Psyche
alle pijlers
minderwaardig voelen
woensdag 27 april 2016 om 18:28
Ik heb het idee dat ik niet voldoe aan de norm, in deze maatschappij.
Ik ben 26 jaar. Ik heb geen relatie, geen eigen huis, een werkervaringsplek in plaats van een normale baan. Anderen lijkt het zo makkelijk af te gaan. Ze hebben werk, een huis, een partner, alsof het niets is. Maar op de een of andere manier kost alles mij moeite en komt er nergens wat van terecht. Mijn huis schoon en netjes houden lukt haast niet. Werk volhouden is ook erg moeilijk, ik maak stomme fouten. Van mijn eetstoornis afkomen ook niet. Vriendschappen onderhouden ook niet. Een normale baan vinden niet. Heel vaak zie ik het leven niet meer zitten, daardoor. Dan is er ook nog mijn eetstoornis, waar ik al meer dan tien jaar last van heb.
Andere mensen kijken op mij neer, ze doen meewarig. Vriendinnen, maar ook mensen die ik nauwelijks ken.
Sorry voor dit warrige verhaal.
Ik weet zelf niet goed wat ik ermee moet of hoe ik het kan veranderen. Hoe ik wel aan het ideaalplaatje voldoe. Of is het beter om gelijkgestemden te zoeken?
Ik ben 26 jaar. Ik heb geen relatie, geen eigen huis, een werkervaringsplek in plaats van een normale baan. Anderen lijkt het zo makkelijk af te gaan. Ze hebben werk, een huis, een partner, alsof het niets is. Maar op de een of andere manier kost alles mij moeite en komt er nergens wat van terecht. Mijn huis schoon en netjes houden lukt haast niet. Werk volhouden is ook erg moeilijk, ik maak stomme fouten. Van mijn eetstoornis afkomen ook niet. Vriendschappen onderhouden ook niet. Een normale baan vinden niet. Heel vaak zie ik het leven niet meer zitten, daardoor. Dan is er ook nog mijn eetstoornis, waar ik al meer dan tien jaar last van heb.
Andere mensen kijken op mij neer, ze doen meewarig. Vriendinnen, maar ook mensen die ik nauwelijks ken.
Sorry voor dit warrige verhaal.
Ik weet zelf niet goed wat ik ermee moet of hoe ik het kan veranderen. Hoe ik wel aan het ideaalplaatje voldoe. Of is het beter om gelijkgestemden te zoeken?
woensdag 27 april 2016 om 18:38
Kijk naar wat je wel hebt!
Een werkervaringsplek is ook werk. Beter dan hele dagen thuis hangen met een uitkering toch? Je doet het toch maar mooi!
Je bent 26. Dat is nog hartstikke jong. Ik had op die leeftijd ook nog geen relatie, met die vastigheid was ik ook nog niet echt bezig toen.
Mensen die op je neerkijken, dat zegt iets over hun. Niet over jou!!
Maar je topic komt me heel bekend voor. Ik denk serieus dat het goed voor je zou zijn om hier met iemand over te praten. Kan je naar je huisarts om je door te laten verwijzen?
Een werkervaringsplek is ook werk. Beter dan hele dagen thuis hangen met een uitkering toch? Je doet het toch maar mooi!
Je bent 26. Dat is nog hartstikke jong. Ik had op die leeftijd ook nog geen relatie, met die vastigheid was ik ook nog niet echt bezig toen.
Mensen die op je neerkijken, dat zegt iets over hun. Niet over jou!!
Maar je topic komt me heel bekend voor. Ik denk serieus dat het goed voor je zou zijn om hier met iemand over te praten. Kan je naar je huisarts om je door te laten verwijzen?
Pivot! PIVOT!!!
woensdag 27 april 2016 om 18:38
quote:viva-amber schreef op 27 april 2016 @ 18:32:
Jij hebt jezelf ook niet gemaakt.
Wat bedoel je daarmee, viva-amber?
@rebecca_90: Het gras lijkt altijd groener bij de buren. Maar ís dat ook zo? Concentreer je eens op je eigen gras: Kijk eens naar wat je wel kunt en wat er wel goed gaat. Wat vind je leuk om te doen? Vaak is datgene wat je leuk vindt ook gelinkt aan wat je goed kunt.
En wees eerlijk naar jezelf: heb jij het gevoel dat je meewarig wordt bekeken door anderen of is dat echt zo? En hoe weet je dat?
Jij hebt jezelf ook niet gemaakt.
Wat bedoel je daarmee, viva-amber?
@rebecca_90: Het gras lijkt altijd groener bij de buren. Maar ís dat ook zo? Concentreer je eens op je eigen gras: Kijk eens naar wat je wel kunt en wat er wel goed gaat. Wat vind je leuk om te doen? Vaak is datgene wat je leuk vindt ook gelinkt aan wat je goed kunt.
En wees eerlijk naar jezelf: heb jij het gevoel dat je meewarig wordt bekeken door anderen of is dat echt zo? En hoe weet je dat?
woensdag 27 april 2016 om 18:47
Lieve Rebecca_90, ik lees al een aantal jaren je berichten. En het komt steeds op het zelfde neer. En de laatste tijd zak je weer verder weg. Volgens mij wordt het weer tijd om een afspraak te maken bij een goede therapeut, psycholoog, of psychiater (voor eventueel medicatie aanpassing)
Wat wij ook zeggen, jij voelt je kloten en jij hebt het idee dat je faalt. Maar lieve schat, dat is echt niet zo. En lang niet elke 26 jarige heeft alles voor elkaar. Toen woonde ik ook nog met 2 jongens in een studentenflat, studeerde ik en moest via allerlei baantjes aan een inkomen komen. En zo ken ik nog veel meer mensen.
Pin je niet vast op dat geluk wat om de hoek staat te wachten en waar jij steeds te laat voor bent. Geniet van wat je nu hebt, waardeer wat je doet en wat goed gaat. En probeer je problemen 1 voor 1 aan te pakken. Je leven in 1 keer om gooien, dat kan niemand. Dat lukt niet en dan krijg je weer dat idee dat je gefaald hebt.
Wat wij ook zeggen, jij voelt je kloten en jij hebt het idee dat je faalt. Maar lieve schat, dat is echt niet zo. En lang niet elke 26 jarige heeft alles voor elkaar. Toen woonde ik ook nog met 2 jongens in een studentenflat, studeerde ik en moest via allerlei baantjes aan een inkomen komen. En zo ken ik nog veel meer mensen.
Pin je niet vast op dat geluk wat om de hoek staat te wachten en waar jij steeds te laat voor bent. Geniet van wat je nu hebt, waardeer wat je doet en wat goed gaat. En probeer je problemen 1 voor 1 aan te pakken. Je leven in 1 keer om gooien, dat kan niemand. Dat lukt niet en dan krijg je weer dat idee dat je gefaald hebt.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
woensdag 27 april 2016 om 18:56
Toen ik 26 had leek ik alles te hebben, een baan, een koophuis, 2 vakanties in een jaar, een man, vrienden. Toen was ik 29 en was ik gescheiden, had geen baan meer, geen vrienden en mijn moeder had net een zwaar herseninfarct achter de rug en was compleet van de wereld.
Leeftijd zegt niets over hoe succesvol je moet zijn.
Verder eens met hamerhaai, ik denk dat het tijd is voor goede hulpverlening. En zie dat vooral NIET als wederom falen maar als investeren in je eigen succes. Je gaat je daar echt beter door voelen, dat straal je uit, mensen kijken vervolgens niet meer meewarig maar met bewondering. Opwaartse spiraal, zet hem op !
Leeftijd zegt niets over hoe succesvol je moet zijn.
Verder eens met hamerhaai, ik denk dat het tijd is voor goede hulpverlening. En zie dat vooral NIET als wederom falen maar als investeren in je eigen succes. Je gaat je daar echt beter door voelen, dat straal je uit, mensen kijken vervolgens niet meer meewarig maar met bewondering. Opwaartse spiraal, zet hem op !
woensdag 27 april 2016 om 19:00
@Hamzter TO kan er niets aan doen dat cru gezegd tussen haar oren de draaitjes een beetje anders zijn geknoopt dan gemiddeld. Psychische problemen en een eetstoornis zijn haar overkomen, daar heeft zij niet om gevraagd.
Indien je de gedachtengang van TO volgt dan is iedereen die ziek, beperkt of een handicap heeft minderwaardig omdat hij/zij niet zelfstandig het perfecte leven voor elkaar heeft gekregen. Dat is natuurlijk niet zo. Uiteindelijk ben je verschillend maar gelijk.
Indien je de gedachtengang van TO volgt dan is iedereen die ziek, beperkt of een handicap heeft minderwaardig omdat hij/zij niet zelfstandig het perfecte leven voor elkaar heeft gekregen. Dat is natuurlijk niet zo. Uiteindelijk ben je verschillend maar gelijk.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
woensdag 27 april 2016 om 19:28
Lijkt me goed als je met een hulpverlener gaat praten. Verder denk ik dat je beeld nogal vervormd is omdat je alleen je eigen wensen nog ziet. Er zijn veel mensen van 26 die geen werk hebben, mensen met een partner hebben ook vaak problemen en een goede vriend zal nooit op je neerkijken. Van een eetstoornis afkomen, gaat ook bij niemand vanzelf.
Ga hulp bij dit alles zoeken, dan neem je je leven weer zelf in de hand. En daar kun je zoveel profijt van hebben.
Ga hulp bij dit alles zoeken, dan neem je je leven weer zelf in de hand. En daar kun je zoveel profijt van hebben.
woensdag 27 april 2016 om 21:46
Bedankt voor jullie reacties. Misschien dat ik mezelf met de verkeerde mensen vergelijk. Je hoort inderdaad vaker dat niet iedereen huisje-boompje-beestje heeft, maar in mijn directe omgeving ken ik die voorbeelden haast niet. Ik heb vaak het idee dat ik het leven niet aankan. De eetstoornis is een soort coping mechanisme.
Wat betreft hulp zoeken; ik ben al in behandeling. Maar we hebben een behandelstop van drie maanden afgesproken.
Tussentijds mag ik ook geen contact opnemen met hun.. wat ik nu wel heel lastig vind, trouwens.
Wat betreft hulp zoeken; ik ben al in behandeling. Maar we hebben een behandelstop van drie maanden afgesproken.
Tussentijds mag ik ook geen contact opnemen met hun.. wat ik nu wel heel lastig vind, trouwens.
woensdag 27 april 2016 om 22:35
woensdag 27 april 2016 om 23:32
woensdag 27 april 2016 om 23:41
Jouw verhaal lijkt wel wat op het mijne. Ik ben 30. Geen relatie, geen eigen huis, geen reguliere baan. Ik werk bij de Sociale Werkplaats omdat ik niet aan regulier werk kom door Autisme. Ik ben vaak vastgelopen in regulier werk. Dat van die domme fouten maken herken ik ook. Haast iedereen die ik ken van vroeger woont samen of is getrouwd en veel hebben een gezin. Ze hebben ook allemaal een baan. Ik kijk daar best tegenop en voel me vergeleken met hen nog een klein meisje.
Maar als ik verder ga denken zou ik toch niet willen ruilen met sommige dingen. Een gezin is niks voor mij. Ik ben veel te graag op mezelf en heb daar ook veel tijd voor nodig. Een volwassen iemand verdraag ik al moeilijk constant dag om me heen. Dat beklemd me. Laat staan een kind wat ik moet verzorgen. Een relatie hoef ik ook niet perse. Misschien heb ik er gewoon het karakter niet voor.
Ik heb bewust een huurhuis. Een kleine gelijkvloerse woning. Ten eerste omdat ik een laag inkomen heb en ook voor de service. Ik ben niet gezegend met handigheid om groot onderhoud te kunnen doen. Dus dit is het beste voor me.
Op een reguliere baan hoop ik ooit wel. Ik weet niet of dat gaat lukken en dan vooral de hoge werkdruk. Daarom werk ik onder mijn niveau en dat is best eentonig. Maar ik kan het tenminste aan. En dan heb ik liever dit dan op mijn tenen lopen.
Maar als ik verder ga denken zou ik toch niet willen ruilen met sommige dingen. Een gezin is niks voor mij. Ik ben veel te graag op mezelf en heb daar ook veel tijd voor nodig. Een volwassen iemand verdraag ik al moeilijk constant dag om me heen. Dat beklemd me. Laat staan een kind wat ik moet verzorgen. Een relatie hoef ik ook niet perse. Misschien heb ik er gewoon het karakter niet voor.
Ik heb bewust een huurhuis. Een kleine gelijkvloerse woning. Ten eerste omdat ik een laag inkomen heb en ook voor de service. Ik ben niet gezegend met handigheid om groot onderhoud te kunnen doen. Dus dit is het beste voor me.
Op een reguliere baan hoop ik ooit wel. Ik weet niet of dat gaat lukken en dan vooral de hoge werkdruk. Daarom werk ik onder mijn niveau en dat is best eentonig. Maar ik kan het tenminste aan. En dan heb ik liever dit dan op mijn tenen lopen.
donderdag 28 april 2016 om 23:22
@Pien: een medestander zo te lezen. Koopwoning werk en relatie zegt inderdaad ook niet alles.. maar toch, het is zo'n ideaalbeeld..
@issiee: Opvallend dat je dat zegt.. ik heb al best lang het vermoeden dat ik add heb. Vorig jaar een begin gemaakt met het invullen van vragenlijsten bij de psychiater. Ik moest een deel mee naar huis nemen en ja hoor, geheel in lijn met mijn toekomstige diagnose ben ik die papieren kwijtgeraakt.
Zoals ik ook sleutels, pasjes en bibliotheekboeken kwijtraak...
@issiee: Opvallend dat je dat zegt.. ik heb al best lang het vermoeden dat ik add heb. Vorig jaar een begin gemaakt met het invullen van vragenlijsten bij de psychiater. Ik moest een deel mee naar huis nemen en ja hoor, geheel in lijn met mijn toekomstige diagnose ben ik die papieren kwijtgeraakt.
Zoals ik ook sleutels, pasjes en bibliotheekboeken kwijtraak...
vrijdag 29 april 2016 om 19:38
Ik denk ook vaak dat het lijkt alsof andere mensen het allemaal voor elkaar hebben. Zelf voldoe ik ook totaal niet aan die hele "maatschappijnorm", maar dat vertel ik ook niet aan iedereen die ik ken. Mensen hoeven ook niet altijd alles te weten. Ik doe gewoon mijn best en wat anderen allemaal wel of niet hebben is dan niet belangrijk. Het gaat erom dat je in ieder geval probeert en als het dan niet precies loopt zoals je wil, tja, dat is gewoon het leven denk ik.
Kijk inderdaad ook eens naar wat je wel hebt. Er zijn vast dingen waar je wel trots op kunt zijn. Iets wat misschien kan helpen, hoe suf het ook klinkt, is om elke dag de positieve punten op te schrijven van die dag. Of een lijst maken met dingen waar je trots op bent. Op die manier focus je meer op wat wel goed gaat i.p.v. wat er niet goed gaat.
Kijk inderdaad ook eens naar wat je wel hebt. Er zijn vast dingen waar je wel trots op kunt zijn. Iets wat misschien kan helpen, hoe suf het ook klinkt, is om elke dag de positieve punten op te schrijven van die dag. Of een lijst maken met dingen waar je trots op bent. Op die manier focus je meer op wat wel goed gaat i.p.v. wat er niet goed gaat.