Perfecte leeftijd voor kinderen?

22-05-2016 15:20 72 berichten
Alle reacties Link kopieren
Wat is het? Vorige keer zeiden een aantal meiden in mijn klas dat op je 20ste wellicht 25 beste is om kinderen te nemen. Ik word 24 en zou zelf niet eens aan een kind kunnen denken.....ik zou op mijn 32ste een kind willen... als dat te laat is tja.... er is toch meer in het leven voor een vrouw dan kinderen krijgen? als dat niet lukt kan je nog altijd adopteren etc.... Wat vinden jullie? hadden jullie liever gewacht? wat is het perfecte leeftijd?
Alle reacties Link kopieren
Op mijn 20ste dacht ik ook dat 25 wel een mooie leeftijd zou zijn. Is uiteindelijk 32 (haha) geworden. Maar niet omdat dat jaren vooraf zo gepland was. We waren er toen gewoon klaar voor. De tweede liet even op zich wachten. Ik ben nu 38 en hoogzwanger.



Is het overigens echt zo dat bevallingen makkelijker gaan als je jonger bent? Dat vraag ik me echt af.
Toen ik 23 was en studeerde, had niemand van hen een kind of had het überhaupt over een zogenaamde leeftijd waarop je aan kinderen zou moeten beginnen.

Wat voor opleiding doe je dan als meiden in je klas zo jong al kinderen hebben?



Heb je een relatie?
Ja precies. Bij mijn opleidingen moest niemand eraan denken om te studeren en tegelijk een kind te hebben.



Ik zelf ben nu 27 en nog niet toe aan kinderen vanwege mijn werk/ studie. Er bestaat dus niet zoiets al een perfecte leeftijd en je kan het nemen van kinderen helemaal niet plannen. Je bent er klaar voor of niet, daar valt niets te plannen aan
Voor je lijf schijnt begin 20 het beste te zijn om weer te herstellen. Of je hoofd het ook aan kan, is de volgende vraag.

Ik zag/zie mezelf op die leeftijd geen kind opvoeden.
Alle reacties Link kopieren
Ik was 29 bij de eerste 32bij de 2e ben nu 41 en mijn kinderen zijn 11&8 heerlijk mijn vriendin krijgt nu op haar 41e de eerste. En is helemaal gelukkig

Ik heb lang getwijfeld over een 3e maar vond mezelf te oud met 36 na 2 al gezonde kinderen

Mijn moeder was 20 toen ze mij kreeg , vind het wel leuk om nu nog een jonge moeder te hebben.

ik vind tussen 30-35 de ideale leeftijd, niet te jong dus al een huis werk etc etc
Alle reacties Link kopieren
Je kunt er in ieder geval beter over nadenken wanneer jij zelf kinderen wil dan maar klakkeloos kinderen krijgen omdat leeftijdsgenoten dat ook doen.
Alle reacties Link kopieren
quote:Goede-Fee schreef op 22 mei 2016 @ 15:21:

Dat is toch voor iedereen verschillend?

Al is het na je 30e voor je lichaam wat moeilijker en de bevallingen gaan ook veel moeizamer.



Nou dat vind ik wel wat kort door de bocht hoor! Klopt dat het zwanger worden wellicht iets moeizamer kán zijn maar dat de bevalling moeizamer gaat, dat is echt onzin. Ben zelf als 30+ er zwanger geworden (op 32 en 34 jarige leeftijd, en ook tot 2 keer toe direct zwanger) en alle meiden in mijn omgeving die ook 30+ waren hebben prima zwangerschappen gehad en hele makkelijke bevallingen. De paar meiden van begin 20 daarentegen, waren nog zo bleu dat hun bevalling voor hun een vrij heftige ervaring is geweest.



De ideale leeftijd bestaat niet, je moet eraan beginnen als jij er zelf aan toe bent. Of je nu 23 of 36 bent. (Hoewel ik het er wel mee eens ben dat bewust wachten met zwanger worden tot je 36e wellicht niet zo'n goed idee is...)
Als ik je OP lees ben je er iig nu niet aan toe. Anders wist je wel dat er een verschil zit in kinderen van jezelf of kinderen adopteren en dat vrouwen met een kinderwens, niet even simpel denken; ach er is wel meer in het leven dan kinderen.

Het is een combi van de wens hebben en de omstandigheden creëren. Al gaat de biologie meestal boven praktische zaken; als je een kind wilt dan zijn dat soort zaken vaak wat minder belangrijk.
Ik denk wel dat er een bepaald optimum is, een punt waarop je een zwangerschap en bevalling fysiek goed aankan en daarnaast ook al wel enige stabiliteit hebt. Je vruchtbare piek ligt zo rond je 22e, 23e en vanaf je latere twintiger jaren neemt je vruchtbaarheid af en neemt de kans op afwijkingen significant toe. Biologisch gezien zou ik dus zeggen dat je mid twintiger jaren ideaal zijn. Maar het blijft natuurlijk erg persoonlijk. Zelf vind ik 32 gruwelijk laat en ben ik blij dat ik mijn eerste op mijn 22e kreeg, terwijl anderen 22 piepjong vinden en 32 normaal. Gelukkig mag je zelf weten wanneer je aan kinderen begint
Alle reacties Link kopieren
quote:Penelope_ schreef op 22 mei 2016 @ 16:17:

Als ik je OP lees ben je er iig nu niet aan toe. Anders wist je wel dat er een verschil zit in kinderen van jezelf of kinderen adopteren en dat vrouwen met een kinderwens, niet even simpel denken; ach er is wel meer in het leven dan kinderen.

Het is een combi van de wens hebben en de omstandigheden creëren. Al gaat de biologie meestal boven praktische zaken; als je een kind wilt dan zijn dat soort zaken vaak wat minder belangrijk.



En als je loept nog minder....

TO de perfecte leeftijd is niet belangrijk, omstandigheden zijn belangrijker. Ik snap niet waarom je nu al bezig bent met het feit dat je over 9 jaar een kind wil hebben. Je woont nog thuis, hebt financiële problemen, geen baan en geen relatie. Het klinkt misschien lullig, maar zou je je niet beter bezig kunnen houden met uit de financiële problemen geraken, een baan vinden, zelfstandig gaan wonen, een sociaal netwerk opbouwen enz. ipv plannen wanneer je een kind neemt? Je kunt op gegeven moment wel de "perfecte" leeftijd hebben, maar als de omstandigheden daar niet naar zijn dan ga je je toch niet door je "perfecte" leeftijd laten leiden?
Ik ben 31 en net moeder geworden. Op mijn 29e was ik voor het eerst zwanger, maar ook hier duurde het even vanwege miskraam-ellende.



Voor mij is dit wel een goeie leeftijd, in mijn twintiger jaren moest ik echt nog uitrazen. Maar ik denk wel dat je ook op je 20e goed een kind kan krijgen, omdat je dan beter bestand bent tegen gebroken nachten.



Enerzijds vind ik zoon zo leuk, dat ik er nog wel vier zou willen. Maar dat gaat met mijn leeftijd niet meer gebeuren. Anderzijds zou ik ook veel dingen gemist hebben wanneer ik jonger was begonnen, zoals mijn studententijd en mooie reizen.



Ik hoop dat er over een paar jaar nog een tweede komt, en anders ben ik heel tevreden met deze mooie man
De perfecte leeftijd is van zoveel dingen afhankelijk... Gezondheidstechnisch heeft het zowel voor moeder als kind voordelen om jong moeder te worden. Maar als je dan bijvoorbeeld nog volop studeert of geen vaste baan hebt en daardoor veel zorgen of stress hebt wegen die aspecten weer zwaarder, die werken ook door op het kindje. Als je ouder bent is dat minder goed voor de gezondheid van moeder en kind, maar vaak is het wel financieel ruimer (niet altijd natuurlijk) en/of zijn de ouders stabieler mentaal door meer levenservaring. Het kan zoveel kanten op. Elk nadeel heb z'n voordeel ;) .



Ik heb mijn eerste gekregen op mijn 29e, nu met 34 zwanger van de tweede. Met 25 de eerste was ook prima geweest, met 35 ook denk ik. Op mijn 20e had het wel flink wat stress opgeleverd (maar we hadden het vast wel gered), en op mijn 40e lijkt me als de kinderen ouder worden minder fijn omdat je dan zelf ook al wat ouder bent (naast dat de kans dat je zwanger wordt, wordt ook fors kleiner na je 35e) (maar we hadden ook dat vast wel gered).



Ik denk dat het voornaamste is dat het kindje gewenst is, dat je het een (voor zover je dat altijd van tevoren weet...) stabiele thuisbasis mee kunt geven, en dat je financieel gezien je kindje datgene kunt bieden wat je hem/haar graag zou willen bieden. Op welke leeftijd dat dan ook maar is. Niet elk leven verloopt hetzelfde dus het is zinloos jouw leven te vergelijken met dat van anderen, en je kunt je leven, je baan, je relaties en je gezondheid ook niet 10 jaar vooruit plannen. Helaas ;) .
quote:Lisa077 schreef op 22 mei 2016 @ 15:51:

Op mijn 20ste dacht ik ook dat 25 wel een mooie leeftijd zou zijn. Is uiteindelijk 32 (haha) geworden. Maar niet omdat dat jaren vooraf zo gepland was. We waren er toen gewoon klaar voor. De tweede liet even op zich wachten. Ik ben nu 38 en hoogzwanger.



Is het overigens echt zo dat bevallingen makkelijker gaan als je jonger bent? Dat vraag ik me echt af.Ja.
quote:zomersterre80 schreef op 22 mei 2016 @ 16:14:

[...]





Nou dat vind ik wel wat kort door de bocht hoor! Klopt dat het zwanger worden wellicht iets moeizamer kán zijn maar dat de bevalling moeizamer gaat, dat is echt onzin. Ben zelf als 30+ er zwanger geworden (op 32 en 34 jarige leeftijd, en ook tot 2 keer toe direct zwanger) en alle meiden in mijn omgeving die ook 30+ waren hebben prima zwangerschappen gehad en hele makkelijke bevallingen. De paar meiden van begin 20 daarentegen, waren nog zo bleu dat hun bevalling voor hun een vrij heftige ervaring is geweest.



De ideale leeftijd bestaat niet, je moet eraan beginnen als jij er zelf aan toe bent. Of je nu 23 of 36 bent. (Hoewel ik het er wel mee eens ben dat bewust wachten met zwanger worden tot je 36e wellicht niet zo'n goed idee is...)



Ik heb het echt alleen maar over je hoe je lichaam reageert. Een lichaam is gewoon gemiddeld veel fitter als je jonger bent. Zwanger worden gaat vaak makkelijker en de zwangerschappen zijn vaak makkelijker, de bevallingen ook en het herstel ook.

Dat is gewoon echt algemeen bekend en herhaaldelijk onderzocht. En dat betekend niet dat dat voor iedereen zo is, om een gemiddelde te krijgen meet je ook de afwijkingen.



Of je hoofd en le leven er klaar voor is heel iets anders en daar zeg ik hetzelfde over als jij. Dat is echt voor iedereen verschillend.



En ik was 30 en 36.. en die 6 jaar later was op alle fronten heel zwaarder wat dus logisch was volgens de gyn.
Alle reacties Link kopieren
Tja het ligt meer aan de omstandigheden, om te zeggen wat een goede leeftijd is. Stabiele relatie, zelfstandig, dak boven je hoofd. Op m´n 25ste was ik er psychisch wel al klaar voor geweest, maar geen partner...dus tja.
Ik vond mijn vierde bevalling op mijn 42ste de makkelijkste. Die zwangerschap ook. Ik stond op die leeftijd zelf ook veel relaxter in het leven dan toen ik jonger was. Bij de drie daarvoor was ik echt zwaar toe aan verlof. Lang kotsmisselijk geweest en veel pijn. Bij de laatste heb ik echt tot vier weken daarvoor gewerkt en werkelijk nergens last van gehad. Het verschilt dus per persoon denk ik.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat er geen perfecte leeftijd / moment is.

Ik ben nu net 20 en in verwachting. Is het perfect ? Nee denk het niet. Maar van te voren kan je niet weten of het over 6 jaar wel perfect zal zijn.

Me vriend en ik kunnen het financieel aan en zijn er klaar voor , het kindje is 100% welkom ondanks dat het niet gepland was. Ik denk dat dat het belangrijkste is.
Alle reacties Link kopieren
quote:minnimouse schreef op 22 mei 2016 @ 15:49:

Ik word dit jaar 32 en zou binnen nu en een jaar of 2/3 best wel een kind willen, als het mij gegeven is.

Vroeger dacht ik ook wel dat ik nu al kinderen zou hebben, maar het leven loopt soms anders dan je denkt of verwacht.

Dit. En ik vind het jammer dat het zo is, maar ik heb er geen spijt van. Mijn kind zou nu dan waarschijnlijk namelijk gescheiden ouders hebben, een moeder die psychisch al redelijk stabiel is maar een jaar geleden helemaal niet, dat soort dingen. Ik heb altijd gevonden dat de basis goed moet zijn en voor mij betekent dat dat ik een stabiele relatie met mezelf en mijn partner heb, een vaste baan en een huis.



Ik heb inmiddels wel weer een nieuwe relatie maar die is nog erg pril. Ook wij willen samen graag kinderen maar wel pas over 1,5 à 2 jaar. Hopelijk gaat dat lukken want het lijkt me wel fantastisch.
Natte tosti..
Ik verbaas me over dat al die vrouwen pas op hun 30e of ouder alles op een rij hebben. Ik had een huis, msc studie en bijpassende vaste functie al op m'n 25e en heb de halve globe gezien. Zou dus zeker niet tot m'n 30e hebben gewacht. Lekker jong (wel wat ouder dan 25) moeder strakjes en toch alles gedaan wat ik wil.
Alle reacties Link kopieren
quote:PSYCH0 schreef op 22 mei 2016 @ 20:59:

Ik verbaas me over dat al die vrouwen pas op hun 30e of ouder alles op een rij hebben. Ik had een huis, msc studie en bijpassende vaste functie al op m'n 25e en heb de halve globe gezien. Zou dus zeker niet tot m'n 30e hebben gewacht. Lekker jong (wel wat ouder dan 25) moeder strakjes en toch alles gedaan wat ik wil.Op sommige dingen heb je gewoon echt geen invloed. En je moet je gevoel volgen. Ik had al een lange relatie, een afgeronde hbo opleiding, een koopappartement, we hadden allebei een baan...alle ingrediënten om al op m'n 28e aan kinderen te beginnen. Toch pas op m'n 32e de knoop doorgehakt en zwanger geworden. Waarom toch gewacht? Ik was er gewoon eerder nog niet aan toe: om verantwoordelijkheid te dragen, om me dedicated op het gezinsleven te richten, parttime te gaan werken. Ik merkte toen mijn dochter er eenmaal was (en ook al tijdens m'n zwangerschap) dat ik zo relaxed was, me nergens druk om maakte, me gewoon enorm zeker voelde over alles. En dat vind ik ook erg belangrijk voor een kind. Ik heb dus echt gewacht tot ik wist dat ik er klaar voor was. Nu ben ik 35 en zeg ik achteraf wel eens: was ik er maar eerder aan begonnen, maar wellicht was het me jaren eerder veel zwaarder gevallen...
Alle reacties Link kopieren
quote:PSYCH0 schreef op 22 mei 2016 @ 20:59:

Ik verbaas me over dat al die vrouwen pas op hun 30e of ouder alles op een rij hebben. Ik had een huis, msc studie en bijpassende vaste functie al op m'n 25e en heb de halve globe gezien. Zou dus zeker niet tot m'n 30e hebben gewacht. Lekker jong (wel wat ouder dan 25) moeder strakjes en toch alles gedaan wat ik wil.leuk voor je
Alle reacties Link kopieren
Ik vond altijd 25 een mooie leeftijd. Nu 27 en ik weet niet eens zeker of ik het wil. Ik zit in de fase van; tja ik zie wel..



Zwanger zijn lijkt me maar niks. Bevallen hebben we het niet eens over als ik dat over kon slaan was de stap iets makkelijker gezet:p



Eerst maar eens een partner treffen ik heb overigens de rest wel voor elkaar. Vaste baan, doe er een opleiding bij, koophuis:)



Ik ben alleen een beetje bang dat als ik het ooit zeker ga weten, ik mezelf te oud vind. En tja dat is over 3 jaar eigenlijk al
quote:PSYCH0 schreef op 22 mei 2016 @ 20:59:

Ik verbaas me over dat al die vrouwen pas op hun 30e of ouder alles op een rij hebben. Ik had een huis, msc studie en bijpassende vaste functie al op m'n 25e en heb de halve globe gezien. Zou dus zeker niet tot m'n 30e hebben gewacht. Lekker jong (wel wat ouder dan 25) moeder strakjes en toch alles gedaan wat ik wil.Ik had net zo oud alles op een rij. Maar was gewoon echt nog niet toe aan kinderen op die leeftijd. Wist uberhaupt nog niet eens of ik ze wel wilde toen. Het 'op een rij' hebben is voor mij maar 1 van de voorwaarden. Niet eens de belangrijkste. Het 'willen' vond ik zelf een stuk belangrijker. Daarnaast ook met WIE ik ze wilde. En godzijdank was dat niet met de partner met wie ik toen samen was. Had dat wel zo geweest hadden mijn kinderen nu echt gescheiden ouders gehad. Terwijl Ik mijn 25ste echt nog superleuk vond na een paar jaar relatie.
quote:zomersterre80 schreef op 22 mei 2016 @ 21:15:

[...]





Op sommige dingen heb je gewoon echt geen invloed. En je moet je gevoel volgen. Ik had al een lange relatie, een afgeronde hbo opleiding, een koopappartement, we hadden allebei een baan...alle ingrediënten om al op m'n 28e aan kinderen te beginnen. Toch pas op m'n 32e de knoop doorgehakt en zwanger geworden. Waarom toch gewacht? Ik was er gewoon eerder nog niet aan toe: om verantwoordelijkheid te dragen, om me dedicated op het gezinsleven te richten, parttime te gaan werken. Ik merkte toen mijn dochter er eenmaal was (en ook al tijdens m'n zwangerschap) dat ik zo relaxed was, me nergens druk om maakte, me gewoon enorm zeker voelde over alles. En dat vind ik ook erg belangrijk voor een kind. Ik heb dus echt gewacht tot ik wist dat ik er klaar voor was. Nu ben ik 35 en zeg ik achteraf wel eens: was ik er maar eerder aan begonnen, maar wellicht was het me jaren eerder veel zwaarder gevallen...Dit is een prima beweegreden maar hierboven werden randvoorwaarden vaker genoemd vandaar mijn reactie.
quote:Orangetree schreef op 22 mei 2016 @ 21:39:

[...]





Ik had net zo oud alles op een rij. Maar was gewoon echt nog niet toe aan kinderen op die leeftijd. Wist uberhaupt nog niet eens of ik ze wel wilde toen. Het 'op een rij' hebben is voor mij maar 1 van de voorwaarden. Niet eens de belangrijkste. Het 'willen' vond ik zelf een stuk belangrijker. Daarnaast ook met WIE ik ze wilde. En godzijdank was dat niet met de partner met wie ik toen samen was. Had dat wel zo geweest hadden mijn kinderen nu echt gescheiden ouders gehad. Terwijl Ik mijn 25ste echt nog superleuk vond na een paar jaar relatie.Voor jou hetzelfde. Dit vind ik heel helder maar boven werd er genoemd dat het huisje boompje beestje er voor je 30e nog niet is en dat je dan nog niet genoeg genoten hebt. Denk dat dat dus echt verschilt per individu.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven