Entertainment
alle pijlers
Indrukwekkende documentaires...
maandag 21 september 2009 om 21:47
donderdag 12 mei 2016 om 08:33
quote:appeltjesgroen schreef op 10 mei 2016 @ 14:15:
Zojuist zowel 'Wonderkinderen' als 'Wonderouders' gekeken. Wat een hoop mooie en sterke mensen bij elkaar. En wat een liefdevol gemaakte docu's.
Ik zit Wonderouders te kijken en ik word er heel erg boos van eerlijk gezegd.
Die vrouwen met die zwaar erfelijke ziektes praktisch zonder na te denken voor een kind gaan.
bijv Huntington is niet zomaar iets
Hoe kun je je kind bewust hetzelfde aandoen of het enorme risico nemen
Zojuist zowel 'Wonderkinderen' als 'Wonderouders' gekeken. Wat een hoop mooie en sterke mensen bij elkaar. En wat een liefdevol gemaakte docu's.
Ik zit Wonderouders te kijken en ik word er heel erg boos van eerlijk gezegd.
Die vrouwen met die zwaar erfelijke ziektes praktisch zonder na te denken voor een kind gaan.
bijv Huntington is niet zomaar iets
Hoe kun je je kind bewust hetzelfde aandoen of het enorme risico nemen
Frankly my dear, I don"t give a damn
donderdag 12 mei 2016 om 10:15
quote:Boeddhabuikjebeeld schreef op 09 mei 2016 @ 20:54:
Zometeen op NPO2 DOC de documentaire; "wonderouders".
Lijkt me echt heel erg boeiend: kinderen die worden opgevoed door ouders met een geestelijke of lichamelijke beperking. Vooral ouders met een geestelijke beperking lijkt me lastig voor een kind.Mooi vervolg op wonderkinderen. Ik vond het wel heftig, bij de één meer dan de ander. Het gaf me ook een heel ander gevoel dan wonderkinderen. Wat ik moeilijk vond om te zien (grenst ook aan mijn vakgebied) was hoe de meeste kinderen in de zorgende rol over hun ouders spraken in meer of mindere mate. Het gezin met de vrouw met Huntington vond ik erg heftig, ook de man met de moeder met laag IQ.
Zometeen op NPO2 DOC de documentaire; "wonderouders".
Lijkt me echt heel erg boeiend: kinderen die worden opgevoed door ouders met een geestelijke of lichamelijke beperking. Vooral ouders met een geestelijke beperking lijkt me lastig voor een kind.Mooi vervolg op wonderkinderen. Ik vond het wel heftig, bij de één meer dan de ander. Het gaf me ook een heel ander gevoel dan wonderkinderen. Wat ik moeilijk vond om te zien (grenst ook aan mijn vakgebied) was hoe de meeste kinderen in de zorgende rol over hun ouders spraken in meer of mindere mate. Het gezin met de vrouw met Huntington vond ik erg heftig, ook de man met de moeder met laag IQ.
donderdag 12 mei 2016 om 11:48
quote:calvijn1 schreef op 12 mei 2016 @ 10:19:
Ik ergerde me heel erg aan die oma en moeder in een rolstoel vanwege een spierziekte. Haar (klein)kind heeft het ook.Ik ook! Dat "ik heb schijt" gedoe , en ik kan haar nu goed helpen want ik heb t ook gemaakt gedoe . Daar kan ik nou geen respect voor hebben
Ik ergerde me heel erg aan die oma en moeder in een rolstoel vanwege een spierziekte. Haar (klein)kind heeft het ook.Ik ook! Dat "ik heb schijt" gedoe , en ik kan haar nu goed helpen want ik heb t ook gemaakt gedoe . Daar kan ik nou geen respect voor hebben
donderdag 12 mei 2016 om 12:43
donderdag 12 mei 2016 om 17:10
quote:calvijn1 schreef op 12 mei 2016 @ 08:33:
[...]
Ik zit Wonderouders te kijken en ik word er heel erg boos van eerlijk gezegd.
Die vrouwen met die zwaar erfelijke ziektes praktisch zonder na te denken voor een kind gaan.
bijv Huntington is niet zomaar iets
Hoe kun je je kind bewust hetzelfde aandoen of het enorme risico nemenPuur egoïsme en voortplantingsdrang. En misschien wat bewijsdrang. Ik heb ooit een geestelijk beperkt stel gezien in een documentaire. Ze waren in verwachting van hun zesde kind. De vorige vijf waren weggehaald door de kinderbescherming omdat het gewoon niet ging. Hun commentaar.............We gaan door tot we er een mogen houden.
[...]
Ik zit Wonderouders te kijken en ik word er heel erg boos van eerlijk gezegd.
Die vrouwen met die zwaar erfelijke ziektes praktisch zonder na te denken voor een kind gaan.
bijv Huntington is niet zomaar iets
Hoe kun je je kind bewust hetzelfde aandoen of het enorme risico nemenPuur egoïsme en voortplantingsdrang. En misschien wat bewijsdrang. Ik heb ooit een geestelijk beperkt stel gezien in een documentaire. Ze waren in verwachting van hun zesde kind. De vorige vijf waren weggehaald door de kinderbescherming omdat het gewoon niet ging. Hun commentaar.............We gaan door tot we er een mogen houden.
donderdag 12 mei 2016 om 21:59
quote:calvijn1 schreef op 12 mei 2016 @ 10:19:
Ik ergerde me heel erg aan die oma en moeder in een rolstoel vanwege een spierziekte. Haar (klein)kind heeft het ook.
Vreselijk om ''bewust'' een gehandicapt kind op de wereld te zetten
Puur egoisme, walgelijk.
Ik ergerde me heel erg aan die oma en moeder in een rolstoel vanwege een spierziekte. Haar (klein)kind heeft het ook.
Vreselijk om ''bewust'' een gehandicapt kind op de wereld te zetten
Puur egoisme, walgelijk.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
vrijdag 13 mei 2016 om 05:25
quote:Eindeloos schreef op 12 mei 2016 @ 21:59:
[...]
Vreselijk om ''bewust'' een gehandicapt kind op de wereld te zetten
Puur egoisme, walgelijk.
Maar geldt dat voor elke handicap? Want bijvoorbeeld die moeder en dochter met oogaandoening, of dat stel met dwerggroei, zie je dat ook als egoïsme dat die een (net als henzelf gehandicapt) kind op de wereld zetten?
Net als jullie had ik bij de moeder, oma en (klein)dochter het idee 'dat zou ik nooit gedaan hebben'. Maar bij die andere aandoeningen die waren doorgegeven aan de kinderen dacht ik 'wat goed dat ze hun handicap kennelijk niet als beperking zien' (want als je het als een ernstige beperking ziet zou je hem nooit willen doorgeven aan je kinderen). En waar die grens ligt? Dat kun je als buitenstaander nooit beoordelen volgens mij.
[...]
Vreselijk om ''bewust'' een gehandicapt kind op de wereld te zetten
Puur egoisme, walgelijk.
Maar geldt dat voor elke handicap? Want bijvoorbeeld die moeder en dochter met oogaandoening, of dat stel met dwerggroei, zie je dat ook als egoïsme dat die een (net als henzelf gehandicapt) kind op de wereld zetten?
Net als jullie had ik bij de moeder, oma en (klein)dochter het idee 'dat zou ik nooit gedaan hebben'. Maar bij die andere aandoeningen die waren doorgegeven aan de kinderen dacht ik 'wat goed dat ze hun handicap kennelijk niet als beperking zien' (want als je het als een ernstige beperking ziet zou je hem nooit willen doorgeven aan je kinderen). En waar die grens ligt? Dat kun je als buitenstaander nooit beoordelen volgens mij.
vrijdag 13 mei 2016 om 19:20
quote:appeltjesgroen schreef op 13 mei 2016 @ 05:25:
[...]
Maar geldt dat voor elke handicap? Want bijvoorbeeld die moeder en dochter met oogaandoening, of dat stel met dwerggroei, zie je dat ook als egoïsme dat die een (net als henzelf gehandicapt) kind op de wereld zetten?
Net als jullie had ik bij de moeder, oma en (klein)dochter het idee 'dat zou ik nooit gedaan hebben'. Maar bij die andere aandoeningen die waren doorgegeven aan de kinderen dacht ik 'wat goed dat ze hun handicap kennelijk niet als beperking zien' (want als je het als een ernstige beperking ziet zou je hem nooit willen doorgeven aan je kinderen). En waar die grens ligt? Dat kun je als buitenstaander nooit beoordelen volgens mij.Die moeder met Usher gaf zelf toe dat ze naïef was geweest
[...]
Maar geldt dat voor elke handicap? Want bijvoorbeeld die moeder en dochter met oogaandoening, of dat stel met dwerggroei, zie je dat ook als egoïsme dat die een (net als henzelf gehandicapt) kind op de wereld zetten?
Net als jullie had ik bij de moeder, oma en (klein)dochter het idee 'dat zou ik nooit gedaan hebben'. Maar bij die andere aandoeningen die waren doorgegeven aan de kinderen dacht ik 'wat goed dat ze hun handicap kennelijk niet als beperking zien' (want als je het als een ernstige beperking ziet zou je hem nooit willen doorgeven aan je kinderen). En waar die grens ligt? Dat kun je als buitenstaander nooit beoordelen volgens mij.Die moeder met Usher gaf zelf toe dat ze naïef was geweest
Frankly my dear, I don"t give a damn
zaterdag 14 mei 2016 om 11:14
"Lost mother" op Youtube. Over Rotterdamse moeder Nel die 7 kinderen heeft van diverse vaders, en waarbij de drie oudste zonen extreem misbruik van hun vader hebben ondergaan en daardoor ontsporen. Dan heeft jeugdzorg het vermoeden dat een van de dochters door een broer wordt misbruikt en wordt uit huis geplaatst. Maar jeugdzorg blijkt op diverse punten te falen en zaken te verdraaien.
'If you obey all the rules, you miss all the fun'. (Katherine Hepburn)
zondag 15 mei 2016 om 10:22
quote:Manonna schreef op 12 mei 2016 @ 17:10:
[...]
Puur egoïsme en voortplantingsdrang. En misschien wat bewijsdrang. Ik heb ooit een geestelijk beperkt stel gezien in een documentaire. Ze waren in verwachting van hun zesde kind. De vorige vijf waren weggehaald door de kinderbescherming omdat het gewoon niet ging. Hun commentaar.............We gaan door tot we er een mogen houden.
Die heb ik ook gezien. Zo ontzettend triest.
Ik weet ook serieus niet in hoeverre we dat als maatschappij moeten laten gebeuren al realiseer ik me dat dit een enorm ethisch vraagstuk is. Je komt dan echt aan het zelfbeschikkingsrecht van de mens.
Maar een ouderstel dat het zonder een hele batterij aan hulpverlening niet redt om hun kind op te voeden....ik vind het echt zorgwekkend. Het recht van het kind wordt hier wel op de tweede plaats gezet want dat uithuisplaatsen gebeurt echt niet zomaar.
[...]
Puur egoïsme en voortplantingsdrang. En misschien wat bewijsdrang. Ik heb ooit een geestelijk beperkt stel gezien in een documentaire. Ze waren in verwachting van hun zesde kind. De vorige vijf waren weggehaald door de kinderbescherming omdat het gewoon niet ging. Hun commentaar.............We gaan door tot we er een mogen houden.
Die heb ik ook gezien. Zo ontzettend triest.
Ik weet ook serieus niet in hoeverre we dat als maatschappij moeten laten gebeuren al realiseer ik me dat dit een enorm ethisch vraagstuk is. Je komt dan echt aan het zelfbeschikkingsrecht van de mens.
Maar een ouderstel dat het zonder een hele batterij aan hulpverlening niet redt om hun kind op te voeden....ik vind het echt zorgwekkend. Het recht van het kind wordt hier wel op de tweede plaats gezet want dat uithuisplaatsen gebeurt echt niet zomaar.
Als je doet wat je altijd deed zul je krijgen wat je altijd kreeg.
maandag 16 mei 2016 om 11:35
quote:appeltjesgroen schreef op 13 mei 2016 @ 05:25:
[...]
Maar geldt dat voor elke handicap? Want bijvoorbeeld die moeder en dochter met oogaandoening, of dat stel met dwerggroei, zie je dat ook als egoïsme dat die een (net als henzelf gehandicapt) kind op de wereld zetten?
Net als jullie had ik bij de moeder, oma en (klein)dochter het idee 'dat zou ik nooit gedaan hebben'. Maar bij die andere aandoeningen die waren doorgegeven aan de kinderen dacht ik 'wat goed dat ze hun handicap kennelijk niet als beperking zien' (want als je het als een ernstige beperking ziet zou je hem nooit willen doorgeven aan je kinderen). En waar die grens ligt? Dat kun je als buitenstaander nooit beoordelen volgens mij.
Ja, ik denk het wel..........
Een beperking in welke vorm dan ook, zou ik nooit willens en wetens door willen geven aan een kind.
Mocht je een kans maken op een gezond kindje is het een andere overweging.
De volwassenen kunnen '' goed'' leven/omgaan met hun handicap maar het is niet gezegd dat het kindje wat komt dit ook kan.
Voor mij een dikke Nee.
[...]
Maar geldt dat voor elke handicap? Want bijvoorbeeld die moeder en dochter met oogaandoening, of dat stel met dwerggroei, zie je dat ook als egoïsme dat die een (net als henzelf gehandicapt) kind op de wereld zetten?
Net als jullie had ik bij de moeder, oma en (klein)dochter het idee 'dat zou ik nooit gedaan hebben'. Maar bij die andere aandoeningen die waren doorgegeven aan de kinderen dacht ik 'wat goed dat ze hun handicap kennelijk niet als beperking zien' (want als je het als een ernstige beperking ziet zou je hem nooit willen doorgeven aan je kinderen). En waar die grens ligt? Dat kun je als buitenstaander nooit beoordelen volgens mij.
Ja, ik denk het wel..........
Een beperking in welke vorm dan ook, zou ik nooit willens en wetens door willen geven aan een kind.
Mocht je een kans maken op een gezond kindje is het een andere overweging.
De volwassenen kunnen '' goed'' leven/omgaan met hun handicap maar het is niet gezegd dat het kindje wat komt dit ook kan.
Voor mij een dikke Nee.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
maandag 16 mei 2016 om 20:24
Ik heb (eindelijk) wonderouders gezien. Ik weet niet zo goed wat ik ervan moet denken. Misschien ook wel omdat wij deze (ethische) discussie over mensen wel of niet verplicht aan de anticonceptie, en of ieder mens recht heeft op een kind, nog niet zo lang geleden hebben gevoerd op het werk.
Die vrouw met Usher vond ik wel heel eerlijk, dat ze naïef was geweest. In het kader van mijn werk kom ik dit syndroom wel eens tegen, en het is echt heel erg heftig. Over oogaandoeningen vind ik het sowieso altijd lastig oordelen, omdat er zoveel verschillen in zitten en hier relatief veel aanpassingen in de maatschappij voor zijn waardoor deze mensen toch 'gewoon' kunnen meedoen. Hetzelfde geldt voor die dove ouders.
Wat ik wel schrijnend vond was die spierziekte, waarvan zowel moeder als oma deze hadden en de dochter dus ook weer. Oma en moeder geven allebei eigenlijk aan dat het moeilijk is, en zwaar, en pijnlijk, maar toch doen ze het die dochter weer aan want 'we weten zo goed wat ze doormaakt'.
Die ouders met dwerggroei vind ik niet zo heel veel van geloof ik.
Huntington vond ik wel heftig. Volgens mij is best wel algemeen bekend wat de gevolgen van Huntington zijn en dat dit verregaande gevolgen heeft. Wil je a. het risico lopen dat je kinderen dit ook hebben, en b. weten dat je kinderen eigenlijk hun moeder moeten gaan verzorgen.
Die mensen met de dwarslaesie snapte ik op zich nog wel ergens. Volgens mij - maar ik kan me vergissen - is een dwarslaesie niet iets wat je door kan geven, wat erfelijk is?
Wat ik echt heel schrijnend vond, maar dat komt vooral omdat ik hier in mijn werk regelmatig mee te maken heb, was die verstandelijk beperkte moeder. Ik zie regelmatig kinderen die op kleuterleeftijd hun ouders al voorbij zijn qua ontwikkeling en intelligentie en dat vind ik schrijnend, maar ik word er ook een beetje boos van altijd. Hierover ging ook de discussie op het werk laatst, wij hebben verstandelijk beperkte leerlingen, maar mag je die verplicht aan de anticonceptie of steriliseren? En zo ja, waar leg je dan de grens? Enzovoort. Wel pijnlijk toen die zoon zei dat hij zich vader voelde en zijn moeder als zijn kind, en moeder die dat niet kan (h)erkennen.
Al met al wel een goede documentaire vond ik. Geeft stof tot nadenken.
Die vrouw met Usher vond ik wel heel eerlijk, dat ze naïef was geweest. In het kader van mijn werk kom ik dit syndroom wel eens tegen, en het is echt heel erg heftig. Over oogaandoeningen vind ik het sowieso altijd lastig oordelen, omdat er zoveel verschillen in zitten en hier relatief veel aanpassingen in de maatschappij voor zijn waardoor deze mensen toch 'gewoon' kunnen meedoen. Hetzelfde geldt voor die dove ouders.
Wat ik wel schrijnend vond was die spierziekte, waarvan zowel moeder als oma deze hadden en de dochter dus ook weer. Oma en moeder geven allebei eigenlijk aan dat het moeilijk is, en zwaar, en pijnlijk, maar toch doen ze het die dochter weer aan want 'we weten zo goed wat ze doormaakt'.
Die ouders met dwerggroei vind ik niet zo heel veel van geloof ik.
Huntington vond ik wel heftig. Volgens mij is best wel algemeen bekend wat de gevolgen van Huntington zijn en dat dit verregaande gevolgen heeft. Wil je a. het risico lopen dat je kinderen dit ook hebben, en b. weten dat je kinderen eigenlijk hun moeder moeten gaan verzorgen.
Die mensen met de dwarslaesie snapte ik op zich nog wel ergens. Volgens mij - maar ik kan me vergissen - is een dwarslaesie niet iets wat je door kan geven, wat erfelijk is?
Wat ik echt heel schrijnend vond, maar dat komt vooral omdat ik hier in mijn werk regelmatig mee te maken heb, was die verstandelijk beperkte moeder. Ik zie regelmatig kinderen die op kleuterleeftijd hun ouders al voorbij zijn qua ontwikkeling en intelligentie en dat vind ik schrijnend, maar ik word er ook een beetje boos van altijd. Hierover ging ook de discussie op het werk laatst, wij hebben verstandelijk beperkte leerlingen, maar mag je die verplicht aan de anticonceptie of steriliseren? En zo ja, waar leg je dan de grens? Enzovoort. Wel pijnlijk toen die zoon zei dat hij zich vader voelde en zijn moeder als zijn kind, en moeder die dat niet kan (h)erkennen.
Al met al wel een goede documentaire vond ik. Geeft stof tot nadenken.
"After all this time?" "Always."
maandag 16 mei 2016 om 21:30
Mijn oudste zoon heeft een oogaandoening die erfelijk is.
Ik ben degene die dit aan hem gegeven geeft.
We zijn pas op zijn 4e achter gekomen wat hij heeft (oculair albinisme) en dat ik dat gen bij mij draag.
Op dat moment hadden wij ook onze jongste al.
Hadden wij dit allemaal van te voren geweten was onze tweede er niet gekomen.
Ook al wist ik niets van dat gen, voel ik mij toch schuldig.
Ik ben degene die dit aan hem gegeven geeft.
We zijn pas op zijn 4e achter gekomen wat hij heeft (oculair albinisme) en dat ik dat gen bij mij draag.
Op dat moment hadden wij ook onze jongste al.
Hadden wij dit allemaal van te voren geweten was onze tweede er niet gekomen.
Ook al wist ik niets van dat gen, voel ik mij toch schuldig.
Frankly my dear, I don"t give a damn
maandag 16 mei 2016 om 21:51
Wat een eerlijke post Calvijn. Ik snap je punt van je schuldig voelen wel. Ik kan nu wel zeggen 'maar je wist het niet, je kan er niks aan doen', maar dat zal wel niet helpen he? Ik vind het ook wel heel eerlijk dat je zegt dat wanneer je het eerder had geweten de tweede niet gekomen was. Mag ik vragen of je tweede de aandoening ook heeft? En hoe is jullie ervaring met de oogaandoening van je kind, loop je in het dagelijks leven tegen veel dingen aan? Als je geen antwoord wilt geven hoeft dat niet hoor, puur nieuwsgierigheid van mij omdat het mijn werk is.
"After all this time?" "Always."
maandag 16 mei 2016 om 22:21
Je mag alles vragen.
De jongste moest met 8 mnd wel getest worden en bleek dat hij de aandoening niet had, maar wel een flinke +sterkte waar we mss veel later achter wareb gekomen. Hij had dus met 11 mnd al een bril
De oudste ziet dus maar voor 25% scherp, alles daarbuiten is schimmig.
Hij heeft aanpassingen op school (scherm, vergrotingen) en doet het prima.
Hij heeft naast die aandoening ook nog eens -10, dus moet verplicht zijn bril op.
Zijn aandoening zorgt zomers wel voor erg goed insmeren, zonnebril- en pet
De jongste moest met 8 mnd wel getest worden en bleek dat hij de aandoening niet had, maar wel een flinke +sterkte waar we mss veel later achter wareb gekomen. Hij had dus met 11 mnd al een bril
De oudste ziet dus maar voor 25% scherp, alles daarbuiten is schimmig.
Hij heeft aanpassingen op school (scherm, vergrotingen) en doet het prima.
Hij heeft naast die aandoening ook nog eens -10, dus moet verplicht zijn bril op.
Zijn aandoening zorgt zomers wel voor erg goed insmeren, zonnebril- en pet
Frankly my dear, I don"t give a damn
donderdag 19 mei 2016 om 11:18
donderdag 19 mei 2016 om 14:14
quote:SweetFirefly schreef op 14 mei 2016 @ 11:14:
"Lost mother" op Youtube. Over Rotterdamse moeder Nel die 7 kinderen heeft van diverse vaders, en waarbij de drie oudste zonen extreem misbruik van hun vader hebben ondergaan en daardoor ontsporen. Dan heeft jeugdzorg het vermoeden dat een van de dochters door een broer wordt misbruikt en wordt uit huis geplaatst. Maar jeugdzorg blijkt op diverse punten te falen en zaken te verdraaien.
Ik zit nu even te kijken maar wat ik erg storend vind is dat alle vingers naar jeugdzorg wijzen terwijl het hele gezin uit elkaar ligt door een agressieve vader en een niet capabele moeder.
Op een gegeven moment zegt ze dat niemand aan haar kinderen komt, waar was ze dan toen haar kinderen door hun (stief?) vader werden misbruikt, geslagen, getrapt en opgesloten?
Dat jeugdzorg fouten maakt en dingen verdraaid geloof ik zeker maar degene die de meeste steken heeft laten vallen is moeder zelf.
"Lost mother" op Youtube. Over Rotterdamse moeder Nel die 7 kinderen heeft van diverse vaders, en waarbij de drie oudste zonen extreem misbruik van hun vader hebben ondergaan en daardoor ontsporen. Dan heeft jeugdzorg het vermoeden dat een van de dochters door een broer wordt misbruikt en wordt uit huis geplaatst. Maar jeugdzorg blijkt op diverse punten te falen en zaken te verdraaien.
Ik zit nu even te kijken maar wat ik erg storend vind is dat alle vingers naar jeugdzorg wijzen terwijl het hele gezin uit elkaar ligt door een agressieve vader en een niet capabele moeder.
Op een gegeven moment zegt ze dat niemand aan haar kinderen komt, waar was ze dan toen haar kinderen door hun (stief?) vader werden misbruikt, geslagen, getrapt en opgesloten?
Dat jeugdzorg fouten maakt en dingen verdraaid geloof ik zeker maar degene die de meeste steken heeft laten vallen is moeder zelf.
donderdag 19 mei 2016 om 22:51
quote:Kuzu schreef op 19 mei 2016 @ 14:14:
[...]
Ik zit nu even te kijken maar wat ik erg storend vind is dat alle vingers naar jeugdzorg wijzen terwijl het hele gezin uit elkaar ligt door een agressieve vader en een niet capabele moeder.
Op een gegeven moment zegt ze dat niemand aan haar kinderen komt, waar was ze dan toen haar kinderen door hun (stief?) vader werden misbruikt, geslagen, getrapt en opgesloten?
Dat jeugdzorg fouten maakt en dingen verdraaid geloof ik zeker maar degene die de meeste steken heeft laten vallen is moeder zelf.Ben ik het grotendeels met je eens. En waarom 3(!) kinderen krijgen met zo'n man.... En uberhaupt nog 4 meer later.
[...]
Ik zit nu even te kijken maar wat ik erg storend vind is dat alle vingers naar jeugdzorg wijzen terwijl het hele gezin uit elkaar ligt door een agressieve vader en een niet capabele moeder.
Op een gegeven moment zegt ze dat niemand aan haar kinderen komt, waar was ze dan toen haar kinderen door hun (stief?) vader werden misbruikt, geslagen, getrapt en opgesloten?
Dat jeugdzorg fouten maakt en dingen verdraaid geloof ik zeker maar degene die de meeste steken heeft laten vallen is moeder zelf.Ben ik het grotendeels met je eens. En waarom 3(!) kinderen krijgen met zo'n man.... En uberhaupt nog 4 meer later.
'If you obey all the rules, you miss all the fun'. (Katherine Hepburn)
vrijdag 20 mei 2016 om 13:22
Gisteren voor de 2e keer de docu Mercy Mercy gekeken.
Had ik het maar niet gedaan
Hartverscheurende film over een adoptie /Ethiopië/Denemarken.
Alles gaat mis.
http://www.vpro.nl/lees/tv/mercy-mercy.html
Had ik het maar niet gedaan
Hartverscheurende film over een adoptie /Ethiopië/Denemarken.
Alles gaat mis.
http://www.vpro.nl/lees/tv/mercy-mercy.html
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé