Gezondheid
alle pijlers
Vader met longkanker
vrijdag 6 mei 2016 om 21:54
Slechts nieuws vandaag gehad, tumor is weer aan het terug groeien.
We weten de diagnose al 3 jaar, sinds dat ik 19 ben. Sindsdien al een jaar lang om de drie weken chemo meegemaakt, toen hebben we nog een operatie gehad, bestralingen. Steeds gaat het weer een maand of 4-5 goed, dan begint het weer op te spelen en zijn er weer nieuwe onderzoeken/behandelingen. Chemo's kunnen op dit moment niet meer, daarvoor zijn zijn nieren al te erg aangetast, bestralingen hebben we al gehad, het enige wat overblijft op dit moment is immunotherapie. Maandag krijgt hij een bronchoscopie (gaan ze kijken in zijn longen) en volgende week vrijdag horen we weer wat precies het behandelplan wordt.
Mijn vader is echt mijn alles en ik ben heel blij dat ik hem, tegen alle verwachtingen in, nog steeds heb. Toen we de diagnose kregen had hij stadium 3, en door middel van chemo/bestraling, ging het terug naar stadium 1 maar ik merk dat de onzekerheid rondom alles me begint op te breken. Het is ongeneeslijk, hij gaat er hoe dan ook dood aan, de vraag is alleen wanneer.
Ik heb afgelopen week een verwijsbrief voor de psycholoog opgehaald, daar ga ik komende week voor bellen. Verder weet ik ook niet echt wat ik met dit topic wil bereiken, misschien gewoon steun, of verhalen van lotgenoten.
Ik voel me zo verdrietig en verslagen
We weten de diagnose al 3 jaar, sinds dat ik 19 ben. Sindsdien al een jaar lang om de drie weken chemo meegemaakt, toen hebben we nog een operatie gehad, bestralingen. Steeds gaat het weer een maand of 4-5 goed, dan begint het weer op te spelen en zijn er weer nieuwe onderzoeken/behandelingen. Chemo's kunnen op dit moment niet meer, daarvoor zijn zijn nieren al te erg aangetast, bestralingen hebben we al gehad, het enige wat overblijft op dit moment is immunotherapie. Maandag krijgt hij een bronchoscopie (gaan ze kijken in zijn longen) en volgende week vrijdag horen we weer wat precies het behandelplan wordt.
Mijn vader is echt mijn alles en ik ben heel blij dat ik hem, tegen alle verwachtingen in, nog steeds heb. Toen we de diagnose kregen had hij stadium 3, en door middel van chemo/bestraling, ging het terug naar stadium 1 maar ik merk dat de onzekerheid rondom alles me begint op te breken. Het is ongeneeslijk, hij gaat er hoe dan ook dood aan, de vraag is alleen wanneer.
Ik heb afgelopen week een verwijsbrief voor de psycholoog opgehaald, daar ga ik komende week voor bellen. Verder weet ik ook niet echt wat ik met dit topic wil bereiken, misschien gewoon steun, of verhalen van lotgenoten.
Ik voel me zo verdrietig en verslagen
vrijdag 6 mei 2016 om 22:33
Probeer sterk en er tezijn voor je vader,hij mag best zien dat je verdrietig bent hij zal dat ook beslist weten en voelen.Ik hoop dat hij het red,maar ben er eerlijk gezegd bang voor.Ik heb afgelopen Maandag de crematie van mijn vader gehad,prostaat kanker dus ik weet waar je over praat.
Heel veel sterkte
Heel veel sterkte
vrijdag 6 mei 2016 om 23:04
Je wereld stort in en iedereen gaat maar door... Je wilt dat de wereld stilstaat! Zo voelde ik mij toen ik hoorde dat mijn vader kanker had. Ik was boos, waarom hij.... Mijn vader en ik waren 2 handen op 1 buik...
Koester de momenten die je hebt. Doe nog de dingen die je wilt doen met hem! Zeg wat je wilt zeggen. Dit een plaatsje geven lukte mij niet omdat ik er (nog steeds na 6 jaar) geen vrede mee heb dat hij er niet meer is.... Goed van je dat je een afspraak met psycholoog hebt gemaakt, ik hoop dat hij/zij je hierbij kunt helpen. Meid, je bent sterker dan je denkt! Echt! Hou vol! Ook voor je vader! Vraag je niet af hoe lang nog maar geniet van het NU!
Dikke knuffel
Koester de momenten die je hebt. Doe nog de dingen die je wilt doen met hem! Zeg wat je wilt zeggen. Dit een plaatsje geven lukte mij niet omdat ik er (nog steeds na 6 jaar) geen vrede mee heb dat hij er niet meer is.... Goed van je dat je een afspraak met psycholoog hebt gemaakt, ik hoop dat hij/zij je hierbij kunt helpen. Meid, je bent sterker dan je denkt! Echt! Hou vol! Ook voor je vader! Vraag je niet af hoe lang nog maar geniet van het NU!
Dikke knuffel
zaterdag 7 mei 2016 om 00:19
Mijn vader heeft heel veel kanker gehad. En is overleden aan longkanker. Toen ze er achter kwamen had hij al stadium 4 dus was er geen redden meer aan. Wel chemotherapie en bestraling maar dat was ook niks.
Jou vader is van 3 terug gegaan naar 1? Geven ze je geen duidelijkheid dan? Want mijn vader zeiden ze je hebt ongeveer 6 maanden. Hij heeft er nog 8 geleefd. Maar niet zo der slag of stoot.
Hoe gaat het verder met jou vader? Praten jullie wel eens over wat hij wil? Ik praatte erg veel met mijn vader. Als hij dat aan kon in ieder geval. Hij was wel heel erg moe de laatste maanden. Sliep veel en kreeg flessen voeding.
Schrijf vooral van je af als dat oplucht. Ik weet hoe jij je voelt. Het is vreselijk als je niks voor hem kunt doen terwijl je zo veel van hem houd. En dat je niet kunt zeggen dat het wel goed komt. Want dat is niet altijd zo.
Ik geef je een knuffel en wens je sterkte meid. En hoop nog van je te lezen.
Jou vader is van 3 terug gegaan naar 1? Geven ze je geen duidelijkheid dan? Want mijn vader zeiden ze je hebt ongeveer 6 maanden. Hij heeft er nog 8 geleefd. Maar niet zo der slag of stoot.
Hoe gaat het verder met jou vader? Praten jullie wel eens over wat hij wil? Ik praatte erg veel met mijn vader. Als hij dat aan kon in ieder geval. Hij was wel heel erg moe de laatste maanden. Sliep veel en kreeg flessen voeding.
Schrijf vooral van je af als dat oplucht. Ik weet hoe jij je voelt. Het is vreselijk als je niks voor hem kunt doen terwijl je zo veel van hem houd. En dat je niet kunt zeggen dat het wel goed komt. Want dat is niet altijd zo.
Ik geef je een knuffel en wens je sterkte meid. En hoop nog van je te lezen.
zaterdag 7 mei 2016 om 00:50
Ach heel veel sterkte toegewenst. Hier een moeder en oma verloren aan longkanker. Het is zo'n ongelooflijke rotziekte. Goed dat je met een psycholoog gaat praten, je hebt al zoveel rotjaren achter de rug en het is helaas nog niet voorbij de achtbaan aan emoties.
Ik wil je heel veel sterkte toewensen.
Ik wil je heel veel sterkte toewensen.
zaterdag 7 mei 2016 om 09:27
Wat afschuwelijk voor je, heel veel sterkte..!
Geen echt advies. Wel hier ook laatste jaren opvallend veel mensen kanker in de omgeving (zoals met name tegenwoordig hier in het Westen). Er zijn inmiddels enkelen overleden.
Nu is er een ander (schoon)familielid en die heeft ook sinds 4 maanden kanker (keel) en is daar enorm van geschrokken, is naar eigen zeggen hierdoor compleet wakker geschud en zijn voedingspatroon drastisch omgegooid en plantaardig gaan eten. (Alleen levende voedingsstoffen, dus geen E-nummers en transvetten, geen dood en geen zuivel etc). Nu een aantal maanden verder. De onderzoeken lijken inmiddels steeds positievere uitslagen te geven. Zelf zijn we inmiddels ook plantaardig gaan eten ter preventie en bevalt supergoed.
Geen echt advies. Wel hier ook laatste jaren opvallend veel mensen kanker in de omgeving (zoals met name tegenwoordig hier in het Westen). Er zijn inmiddels enkelen overleden.
Nu is er een ander (schoon)familielid en die heeft ook sinds 4 maanden kanker (keel) en is daar enorm van geschrokken, is naar eigen zeggen hierdoor compleet wakker geschud en zijn voedingspatroon drastisch omgegooid en plantaardig gaan eten. (Alleen levende voedingsstoffen, dus geen E-nummers en transvetten, geen dood en geen zuivel etc). Nu een aantal maanden verder. De onderzoeken lijken inmiddels steeds positievere uitslagen te geven. Zelf zijn we inmiddels ook plantaardig gaan eten ter preventie en bevalt supergoed.
zaterdag 7 mei 2016 om 09:41
Dank alvast voor de lieve reacties!
Ze kunnen geen duidelijkheid geven mbt levensverwachting. Toen hij gediagnostiseerd werd, was de levensverwachting iets van 4 maanden, maar dat zou alleen zo zijn als de behandeling niet zou aanslaan. Toen heeft hij eerst een paar zware chemokuren gehad, gevolgd door een onderhoudsdosis van ongeveer een jaar. Daarmee is eigenlijk zijn hele tumor verdwenen, nu is het uitgezaaid en ze krijgen het natuurlijk niet 100% weg. Vanwege gezondheidsklachten zijn ze toen gestopt met de behandeling en de kanker is ongeveer een half jaar rustig geweest. Toen begon op de plek waar de tumor zat weer wat meer activiteit te tonen en toen hebben ze het plaatselijk bestraald. Toen is het ook weer een half jaar rustig geweest, en nu is mijn vader weer wat meer kortademig/moe.
De volgende behandeling zit er dus weer aan te komen. Mijn papa is heel sterk, hij heeft een veeleisende belangrijke baan, en hij is naast zijn behandelingen altijd blijven werken. Eigenlijk is hij uitzondering op de regel want mensen met zijn type kanker overlijden meestal binnen een jaar. Alleen ik heb nu het gevoel dat het echt goed mis is, en ik kan nu ook alleen maar down zijn.
Thuis praat ik eigenlijk niet over kanker, ik huil ook niet in het bijzijn van mijn ouders. Op de een of andere manier heb ik het idee dat als ik het negeer dat het er dus ook niet is. Ik heb geen idee wat mijn vader wil, ik durf het daar eigenlijk niet over te hebben..
Ze kunnen geen duidelijkheid geven mbt levensverwachting. Toen hij gediagnostiseerd werd, was de levensverwachting iets van 4 maanden, maar dat zou alleen zo zijn als de behandeling niet zou aanslaan. Toen heeft hij eerst een paar zware chemokuren gehad, gevolgd door een onderhoudsdosis van ongeveer een jaar. Daarmee is eigenlijk zijn hele tumor verdwenen, nu is het uitgezaaid en ze krijgen het natuurlijk niet 100% weg. Vanwege gezondheidsklachten zijn ze toen gestopt met de behandeling en de kanker is ongeveer een half jaar rustig geweest. Toen begon op de plek waar de tumor zat weer wat meer activiteit te tonen en toen hebben ze het plaatselijk bestraald. Toen is het ook weer een half jaar rustig geweest, en nu is mijn vader weer wat meer kortademig/moe.
De volgende behandeling zit er dus weer aan te komen. Mijn papa is heel sterk, hij heeft een veeleisende belangrijke baan, en hij is naast zijn behandelingen altijd blijven werken. Eigenlijk is hij uitzondering op de regel want mensen met zijn type kanker overlijden meestal binnen een jaar. Alleen ik heb nu het gevoel dat het echt goed mis is, en ik kan nu ook alleen maar down zijn.
Thuis praat ik eigenlijk niet over kanker, ik huil ook niet in het bijzijn van mijn ouders. Op de een of andere manier heb ik het idee dat als ik het negeer dat het er dus ook niet is. Ik heb geen idee wat mijn vader wil, ik durf het daar eigenlijk niet over te hebben..
zaterdag 7 mei 2016 om 10:05
Heel veel sterkte! Ik heb dit zelf meegemaakt met mijn stiefmoeder, alleen dan borstkanker. Dit is ook teruggekomen en enorm uitgezaaid. Mijn tip is gewoon veel met je vader omgaan, veel goede herinneringen maken en er voor hem zijn!
Ik snap ook precies hoe je je voelt. Ik zelf had het gevoel dat mijn stiefmoeder het al erg genoeg had, en dat ik groot moest zijn voor haar. En dat het er niet is als je het negeert. Ik herken dat enorm! Praat er wel over met je ouders. Het is ook belangrijk dat jij kan uiten hoe je je voelt.
Ik snap ook precies hoe je je voelt. Ik zelf had het gevoel dat mijn stiefmoeder het al erg genoeg had, en dat ik groot moest zijn voor haar. En dat het er niet is als je het negeert. Ik herken dat enorm! Praat er wel over met je ouders. Het is ook belangrijk dat jij kan uiten hoe je je voelt.
zaterdag 7 mei 2016 om 10:10
zaterdag 7 mei 2016 om 13:18
Mijn vader heeft tot zijn 25e gerookt en kanker gekregen toen hij 52 was, de kans om kanker te krijgen is na zon lange tijd ongeveer gelijk als iemand die nooit gerookt heeft dusja..
@crepedefromage
Verschrikkelijk dat begintraject! Ik vind afwachten ook heel naar, ik heb liever dat ik gewoon weet waar ik aan toe ben. Maarja, zo werkt het met kanker gewoon niet
@crepedefromage
Verschrikkelijk dat begintraject! Ik vind afwachten ook heel naar, ik heb liever dat ik gewoon weet waar ik aan toe ben. Maarja, zo werkt het met kanker gewoon niet
zaterdag 7 mei 2016 om 13:24
Nee dat is het rottige, je weet niet waar je aan toe bent.
Het volgende onderzoek moet uitwijzen of het een operatie (gedeelte long verwijderen) en bestralen wordt of bestralen icm chemo
Mijn vader is in de laatste weken opeens een oude man geworden. Hij is dan al in de 70 maar toch, ik had hem nog niet eerder als oude man gezien
Het volgende onderzoek moet uitwijzen of het een operatie (gedeelte long verwijderen) en bestralen wordt of bestralen icm chemo
Mijn vader is in de laatste weken opeens een oude man geworden. Hij is dan al in de 70 maar toch, ik had hem nog niet eerder als oude man gezien
zaterdag 7 mei 2016 om 13:50
Elke behandeling is eigenlijk verschrikkelijk, bij mijn vader hebben ze ook vocht uit de longen moeten 'drainen'. Dat is echt heel erg pijnlijk en verschrikkelijk om te zien, dus een operatie zoals jij beschrijft lijkt me ook heel naar. Chemo's zijn ook vervelend, maar het verschilt per persoon hoe ziek je er van bent. Mijn vader was bijvoorbeeld niet heel ziek van de chemo's, alleen de eerste paar dagen beetje misselijk en opgeblazen, na een week was het ergste weg. Bestraling had hij eigenlijk geen last van, dus met een beetje geluk pakt het voor jullie ook goed uit!
zaterdag 7 mei 2016 om 14:12
@ Crepe en Sheets,
Tja...longkanker hoor je bijna altijd bij mensen die roken of (in verleden) gerookt hebben.
Ik ken iemand die al vroeg rookte en op zijn geloof ik 52e of 53e longkanker kreeg. Hij heeft altijd met tussenpozen dan weer wel en dan weer niet gerookt. Hij is toen behandeld met zware chemo en was uiteindelijk "schoon". Maar is na een tijdje toch weer gaan roken. En nu heeft hij weer longkanker.. Heftig he..
En ken ook een buurman, bij hem hebben ze een long hebben verwijderd nadat hij 5 jaar geleden longkanker kreeg. Hij stopte. Maar zijn eigen vrouw rookt nog steeds! (?) En ze hebben nu een kind ook..zo bizar.
Is niet te begrijpen als je zelf niet rookt, Geen idee hoe dat werkt. Maar het is je vader..en voor je vader wil je toch het beste, en heb je altijd veel respect voor, of hij nou wel of niet meer rookt.
Sterkte voor jullie!!
Tja...longkanker hoor je bijna altijd bij mensen die roken of (in verleden) gerookt hebben.
Ik ken iemand die al vroeg rookte en op zijn geloof ik 52e of 53e longkanker kreeg. Hij heeft altijd met tussenpozen dan weer wel en dan weer niet gerookt. Hij is toen behandeld met zware chemo en was uiteindelijk "schoon". Maar is na een tijdje toch weer gaan roken. En nu heeft hij weer longkanker.. Heftig he..
En ken ook een buurman, bij hem hebben ze een long hebben verwijderd nadat hij 5 jaar geleden longkanker kreeg. Hij stopte. Maar zijn eigen vrouw rookt nog steeds! (?) En ze hebben nu een kind ook..zo bizar.
Is niet te begrijpen als je zelf niet rookt, Geen idee hoe dat werkt. Maar het is je vader..en voor je vader wil je toch het beste, en heb je altijd veel respect voor, of hij nou wel of niet meer rookt.
Sterkte voor jullie!!
zaterdag 7 mei 2016 om 14:14
quote:CrepeDeFromage schreef op 07 mei 2016 @ 13:02:
Ja mijn vader heeft altijd gerookt maar ook vroeger met enige regelmaat door asbestwolken gelopen. Die combinatie is niet heel gunstig natuurlijk
Veel van zijn vroegere collega's zijn daar ook door gestorvenAsbest is ook zo erg...wist men helaas toen nog niet!
Ja mijn vader heeft altijd gerookt maar ook vroeger met enige regelmaat door asbestwolken gelopen. Die combinatie is niet heel gunstig natuurlijk
Veel van zijn vroegere collega's zijn daar ook door gestorvenAsbest is ook zo erg...wist men helaas toen nog niet!
zaterdag 7 mei 2016 om 15:14
Roken doet niemand in ons gezin, in de fanilie zelfs niemand en mijn vader dus ook niet meer sinds zijn 25e. Het lijkt wel iets genetisch te zijn aangezien mijn opa overleden is aan prostaatkanker, zijn broer aan longkanker en de vader van mijn opa ook aan longkanker. Mijn vader heeft ook het type kanker dat je krijgt door asbest of jarenlang zware shagmisbruik. Gevalletje pech is het dan gewoon, of ze moeten opeens ontdekken dat het pand waar hij altijd werkte stijf stond van de asbest maar daar gaan we niet vanuit natuurlijk.
