Indrukwekkende documentaires...
maandag 21 september 2009 om 21:47
donderdag 2 juni 2016 om 20:41
quote:Timetraveler schreef op 01 juni 2016 @ 14:23:
Vast al genoemd, maar 'Voor het te laat is' over twee vrouwen met Alzheimer die kiezen voor euthanasie. Erg mooie en indrukwekkende docu.Heb ik gezien, vond alleen het "prikken " van de datum. Met de familie en de verjaardag zoooo gênant.
Vast al genoemd, maar 'Voor het te laat is' over twee vrouwen met Alzheimer die kiezen voor euthanasie. Erg mooie en indrukwekkende docu.Heb ik gezien, vond alleen het "prikken " van de datum. Met de familie en de verjaardag zoooo gênant.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
donderdag 2 juni 2016 om 21:58
donderdag 2 juni 2016 om 22:18
quote:Sorcha_ schreef op 29 mei 2016 @ 23:35:
Ben nu Enkele reis naar het kalifat aan het kijken. Heftig zeg. Die arme ouders.
Ik kijk nu ook. Ik zie heel veel parallellen met de werkwijze van loverboys.
Wat ik ook opvallend vind is dat ze het allemaal zo goed hebben in NL en ook liberaal worden opgevoed. Waarom dan toch die hang naar deze zingeving?
Ben nu Enkele reis naar het kalifat aan het kijken. Heftig zeg. Die arme ouders.
Ik kijk nu ook. Ik zie heel veel parallellen met de werkwijze van loverboys.
Wat ik ook opvallend vind is dat ze het allemaal zo goed hebben in NL en ook liberaal worden opgevoed. Waarom dan toch die hang naar deze zingeving?
vrijdag 3 juni 2016 om 12:55
quote:Timetraveler schreef op 02 juni 2016 @ 21:15:
Ja! Ik hoorde geloof ik ook iemand iets zeggen als "ja volgende week kan wel maar die week daarop niet want dan zitten wij vol op het werk" .
Of ik heb het verkeerd gehoord.
Nee, nog erger , het liep vast op een verjaardag.
Verschrikkelijk
Ja! Ik hoorde geloof ik ook iemand iets zeggen als "ja volgende week kan wel maar die week daarop niet want dan zitten wij vol op het werk" .
Of ik heb het verkeerd gehoord.
Nee, nog erger , het liep vast op een verjaardag.
Verschrikkelijk
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
vrijdag 3 juni 2016 om 12:55
quote:Timetraveler schreef op 02 juni 2016 @ 21:15:
Ja! Ik hoorde geloof ik ook iemand iets zeggen als "ja volgende week kan wel maar die week daarop niet want dan zitten wij vol op het werk" .
Of ik heb het verkeerd gehoord.
Nee, nog erger , het liep vast op een verjaardag.
Verschrikkelijk
Ja! Ik hoorde geloof ik ook iemand iets zeggen als "ja volgende week kan wel maar die week daarop niet want dan zitten wij vol op het werk" .
Of ik heb het verkeerd gehoord.
Nee, nog erger , het liep vast op een verjaardag.
Verschrikkelijk
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
vrijdag 3 juni 2016 om 13:05
quote:Timetraveler schreef op 02 juni 2016 @ 21:15:
Ja! Ik hoorde geloof ik ook iemand iets zeggen als "ja volgende week kan wel maar die week daarop niet want dan zitten wij vol op het werk" .
Of ik heb het verkeerd gehoord.Dus die week daarop konden ze ook niet naar de begrafenis? Lijkt me afschuwelijk om aan te moeten horen als het over jezelf gaat. Geen tijd, dan maak je maar tijd!
Ja! Ik hoorde geloof ik ook iemand iets zeggen als "ja volgende week kan wel maar die week daarop niet want dan zitten wij vol op het werk" .
Of ik heb het verkeerd gehoord.Dus die week daarop konden ze ook niet naar de begrafenis? Lijkt me afschuwelijk om aan te moeten horen als het over jezelf gaat. Geen tijd, dan maak je maar tijd!
Niemand is onmisbaar
vrijdag 3 juni 2016 om 15:38
Ik ben niet lekker (buikgriep), dus heb besloten om adhv dit topic een documentaire-marathon te houden.
Wat is Douwe Bob toch een lekkerding he. Heel bijzonder om zijn levensverhaal te horen en hoe je langzaam gaat begrijpen hoe hij is geworden wie hij is.
Mercy mercy is werkelijk hartverscheurend. Hoe die echte ouders in het begin lekker worden gemaakt dat hun kinderen vast arts of president gaan worden in eigen land. Dat ze echt iets goeds doen voor hun land door hun kind weg te geven. Hoe vals. En nog geen minuut later zodra de kinderen zijn weggenomen moeten ze niet huilen, want het was hun eigen beslissing. En toen in Denemarken die huisartsarts direct: "ja zal wel hechtingsstoornis zijn dat ze niet willen knuffelen" hallo zeg Je bent van je ouders weggehaald en wordt meegenomen naar een vreemd land met tweede vreemde mensen waar je niet eens mee kan praten, natuurlijk heb je niet direct zin in knuffelsessies met een vreemde vent.
Die vader heeft ook absoluut geen feeling met kinderen. Hoe verzin je het om kinderen te willen als je je niet eens een klein beetje kunt verplaatsen in een kind. Vader wil knuffelen, kind wil het niet, en toch het kind flink vastpakken. Kind is lekker aan het spelen met een knuffel, pakt vader die knuffel want vader wil ook spelen. En dan verbaasd zijn als kind moet huilen?! En die moeder is ook niet helemaal lekker in haar hoofd. Wat een gezeik over die gewassen kleding, en dat haar kind geen tics mag hebben?! Denkt ze echt dat dat kind die kauwbewegingen expres maakt om haar te pesten ofzo? Ik zie sowieso niet dat dat kind iets raars doet, ze zit gewoon rustig te eten, of mis ik iets? En dan moet dat arme kind ook gewoon zonder eten van tafel, omdat ze kauwbewegingen maakt! En dan zeggen dat het kind vast bezeten is. Wtf gestoord wijf!
En dat ze dan ook nog elke keer naar een pleeggezin moet als die ouders het niet meer trekken, om dan vervolgens weer terug te moeten naar de ouders. Om ten slotte voor altijd in een ander kindertehuis te moeten wonen, zogenaamd vanwege hechtingsproblemen. Zonder haar broertje. Mijn moederhart huilt, hoe erg kun je een kind verpesten.
Wat is Douwe Bob toch een lekkerding he. Heel bijzonder om zijn levensverhaal te horen en hoe je langzaam gaat begrijpen hoe hij is geworden wie hij is.
Mercy mercy is werkelijk hartverscheurend. Hoe die echte ouders in het begin lekker worden gemaakt dat hun kinderen vast arts of president gaan worden in eigen land. Dat ze echt iets goeds doen voor hun land door hun kind weg te geven. Hoe vals. En nog geen minuut later zodra de kinderen zijn weggenomen moeten ze niet huilen, want het was hun eigen beslissing. En toen in Denemarken die huisartsarts direct: "ja zal wel hechtingsstoornis zijn dat ze niet willen knuffelen" hallo zeg Je bent van je ouders weggehaald en wordt meegenomen naar een vreemd land met tweede vreemde mensen waar je niet eens mee kan praten, natuurlijk heb je niet direct zin in knuffelsessies met een vreemde vent.
Die vader heeft ook absoluut geen feeling met kinderen. Hoe verzin je het om kinderen te willen als je je niet eens een klein beetje kunt verplaatsen in een kind. Vader wil knuffelen, kind wil het niet, en toch het kind flink vastpakken. Kind is lekker aan het spelen met een knuffel, pakt vader die knuffel want vader wil ook spelen. En dan verbaasd zijn als kind moet huilen?! En die moeder is ook niet helemaal lekker in haar hoofd. Wat een gezeik over die gewassen kleding, en dat haar kind geen tics mag hebben?! Denkt ze echt dat dat kind die kauwbewegingen expres maakt om haar te pesten ofzo? Ik zie sowieso niet dat dat kind iets raars doet, ze zit gewoon rustig te eten, of mis ik iets? En dan moet dat arme kind ook gewoon zonder eten van tafel, omdat ze kauwbewegingen maakt! En dan zeggen dat het kind vast bezeten is. Wtf gestoord wijf!
En dat ze dan ook nog elke keer naar een pleeggezin moet als die ouders het niet meer trekken, om dan vervolgens weer terug te moeten naar de ouders. Om ten slotte voor altijd in een ander kindertehuis te moeten wonen, zogenaamd vanwege hechtingsproblemen. Zonder haar broertje. Mijn moederhart huilt, hoe erg kun je een kind verpesten.
vrijdag 3 juni 2016 om 15:48
quote:Kwejeebo schreef op 03 juni 2016 @ 15:38:
Ik ben niet lekker (buikgriep), dus heb besloten om adhv dit topic een documentaire-marathon te houden.
Wat is Douwe Bob toch een lekkerding he. Heel bijzonder om zijn levensverhaal te horen en hoe je langzaam gaat begrijpen hoe hij is geworden wie hij is.
Mercy mercy is werkelijk hartverscheurend. Hoe die echte ouders in het begin lekker worden gemaakt dat hun kinderen vast arts of president gaan worden in eigen land. Dat ze echt iets goeds doen voor hun land door hun kind weg te geven. Hoe vals. En nog geen minuut later zodra de kinderen zijn weggenomen moeten ze niet huilen, want het was hun eigen beslissing. En toen in Denemarken die huisartsarts direct: "ja zal wel hechtingsstoornis zijn dat ze niet willen knuffelen" hallo zeg Je bent van je ouders weggehaald en wordt meegenomen naar een vreemd land met tweede vreemde mensen waar je niet eens mee kan praten, natuurlijk heb je niet direct zin in knuffelsessies met een vreemde vent.
Die vader heeft ook absoluut geen feeling met kinderen. Hoe verzin je het om kinderen te willen als je je niet eens een klein beetje kunt verplaatsen in een kind. Vader wil knuffelen, kind wil het niet, en toch het kind flink vastpakken. Kind is lekker aan het spelen met een knuffel, pakt vader die knuffel want vader wil ook spelen. En dan verbaasd zijn als kind moet huilen?! En die moeder is ook niet helemaal lekker in haar hoofd. Wat een gezeik over die gewassen kleding, en dat haar kind geen tics mag hebben?! Denkt ze echt dat dat kind die kauwbewegingen expres maakt om haar te pesten ofzo? Ik zie sowieso niet dat dat kind iets raars doet, ze zit gewoon rustig te eten, of mis ik iets? En dan moet dat arme kind ook gewoon zonder eten van tafel, omdat ze kauwbewegingen maakt! En dan zeggen dat het kind vast bezeten is. Wtf gestoord wijf!
En dat ze dan ook nog elke keer naar een pleeggezin moet als die ouders het niet meer trekken, om dan vervolgens weer terug te moeten naar de ouders. Om ten slotte voor altijd in een ander kindertehuis te moeten wonen, zogenaamd vanwege hechtingsproblemen. Zonder haar broertje. Mijn moederhart huilt, hoe erg kun je een kind verpesten.
Maar hier ook een huilend moederhart.
Ik ben niet lekker (buikgriep), dus heb besloten om adhv dit topic een documentaire-marathon te houden.
Wat is Douwe Bob toch een lekkerding he. Heel bijzonder om zijn levensverhaal te horen en hoe je langzaam gaat begrijpen hoe hij is geworden wie hij is.
Mercy mercy is werkelijk hartverscheurend. Hoe die echte ouders in het begin lekker worden gemaakt dat hun kinderen vast arts of president gaan worden in eigen land. Dat ze echt iets goeds doen voor hun land door hun kind weg te geven. Hoe vals. En nog geen minuut later zodra de kinderen zijn weggenomen moeten ze niet huilen, want het was hun eigen beslissing. En toen in Denemarken die huisartsarts direct: "ja zal wel hechtingsstoornis zijn dat ze niet willen knuffelen" hallo zeg Je bent van je ouders weggehaald en wordt meegenomen naar een vreemd land met tweede vreemde mensen waar je niet eens mee kan praten, natuurlijk heb je niet direct zin in knuffelsessies met een vreemde vent.
Die vader heeft ook absoluut geen feeling met kinderen. Hoe verzin je het om kinderen te willen als je je niet eens een klein beetje kunt verplaatsen in een kind. Vader wil knuffelen, kind wil het niet, en toch het kind flink vastpakken. Kind is lekker aan het spelen met een knuffel, pakt vader die knuffel want vader wil ook spelen. En dan verbaasd zijn als kind moet huilen?! En die moeder is ook niet helemaal lekker in haar hoofd. Wat een gezeik over die gewassen kleding, en dat haar kind geen tics mag hebben?! Denkt ze echt dat dat kind die kauwbewegingen expres maakt om haar te pesten ofzo? Ik zie sowieso niet dat dat kind iets raars doet, ze zit gewoon rustig te eten, of mis ik iets? En dan moet dat arme kind ook gewoon zonder eten van tafel, omdat ze kauwbewegingen maakt! En dan zeggen dat het kind vast bezeten is. Wtf gestoord wijf!
En dat ze dan ook nog elke keer naar een pleeggezin moet als die ouders het niet meer trekken, om dan vervolgens weer terug te moeten naar de ouders. Om ten slotte voor altijd in een ander kindertehuis te moeten wonen, zogenaamd vanwege hechtingsproblemen. Zonder haar broertje. Mijn moederhart huilt, hoe erg kun je een kind verpesten.
Maar hier ook een huilend moederhart.
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
vrijdag 3 juni 2016 om 16:39
'Eva en Lotte maken een film' vond ik zelf ook hele mooie documentaire als twintiger zijnde. Precies de struggles waar leeftijdsgenoten en ik hebben. Ik vind het moeilijk om dromen te hebben, zoals een koophuis, kinderen, een goede baan, mooie reizen. Het lijkt allemaal zo onrealistisch. En dat is voor de generaties boven ons soms zo moeilijk te begrijpen. Merk nu ook dat mijn ouders niet begrijpen dat mijn vriend werkloos is, want het is toch een jonge slimme vent, hij heeft een bachelor, het zal wel niet hard genoeg z'n best doen of te selectief zijn. Ja, in jullie tijd was het misschien zo makkelijk. Ook bij mensen die misschien maar 10 jaar ouder zijn merk ik dit.
En we leven ook nog eens in een wereld waarin alles om de buitenkant gaat, individualisme. En ik merk dat 'wij twintigers' onszelf continu met anderen vergelijken. Dit is nu ook allemaal zo gemakkelijk met social media.
Ik heb zelf ook een kunstopleiding gedaan. Ik was 16, net klaar van de havo en een bekendheid zag een groot talent in mij. Dus dat ben ik toen maar gaan doen. Maar ik kwam er al snel achter dat het een heel onzeker vak zou worden en ben uiteindelijk een opleiding gaan doen met meer 'zekerheid'. Ik kwam tot de conclusie dat als ik de kunsten in zou gaan dat ik andere dromen niet zou kunnen waarmaken in mijn leven (lees: kinderen, reizen). Nu heb ik een goede vervolgopleiding, maar na vier jaar studeren is er van het vakgebied waarin ik ben opgeleid bijna niet meer over en zo'n beetje de slechts betaalde baan die er is. Had net zo goed de kunsten in kunnen gaan. Geen spijt hoor, maar toch. Nu ga ik maar weer doorstuderen. Je moet toch wat.
Dat hele 'hoe wordt een documentaire gemaakt' en dat hele traject had van mij niet zo heel erg gehoeven. Vond ik zelf niet zo heel interessant.
En we leven ook nog eens in een wereld waarin alles om de buitenkant gaat, individualisme. En ik merk dat 'wij twintigers' onszelf continu met anderen vergelijken. Dit is nu ook allemaal zo gemakkelijk met social media.
Ik heb zelf ook een kunstopleiding gedaan. Ik was 16, net klaar van de havo en een bekendheid zag een groot talent in mij. Dus dat ben ik toen maar gaan doen. Maar ik kwam er al snel achter dat het een heel onzeker vak zou worden en ben uiteindelijk een opleiding gaan doen met meer 'zekerheid'. Ik kwam tot de conclusie dat als ik de kunsten in zou gaan dat ik andere dromen niet zou kunnen waarmaken in mijn leven (lees: kinderen, reizen). Nu heb ik een goede vervolgopleiding, maar na vier jaar studeren is er van het vakgebied waarin ik ben opgeleid bijna niet meer over en zo'n beetje de slechts betaalde baan die er is. Had net zo goed de kunsten in kunnen gaan. Geen spijt hoor, maar toch. Nu ga ik maar weer doorstuderen. Je moet toch wat.
Dat hele 'hoe wordt een documentaire gemaakt' en dat hele traject had van mij niet zo heel erg gehoeven. Vond ik zelf niet zo heel interessant.
zaterdag 4 juni 2016 om 23:05
Ik heb een tijdje geleden een docu gezien over Gilles de la tourette. Het ging over een soort epidemie hiervan. Mensen dachten dat alle kinderen op de scholen het van elkaar overnamen...de uitkomst was best schokkend.
En een van de beste docu's ooit die ik heb gezien en die ik nooit zal vergeten is de docu over een heel beschadigd klein meisje genaamd Beth die psychopatisch gedrag vertoont door wat haar is aangedaan en overkomen. Er is een film over gemaakt dat child of rage heet. De docu zelf kun je ook vinden op youtube het heet gewoon Child of Rage the FULL documentary.
Nog een hele goede is born schizofrenic over Jani die geboren wordt met schizofrenie. Moeilijk te geloven, maar echt wow. Indrukwekkend en triest. Er is ook een vervolg op over haar broertje en zijzelf.
Veel kijk plezier
En een van de beste docu's ooit die ik heb gezien en die ik nooit zal vergeten is de docu over een heel beschadigd klein meisje genaamd Beth die psychopatisch gedrag vertoont door wat haar is aangedaan en overkomen. Er is een film over gemaakt dat child of rage heet. De docu zelf kun je ook vinden op youtube het heet gewoon Child of Rage the FULL documentary.
Nog een hele goede is born schizofrenic over Jani die geboren wordt met schizofrenie. Moeilijk te geloven, maar echt wow. Indrukwekkend en triest. Er is ook een vervolg op over haar broertje en zijzelf.
Veel kijk plezier
zaterdag 4 juni 2016 om 23:44
quote:jippie55 schreef op 31 mei 2016 @ 20:41:
Gisteren de documentair van max Moskowitz gezien.
Vond het een mooie indringende docuJa indrukwekkend maar ook treurig, hoe hij zijn zooi beleende (aan het begin van de doc) voor een paar tientjes en tegelijkertijd met zijn opzichtige kleren en auto en zijn enorme kinderschare
Gisteren de documentair van max Moskowitz gezien.
Vond het een mooie indringende docuJa indrukwekkend maar ook treurig, hoe hij zijn zooi beleende (aan het begin van de doc) voor een paar tientjes en tegelijkertijd met zijn opzichtige kleren en auto en zijn enorme kinderschare
zondag 5 juni 2016 om 07:33
quote:Gisselle schreef op 04 juni 2016 @ 23:44:
[...]
Ja indrukwekkend maar ook treurig, hoe hij zijn zooi beleende (aan het begin van de doc) voor een paar tientjes en tegelijkertijd met zijn opzichtige kleren en auto en zijn enorme kinderschareHeel treurig ja en ook vooral de eenzaamheid. Daarom vond ik 'm ook zo indringend
[...]
Ja indrukwekkend maar ook treurig, hoe hij zijn zooi beleende (aan het begin van de doc) voor een paar tientjes en tegelijkertijd met zijn opzichtige kleren en auto en zijn enorme kinderschareHeel treurig ja en ook vooral de eenzaamheid. Daarom vond ik 'm ook zo indringend
zondag 5 juni 2016 om 09:11
zondag 5 juni 2016 om 10:04
quote:Kwejeebo schreef op 03 juni 2016 @ 15:38:
Ik ben niet lekker (buikgriep), dus heb besloten om adhv dit topic een documentaire-marathon te houden.
Wat is Douwe Bob toch een lekkerding he. Heel bijzonder om zijn levensverhaal te horen en hoe je langzaam gaat begrijpen hoe hij is geworden wie hij is.
Mercy mercy is werkelijk hartverscheurend. Hoe die echte ouders in het begin lekker worden gemaakt dat hun kinderen vast arts of president gaan worden in eigen land. Dat ze echt iets goeds doen voor hun land door hun kind weg te geven. Hoe vals. En nog geen minuut later zodra de kinderen zijn weggenomen moeten ze niet huilen, want het was hun eigen beslissing. En toen in Denemarken die huisartsarts direct: "ja zal wel hechtingsstoornis zijn dat ze niet willen knuffelen" hallo zeg Je bent van je ouders weggehaald en wordt meegenomen naar een vreemd land met tweede vreemde mensen waar je niet eens mee kan praten, natuurlijk heb je niet direct zin in knuffelsessies met een vreemde vent.
Die vader heeft ook absoluut geen feeling met kinderen. Hoe verzin je het om kinderen te willen als je je niet eens een klein beetje kunt verplaatsen in een kind. Vader wil knuffelen, kind wil het niet, en toch het kind flink vastpakken. Kind is lekker aan het spelen met een knuffel, pakt vader die knuffel want vader wil ook spelen. En dan verbaasd zijn als kind moet huilen?! En die moeder is ook niet helemaal lekker in haar hoofd. Wat een gezeik over die gewassen kleding, en dat haar kind geen tics mag hebben?! Denkt ze echt dat dat kind die kauwbewegingen expres maakt om haar te pesten ofzo? Ik zie sowieso niet dat dat kind iets raars doet, ze zit gewoon rustig te eten, of mis ik iets? En dan moet dat arme kind ook gewoon zonder eten van tafel, omdat ze kauwbewegingen maakt! En dan zeggen dat het kind vast bezeten is. Wtf gestoord wijf!
En dat ze dan ook nog elke keer naar een pleeggezin moet als die ouders het niet meer trekken, om dan vervolgens weer terug te moeten naar de ouders. Om ten slotte voor altijd in een ander kindertehuis te moeten wonen, zogenaamd vanwege hechtingsproblemen. Zonder haar broertje. Mijn moederhart huilt, hoe erg kun je een kind verpesten.Ze leek zelf eerder bezeten
Ik ben niet lekker (buikgriep), dus heb besloten om adhv dit topic een documentaire-marathon te houden.
Wat is Douwe Bob toch een lekkerding he. Heel bijzonder om zijn levensverhaal te horen en hoe je langzaam gaat begrijpen hoe hij is geworden wie hij is.
Mercy mercy is werkelijk hartverscheurend. Hoe die echte ouders in het begin lekker worden gemaakt dat hun kinderen vast arts of president gaan worden in eigen land. Dat ze echt iets goeds doen voor hun land door hun kind weg te geven. Hoe vals. En nog geen minuut later zodra de kinderen zijn weggenomen moeten ze niet huilen, want het was hun eigen beslissing. En toen in Denemarken die huisartsarts direct: "ja zal wel hechtingsstoornis zijn dat ze niet willen knuffelen" hallo zeg Je bent van je ouders weggehaald en wordt meegenomen naar een vreemd land met tweede vreemde mensen waar je niet eens mee kan praten, natuurlijk heb je niet direct zin in knuffelsessies met een vreemde vent.
Die vader heeft ook absoluut geen feeling met kinderen. Hoe verzin je het om kinderen te willen als je je niet eens een klein beetje kunt verplaatsen in een kind. Vader wil knuffelen, kind wil het niet, en toch het kind flink vastpakken. Kind is lekker aan het spelen met een knuffel, pakt vader die knuffel want vader wil ook spelen. En dan verbaasd zijn als kind moet huilen?! En die moeder is ook niet helemaal lekker in haar hoofd. Wat een gezeik over die gewassen kleding, en dat haar kind geen tics mag hebben?! Denkt ze echt dat dat kind die kauwbewegingen expres maakt om haar te pesten ofzo? Ik zie sowieso niet dat dat kind iets raars doet, ze zit gewoon rustig te eten, of mis ik iets? En dan moet dat arme kind ook gewoon zonder eten van tafel, omdat ze kauwbewegingen maakt! En dan zeggen dat het kind vast bezeten is. Wtf gestoord wijf!
En dat ze dan ook nog elke keer naar een pleeggezin moet als die ouders het niet meer trekken, om dan vervolgens weer terug te moeten naar de ouders. Om ten slotte voor altijd in een ander kindertehuis te moeten wonen, zogenaamd vanwege hechtingsproblemen. Zonder haar broertje. Mijn moederhart huilt, hoe erg kun je een kind verpesten.Ze leek zelf eerder bezeten
zondag 5 juni 2016 om 12:02
quote:Wageningen1985 schreef op 05 juni 2016 @ 09:59:
Voor de voetballiefhebbers onder ons (dat zullen er hier niet heel veel zijn denk ik) vanavond een docu over Zlatan op ned 3 20.25, ga ik zeker kijken, mijn held!!Mijn held ook
Voor de voetballiefhebbers onder ons (dat zullen er hier niet heel veel zijn denk ik) vanavond een docu over Zlatan op ned 3 20.25, ga ik zeker kijken, mijn held!!Mijn held ook
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
zondag 5 juni 2016 om 12:02
quote:Wageningen1985 schreef op 05 juni 2016 @ 09:59:
Voor de voetballiefhebbers onder ons (dat zullen er hier niet heel veel zijn denk ik) vanavond een docu over Zlatan op ned 3 20.25, ga ik zeker kijken, mijn held!!Mijn held ook
Voor de voetballiefhebbers onder ons (dat zullen er hier niet heel veel zijn denk ik) vanavond een docu over Zlatan op ned 3 20.25, ga ik zeker kijken, mijn held!!Mijn held ook
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé