijfel ik daar weleens aan.
Dus ik zou zeggen: doen!Dit precies. Dus ik zeg ook doen! Ik zou het heel fijn vinden om zo'n kaart of brief te krijgen.
zondag 10 april 2016 om 17:13
quote:Moiren_ schreef op 10 april 2016 @ 13:57:
[...]
Nee, daar zou ik nou echt alle begrip voor hebben. En ik kan me geen collega voorstellen die daar moeite mee zou hebben. Horen dat het goed met iemand gaat is gewoon ontzettend fijn. Daar hoeft geen follow up aan vast te zitten.Eens. Het gaat niet om mij, maar om die ander. Daarvoor heb ik verder niks nodig. Horen dat het goed gaat is al zat!
[...]
Nee, daar zou ik nou echt alle begrip voor hebben. En ik kan me geen collega voorstellen die daar moeite mee zou hebben. Horen dat het goed met iemand gaat is gewoon ontzettend fijn. Daar hoeft geen follow up aan vast te zitten.Eens. Het gaat niet om mij, maar om die ander. Daarvoor heb ik verder niks nodig. Horen dat het goed gaat is al zat!
•