Indrukwekkende documentaires...
maandag 21 september 2009 om 21:47
donderdag 28 april 2016 om 19:18
@banaantje, gebruik je chrome? Dan Hola voor chrome downloaden en deze link bekijken vanuit UK
http://www.bbc.co.uk/ipla ... roux-drinking-to-oblivion
Ik vond hem niet heel goed, bleef erg aan de oppervlakte.
http://www.bbc.co.uk/ipla ... roux-drinking-to-oblivion
Ik vond hem niet heel goed, bleef erg aan de oppervlakte.
vrijdag 6 mei 2016 om 09:50
Geen tv documentaire maar wel erg indrukwekkend, het verhaal van Alex Lewis.
http://www.dailymail.co.u ... longer-bear-kiss-him.html
http://www.dailymail.co.u ... longer-bear-kiss-him.html
vrijdag 6 mei 2016 om 10:01
Hij is vast al eens genoemd, maar ik had hem nog niet gezien en het kan geen kwaad hem nog eens te noemen: Queen of Versailles. Over een steenrijk Amerikaans echtpaar dat Versailles laat bouwen: het grootste huis van Amerika. Aan het begin van de film lijkt alles dik in orde, maar dan breekt de crisis uit in 2007 en stort zijn zakenimperium als een kaartenhuis in elkaar. Wat volgt is een drama waar Shakespeare zich niet voor zou schamen: vader trekt zich terug tussen zijn dossiers, moeder koopt wanhopig de plaatselijke Wal Mart leeg, de kinderen dwalen door het langzaam vervuilende huis, en de hagedis gaat dood. Ik heb met open mond zitten kijken. Niet alleen omdat de film goed laat zien hoe een moeilijk te begrijpen crisis de levens van mensen overhoop haalt, maar ook omdat ik (wiens bezittingen in een paar kartonnen dozen passen) me realiseerde dat ik voor geen goud met deze familie zou willen ruilen.
vrijdag 6 mei 2016 om 12:28
quote:cerulli schreef op 06 mei 2016 @ 10:01:
Hij is vast al eens genoemd, maar ik had hem nog niet gezien en het kan geen kwaad hem nog eens te noemen: Queen of Versailles. Over een steenrijk Amerikaans echtpaar dat Versailles laat bouwen: het grootste huis van Amerika. Aan het begin van de film lijkt alles dik in orde, maar dan breekt de crisis uit in 2007 en stort zijn zakenimperium als een kaartenhuis in elkaar. Wat volgt is een drama waar Shakespeare zich niet voor zou schamen: vader trekt zich terug tussen zijn dossiers, moeder koopt wanhopig de plaatselijke Wal Mart leeg, de kinderen dwalen door het langzaam vervuilende huis, en de hagedis gaat dood. Ik heb met open mond zitten kijken. Niet alleen omdat de film goed laat zien hoe een moeilijk te begrijpen crisis de levens van mensen overhoop haalt, maar ook omdat ik (wiens bezittingen in een paar kartonnen dozen passen) me realiseerde dat ik voor geen goud met deze familie zou willen ruilen.
Gezien, 2 x zelfs. Timesharing zat hij in.................
Die nanny in dat tuinhuis...................... en inderdaad de hagedis, gewoon vergeten te voederen.
Vreselijk.......................... Ze schijnen er weer bovenop te zijn.
Hij is vast al eens genoemd, maar ik had hem nog niet gezien en het kan geen kwaad hem nog eens te noemen: Queen of Versailles. Over een steenrijk Amerikaans echtpaar dat Versailles laat bouwen: het grootste huis van Amerika. Aan het begin van de film lijkt alles dik in orde, maar dan breekt de crisis uit in 2007 en stort zijn zakenimperium als een kaartenhuis in elkaar. Wat volgt is een drama waar Shakespeare zich niet voor zou schamen: vader trekt zich terug tussen zijn dossiers, moeder koopt wanhopig de plaatselijke Wal Mart leeg, de kinderen dwalen door het langzaam vervuilende huis, en de hagedis gaat dood. Ik heb met open mond zitten kijken. Niet alleen omdat de film goed laat zien hoe een moeilijk te begrijpen crisis de levens van mensen overhoop haalt, maar ook omdat ik (wiens bezittingen in een paar kartonnen dozen passen) me realiseerde dat ik voor geen goud met deze familie zou willen ruilen.
Gezien, 2 x zelfs. Timesharing zat hij in.................
Die nanny in dat tuinhuis...................... en inderdaad de hagedis, gewoon vergeten te voederen.
Vreselijk.......................... Ze schijnen er weer bovenop te zijn.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
vrijdag 6 mei 2016 om 12:30
Gisteravond de laatste docu over Amy Winehouse gezien uit 2015.
125 minuten.
Een eerlijk, rauw, en heel erg verdrietig document.
Ben er naar van...................
125 minuten.
Een eerlijk, rauw, en heel erg verdrietig document.
Ben er naar van...................
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
vrijdag 6 mei 2016 om 14:17
quote:Banaantje123 schreef op 26 april 2016 @ 20:28:
Weet iemand of ik de documentaire van Louis Theroux Drinking to oblivion ergens kan terugkijken?
Hij was een paar dagen terug op de BBC2.
Ik heb de docu eergister teruggekeken. Je kan gewoon 'Louis Theroux Drinking to oblivion online' intypen op google dan krijg je verschillende stream links....
Ik vind zijn docus altijd fantastisch, maar eens met tinypotato vond deze niet top.
Weet iemand of ik de documentaire van Louis Theroux Drinking to oblivion ergens kan terugkijken?
Hij was een paar dagen terug op de BBC2.
Ik heb de docu eergister teruggekeken. Je kan gewoon 'Louis Theroux Drinking to oblivion online' intypen op google dan krijg je verschillende stream links....
Ik vind zijn docus altijd fantastisch, maar eens met tinypotato vond deze niet top.
Forget the past remember the lesson
vrijdag 6 mei 2016 om 17:12
quote:Eindeloos schreef op 06 mei 2016 @ 12:30:
Gisteravond de laatste docu over Amy Winehouse gezien uit 2015.
125 minuten.
Een eerlijk, rauw, en heel erg verdrietig document.
Ben er naar van...................
Ook gezien. Wat een triest relaas. Het gemis van haar vader in haar jeugd, haar relatie met Blake, de alcohol en drugs, haar onzekerheid, die waardeloze manager, haar vader die later een docu maakt ten koste van haarzelf.
Ze is echt kapot gemaakt.
Gisteravond de laatste docu over Amy Winehouse gezien uit 2015.
125 minuten.
Een eerlijk, rauw, en heel erg verdrietig document.
Ben er naar van...................
Ook gezien. Wat een triest relaas. Het gemis van haar vader in haar jeugd, haar relatie met Blake, de alcohol en drugs, haar onzekerheid, die waardeloze manager, haar vader die later een docu maakt ten koste van haarzelf.
Ze is echt kapot gemaakt.
vrijdag 6 mei 2016 om 23:36
En wat te denken van al die paparazzi? Echt walgelijk.
Amy werd echt geleefd, zo kwam het in ieder geval over vond ik. Eigenlijk wilde ze helemaal niet beroemd/bekend worden, ze wilde alleen maar muziek maken. Dat optreden dat ze weigert te zingen...
Zoals ik de docu heb geinterpreteerd is de combinatie pushende vader/fout vriendje/paparazzi/haar ongewilde beroemdheid in combinatie met alle drank en drugs haar ondergang geworden. Ik heb hem vorig jaar al gezien maar ik vond het echt een heftige aangrijpende docu.
De entertainment wereld is keihard, de paparazzi misschien nog wel harder. En daar moet je maar tegen kunnen als artiest zijnde, of heeeeeeel erg goed je grenzen en privacy bewaken.
Amy werd echt geleefd, zo kwam het in ieder geval over vond ik. Eigenlijk wilde ze helemaal niet beroemd/bekend worden, ze wilde alleen maar muziek maken. Dat optreden dat ze weigert te zingen...
Zoals ik de docu heb geinterpreteerd is de combinatie pushende vader/fout vriendje/paparazzi/haar ongewilde beroemdheid in combinatie met alle drank en drugs haar ondergang geworden. Ik heb hem vorig jaar al gezien maar ik vond het echt een heftige aangrijpende docu.
De entertainment wereld is keihard, de paparazzi misschien nog wel harder. En daar moet je maar tegen kunnen als artiest zijnde, of heeeeeeel erg goed je grenzen en privacy bewaken.
zaterdag 7 mei 2016 om 00:01
Die papparazi zijn ook erg. Het is eigenlijk een vorm van stalking en het zou een rechtszaak van de een of andere beroemdheid waard zijn om te kijken of daar niet iets aan gedaan kan worden.
Het scheelt wel dat wanneer ze een saaie zangeres zou zijn geweest, hadden de paparrazzi misschien een stuk minder interesse gehad.
Ze was grenzeloos en eigenlijk een veertienjarige die alleen in het moment leefde.
Het scheelt wel dat wanneer ze een saaie zangeres zou zijn geweest, hadden de paparrazzi misschien een stuk minder interesse gehad.
Ze was grenzeloos en eigenlijk een veertienjarige die alleen in het moment leefde.
Voortaan hier oostenwind en alle ruimte aan bodemloze putten van pure slechtheid. Juli 2020
maandag 9 mei 2016 om 20:54
Zometeen op NPO2 DOC de documentaire; "wonderouders".
Lijkt me echt heel erg boeiend: kinderen die worden opgevoed door ouders met een geestelijke of lichamelijke beperking. Vooral ouders met een geestelijke beperking lijkt me lastig voor een kind.
Lijkt me echt heel erg boeiend: kinderen die worden opgevoed door ouders met een geestelijke of lichamelijke beperking. Vooral ouders met een geestelijke beperking lijkt me lastig voor een kind.
Als je doet wat je altijd deed zul je krijgen wat je altijd kreeg.
maandag 9 mei 2016 om 21:11
quote:kopjekoffie70 schreef op 06 mei 2016 @ 23:24:
Gisteren ook Amy gekeken.
Die ouders van haar en vooral die vader tjonge jonge.
Ik heb het helaas gemist en ik lees net dat het niet teruggekeken kan worden. Ik heb het boek wat haar vader heeft geschreven gelezen.
Wat een nare man en wat een zelfverheerlijking. Zeker geen aanrader.
Gisteren ook Amy gekeken.
Die ouders van haar en vooral die vader tjonge jonge.
Ik heb het helaas gemist en ik lees net dat het niet teruggekeken kan worden. Ik heb het boek wat haar vader heeft geschreven gelezen.
Wat een nare man en wat een zelfverheerlijking. Zeker geen aanrader.
dinsdag 10 mei 2016 om 09:40
Ik heb Drinking to Oblivion gisteren zitten kijken en werd er juist erg door geraakt. Maar dat komt misschien omdat ik alcoholisme in mijn omgeving heb meegemaakt en veel herkende. Vooral Louis's opmerking dat je als omstander wilt helpen, maar weinig kunt doen. Het is natuurlijk weinig opwekkende materie. Vooral de interviews met Aurelie vond ik moeilijk om te zien: ze weet dat ze dood gaat als ze niet stopt, ze weet dat haar vriend een klootzak is, maar haar leven veranderen is een stap te ver omdat ze al dertig jaar zo leeft. Naar. Lijkt me ook moeilijk om als arts of verpleegkundige met dit soort mensen te werken.
dinsdag 10 mei 2016 om 14:28
Vorige week nogmaals de docu van Louis Theroux gezien over betrekkelijk jonge mensen met Alzheimer. "Extreme love".
Zeer indrukwekkend. Heb er voor de tweede keer tranen met tuiten om gehuild.
O.a. een vrouw van in de 40 die waarschijnlijk over een jaar of 2 haar man en dochter niet meer zal herkennen.
De momenten dat ze zich dat realiseert vond ik hartverscheurend.
Er was een oude, zeer demente moeder die alleen nog maar "o boy, o boy" kan zeggen en op een zeldzaam moment haar zoon omhelst en kust. Hoe dankbaar die zoon dan is. (Nu ik dit typ, moet ik er weer om huilen).
Maar ook gelachen om een man van in de 60 die op zijn manier nog grapjes maakt en Louis in de maling neemt.
Ik ben al jaren fan van Louis Theroux. Heb denk ik alle series gezien. Ik vind het zo knap van hem dat hij nooit zichtbaar stelling neemt. En toch voel je zijn emoties. Soms onmacht en kwaadheid, soms medeleven en verdriet.
Ik las dat zijn Scientologydocu tegenvalt, maar ik wil die toch beslist zien.
Zeer indrukwekkend. Heb er voor de tweede keer tranen met tuiten om gehuild.
O.a. een vrouw van in de 40 die waarschijnlijk over een jaar of 2 haar man en dochter niet meer zal herkennen.
De momenten dat ze zich dat realiseert vond ik hartverscheurend.
Er was een oude, zeer demente moeder die alleen nog maar "o boy, o boy" kan zeggen en op een zeldzaam moment haar zoon omhelst en kust. Hoe dankbaar die zoon dan is. (Nu ik dit typ, moet ik er weer om huilen).
Maar ook gelachen om een man van in de 60 die op zijn manier nog grapjes maakt en Louis in de maling neemt.
Ik ben al jaren fan van Louis Theroux. Heb denk ik alle series gezien. Ik vind het zo knap van hem dat hij nooit zichtbaar stelling neemt. En toch voel je zijn emoties. Soms onmacht en kwaadheid, soms medeleven en verdriet.
Ik las dat zijn Scientologydocu tegenvalt, maar ik wil die toch beslist zien.