Psyche
alle pijlers
Ik bén (echt) een loser.
vrijdag 8 juli 2016 om 23:51
Je bent je er in ieder geval van bewust
https://sochicken.nl/accepteer-jezelf-in-6-stappen
https://sochicken.nl/?s=zelfdiscipline
https://sochicken.nl/accepteer-jezelf-in-6-stappen
https://sochicken.nl/?s=zelfdiscipline
vrijdag 8 juli 2016 om 23:52
Tot nu toe kwam je er altijd mee weg om gemakzuchtig te leven. Ik herken deels wel wat je schrijft, voor mij veranderde het toen m'n ouders me de schop onder m'n reet gaven die ik nodig had en ik wel op zoek móest naar een baan. Werk gevonden, huis gekocht, hypotheek en andere zaken die ik moet betalen....en zo kwam ik vanzelf in een leven waarin ik niet anders kon dan ervoor gaan. Ben ik nog altijd blij mee.
Oh dear, how sad, never mind.
vrijdag 8 juli 2016 om 23:53
Je noemt wel heel veel verbeterpunten voor jezelf. Ik zou zeggen; neem kleine stapjes. Kies eerst één of twee dingen uit die je wilt veranderen. Maak een plan voor de komende drie maanden, waarin je een duidelijk doel stelt. Dus niet; over een jaar wil ik alles anders, maar; voor de herfst wil ik..
En ga op zoek naar mensen met een positieve levenshouding. Waar je mee omgaat, word je mee besmet
En ga op zoek naar mensen met een positieve levenshouding. Waar je mee omgaat, word je mee besmet
vrijdag 8 juli 2016 om 23:55
Gelukkig heb je een vriendin die dezelfde lamlendige instelling heeft.
Vervelend hoor, al die mensen die hard werken voor hun succes en jou komt niets aanwaaien, behalve dan ouders die zo stom zijn om dit vreselijke egocentrische gedrag in stand houden door jou financieel te steunen. Gebruik dat kleine beetje zelfreflectie wat je nog hebt om verandering in jezelf aan te brengen.
Hoop echt voor je dat je er over een jaar beter voor staat.
Vervelend hoor, al die mensen die hard werken voor hun succes en jou komt niets aanwaaien, behalve dan ouders die zo stom zijn om dit vreselijke egocentrische gedrag in stand houden door jou financieel te steunen. Gebruik dat kleine beetje zelfreflectie wat je nog hebt om verandering in jezelf aan te brengen.
Hoop echt voor je dat je er over een jaar beter voor staat.
vrijdag 8 juli 2016 om 23:56
Wat naar dat je je zo voelt. Ik heb me jaren terug ook wel een beetje zo gevoeld; waanzinnig hard voor mezelf want ik kon niks en ik had niks gepresteerd. Wat stelde ik nou helemaal voor?
Feit is: je zult er zelf iets voor moeten doen. Ga eens met de huisarts praten. Je zit nu in een vicieuze cirkel wellicht zit je zelfs in een depressie. Dat is stap 1. Doe het stap voor stap, het hoeft niet allemaal in 1 keer.
zaterdag 9 juli 2016 om 00:00
quote:Pien02 schreef op 08 juli 2016 @ 23:57:
[...]
Op het moment misleid ik mijn ouders. Ik doe net alsof ik heel druk bezig ben bij mijn oom op kantoor. Feitelijk heeft hij amper tijd en is hij de helft van de tijd weg van kantoor, en zit ik maar een beetje op youtube of op forums te lezen of kleding te bekijken op zalando.
Na van mijn 19e tot 25e op kamers gewoon te hebben woon ik nu op mijn 26e weer bij mijn ouders. Maar als ik bij mijn oom ben, ben ik in ieder geval niet thuis en hoeft mijn moeder zich niet te storen dat ik op de bank hang en denkt iedereen dat ik hard aan het werk ben, dus zo houd ik de omgeving lekker kalm en zeurt er niemand aan mijn hoofd dat ik een baan moet zoeken. Ondertussen denk ik ook weer vaak ''waar ben ik nou toch mee bezig''.Ooit val je door de mand. Je kunt het daarop laten aankomen, je kunt ook jezelf een schop onder je reet geven. Vraag je eens af wat een betere optie is..........
[...]
Op het moment misleid ik mijn ouders. Ik doe net alsof ik heel druk bezig ben bij mijn oom op kantoor. Feitelijk heeft hij amper tijd en is hij de helft van de tijd weg van kantoor, en zit ik maar een beetje op youtube of op forums te lezen of kleding te bekijken op zalando.
Na van mijn 19e tot 25e op kamers gewoon te hebben woon ik nu op mijn 26e weer bij mijn ouders. Maar als ik bij mijn oom ben, ben ik in ieder geval niet thuis en hoeft mijn moeder zich niet te storen dat ik op de bank hang en denkt iedereen dat ik hard aan het werk ben, dus zo houd ik de omgeving lekker kalm en zeurt er niemand aan mijn hoofd dat ik een baan moet zoeken. Ondertussen denk ik ook weer vaak ''waar ben ik nou toch mee bezig''.Ooit val je door de mand. Je kunt het daarop laten aankomen, je kunt ook jezelf een schop onder je reet geven. Vraag je eens af wat een betere optie is..........
Oh dear, how sad, never mind.
zaterdag 9 juli 2016 om 00:02
Wat ga je eraan doen? En heb je hulp bij je sociale angst?
Je praat op zo'n manier over en tegen jezelf dat je ook niet veel verder gaat komen dan dit. Je grootste probleem is hoe je over jezelf denkt zo te lezen. Best schokkend. En lekker makkelijk, want als je jezelf bestempeld als loser hoef je verder ook niks meer.
Je praat op zo'n manier over en tegen jezelf dat je ook niet veel verder gaat komen dan dit. Je grootste probleem is hoe je over jezelf denkt zo te lezen. Best schokkend. En lekker makkelijk, want als je jezelf bestempeld als loser hoef je verder ook niks meer.
zaterdag 9 juli 2016 om 00:03
quote:SilverShadow schreef op 08 juli 2016 @ 23:55:
Gelukkig heb je een vriendin die dezelfde lamlendige instelling heeft.
Vervelend hoor, al die mensen die hard werken voor hun succes en jou komt niets aanwaaien, behalve dan ouders die zo stom zijn om dit vreselijke egocentrische gedrag in stand houden door jou financieel te steunen. Gebruik dat kleine beetje zelfreflectie wat je nog hebt om verandering in jezelf aan te brengen.
Hoop echt voor je dat je er over een jaar beter voor staat.
Ik probeer ook afstand te nemen van deze vriendin. We vullen elkaar niet in positief opzicht aan. Ik voel me ook altijd zeer slecht na zo'n avond, en dan denk ik bij mijzelf :wat een kansloos en lelijk en karakterloos gedrag. Weer anderhalf uur non stop zitten zeiken op mensen die wel iets van hun leven maken, en ondertussen een beetje in de auto rondrijden terwijl leeftijdsgenoten contacten maken, socializen, op festivals staan en een mooie tijd beleven. En wij?
Inmiddels hebben we dit ook al twee maanden niet meer gedaan.
Gelukkig heb je een vriendin die dezelfde lamlendige instelling heeft.
Vervelend hoor, al die mensen die hard werken voor hun succes en jou komt niets aanwaaien, behalve dan ouders die zo stom zijn om dit vreselijke egocentrische gedrag in stand houden door jou financieel te steunen. Gebruik dat kleine beetje zelfreflectie wat je nog hebt om verandering in jezelf aan te brengen.
Hoop echt voor je dat je er over een jaar beter voor staat.
Ik probeer ook afstand te nemen van deze vriendin. We vullen elkaar niet in positief opzicht aan. Ik voel me ook altijd zeer slecht na zo'n avond, en dan denk ik bij mijzelf :wat een kansloos en lelijk en karakterloos gedrag. Weer anderhalf uur non stop zitten zeiken op mensen die wel iets van hun leven maken, en ondertussen een beetje in de auto rondrijden terwijl leeftijdsgenoten contacten maken, socializen, op festivals staan en een mooie tijd beleven. En wij?
Inmiddels hebben we dit ook al twee maanden niet meer gedaan.
zaterdag 9 juli 2016 om 00:05
quote:Pien02 schreef op 09 juli 2016 @ 00:01:
[...]
Het is ook zo DOM dat ik te weinig aan solliciteren doe. Ook dit vind ik weer zwak van mijzelf : ik stel het alsmaar uit omdat ik bang ben voor de afwijzingen. Wat is mijn reactie daar op ? Ik ga het hele solliciteren negeren : doen alsof het niet bestaat. Niet op vacaturesites kijken, geen brieven schrijven, want dat bezorgt me allemaal stress.
Terwijl als ik een baan heb, ik zo gelukkig zal worden. Ik moet echt meer doorzettingsvermogen en karakter kweken. Passie hebben, motivatie, ergens voor gaan, mezelf en anderen trots maken.
Maar wat doe ik nu ? 's avonds als ik thuis kom sport ik even, verder lig ik op de bank TV te kijken of op mijn bed met de laptop. Ik ben verdomme net de half 20 gepasseerd en ik doe helemaal niets met mijn leven, neem geen initiatief.
Het meest pijnlijke vind ik dat ik wéét dat mijn moeder het erg vindt. Had gehoopt dat ik een ander leven zou hebben. Het brandt vaak op haar lippen om het te zeggen, maar ze wil mij ook niet vernederen. En dus probeert ze maar heel lief tegen me te doen en aardige dingen tegen me te zeggen / complimentjes te geven, terwijl ze diep van binnen denkt : Ga toch het huis uit, maak wat van je leven!!Ik vermoed dat je moeder te lief is. Het zou stiekem beter voor jou zijn als je moeder zou zeggen: op 1 oktober veranderen we de sloten van het huis en zoek je het zelf maar uit. Succes.
[...]
Het is ook zo DOM dat ik te weinig aan solliciteren doe. Ook dit vind ik weer zwak van mijzelf : ik stel het alsmaar uit omdat ik bang ben voor de afwijzingen. Wat is mijn reactie daar op ? Ik ga het hele solliciteren negeren : doen alsof het niet bestaat. Niet op vacaturesites kijken, geen brieven schrijven, want dat bezorgt me allemaal stress.
Terwijl als ik een baan heb, ik zo gelukkig zal worden. Ik moet echt meer doorzettingsvermogen en karakter kweken. Passie hebben, motivatie, ergens voor gaan, mezelf en anderen trots maken.
Maar wat doe ik nu ? 's avonds als ik thuis kom sport ik even, verder lig ik op de bank TV te kijken of op mijn bed met de laptop. Ik ben verdomme net de half 20 gepasseerd en ik doe helemaal niets met mijn leven, neem geen initiatief.
Het meest pijnlijke vind ik dat ik wéét dat mijn moeder het erg vindt. Had gehoopt dat ik een ander leven zou hebben. Het brandt vaak op haar lippen om het te zeggen, maar ze wil mij ook niet vernederen. En dus probeert ze maar heel lief tegen me te doen en aardige dingen tegen me te zeggen / complimentjes te geven, terwijl ze diep van binnen denkt : Ga toch het huis uit, maak wat van je leven!!Ik vermoed dat je moeder te lief is. Het zou stiekem beter voor jou zijn als je moeder zou zeggen: op 1 oktober veranderen we de sloten van het huis en zoek je het zelf maar uit. Succes.
Oh dear, how sad, never mind.
zaterdag 9 juli 2016 om 00:06
Jouw gedachtengang vind ik echt bijzonder zorgwekkend, hoe langer ik rover nadenk. Door jezelf als zwak te bestempelen en je negatieve kanten uit te vergroten en je erin te wentelen kun je ook echt absoluut niets anders meer dan falen. Daar heb je hulp bij nodig in mijn opinie, want zo over jezelf praten is best gestoord, ongeacht wat je wel en niet bereikt hebt.
zaterdag 9 juli 2016 om 00:07
quote:notalwaysdark schreef op 09 juli 2016 @ 00:00:
één ding. Je bent intelligent.
Je weet heel goed hoe je moet veranderen.
Waarom doe je het niet?
Is het faalangst of vind je het eigenlijk wel gewoon lekker om te chillen?
Ik denk hier zelf ook vaak over na : wat is er nu toch aan de hand met mij?
Is het een depressie? Heb wel eens met een ervaringsdeskundige gesproken, en die zegt dat je bij een depressie nergens meer zin in hebt. Ik vind de dingen die ik ''op mijzelf'' of met vriendinnen kan doen nog steeds heel erg leuk. Ik sla alleen dicht als het om ''vernieuwing'' gaat : dus een nieuw bedrijf, nieuwe collega's en wanneer het om presteren gaat: goede indruk maken tijdens sollicitatie, voldoen aan verwachtingen op werk die ik misschien niet kan waarmaken.
Maar er zit ook een luie component bij. Een stuk gemakzucht, waarvan ik ook weer niet snap waar dit vandaan komt, want ik wil wel weer graag mijn omgeving trots maken en mijzelf. Ik heb geen respect voor mijzelf zoals ik nu ben. Toch stel ik alles maar uit en denk steeds ''Het komt wel''
één ding. Je bent intelligent.
Je weet heel goed hoe je moet veranderen.
Waarom doe je het niet?
Is het faalangst of vind je het eigenlijk wel gewoon lekker om te chillen?
Ik denk hier zelf ook vaak over na : wat is er nu toch aan de hand met mij?
Is het een depressie? Heb wel eens met een ervaringsdeskundige gesproken, en die zegt dat je bij een depressie nergens meer zin in hebt. Ik vind de dingen die ik ''op mijzelf'' of met vriendinnen kan doen nog steeds heel erg leuk. Ik sla alleen dicht als het om ''vernieuwing'' gaat : dus een nieuw bedrijf, nieuwe collega's en wanneer het om presteren gaat: goede indruk maken tijdens sollicitatie, voldoen aan verwachtingen op werk die ik misschien niet kan waarmaken.
Maar er zit ook een luie component bij. Een stuk gemakzucht, waarvan ik ook weer niet snap waar dit vandaan komt, want ik wil wel weer graag mijn omgeving trots maken en mijzelf. Ik heb geen respect voor mijzelf zoals ik nu ben. Toch stel ik alles maar uit en denk steeds ''Het komt wel''
zaterdag 9 juli 2016 om 00:07
quote:notalwaysdark schreef op 09 juli 2016 @ 00:03:
En je kan bijv driehonderd keer hulp gaan zoeken en slachtoffertje spelen, maar je moet toch echt zelf je leven opbouwen.
Waarom vermijd je dit?
(De vragen die ik stel zijn trouwens ook indirect naar mezelf gericht)Zie mijn bericht hierboven, daar beantwoord ik deze vraag ook in.
En je kan bijv driehonderd keer hulp gaan zoeken en slachtoffertje spelen, maar je moet toch echt zelf je leven opbouwen.
Waarom vermijd je dit?
(De vragen die ik stel zijn trouwens ook indirect naar mezelf gericht)Zie mijn bericht hierboven, daar beantwoord ik deze vraag ook in.
zaterdag 9 juli 2016 om 00:08
quote:Hayek schreef op 09 juli 2016 @ 00:05:
[...]
Ik vermoed dat je moeder te lief is. Het zou stiekem beter voor jou zijn als je moeder zou zeggen: op 1 oktober veranderen we de sloten van het huis en zoek je het zelf maar uit. Succes.Ik ben ook best wel veilig en beschermd opgevoed. Merk dat ik daar wel problemen mee ervaar bij het betreden van de ''grote'' mensen wereld.
[...]
Ik vermoed dat je moeder te lief is. Het zou stiekem beter voor jou zijn als je moeder zou zeggen: op 1 oktober veranderen we de sloten van het huis en zoek je het zelf maar uit. Succes.Ik ben ook best wel veilig en beschermd opgevoed. Merk dat ik daar wel problemen mee ervaar bij het betreden van de ''grote'' mensen wereld.