Autisme,wie ook?

31-05-2015 16:01 3006 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik vroeg me af of er meerdere dames zijn met autisme die zin hebben om mee te schrijven. Bij mij is de diagnose pas gesteld en ben al in de 30. Ze weten alleen nog niet of het Asperger is of pdd-NOS. Wil er iemand meekletsen?😊
Alle reacties Link kopieren
In de laatste 2 klassen van de middelbare school, aan het begin van het schooljaar, deden ze ook survivallen. Dit was om de groep beter te leren kennen. Ik zat elk jaar in een andere klas. Eén keer ben ik meegegaan, omdat het 1 dag was en dat vond ik nog te overzien. De keer daarop ben ik niet gegaan, omdat het met een overnachting was in tenten. En omdat ik liever vrij was.
Dat met de stoel had ik denk ik anders aangepakt, maar dan wel op zo'n manier dat ik goodwill kweek en mijn doel bereik.



Waarschijnlijk was ik ernaast gaan zitten en hem verteld over heel enthousiast hoe geweldig die stoelen zitten, vooral als je zoals ik scoliose hebt (als jij dat niet hebt, snel last van je rug of verzin een smoes) dat het echt de pijn verlicht en dat je echt niet kan kamperen zonder. Wrijf af en toe wat theatraal over je rug of laat m knakken (ik kan dat) en grote kans dat die gozer hem uit zichzelf weer teruggeeft. Jij je zin en hij de held omdat hij heel galant zijn plek afstaat.



Sociale manipulatie is te leren. Ik bedenk me dit nu zo... Maar of ik dat daadwerkelijk iets had durven zeggen is een tweede
Oh nog even een ego rant



Ik ben donderdag bij de huisarts geweest en heb een verwijzing naar de praktijkondersteunend hulpverlener ggz. Die afspraak is pas over 2,5 week.



De gezondheidszorg, altijd wachten wachten wachten
quote:hondenmens schreef op 19 juni 2016 @ 00:19:

In de laatste 2 klassen van de middelbare school, aan het begin van het schooljaar, deden ze ook survivallen.

Tegenwoordig hoor je vaak dat ze aan het begin van de brugklas al op kamp gaan, zodat de leerlingen aan elkaar kunnen wennen.

Daar zit zeker iets in natuurlijk, maar ik ben zo blij dat ze dat 'in mijn tijd' nog niet deden.

Op kamp met een groep wildvreemde mensen zou voor mij echt afschuwelijk zijn geweest.
quote:ducktape schreef op 18 juni 2016 @ 16:27:

Herkennen jullie dit? Ik weet dat ik me enorm aanstel, maar ik kan er niet tegen



Momenteel we een weekendje weg met 16 personen. Op een kampeerterrein en ieder moet z'n eigen stoel meenemen.

Nu hebben mijn vriend en ik best wel luxe kampeerstoelen. Een een iemand presteerd het telkens om in een van onze stoelen te gaan zitten. Zijn eigen stoel is namelijk lang niet zo fijn als die van ons. Daardoor moet een van ons telkens in een wankel/wiebelig stoeltje zitten. Heb hem nog niet in een andere stoel dan die van ons zien zitten. Ik kan daar niet tegen. Gebruik gewoon je eigen spul. Ik heb dit ook zelf aangeschaft om fijn te kunnen zitten.



Ik ben sowieso erg gesteld op mijn eigen spul en vind het ook erg lastig om mijn spul te delen met anderen. Wordt al gauw kriebel als een ander op mijn plek zit als ik bijvoorbeeld bij een verjaardag terug kom van het toilet...



Mijn vriend vind het echt totaal niet erg, maar o wat erger ik mij eraan...Ik heb het trouwens ook met lifters. Kijk zo'n wedstrijd is dan wel grappig, maar laatst dus een oudere man en vrouw, type vale hippies met vet haar. Ik denk dan koop lekker zelf een auto, ga met het openbaar vervoer, ga zorgen dat je geld gaat sparen als je zo nodig ergens heen moet. Als ik al zulke types zou meenemen dan laat ik ze mooi 5 euro pp meebetalen aan benzine.
quote:biobitch1984 schreef op 19 juni 2016 @ 11:51:

De gezondheidszorg, altijd wachten wachten wachten

Dat kun je gerust wel zeggen ja.

Tussen mijn bezoek aan de huisarts en de start van het autisme-onderzoek zat ruim een half jaar.

En dat schijnt nog niet eens héél erg lang te zijn, heb ik van anderen gehoord.
De lichamelijke klacht loopt al 16 jaar, vorig jaar november ergens doorgestuurd naar het ziekenhuis om de boel te herevalueren.. Was niet meer gebeurd sinds vrij kort na 'De Operatie'. Als je het zo bekijkt ben ik inderdaad al bijna 8 maanden onderweg.



In die 16 jaar heb ik al 2x mijn psyche laten behandelen. 1x testen op ADD (kwam uit ontwikkelingsstoornis maar vond men niet nodig te behandelen). 1x gewone psycholoog want gedoe met zelfbeeld en mijn dwangmatige zoektocht naar een relatie. Heb toen neurofeedback gehad voor mijn ADD achtige klachten.



Ik vind ADD wel best wel lijken op ASS stoornissen. Trouwens die kan je ook behandelen met neurofeedback, heeft niemand van jullie dat ooit geprobeerd?
Ik had nog nooit gehoord van neurofeedback, maar na wat zoeken op internet weet ik ongeveer wat het inhoudt.

Mijn eerste gedachte is meteen dat dit mij misschien wel zou kunnen helpen bij mijn anorexia.

Ik heb vaak gezegd dat als er een operatie zou bestaan waarbij ze het onderdeeltje 'bang voor eten en aankomen' uit mijn hersenen zouden kunnen verwijderen, ik morgen nog onder het mes zou gaan.



Maar met neurofeedback proberen ze eigenlijk net zoiets te bewerkstelligen.

Als ik het goed begrijp althans.
quote:Lotte35 schreef op 19 juni 2016 @ 13:00:

Ik had nog nooit gehoord van neurofeedback, maar na wat zoeken op internet weet ik ongeveer wat het inhoudt.

Mijn eerste gedachte is meteen dat dit mij misschien wel zou kunnen helpen bij mijn anorexia.

Ik heb vaak gezegd dat er als een operatie zou bestaan waarbij ze het onderdeeltje 'bang voor eten en aankomen' uit mijn hersenen zouden kunnen verwijderen, ik morgen nog onder het mes zou gaan.



Maar met neurofeedback proberen ze eigenlijk net zoiets te bewerkstelligen.

Als ik het goed begrijp althans.Ja er worden electroden aangesloten op je schedel daar waar het stuk van ke brein zit wat behandeld moet worden, en dan stellen ze de grenzen in van waar moeten die golven heen, wat voor golven moeten daar komen. Dan ga je een spelletje doen. Mijn favo was het speedbootje wat snel moest varen. Als mijn hersengolven de juiste amplitude vertoonde dan werd ik beloond. Als ik het bootje lang genoeg op snelheid hield dan sprong het van een schans. Als je echt goed bezig was dan sprong hij best ver ook!
Bijna 2500 berichten, en ik zou hier graag aansluiten om mee te lezen (en eventueel te praten). Afgelopen week heeft de psycholoog het met mij gehad over een onderzoek naar autisme omdat ik, zoals hij zei, "veel herkenbare gedragingen en problemen heb".

De dagen na dit gesprek heb ik het woord autisme ver weggestopt in mijn hoofd om er letterlijk niet aan te hoeven denken. Maar bij toeval kwam dit topic omhoog in de lijst en besloot ik een stukje te lezen. Wat een hoop herkenbare verhalen staan hier. De stoelen, het lesgeven met daarbij strakke lijnen en veel duidelijkheid, moeite hebben met grote(re) groepen en/of uitjes etc.



Neemt niet weg dat ik het wel heel moeilijk vind, maar waarom dat is weet ik eigenlijk niet... ik zou graag een tijdje aansluiten bij dit topic.
Welkom



Het is een hele kluif om alle berichten bij te lezen. Ik weet ook nog niet of ik hier wel 'bijhoor'. Dus dat hebben we gemeen
Welkom, Lea.
Alle reacties Link kopieren
Welkom Lea. En autisme wel of niet verandert niks aan jou als persoon
Alle reacties Link kopieren
Denk je dat je iets hebt gehad aan die neurofeedback, biobitch?
quote:yolo8 schreef op 20 juni 2016 @ 12:46:

Welkom Lea. En autisme wel of niet verandert niks aan jou als persoon

Dit!

De diagnose NLD mijn leven wel wat makkelijker gemaakt dan zonder diagnose.
Alle reacties Link kopieren
Welkom Lea.
Alle reacties Link kopieren
Wat leuk, ik zie nu pas dat er een autisme-topic is hier op het forum!



Zelf zit ik al wat jaren in een Facebookgroepje waar ik een veilige plek in gevonden heb. Er zitten ruim 70 mensen in die eigenlijk allemaal de diagnose Asperger hebben (maar PDD-NOSers en klassiek autisten zijn ook welkom). De groep is anoniem, dus je kunt hem niet zelf vinden en niemand van je vrienden kan zien dat je erin zit of wat je erin liked/schrijft. Mocht er iemand meer info willen, mag je me altijd een berichtje sturen
Alle reacties Link kopieren
quote:Lotte35 schreef op 15 juni 2016 @ 22:00:

Harris

Niet zo streng zijn voor jezelf.

Het is al zo knap, wat je allemaal doet en klaarspeelt.



Late reactie maar bedankt voor je berichtje

En bio, wij hebben bij ons op het dorp een hele onoverzichtelijke bocht waar ik dus iets te dromerig doorheen ben gereden, niet gefocust, teveel dingen in mijn hoofd. En kon net een tegenligger ontwijken, waardoor ik hard naar de andere kant slingerde, daar is ook een sloot dus ik draaide daarna snel terug waardoor ik hard ging spinnen.



Ik ben de hele week al thuis, even helemaal niks. Maar ik ben nog steeds erg overprikkeld, afgelopen zaterdag 2 uurtjes gewerkt, dat ging opzich wel is alleen schoonmaken en verder geen last van mensen. Vandaag een halve dag gewerkt en ik stond alweer te janken in de broodhoek, kon het niet overzien, het was allemaal teveel. Als kers op de taart heb ik morgen een tentamen recht, in het Engels. Waar ik dus 0,0 concentratie voor heb nu.

Ik voel me gewoon waardeloos de hele tijd, en bepaalde momenten gaat het weer even goed, zelfs iets aan school gedaan. Dag erna gewoon van ellende alleen maar in bed gelegen.
You have to go on and be crazy, craziness is like heaven.
quote:yolo8 schreef op 20 juni 2016 @ 12:46:

Denk je dat je iets hebt gehad aan die neurofeedback, biobitch?



Ik onthoud weer dingen, ga makkelijker nieuwe onbekende uitdagingen aan, mijn functioneringsgesprekken zijn een stuk positiever geworden. Krijg meer werk gedaan op een dag.



Mja denk het haast wel . Nadeel, mijn nieuwe 'superpowers' verandert weinig aan mijn vermoeidheid.
Alle reacties Link kopieren
quote:biobitch1984 schreef op 20 juni 2016 @ 17:41:

[...]





Ik onthoud weer dingen, ga makkelijker nieuwe onbekende uitdagingen aan, mijn functioneringsgesprekken zijn een stuk positiever geworden. Krijg meer werk gedaan op een dag.



Mja denk het haast wel . Nadeel, mijn nieuwe 'superpowers' verandert weinig aan mijn vermoeidheid.Dit klinkt wel aantrekkelijk. Ik ga er eens meer over lezen.
Alle reacties Link kopieren
quote:harris. schreef op 20 juni 2016 @ 17:40:

[...]





Late reactie maar bedankt voor je berichtje

En bio, wij hebben bij ons op het dorp een hele onoverzichtelijke bocht waar ik dus iets te dromerig doorheen ben gereden, niet gefocust, teveel dingen in mijn hoofd. En kon net een tegenligger ontwijken, waardoor ik hard naar de andere kant slingerde, daar is ook een sloot dus ik draaide daarna snel terug waardoor ik hard ging spinnen.



Ik ben de hele week al thuis, even helemaal niks. Maar ik ben nog steeds erg overprikkeld, afgelopen zaterdag 2 uurtjes gewerkt, dat ging opzich wel is alleen schoonmaken en verder geen last van mensen. Vandaag een halve dag gewerkt en ik stond alweer te janken in de broodhoek, kon het niet overzien, het was allemaal teveel. Als kers op de taart heb ik morgen een tentamen recht, in het Engels. Waar ik dus 0,0 concentratie voor heb nu.

Ik voel me gewoon waardeloos de hele tijd, en bepaalde momenten gaat het weer even goed, zelfs iets aan school gedaan. Dag erna gewoon van ellende alleen maar in bed gelegen.He wat vervelend allemaal harris. Goed dat je wel jezelf de tijd geeft om niks te doen, want dat heb je blijkbaar nodig en jezelf forceren maakt het alleen maar erger. Maar helaas is er geen wondermiddeltje (was dat er maar). Sterkte
Het gaat niet, het gaat helemaal niet. Op een week tijd twee woedeaanvallen op het werk. Eerst door een aannemer die nog door wou werken en waardoor ik niet kon starten( ik begin normaal om 20:00 en om 22:30 begon dat ventje op te ruimen), gisteren door, ja door wat? Vanaf 02/07 is de zaak gesloten en zijn we vrij tot 22/07, kijk er naar uit; voel me een lappenpop, wil gewoon in een hoekje gaan liggen en slapen.

Vraag, iemand hier ervaring met kalmeermiddelen? Zoek iets dat effect heeft binnen de dertig minuten zonder dat het je compleet verdoofd (moet nog werken etc.). Xanax is veel te zwak. Ademhalingsoefeningen etc. helpen voorlopig niet, zoek iets dat me echt een lammetje maakt.



Terzijde: hoi Lea.
Valdemar, wat ontzettend rot zeg! Helaas geen tips voor kalmeringsmiddelen. Een voor jou.
Bedankt. Die woedeaanvallen, het maakt me zo hulpeloos.
quote:Valdemar_II schreef op 21 juni 2016 @ 19:32:

Bedankt. Die woedeaanvallen, het maakt me zo hulpeloos.Ik weet het... Heel rot

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven