Autisme,wie ook?

31-05-2015 16:01 3006 berichten
Alle reacties Link kopieren
Ik vroeg me af of er meerdere dames zijn met autisme die zin hebben om mee te schrijven. Bij mij is de diagnose pas gesteld en ben al in de 30. Ze weten alleen nog niet of het Asperger is of pdd-NOS. Wil er iemand meekletsen?😊
Ik hier en daar te korte spieren dus lenig ben ik ook absoluut niet, heb ook altijd mijn spieren in mn rug vastzitten. Ben ook niet heel sterk, ook niet heel slap
Alle reacties Link kopieren
Bij mij is na de diagnose veel helder geworden zeker omtrent het verleden, lag compleet met mij zelf overhoop en ben toen onderzoek naar mezelf begonnen via tender( vrijwillig ) en via deze instantie ( nu bijna 5 jaar ) in mij zoveel duidelijk geworden. En dank denk je had ik dit maar 40 jaar eerder gedaan.
Alle reacties Link kopieren
Ik was altijd wel een beetje een slappe doos ja, meer dan anderen denk ik. Maar ik doe nu al 2 jaar krachttraining 4x per week dus ik word steeds sterker
Eigenlijk wel ergelijk dat ik 3 weken heb gewacht op een afspraak, vervolgens vraagt die mevrouw goh waarmee kan ik je helpen? Ehhh, je hebt drie weken gehad om een verwijzing of dossier even vlug door te nemen voordat ik kwam, bovendien ben ik doorverwezen en heb ik zelf eigenlijk ook nog niet echt een concreet beeld hoe dit alles me gaat helpen bij een soort van lichamelijke kwaal.



Uiteindelijk kon ik dan een digitale cursus ontspannen krijgen per mail (heeft ze niet gestuurd) en gaat ze me doorverwijzen nAr 1 of andere hippe ggz toko met een gespecialiseerd autismeteam.



Dat had de huisarts zelf toch ook kunnen doen? Dat doorverwijzen... Dat had me 3 fucking weken gescheeld!
Ik ben vanmiddag naar de tandartsenpraktijk geweest waar ik heb gewerkt.

Ik moest zelf voor controle, en had de tandarts vorige week een WhatsApp gestuurd wanneer het uitkwam.

Hij schreef toen terug dat het misschien leuk was om vandaag na werktijd even te komen, omdat hij dan ook een vulling ging doen bij een ex-collega van me, en dat ik dan misschien wel kon assisteren.



En dat wilde ik wel! Ik heb nog steeds heel erg gemengde gevoelens over het stoppen. Spijt kan ik het niet noemen, want ik merk aan mijn lichaam dat de rust goed voor me is. Maar mijn geest wil nog niet echt mee. Er zijn veel dingen van het werk die ik niet mis (de hectiek, het uitlopen, de veel te korte pauzes), maar de samenwerking met de tandarts mis ik ENORM. Zo erg dat het bijna pijn doet.



Maar goed, ik heb dus even geassisteerd en het was heerlijk.

Zo vertrouwd, alsof ik helemaal niet al ruim twee maanden weg ben.

Na afloop nog een poos gekletst met de tandarts.

Heel goed gevoel over vandaag.

Ik hoor er nog steeds een beetje bij.
Alle reacties Link kopieren
Leuk dat je mocht assisteren, Lotte. De tandarts is je dus nog niet vergeten. Ik snap wel dat je de samenwerking met die tandarts mist, ook al ben je vrijwillig gestopt.



Ik maak me een beetje zorgen de laatste tijd. Ben in een paar maanden 6 kg afgevallen zonder dat ik daar iets voor gedaan heb. In het begin dacht ik nog "lekker makkelijk en niks hoeven laten". Maar nu ben ik al 2 kledingmaten omlaag gegaan. Ook heb ik vaak hongeraanvallen en als ik dan niks pak ga ik zweten en trillen. Mijn buik rommelt dan alsof ik heel de dag niks gegeten heb. Heel irritant. Soms moet ik midden in de nacht iets eten omdat ik er niet van kan slapen. Ik dacht dat het hypo's en het misschien diabetes is, maar mijn huisarts vermoed dat niet. Het kan ook zijn dat mijn schildklier te snel werkt. Ze wil diabetes wel uitsluiten en daarom ga ik woensdag bloed laten prikken. Iets waar ik panisch voor ben. Maar ja, ik wil ook wel weten wat er aan de hand is.
Lotte, leuk dat je mocht assisteren! Ik snap je dubbele gevoel wel.



Hondenmens, dat klinkt niet zo goed. Goed dat je bloed laat prikken. Ik heb daar ook altijd schrik voor, maar het is beter om het wel te doen. Sterkte!
@lotte: ik snap dat dubbele gevoel ook wel, maar zolang iets vrijblijvend is kan je er beter van genieten gok ik dan als het elke dag een verplichting is, dus zonder de onverwachte spektakels eromheen.



@hondenmens: gelukkig kan men uit je bloed ook wel of niet uitsluiten of het je schildklier is, een worminfectie kan ook, maar lijkt me niet voor de hand liggend hopelijk valt het mee!



Update over mezelf: heb nog steeds niks gehoord, geen verwijsbrief en geen ontspanningsoefeningen. Hadden jullie mijn bericht daarover gezien daarboven? Ben ik nou de enige die dat omslachtig vind?
quote:biobitch1984 schreef op 19 juli 2016 @ 11:12:

@lotte: ik snap dat dubbele gevoel ook wel, maar zolang iets vrijblijvend is kan je er beter van genieten gok ik dan als het elke dag een verplichting is, dus zonder de onverwachte spektakels eromheen.

Daar heb je helemaal gelijk in!



Wat jammer dat jij nog niets hebt gehoord.

Mijn ervaring met hulpverlening (en sorry, daar maak ik je ook niet vrolijk mee) is, dat alles vreselijk lang duurt.



Ik werd voor het autisme-onderzoek op een wachtlijst gezet van 18 weken.

Na 17 weken kreeg ik een brief dat ik voorlopig nog niet aan de beurt was.

Dat soort dingen.

Enorm frustrerend.
Ondertussen loop ik met alles een beetje achter 'in onderhoud'



Blijkbaar kan ik niet A, B, C combineren. Alleen om en om ofzo. Dus elke dag anderhalf uur aan een kastje liggen ter pijnbestrijding (ok het hielp niet echt), gezond fanatiek suikervrij eten, sporten, en afspraken maken met de fysio.



Ik heb nu iets lopen bij een andere fysio (andere kwaal, meestal tijdelijk) dus dan heb ik geen ruimte in mijn hoofd voor nog een fysio ofzoiets.



Op dit moment doe ik alleen werken, slapen en leuke dingen...
Alle reacties Link kopieren
Het bloedprikken zat erop. Het was vreselijk genant, hoewel de vrouw erg aardig was en netjes prikte. Ik had voor de zekerheid Emla zalf gebruikt en daardoor voelde ik wel minder. Mijn moeder ging mee omdat ik al eerder onwel ben geworden bij bloedprikken. Ik had de huisarts gevraagd of je ook liggend geprikt kon worden bij die prikpost. Ja dat kon, zeiden ze. Niet dus, er stond alleen een stoel. Dat was bij de vorige locatie, ze waren pas verhuisd. Moest ook nog eens nuchter zijn. Het prikken zelf ging goed, maar een paar seconden daarna werd ik onwel. Ik draaide helemaal weg. Misselijk, zwart voor mijn ogen. Blijkbaar draaiden mijn pupillen weg en heb ik helemaal zitten schudden. Het leek wel een epileptische aanval. Mijn moeder hield me tegen zich aan, anders was ik voorover gekukeld. Hier weet ik zelf niks van. De dokter werd er bij geroepen die met een patiënt bezig was. Toen kwam ik bij. Ik kreeg een spuugbakje en een glas water om bij te komen. Oh ik hoop zo dat er iets uit deze test komt en ik niet opnieuw moet.

Ik hoop zo dat er iets uit die test komt en ik niet nog een keer moet. Echt een rotfobie.
Wat een vervelende ervaring weer, hondenmens.

Ik hoop ook voor je dat het niet nog een keer moet.

Hoe lang moet je wachten op de uitslag?
Alle reacties Link kopieren
quote:Lotte35 schreef op 20 juli 2016 @ 10:47:

Wat een vervelende ervaring weer, hondenmens.

Ik hoop ook voor je dat het niet nog een keer moet.

Hoe lang moet je wachten op de uitslag?



Dat hebben ze niet verteld, maar ik vermoed dat het een week duurt.

Als ik weer eens moet vraag ik of het op mijn hand of in mijn pols mag. Het is vooral de plek die ik akelig vind om geprikt te worden.
Ik vind het altijd bijzonder hoe lang ze mensen laten wachten op bloeduitslagen, de uitslagen zelf zijn wel in een halve dag bekend (van afnemen, heensturen, inlezen meten en rapporteren) het is het wachten vaak op de intepretatie van de dokter dat zolang duurt.
Sterkte biobitch. Maar sommige bloeduitslagen duren lang. Toen ik jaren geleden Salmonella had duurde het een paar dagen voor ze dat wisten. Mijn bloed moest op kweek worden gezet en dat duurde een paar dagen voor het echt duidelijk was.
Ja kweken duurt langer dat klopt, maar ik werk zelf op een lab waar ze glucose en hormonen e.d. Meten en een schilklierhormoon meten is in 2 uur gedaan zodra de buis op het lab is.



Heb wel stage gelopen op een microbiologielab en daar moet je idd wachten tot de beestjes groeien op je agarplaat of in je kweekflesje. Eerst overnacht, reinkweek maken (weer een nacht), determineren. Kan zo 3 a 4 dagen duren afhankelijk van wat je kweekt
Ah kijk! Heel frustrerend als je dat weet, maar ze daarmee niet opschieten.
Alle reacties Link kopieren
Ik krijg vandaag een darmonderzoek. Ben al 2 dagen op een vezelarm dieet, sinds vanochtend 6 uur aan het laxeren. Allemaal prima tot nu toe.

Ik heb zelf geen auto en het ziekenhuis is nogal ver weg. Normaal ga ik met het OV, maar nu heb ik voor zowel de heen- als de terugweg iemand geregeld die me met de auto brengt/haalt.



Belt net het ziekenhuis, of ik 2 uur eerder kan komen vanwege een spoedgeval.







Nou, nee.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Ah jeetje Solomio.

Maar het gaat wel gewoon door nu?

Heel veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
quote:Lotte35 schreef op 21 juli 2016 @ 08:48:

Ah jeetje Solomio.

Maar het gaat wel gewoon door nu?

Heel veel sterkte!

Ik weet niet of het nu wel gewoon doorgaat, ze ging eerst even met de arts overleggen.



De hele voorbereiding is al ontzettend auti-onvriendelijk: onduidelijke instructies, tegenstrijdige instructies, dat soort dingen.

En dan nu dit.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
quote:Solomio schreef op 21 juli 2016 @ 08:45:

Ik krijg vandaag een darmonderzoek. Ben al 2 dagen op een vezelarm dieet, sinds vanochtend 6 uur aan het laxeren. Allemaal prima tot nu toe.

Ik heb zelf geen auto en het ziekenhuis is nogal ver weg. Normaal ga ik met het OV, maar nu heb ik voor zowel de heen- als de terugweg iemand geregeld die me met de auto brengt/haalt.



Belt net het ziekenhuis, of ik 2 uur eerder kan komen vanwege een spoedgeval.







Nou, nee.





Sterkte met je onderzoek!



Toen ik bezig was met de onderzoeken voor mijn diagnose werd ik op een dag gebeld: in plaats van een maand later, kon ik de volgende dag al komen!



Dat ik nogal paniekerig reageerde werd later meegenomen in het onderzoek. Het paste helemaal in het ASS-plaatje...



Ik ben overigens wel gegaan.
Alle reacties Link kopieren
quote:cumulus schreef op 21 juli 2016 @ 08:52:

[...]





Sterkte met je onderzoek!



Toen ik bezig was met de onderzoeken voor mijn diagnose werd ik op een dag gebeld: in plaats van een maand later, kon ik de volgende dag al komen!



Dat ik nogal paniekerig reageerde werd later meegenomen in het onderzoek. Het paste helemaal in het ASS-plaatje...



Ik ben overigens wel gegaan.

Ja, bij een ASS-onderzoek kan ik me voorstellen dat die paniek idd meegenomen wordt in het onderzoek.

Maar in dit geval is de ASS al bekend.................
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
quote:Solomio schreef op 21 juli 2016 @ 08:53:

[...]



Ja, bij een ASS-onderzoek kan ik me voorstellen dat die paniek idd meegenomen wordt in het onderzoek.

Maar in dit geval is de ASS al bekend.................





Jammer dat er zo slecht mee wordt omgegaan :(

Tegenwoordig zou men toch beter moeten weten.
Alle reacties Link kopieren
Dus nu heb ik maar even gebeld of het onderzoek nog wel doorgaat.

Antwoord: ow, ja hoor, het gaat gewoon door om 13.30.



Alsof het volstrekt normaal is dat ze me daar dan niet even over terugbellen.



Tis dat ik dat onderzoek móét laten doen, anders ging ik helemaal niet.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
quote:Solomio schreef op 21 juli 2016 @ 09:06:

Dus nu heb ik maar even gebeld of het onderzoek nog wel doorgaat.

Antwoord: ow, ja hoor, het gaat gewoon door om 13.30.



Alsof het volstrekt normaal is dat ze me daar dan niet even over terugbellen.



Tis dat ik dat onderzoek móét laten doen, anders ging ik helemaal niet.

Oh, ik begrijp zo goed wat je bedoelt.

Ook dat het voor anderen blijkbaar helemaal niet vanzelfsprekend is dat ze je even terugbellen om te bevestigen.

Wel fijn dat het door kan gaan, anders had je dat laxeren ook nog voor niks gedaan.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven