Thuis
alle pijlers
Geluidsoverlast dilemma
woensdag 6 juli 2016 om 00:13
Hallo allemaal,
Ik zit met een probleem waar ik geen uitweg meer in zie eigenlijk. Wil even van me afpraten en informatie en tips zijn mooi meegenomen.
Ik woon samen met mijn peuterdochter in een appartementencomplex. Het is een complex met eigenlijk alleen maar jonge alleenstaanden en jonge stelletjes die tijdelijk hier huren tot ze een huis kopen. Dat wil zeggen dat er een voortdurend verloop is.
Dat laatste wil ook zeggen dat ik dus constant in de klus geluiden zit. Ik vraag me serieus af of er inmiddels nog wel iets te boren valt in sommige woningen.
Nu is het probleem dat mijn peuter een zeer ernstig slaapprobleem heeft. Hiervoor is zij onder behandeling bij een centrum voor slaapgeneeskunde. Zij is daar inmiddels al bijna een jaar onder begeleiding en krijgt medicatie om de slaap te reguleren.
Het komt erop neer dat bepaalde prikkels het probleem triggeren en eenmaal getriggerd raken we in een vicieuze cirkel, waar heel moeilijk uit te komen is. Dit gaat ten koste van haar ontwikkeling en mijn draagkracht. Dit ging onlangs nog zo ver dat mij geadviseerd werd dat als het geen wending zou nemen, ik me tijdelijk moest laten opnemen in een rusthuis en dochter elders ondergebracht moest worden (ik ben alleen met haar). Van dergelijk ernstige vermoeidheid kun je blijkbaar in een psychose raken.
Gelukkig kwam er een week later rust in de tent, waardoor ik weer wat kon slapen en dat idee weer van de baan was.
Nu heb ik wéér nieuwe bovenburen sinds 2 maanden. Ik heb bij de kennismaking uitgelegd wat het probleem is en gevraagd of zij hier rekening mee willen houden. Timmergeluiden e.d. is geen probleem, maar opeens een boor op de muur zetten zorgt voor een dermate grote stress-reactie dat dit alles weer in werking zet. Het minste wat ik vroeg is om het mij te laten weten zodat ik erop kan anticiperen. Er leek begrip voor te zijn.
Echter zijn ze nu al 2 maanden lang aan het klussen waarmee ze onaangekondigd beginnen om 8 uur 's avonds en dan eerst het lichtere werk doen (timmeren e.d.) en dan vanaf 21:30 uur gaan boren. Paar keer gevraagd rekening te houden met ons, maar nee. Ze zijn vaak genoeg overdag thuis, doordeweeks en in de weekenden, maar dan klussen ze niet. Net begon het weer om 21:30 en dochter stond compleet in paniek naast haar bed. Toen was het even stil en ik probeerde haar weer in slaap te krijgen en vervolgens begon het weer opnieuw, nog grotere paniek. Ik heb dochter opgepakt en ben aan de deur gegaan. Ik dacht.. als we in ieder geval kunnen afspreken dat ze dan alle gaten ineens boren, zodat dat geluid niet steeds stopt en 10 minuten erna opnieuw begint..
Hele familie staat daar binnen en ziet ons staan, maar niemand doet open. Ze keken me recht in de ogen, maar vertikte het. Ik belde daarom gewoon nog een keer en opeens komt de bewoner naar de deur stormen, helemaal pissig... roept wat dat hij al rekening met ons houdt en knalt de deur voor mijn neus dicht met de mededeling dat hij er wel klaar mee is.
Ik heb al een gesprek gehad met de woningbouwvereniging om urgentie te vragen (inschrijftijd is nog niet toereikend), maar ondanks dat het eerst toegezegd was dat het intern geregeld zou worden wegens de speciale omstandigheden, is het daarna ingetrokken, omdat een belangrijk persoon in de organisatie (geen idee wie) er toch niet mee instemde.
Politie doet er niets mee.. sowieso niet, wanneer het voor 22:00 uur gebeurd.
Ik vraag me af wat ik er nog aan kan doen en / of wat mijn rechten zijn. Als ik alleen zou wonen en dit was allemaal niet aan de hand, zou ik het niet leuk vinden dat er 2 mnd geklust wordt maar er niet zo'n punt van maken. Maar dit is iets wat echt invloed op de gezondheid en ontwikkeling van mijn kind heeft, er is een zwart op wit medische diagnose en ik heb zwart op wit welke triggers er zijn.
Ik snap ook dat verhuizen ook afwachten is waar je terecht komt, maar als ik kan me voorstellen dat het beter zou gaan in een wijk waar meer mensen met jonge kinderen wonen (want hier maken ze mij uit voor bejaard wijf als ik vraag of de muziek zachter mag om 4 uur in de ochtend) en waar minder verloop is. Voornamelijk ook, omdat dit niet de eerste buren zijn die er wat geïrriteerd over doen. Het is voor mij echt een last om telkens dat maar weer te verdedigen zonder dat ik serieus genomen lijk te worden. Mensen zien het als dat ze rekening met mij moeten houden terwijl het gewoon om mijn kind gaat. Ik snap dat zij er niets aan kunnen doen, maar dat kunnen wij helaas ook niet...
Ik zit met een probleem waar ik geen uitweg meer in zie eigenlijk. Wil even van me afpraten en informatie en tips zijn mooi meegenomen.
Ik woon samen met mijn peuterdochter in een appartementencomplex. Het is een complex met eigenlijk alleen maar jonge alleenstaanden en jonge stelletjes die tijdelijk hier huren tot ze een huis kopen. Dat wil zeggen dat er een voortdurend verloop is.
Dat laatste wil ook zeggen dat ik dus constant in de klus geluiden zit. Ik vraag me serieus af of er inmiddels nog wel iets te boren valt in sommige woningen.
Nu is het probleem dat mijn peuter een zeer ernstig slaapprobleem heeft. Hiervoor is zij onder behandeling bij een centrum voor slaapgeneeskunde. Zij is daar inmiddels al bijna een jaar onder begeleiding en krijgt medicatie om de slaap te reguleren.
Het komt erop neer dat bepaalde prikkels het probleem triggeren en eenmaal getriggerd raken we in een vicieuze cirkel, waar heel moeilijk uit te komen is. Dit gaat ten koste van haar ontwikkeling en mijn draagkracht. Dit ging onlangs nog zo ver dat mij geadviseerd werd dat als het geen wending zou nemen, ik me tijdelijk moest laten opnemen in een rusthuis en dochter elders ondergebracht moest worden (ik ben alleen met haar). Van dergelijk ernstige vermoeidheid kun je blijkbaar in een psychose raken.
Gelukkig kwam er een week later rust in de tent, waardoor ik weer wat kon slapen en dat idee weer van de baan was.
Nu heb ik wéér nieuwe bovenburen sinds 2 maanden. Ik heb bij de kennismaking uitgelegd wat het probleem is en gevraagd of zij hier rekening mee willen houden. Timmergeluiden e.d. is geen probleem, maar opeens een boor op de muur zetten zorgt voor een dermate grote stress-reactie dat dit alles weer in werking zet. Het minste wat ik vroeg is om het mij te laten weten zodat ik erop kan anticiperen. Er leek begrip voor te zijn.
Echter zijn ze nu al 2 maanden lang aan het klussen waarmee ze onaangekondigd beginnen om 8 uur 's avonds en dan eerst het lichtere werk doen (timmeren e.d.) en dan vanaf 21:30 uur gaan boren. Paar keer gevraagd rekening te houden met ons, maar nee. Ze zijn vaak genoeg overdag thuis, doordeweeks en in de weekenden, maar dan klussen ze niet. Net begon het weer om 21:30 en dochter stond compleet in paniek naast haar bed. Toen was het even stil en ik probeerde haar weer in slaap te krijgen en vervolgens begon het weer opnieuw, nog grotere paniek. Ik heb dochter opgepakt en ben aan de deur gegaan. Ik dacht.. als we in ieder geval kunnen afspreken dat ze dan alle gaten ineens boren, zodat dat geluid niet steeds stopt en 10 minuten erna opnieuw begint..
Hele familie staat daar binnen en ziet ons staan, maar niemand doet open. Ze keken me recht in de ogen, maar vertikte het. Ik belde daarom gewoon nog een keer en opeens komt de bewoner naar de deur stormen, helemaal pissig... roept wat dat hij al rekening met ons houdt en knalt de deur voor mijn neus dicht met de mededeling dat hij er wel klaar mee is.
Ik heb al een gesprek gehad met de woningbouwvereniging om urgentie te vragen (inschrijftijd is nog niet toereikend), maar ondanks dat het eerst toegezegd was dat het intern geregeld zou worden wegens de speciale omstandigheden, is het daarna ingetrokken, omdat een belangrijk persoon in de organisatie (geen idee wie) er toch niet mee instemde.
Politie doet er niets mee.. sowieso niet, wanneer het voor 22:00 uur gebeurd.
Ik vraag me af wat ik er nog aan kan doen en / of wat mijn rechten zijn. Als ik alleen zou wonen en dit was allemaal niet aan de hand, zou ik het niet leuk vinden dat er 2 mnd geklust wordt maar er niet zo'n punt van maken. Maar dit is iets wat echt invloed op de gezondheid en ontwikkeling van mijn kind heeft, er is een zwart op wit medische diagnose en ik heb zwart op wit welke triggers er zijn.
Ik snap ook dat verhuizen ook afwachten is waar je terecht komt, maar als ik kan me voorstellen dat het beter zou gaan in een wijk waar meer mensen met jonge kinderen wonen (want hier maken ze mij uit voor bejaard wijf als ik vraag of de muziek zachter mag om 4 uur in de ochtend) en waar minder verloop is. Voornamelijk ook, omdat dit niet de eerste buren zijn die er wat geïrriteerd over doen. Het is voor mij echt een last om telkens dat maar weer te verdedigen zonder dat ik serieus genomen lijk te worden. Mensen zien het als dat ze rekening met mij moeten houden terwijl het gewoon om mijn kind gaat. Ik snap dat zij er niets aan kunnen doen, maar dat kunnen wij helaas ook niet...
woensdag 6 juli 2016 om 09:59
quote:Monatala schreef op 06 juli 2016 @ 08:47:
[...]
Bij To is het tien uur toch?
Hier ook, anders maak je het werkenden wel heel moeilijk un woning op te knsppen.
Moeilijk To, je vraagt wel heel veel van je buren. Hoop dat je wat aan de tips hier hebt.Dan neem je vrij of doe je herrie dingen in het weekend. To vraagt niets bijzonders. Wel kan ze het uitleggen van haar dochter (brief in brievenbus ?)
[...]
Bij To is het tien uur toch?
Hier ook, anders maak je het werkenden wel heel moeilijk un woning op te knsppen.
Moeilijk To, je vraagt wel heel veel van je buren. Hoop dat je wat aan de tips hier hebt.Dan neem je vrij of doe je herrie dingen in het weekend. To vraagt niets bijzonders. Wel kan ze het uitleggen van haar dochter (brief in brievenbus ?)
woensdag 6 juli 2016 om 10:04
quote:Monatala schreef op 06 juli 2016 @ 08:47:
[...]
Bij To is het tien uur toch?
Hier ook, anders maak je het werkenden wel heel moeilijk un woning op te knsppen.
Moeilijk To, je vraagt wel heel veel van je buren. Hoop dat je wat aan de tips hier hebt.Is toch te idioot gewoon. Omdat men beiden werken, moeten andermans kinderen er overlast van hebben. Neem je maar vrije dagen op en je hebt de weekenden ook nog. Houdt eens rekening met elkaar. Maar ach, dat is teveel gevraagd in deze egoîstische maatschappij waarbij alleen het woordje IK telt.
[...]
Bij To is het tien uur toch?
Hier ook, anders maak je het werkenden wel heel moeilijk un woning op te knsppen.
Moeilijk To, je vraagt wel heel veel van je buren. Hoop dat je wat aan de tips hier hebt.Is toch te idioot gewoon. Omdat men beiden werken, moeten andermans kinderen er overlast van hebben. Neem je maar vrije dagen op en je hebt de weekenden ook nog. Houdt eens rekening met elkaar. Maar ach, dat is teveel gevraagd in deze egoîstische maatschappij waarbij alleen het woordje IK telt.
woensdag 6 juli 2016 om 10:08
quote:jo-elise schreef op 06 juli 2016 @ 10:04:
[...]
Is toch te idioot gewoon. Omdat men beiden werken, moeten andermans kinderen er overlast van hebben. Neem je maar vrije dagen op en je hebt de weekenden ook nog. Houdt eens rekening met elkaar. Maar ach, dat is teveel gevraagd in deze egoîstische maatschappij waarbij alleen het woordje IK telt.Gaat dit nog steeds over To of ben je gewoon met het verkeerde been uit bed gestapt?
[...]
Is toch te idioot gewoon. Omdat men beiden werken, moeten andermans kinderen er overlast van hebben. Neem je maar vrije dagen op en je hebt de weekenden ook nog. Houdt eens rekening met elkaar. Maar ach, dat is teveel gevraagd in deze egoîstische maatschappij waarbij alleen het woordje IK telt.Gaat dit nog steeds over To of ben je gewoon met het verkeerde been uit bed gestapt?
Als het niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat
woensdag 6 juli 2016 om 10:14
woensdag 6 juli 2016 om 10:16
woensdag 6 juli 2016 om 10:19
Ik zou toch nog eens het gesprek met de buren aangaan. En niet op hoge poten aan komen bellen als het weer een keer fout gaat maar gewoon in een rustig moment even aankloppen. Uitleggen dat je het vervelend vind dat het contact zo is verlopen en dat je dit graag op een positieve manier wil herstellen.
Zij zullen het vast ook niet leuk vinden hoe het is gegaan, iedereen wil toch fijn contact met de buren hebben?
Probeer dan ook goede afspraken te maken (appen voor het boren etc) en misschien krijg je ook wel te horen dat ze bijna klaar zijn met klussen.
Een nieuwe woning kom je niet zomaar aan en je zal in de tussentijd toch echt met je buren moeten leren leven. Het scheelt echt enorm als er wat meer contact en begrip is tussen beiden
Zij zullen het vast ook niet leuk vinden hoe het is gegaan, iedereen wil toch fijn contact met de buren hebben?
Probeer dan ook goede afspraken te maken (appen voor het boren etc) en misschien krijg je ook wel te horen dat ze bijna klaar zijn met klussen.
Een nieuwe woning kom je niet zomaar aan en je zal in de tussentijd toch echt met je buren moeten leren leven. Het scheelt echt enorm als er wat meer contact en begrip is tussen beiden
Don't be afraid to fail, be afraid not to try
woensdag 6 juli 2016 om 10:26
quote:jo-elise schreef op 06 juli 2016 @ 10:04:
[...]
Is toch te idioot gewoon. Omdat men beiden werken, moeten andermans kinderen er overlast van hebben. Neem je maar vrije dagen op en je hebt de weekenden ook nog. Houdt eens rekening met elkaar. Maar ach, dat is teveel gevraagd in deze egoîstische maatschappij waarbij alleen het woordje IK telt.
Draai het eens om: omdat jij zonodig kinderen wil/hebt/moest moeten andere mensen daar hun leven naar inrichten? Klinkt niet zo aardig toch?
Ik ben helemaal voor rekeninghouden met elkaar, maar dan wel twee kanten op.
Mijn man en ik zijn om 19:00 echt nog niet thuis van ons werk en alhoewel we klussen/boren/timmeren eigenlijk altijd in het weekend of de vakantie doen zal het best eens voorkomen dat de buren iets van ons horen. Andersom horen wij hun kinderen ook in de avond en in de nacht huilen en in de ochtend om 6 uur als ze wakker worden spelen/gillen. Dat is nu eenmaal zo, daar kunnen wij - en de buren - niets aan doen.
Voor TO: wat een vervelende situatie. Ik denk dat je van je buren weinig meer kan en mag verwachten, hoe vervelend dat ook is. Mocht je een oplossing willen zoeken dan denk ik dat je die "in je eigen huis" moet zoeken. Bijvoorbeeld door de kamer te isoleren of oordopjes te gebruiken. Ik weet niet hoe oud je kindje precies is, maar ik weet dat kennissen van ons - die ook in een gehorige huis woonde en een kindje hebben dat moeilijk slaapt - een soort van tentje hadden voor hun dochter. Haar bedje stond dan in dat tentje. Is dat misschien iets voor jullie?
[...]
Is toch te idioot gewoon. Omdat men beiden werken, moeten andermans kinderen er overlast van hebben. Neem je maar vrije dagen op en je hebt de weekenden ook nog. Houdt eens rekening met elkaar. Maar ach, dat is teveel gevraagd in deze egoîstische maatschappij waarbij alleen het woordje IK telt.
Draai het eens om: omdat jij zonodig kinderen wil/hebt/moest moeten andere mensen daar hun leven naar inrichten? Klinkt niet zo aardig toch?
Ik ben helemaal voor rekeninghouden met elkaar, maar dan wel twee kanten op.
Mijn man en ik zijn om 19:00 echt nog niet thuis van ons werk en alhoewel we klussen/boren/timmeren eigenlijk altijd in het weekend of de vakantie doen zal het best eens voorkomen dat de buren iets van ons horen. Andersom horen wij hun kinderen ook in de avond en in de nacht huilen en in de ochtend om 6 uur als ze wakker worden spelen/gillen. Dat is nu eenmaal zo, daar kunnen wij - en de buren - niets aan doen.
Voor TO: wat een vervelende situatie. Ik denk dat je van je buren weinig meer kan en mag verwachten, hoe vervelend dat ook is. Mocht je een oplossing willen zoeken dan denk ik dat je die "in je eigen huis" moet zoeken. Bijvoorbeeld door de kamer te isoleren of oordopjes te gebruiken. Ik weet niet hoe oud je kindje precies is, maar ik weet dat kennissen van ons - die ook in een gehorige huis woonde en een kindje hebben dat moeilijk slaapt - een soort van tentje hadden voor hun dochter. Haar bedje stond dan in dat tentje. Is dat misschien iets voor jullie?
woensdag 6 juli 2016 om 10:45
Ik zeg verhuizen. Of jij een zeurende vrouw bent die de wereld wil aanpassen aan de behoeften van haar kind vind ik moeilijk om van hieruit te beoordelen, maar vermoedelijk ervaart hij dat zo.
Overigens, wat geluiden betreft: heel wat kinderen worden geboren en brengen de rest van hun hele leven door in de takkenherrie van hun familie en omgeving. Gedans, geschreeuw, getoeter, geblèr van vee. Zo'n kind filtert er al snel de alarmerende, onbekende geluiden uit en slaapt door de rest heen. Maar misschien heeft jouw kind wel een aangeboren afwijking zoals autisme oid. Helaas kan je anderen alleen maar vriendelijk begrip vragen maar kan je ze geen gedrag opleggen.
Verhuizen lijkt mij het beste als je r niet mee kan leven dat je kind wakker wordt van plotselinge geluiden.
Overigens, wat geluiden betreft: heel wat kinderen worden geboren en brengen de rest van hun hele leven door in de takkenherrie van hun familie en omgeving. Gedans, geschreeuw, getoeter, geblèr van vee. Zo'n kind filtert er al snel de alarmerende, onbekende geluiden uit en slaapt door de rest heen. Maar misschien heeft jouw kind wel een aangeboren afwijking zoals autisme oid. Helaas kan je anderen alleen maar vriendelijk begrip vragen maar kan je ze geen gedrag opleggen.
Verhuizen lijkt mij het beste als je r niet mee kan leven dat je kind wakker wordt van plotselinge geluiden.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 6 juli 2016 om 10:57
Sorry hoor, maar om half tien gaan boren zoals gebeurd bij de To vind ik ook echt onacceptabel.
Dat kind ligt net lekker te slapen en wordt op een ruwe manier uit haar slaap gehaald en dat dan al 2 maanden lang.
Worden wij als volwassenen ook niet knettergek als om 2 uur in de nacht een ander dusdanig herrie gaat maken dat je niet meer kan slapen? En dat ook elke nacht he? Want dat vergelijk mogen we dan rustig maken. Kijken hoelang wij dat zelf volhouden. Denk dat we na een paar dagen al op onze wenkbrauwen lopen van ellende. En een kind moet maar leren on er doorheen te slapen? Wat een egoîsme.
En het stopt niet bij 2 maanden, omdat er in het complex bij de To een verloop is.
Dan moeten er juist strengere regels gelden, waar men zich aan moet houden.
Dan is het woongenot toch voor iedereen fijn? En rekening houden met elkaar, telt voor iedereen natuurlijk. Niet voor de een wel en de ander niet. Een lijn trekken. Moet wel, we zitten met veel te veel mensen op een kleine plek.
Dat kind ligt net lekker te slapen en wordt op een ruwe manier uit haar slaap gehaald en dat dan al 2 maanden lang.
Worden wij als volwassenen ook niet knettergek als om 2 uur in de nacht een ander dusdanig herrie gaat maken dat je niet meer kan slapen? En dat ook elke nacht he? Want dat vergelijk mogen we dan rustig maken. Kijken hoelang wij dat zelf volhouden. Denk dat we na een paar dagen al op onze wenkbrauwen lopen van ellende. En een kind moet maar leren on er doorheen te slapen? Wat een egoîsme.
En het stopt niet bij 2 maanden, omdat er in het complex bij de To een verloop is.
Dan moeten er juist strengere regels gelden, waar men zich aan moet houden.
Dan is het woongenot toch voor iedereen fijn? En rekening houden met elkaar, telt voor iedereen natuurlijk. Niet voor de een wel en de ander niet. Een lijn trekken. Moet wel, we zitten met veel te veel mensen op een kleine plek.
woensdag 6 juli 2016 om 11:08
Mogelijk gaat het om een oud gehorig woningencomplex waar mensen de woning aan hun eigen behoeften willen aanpassen, en zodra ze een beter geïsoleerde woning kunnen betalen, weer wegtrekken.
Mensen die zich overvraagd voelen wat hun gedrag betreft worden tenslotte stoïcijns voor andermans wensen. Deze verharding van de standpunten is niet te voorkomen als mensen telkens overlast en inperking van hun behoeften ervaren.
Verhuizen is alles wat er op zit, als je niet met verstoring van je nachtrust kan leven.
Mensen die zich overvraagd voelen wat hun gedrag betreft worden tenslotte stoïcijns voor andermans wensen. Deze verharding van de standpunten is niet te voorkomen als mensen telkens overlast en inperking van hun behoeften ervaren.
Verhuizen is alles wat er op zit, als je niet met verstoring van je nachtrust kan leven.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
woensdag 6 juli 2016 om 11:20
Ik vind om half tien pas gaan boren ook veel te laat, maar ik begrijp wel dat de buren TO een zeur vinden. Wij horen eerst het hele verhaal, hij is lekker aan het klussen en hoort dan een buuf, met een kind dat overstuur is, zeggen dat hij niet meer mag klussen, terwijl hij toch echt eea moet doen en overdag geen tijd heeft daarvoor.
Ook als je verhuist heb je met buren te maken. Die klussen wellicht minder, maar dan nog zou ik wel eerst investeren in een goeie verstandhouding voordat je dingen gaat eisen.
Ook als je verhuist heb je met buren te maken. Die klussen wellicht minder, maar dan nog zou ik wel eerst investeren in een goeie verstandhouding voordat je dingen gaat eisen.
woensdag 6 juli 2016 om 11:22
quote:jo-elise schreef op 06 juli 2016 @ 10:57:
Sorry hoor, maar om half tien gaan boren zoals gebeurd bij de To vind ik ook echt onacceptabel.
Dat kind ligt net lekker te slapen en wordt op een ruwe manier uit haar slaap gehaald en dat dan al 2 maanden lang.
Worden wij als volwassenen ook niet knettergek als om 2 uur in de nacht een ander dusdanig herrie gaat maken dat je niet meer kan slapen? En dat ook elke nacht he? Want dat vergelijk mogen we dan rustig maken. Kijken hoelang wij dat zelf volhouden. Denk dat we na een paar dagen al op onze wenkbrauwen lopen van ellende. En een kind moet maar leren on er doorheen te slapen? Wat een egoîsme.
En het stopt niet bij 2 maanden, omdat er in het complex bij de To een verloop is.
Dan moeten er juist strengere regels gelden, waar men zich aan moet houden.
Dan is het woongenot toch voor iedereen fijn? En rekening houden met elkaar, telt voor iedereen natuurlijk. Niet voor de een wel en de ander niet. Een lijn trekken. Moet wel, we zitten met veel te veel mensen op een kleine plek.
Natuurlijk is dat niet fijn. Dat zeg ik ook nergens. Maar juist als je met veel mensen dicht op elkaar zit is het wat mij betreft een kwestie van geven en nemen. Uiteraard moet je rekening met elkaar houden, maar dat betekent wat mij betreft niet automatisch dat iedereen zich aan één persoon moet aanpassen. Ik zie zelf meer in een gezamenlijke oplossing.
Voorbeeld: Onze buren hadden een huilbaby, kindje huilde 13 maanden lang ongeveer 20 uur per dag. Reken maar dat wij daar knettergek van werden, zeker in de nacht. Maar dat werden de buren zelf natuurlijk ook en die konden er weinig aan doen, want kindje bleef huilen. Uiteindelijk zijn man en ik tijdelijk op zolder gaan slapen (zo ver mogelijk bij de baby vandaan) met oordoppen in en hebben we de buren gevraagd of ze het raam van de babykamer in de nacht dicht wilde doen. Dat vonden ze geen probleem en scheelde echt een hele hoop qua geluid.
Wij vonden het overigens best vervelend dat we niet in onze slaapkamer konden slapen, maar we wisten ook dat het geen zin had om op hoge poten naar de buren te gaan. Daarom hebben we de oplossing zoveel mogelijk bij ons zelf gezocht en maar een beetje bij de buren.
Sorry hoor, maar om half tien gaan boren zoals gebeurd bij de To vind ik ook echt onacceptabel.
Dat kind ligt net lekker te slapen en wordt op een ruwe manier uit haar slaap gehaald en dat dan al 2 maanden lang.
Worden wij als volwassenen ook niet knettergek als om 2 uur in de nacht een ander dusdanig herrie gaat maken dat je niet meer kan slapen? En dat ook elke nacht he? Want dat vergelijk mogen we dan rustig maken. Kijken hoelang wij dat zelf volhouden. Denk dat we na een paar dagen al op onze wenkbrauwen lopen van ellende. En een kind moet maar leren on er doorheen te slapen? Wat een egoîsme.
En het stopt niet bij 2 maanden, omdat er in het complex bij de To een verloop is.
Dan moeten er juist strengere regels gelden, waar men zich aan moet houden.
Dan is het woongenot toch voor iedereen fijn? En rekening houden met elkaar, telt voor iedereen natuurlijk. Niet voor de een wel en de ander niet. Een lijn trekken. Moet wel, we zitten met veel te veel mensen op een kleine plek.
Natuurlijk is dat niet fijn. Dat zeg ik ook nergens. Maar juist als je met veel mensen dicht op elkaar zit is het wat mij betreft een kwestie van geven en nemen. Uiteraard moet je rekening met elkaar houden, maar dat betekent wat mij betreft niet automatisch dat iedereen zich aan één persoon moet aanpassen. Ik zie zelf meer in een gezamenlijke oplossing.
Voorbeeld: Onze buren hadden een huilbaby, kindje huilde 13 maanden lang ongeveer 20 uur per dag. Reken maar dat wij daar knettergek van werden, zeker in de nacht. Maar dat werden de buren zelf natuurlijk ook en die konden er weinig aan doen, want kindje bleef huilen. Uiteindelijk zijn man en ik tijdelijk op zolder gaan slapen (zo ver mogelijk bij de baby vandaan) met oordoppen in en hebben we de buren gevraagd of ze het raam van de babykamer in de nacht dicht wilde doen. Dat vonden ze geen probleem en scheelde echt een hele hoop qua geluid.
Wij vonden het overigens best vervelend dat we niet in onze slaapkamer konden slapen, maar we wisten ook dat het geen zin had om op hoge poten naar de buren te gaan. Daarom hebben we de oplossing zoveel mogelijk bij ons zelf gezocht en maar een beetje bij de buren.
woensdag 6 juli 2016 om 11:27
quote:QQelleQ schreef op 06 juli 2016 @ 11:22:
[...]
Natuurlijk is dat niet fijn. Dat zeg ik ook nergens. Maar juist als je met veel mensen dicht op elkaar zit is het wat mij betreft een kwestie van geven en nemen. Uiteraard moet je rekening met elkaar houden, maar dat betekent wat mij betreft niet automatisch dat iedereen zich aan één persoon moet aanpassen. Ik zie zelf meer in een gezamenlijke oplossing.
Voorbeeld: Onze buren hadden een huilbaby, kindje huilde 13 maanden lang ongeveer 20 uur per dag. Reken maar dat wij daar knettergek van werden, zeker in de nacht. Maar dat werden de buren zelf natuurlijk ook en die konden er weinig aan doen, want kindje bleef huilen. Uiteindelijk zijn man en ik tijdelijk op zolder gaan slapen (zo ver mogelijk bij de baby vandaan) met oordoppen in en hebben we de buren gevraagd of ze het raam van de babykamer in de nacht dicht wilde doen. Dat vonden ze geen probleem en scheelde echt een hele hoop qua geluid.
Wij vonden het overigens best vervelend dat we niet in onze slaapkamer konden slapen, maar we wisten ook dat het geen zin had om op hoge poten naar de buren te gaan. Daarom hebben we de oplossing zoveel mogelijk bij ons zelf gezocht en maar een beetje bij de buren.Dat van die huilbaby is overmacht en daar kan helaas niemand wat aan doen Heel naar voor de ouders en ook voor jullie. Herrie maken bewust in welke vorm dan ook laat op de avond is een keuze. Daar is wel wat aan te doen.
[...]
Natuurlijk is dat niet fijn. Dat zeg ik ook nergens. Maar juist als je met veel mensen dicht op elkaar zit is het wat mij betreft een kwestie van geven en nemen. Uiteraard moet je rekening met elkaar houden, maar dat betekent wat mij betreft niet automatisch dat iedereen zich aan één persoon moet aanpassen. Ik zie zelf meer in een gezamenlijke oplossing.
Voorbeeld: Onze buren hadden een huilbaby, kindje huilde 13 maanden lang ongeveer 20 uur per dag. Reken maar dat wij daar knettergek van werden, zeker in de nacht. Maar dat werden de buren zelf natuurlijk ook en die konden er weinig aan doen, want kindje bleef huilen. Uiteindelijk zijn man en ik tijdelijk op zolder gaan slapen (zo ver mogelijk bij de baby vandaan) met oordoppen in en hebben we de buren gevraagd of ze het raam van de babykamer in de nacht dicht wilde doen. Dat vonden ze geen probleem en scheelde echt een hele hoop qua geluid.
Wij vonden het overigens best vervelend dat we niet in onze slaapkamer konden slapen, maar we wisten ook dat het geen zin had om op hoge poten naar de buren te gaan. Daarom hebben we de oplossing zoveel mogelijk bij ons zelf gezocht en maar een beetje bij de buren.Dat van die huilbaby is overmacht en daar kan helaas niemand wat aan doen Heel naar voor de ouders en ook voor jullie. Herrie maken bewust in welke vorm dan ook laat op de avond is een keuze. Daar is wel wat aan te doen.
woensdag 6 juli 2016 om 12:04
quote:jo-elise schreef op 06 juli 2016 @ 10:14:
[...]
Nee hoor, zeker niet. laten we gewoon voor de aardigheid eens rekening leren houden met elkaar. Wordt het leven echt een heel stuk aangenamer van.Ja, want niemand houdt tegenwoordig meer rekening met elkaar..
[...]
Nee hoor, zeker niet. laten we gewoon voor de aardigheid eens rekening leren houden met elkaar. Wordt het leven echt een heel stuk aangenamer van.Ja, want niemand houdt tegenwoordig meer rekening met elkaar..
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
woensdag 6 juli 2016 om 13:48
Zo lees ik het nu pas... ben je met je kind op je arm bij de buren gaan aanbellen? Ik denk dat je ook is moet nadenken over het punt dat kids hun ouders emoties heel erg aantrekken. Om je kind mee te nemen in zo situatie is totaal niet handig voor je kind.
Ondanks mijn vorige reactie wil ik je toch nog een voorbeeld geven. Ik woonde voorheen ook in een appartement. Mijn dochter sliep heel slecht en gilde snachts vaak. Ook sloeg ze met haar speentje tegen de muur aan dan. Als ze in de woonkamer speelde maakte dat ook heel veel geluid voor de buren. Ze stonden bijna dagelijks op de stoep of ik kreeg een whatsapp. Maar wat kan ik er aan doen?
Hetzelfde is dat ik een tijdje een buurman heb gehad die auto's opknapten dus maanden lang om 8 uur smorgens tot 2 uur smiddags hard kabaal. Het slijpen van metaal etc. Mijn dochtertje was net geboren en kom daardoor niet slapen. Ook ik die aan huis werkte kon niet werken. Mijm vriend werkte snachts soms en kon daar niet doorheen slapen. Had ook daardoor continu last van migraine. Maar moet ik dan verwachten dat die man zijn hobby ergens anders uitvoerd.
Mijn kat gooide ze kattenbak om, midden in de nacht, hele tapijt onder kattenbak steentjes. Dus ik zet voor 2 minuten de stofzuiger er op en hoor alweer gelijk de deurbel gaan.
Wat ik bedoel te zeggen, je kan niet van je buren verwachten dat ze op hun tenen gaan lopen en continu bezig zijn met hun buren. Tuurlijk moet je rekening met elkaar houden! Maar jij verwacht teveel van je buren en ik begrijp je situatie wel. Toch denk ik ook dat je is moet gaan kijken naar jou invloed in je vicieuze cirkel. Heb het kleine vermoeden dat je kind ook overstuur raakt door jou reactie.
Ondanks mijn vorige reactie wil ik je toch nog een voorbeeld geven. Ik woonde voorheen ook in een appartement. Mijn dochter sliep heel slecht en gilde snachts vaak. Ook sloeg ze met haar speentje tegen de muur aan dan. Als ze in de woonkamer speelde maakte dat ook heel veel geluid voor de buren. Ze stonden bijna dagelijks op de stoep of ik kreeg een whatsapp. Maar wat kan ik er aan doen?
Hetzelfde is dat ik een tijdje een buurman heb gehad die auto's opknapten dus maanden lang om 8 uur smorgens tot 2 uur smiddags hard kabaal. Het slijpen van metaal etc. Mijn dochtertje was net geboren en kom daardoor niet slapen. Ook ik die aan huis werkte kon niet werken. Mijm vriend werkte snachts soms en kon daar niet doorheen slapen. Had ook daardoor continu last van migraine. Maar moet ik dan verwachten dat die man zijn hobby ergens anders uitvoerd.
Mijn kat gooide ze kattenbak om, midden in de nacht, hele tapijt onder kattenbak steentjes. Dus ik zet voor 2 minuten de stofzuiger er op en hoor alweer gelijk de deurbel gaan.
Wat ik bedoel te zeggen, je kan niet van je buren verwachten dat ze op hun tenen gaan lopen en continu bezig zijn met hun buren. Tuurlijk moet je rekening met elkaar houden! Maar jij verwacht teveel van je buren en ik begrijp je situatie wel. Toch denk ik ook dat je is moet gaan kijken naar jou invloed in je vicieuze cirkel. Heb het kleine vermoeden dat je kind ook overstuur raakt door jou reactie.
woensdag 6 juli 2016 om 15:02
Kijk naar wat je zelf kunt doen. Zorg voor dubbeldikke isolatie om het geluid buiten te houden. Ga op zoek naar speciale oordoppen/oorbeschermers voor kinderen. Misschien kan je dochter 's middags wat slapen?
Ben je zelf in paniek als er herrie is? Kinderen kopiëren ook vaak het gedrag van ouders. Als jij in de stress schiet, doen zij dat ook.
Bij de buren is er niks te halen. Zij houden zich aan de regels. Daar kun je vanalles van vinden, maar daar is niks aan te doen.
Ben je zelf in paniek als er herrie is? Kinderen kopiëren ook vaak het gedrag van ouders. Als jij in de stress schiet, doen zij dat ook.
Bij de buren is er niks te halen. Zij houden zich aan de regels. Daar kun je vanalles van vinden, maar daar is niks aan te doen.
Lach hard, duik diep, kom terug..