Psyche
alle pijlers
verraden door mijn man
maandag 16 mei 2016 om 23:21
Ik ben een 50 jarige vrouw en moeder van 3 dochters die flink in de problemen zitten..financieel en eigenlijk op elk vlak.Mijn oudste is 30 jaar,alleen,geen geld en weet eigenlijk alles beter..tja
Ikzelf ben nu 7 jaar getrouwd met een man van mijn leeftijd en eigenlijk hebben we nooit kunnen praten met elkaar.Enkel hetgeen hij wil of iets dat leuk is maar probeer niet af te komen met iets wat je op het hart ligt.nu heb ik zaterdag gehoord van mijn oudste dat ze zwanger is,van een getrouwde man die zelf al volwassen kinderen heeft en dan nog eens in Engeland woont.
Ik stond en sta onder vreselijke druk mentaal(hoe,wat!!??) en ik kreeg thuis van mijn man de opmerking dat ik zo veranderd ben en depri enzo..Toen heb ik het maar op tafel gegooid en het gezegt.
Nu ja..had ik beter niet gedaan..nu ik een kleinkindje krijg wil hij gaan scheiden,ik moet hem 18000euro geven en dan ben ik van hem af kwa huis,die ik indertijd alleen gekocht had.Ik heb 2 honden die ik nooit weg wil doen,een scheiding,en ik die dacht dat ik mijn hart ging kunnen luchten bij hem..neen,je krijgt er nog een mes bij.Kan ook nergens naartoe.Mijn familie moet mij niet (was indertijd een moetertje en dat was een schande) soms zit ik zo diep dat ik denk of gewoon uit het leven stappen geen oplossing is.Wat moet ik helemaal alleen waar ik met niemand kan praten?Zelfs geen familie..Ben ten einde raad en weet me geen oplossing en dat alleen omdat ik een kleinkindje krijg..Ik weet dat hij mijn kinderen niet kan zien en dat kleinkinderen zeker nooit of bijna nooit in huis zouden mogen komen.Het liefst maakt hij mensen kapot en bij vreemden is het steeds lachen en grappen maken.Ik kan er met mijn verstand niet bij.
Ikzelf ben nu 7 jaar getrouwd met een man van mijn leeftijd en eigenlijk hebben we nooit kunnen praten met elkaar.Enkel hetgeen hij wil of iets dat leuk is maar probeer niet af te komen met iets wat je op het hart ligt.nu heb ik zaterdag gehoord van mijn oudste dat ze zwanger is,van een getrouwde man die zelf al volwassen kinderen heeft en dan nog eens in Engeland woont.
Ik stond en sta onder vreselijke druk mentaal(hoe,wat!!??) en ik kreeg thuis van mijn man de opmerking dat ik zo veranderd ben en depri enzo..Toen heb ik het maar op tafel gegooid en het gezegt.
Nu ja..had ik beter niet gedaan..nu ik een kleinkindje krijg wil hij gaan scheiden,ik moet hem 18000euro geven en dan ben ik van hem af kwa huis,die ik indertijd alleen gekocht had.Ik heb 2 honden die ik nooit weg wil doen,een scheiding,en ik die dacht dat ik mijn hart ging kunnen luchten bij hem..neen,je krijgt er nog een mes bij.Kan ook nergens naartoe.Mijn familie moet mij niet (was indertijd een moetertje en dat was een schande) soms zit ik zo diep dat ik denk of gewoon uit het leven stappen geen oplossing is.Wat moet ik helemaal alleen waar ik met niemand kan praten?Zelfs geen familie..Ben ten einde raad en weet me geen oplossing en dat alleen omdat ik een kleinkindje krijg..Ik weet dat hij mijn kinderen niet kan zien en dat kleinkinderen zeker nooit of bijna nooit in huis zouden mogen komen.Het liefst maakt hij mensen kapot en bij vreemden is het steeds lachen en grappen maken.Ik kan er met mijn verstand niet bij.
maandag 16 mei 2016 om 23:29
Ik dacht trouwens ook dat mijn familie me niet moest, dat bleek niet waar te zijn. Hoe lang heb je je familie al niet gezien? Denk eens na, is er niet 1 die je kunt bellen of een bericht kunt sturen via facebook? Ik heb op die manier weer contact gekregen met familie van mijn vader, mensen die ik nooit echt gekend heb. En die zijn nu lichtpuntjes in mijn leven geworden. Mensen kunnen veranderen he. En ze blijven toch altijd familie. Je klinkt ook wel somber en in paniek, dan lukt nadenken meestal niet zo goed. Is er een aanleiding geweest dat je nu hier komt posten? Heb je vanavond van je man gehoord dat hij wil scheiden?
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
maandag 16 mei 2016 om 23:31
Kom op vrouw. Het één staat los van het ander. Jij gaat hoe dan ook scheiden, en dan wel omdat je vent een totale eikel is. Dus dat is stap 1. En jij gaat hem geen rooie cent geven, neem een advocaat in de arm. En begin met het regelen hiervan DIRECT, hoe beter jij je voorbereidt hoe minder hij je kan maken.
Als je financiële problemen hebt (is me niet heel duidelijk) huis verkopen en goedkoper gaan wonen. Je dochter is zwanger, niet jij, gaat op z'n pootjes terecht komen. En zo niet dan toch.
Nu, je hoeft natuurlijk niks hiermee te doen, dat is jouw keuze. Maar er zijn meer dan genoeg opties en het is lang niet zo dramatisch als dat het lijkt.
Als je financiële problemen hebt (is me niet heel duidelijk) huis verkopen en goedkoper gaan wonen. Je dochter is zwanger, niet jij, gaat op z'n pootjes terecht komen. En zo niet dan toch.
Nu, je hoeft natuurlijk niks hiermee te doen, dat is jouw keuze. Maar er zijn meer dan genoeg opties en het is lang niet zo dramatisch als dat het lijkt.
maandag 16 mei 2016 om 23:35
maandag 16 mei 2016 om 23:37
Als je trouwens suicidale gevoelens hebt, bij 113online zitten mensen die met je kunnen chatten. Ik vind ze erg goed, het kan echt schelen om even iemand te spreken die er iets meer van snapt dan je buurvrouw, bij wijze van spreken. Suicidale gevoelens gaan altijd weer voorbij, het is een momentopname. Vergeet dat niet, en vergeet niet, nooit een beslissing nemen terwijl je helemaal de weg kwijt bent en in paniek bent. Eerst op adem komen.
When the power of love is greater than the love of power, the world will know peace. -Bob Marley-
maandag 16 mei 2016 om 23:42
Probeer alle problemen afzonderlijk te bekijken. Maak prio´s.
Je heb suïcidale gedachtes: ga naar je huisarts.
Je man wilt een scheiding: regel een advocaat, regel je bankzaken, zorg dat je de juiste en belangrijkste papieren in je bezit hebt - houdt.
Je wordt oma: een feit, komt tijd, komt raad. Je dochter redt zich daar vast wel mee.
Je voelt je alleen: haal oude contacten aan en heb vertrouwen.
Heel veel sterkte. En zoals door anderen al werd geopperd adem innnnn en uiuiuiuit.
Je heb suïcidale gedachtes: ga naar je huisarts.
Je man wilt een scheiding: regel een advocaat, regel je bankzaken, zorg dat je de juiste en belangrijkste papieren in je bezit hebt - houdt.
Je wordt oma: een feit, komt tijd, komt raad. Je dochter redt zich daar vast wel mee.
Je voelt je alleen: haal oude contacten aan en heb vertrouwen.
Heel veel sterkte. En zoals door anderen al werd geopperd adem innnnn en uiuiuiuit.
maandag 16 mei 2016 om 23:48
Hier een leeftijdgenoot! Neem de adviezen hier aan en zoek iemand die je kan adviseren. En zoek een luisterend oor bij een hulpdiensten of bij de huisarts!
Heb je een baan? Oftewel kun je voor jezelf zorgen?
Je dochters zijn allemaal volwassen en maken hun eigen keuzes in het leven! Als ( stief) ouder kun je die keuzes goed of af keuren maar volgens mij is dat geen reden om direct een scheiding aan te vragen!
Heb je een baan? Oftewel kun je voor jezelf zorgen?
Je dochters zijn allemaal volwassen en maken hun eigen keuzes in het leven! Als ( stief) ouder kun je die keuzes goed of af keuren maar volgens mij is dat geen reden om direct een scheiding aan te vragen!
dinsdag 17 mei 2016 om 01:32
Het klinkt als een vervelende situatie. Maar zoals je het schrijft ben je toch veel beter af zonder die man?! Ik begrijp uit je verhaal ook niet echt waarom je überhaupt met hem getrouwd bent, maarja, dat is achterafgepraat en heb je nu niks aan.
Zoals al gezegd: trek de dingen uit elkaar. De zorgen van je dochter zijn háár zorgen. Natuurlijk is het fijn als jij haar bijstaat met raad en eventueel daad, maar het blijft háár leven. Laat dat dan ook bij haar.
De scheiding lijkt me eerlijk gezegd alleen maar positief. Zoals aangeraden: ga te rade bij een advocaat omtrent het financiële aspect. Ik hoop dat je op huwelijkse voorwaarden bent getrouwd.
Dat je niemand hebt om mee te praten: voor nu zou ik eerst contact opnemen met maatschappelijk werk. Het is vaak al fijn als je je verhaal eens kwijt kunt en hopelijk wat adviezen kunt ontvangen. Daarnaast kijken of je je ergens bij aan kunt sluiten (cursus/vereniging/sport oid).
Zoals al gezegd: trek de dingen uit elkaar. De zorgen van je dochter zijn háár zorgen. Natuurlijk is het fijn als jij haar bijstaat met raad en eventueel daad, maar het blijft háár leven. Laat dat dan ook bij haar.
De scheiding lijkt me eerlijk gezegd alleen maar positief. Zoals aangeraden: ga te rade bij een advocaat omtrent het financiële aspect. Ik hoop dat je op huwelijkse voorwaarden bent getrouwd.
Dat je niemand hebt om mee te praten: voor nu zou ik eerst contact opnemen met maatschappelijk werk. Het is vaak al fijn als je je verhaal eens kwijt kunt en hopelijk wat adviezen kunt ontvangen. Daarnaast kijken of je je ergens bij aan kunt sluiten (cursus/vereniging/sport oid).
dinsdag 17 mei 2016 om 02:50
quote:zkr623 schreef op 17 mei 2016 @ 01:35:
"ik moet hem 18000euro geven en dan ben ik van hem af kwa huis,die ik indertijd alleen gekocht had."
Die zin klopt niet, als het jouw huis is, waarom zou je überhaupt hem moeten betalen, en überhaupt van de woning weg??!!??Waarschijnlijk getrouwd in gemeenschap van goederen.
"ik moet hem 18000euro geven en dan ben ik van hem af kwa huis,die ik indertijd alleen gekocht had."
Die zin klopt niet, als het jouw huis is, waarom zou je überhaupt hem moeten betalen, en überhaupt van de woning weg??!!??Waarschijnlijk getrouwd in gemeenschap van goederen.
dinsdag 17 mei 2016 om 02:58
dinsdag 17 mei 2016 om 03:11
quote:zkr623 schreef op 17 mei 2016 @ 02:58:
[...]
Doen mensen dat nog steeds in deze tijd? Ik dacht dat het iets was uit de jaren 50 of zo. Ik ken dat fenomeen nauwelijks om me heen. Het is net alsof ik van een andere samenleving kom of zo.Blijkbaar wel denk ik. Maar jij woonde niet in Nederland toch?
[...]
Doen mensen dat nog steeds in deze tijd? Ik dacht dat het iets was uit de jaren 50 of zo. Ik ken dat fenomeen nauwelijks om me heen. Het is net alsof ik van een andere samenleving kom of zo.Blijkbaar wel denk ik. Maar jij woonde niet in Nederland toch?
dinsdag 17 mei 2016 om 03:50
quote:Ik stond en sta onder vreselijke druk mentaal(hoe,wat!!??) en ik kreeg thuis van mijn man de opmerking dat ik zo veranderd ben en depri enzo..Toen heb ik het maar op tafel gegooid en het gezegt.Jij vertelt niet uit jezelf aan je man dat je dochter zwanger is? Dan schort er inderdaad het een en ander aan de communicatie tussen jullie. En niet alleen van zijn kant.