Psyche
alle pijlers
weer teleurgesteld door therapeut
zaterdag 16 juli 2016 om 04:48
Ik wil allereerst even mijn verhaal van me af schrijven, maar ben ook benieuwd naar de ervaringen van anderen. Ik ben bipolair, maar mijn vele en ernstige depressies zijn zeker niet alleen biologisch van oorzaak. Er speelt ook een jeugdtrauma mee en enkele grote levensvragen waar ik niet goed mee kan omgaan en problemen die op zich niet op te lossen zijn, maar waar ik misschien beter mee zou kunnen leren omgaan. Daarom ben ik al vrij snel na het begin van mijn eerste depressie in therapie gegaan. Dat was geen succes.
De eerste psychologe die ik zag leek haast bang te zijn voor de ernst van mijn problemen, was nogal onder de indruk van alle medicijnen die ik slikte en bleef vragen stellen waaruit bleek dat ze dacht dat ik misschien wel psychotisch was, wat ik absoluut nooit geweest ben. De tweede bleef week na week beweren dat sommige van de problemen waarover ik vertelde absoluut niet konden bijdragen aan mijn depressies, terwijl ik meer dan 100% zeker weet dat ze een heel erg belangrijke rol spelen. Hij deed dat op een zeer kwetsende manier. Ik was toen opgenomen op de paaz, zo slecht was ik er aan toe en hij probeerde me ook nog eens over te halen met mijn medicijnen te stoppen. Bij allebei de psychologen ben ik een keer of zeven geweest. Na de tweede ervaring was ik zo gekwetst en ook gesterkt in mijn idee dat veel van mijn problemen niet op te lossen waren dat ik besloot om nooit meer in therapie te gaan.
Eind vorig jaar maakte ik iets heel heftigs mee waardoor mijn psychiater (bij hem krijg ik alleen medicijnen en hoewel hij op dit gebied goed is, is hij niet echt iemand voor mij om de andere problemen mee te bespreken) zei dat ik misschien toch nog maar eens met iemand moest gaan praten. met deze derde psychologe had ik eerst een paar gesprekken over wat er kort daarvoor gebeurd was, en toen na een paar weken de emoties daaromtrent een beetje gingen liggen, vertrouwde ik haar inmiddels genoeg om te besluiten dat ik toch nog een keer wilde proberen aan mijn problemen te werken. En toen stopte zij met werken...
Ik vond dat ik het mezelf verschuldigd was om het nog een laatste keer te proberen en melde me bij psych nummer vier aan. Daar ben ik ongeveer 10 keer geweest en je raad het al, het is weer op niks uitgelopen. Hij was van het begin af aan heel negatief over bijna alles wat ik deed, en daar begreep ik niks van. Hij kon het mij ook niet goed uitleggen. Vervolgens hebben we het een heel aantal keer gehad over die onoplosbare problemen waar ik zo'n last van heb. Hij heeft wekenlang geprobeerd mij ervan te overtuigen dat ze wel op te lossen zijn, maar dat is niet zo. En ik heb echt goed naar hem geluisterd en alles wat hij zei heel serieus genomen. Uiteindelijk heb ik gezegd dat ik wilde dat we verder zouden gaan met de therapie vanuit de aanname dat ik gelijk heb en dat ik nu wilde leren om anders met die problemen om te gaan. Toen zei hij dat hij niet wist hoe dat moest en dat hij mij daarbij niet kon helpen. Als dat was wat ik wilde, dan moesten we maar stoppen.
Later realiseerde ik me dat dat wel erg raar was. Ik had altijd aangenomen dat dit een van de taken en vaardigheden van psychologen is; mensen anders naar moeilijke dingen leren kijken. Maar weer een slechte ervaring dus. Enerzijds wil ik het niet nog eens proberen om deze reden, anderzijds weet ik diep in mijn hart ook wel dat ik het weer niet serieus geprobeerd heb als ik het hierbij laat. Ik denk er dus over om het toch nog eens te proberen. Maar ik ben er ook erg bang voor. Dan moet ik weer mijn hele ziel en zaligheid op tafel leggen en een flinke beerput openen en ik heb geen enkele garantie dat het nu wel gaat helpen.
Pfoe, ik moest mijn verhaal even kwijt, maar ben ook benieuwd of er meer mensen zijn met dergelijke ervaringen en of jullie uiteindelijk toch nog een goede therapeut hebben gevonden.
De eerste psychologe die ik zag leek haast bang te zijn voor de ernst van mijn problemen, was nogal onder de indruk van alle medicijnen die ik slikte en bleef vragen stellen waaruit bleek dat ze dacht dat ik misschien wel psychotisch was, wat ik absoluut nooit geweest ben. De tweede bleef week na week beweren dat sommige van de problemen waarover ik vertelde absoluut niet konden bijdragen aan mijn depressies, terwijl ik meer dan 100% zeker weet dat ze een heel erg belangrijke rol spelen. Hij deed dat op een zeer kwetsende manier. Ik was toen opgenomen op de paaz, zo slecht was ik er aan toe en hij probeerde me ook nog eens over te halen met mijn medicijnen te stoppen. Bij allebei de psychologen ben ik een keer of zeven geweest. Na de tweede ervaring was ik zo gekwetst en ook gesterkt in mijn idee dat veel van mijn problemen niet op te lossen waren dat ik besloot om nooit meer in therapie te gaan.
Eind vorig jaar maakte ik iets heel heftigs mee waardoor mijn psychiater (bij hem krijg ik alleen medicijnen en hoewel hij op dit gebied goed is, is hij niet echt iemand voor mij om de andere problemen mee te bespreken) zei dat ik misschien toch nog maar eens met iemand moest gaan praten. met deze derde psychologe had ik eerst een paar gesprekken over wat er kort daarvoor gebeurd was, en toen na een paar weken de emoties daaromtrent een beetje gingen liggen, vertrouwde ik haar inmiddels genoeg om te besluiten dat ik toch nog een keer wilde proberen aan mijn problemen te werken. En toen stopte zij met werken...
Ik vond dat ik het mezelf verschuldigd was om het nog een laatste keer te proberen en melde me bij psych nummer vier aan. Daar ben ik ongeveer 10 keer geweest en je raad het al, het is weer op niks uitgelopen. Hij was van het begin af aan heel negatief over bijna alles wat ik deed, en daar begreep ik niks van. Hij kon het mij ook niet goed uitleggen. Vervolgens hebben we het een heel aantal keer gehad over die onoplosbare problemen waar ik zo'n last van heb. Hij heeft wekenlang geprobeerd mij ervan te overtuigen dat ze wel op te lossen zijn, maar dat is niet zo. En ik heb echt goed naar hem geluisterd en alles wat hij zei heel serieus genomen. Uiteindelijk heb ik gezegd dat ik wilde dat we verder zouden gaan met de therapie vanuit de aanname dat ik gelijk heb en dat ik nu wilde leren om anders met die problemen om te gaan. Toen zei hij dat hij niet wist hoe dat moest en dat hij mij daarbij niet kon helpen. Als dat was wat ik wilde, dan moesten we maar stoppen.
Later realiseerde ik me dat dat wel erg raar was. Ik had altijd aangenomen dat dit een van de taken en vaardigheden van psychologen is; mensen anders naar moeilijke dingen leren kijken. Maar weer een slechte ervaring dus. Enerzijds wil ik het niet nog eens proberen om deze reden, anderzijds weet ik diep in mijn hart ook wel dat ik het weer niet serieus geprobeerd heb als ik het hierbij laat. Ik denk er dus over om het toch nog eens te proberen. Maar ik ben er ook erg bang voor. Dan moet ik weer mijn hele ziel en zaligheid op tafel leggen en een flinke beerput openen en ik heb geen enkele garantie dat het nu wel gaat helpen.
Pfoe, ik moest mijn verhaal even kwijt, maar ben ook benieuwd of er meer mensen zijn met dergelijke ervaringen en of jullie uiteindelijk toch nog een goede therapeut hebben gevonden.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
zaterdag 16 juli 2016 om 08:59
quote:notalwaysdark schreef op 16 juli 2016 @ 08:54:
[...]
Precies.
Wat wel degelijk helpt is dat je de hulpverlener gelooft/vertrouwt en dat bedoel ik met een "klik". Ik ben hoog geschoold en merkte ook wel dat ik niet met elke hulpverlener iets kon. Dat ik ze gewoonweg niet serieus nam. Hoe stom ook, want je moet het idd zelf doen. Maar soms is de problematiek te groot dat je daartoe niet in staat bent.Ja, dat geloof ik onmiddellijk. En dat kan best het geval zijn bij TO. Maar dan heeft het ook geen zin om te blijven hangen in het feit dat ze wederom teleurgesteld is in haar therapeut, dan nog zal ze moeten gaan inzien dat die teleurstelling een onderdeel van het probleem is.
[...]
Precies.
Wat wel degelijk helpt is dat je de hulpverlener gelooft/vertrouwt en dat bedoel ik met een "klik". Ik ben hoog geschoold en merkte ook wel dat ik niet met elke hulpverlener iets kon. Dat ik ze gewoonweg niet serieus nam. Hoe stom ook, want je moet het idd zelf doen. Maar soms is de problematiek te groot dat je daartoe niet in staat bent.Ja, dat geloof ik onmiddellijk. En dat kan best het geval zijn bij TO. Maar dan heeft het ook geen zin om te blijven hangen in het feit dat ze wederom teleurgesteld is in haar therapeut, dan nog zal ze moeten gaan inzien dat die teleurstelling een onderdeel van het probleem is.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 16 juli 2016 om 09:01
Oke Solomio, wij worden het niet eens
Fijn dat jij uiteindelijk de juiste hulp hebt gehad en ik ook. Ondanks onze verschillende meningen.
Ik ga voor mezelf naar iemand toe en niet voor de psycholoog. Als een psycholoog zegt, hardlopen, je moet elke dag hardlopen. Is bewezen werkt goed. Maar dat past niet bij jou. Is dat dan hulp weigeren of is dat bij jezelf blijven.
Ik vind dat een hulpverlener je moet helpen bij jezelf te blijven. En dan bijvoorbeeld je moet helpen andere sporten te zoeken waar jij hetzelfde effect bij hebt als een ander bij hardlopen.
Sommige therpeuten blijven ook hangen in je problemen, of praten je dingen aan die er niet zijn. Kom je met één probleem, kom je er met 10 terug, die er eigenlijk niet zijn.
Er zijn echt verschillende therapeuten. Sommige zijn op het verleden gericht en sommige op accepteren en op de toekomst richten. Mij helpt dat laatste, dingen moet je verwerken maar steeds oprakelen heeft geen zin bij mij, het verleden kun je niet veranderen.
Ik hoop dat to een goede bij haar passende therapeut vind. En ik vind 4 versleten niet veel. Inderdaad je hulpvraag goed proberen te achterhalen en daarbij een passende therapeut vinden. Misschien heeft ze geen passende gehad.
Als je een advocaat zoekt, kies je ook niet een advocaat, maar 1 die gespecialiseerd is in familierecht, echtscheiding, civielrecht.
Gewoon maar naar een willekeurige psycholoog gaan is echt raar, vind ik.
Fijn dat jij uiteindelijk de juiste hulp hebt gehad en ik ook. Ondanks onze verschillende meningen.
Ik ga voor mezelf naar iemand toe en niet voor de psycholoog. Als een psycholoog zegt, hardlopen, je moet elke dag hardlopen. Is bewezen werkt goed. Maar dat past niet bij jou. Is dat dan hulp weigeren of is dat bij jezelf blijven.
Ik vind dat een hulpverlener je moet helpen bij jezelf te blijven. En dan bijvoorbeeld je moet helpen andere sporten te zoeken waar jij hetzelfde effect bij hebt als een ander bij hardlopen.
Sommige therpeuten blijven ook hangen in je problemen, of praten je dingen aan die er niet zijn. Kom je met één probleem, kom je er met 10 terug, die er eigenlijk niet zijn.
Er zijn echt verschillende therapeuten. Sommige zijn op het verleden gericht en sommige op accepteren en op de toekomst richten. Mij helpt dat laatste, dingen moet je verwerken maar steeds oprakelen heeft geen zin bij mij, het verleden kun je niet veranderen.
Ik hoop dat to een goede bij haar passende therapeut vind. En ik vind 4 versleten niet veel. Inderdaad je hulpvraag goed proberen te achterhalen en daarbij een passende therapeut vinden. Misschien heeft ze geen passende gehad.
Als je een advocaat zoekt, kies je ook niet een advocaat, maar 1 die gespecialiseerd is in familierecht, echtscheiding, civielrecht.
Gewoon maar naar een willekeurige psycholoog gaan is echt raar, vind ik.
zaterdag 16 juli 2016 om 09:04
Het klinkt alsof jij in therapie gaat met de hoop dat een ander jouw problemen op kan lossen. Dat gaat niet gebeuren. Er is maar 1 iemand verantwoordelijk en in staat om jouw problemen op te lossen en dat ben jij zelf.
Je komt nu over alsof je in de slachtofferrol zit en daarmee kom je geen steek verder. Oké, deze sessies hebben jou niet verder geholpen? Is de oorzaak daarvan écht alleen die therapeut of heb jij er ook een rol in gehad? En het kan dat een bepaalde therapie/therapeut niet aan slaat. Maar welke aspecten konden jou wel verder helpen? Er zijn allicht dingen naar voren gekomen waar je wel wat aan hebt. Probeer op die zaken te focussen in plaats van op de mislukking.
Je komt nu over alsof je in de slachtofferrol zit en daarmee kom je geen steek verder. Oké, deze sessies hebben jou niet verder geholpen? Is de oorzaak daarvan écht alleen die therapeut of heb jij er ook een rol in gehad? En het kan dat een bepaalde therapie/therapeut niet aan slaat. Maar welke aspecten konden jou wel verder helpen? Er zijn allicht dingen naar voren gekomen waar je wel wat aan hebt. Probeer op die zaken te focussen in plaats van op de mislukking.
zaterdag 16 juli 2016 om 09:06
Een therapeut is ook maar een mens. Je moet in die zin dus de juiste tegenkomen. Iemand die zijn werk goed doet, die je serieus neemt en niet de hele tijd over zichzelf zit te lullen. Die zijn er. Ik heb echt hele goede hulpverleners gezien. Maar zoals in elk beroep, er zijn ook gewoon veel prutsers.
Het is aan jou wat je daarmee doet. Een therapeut blijft uiteindelijk een hulpmiddeltje, net zoals medicatie. Uiteindelijk kun je alleen jezelf helpen en TO als je dat niet wilt, dan moet je echt (helaas) jezelf als enige de schuld geven...
Het is aan jou wat je daarmee doet. Een therapeut blijft uiteindelijk een hulpmiddeltje, net zoals medicatie. Uiteindelijk kun je alleen jezelf helpen en TO als je dat niet wilt, dan moet je echt (helaas) jezelf als enige de schuld geven...
zaterdag 16 juli 2016 om 09:07
Ik verwacht van een therapeut dat hij/zij in staat is aan te sluiten bij mijn hulpvraag en mijn manier van problemen oplossen.
Als ik als advies krijg om te gaan hardlopen, dan lijkt het me logisch dat we daarna kijken naar waarom die therapeut dat aanraadt en waarom ik dat niet ga doen.
Zo kun je verder komen, door samen te kijken naar wat wel en wat niet helpend gaat zijn.
Als die therapeut vervolgens zegt dat ik blijkbaar niet aan mijn problemen wil werken omdat ik niet wil gaan hardlopen, ja, dan zijn we uitgepraat. Maar mijn ervaring is dat therapeuten meestal niet één manier van werken hebben, maar proberen aan te sluiten bij wat de cliënt vraagt.
En dan vind ik 4 therapeuten veel ja, hoewel ik er meer heb gehad. Maar niet omdat ik geen klik had, maar omdat ik in de loop van de jaren vaker in therapie ben geweest.
En iedere therapie heeft me geholpen, niet allemaal even goed, maar ook daar kun je van leren.
Als ik als advies krijg om te gaan hardlopen, dan lijkt het me logisch dat we daarna kijken naar waarom die therapeut dat aanraadt en waarom ik dat niet ga doen.
Zo kun je verder komen, door samen te kijken naar wat wel en wat niet helpend gaat zijn.
Als die therapeut vervolgens zegt dat ik blijkbaar niet aan mijn problemen wil werken omdat ik niet wil gaan hardlopen, ja, dan zijn we uitgepraat. Maar mijn ervaring is dat therapeuten meestal niet één manier van werken hebben, maar proberen aan te sluiten bij wat de cliënt vraagt.
En dan vind ik 4 therapeuten veel ja, hoewel ik er meer heb gehad. Maar niet omdat ik geen klik had, maar omdat ik in de loop van de jaren vaker in therapie ben geweest.
En iedere therapie heeft me geholpen, niet allemaal even goed, maar ook daar kun je van leren.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 16 juli 2016 om 09:07
quote:Gele_Suikerspin schreef op 16 juli 2016 @ 07:44:
Ik ben het niet helemaal met de eerste reacties eens. Dat iemand ergens voor gestudeerd heeft wil niet zeggen dat iemand goed is. Er zijn vele advocaten afgestudeerd maar niet elke advocaat is even goed, terwijl ze allemaal dezelfde studie hebben.
Wat voor soort psychologen heb je gehad?
Ik weet niet hoe ik dit netjes moet zeggen, maar hoe hoger opgeleid hoe minder ik aan een psycholoog heb. Omdat die, mijn mening en ervaring, veel in hun hoofd zitten en met schema's werken en volgens het 'boekje'. Ik krijg dan het gevoel alsof iedereen gelijk is en ik vind ze dan ook 'dwingend' in soorten aanpakken, omdat die bij de gemiddelde mens wel werken, hebben ze geleerd, en hun overtuiging is dat die bij anderen, jou dus, ook werkt. Ze werken in mijn optiek vanuit zichzelf en niet vanuit wat jij nodig hebt.
Hoe groter de problemen, hoe meer men geneigd is je naar universitair geschoolde psychologen of psychiaters te sturen. En ik zelf kan niet omgaan met die mensen, wil niemand beledigen. Maar degenen die ik tegengekomen ben, zitten in hun hoofd en ik heb een psycholoog nodig die op gevoelsnivo werkt. En kijkt naar mij als mens en niet naar wat gemiddeld voor de mens werkt.
Dat is dus mijn tip, probeer eens een 'gevoelstherapeut' te vinden. 1 die je niet behandeld als gelijk aan de massa.
En ja, ik geloof dat sommige mensen anders zijn. Ik kan zelf bijvoorbeeld naast hoogopgeleide, hoofd denkende psychologen, ook niks met de reguliere zorg in Nederland. En ken meer mensen die daar niks mee kunnen.
Die zoeken allemaal zelf een therapeut ipv bijvoorbeeld via riagg/dimence. Daar werken ze ook met richtlijnen van 'de gemiddelde mens'.
Bijvoorbeeld die praktijkondersteuners tegenwoordig bij de huisarts, vind ik dan wel weer fijne mensen. Omdat ze met je meedenken. Ze kijken naar jou en wat jij nodig hebt en bij jou past.
Tip, schrijf op wat voor jou belangrijk is qua psycholoog.
-iemand die nog lang zijn beroep uitoefend (dit zou ik wel echt vragen, na jou eerdere ervaring)
-iemand die kijkt naar jou als persoon, wat werkt voor jou, wat wil jij, waar wil jij het over hebben
-iemand die ervaring heeft met jou problematiek of een deel van jou problemen die wilt aanpakken
En neem het lijstje mee naar de huisarts, vraag of hij of jij of jullie samen met de praktijkondersteuner kunnen overleggen welke psycholoog bij jou past.
Je zou ook eventueel die ene psycholoog, die stopte met werken kunnen vragen of zij iemand weet die dezelfde aanpak heeft als haar omdat je de gesprekken als prettig hebt ervaren.
Jou problemen lopen best uit één. Misschien moet je overwegen, concluderen dat niet alle psychologen van alles kennis hebben. Dus wil je je jeugdtrauma verwerken, ga naar iemand die hier goed in is.
Wil je antwoord op levensvragen, ga naar iemand die hier goed in is. Wil je om gaan met je depressie of hangt dit volgens jou mede samen met je jeugdtrauma, zoek dan iemand die kennis heeft met depressie en jeugdtrauma maar weet dan dat diegene misschien geen kennis heeft van bipolair.
Kies een psycholoog die jou kan helpen met wat jij voor nu het belangrijkste vind. En ga er vanuit dat je misschien moet switchen of een 2e iemand er naast moet hebben voor je andere vragen.
Vet veel tekst, oeps.
Zeker verder zoeken, todat je een therapeut hebt die bij jou past!
Ik ken ook meer mensen, onder wie mijzelf, die meerdere 'slechte' hebben gehad. Gewoon doorzoeken. Ik heb nu een fijne, natuurlijk is ze soms kritisch en heeft een andere kijk op dingen maar ze luistert echt en voelt mij aan, en ziet mij als persoon en dat is gewoon heel fijn.
Zie het als een kapper, dat duurt soms gewoon even, voordat je een goede hebt gevonden. Jij gaat een goede kapper vinden
Wel opvallend voor iemand die niet wil opgaan in de gemiddelden dat ze alle universitair geschoolde psychologen en alle artsen en verpleegkundigen en alle praktijkondersteuners over een kam scheert.
En dat jij weet wat TO belangrijk vindt in therapie terwijl iedereen anders is volgens jou.
TO, lieverd, het spijt me maar ik ben het met de reacties eens. Wat wil jij bereiken bij therapie? Zolang jij in je OP al zegt dat je problemen niet oplosbaar zijn, wat verwacht je dan van een therapeut? Je zegt dat je ermee wil leren omgaan maar dat ís toch ze oplossen?
Ik ben het niet helemaal met de eerste reacties eens. Dat iemand ergens voor gestudeerd heeft wil niet zeggen dat iemand goed is. Er zijn vele advocaten afgestudeerd maar niet elke advocaat is even goed, terwijl ze allemaal dezelfde studie hebben.
Wat voor soort psychologen heb je gehad?
Ik weet niet hoe ik dit netjes moet zeggen, maar hoe hoger opgeleid hoe minder ik aan een psycholoog heb. Omdat die, mijn mening en ervaring, veel in hun hoofd zitten en met schema's werken en volgens het 'boekje'. Ik krijg dan het gevoel alsof iedereen gelijk is en ik vind ze dan ook 'dwingend' in soorten aanpakken, omdat die bij de gemiddelde mens wel werken, hebben ze geleerd, en hun overtuiging is dat die bij anderen, jou dus, ook werkt. Ze werken in mijn optiek vanuit zichzelf en niet vanuit wat jij nodig hebt.
Hoe groter de problemen, hoe meer men geneigd is je naar universitair geschoolde psychologen of psychiaters te sturen. En ik zelf kan niet omgaan met die mensen, wil niemand beledigen. Maar degenen die ik tegengekomen ben, zitten in hun hoofd en ik heb een psycholoog nodig die op gevoelsnivo werkt. En kijkt naar mij als mens en niet naar wat gemiddeld voor de mens werkt.
Dat is dus mijn tip, probeer eens een 'gevoelstherapeut' te vinden. 1 die je niet behandeld als gelijk aan de massa.
En ja, ik geloof dat sommige mensen anders zijn. Ik kan zelf bijvoorbeeld naast hoogopgeleide, hoofd denkende psychologen, ook niks met de reguliere zorg in Nederland. En ken meer mensen die daar niks mee kunnen.
Die zoeken allemaal zelf een therapeut ipv bijvoorbeeld via riagg/dimence. Daar werken ze ook met richtlijnen van 'de gemiddelde mens'.
Bijvoorbeeld die praktijkondersteuners tegenwoordig bij de huisarts, vind ik dan wel weer fijne mensen. Omdat ze met je meedenken. Ze kijken naar jou en wat jij nodig hebt en bij jou past.
Tip, schrijf op wat voor jou belangrijk is qua psycholoog.
-iemand die nog lang zijn beroep uitoefend (dit zou ik wel echt vragen, na jou eerdere ervaring)
-iemand die kijkt naar jou als persoon, wat werkt voor jou, wat wil jij, waar wil jij het over hebben
-iemand die ervaring heeft met jou problematiek of een deel van jou problemen die wilt aanpakken
En neem het lijstje mee naar de huisarts, vraag of hij of jij of jullie samen met de praktijkondersteuner kunnen overleggen welke psycholoog bij jou past.
Je zou ook eventueel die ene psycholoog, die stopte met werken kunnen vragen of zij iemand weet die dezelfde aanpak heeft als haar omdat je de gesprekken als prettig hebt ervaren.
Jou problemen lopen best uit één. Misschien moet je overwegen, concluderen dat niet alle psychologen van alles kennis hebben. Dus wil je je jeugdtrauma verwerken, ga naar iemand die hier goed in is.
Wil je antwoord op levensvragen, ga naar iemand die hier goed in is. Wil je om gaan met je depressie of hangt dit volgens jou mede samen met je jeugdtrauma, zoek dan iemand die kennis heeft met depressie en jeugdtrauma maar weet dan dat diegene misschien geen kennis heeft van bipolair.
Kies een psycholoog die jou kan helpen met wat jij voor nu het belangrijkste vind. En ga er vanuit dat je misschien moet switchen of een 2e iemand er naast moet hebben voor je andere vragen.
Vet veel tekst, oeps.
Zeker verder zoeken, todat je een therapeut hebt die bij jou past!
Ik ken ook meer mensen, onder wie mijzelf, die meerdere 'slechte' hebben gehad. Gewoon doorzoeken. Ik heb nu een fijne, natuurlijk is ze soms kritisch en heeft een andere kijk op dingen maar ze luistert echt en voelt mij aan, en ziet mij als persoon en dat is gewoon heel fijn.
Zie het als een kapper, dat duurt soms gewoon even, voordat je een goede hebt gevonden. Jij gaat een goede kapper vinden
Wel opvallend voor iemand die niet wil opgaan in de gemiddelden dat ze alle universitair geschoolde psychologen en alle artsen en verpleegkundigen en alle praktijkondersteuners over een kam scheert.
En dat jij weet wat TO belangrijk vindt in therapie terwijl iedereen anders is volgens jou.
TO, lieverd, het spijt me maar ik ben het met de reacties eens. Wat wil jij bereiken bij therapie? Zolang jij in je OP al zegt dat je problemen niet oplosbaar zijn, wat verwacht je dan van een therapeut? Je zegt dat je ermee wil leren omgaan maar dat ís toch ze oplossen?
zaterdag 16 juli 2016 om 09:08
Een psycholoog of therapeut is maar een tool hoor. Uit de manier waarop ze reageren valt altijd wel iets te leren. Verwacht geen wonderen of dat ze jou misschien razend belangrijk gaan vinden; dat is niet zo. Jij bent een van hun vele cliënten en ze pulken draadjes los van dingen die hen aan jou opvallen. Hoe drukker jij je daarom maakt, des te groter de kans dat ze het bij het rechte eind hadden.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zaterdag 16 juli 2016 om 09:11
quote:Poekeloris schreef op 16 juli 2016 @ 09:04:
Het klinkt alsof jij in therapie gaat met de hoop dat een ander jouw problemen op kan lossen. Dat gaat niet gebeuren. Er is maar 1 iemand verantwoordelijk en in staat om jouw problemen op te lossen en dat ben jij zelf.
Je komt nu over alsof je in de slachtofferrol zit en daarmee kom je geen steek verder. Oké, deze sessies hebben jou niet verder geholpen? Is de oorzaak daarvan écht alleen die therapeut of heb jij er ook een rol in gehad? En het kan dat een bepaalde therapie/therapeut niet aan slaat. Maar welke aspecten konden jou wel verder helpen? Er zijn allicht dingen naar voren gekomen waar je wel wat aan hebt. Probeer op die zaken te focussen in plaats van op de mislukking.
Ik vind juist dat ze wel verantwoordelijk nam voor haar problemen. Toen ze merkte dat de manier van de therapeut haar niet hielp, vroeg ze of ze het op haar manier konden proberen. Er vanuit gaande dat de depressie niet alleen aangeboren is maar wellicht komt door trauma's (als ik het goed heb begrepen en samengevat). Ze neemt dus juist verantwoordelijk voor haar problemen en wil juist er mee om leren gaan.
Vind het echt raar dat een therapeut al is het maar voor 1 sessie het niet bekijkt vanuit haar kant, om te proberen of ze daarmee verder komt.
Ik ervaar to ook helemaal niet als slachtofferig. Ze wil eigenlijk wel weer een psycholoog, en vraagt tips hoe een goede te vinden. Ze heeft 1 goede gehad, die stopte, dus ze kan wel met psychologen, als het maar de goede is.
Verder zoeken to, je vind vast 1 die jou wel verder kan helpen.
Je mag best eisen stellen aan een therapeut, je betaald hem tenslotte zelf.
Het klinkt alsof jij in therapie gaat met de hoop dat een ander jouw problemen op kan lossen. Dat gaat niet gebeuren. Er is maar 1 iemand verantwoordelijk en in staat om jouw problemen op te lossen en dat ben jij zelf.
Je komt nu over alsof je in de slachtofferrol zit en daarmee kom je geen steek verder. Oké, deze sessies hebben jou niet verder geholpen? Is de oorzaak daarvan écht alleen die therapeut of heb jij er ook een rol in gehad? En het kan dat een bepaalde therapie/therapeut niet aan slaat. Maar welke aspecten konden jou wel verder helpen? Er zijn allicht dingen naar voren gekomen waar je wel wat aan hebt. Probeer op die zaken te focussen in plaats van op de mislukking.
Ik vind juist dat ze wel verantwoordelijk nam voor haar problemen. Toen ze merkte dat de manier van de therapeut haar niet hielp, vroeg ze of ze het op haar manier konden proberen. Er vanuit gaande dat de depressie niet alleen aangeboren is maar wellicht komt door trauma's (als ik het goed heb begrepen en samengevat). Ze neemt dus juist verantwoordelijk voor haar problemen en wil juist er mee om leren gaan.
Vind het echt raar dat een therapeut al is het maar voor 1 sessie het niet bekijkt vanuit haar kant, om te proberen of ze daarmee verder komt.
Ik ervaar to ook helemaal niet als slachtofferig. Ze wil eigenlijk wel weer een psycholoog, en vraagt tips hoe een goede te vinden. Ze heeft 1 goede gehad, die stopte, dus ze kan wel met psychologen, als het maar de goede is.
Verder zoeken to, je vind vast 1 die jou wel verder kan helpen.
Je mag best eisen stellen aan een therapeut, je betaald hem tenslotte zelf.
zaterdag 16 juli 2016 om 09:15
quote:Solomio schreef op 16 juli 2016 @ 09:07:
Ik verwacht van een therapeut dat hij/zij in staat is aan te sluiten bij mijn hulpvraag en mijn manier van problemen oplossen.
Als ik als advies krijg om te gaan hardlopen, dan lijkt het me logisch dat we daarna kijken naar waarom die therapeut dat aanraadt en waarom ik dat niet ga doen.
Zo kun je verder komen, door samen te kijken naar wat wel en wat niet helpend gaat zijn.
Als die therapeut vervolgens zegt dat ik blijkbaar niet aan mijn problemen wil werken omdat ik niet wil gaan hardlopen, ja, dan zijn we uitgepraat. Maar mijn ervaring is dat therapeuten meestal niet één manier van werken hebben, maar proberen aan te sluiten bij wat de cliënt vraagt.
En dan vind ik 4 therapeuten veel ja, hoewel ik er meer heb gehad. Maar niet omdat ik geen klik had, maar omdat ik in de loop van de jaren vaker in therapie ben geweest.
En iedere therapie heeft me geholpen, niet allemaal even goed, maar ook daar kun je van leren.
Mja ik heb er 3 gehad en van die 3 zat er een tussen waarbij ik me heel erg afgewezen voelde door haar steeds. Verschrikkelijk mens vond ik het, we lagen elkaar écht niet. Dat kan soms eens gebeuren, hoewel ik zeer zelden heb dat een persoon me echt niet ligt had ik dat bij haar dus wel. Toen ik na 5 gesprekken nog geen enkele warme gevoelens jegens haar kon koesteren ben ik opgestapt. Ik dacht alleen maar: mijn god, niet weer naar dat verschrikkelijke mens. Alles wat ze zei irriteerde me, zelfs: 'wil je koffie?'
Vlak daarna startte ik bij de schat die ik nu al jarenlang heb en waar ik echt enorm gek op ben en bij wie ik altijd terug mag komen als het nodig is. Nu heb ik het tegenovergestelde geluk, dat ik zo'n ontzettend leuke heb getroffen.
Maar ik ben ervan overtuigd dat die psycholoog en ik zo'n zeldzame antiklik hadden zeg maar, vanaf het eerste moment konden we gewoon niks met elkaar. Ik heb dat maar 1x eerder meegemaakt, met een schoolgenoot. Dat je werkelijk niks leuks in iemand kunt ontdekken. Met iemand die me enorm irriteert kan ik m'n problemen niet bespreken.
Maar goed bij mij was het er een en ik voelde me echt uitzonderlijk slecht op m'n gemak tegenover haar. Het had volgens mij echt niks te maken met niet geholpen willen worden. Alle andere therapie heeft altijd prima voor me gewerkt.
Ik verwacht van een therapeut dat hij/zij in staat is aan te sluiten bij mijn hulpvraag en mijn manier van problemen oplossen.
Als ik als advies krijg om te gaan hardlopen, dan lijkt het me logisch dat we daarna kijken naar waarom die therapeut dat aanraadt en waarom ik dat niet ga doen.
Zo kun je verder komen, door samen te kijken naar wat wel en wat niet helpend gaat zijn.
Als die therapeut vervolgens zegt dat ik blijkbaar niet aan mijn problemen wil werken omdat ik niet wil gaan hardlopen, ja, dan zijn we uitgepraat. Maar mijn ervaring is dat therapeuten meestal niet één manier van werken hebben, maar proberen aan te sluiten bij wat de cliënt vraagt.
En dan vind ik 4 therapeuten veel ja, hoewel ik er meer heb gehad. Maar niet omdat ik geen klik had, maar omdat ik in de loop van de jaren vaker in therapie ben geweest.
En iedere therapie heeft me geholpen, niet allemaal even goed, maar ook daar kun je van leren.
Mja ik heb er 3 gehad en van die 3 zat er een tussen waarbij ik me heel erg afgewezen voelde door haar steeds. Verschrikkelijk mens vond ik het, we lagen elkaar écht niet. Dat kan soms eens gebeuren, hoewel ik zeer zelden heb dat een persoon me echt niet ligt had ik dat bij haar dus wel. Toen ik na 5 gesprekken nog geen enkele warme gevoelens jegens haar kon koesteren ben ik opgestapt. Ik dacht alleen maar: mijn god, niet weer naar dat verschrikkelijke mens. Alles wat ze zei irriteerde me, zelfs: 'wil je koffie?'
Vlak daarna startte ik bij de schat die ik nu al jarenlang heb en waar ik echt enorm gek op ben en bij wie ik altijd terug mag komen als het nodig is. Nu heb ik het tegenovergestelde geluk, dat ik zo'n ontzettend leuke heb getroffen.
Maar ik ben ervan overtuigd dat die psycholoog en ik zo'n zeldzame antiklik hadden zeg maar, vanaf het eerste moment konden we gewoon niks met elkaar. Ik heb dat maar 1x eerder meegemaakt, met een schoolgenoot. Dat je werkelijk niks leuks in iemand kunt ontdekken. Met iemand die me enorm irriteert kan ik m'n problemen niet bespreken.
Maar goed bij mij was het er een en ik voelde me echt uitzonderlijk slecht op m'n gemak tegenover haar. Het had volgens mij echt niks te maken met niet geholpen willen worden. Alle andere therapie heeft altijd prima voor me gewerkt.
zaterdag 16 juli 2016 om 09:19
Lijkt me heftig om met bipolaire problemen geen goede therapeut te hebben waar je op terug kan vallen. Ik zou je aanraden door te gaan met zoeken en vinden van die therapeut vinden die aansluit nu bij jou en je problemen, en je verder kan helpen. Neem anders 1 probleem, focus je daar op en ga daar mee rondkijken bij intake gesprekken, kennismakingsgesprekken om te zien of het klik, er wederzijds vertrouwen en sympathie is. En Werk anders eerst aan 1 issue per keer ipv alles aanpakken als je veel problemen hebt. misschien dat dat gaat werken voor jou nu? Niet opgeven, doorzoeken dus. Ook buiten reguliere " hoofd" therapie om, dus therapeuten die hbo opleiding hebben gedaan ipv psychologie aan de uni, meenemen in je quest.
zaterdag 16 juli 2016 om 09:21
[quote]lux. schreef op 16 juli 2016 @ 09:07:
[...]
Wel opvallend voor iemand die wil opgaan in de gemiddelden dat ze alle universitair geschoolde psychologen en alle artsen en verpleegkundigen en alle praktijkondersteuners over een kam scheert.
En dat jij weet wat TO belangrijk vindt in therapie terwijl iedereen anders is volgens jou.[quote][...]
Huh? Ik geloof juist niet in gemiddelden.
En ik zeg niet dat ik weet wat het beste is voor TO, ik geef tips. Daar hoeft ze niks mee te doen.
Ik heb ook niks gezegd over artsen en verpleegkundigen en zelfs niet over hoogopgeleide psychologen, alleen dat als to 'hoofd/denk' psychologen heeft gehad, ze wellicht eens een gevoelspsycholoog kan proberen. Als die universitair geschoold is, is dat prima.
Maar mijn ervaring is inderdaad dat die van de boeken en invul vragenlijsten zijn.
[...]
Wel opvallend voor iemand die wil opgaan in de gemiddelden dat ze alle universitair geschoolde psychologen en alle artsen en verpleegkundigen en alle praktijkondersteuners over een kam scheert.
En dat jij weet wat TO belangrijk vindt in therapie terwijl iedereen anders is volgens jou.[quote][...]
Huh? Ik geloof juist niet in gemiddelden.
En ik zeg niet dat ik weet wat het beste is voor TO, ik geef tips. Daar hoeft ze niks mee te doen.
Ik heb ook niks gezegd over artsen en verpleegkundigen en zelfs niet over hoogopgeleide psychologen, alleen dat als to 'hoofd/denk' psychologen heeft gehad, ze wellicht eens een gevoelspsycholoog kan proberen. Als die universitair geschoold is, is dat prima.
Maar mijn ervaring is inderdaad dat die van de boeken en invul vragenlijsten zijn.
zaterdag 16 juli 2016 om 09:21
Eens met Suikerspin.
Toen ik de titel las, was mijn eerste reactie ook: het ligt aan jezelf. Maar nu ik je verhaal gelezen heb, denk ik dat niet meer.
Vier therapeuten is niet zo heel veel. En jouw problemen zijn ingewikkeld. De vergelijking met kappers vind ik wel een goede.
Wat je zou kunnen doen, is het een tijdje vanuit een andere hoek aanpakken. Niet weer praten en je ziel en zaligheid op tafel leggen, maar iets doen wat meer lichaamsgericht is. Een haptonoom, een meditatiegroep, zoiets. Daardoor krijg je ook nieuwe inzichten en misschien ben je over een tijdje zover dat je weer een therapeut aan kan.
Toen ik de titel las, was mijn eerste reactie ook: het ligt aan jezelf. Maar nu ik je verhaal gelezen heb, denk ik dat niet meer.
Vier therapeuten is niet zo heel veel. En jouw problemen zijn ingewikkeld. De vergelijking met kappers vind ik wel een goede.
Wat je zou kunnen doen, is het een tijdje vanuit een andere hoek aanpakken. Niet weer praten en je ziel en zaligheid op tafel leggen, maar iets doen wat meer lichaamsgericht is. Een haptonoom, een meditatiegroep, zoiets. Daardoor krijg je ook nieuwe inzichten en misschien ben je over een tijdje zover dat je weer een therapeut aan kan.
zaterdag 16 juli 2016 om 09:23
quote:lux. schreef op 16 juli 2016 @ 09:15:
[...]
Maar goed bij mij was het er een en ik voelde me echt uitzonderlijk slecht op m'n gemak tegenover haar. Het had volgens mij echt niks te maken met niet geholpen willen worden. Alle andere therapie heeft altijd prima voor me gewerkt.Eigenlijk bevestig je mijn idee: het kan natuurlijk een keer gebeuren dat er echt een anti-klik is, maar na 4 teleurstellingen wordt het echt tijd om het bij jezelf te zoeken.
[...]
Maar goed bij mij was het er een en ik voelde me echt uitzonderlijk slecht op m'n gemak tegenover haar. Het had volgens mij echt niks te maken met niet geholpen willen worden. Alle andere therapie heeft altijd prima voor me gewerkt.Eigenlijk bevestig je mijn idee: het kan natuurlijk een keer gebeuren dat er echt een anti-klik is, maar na 4 teleurstellingen wordt het echt tijd om het bij jezelf te zoeken.
The best things in life are the ones you can't afford.
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 37 van de Extremely Demotivational Calendar
zaterdag 16 juli 2016 om 09:25
quote:Solomio schreef op 16 juli 2016 @ 09:23:
[...]
Eigenlijk bevestig je mijn idee: het kan natuurlijk een keer gebeuren dat er echt een anti-klik is, maar na 4 teleurstellingen wordt het echt tijd om het bij jezelf te zoeken.Ik heb ook therapie gehad en moest eerst goed zoeken voordat ik iemand vond die me toen kon helpen. Was zelf twee mannelijke narcisten ertussen, waarvan eentje met mij naar bed wou. Ik was toen 18, de therapeuten jaren ouder, 50 of zo, of dat dus aan mij ligt, denk het niet. Daarna dus op zoek naar volgende, minimale eis, een vrouw. Die daarop was regulier en was altijd vergeten wat ik vertelde, en moest ik het weer vertellen, of ze zij, ik snap je niet. Daarna heb ik dit aangegeven, dat de communicatie niet helder was en we niet op 1 lijn zaten, toen zij ze weer, ik snap je niet wat bedoel je. Toen zij ik, dat bedoel ik dus, dit. En was er wel klaar mee. Daarna iemand gevonden gelukkig die me verder kon helpen, hier zat wel nog 2 intake of telefonische contacten ter orientatie van andere opties tussen. Dus bingo na ms 6 denk ik? Weet niet precies meer. Maar voor mij was het echt wel even zoeken.
[...]
Eigenlijk bevestig je mijn idee: het kan natuurlijk een keer gebeuren dat er echt een anti-klik is, maar na 4 teleurstellingen wordt het echt tijd om het bij jezelf te zoeken.Ik heb ook therapie gehad en moest eerst goed zoeken voordat ik iemand vond die me toen kon helpen. Was zelf twee mannelijke narcisten ertussen, waarvan eentje met mij naar bed wou. Ik was toen 18, de therapeuten jaren ouder, 50 of zo, of dat dus aan mij ligt, denk het niet. Daarna dus op zoek naar volgende, minimale eis, een vrouw. Die daarop was regulier en was altijd vergeten wat ik vertelde, en moest ik het weer vertellen, of ze zij, ik snap je niet. Daarna heb ik dit aangegeven, dat de communicatie niet helder was en we niet op 1 lijn zaten, toen zij ze weer, ik snap je niet wat bedoel je. Toen zij ik, dat bedoel ik dus, dit. En was er wel klaar mee. Daarna iemand gevonden gelukkig die me verder kon helpen, hier zat wel nog 2 intake of telefonische contacten ter orientatie van andere opties tussen. Dus bingo na ms 6 denk ik? Weet niet precies meer. Maar voor mij was het echt wel even zoeken.
zaterdag 16 juli 2016 om 09:32
Het valt mij op aan je post dat je psychologen een paar opties ("diagnoses" bij gebrek aan beter woord) geven, en jij vooral roept dat dat allemaal niet zo is. Je kent jezelf natuurlijk het beste, maar als je niets aan wil nemen, of in ieder geval overdenken, dan houdt het natuurlijk snel op met therapie.
zaterdag 16 juli 2016 om 09:42
Kom op mensen. Er bestaan nu eenmaal mensen die niet zo goed zijn in hun vak, en er bestaan heel veel mensen die alleen goed zijn in een deel van hun vak. En je kunt makkelijk vier keer de verkeerde treffen.
Ik heb een stuk of 8 kappers versleten voor ik de goede had. Drie niet al te beste fietsenmakers. Twee tandartsen die geblunderd hebben. Twee huisartsen met schadelijke adviezen. Een stuk of 10 slechte yogaleraren. Twee niet zo beste coaches. Tientallen minder goede docenten. En 2 mislukte therapeuten.
Ik heb een stuk of 8 kappers versleten voor ik de goede had. Drie niet al te beste fietsenmakers. Twee tandartsen die geblunderd hebben. Twee huisartsen met schadelijke adviezen. Een stuk of 10 slechte yogaleraren. Twee niet zo beste coaches. Tientallen minder goede docenten. En 2 mislukte therapeuten.
zaterdag 16 juli 2016 om 09:43
Idem, en qua 'klik' kan ik wel heel ver meekomen met Solomio. Ik 'had' hiervoor een geweldig lieve psychologe waar ik een enorme klik mee had. Echter was het zo dat zij 'voorzichtig' was met mij, ze vond het niet leuk als ik ergens door van slag raakte en ik vertelde soms dingen niet omdat ik wist dat zij me daar niet mee kon helpen (gewoon, praktisch ook). Uiteindelijk heeft ze aangegeven om eens langs een psychiater te gaan maar wel met het idee/de optie om de therapie bij haar voor te zetten. Hoewel ik de psychiater en ik niet direct een "he wat ben jij een gezellig type met jou wil ik wel kletsen"-klik hadden, merkte ik wel direct verschil in manier van 'behandelen' (meer ervaring, expertise) en zag ik zelf in dat de lieve-psychologe mij niet verder zou helpen. En hoewel ik nu een veel betere 'klik' heb met mijn psychiater, is dat vooral gekomen doordat ik zelf dacht; wil je verder komen dan moet je de beste man vertrouwen en open tegen hem zijn, anders heeft het geen zin.
zaterdag 16 juli 2016 om 09:45
Wanneer je een therapie in gaat met de bedoeling om "verder te gaan vanuit de aaname dat jij gelijk hebt" denk ik dat je het net zo goed niet hoeft te proberen. Dat is zo'n fout begin, dan neem je al niets meer aan en je verwacht van een therapeut dat hij/zij mee gaat met jou. Zo werkt therapie dus niet, het gaat er juist om dat ze jou kunnen laten inzien dat het ook anders kan. En misschien héb je wel helemaal geen gelijk. Of maar deels. Daar kom je achter tijdens de therapie.
zaterdag 16 juli 2016 om 09:49
@ Morsmordre, ja, ik herken dat, de muur bij de therapeut, dat je merkt tot hier en niet verder kunnen we kijken omdat de ander niet verder kan. En mooi, dat je bij die psychiater hebt doorgezet en zag, heel praktisch, hij kan me verder helpen de volgende stappen te nemen. Ook zonder klik, toch effectief!
zaterdag 16 juli 2016 om 09:51
quote:orkenflow schreef op 16 juli 2016 @ 09:42:
Kom op mensen. Er bestaan nu eenmaal mensen die niet zo goed zijn in hun vak, en er bestaan heel veel mensen die alleen goed zijn in een deel van hun vak. En je kunt makkelijk vier keer de verkeerde treffen.
Ik heb een stuk of 8 kappers versleten voor ik de goede had. Drie niet al te beste fietsenmakers. Twee tandartsen die geblunderd hebben. Twee huisartsen met schadelijke adviezen. Een stuk of 10 slechte yogaleraren. Twee niet zo beste coaches. Tientallen minder goede docenten. En 2 mislukte therapeuten.Conclusie: je bent een perfectionist.
Kom op mensen. Er bestaan nu eenmaal mensen die niet zo goed zijn in hun vak, en er bestaan heel veel mensen die alleen goed zijn in een deel van hun vak. En je kunt makkelijk vier keer de verkeerde treffen.
Ik heb een stuk of 8 kappers versleten voor ik de goede had. Drie niet al te beste fietsenmakers. Twee tandartsen die geblunderd hebben. Twee huisartsen met schadelijke adviezen. Een stuk of 10 slechte yogaleraren. Twee niet zo beste coaches. Tientallen minder goede docenten. En 2 mislukte therapeuten.Conclusie: je bent een perfectionist.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
zaterdag 16 juli 2016 om 09:54
Ik merk dat de reacties hoofdzakelijk in twee kampen te verdelen zijn. De ene groep meent dat ik niet echt aan mijn problemen wil werken. Niets is minder waar. Er zijn wel een paar -echt niet zo veel- aspecten waar ik nogal zeker ben van mijn mening maar op verreweg de meeste gebieden sta ik echt voor heel veel dingen open, al komt dat misschien niet zo duidelijk naar voren uit mijn post. Ik heb zeker bij de laatste therapeut zijn argumenten altijd heel serieus genomen en goed overdacht of ik daar iets mee kon. Helaas niet. Ik geef ook zeker niet steeds anderen de schuld van mijn problemen. Voor een deel is dat wel het geval bij mijn jeugdtrauma's, maar wat andere dingen betreft, waarvan ik heus wel besef dat die helemaal uit mijzelf komen, geef ik anderen absoluut niet de schuld.
Sommigen merken terecht op dat ik goed moet weten waar ik hulp bij wil, en dat weet ik ook.
Iemand had uit mijn verhaal opgemaakt dat ik denk dat mijn problemen niet op te lossen zijn, maar daar ben ik misschien ook niet helemaal duidelijk geweest. Ik bedoelde dat een paar van de problemen niet op te lossen zijn, en de meeste andere ongetwijfeld wel. En natuurlijk moet ik het uiteindelijk zelf doen, maar ik had gehoopt dat een goede therapeut mij op zijn minst een of meerdere ‘strategieën’ had kunnen wijzen die ik zou kunnen proberen. Dat dat (nog) niet gelukt is, vind ik erg jammer.
Psychotherapie door een psychiater is iets wat tegenwoordig niet echt meer veel gedaan wordt volgens mij. De mijne doet het in elk geval niet. Hij, en de therapeute waar ik veel vertrouwen in had, werken nogal ver van mijn woonplaats vandaan en hebben dus niet echt kijk op de therapeuten die in mijn regio wonen. Ik heb voor een psychiater ver van huis gekozen omdat hij verbonden is aan een poli die in mijn ziekte is gespecialiseerd.
Horen dat veel van jullie ook lang hebben moeten zoeken naar iemand die hen echt kon helpen en toch iemand hebben gevonden, geeft mij weer moed.
Sommigen merken terecht op dat ik goed moet weten waar ik hulp bij wil, en dat weet ik ook.
Iemand had uit mijn verhaal opgemaakt dat ik denk dat mijn problemen niet op te lossen zijn, maar daar ben ik misschien ook niet helemaal duidelijk geweest. Ik bedoelde dat een paar van de problemen niet op te lossen zijn, en de meeste andere ongetwijfeld wel. En natuurlijk moet ik het uiteindelijk zelf doen, maar ik had gehoopt dat een goede therapeut mij op zijn minst een of meerdere ‘strategieën’ had kunnen wijzen die ik zou kunnen proberen. Dat dat (nog) niet gelukt is, vind ik erg jammer.
Psychotherapie door een psychiater is iets wat tegenwoordig niet echt meer veel gedaan wordt volgens mij. De mijne doet het in elk geval niet. Hij, en de therapeute waar ik veel vertrouwen in had, werken nogal ver van mijn woonplaats vandaan en hebben dus niet echt kijk op de therapeuten die in mijn regio wonen. Ik heb voor een psychiater ver van huis gekozen omdat hij verbonden is aan een poli die in mijn ziekte is gespecialiseerd.
Horen dat veel van jullie ook lang hebben moeten zoeken naar iemand die hen echt kon helpen en toch iemand hebben gevonden, geeft mij weer moed.
It is no measure of health to be well-adjusted to a sick society.
Krishnamurti
Krishnamurti
zaterdag 16 juli 2016 om 09:57
quote:Voyager schreef op 16 juli 2016 @ 09:45:
Wanneer je een therapie in gaat met de bedoeling om "verder te gaan vanuit de aaname dat jij gelijk hebt" denk ik dat je het net zo goed niet hoeft te proberen. Dat is zo'n fout begin, dan neem je al niets meer aan en je verwacht van een therapeut dat hij/zij mee gaat met jou. Zo werkt therapie dus niet, het gaat er juist om dat ze jou kunnen laten inzien dat het ook anders kan. En misschien héb je wel helemaal geen gelijk. Of maar deels. Daar kom je achter tijdens de therapie.
+1
Helemaal eens met bovenstaande.
TO, voel jij je heel snel onbegrepen?
Misschien valt er winst te halen in het proberen begrijpen waarom je een ambigue zorgvraag hebt. Enerzijds kunnen je problemen niet worden opgelost (zeg je zelf), maar anderzijds blijf je wel op zoek naar hulp.
Ik krijg het idee dat jij het (onbewust) zelf in stand houdt, omdat je de confrontatie met jezelf niet kan/wil/durft aangaan.
Je hebt niets aan een therapeut die je alleen maar bevestigt. Wil je vooruit gaan, dan leer je best omgaan met weerstand bij jezelf en anderen.
Succes iig!
Wanneer je een therapie in gaat met de bedoeling om "verder te gaan vanuit de aaname dat jij gelijk hebt" denk ik dat je het net zo goed niet hoeft te proberen. Dat is zo'n fout begin, dan neem je al niets meer aan en je verwacht van een therapeut dat hij/zij mee gaat met jou. Zo werkt therapie dus niet, het gaat er juist om dat ze jou kunnen laten inzien dat het ook anders kan. En misschien héb je wel helemaal geen gelijk. Of maar deels. Daar kom je achter tijdens de therapie.
+1
Helemaal eens met bovenstaande.
TO, voel jij je heel snel onbegrepen?
Misschien valt er winst te halen in het proberen begrijpen waarom je een ambigue zorgvraag hebt. Enerzijds kunnen je problemen niet worden opgelost (zeg je zelf), maar anderzijds blijf je wel op zoek naar hulp.
Ik krijg het idee dat jij het (onbewust) zelf in stand houdt, omdat je de confrontatie met jezelf niet kan/wil/durft aangaan.
Je hebt niets aan een therapeut die je alleen maar bevestigt. Wil je vooruit gaan, dan leer je best omgaan met weerstand bij jezelf en anderen.
Succes iig!