Werk & Studie
alle pijlers
Gewetensbezwaar
maandag 27 juni 2016 om 21:32
Ik heb een leuke baan en oefen een leuke functie uit en ik ben Christelijk. Helaas zal het waarschijnlijk zo zijn dat ik binnenkort mogelijk in mijn functie te maken ga krijgen met iets dat tegen mijn geloof in zal zijn. Hoe vaak dat dit voor zal komen is nog onbekend (wekelijks, of misschien wel zelden tot nagenoeg niet).
Het liefst zou ik deze handelingen niet uitvoeren vanwege gewetensbezwaar. Als ik hiermee te maken zou krijgen, dan kan ik het overdragen naar mijn collega. Ik verwacht dat mijn collega's hier opzich geen problemen mee hebben (5-10 minuten werk), maar het eerder erg vreemd vinden dat ik dit vanuit geloofsovertuiging niet doe (het is wellicht wat ouderwets).Een andere werkplek zoeken is dus niet mogelijk, het gaat waarschijnlijk gewoon bij mijn functie horen.
Hebben jullie zelf of via iemand ervaring met niet handelen vanuit gewetensbezwaar? Hoe zouden jullie hierop reageren of hiermee omgaan?
Het liefst zou ik deze handelingen niet uitvoeren vanwege gewetensbezwaar. Als ik hiermee te maken zou krijgen, dan kan ik het overdragen naar mijn collega. Ik verwacht dat mijn collega's hier opzich geen problemen mee hebben (5-10 minuten werk), maar het eerder erg vreemd vinden dat ik dit vanuit geloofsovertuiging niet doe (het is wellicht wat ouderwets).Een andere werkplek zoeken is dus niet mogelijk, het gaat waarschijnlijk gewoon bij mijn functie horen.
Hebben jullie zelf of via iemand ervaring met niet handelen vanuit gewetensbezwaar? Hoe zouden jullie hierop reageren of hiermee omgaan?
maandag 27 juni 2016 om 21:35
Ja in de zorg, met bijv. euthanasie. Op mijn werk worden gewetensbezwaren vanuit geloof e.d. gerespecteerd en dan wordt het overgedragen aan een collega. Ik zelf heb deze bezwaren nog niet ervaren (ook niet gelovig), maar het komt wel voor.
Ik vind het overigens wel lastig om begrip ervoor op te brengen als iemand bijv. niet wil werken op zondag vanwege geloof. Dan denk ik 'dan moet je niet in de zorg gaan werken'. Klinkt lullig misschien, maar zo ervaar ik het.
Ik vind het overigens wel lastig om begrip ervoor op te brengen als iemand bijv. niet wil werken op zondag vanwege geloof. Dan denk ik 'dan moet je niet in de zorg gaan werken'. Klinkt lullig misschien, maar zo ervaar ik het.
maandag 27 juni 2016 om 21:39
Mee te maken gehad bij een gelovige collega. Zolang het redelijk is dan is het geen punt. Dus ja ik neem dingen over wanneer zij moeite heeft met bepaalde dingen omdat ze in strijd zijn met haar geloof, maar dat we op zondag moeten werken en zij wil dat eigenlijk niet daar heb ik wel een probleem mee. Zij wilde deze baan en ze wist van tevoren dat zondag werken (om en om) daarbij hoorde. Die zondag werkt ze dus, zij het met veel gemopper.
maandag 27 juni 2016 om 21:43
Voor mij ligt het er helemaal aan wat je functie is en welke werkzaamheden je niet zou willen uitvoeren. Ik kan bijvoorbeeld geen enkel begrip opbrengen voor weigerambtenaars. Gelovig of niet, ze hebben zich gewoon aan de wet te houden, zeker in hun functie als ambtenaar. Weigeren om twee mensen in de echt te verbinden die volgens de wet gewoon met elkaar mogen trouwen vind ik discriminatie. In een dergelijke situatie vind ik dat je je geloifsprincipes maar voor je privéleven moet bewaren en gewoon je werk moet doen. Maar er zijn ongetwijfeld situaties denkbaar waarbij ik er genuanceerder over denk.
maandag 27 juni 2016 om 21:45
Ik ken een apothekersassistente met een (streng)gelovige collega die geen Morning Afterpillen wil verstrekken en geen zaken wil bereiden die gebruikt worden bij het plegen van euthanasie.
Zij lossen dat intern op door een andere assistente het te laten doen maar dat moet in jouw functie maar net mogelijk zijn.
Zij lossen dat intern op door een andere assistente het te laten doen maar dat moet in jouw functie maar net mogelijk zijn.
maandag 27 juni 2016 om 21:46
5-10 minuten werk? Dan gaat het niet om euthanasie of op zondag werken neem ik aan.
Het ligt er helemaal aan wat het is (of ik het ook vervelend vind om te doen bijvoorbeeld) en hoe vaak.
Als ik het niet vervelend vind om te doen en het gaat om tien minuten per week, dan lijkt het me geen probleem.
Kun je niet gewoon zeggen waar het om gaat, dat discussieert makkelijker denk ik.
Het ligt er helemaal aan wat het is (of ik het ook vervelend vind om te doen bijvoorbeeld) en hoe vaak.
Als ik het niet vervelend vind om te doen en het gaat om tien minuten per week, dan lijkt het me geen probleem.
Kun je niet gewoon zeggen waar het om gaat, dat discussieert makkelijker denk ik.
maandag 27 juni 2016 om 21:47
maandag 27 juni 2016 om 21:48
Ik vind heel eerlijk gezegd dat als je een bepaalde functie hebt waar bepaalde zaken bijhoren, dat je dan ook de bijbehorende verantwoordelijkheden moet dragen.
Een verpleegkundige die anti euthanasie is... Ik snap dat (nou ja, nee, maar ik begrijp ergens dat er mensen zijn die blijkbaar heel anders denken dan ik). Maar als je ervoor kiest in de zorg te werken en er voor kiest om in een richting te werken waar je regelmatig met die dingen geconfronteerd wordt... Tja, da's dan jammer. Part of the job.
Sowieso vind ik niet dat je je eigen waarden en normen als zorgverlener moet projecteren op je patiënten.
Klinkt erg zwart-wit, maar je bent zorgverlener en hoort dus neutraal te zijn. Je volgt de wet en als de wet euthanasie en abortus toestaat, en jij werkt in een functie waarbij je daarmee te maken krijgt, heb je wat mij betreft twee opties; blijven en de objectieve zorgverlener zijn, of een andere functie zoeken waarbij je principes niet in het gedrang komen.
En ja, ik weet dat ik daar erg zwart-wit in ben, maar je moet gewoon niet je persoonlijke overtuigingen meenemen de werkvloer op.
Een verpleegkundige die anti euthanasie is... Ik snap dat (nou ja, nee, maar ik begrijp ergens dat er mensen zijn die blijkbaar heel anders denken dan ik). Maar als je ervoor kiest in de zorg te werken en er voor kiest om in een richting te werken waar je regelmatig met die dingen geconfronteerd wordt... Tja, da's dan jammer. Part of the job.
Sowieso vind ik niet dat je je eigen waarden en normen als zorgverlener moet projecteren op je patiënten.
Klinkt erg zwart-wit, maar je bent zorgverlener en hoort dus neutraal te zijn. Je volgt de wet en als de wet euthanasie en abortus toestaat, en jij werkt in een functie waarbij je daarmee te maken krijgt, heb je wat mij betreft twee opties; blijven en de objectieve zorgverlener zijn, of een andere functie zoeken waarbij je principes niet in het gedrang komen.
En ja, ik weet dat ik daar erg zwart-wit in ben, maar je moet gewoon niet je persoonlijke overtuigingen meenemen de werkvloer op.
668, the neighbour of the Beast
maandag 27 juni 2016 om 21:49
quote:purperklokje schreef op 27 juni 2016 @ 21:45:
Ik ken een apothekersassistente met een (streng)gelovige collega die geen Morning Afterpillen wil verstrekken en geen zaken wil bereiden die gebruikt worden bij het plegen van euthanasie.
Zij lossen dat intern op door een andere assistente het te laten doen maar dat moet in jouw functie maar net mogelijk zijn.
Wel héél coulant hoor.
Ik vind het namelijk echt belachelijk en absurd dat je iets niet doet dat gewoon bij je functie hoort en zou er heel weinig begrip voor kunnen opbrengen.
Ik ken een apothekersassistente met een (streng)gelovige collega die geen Morning Afterpillen wil verstrekken en geen zaken wil bereiden die gebruikt worden bij het plegen van euthanasie.
Zij lossen dat intern op door een andere assistente het te laten doen maar dat moet in jouw functie maar net mogelijk zijn.
Wel héél coulant hoor.
Ik vind het namelijk echt belachelijk en absurd dat je iets niet doet dat gewoon bij je functie hoort en zou er heel weinig begrip voor kunnen opbrengen.
maandag 27 juni 2016 om 21:49
quote:prik schreef op 27 juni 2016 @ 21:43:
Voor mij ligt het er helemaal aan wat je functie is en welke werkzaamheden je niet zou willen uitvoeren. Ik kan bijvoorbeeld geen enkel begrip opbrengen voor weigerambtenaars. Gelovig of niet, ze hebben zich gewoon aan de wet te houden, zeker in hun functie als ambtenaar. Weigeren om twee mensen in de echt te verbinden die volgens de wet gewoon met elkaar mogen trouwen vind ik discriminatie. In een dergelijke situatie vind ik dat je je geloifsprincipes maar voor je privéleven moet bewaren en gewoon je werk moet doen. Maar er zijn ongetwijfeld situaties denkbaar waarbij ik er genuanceerder over denk.
Dat dus.
De wet staat het toe, het is je werk. Deal with it. Of zoek ander werk.
Overigens niet persé alleen naar TO hoor, maar ook meer algemeen over je geloof meenemen in je werk.
Voor mij ligt het er helemaal aan wat je functie is en welke werkzaamheden je niet zou willen uitvoeren. Ik kan bijvoorbeeld geen enkel begrip opbrengen voor weigerambtenaars. Gelovig of niet, ze hebben zich gewoon aan de wet te houden, zeker in hun functie als ambtenaar. Weigeren om twee mensen in de echt te verbinden die volgens de wet gewoon met elkaar mogen trouwen vind ik discriminatie. In een dergelijke situatie vind ik dat je je geloifsprincipes maar voor je privéleven moet bewaren en gewoon je werk moet doen. Maar er zijn ongetwijfeld situaties denkbaar waarbij ik er genuanceerder over denk.
Dat dus.
De wet staat het toe, het is je werk. Deal with it. Of zoek ander werk.
Overigens niet persé alleen naar TO hoor, maar ook meer algemeen over je geloof meenemen in je werk.
668, the neighbour of the Beast
maandag 27 juni 2016 om 21:52
Dus jij werkt in de zorg en draait mee in een team waarin ook abortussen worden uitgevoerd.
Als je op een abortusboot oid werkt, zou je geloof zwaar onhandig zijn. Maar ik heb de indruk dat dat niet het geval is.
Hoe ver gaat je gewetensbezwaar? Als in: kun/wil jij helemaal niets doen in het proces rondom abortus (dus ook niet een infuusnaald prikken voor aanvang van de procedure, of de patiënt een pijnstiller geven oid), of gaat het puur om 1 of 2 handelingen?
Ik kan me voorstellen dat het tweede makkelijker is om rekening mee te houden dan het eerste.
Als je op een abortusboot oid werkt, zou je geloof zwaar onhandig zijn. Maar ik heb de indruk dat dat niet het geval is.
Hoe ver gaat je gewetensbezwaar? Als in: kun/wil jij helemaal niets doen in het proces rondom abortus (dus ook niet een infuusnaald prikken voor aanvang van de procedure, of de patiënt een pijnstiller geven oid), of gaat het puur om 1 of 2 handelingen?
Ik kan me voorstellen dat het tweede makkelijker is om rekening mee te houden dan het eerste.
maandag 27 juni 2016 om 21:54
quote:Marels schreef op 27 juni 2016 @ 21:48:
Ik vind heel eerlijk gezegd dat als je een bepaalde functie hebt waar bepaalde zaken bijhoren, dat je dan ook de bijbehorende verantwoordelijkheden moet dragen.
Een verpleegkundige die anti euthanasie is... Ik snap dat (nou ja, nee, maar ik begrijp ergens dat er mensen zijn die blijkbaar heel anders denken dan ik). Maar als je ervoor kiest in de zorg te werken en er voor kiest om in een richting te werken waar je regelmatig met die dingen geconfronteerd wordt... Tja, da's dan jammer. Part of the job.
Sowieso vind ik niet dat je je eigen waarden en normen als zorgverlener moet projecteren op je patiënten.
Klinkt erg zwart-wit, maar je bent zorgverlener en hoort dus neutraal te zijn. Je volgt de wet en als de wet euthanasie en abortus toestaat, en jij werkt in een functie waarbij je daarmee te maken krijgt, heb je wat mij betreft twee opties; blijven en de objectieve zorgverlener zijn, of een andere functie zoeken waarbij je principes niet in het gedrang komen.
En ja, ik weet dat ik daar erg zwart-wit in ben, maar je moet gewoon niet je persoonlijke overtuigingen meenemen de werkvloer op.
Ik ben verpleegkundige en regelmatig te maken met gewetensbezwaren (die kunnen er ook zijn los van het geloof). Gelukkig mogen die er ook zijn. Niks 'part of the job', gelukkig niet. Het werk neemt al genoeg impact en emotionele belasting met zich mee, laten we alsjeblieft de hulpverleners beschermer als het gaat om dit soort bezwaren. Het is al zwaar genoeg!
Hoe dan ook ken ik vele artsen en verpleegkundigen (ik woon in de Biblebelt), die niet meewerken aan euthanasie en abortus. Sterker, ons plaatselijke ziekenhuis werkt hier ook niet aan mee.
Ik vind heel eerlijk gezegd dat als je een bepaalde functie hebt waar bepaalde zaken bijhoren, dat je dan ook de bijbehorende verantwoordelijkheden moet dragen.
Een verpleegkundige die anti euthanasie is... Ik snap dat (nou ja, nee, maar ik begrijp ergens dat er mensen zijn die blijkbaar heel anders denken dan ik). Maar als je ervoor kiest in de zorg te werken en er voor kiest om in een richting te werken waar je regelmatig met die dingen geconfronteerd wordt... Tja, da's dan jammer. Part of the job.
Sowieso vind ik niet dat je je eigen waarden en normen als zorgverlener moet projecteren op je patiënten.
Klinkt erg zwart-wit, maar je bent zorgverlener en hoort dus neutraal te zijn. Je volgt de wet en als de wet euthanasie en abortus toestaat, en jij werkt in een functie waarbij je daarmee te maken krijgt, heb je wat mij betreft twee opties; blijven en de objectieve zorgverlener zijn, of een andere functie zoeken waarbij je principes niet in het gedrang komen.
En ja, ik weet dat ik daar erg zwart-wit in ben, maar je moet gewoon niet je persoonlijke overtuigingen meenemen de werkvloer op.
Ik ben verpleegkundige en regelmatig te maken met gewetensbezwaren (die kunnen er ook zijn los van het geloof). Gelukkig mogen die er ook zijn. Niks 'part of the job', gelukkig niet. Het werk neemt al genoeg impact en emotionele belasting met zich mee, laten we alsjeblieft de hulpverleners beschermer als het gaat om dit soort bezwaren. Het is al zwaar genoeg!
Hoe dan ook ken ik vele artsen en verpleegkundigen (ik woon in de Biblebelt), die niet meewerken aan euthanasie en abortus. Sterker, ons plaatselijke ziekenhuis werkt hier ook niet aan mee.
maandag 27 juni 2016 om 21:57
Dat de wet het toestaat maakt niet uit. Dat is nou juist waarom het hier om een gewetensbezwaar gaat. Anders was het immers gewoon een illegale handeling.
Lijkt me lastig voor je TO. Ik hoop dat je het met je collega's kunt oplossen. Waarom heb je er nu niet mee te maken? Heb je gesolliciteerd naar een andere functie? Of krijg je hiermee te maken zonder dat je het zelf hebt 'opgezocht'?
Lijkt me lastig voor je TO. Ik hoop dat je het met je collega's kunt oplossen. Waarom heb je er nu niet mee te maken? Heb je gesolliciteerd naar een andere functie? Of krijg je hiermee te maken zonder dat je het zelf hebt 'opgezocht'?
maandag 27 juni 2016 om 21:58
quote:Dubbz schreef op 27 juni 2016 @ 21:54:
[...]
Ik ben verpleegkundige en regelmatig te maken met gewetensbezwaren (die kunnen er ook zijn los van het geloof). Gelukkig mogen die er ook zijn. Niks 'part of the job', gelukkig niet. Het werk neemt al genoeg impact en emotionele belasting met zich mee, laten we alsjeblieft de hulpverleners beschermer als het gaat om dit soort bezwaren. Het is al zwaar genoeg!
Hoe dan ook ken ik vele artsen en verpleegkundigen (ik woon in de Biblebelt), die niet meewerken aan euthanasie en abortus. Sterker, ons plaatselijke ziekenhuis werkt hier ook niet aan mee.
En daar heb ik dus een probleem mee... Het is wettelijk toegestaan, en wie is een arts of ziekenhuis om te beslissen of jij wel of niet van je recht om te sterven (om nu maar even euthanasie als voorbeeld te nemen) gebruik mag maken?
Ik kan daar echt slecht tegen.
Ik werk overigens ook in de zorg, dus ik weet goed genoeg dat het soms emotioneel zwaar is, maar ik probeer echt bewust om dat soort persoonlijke overtuigingen thuis te laten en op het werk objectief en professioneel te zijn.
[...]
Ik ben verpleegkundige en regelmatig te maken met gewetensbezwaren (die kunnen er ook zijn los van het geloof). Gelukkig mogen die er ook zijn. Niks 'part of the job', gelukkig niet. Het werk neemt al genoeg impact en emotionele belasting met zich mee, laten we alsjeblieft de hulpverleners beschermer als het gaat om dit soort bezwaren. Het is al zwaar genoeg!
Hoe dan ook ken ik vele artsen en verpleegkundigen (ik woon in de Biblebelt), die niet meewerken aan euthanasie en abortus. Sterker, ons plaatselijke ziekenhuis werkt hier ook niet aan mee.
En daar heb ik dus een probleem mee... Het is wettelijk toegestaan, en wie is een arts of ziekenhuis om te beslissen of jij wel of niet van je recht om te sterven (om nu maar even euthanasie als voorbeeld te nemen) gebruik mag maken?
Ik kan daar echt slecht tegen.
Ik werk overigens ook in de zorg, dus ik weet goed genoeg dat het soms emotioneel zwaar is, maar ik probeer echt bewust om dat soort persoonlijke overtuigingen thuis te laten en op het werk objectief en professioneel te zijn.
668, the neighbour of the Beast
maandag 27 juni 2016 om 22:00
quote:Dubbz schreef op 27 juni 2016 @ 21:54:
[...]
Ik ben verpleegkundige en regelmatig te maken met gewetensbezwaren (die kunnen wr ook zijn los van het geloof). Gelukkig mogen die er ook zijn. Niks 'part of the job', gelukkig niet. Het werk neemt al genoeg impact met zich mee, laten we alsjeblieft de hulpverleners beschermer als het gaat om dit soort bezwaren. Het is al zwaar genoeg!
Hoe dan ook ken ik vele artsen en verpleegkundigen (ik woon in de Biblebelt), die niet meewerken aan euthanasie en abortus. Sterker, ons plaatselijke ziekenhuis werkt hier ook niet aan mee.Ik snap heel goed wat je zegt, maar ergens vind ik wel dat je een ander niet op kan zadelen met jouw prive. Geloof os een prive-ding in mijn beleving en maar 10 minuten werk wil niet zeggen dag het makkelijk is voor een niet-gelovige collega. Zeker wanneer het met leven en dood te maken heeft: want dat gaat iedere hulpverlener niet in de koude kleren zitten. Dat doet iets met je. En dan vind ik doorzetten i.v.m. Geloof een disrespect aan je collega. Want ookal gelooft een collega misschien niet: ieder persoon heeft normen, waarden en een gevoelsleven. Daar staat voor mijn gevoel een geloof niet boven.
[...]
Ik ben verpleegkundige en regelmatig te maken met gewetensbezwaren (die kunnen wr ook zijn los van het geloof). Gelukkig mogen die er ook zijn. Niks 'part of the job', gelukkig niet. Het werk neemt al genoeg impact met zich mee, laten we alsjeblieft de hulpverleners beschermer als het gaat om dit soort bezwaren. Het is al zwaar genoeg!
Hoe dan ook ken ik vele artsen en verpleegkundigen (ik woon in de Biblebelt), die niet meewerken aan euthanasie en abortus. Sterker, ons plaatselijke ziekenhuis werkt hier ook niet aan mee.Ik snap heel goed wat je zegt, maar ergens vind ik wel dat je een ander niet op kan zadelen met jouw prive. Geloof os een prive-ding in mijn beleving en maar 10 minuten werk wil niet zeggen dag het makkelijk is voor een niet-gelovige collega. Zeker wanneer het met leven en dood te maken heeft: want dat gaat iedere hulpverlener niet in de koude kleren zitten. Dat doet iets met je. En dan vind ik doorzetten i.v.m. Geloof een disrespect aan je collega. Want ookal gelooft een collega misschien niet: ieder persoon heeft normen, waarden en een gevoelsleven. Daar staat voor mijn gevoel een geloof niet boven.