Relaties
alle pijlers
Partner biecht op...
maandag 18 april 2016 om 15:01
Even een nieuwe nick aangemaakt.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
Gisteren kreeg ik schokkend nieuws.
Mijn man was opvallend stil, ik vroeg wat er was, hij wilde boven met me praten.
(De kinderen waren beneden, 2 jongens, puberleeftijd)
Veel schuldbewust slikken, geprevel, maar het hoge woord kwam eruit.
Hij biechtte op dat hij wrs genitale wratten had. Hij ging ermee naar de dokter. De kans bestond dat ik het ook had. Hij was in december naar de hoeren geweest, handwerk met pijpen, weliswaar met condooms, maar hij had al gegoogled en genitale wratten konden ook doorgegeven worden buiten de randen van het condoom. Mss via haar handen of besmet met een vieze handdoek.
Hij blijkt in de afgelopen 10 jaar totaal 4x naar de hoeren geweest te zijn, waarvan altijd met condoom, 1x geneukt, rest pijpen/handwerk. *EDIT: Inmiddels heeft hij opgebiecht dat het om ongeveer 25x gaat.* Daarnaast is hij elke keer voorafgaand aan zo'n bezoekje een keer of 4 a 5 er gaan 'kijken', in die wijk waar de prostituees zitten. Voorpret. Ofzoiets.
Ik ben ongelooflijk in de war. We zijn al 20 jaar bij elkaar. We hadden -zo dacht ik- een prima relatie, een goed sex leven, (min. 1x p wk, en altijd bevredigend). En, dit vind ik het ergste, we hadden (dacht ik) altijd een open relatie waarin alles bespreekbaar was.
Nu ineens is alles veranderd.
Hij liegt dus al zeker 10 jaar.
Is niet trouw.
Hoe kun je dit jarenlang vóór je houden? Terwijl we intieme gesprekken hadden over geheime fantasieën, heb het hem wel eens speels gevraagd; zou je niet eens naar een parenavond willen? Of een prostituee? Lijkt je dat spannend? Maar dan zoende hij me innig, en zweerde dat ik de enige voor hem was, hij zou het niet eens KUNNEN met een ander...
Ik voel me zo'n SUKKEL dat ik het geloofde. Schaam me...
Voel me eenzaam, met dit geheim. Ik kan/wil er met niemand over praten. Weet ook niet hoe ik nu verder moet. Hij vroeg me huilend of ik het wel goed vond dat hij naast me sliep, gisteravond. En ik zei verbaasd van 'ja, natuurlijk, waar moet je anders slapen?'
Verdoofd.
Ik heb geen passende emoties, kan het niet overzien. Weet niet of ik boos ben, verdrietig, of wat dan ook. Ik heb hem ook gezegd dat ik niet weet wat ik ermee moet. Dat het tijd nodig heeft.
Hoe kan ik hem nog ooit vertrouwen?
Hoe kan ik ooit nog sex met hem hebben? Ik walg als ik nu aan zijn lichaam denk.
Het was geen eenmalig slippertje, in een dronken bui.
Hij heeft dus de afgelopen 10 jaar zeker 25x daar rondgelopen, zijn fantasie gevoed, tot hij aan zijn lust toegaf. Daarna voelde hij zich schuldig en vies, zegt hij, en was 'de behoefte' weer een tijd weg.
Pffff. Wat moet ik hiermee?
Door op dit forum te schrijven, hoop ik het wat beter te kunnen plaatsen. Van me af te kunnen schrijven. Mss dat ik dan ontdek wat ik voel, vind, denk. Ben benieuwd naar de mening van anderen. Want IK weet het ff niet.
dinsdag 26 april 2016 om 17:47
quote:Gebruna schreef op 26 april 2016 @ 17:23:
[...]
Mooie post.
Het lijkt mij ook dat TO het op een gegeven moment helemaal niet interessant meer vindt of er nu sprake was van 25 of van 35 DVP's, en die ranzige details mag hij ook achterwege laten. Conclusie: het is gewoon erg, ergerlijk, walgelijk, etc.
Het is de arrogante en treiterige houding die hij nu aanneemt die haar nu waarschijnlijk het meest ergert.
Maar juist daardoor zal zij, vanwege haar drang om te onderzoeken (dus niet zozeer om het aantal DVP's na te kunnen tellen) gedreven zijn om het gedrag van haar man in het verleden te onderzoeken - en wellicht voor verrassende conclusies komen te staan.
Dan zal misschien blijken dat de kat slechts een pyrrusoverwinning op de muis behaalde.....
Precies, en aangezien de man van TO uiteraard ook heus wel weet hoe zij in elkaar steekt, is het natuurlijk oliedom van hem om de 'strategie' te volgen die hij nu volgt. Maar goed, dat illustreert mi wederom zijn zelfgerichtheid en (bijpassend) korte termijn denken.
De grond is net onder de voeten van TO weggeslagen, dus logisch dat ze zich nu nog zwak, kwetsbaar, onzeker voelt, zoekende is etc, maar vroeg of laat (en ik vermoed eerder vroeg dan laat) zal het tij keren....
[...]
Mooie post.
Het lijkt mij ook dat TO het op een gegeven moment helemaal niet interessant meer vindt of er nu sprake was van 25 of van 35 DVP's, en die ranzige details mag hij ook achterwege laten. Conclusie: het is gewoon erg, ergerlijk, walgelijk, etc.
Het is de arrogante en treiterige houding die hij nu aanneemt die haar nu waarschijnlijk het meest ergert.
Maar juist daardoor zal zij, vanwege haar drang om te onderzoeken (dus niet zozeer om het aantal DVP's na te kunnen tellen) gedreven zijn om het gedrag van haar man in het verleden te onderzoeken - en wellicht voor verrassende conclusies komen te staan.
Dan zal misschien blijken dat de kat slechts een pyrrusoverwinning op de muis behaalde.....
Precies, en aangezien de man van TO uiteraard ook heus wel weet hoe zij in elkaar steekt, is het natuurlijk oliedom van hem om de 'strategie' te volgen die hij nu volgt. Maar goed, dat illustreert mi wederom zijn zelfgerichtheid en (bijpassend) korte termijn denken.
De grond is net onder de voeten van TO weggeslagen, dus logisch dat ze zich nu nog zwak, kwetsbaar, onzeker voelt, zoekende is etc, maar vroeg of laat (en ik vermoed eerder vroeg dan laat) zal het tij keren....
dinsdag 26 april 2016 om 17:54
quote:Rocinante schreef op 26 april 2016 @ 17:13:
[...]
Ik lees vooral moreel oordeel, dat ik begrijp en terecht vind. Maar geen zakelijk, van oordeel ontdaan, inschatting van de werkelijkheid.
Ik gun TO van harte dat je gelijk hebt maar ik geloof er niets van.Wat is jouw inschatting dan? Dat TO zich de rest van haar leven zal onderwerpen aan de 'all beauty must die' houding van haar man?
[...]
Ik lees vooral moreel oordeel, dat ik begrijp en terecht vind. Maar geen zakelijk, van oordeel ontdaan, inschatting van de werkelijkheid.
Ik gun TO van harte dat je gelijk hebt maar ik geloof er niets van.Wat is jouw inschatting dan? Dat TO zich de rest van haar leven zal onderwerpen aan de 'all beauty must die' houding van haar man?
dinsdag 26 april 2016 om 18:11
Ik denk niet dat zo'n man spelletjes aan het spelen is zoals hier vaak wordt benoemd, of manipuleert.
Hij stapt toch niet in een huwelijk, krijgt kinderen, met als doel dat te vernielen voor zichzelf.
Leuk spel.. Ik denk dat die man ook de beste intenties had, ondanks dat hij wist van zijn verslaving. Hij heeft zichzelf ook in een vreselijke hoek gedreven. Staat op het punt zijn vrouw te verliezen en wie weet ook zijn kinderen als dit ooit uitkomt.
Ik denk dat hij nooit over die gevolgen heeft na willen denken, het weg heeft gedrukt en steeds voor de korte termijn bevrediging ging.
Hij wordt door sommigen neergezet als een psychopaat.
Wat hij heeft gedaan is vreselijk, naar, walgelijk, absoluut! Alleen door hem zo neer te zetten als mega manipulator, spelletjes speler etc, dan is het een man die dit doelbewust voor ogen had.
Daar geloof ik niet in als ik hun huwelijk las. Liefdevol, met respect naar elkaar en een fijne verbintenis. Tenminste dat is wat TO heeft geschetst, zo was het voor haar. En die beleving was 20 jaar zo. Ik denk ook voor hem.
Dat hij alles kon kwijtraken wat hem lief is, dat wist hij ook, alleen wilde hij dat waarschijnlijk echt niet weten. De verslaving is groter dan hemzelf.
En dat hij het nu vreselijk onhandig aanpakt wederom, heeft mijns inziens niks te maken met manipulatie en spelletjes. Hij probeert zichzelf een houding te geven om de boel te sussen? Niet weten hoe hij met het intense verdriet van zijn vrouw moet omgaan, wat hij heeft veroorzaakt.
Vergeet niet dat hij alles kan verliezen ook. Dat zijn wereld evengoed op kop ligt.
En niet dat ik begrip wil/kan opbrengen voor wat hij doet. Alleen denk ik dat TO tekort gedaan wordt om hem nu als manipulator/spelletjes speler weg te zetten. Dan is haar huwelijk ineens een leugen. Ik denk persoonlijk niet dat dat zo is.
Ze zijn elkaar nu kwijt in beleving, hij reageert op zijn manier en denkt dat dat waarschijnlijk het beste is, zij op de hare.
TO zoek alsjeblieft professionele hulp hierbij. De uitkomst van jullie huwelijk loslaten, eerst dit trauma voor jezelf verwerken. Met hem samen om hem te kunnen begrijpen en hij jou gevoelens serieus kan nemen. En misschien voor jezelf alleen. Kan je daarna beslissen wat het beste is voor jou.
En ik ben het eens met wat geschreven wordt, dat het tijd wordt om naar jezelf te kijken. Wat gebeurt er nu met jou. Probeer hem begrijpen voor nu even los te laten. Keer naar binnen, wees lief voor jezelf.
Hij stapt toch niet in een huwelijk, krijgt kinderen, met als doel dat te vernielen voor zichzelf.
Leuk spel.. Ik denk dat die man ook de beste intenties had, ondanks dat hij wist van zijn verslaving. Hij heeft zichzelf ook in een vreselijke hoek gedreven. Staat op het punt zijn vrouw te verliezen en wie weet ook zijn kinderen als dit ooit uitkomt.
Ik denk dat hij nooit over die gevolgen heeft na willen denken, het weg heeft gedrukt en steeds voor de korte termijn bevrediging ging.
Hij wordt door sommigen neergezet als een psychopaat.
Wat hij heeft gedaan is vreselijk, naar, walgelijk, absoluut! Alleen door hem zo neer te zetten als mega manipulator, spelletjes speler etc, dan is het een man die dit doelbewust voor ogen had.
Daar geloof ik niet in als ik hun huwelijk las. Liefdevol, met respect naar elkaar en een fijne verbintenis. Tenminste dat is wat TO heeft geschetst, zo was het voor haar. En die beleving was 20 jaar zo. Ik denk ook voor hem.
Dat hij alles kon kwijtraken wat hem lief is, dat wist hij ook, alleen wilde hij dat waarschijnlijk echt niet weten. De verslaving is groter dan hemzelf.
En dat hij het nu vreselijk onhandig aanpakt wederom, heeft mijns inziens niks te maken met manipulatie en spelletjes. Hij probeert zichzelf een houding te geven om de boel te sussen? Niet weten hoe hij met het intense verdriet van zijn vrouw moet omgaan, wat hij heeft veroorzaakt.
Vergeet niet dat hij alles kan verliezen ook. Dat zijn wereld evengoed op kop ligt.
En niet dat ik begrip wil/kan opbrengen voor wat hij doet. Alleen denk ik dat TO tekort gedaan wordt om hem nu als manipulator/spelletjes speler weg te zetten. Dan is haar huwelijk ineens een leugen. Ik denk persoonlijk niet dat dat zo is.
Ze zijn elkaar nu kwijt in beleving, hij reageert op zijn manier en denkt dat dat waarschijnlijk het beste is, zij op de hare.
TO zoek alsjeblieft professionele hulp hierbij. De uitkomst van jullie huwelijk loslaten, eerst dit trauma voor jezelf verwerken. Met hem samen om hem te kunnen begrijpen en hij jou gevoelens serieus kan nemen. En misschien voor jezelf alleen. Kan je daarna beslissen wat het beste is voor jou.
En ik ben het eens met wat geschreven wordt, dat het tijd wordt om naar jezelf te kijken. Wat gebeurt er nu met jou. Probeer hem begrijpen voor nu even los te laten. Keer naar binnen, wees lief voor jezelf.
dinsdag 26 april 2016 om 18:22
quote:Eva- schreef op 26 april 2016 @ 18:11:
Ik denk niet dat zo'n man spelletjes aan het spelen is zoals hier vaak wordt benoemd, of manipuleert.
Hij stapt toch niet in een huwelijk, krijgt kinderen, met als doel dat te vernielen voor zichzelf.
Leuk spel.. Ik denk dat die man ook de beste intenties had, ondanks dat hij wist van zijn verslaving. Hij heeft zichzelf ook in een vreselijke hoek gedreven. Staat op het punt zijn vrouw te verliezen en wie weet ook zijn kinderen als dit ooit uitkomt.
Ik denk dat hij nooit over die gevolgen heeft na willen denken, het weg heeft gedrukt en steeds voor de korte termijn bevrediging ging.
Hij wordt door sommigen neergezet als een psychopaat.
Wat hij heeft gedaan is vreselijk, naar, walgelijk, absoluut! Alleen door hem zo neer te zetten als mega manipulator, spelletjes speler etc, dan is het een man die dit doelbewust voor ogen had.
Daar geloof ik niet in als ik hun huwelijk las. Liefdevol, met respect naar elkaar en een fijne verbintenis. Tenminste dat is wat TO heeft geschetst, zo was het voor haar. En die beleving was 20 jaar zo. Ik denk ook voor hem.
Dat hij alles kon kwijtraken wat hem lief is, dat wist hij ook, alleen wilde hij dat waarschijnlijk echt niet weten. De verslaving is groter dan hemzelf.
En dat hij het nu vreselijk onhandig aanpakt wederom, heeft mijns inziens niks te maken met manipulatie en spelletjes. Hij probeert zichzelf een houding te geven om de boel te sussen? Niet weten hoe hij met het intense verdriet van zijn vrouw moet omgaan, wat hij heeft veroorzaakt.
Vergeet niet dat hij alles kan verliezen ook. Dat zijn wereld evengoed op kop ligt.
En niet dat ik begrip wil/kan opbrengen voor wat hij doet. Alleen denk ik dat TO tekort gedaan wordt om hem nu als manipulator/spelletjes speler weg te zetten. Dan is haar huwelijk ineens een leugen. Ik denk persoonlijk niet dat dat zo is.
Ze zijn elkaar nu kwijt in beleving, hij reageert op zijn manier en denkt dat dat waarschijnlijk het beste is, zij op de hare.
TO zoek alsjeblieft professionele hulp hierbij. De uitkomst van jullie huwelijk loslaten, eerst dit trauma voor jezelf verwerken. Met hem samen om hem te kunnen begrijpen en hij jou gevoelens serieus kan nemen. En misschien voor jezelf alleen. Kan je daarna beslissen wat het beste is voor jou.
En ik ben het eens met wat geschreven wordt, dat het tijd wordt om naar jezelf te kijken. Wat gebeurt er nu met jou. Probeer hem begrijpen voor nu even los te laten. Keer naar binnen, wees lief voor jezelf.
Zeker een mooie post, maar nee, gaat bij deze man niet werken.
Wat rocinante zegt, dat mankeert deze man, gewoon in alle simpelheid geen normen en waarden hebbend.
Althans...beduidend minder.
Ligt vaak ten grondslag in opvoeding.
Zo ook bitter weinig empathie.
.
Nogmaals, hij zal dit vaker doen.
En hij heeft meer gedaan.
Ik denk niet dat zo'n man spelletjes aan het spelen is zoals hier vaak wordt benoemd, of manipuleert.
Hij stapt toch niet in een huwelijk, krijgt kinderen, met als doel dat te vernielen voor zichzelf.
Leuk spel.. Ik denk dat die man ook de beste intenties had, ondanks dat hij wist van zijn verslaving. Hij heeft zichzelf ook in een vreselijke hoek gedreven. Staat op het punt zijn vrouw te verliezen en wie weet ook zijn kinderen als dit ooit uitkomt.
Ik denk dat hij nooit over die gevolgen heeft na willen denken, het weg heeft gedrukt en steeds voor de korte termijn bevrediging ging.
Hij wordt door sommigen neergezet als een psychopaat.
Wat hij heeft gedaan is vreselijk, naar, walgelijk, absoluut! Alleen door hem zo neer te zetten als mega manipulator, spelletjes speler etc, dan is het een man die dit doelbewust voor ogen had.
Daar geloof ik niet in als ik hun huwelijk las. Liefdevol, met respect naar elkaar en een fijne verbintenis. Tenminste dat is wat TO heeft geschetst, zo was het voor haar. En die beleving was 20 jaar zo. Ik denk ook voor hem.
Dat hij alles kon kwijtraken wat hem lief is, dat wist hij ook, alleen wilde hij dat waarschijnlijk echt niet weten. De verslaving is groter dan hemzelf.
En dat hij het nu vreselijk onhandig aanpakt wederom, heeft mijns inziens niks te maken met manipulatie en spelletjes. Hij probeert zichzelf een houding te geven om de boel te sussen? Niet weten hoe hij met het intense verdriet van zijn vrouw moet omgaan, wat hij heeft veroorzaakt.
Vergeet niet dat hij alles kan verliezen ook. Dat zijn wereld evengoed op kop ligt.
En niet dat ik begrip wil/kan opbrengen voor wat hij doet. Alleen denk ik dat TO tekort gedaan wordt om hem nu als manipulator/spelletjes speler weg te zetten. Dan is haar huwelijk ineens een leugen. Ik denk persoonlijk niet dat dat zo is.
Ze zijn elkaar nu kwijt in beleving, hij reageert op zijn manier en denkt dat dat waarschijnlijk het beste is, zij op de hare.
TO zoek alsjeblieft professionele hulp hierbij. De uitkomst van jullie huwelijk loslaten, eerst dit trauma voor jezelf verwerken. Met hem samen om hem te kunnen begrijpen en hij jou gevoelens serieus kan nemen. En misschien voor jezelf alleen. Kan je daarna beslissen wat het beste is voor jou.
En ik ben het eens met wat geschreven wordt, dat het tijd wordt om naar jezelf te kijken. Wat gebeurt er nu met jou. Probeer hem begrijpen voor nu even los te laten. Keer naar binnen, wees lief voor jezelf.
Zeker een mooie post, maar nee, gaat bij deze man niet werken.
Wat rocinante zegt, dat mankeert deze man, gewoon in alle simpelheid geen normen en waarden hebbend.
Althans...beduidend minder.
Ligt vaak ten grondslag in opvoeding.
Zo ook bitter weinig empathie.
.
Nogmaals, hij zal dit vaker doen.
En hij heeft meer gedaan.
We are the heroes of our time, but we are dancing with demons in our minds..
dinsdag 26 april 2016 om 18:29
Zoals een hoerenloper hoeren" terugbrengt " tot een object, zo wordt deze vader, zoon, echtgenoot, werknemer, etc. terug gebracht tot " de hoerenloper " en worden hem allerlei karaktertrekken en gedachtes etc. in de schoenen geschoven. Best raar om te doen wat we zelf zo verwerpelijk vinden bij een ander.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 26 april 2016 om 18:44
quote:elle5460 schreef op 26 april 2016 @ 18:22:
[...]
Zeker een mooie post, maar nee, gaat bij deze man niet werken.
Wat rocinante zegt, dat mankeert deze man, gewoon in alle simpelheid geen normen en waarden hebbend.
Althans...beduidend minder.
Ligt vaak ten grondslag in opvoeding.
Zo ook bitter weinig empathie.
.
Nogmaals, hij zal dit vaker doen.
En hij heeft meer gedaan.
Empathisch zijn op een moment als deze is vrijwel onmogelijk in mijn ogen. Hij heeft het leed veroorzaakt, zijn vrouw is intens verdrietig, boos. Het verdriet is bij beide te groots. Dan schiet je in overleving, dan is er geen ruimte meer voor gezond verstand. De emmer zit te vol, om nog gezond na te kunnen denken. Dat zou eerst moeten zakken.
Ik denk daarom ook dat het beter is om even een week zonder elkaar te zijn en geen contact te hebben. Ze zijn elkaar volledig kwijt geraakt en reageren beide nu uit angst: Komt het nog goed? Vinden we elkaar nog terug?
Beide op zoek naar verbintenis, begrip, de veiligheid die ze bij elkaar hebben ervaren, wat nu eigenlijk onmogelijk is.
Een kat in het nauw maakt rare sprongen, er moet ruimte komen voor helder/gezond verstand. Voor zover dat mogelijk is nu. En ik denk dat je die niet gaat krijgen door nu nog verder te gaan met uitpluizen, ruzie maken en nog meer onbegrip te creëren. Een pauze van dit alles om weer tot jezelf te komen, na te denken en met professionele hulp gesprekken te hebben.
Al is het alleen zodat TO haarzelf goed kan helen van deze ervaring.
Het staat allemaal ook even los van haar man, of hij het wel of niet weer zal doen. Of hij wel of geen normen en waarden heeft. Dat kunnen wij helemaal niet beoordelen vind ik. Ik denk dat haar man een goede man was voor TO, ze is niet voor niks 20 jaar samen met hem. Het gaat om TO, wat voor haar nu het beste is. We kunnen niet aan haar huwelijk komen en daar over oordelen.
We weten echt niet hoe hij is, omdat hij een kant heeft die niet te begrijpen valt.
[...]
Zeker een mooie post, maar nee, gaat bij deze man niet werken.
Wat rocinante zegt, dat mankeert deze man, gewoon in alle simpelheid geen normen en waarden hebbend.
Althans...beduidend minder.
Ligt vaak ten grondslag in opvoeding.
Zo ook bitter weinig empathie.
.
Nogmaals, hij zal dit vaker doen.
En hij heeft meer gedaan.
Empathisch zijn op een moment als deze is vrijwel onmogelijk in mijn ogen. Hij heeft het leed veroorzaakt, zijn vrouw is intens verdrietig, boos. Het verdriet is bij beide te groots. Dan schiet je in overleving, dan is er geen ruimte meer voor gezond verstand. De emmer zit te vol, om nog gezond na te kunnen denken. Dat zou eerst moeten zakken.
Ik denk daarom ook dat het beter is om even een week zonder elkaar te zijn en geen contact te hebben. Ze zijn elkaar volledig kwijt geraakt en reageren beide nu uit angst: Komt het nog goed? Vinden we elkaar nog terug?
Beide op zoek naar verbintenis, begrip, de veiligheid die ze bij elkaar hebben ervaren, wat nu eigenlijk onmogelijk is.
Een kat in het nauw maakt rare sprongen, er moet ruimte komen voor helder/gezond verstand. Voor zover dat mogelijk is nu. En ik denk dat je die niet gaat krijgen door nu nog verder te gaan met uitpluizen, ruzie maken en nog meer onbegrip te creëren. Een pauze van dit alles om weer tot jezelf te komen, na te denken en met professionele hulp gesprekken te hebben.
Al is het alleen zodat TO haarzelf goed kan helen van deze ervaring.
Het staat allemaal ook even los van haar man, of hij het wel of niet weer zal doen. Of hij wel of geen normen en waarden heeft. Dat kunnen wij helemaal niet beoordelen vind ik. Ik denk dat haar man een goede man was voor TO, ze is niet voor niks 20 jaar samen met hem. Het gaat om TO, wat voor haar nu het beste is. We kunnen niet aan haar huwelijk komen en daar over oordelen.
We weten echt niet hoe hij is, omdat hij een kant heeft die niet te begrijpen valt.
dinsdag 26 april 2016 om 19:16
Dankjewel allemaal.
Zinnige reacties. Heb ze allemaal gelezen. Kom net v mijn werk, mijn zoon heeft een vriendinnetje meegenomen die hier komt mee-eten, spannend voor hem. Dus daar ju eerst even aandacht voor hebben. Alles gaat gewoon door. Heel raar. Maar ook logisch natuurlijk.
Eva en bgb, fijne reacties. Want ja, ik heb een heftige post geplaatst, ik was erg boos. En nu is dat weer enigszins geluwd. En ziet alles er weer anders uit. Komen er andere kanten,meer nuances naar boven. Ik merk dat de reacties meer en meer in dezelfde richting komen te liggen. En dat is 100% mijn schuld. Ik schrijf vanuit (overigens oprechte ) boosheid over de avond.
Dat is een erg gekleurd verhaal. Met als gevolg dat iedereen hem nu wegzet als psychopaat. En dat is vanuit medeleven naar mij. En dat is logisch. En lief. Maar het vervormt het beeld over hem. Het wordt nu wel echt een 'slechterik'. En alleen - maar. Door de overweldigende steunend reacties die hem veroordelen, merk ik dat ik nu weer -al lezende- het voor hem op wil nemen.
Omdat het niet 'alleen-maar' slecht was. Ons huwelijk. Integendeel. Het was een prima huwelijk.
Dacht ik. Maar ja, hè? Deze nieuwe waarheid is er nu dus ook. Een geheel kan ik er (nog) niet van bakken. Het is onvergeeflijk, niet te bevatten. Maar hij is géén psychopaat.
Dat past gewoon niet.
Zinnige reacties. Heb ze allemaal gelezen. Kom net v mijn werk, mijn zoon heeft een vriendinnetje meegenomen die hier komt mee-eten, spannend voor hem. Dus daar ju eerst even aandacht voor hebben. Alles gaat gewoon door. Heel raar. Maar ook logisch natuurlijk.
Eva en bgb, fijne reacties. Want ja, ik heb een heftige post geplaatst, ik was erg boos. En nu is dat weer enigszins geluwd. En ziet alles er weer anders uit. Komen er andere kanten,meer nuances naar boven. Ik merk dat de reacties meer en meer in dezelfde richting komen te liggen. En dat is 100% mijn schuld. Ik schrijf vanuit (overigens oprechte ) boosheid over de avond.
Dat is een erg gekleurd verhaal. Met als gevolg dat iedereen hem nu wegzet als psychopaat. En dat is vanuit medeleven naar mij. En dat is logisch. En lief. Maar het vervormt het beeld over hem. Het wordt nu wel echt een 'slechterik'. En alleen - maar. Door de overweldigende steunend reacties die hem veroordelen, merk ik dat ik nu weer -al lezende- het voor hem op wil nemen.
Omdat het niet 'alleen-maar' slecht was. Ons huwelijk. Integendeel. Het was een prima huwelijk.
Dacht ik. Maar ja, hè? Deze nieuwe waarheid is er nu dus ook. Een geheel kan ik er (nog) niet van bakken. Het is onvergeeflijk, niet te bevatten. Maar hij is géén psychopaat.
Dat past gewoon niet.
dinsdag 26 april 2016 om 19:22
". Met als gevolg dat iedereen hem nu wegzet als psychopaat. En dat is vanuit medeleven naar mij. En dat is logisch."
Probeer er even nuance in te houden....wie maakt hem uit voor 'psychopaat', lees ik over dat woord heen?
En zo het genoemd wordt: is dat 'iedereen'??
Zat vrouwen die hem zien als iemand die zelf een probleem heeft, dat bij de kern aangepakt kan worden: SAMEN!
Maar als je zo denkt over onze reacties, leest dat we hem ' veroordelen' - ben je onbewust hem weer in bescherming aan het nemen/ aan het verdedigen bovendien. Richt je nu maar op hoe JIJ je voelt bij zijn gedrag.
De meesten van ons zal het uiteindelijk worst wezen hoe je man is, of je bij hem blijft of niet, dus hoe 'veroordelend' sommige (!!) van de reacties naar hem ook zijn, het is voor ons niet zo belangrijk dat we hem in het juiste licht zien, als het blijkbaar voor jou is.
En in dat laatste zit in mijn ogen een aanknopingspunt voor jou: hoezo is dat zo belangrijk voor je? Waarom ben je bezig met hoe wij hem zouden zien ('veroordelen') in plaats van hoe jij je nu voelt, wat je van hem nodig hebt etc. Daarin valt nog een hoop te onderzoeken, denk ik!
Als hij echt iets recht wil zetten, over zichzelf, kan hij hier gaan posten btw
Maar allereerst heeft hij iets recht te zetten naar jou.
Niet jij naar hem, door zijn persoon hier te 'verdedigen'.
Want hoe wij hem zien is niet zo belangrijk toch?
Hoe zie JIJ hem? Hoe doet zijn gedrag je voelen, de afgelopen dagen?
Als je schrijft dat je rust nodig hebt en tijd, hoe wil je dit gaan realiseren voor jezelf?
Probeer er even nuance in te houden....wie maakt hem uit voor 'psychopaat', lees ik over dat woord heen?
En zo het genoemd wordt: is dat 'iedereen'??
Zat vrouwen die hem zien als iemand die zelf een probleem heeft, dat bij de kern aangepakt kan worden: SAMEN!
Maar als je zo denkt over onze reacties, leest dat we hem ' veroordelen' - ben je onbewust hem weer in bescherming aan het nemen/ aan het verdedigen bovendien. Richt je nu maar op hoe JIJ je voelt bij zijn gedrag.
De meesten van ons zal het uiteindelijk worst wezen hoe je man is, of je bij hem blijft of niet, dus hoe 'veroordelend' sommige (!!) van de reacties naar hem ook zijn, het is voor ons niet zo belangrijk dat we hem in het juiste licht zien, als het blijkbaar voor jou is.
En in dat laatste zit in mijn ogen een aanknopingspunt voor jou: hoezo is dat zo belangrijk voor je? Waarom ben je bezig met hoe wij hem zouden zien ('veroordelen') in plaats van hoe jij je nu voelt, wat je van hem nodig hebt etc. Daarin valt nog een hoop te onderzoeken, denk ik!
Als hij echt iets recht wil zetten, over zichzelf, kan hij hier gaan posten btw
Maar allereerst heeft hij iets recht te zetten naar jou.
Niet jij naar hem, door zijn persoon hier te 'verdedigen'.
Want hoe wij hem zien is niet zo belangrijk toch?
Hoe zie JIJ hem? Hoe doet zijn gedrag je voelen, de afgelopen dagen?
Als je schrijft dat je rust nodig hebt en tijd, hoe wil je dit gaan realiseren voor jezelf?
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
dinsdag 26 april 2016 om 19:56
dinsdag 26 april 2016 om 19:57
quote:Vogelaarster schreef op 26 april 2016 @ 17:44:
[...]
En op welke wijze is dit voor jou herkenbaar (schrijf je eerder)? Hoe uit zich dat?
Ik herken dat veel mensen het beschrijven, het is een klassiek thema.
Voor mezelf: ik herken het als een te beheersen drift. Als het goed is uit die zich niet.
[...]
En op welke wijze is dit voor jou herkenbaar (schrijf je eerder)? Hoe uit zich dat?
Ik herken dat veel mensen het beschrijven, het is een klassiek thema.
Voor mezelf: ik herken het als een te beheersen drift. Als het goed is uit die zich niet.
dinsdag 26 april 2016 om 19:59
quote:blijfgewoonbianca schreef op 26 april 2016 @ 18:29:
Zoals een hoerenloper hoeren" terugbrengt " tot een object, zo wordt deze vader, zoon, echtgenoot, werknemer, etc. terug gebracht tot " de hoerenloper " en worden hem allerlei karaktertrekken en gedachtes etc. in de schoenen geschoven. Best raar om te doen wat we zelf zo verwerpelijk vinden bij een ander.niet door mij, ik hoop dat je me dat niet verwijt, want dan ben ik onduidelijk geweest
Zoals een hoerenloper hoeren" terugbrengt " tot een object, zo wordt deze vader, zoon, echtgenoot, werknemer, etc. terug gebracht tot " de hoerenloper " en worden hem allerlei karaktertrekken en gedachtes etc. in de schoenen geschoven. Best raar om te doen wat we zelf zo verwerpelijk vinden bij een ander.niet door mij, ik hoop dat je me dat niet verwijt, want dan ben ik onduidelijk geweest
dinsdag 26 april 2016 om 20:00
quote:Rocinante schreef op 26 april 2016 @ 19:56:
[...]
Kan. Ik denk niet dat iemand daar met zekerheid iets over kan zeggen. Ik geloof dat het allemaal uitingen zijn van iets heel menselijks
Alles is menselijk.
Maar ik vind het wel een totaal ander uitgangspunt; of je iets wilt vernietigen en dan een lollige verslaving zoekt, of dat je door je verslaving dingen vernietigt.
[...]
Kan. Ik denk niet dat iemand daar met zekerheid iets over kan zeggen. Ik geloof dat het allemaal uitingen zijn van iets heel menselijks
Alles is menselijk.
Maar ik vind het wel een totaal ander uitgangspunt; of je iets wilt vernietigen en dan een lollige verslaving zoekt, of dat je door je verslaving dingen vernietigt.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
dinsdag 26 april 2016 om 20:01
dinsdag 26 april 2016 om 20:02
quote:Zeeland1970 schreef op 26 april 2016 @ 19:16:
Dankjewel allemaal.
Zinnige reacties. Heb ze allemaal gelezen. Kom net v mijn werk, mijn zoon heeft een vriendinnetje meegenomen die hier komt mee-eten, spannend voor hem. Dus daar ju eerst even aandacht voor hebben. Alles gaat gewoon door. Heel raar. Maar ook logisch natuurlijk.
Eva en bgb, fijne reacties. Want ja, ik heb een heftige post geplaatst, ik was erg boos. En nu is dat weer enigszins geluwd. En ziet alles er weer anders uit. Komen er andere kanten,meer nuances naar boven. Ik merk dat de reacties meer en meer in dezelfde richting komen te liggen. En dat is 100% mijn schuld. Ik schrijf vanuit (overigens oprechte ) boosheid over de avond.
Dat is een erg gekleurd verhaal. Met als gevolg dat iedereen hem nu wegzet als psychopaat. En dat is vanuit medeleven naar mij. En dat is logisch. En lief. Maar het vervormt het beeld over hem. Het wordt nu wel echt een 'slechterik'. En alleen - maar. Door de overweldigende steunend reacties die hem veroordelen, merk ik dat ik nu weer -al lezende- het voor hem op wil nemen.
Omdat het niet 'alleen-maar' slecht was. Ons huwelijk. Integendeel. Het was een prima huwelijk.
Dacht ik. Maar ja, hè? Deze nieuwe waarheid is er nu dus ook. Een geheel kan ik er (nog) niet van bakken. Het is onvergeeflijk, niet te bevatten. Maar hij is géén psychopaat.
Dat past gewoon niet.
Ik zet hem niet weg als psychopaat en ik zeg niets "uit medeleven". Ik probeer alleen 100% eerlijk te zijn in de hoop dat ik daarmee een perspectief kan belichten.
Maar ik begrijp dat je dat niet wil lezen en dat is prima. Als wat ik schrijf niet helpend is schrijf ik het niet.
Dankjewel allemaal.
Zinnige reacties. Heb ze allemaal gelezen. Kom net v mijn werk, mijn zoon heeft een vriendinnetje meegenomen die hier komt mee-eten, spannend voor hem. Dus daar ju eerst even aandacht voor hebben. Alles gaat gewoon door. Heel raar. Maar ook logisch natuurlijk.
Eva en bgb, fijne reacties. Want ja, ik heb een heftige post geplaatst, ik was erg boos. En nu is dat weer enigszins geluwd. En ziet alles er weer anders uit. Komen er andere kanten,meer nuances naar boven. Ik merk dat de reacties meer en meer in dezelfde richting komen te liggen. En dat is 100% mijn schuld. Ik schrijf vanuit (overigens oprechte ) boosheid over de avond.
Dat is een erg gekleurd verhaal. Met als gevolg dat iedereen hem nu wegzet als psychopaat. En dat is vanuit medeleven naar mij. En dat is logisch. En lief. Maar het vervormt het beeld over hem. Het wordt nu wel echt een 'slechterik'. En alleen - maar. Door de overweldigende steunend reacties die hem veroordelen, merk ik dat ik nu weer -al lezende- het voor hem op wil nemen.
Omdat het niet 'alleen-maar' slecht was. Ons huwelijk. Integendeel. Het was een prima huwelijk.
Dacht ik. Maar ja, hè? Deze nieuwe waarheid is er nu dus ook. Een geheel kan ik er (nog) niet van bakken. Het is onvergeeflijk, niet te bevatten. Maar hij is géén psychopaat.
Dat past gewoon niet.
Ik zet hem niet weg als psychopaat en ik zeg niets "uit medeleven". Ik probeer alleen 100% eerlijk te zijn in de hoop dat ik daarmee een perspectief kan belichten.
Maar ik begrijp dat je dat niet wil lezen en dat is prima. Als wat ik schrijf niet helpend is schrijf ik het niet.
dinsdag 26 april 2016 om 20:06
quote:blijfgewoonbianca schreef op 26 april 2016 @ 20:00:
[...]
Alles is menselijk.
Maar ik vind het wel een totaal ander uitgangspunt; of je iets wilt vernietigen en dan een lollige verslaving zoekt, of dat je door je verslaving dingen vernietigt.
Vind ik ook. En ik heb dit soort (nclusief vrijwel 100% identiek) te vaak gezien om er geen idee over te hebben. Dat idee kan vanzelfsprekend onjuist zijn, maar ik vergis me niet in wat ik zeg: volgens mij ligt de start bij een honger naar macht en vernietiging en niet bij een verslaving.
Maar goed, natuurlijk kan ik er totaal naast zitten
[...]
Alles is menselijk.
Maar ik vind het wel een totaal ander uitgangspunt; of je iets wilt vernietigen en dan een lollige verslaving zoekt, of dat je door je verslaving dingen vernietigt.
Vind ik ook. En ik heb dit soort (nclusief vrijwel 100% identiek) te vaak gezien om er geen idee over te hebben. Dat idee kan vanzelfsprekend onjuist zijn, maar ik vergis me niet in wat ik zeg: volgens mij ligt de start bij een honger naar macht en vernietiging en niet bij een verslaving.
Maar goed, natuurlijk kan ik er totaal naast zitten
dinsdag 26 april 2016 om 20:08
dinsdag 26 april 2016 om 20:19
quote:blijfgewoonbianca schreef op 26 april 2016 @ 20:08:
[...]
Nog niet helemaal. Maar we doen ons best Ik bedoel dat de man van to vanalles is, veel goeds ook. Maar dat iets, wat ik meen te herkennen bij veel mensen/mannen, onvoldoende in bedwang wordt gehouden. Iets van zucht naar macht en vernietiging. En dat hoerenbezoek daar één uiting van is maar niet de enige
[...]
Nog niet helemaal. Maar we doen ons best Ik bedoel dat de man van to vanalles is, veel goeds ook. Maar dat iets, wat ik meen te herkennen bij veel mensen/mannen, onvoldoende in bedwang wordt gehouden. Iets van zucht naar macht en vernietiging. En dat hoerenbezoek daar één uiting van is maar niet de enige
