Psyche
alle pijlers
Van paniek naar leven.
maandag 1 augustus 2016 om 21:42
Ik denk het ja!
Goh, dit had ook echt voorkomen kunnen worden. (als dit de oorzaak is tenminste)
Maar aangezien ik ineens veel minder angstig ben voor die duizeligheid lijkt het me van wel.
Ik las natuurlijk wel dat je niet zonder arts/psychiater mocht stoppen, maar was een beetje naïef/eigenwijs zo te zien..
Goh, dit had ook echt voorkomen kunnen worden. (als dit de oorzaak is tenminste)
Maar aangezien ik ineens veel minder angstig ben voor die duizeligheid lijkt het me van wel.
Ik las natuurlijk wel dat je niet zonder arts/psychiater mocht stoppen, maar was een beetje naïef/eigenwijs zo te zien..
dinsdag 2 augustus 2016 om 09:20
Ik heb gisteravond een oefening gehad die ik kan doen als ik een paniekaanval heb. Ik dacht ik deel hem hier ook even.
Hij is eigenlijk heel simpel, als ik me onrustig ga voelen. Moet ik op mijn omgeving gaan letten. En dan moet ik eerst 5 dingen in mijn hoofd opnoemen die ik zie, en tussendoor iedere keer een ademhaling. Dus bijvoorbeeld, cactus, ademhaling, lamp, ademhaling, wasmand, etc. En dan hetzelfde met 5 dingen die ik hoor, en 5 dingen die ik voel. En daarna moet ik opnieuw beginnen, maar dan alles 4x, dan 3x etc.
Heb hem nog niet uit hoeven proberen maar ik ben benieuwd.
Hij is eigenlijk heel simpel, als ik me onrustig ga voelen. Moet ik op mijn omgeving gaan letten. En dan moet ik eerst 5 dingen in mijn hoofd opnoemen die ik zie, en tussendoor iedere keer een ademhaling. Dus bijvoorbeeld, cactus, ademhaling, lamp, ademhaling, wasmand, etc. En dan hetzelfde met 5 dingen die ik hoor, en 5 dingen die ik voel. En daarna moet ik opnieuw beginnen, maar dan alles 4x, dan 3x etc.
Heb hem nog niet uit hoeven proberen maar ik ben benieuwd.
dinsdag 2 augustus 2016 om 09:37
quote:notalwaysdark schreef op 01 augustus 2016 @ 21:42:
Ik denk het ja!
Goh, dit had ook echt voorkomen kunnen worden. (als dit de oorzaak is tenminste)
Maar aangezien ik ineens veel minder angstig ben voor die duizeligheid lijkt het me van wel.
Ik las natuurlijk wel dat je niet zonder arts/psychiater mocht stoppen, maar was een beetje naïef/eigenwijs zo te zien..
Ik heb wel eens gehad, dat 3 weken na stoppen AD, de angst in volle hevigheid terugkwam. Omdat het bij jou maanden heeft geduurd, denk ik eigenlijk dat je nog niet voldoende hebt geleerd in therapie (of anderszins in je proces). Dat de oorspronkelijke problematiek gewoon weer terug is. Dat dit nog afkickverschijnselen zijn lijkt me apart, zo laat nog. Maar ik zou niet zonder fiat arts weer beginnen, blijkbaar is het wijsheid als iemand met je mee kijkt en denkt + je moet na dit recept, ook iemand hebben die de volgende recepten uitschrijft, toch? Straks heb je een arts die vind dat je niet verantwoordelijk met medicatie om kan gaan en het niet meer voor wil schrijven ofzo. Of dat aan een psychiater over wil laten - wachttijd - citalopram op - zit je weer zonder pillen. Nou ja, misschien farfetched maar ik zou het niet doen.
En de volgende keer gewoon echt op je gemakje afbouwen, echt wel fijner voor je lichaam!
x
Ik denk het ja!
Goh, dit had ook echt voorkomen kunnen worden. (als dit de oorzaak is tenminste)
Maar aangezien ik ineens veel minder angstig ben voor die duizeligheid lijkt het me van wel.
Ik las natuurlijk wel dat je niet zonder arts/psychiater mocht stoppen, maar was een beetje naïef/eigenwijs zo te zien..
Ik heb wel eens gehad, dat 3 weken na stoppen AD, de angst in volle hevigheid terugkwam. Omdat het bij jou maanden heeft geduurd, denk ik eigenlijk dat je nog niet voldoende hebt geleerd in therapie (of anderszins in je proces). Dat de oorspronkelijke problematiek gewoon weer terug is. Dat dit nog afkickverschijnselen zijn lijkt me apart, zo laat nog. Maar ik zou niet zonder fiat arts weer beginnen, blijkbaar is het wijsheid als iemand met je mee kijkt en denkt + je moet na dit recept, ook iemand hebben die de volgende recepten uitschrijft, toch? Straks heb je een arts die vind dat je niet verantwoordelijk met medicatie om kan gaan en het niet meer voor wil schrijven ofzo. Of dat aan een psychiater over wil laten - wachttijd - citalopram op - zit je weer zonder pillen. Nou ja, misschien farfetched maar ik zou het niet doen.
En de volgende keer gewoon echt op je gemakje afbouwen, echt wel fijner voor je lichaam!
x
dinsdag 2 augustus 2016 om 10:07
Ik kan me eigenlijk niet herinerren dat de angst voorheen ook zo sterk was. Ik lees juist op internet dat er veel meer zijn die pas maanden later klachten krijgen, omdat het spul dan uit je systeem is.
Ik voel me nu eigenlijk al een stuk beter of iig ik kan beter met de klachten omgaan. Wel denk ik dat ik er (met behulp van een arts) weer mee ga beginnen. Dat stukje stabiliteit heb ik heel erg nodig op dit moment en dat ik daarvoor medicatie nodig heb, ja dat is dan maar zo.
En idd de volgende keer zeker heel langzaam afbouwen, zijn mensen die daar jaren over doen. Heb mijn lesje wel geleerd.
@Yellow,
Goede oefening! Die ga ik zeker toepassen.
Ik voel me nu eigenlijk al een stuk beter of iig ik kan beter met de klachten omgaan. Wel denk ik dat ik er (met behulp van een arts) weer mee ga beginnen. Dat stukje stabiliteit heb ik heel erg nodig op dit moment en dat ik daarvoor medicatie nodig heb, ja dat is dan maar zo.
En idd de volgende keer zeker heel langzaam afbouwen, zijn mensen die daar jaren over doen. Heb mijn lesje wel geleerd.
@Yellow,
Goede oefening! Die ga ik zeker toepassen.
dinsdag 2 augustus 2016 om 10:23
Voor mij heeft ook cognitieve gedragstherapie geholpen en het overwinnen van steeds grotere doelen. De oefening van de cognitieve gedragstherapie die me het meest bijstaat is opschrijven welke angst je hebt en welke negatieve gedachte daarbij komt kijken, vervolgens moet je bedenken en opschrijven welke positieve gedachte je in de plaats van de negatieve gedachte zou kunnen hebben en als laatste wat het gevolg van de positieve gedachte kan zijn. Die opdracht hielp me vooral met het relativeren van mijn angsten en rustiger er mee om kunnen ipv in paniek te zijn. En het overwinnen van steeds grotere doelen hielp met het terug krijgen van zelfvertrouwen.
Sterkte in ieder geval!
Sterkte in ieder geval!
dinsdag 2 augustus 2016 om 10:52
quote:notalwaysdark schreef op 01 augustus 2016 @ 21:42:
Ik denk het ja!
Goh, dit had ook echt voorkomen kunnen worden. (als dit de oorzaak is tenminste)
Maar aangezien ik ineens veel minder angstig ben voor die duizeligheid lijkt het me van wel.
Ik las natuurlijk wel dat je niet zonder arts/psychiater mocht stoppen, maar was een beetje naïef/eigenwijs zo te zien..
Wat goed!
Je schreef jarenlang niets te hebben gevoeld.
Antidepressiva hebben ook de naam emoties te onderdrukken.
Misschien komt er van alles bij je boven nu juist omdat je met die pillen gestopt ben.
Ik denk het ja!
Goh, dit had ook echt voorkomen kunnen worden. (als dit de oorzaak is tenminste)
Maar aangezien ik ineens veel minder angstig ben voor die duizeligheid lijkt het me van wel.
Ik las natuurlijk wel dat je niet zonder arts/psychiater mocht stoppen, maar was een beetje naïef/eigenwijs zo te zien..
Wat goed!
Je schreef jarenlang niets te hebben gevoeld.
Antidepressiva hebben ook de naam emoties te onderdrukken.
Misschien komt er van alles bij je boven nu juist omdat je met die pillen gestopt ben.
dinsdag 2 augustus 2016 om 13:35
dinsdag 2 augustus 2016 om 14:18
dinsdag 2 augustus 2016 om 15:46
quote:notalwaysdark schreef op 02 augustus 2016 @ 13:35:
Zo dat ging ook weer lekker.
Ben met volle moed weer dingen gaan doen (na 4 dagen thuis). Voelde wel de paniek, maar probeerde er niet aan toe te geven.
Nu net thuis en ontzettend misselijk, overgeven, hartslag van 350. Heb hier toch geen zin in. Zit helemaal te trillen.
Het is ook alles of niks hè?
4 dagen thuis, dan weer van alles doen, dan de terugslag thuis. Misschien kan de praktijkondersteuner bij de huisarts je met wat handvatten helpen om de tijd tot je therapie start te overbruggen. Heb je een beetje inzicht in wanneer de angst/paniek komt bij jou? Het lijkt me goed om je activiteiten te doseren zodat je niet helemaal opgaat van de angst/paniek/terugslag. En ik zou zeker proberen wat meer bewust te zijn van wat je voelt, oefenen met 'in het nu' zijn, mindfulness, ontspanningsoefeningen. Probeer die oefening die als voorbeeld is gegeven hierboven (dingen in de kamer opnoemen).
Zo dat ging ook weer lekker.
Ben met volle moed weer dingen gaan doen (na 4 dagen thuis). Voelde wel de paniek, maar probeerde er niet aan toe te geven.
Nu net thuis en ontzettend misselijk, overgeven, hartslag van 350. Heb hier toch geen zin in. Zit helemaal te trillen.
Het is ook alles of niks hè?
4 dagen thuis, dan weer van alles doen, dan de terugslag thuis. Misschien kan de praktijkondersteuner bij de huisarts je met wat handvatten helpen om de tijd tot je therapie start te overbruggen. Heb je een beetje inzicht in wanneer de angst/paniek komt bij jou? Het lijkt me goed om je activiteiten te doseren zodat je niet helemaal opgaat van de angst/paniek/terugslag. En ik zou zeker proberen wat meer bewust te zijn van wat je voelt, oefenen met 'in het nu' zijn, mindfulness, ontspanningsoefeningen. Probeer die oefening die als voorbeeld is gegeven hierboven (dingen in de kamer opnoemen).
dinsdag 2 augustus 2016 om 15:55
quote:Chevron schreef op 02 augustus 2016 @ 14:18:
Ben je nou al naar de dokter geweest of blijf je een beetje aanklooien? Je bent gestopt me medicijnen waar je onder begeleiding mee moest stoppen, hiervoor moet je echt overleggen hoe verder en niet je kop in het zand steken.
Kom op bel de huisarts maak een afspraak en ga daarmee aan de slag.
Zo thanks zeg.
Dat had ik nodig.
Heb net gebeld en word morgen door de huisarts teruggebeld.
Ben je nou al naar de dokter geweest of blijf je een beetje aanklooien? Je bent gestopt me medicijnen waar je onder begeleiding mee moest stoppen, hiervoor moet je echt overleggen hoe verder en niet je kop in het zand steken.
Kom op bel de huisarts maak een afspraak en ga daarmee aan de slag.
Zo thanks zeg.
Dat had ik nodig.
Heb net gebeld en word morgen door de huisarts teruggebeld.
dinsdag 2 augustus 2016 om 16:03
quote:notalwaysdark schreef op 02 augustus 2016 @ 15:55:
[...]
Zo thanks zeg.
Dat had ik nodig.
Heb net gebeld en word morgen door de huisarts teruggebeld.Goed van je! Ik weet dat dat best moeilijk kan zijn als je angstig bent en dan om hulp moet vragen aan de huisarts. Maar je hebt het gedaan, dus zie dit maar als de overwinning van de dag. Ga je wat leuks voor je zelf doen nu? Beetje netflixen, iets eten wat je extra lekker vind, lekker uitgebreid in bad om te vieren.
[...]
Zo thanks zeg.
Dat had ik nodig.
Heb net gebeld en word morgen door de huisarts teruggebeld.Goed van je! Ik weet dat dat best moeilijk kan zijn als je angstig bent en dan om hulp moet vragen aan de huisarts. Maar je hebt het gedaan, dus zie dit maar als de overwinning van de dag. Ga je wat leuks voor je zelf doen nu? Beetje netflixen, iets eten wat je extra lekker vind, lekker uitgebreid in bad om te vieren.
dinsdag 2 augustus 2016 om 16:29
quote:tinypotato schreef op 02 augustus 2016 @ 15:46:
[...]
Het is ook alles of niks hè?
4 dagen thuis, dan weer van alles doen, dan de terugslag thuis. Misschien kan de praktijkondersteuner bij de huisarts je met wat handvatten helpen om de tijd tot je therapie start te overbruggen. Heb je een beetje inzicht in wanneer de angst/paniek komt bij jou? Het lijkt me goed om je activiteiten te doseren zodat je niet helemaal opgaat van de angst/paniek/terugslag. En ik zou zeker proberen wat meer bewust te zijn van wat je voelt, oefenen met 'in het nu' zijn, mindfulness, ontspanningsoefeningen. Probeer die oefening die als voorbeeld is gegeven hierboven (dingen in de kamer opnoemen).
Ik probeerde die oefeningen echt te doen. Ging zelfs heel irritant hardop neuriën. Maar het juist nog meer focussen op mijn lichaam werkt voor mij op dit moment nog slecht. Maar ik kan me voorstellen dat als je een paar succes ervaringen hebt met het gebruik van een oefening dat je het dan steeds makkelijker kunt toepassen. Dus ik geef niet op!
En ja ik kan zo slecht tegen die angst. Het liefst doe ik alles gewoon met 100% en doe ik alsof het er niet is. Totdat mijn lichaam stopt zegt en ik regelrecht weer schiet in de angst/slachtofferrol.
[...]
Het is ook alles of niks hè?
4 dagen thuis, dan weer van alles doen, dan de terugslag thuis. Misschien kan de praktijkondersteuner bij de huisarts je met wat handvatten helpen om de tijd tot je therapie start te overbruggen. Heb je een beetje inzicht in wanneer de angst/paniek komt bij jou? Het lijkt me goed om je activiteiten te doseren zodat je niet helemaal opgaat van de angst/paniek/terugslag. En ik zou zeker proberen wat meer bewust te zijn van wat je voelt, oefenen met 'in het nu' zijn, mindfulness, ontspanningsoefeningen. Probeer die oefening die als voorbeeld is gegeven hierboven (dingen in de kamer opnoemen).
Ik probeerde die oefeningen echt te doen. Ging zelfs heel irritant hardop neuriën. Maar het juist nog meer focussen op mijn lichaam werkt voor mij op dit moment nog slecht. Maar ik kan me voorstellen dat als je een paar succes ervaringen hebt met het gebruik van een oefening dat je het dan steeds makkelijker kunt toepassen. Dus ik geef niet op!
En ja ik kan zo slecht tegen die angst. Het liefst doe ik alles gewoon met 100% en doe ik alsof het er niet is. Totdat mijn lichaam stopt zegt en ik regelrecht weer schiet in de angst/slachtofferrol.
dinsdag 2 augustus 2016 om 16:31
quote:Chevron schreef op 02 augustus 2016 @ 16:03:
[...]
Goed van je! Ik weet dat dat best moeilijk kan zijn als je angstig bent en dan om hulp moet vragen aan de huisarts. Maar je hebt het gedaan, dus zie dit maar als de overwinning van de dag. Ga je wat leuks voor je zelf doen nu? Beetje netflixen, iets eten wat je extra lekker vind, lekker uitgebreid in bad om te vieren.
Dankje! Ik zie het ook als een goede stap.
Had die schop even nodig. Werkt bij mij toch beter denk ik. Ik blijf altijd hangen in dat zielige gedoe en dan vind ik mezelf ook oprecht heel erg zielig.
[...]
Goed van je! Ik weet dat dat best moeilijk kan zijn als je angstig bent en dan om hulp moet vragen aan de huisarts. Maar je hebt het gedaan, dus zie dit maar als de overwinning van de dag. Ga je wat leuks voor je zelf doen nu? Beetje netflixen, iets eten wat je extra lekker vind, lekker uitgebreid in bad om te vieren.
Dankje! Ik zie het ook als een goede stap.
Had die schop even nodig. Werkt bij mij toch beter denk ik. Ik blijf altijd hangen in dat zielige gedoe en dan vind ik mezelf ook oprecht heel erg zielig.
dinsdag 2 augustus 2016 om 20:39
quote:Baba-nam-kevalam schreef op 31 juli 2016 @ 22:53:
Herkenbaar, gelukkig gaat het nu de goede kant op. Al heb ik ook weer de angst voor een terugval. Ik weet niet wat bij mij precies heeft geholpen, of wellicht allemaal een beetje. Ik bleek een vitamine d tekort en trage schildklier te hebben. Plus uiteraard op een aantal vlakken langdurige stress. Ik volg psychotherapie met emdr.
Ook ben ik bij een orthomoleculair therapeut onder behandeling. Deze zorgt er met name voor dat ik de prikkels/stress beter kan behappen. Ik heb daar een ecg gehad. Van lichte achtergrond geluiden schoot ik al omhoog. Mijn systeem om weer tot rust te komen werkte niet meer.
Ik merk nu na maanden nu we echt met de behandeling van de rust bezig zijn echt verbetering. De angst is naar de achtergrond verdwenen en schiet niet meer in de angst om ieder geluid, drukte of iets wat ik moet ondernemen. Ik denk dan ook dat mijn lichaam helemaal uit balans was. Waardoor ik gewoon niet meer tot rust kwam en gewoon niet meer in staat was om te relativeren.
Ik heb de afgelopen tijd vaker topics over angst gelezen en nu ik ervaar dat het effect heeft wilde ik dit toch delen.
Wat mij ook hielp was terug uit tellen. De tip om je angst mee te nemen en ermee te praten helpt ook. Ik heb hem wel eens op de achterbank in de auto gezet.
Rust nemen helpt ook, boek lezen, series kijken of van die sisi films. Douchen vond ik eerst heel angstig, later spoelde ik de angst van mij af onder de douchen, huppakee zo het riool in!! Massage door vriend hielp mij ook ontspannen. Net als knuffelen of aaien
Mocht je geen partner hebben is haptonomie wellicht iets. Had ik ook overwogen.
En blijf dingen ondernemen. Al is het maar vijf of tien minuten. Zorg ervoor dat je wereld niet te klein wordt. Het is doodvermoeiend, maar heeft mij wel geholpen. Ik heb mij ook verdiept in hoe stress en angst nou eigenlijk werkt (theoretisch). Ik vond het toen makkelijker te accepteren/begrijpen en inderdaad, ik voelde mij soms ook een hypochonder.
In paniek de huisarts bellen, of naar de huisartsen post. Helemaal niet vreemd als je jezelf ineens zo slecht voelt. Ook vond ik het prettig dat andere zaken uitgesloten werden.
Sterkte allemaal en jullie zijn heel dapper! Het voelde voor mij gewoon alsof er de hele dag een leeuw achter mij aanliep die ieder moment kon aanvallen. Nu knuffelen we
Dit. Allemaal. Herkenbaar en goeie tips !
Doe je ook iets met alle tips die je krijgt in je topics , to ? Je zult echt met jezelf aan de slag moeten anders verandert het niet. Ben je je al gaan verdiepen in hoe angst en paniek werken , zoals schrijfster hier boven ook zegt helpt dat ook al. Doe iets, hoe zwaar ook maar anders kom je niet verder. Sterkte.
Herkenbaar, gelukkig gaat het nu de goede kant op. Al heb ik ook weer de angst voor een terugval. Ik weet niet wat bij mij precies heeft geholpen, of wellicht allemaal een beetje. Ik bleek een vitamine d tekort en trage schildklier te hebben. Plus uiteraard op een aantal vlakken langdurige stress. Ik volg psychotherapie met emdr.
Ook ben ik bij een orthomoleculair therapeut onder behandeling. Deze zorgt er met name voor dat ik de prikkels/stress beter kan behappen. Ik heb daar een ecg gehad. Van lichte achtergrond geluiden schoot ik al omhoog. Mijn systeem om weer tot rust te komen werkte niet meer.
Ik merk nu na maanden nu we echt met de behandeling van de rust bezig zijn echt verbetering. De angst is naar de achtergrond verdwenen en schiet niet meer in de angst om ieder geluid, drukte of iets wat ik moet ondernemen. Ik denk dan ook dat mijn lichaam helemaal uit balans was. Waardoor ik gewoon niet meer tot rust kwam en gewoon niet meer in staat was om te relativeren.
Ik heb de afgelopen tijd vaker topics over angst gelezen en nu ik ervaar dat het effect heeft wilde ik dit toch delen.
Wat mij ook hielp was terug uit tellen. De tip om je angst mee te nemen en ermee te praten helpt ook. Ik heb hem wel eens op de achterbank in de auto gezet.
Rust nemen helpt ook, boek lezen, series kijken of van die sisi films. Douchen vond ik eerst heel angstig, later spoelde ik de angst van mij af onder de douchen, huppakee zo het riool in!! Massage door vriend hielp mij ook ontspannen. Net als knuffelen of aaien
Mocht je geen partner hebben is haptonomie wellicht iets. Had ik ook overwogen.
En blijf dingen ondernemen. Al is het maar vijf of tien minuten. Zorg ervoor dat je wereld niet te klein wordt. Het is doodvermoeiend, maar heeft mij wel geholpen. Ik heb mij ook verdiept in hoe stress en angst nou eigenlijk werkt (theoretisch). Ik vond het toen makkelijker te accepteren/begrijpen en inderdaad, ik voelde mij soms ook een hypochonder.
In paniek de huisarts bellen, of naar de huisartsen post. Helemaal niet vreemd als je jezelf ineens zo slecht voelt. Ook vond ik het prettig dat andere zaken uitgesloten werden.
Sterkte allemaal en jullie zijn heel dapper! Het voelde voor mij gewoon alsof er de hele dag een leeuw achter mij aanliep die ieder moment kon aanvallen. Nu knuffelen we
Dit. Allemaal. Herkenbaar en goeie tips !
Doe je ook iets met alle tips die je krijgt in je topics , to ? Je zult echt met jezelf aan de slag moeten anders verandert het niet. Ben je je al gaan verdiepen in hoe angst en paniek werken , zoals schrijfster hier boven ook zegt helpt dat ook al. Doe iets, hoe zwaar ook maar anders kom je niet verder. Sterkte.
dinsdag 2 augustus 2016 om 20:49
Ik doe zeker wat met de tips (ookal lijkt dat misschien even niet zo), daarnaast vind ik de reacties ook heel erg fijn.
Ik volg bepaalde vlogs op youtube waar ik gegarandeerd rustig van word. Zelfde geldt voor muziek. Van fietsen word ik ook rustig, alhoewel ik dan vrijwel altijd wel eerst door een 'angstfase' moet, maar ik weet onderhand dat dat me op een gegeven moment ook rustig maakt..
Daarnaast verdiep ik me er heel erg in ja. Toch blijf ik klachten als pijn in mijn arm een nare klacht vinden. Maar het lijkt ook net dat ik precies de klachten krijg waar ik bang voor ben. Dus zit ook wel tussen de oren. (hoop ik)
In ieder geval, morgen dat gesprek en ik weet zeker dat met de AD (en therapie) weer de goede kant op gaat.
Want zo voelen als de afgelopen drie weken, dat nooit meer. Slik ik nog liever al die pillen.
Ik volg bepaalde vlogs op youtube waar ik gegarandeerd rustig van word. Zelfde geldt voor muziek. Van fietsen word ik ook rustig, alhoewel ik dan vrijwel altijd wel eerst door een 'angstfase' moet, maar ik weet onderhand dat dat me op een gegeven moment ook rustig maakt..
Daarnaast verdiep ik me er heel erg in ja. Toch blijf ik klachten als pijn in mijn arm een nare klacht vinden. Maar het lijkt ook net dat ik precies de klachten krijg waar ik bang voor ben. Dus zit ook wel tussen de oren. (hoop ik)
In ieder geval, morgen dat gesprek en ik weet zeker dat met de AD (en therapie) weer de goede kant op gaat.
Want zo voelen als de afgelopen drie weken, dat nooit meer. Slik ik nog liever al die pillen.
dinsdag 2 augustus 2016 om 20:50
dinsdag 2 augustus 2016 om 20:51
dinsdag 2 augustus 2016 om 21:01
Je hoeft je niet te verzetten tegen paniek of angst. Laat die gevoelens gewoon toe. Ze moeten eruit. Er tegen vechten of trucen toepassen om rustig te worden maakt het alleen naar erger. Je zenuwstelsel is overbelast. Paniek is niets meer dan adrenaline die een weg naar buiten zoekt. Ik las laatst : om een gebroken arm te genezen geef je hem rust om te genezen, als je griep hebt neem je rust om beter te worden . Waarom bij angst en paniek dan vechten tegen je gevoelens terwijl je lijf schreeuwt om rust om te kunnen herstellen ? Accepteer hoe je je voelt .
dinsdag 2 augustus 2016 om 21:02
ik heb ook last gehad van pijn in mijn linker arm, ook op mijn borst, hartkloppingen
dit kwam bij mij door hyperventilatie, ((chronisch) zoek maar ns op, 100 symptomen
door dat je de hele dag door verkeerd ademhaalt, blijft je lijf de hele dag in de stress zitten, hierdoor raakt de chemie wat verstoord, en krijg je VEEL klachten, het is absoluut niet gevaarlijk, ik had minstens 3 a 4 maanden pijn hartkloppingen buiten adem kon amper vooruit komen, en ik ben erg opgeknapt maar, het was niet makkelijk. geloof me, als die pijn in je arm een hartafwijking was was je allang dood, vind het ook maar niet erg, zeg gewoon tegen jezelf, die armpijn is welkom, lach er om. oefen dit. elke dag. dan verdwijnt het, en er komt iets nieuws, maar omdat je lichaam nu al zo lang in de stress zit, wil het niet uit die modus, als een lichamelijke klacht jou zorgen geeft, geeft dit stress, wat voor klachten zorgt, dus, stop met zorgen en leer het accepteren, ik denk echt dat je een chronische hyperventilator bent, let maar eens op of je de hele dag hoog in je borst ademhaalt, voel je wel eens prikkelingen? wazig gevoel, hartkloppingen spierstijfheid noem maar op
dit kwam bij mij door hyperventilatie, ((chronisch) zoek maar ns op, 100 symptomen
door dat je de hele dag door verkeerd ademhaalt, blijft je lijf de hele dag in de stress zitten, hierdoor raakt de chemie wat verstoord, en krijg je VEEL klachten, het is absoluut niet gevaarlijk, ik had minstens 3 a 4 maanden pijn hartkloppingen buiten adem kon amper vooruit komen, en ik ben erg opgeknapt maar, het was niet makkelijk. geloof me, als die pijn in je arm een hartafwijking was was je allang dood, vind het ook maar niet erg, zeg gewoon tegen jezelf, die armpijn is welkom, lach er om. oefen dit. elke dag. dan verdwijnt het, en er komt iets nieuws, maar omdat je lichaam nu al zo lang in de stress zit, wil het niet uit die modus, als een lichamelijke klacht jou zorgen geeft, geeft dit stress, wat voor klachten zorgt, dus, stop met zorgen en leer het accepteren, ik denk echt dat je een chronische hyperventilator bent, let maar eens op of je de hele dag hoog in je borst ademhaalt, voel je wel eens prikkelingen? wazig gevoel, hartkloppingen spierstijfheid noem maar op
dont be afraid to build youre own path
dinsdag 2 augustus 2016 om 21:07
quote:jade444 schreef op 02 augustus 2016 @ 21:02:
ik heb ook last gehad van pijn in mijn linker arm, ook op mijn borst, hartkloppingen
dit kwam bij mij door hyperventilatie, ((chronisch) zoek maar ns op, 100 symptomen
door dat je de hele dag door verkeerd ademhaalt, blijft je lijf de hele dag in de stress zitten, hierdoor raakt de chemie wat verstoord, en krijg je VEEL klachten, het is absoluut niet gevaarlijk, ik had minstens 3 a 4 maanden pijn hartkloppingen buiten adem kon amper vooruit komen, en ik ben erg opgeknapt maar, het was niet makkelijk. geloof me, als die pijn in je arm een hartafwijking was was je allang dood, vind het ook maar niet erg, zeg gewoon tegen jezelf, die armpijn is welkom, lach er om. oefen dit. elke dag. dan verdwijnt het, en er komt iets nieuws, maar omdat je lichaam nu al zo lang in de stress zit, wil het niet uit die modus, als een lichamelijke klacht jou zorgen geeft, geeft dit stress, wat voor klachten zorgt, dus, stop met zorgen en leer het accepteren, ik denk echt dat je een chronische hyperventilator bent, let maar eens op of je de hele dag hoog in je borst ademhaalt, voel je wel eens prikkelingen? wazig gevoel, hartkloppingen spierstijfheid noem maar opDit dus. Acceptatie . En hier ook pijn linker arm, borst gehad etc. Het is een standaard klacht bij paniek en angst.
ik heb ook last gehad van pijn in mijn linker arm, ook op mijn borst, hartkloppingen
dit kwam bij mij door hyperventilatie, ((chronisch) zoek maar ns op, 100 symptomen
door dat je de hele dag door verkeerd ademhaalt, blijft je lijf de hele dag in de stress zitten, hierdoor raakt de chemie wat verstoord, en krijg je VEEL klachten, het is absoluut niet gevaarlijk, ik had minstens 3 a 4 maanden pijn hartkloppingen buiten adem kon amper vooruit komen, en ik ben erg opgeknapt maar, het was niet makkelijk. geloof me, als die pijn in je arm een hartafwijking was was je allang dood, vind het ook maar niet erg, zeg gewoon tegen jezelf, die armpijn is welkom, lach er om. oefen dit. elke dag. dan verdwijnt het, en er komt iets nieuws, maar omdat je lichaam nu al zo lang in de stress zit, wil het niet uit die modus, als een lichamelijke klacht jou zorgen geeft, geeft dit stress, wat voor klachten zorgt, dus, stop met zorgen en leer het accepteren, ik denk echt dat je een chronische hyperventilator bent, let maar eens op of je de hele dag hoog in je borst ademhaalt, voel je wel eens prikkelingen? wazig gevoel, hartkloppingen spierstijfheid noem maar opDit dus. Acceptatie . En hier ook pijn linker arm, borst gehad etc. Het is een standaard klacht bij paniek en angst.
dinsdag 2 augustus 2016 om 21:08
quote:rascalles schreef op 02 augustus 2016 @ 21:01:
Je hoeft je niet te verzetten tegen paniek of angst. Laat die gevoelens gewoon toe. Ze moeten eruit. Er tegen vechten of trucen toepassen om rustig te worden maakt het alleen naar erger. Je zenuwstelsel is overbelast. Paniek is niets meer dan adrenaline die een weg naar buiten zoekt. Ik las laatst : om een gebroken arm te genezen geef je hem rust om te genezen, als je griep hebt neem je rust om beter te worden . Waarom bij angst en paniek dan vechten tegen je gevoelens terwijl je lijf schreeuwt om rust om te kunnen herstellen ? Accepteer hoe je je voelt .
Ik denk dat de rust voor angst ongrijpbaar is. Een gebroken arm is zichtbaar, het is normaal dat je je arm rust, daarnaast kun je wel gewoon functioneren. Voor angst ligt het complexer.
Maar ik ben het helemaal met je eens!
Je slaat de spijker op zijn kop.
Je hoeft je niet te verzetten tegen paniek of angst. Laat die gevoelens gewoon toe. Ze moeten eruit. Er tegen vechten of trucen toepassen om rustig te worden maakt het alleen naar erger. Je zenuwstelsel is overbelast. Paniek is niets meer dan adrenaline die een weg naar buiten zoekt. Ik las laatst : om een gebroken arm te genezen geef je hem rust om te genezen, als je griep hebt neem je rust om beter te worden . Waarom bij angst en paniek dan vechten tegen je gevoelens terwijl je lijf schreeuwt om rust om te kunnen herstellen ? Accepteer hoe je je voelt .
Ik denk dat de rust voor angst ongrijpbaar is. Een gebroken arm is zichtbaar, het is normaal dat je je arm rust, daarnaast kun je wel gewoon functioneren. Voor angst ligt het complexer.
Maar ik ben het helemaal met je eens!
Je slaat de spijker op zijn kop.
dinsdag 2 augustus 2016 om 21:13
quote:notalwaysdark schreef op 02 augustus 2016 @ 21:08:
[...]
Ik denk dat de rust voor angst ongrijpbaar is. Een gebroken arm is zichtbaar, het is normaal dat je je arm rust, daarnaast kun je wel gewoon functioneren. Voor angst ligt het complexer.
Maar ik ben het helemaal met je eens!
Je slaat de spijker op zijn kop.Ik denk dat je niet snapt wat ik bedoel. Ik bedoel met rust niet dat je op de bank of in bed moet gaan liggen . Ik bedoel dat je moet stoppen met vechten tegen je gevoel, met continue denken over hoe je je voelt en wat je voelt , wanneer het is begonnen en hoe het is ontstaan. Stoppen met Googlen naar symptomen . Dat is je geest rust geven. En als je paniek voelt of een angstgedachte laat het gewoon toe. Hallo paniek, daar ben je weer! Prima maar ik ga verder met tv kijken hoor. Dat is rust.
[...]
Ik denk dat de rust voor angst ongrijpbaar is. Een gebroken arm is zichtbaar, het is normaal dat je je arm rust, daarnaast kun je wel gewoon functioneren. Voor angst ligt het complexer.
Maar ik ben het helemaal met je eens!
Je slaat de spijker op zijn kop.Ik denk dat je niet snapt wat ik bedoel. Ik bedoel met rust niet dat je op de bank of in bed moet gaan liggen . Ik bedoel dat je moet stoppen met vechten tegen je gevoel, met continue denken over hoe je je voelt en wat je voelt , wanneer het is begonnen en hoe het is ontstaan. Stoppen met Googlen naar symptomen . Dat is je geest rust geven. En als je paniek voelt of een angstgedachte laat het gewoon toe. Hallo paniek, daar ben je weer! Prima maar ik ga verder met tv kijken hoor. Dat is rust.
dinsdag 2 augustus 2016 om 21:19
quote:rascalles schreef op 02 augustus 2016 @ 21:13:
[...]
Ik denk dat je niet snapt wat ik bedoel. Ik bedoel met rust niet dat je op de bank of in bed moet gaan liggen . Ik bedoel dat je moet stoppen met vechten tegen je gevoel, met continue denken over hoe je je voelt en wat je voelt , wanneer het is begonnen en hoe het is ontstaan. Stoppen met Googlen naar symptomen . Dat is je geest rust geven. En als je paniek voelt of een angstgedachte laat het gewoon toe. Hallo paniek, daar ben je weer! Prima maar ik ga verder met tv kijken hoor. Dat is rust.
Ah.
Maar dat is dus een leerproces.
Als ik midden in zo'n aanval zit wil ik niks liever dan het niet teveel aandacht geven en wil ik het met alle liefde omarmen, maar ik denk dat je ook weet dat dat heeel erg moeilijk kan zijn.
Maar ik controleer niks en google ook geen symptomen meer. Behalve info over citalopram dan.
[...]
Ik denk dat je niet snapt wat ik bedoel. Ik bedoel met rust niet dat je op de bank of in bed moet gaan liggen . Ik bedoel dat je moet stoppen met vechten tegen je gevoel, met continue denken over hoe je je voelt en wat je voelt , wanneer het is begonnen en hoe het is ontstaan. Stoppen met Googlen naar symptomen . Dat is je geest rust geven. En als je paniek voelt of een angstgedachte laat het gewoon toe. Hallo paniek, daar ben je weer! Prima maar ik ga verder met tv kijken hoor. Dat is rust.
Ah.
Maar dat is dus een leerproces.
Als ik midden in zo'n aanval zit wil ik niks liever dan het niet teveel aandacht geven en wil ik het met alle liefde omarmen, maar ik denk dat je ook weet dat dat heeel erg moeilijk kan zijn.
Maar ik controleer niks en google ook geen symptomen meer. Behalve info over citalopram dan.