Werk & Studie
alle pijlers
WMO consulent als beroep
woensdag 3 augustus 2016 om 19:48
Hallo allemaal,
Ik ben op zoek naar een andere baan en stuit op de functie van WMO consulent. Momenteel heb ik een baan maar ik ben klaar voor een volgende stap. Ik heb geen kennissen die de functie van WMO consulent vervullen dus ik ga hier een poging wagen om te achterhalen hoe deze functie er in de praktijk uitziet. Ik heb dus geen ervaring in deze functie of überhaupt indicaties stellen. Heeft iemand een tip hoe ik deze ervaring kan verwerven zonder een gehele opleiding hiervoor te volgen?
Voor de rest vraag ik me af hoe uitdagend de functie is en hoe een werkdag eruit ziet? Is het een dankbaar beroep of heb je vaak te maken met mensen die je uiteindelijk niet goed verder kunt helpen? Welke competenties moet je bezitten om deze functie goed te kunnen vervullen? Dien je als WMO consulent goed te kunnen organiseren? Heb je regelmatig contact met de hulpvragers of is het veelal eenmalig? Heb je te maken met targets of bepaalde doelen? Is er sprake van een bepaalde caseload waaraan gewerkt dient te worden en hoe komen hulpvragers bij een WMO consulent terecht?
Hopelijk kan iemand me hiermee een stapje vooruit helpen.
Ik ben op zoek naar een andere baan en stuit op de functie van WMO consulent. Momenteel heb ik een baan maar ik ben klaar voor een volgende stap. Ik heb geen kennissen die de functie van WMO consulent vervullen dus ik ga hier een poging wagen om te achterhalen hoe deze functie er in de praktijk uitziet. Ik heb dus geen ervaring in deze functie of überhaupt indicaties stellen. Heeft iemand een tip hoe ik deze ervaring kan verwerven zonder een gehele opleiding hiervoor te volgen?
Voor de rest vraag ik me af hoe uitdagend de functie is en hoe een werkdag eruit ziet? Is het een dankbaar beroep of heb je vaak te maken met mensen die je uiteindelijk niet goed verder kunt helpen? Welke competenties moet je bezitten om deze functie goed te kunnen vervullen? Dien je als WMO consulent goed te kunnen organiseren? Heb je regelmatig contact met de hulpvragers of is het veelal eenmalig? Heb je te maken met targets of bepaalde doelen? Is er sprake van een bepaalde caseload waaraan gewerkt dient te worden en hoe komen hulpvragers bij een WMO consulent terecht?
Hopelijk kan iemand me hiermee een stapje vooruit helpen.
woensdag 3 augustus 2016 om 21:17
Hier in de gemeente/wijk vroegen ze me letterlijk naar de dingen die al op de formulieren stonden. Formulieren die ik nota bene zelf had ingevuld. En aan het begin van het gesprek zeiden ze dat ik het altijd mocht zeggen als ik ergens geen antwoord op wilde geven. Toen ik dat deed (met iets wat echt niets met mijn zorgvraag te maken had) reageerde die dame als een kind van acht dat je snoep weigert. Er werden verhoortechnieken in dat gesprek toegepast, ze waren er letterlijk op uit om mij andere antwoorden te laten geven dan op de formulieren stonden. En wat ik het ergste vond: er was geen enkel besef van het feit dat de dingen die ze ter sprake brachten voor mij wel eens moeilijk zouden kunnen zijn. Het ging allemaal op een 'jij gaat nu dus even antwoord geven op mijn vragen, jongedame'-manier... Ik heb er nog nachtmerries van!
Gemeente verderop heb ik ook geen goed woord voor over trouwens. Daar ken ik een gezin wat veel ondersteuning nodig heeft (twee kinderen met complexe problematiek). Beide kinderen zijn niet, ik herhaal: niet! gezien door de WMO-consulent, en toch denkt de gemeente een adequate inschatting te kunnen maken van deze twee jongeren en van hoeveel hulp zij nodig hebben. Een van de twee zit op dagbehandeling (geen school dus, dagbehandeling). Belt de gemeente op met de vraag waarom dat is en of dat wel echt nodig is, want het is toch best wel een beetje duur. Tuurlijk, je gaat voor je lol naar een dagbehandeling! Zelfde mensen komen overigens niet opdagen bij hoorzittingen van de klachtencommissie over de beslissingen die zij genomen hebben...
Idd, ik heb geen goed woord over voor die lui. Ik zou een stuk meer over ze te spreken zijn als ze in gedachten zouden houden dat het om mensen gaat, en niet alleen om regeltjes en zo min mogelijk geld uitgeven.
Gemeente verderop heb ik ook geen goed woord voor over trouwens. Daar ken ik een gezin wat veel ondersteuning nodig heeft (twee kinderen met complexe problematiek). Beide kinderen zijn niet, ik herhaal: niet! gezien door de WMO-consulent, en toch denkt de gemeente een adequate inschatting te kunnen maken van deze twee jongeren en van hoeveel hulp zij nodig hebben. Een van de twee zit op dagbehandeling (geen school dus, dagbehandeling). Belt de gemeente op met de vraag waarom dat is en of dat wel echt nodig is, want het is toch best wel een beetje duur. Tuurlijk, je gaat voor je lol naar een dagbehandeling! Zelfde mensen komen overigens niet opdagen bij hoorzittingen van de klachtencommissie over de beslissingen die zij genomen hebben...
Idd, ik heb geen goed woord over voor die lui. Ik zou een stuk meer over ze te spreken zijn als ze in gedachten zouden houden dat het om mensen gaat, en niet alleen om regeltjes en zo min mogelijk geld uitgeven.
woensdag 3 augustus 2016 om 21:58
quote:blueeyes*3 schreef op 03 augustus 2016 @ 21:17:
Gemeente verderop heb ik ook geen goed woord voor over trouwens. Daar ken ik een gezin wat veel ondersteuning nodig heeft (twee kinderen met complexe problematiek). Beide kinderen zijn niet, ik herhaal: niet! gezien door de WMO-consulent, en toch denkt de gemeente een adequate inschatting te kunnen maken van deze twee jongeren en van hoeveel hulp zij nodig hebben. Een van de twee zit op dagbehandeling (geen school dus, dagbehandeling). Belt de gemeente op met de vraag waarom dat is en of dat wel echt nodig is, want het is toch best wel een beetje duur. Tuurlijk, je gaat voor je lol naar een dagbehandeling! Zelfde mensen komen overigens niet opdagen bij hoorzittingen van de klachtencommissie over de beslissingen die zij genomen hebben...
Idd, ik heb geen goed woord over voor die lui. Ik zou een stuk meer over ze te spreken zijn als ze in gedachten zouden houden dat het om mensen gaat, en niet alleen om regeltjes en zo min mogelijk geld uitgeven.
Op zich is het toch geen vreemde vraag waarom iemand dagbehandeling heeft. Zeker bij jeugdigen niet, waar mogelijk nog ontwikkelingsperspectief is. Ik vind dat geen rare vraag.
Wel jammer om te lezen dat je blijkbaar zulke rotervaringen hebt.
Gemeente verderop heb ik ook geen goed woord voor over trouwens. Daar ken ik een gezin wat veel ondersteuning nodig heeft (twee kinderen met complexe problematiek). Beide kinderen zijn niet, ik herhaal: niet! gezien door de WMO-consulent, en toch denkt de gemeente een adequate inschatting te kunnen maken van deze twee jongeren en van hoeveel hulp zij nodig hebben. Een van de twee zit op dagbehandeling (geen school dus, dagbehandeling). Belt de gemeente op met de vraag waarom dat is en of dat wel echt nodig is, want het is toch best wel een beetje duur. Tuurlijk, je gaat voor je lol naar een dagbehandeling! Zelfde mensen komen overigens niet opdagen bij hoorzittingen van de klachtencommissie over de beslissingen die zij genomen hebben...
Idd, ik heb geen goed woord over voor die lui. Ik zou een stuk meer over ze te spreken zijn als ze in gedachten zouden houden dat het om mensen gaat, en niet alleen om regeltjes en zo min mogelijk geld uitgeven.
Op zich is het toch geen vreemde vraag waarom iemand dagbehandeling heeft. Zeker bij jeugdigen niet, waar mogelijk nog ontwikkelingsperspectief is. Ik vind dat geen rare vraag.
Wel jammer om te lezen dat je blijkbaar zulke rotervaringen hebt.
woensdag 3 augustus 2016 om 23:40
quote:tvandattum schreef op 03 augustus 2016 @ 20:39:
Wat zijn jullie negatief over WMO-consulenten. Ik schrik daar best wel van.
Als WMO-consulent moet je bovengemiddeld sociale vaardigheden hebben. Veel kennis hebben over veel terreinen. Samenwerken met cliënt, netwerk van cliënt, collega's binnen afdeling van de gemeente en professionals daarbuiten. Je moet assertief zijn, maar ook sensitief.
Ook moet je zeer goed op de hoogte zijn van ontwikkelingen in het veld. Zeer goed. En van echt heel veel dingen.
Zonder ervaring schat ik je kans niet hoog is.In de praktijk werkt het vaak niet zo. Ik zeg niet dat alle WMO consulenten slecht zijn. Enkel degene die ik heb gesproken.
Wat zijn jullie negatief over WMO-consulenten. Ik schrik daar best wel van.
Als WMO-consulent moet je bovengemiddeld sociale vaardigheden hebben. Veel kennis hebben over veel terreinen. Samenwerken met cliënt, netwerk van cliënt, collega's binnen afdeling van de gemeente en professionals daarbuiten. Je moet assertief zijn, maar ook sensitief.
Ook moet je zeer goed op de hoogte zijn van ontwikkelingen in het veld. Zeer goed. En van echt heel veel dingen.
Zonder ervaring schat ik je kans niet hoog is.In de praktijk werkt het vaak niet zo. Ik zeg niet dat alle WMO consulenten slecht zijn. Enkel degene die ik heb gesproken.
If you can dream it, you can do it.
donderdag 4 augustus 2016 om 10:36
Jeetje wat een uiteenlopende meningen. Vind het wel heel schrijnend om te horen dat het zo kan werken als WMO consulent (van niets weten en net doen of je het wel weet, burgers onjuist informeren, tussen twee vuren zitten, burgers uiteindelijk niet vooruit kunnen helpen). Je zou denken dat de kern van de functie is om dat allemaal wel te doen! Fijn om te lezen dat gelukkig ook enkele mensen zijn die wel tevreden zijn. Stof tot nadenken!
Heeft iemand een idee hoe een werkdag eruit ziet?
Heeft iemand een idee hoe een werkdag eruit ziet?
donderdag 4 augustus 2016 om 11:11
quote:tvandattum schreef op 03 augustus 2016 @ 21:58:
[...]
Op zich is het toch geen vreemde vraag waarom iemand dagbehandeling heeft. Zeker bij jeugdigen niet, waar mogelijk nog ontwikkelingsperspectief is. Ik vind dat geen rare vraag.
Wel jammer om te lezen dat je blijkbaar zulke rotervaringen hebt.
Ook als er al een uitgebreid gesprek is geweest met de ouders waarin omstandig is uitgelegd waarom er voor dagbehandeling is gekozen? En dat het alternatief a) veel duurder en b) voor het hele gezin traumatisch is?
Het ging niet om het ontwikkelperspectief, het ging echt om het prijskaartje en het 'waarom is ze niet normaal, want dan kost dat ons minder geld'-idee. Dat is gewoon een heel pijnlijke houding. Er wordt hier niet gedacht vanuit de client of de jeugdige, maar vanuit het budget.
[...]
Op zich is het toch geen vreemde vraag waarom iemand dagbehandeling heeft. Zeker bij jeugdigen niet, waar mogelijk nog ontwikkelingsperspectief is. Ik vind dat geen rare vraag.
Wel jammer om te lezen dat je blijkbaar zulke rotervaringen hebt.
Ook als er al een uitgebreid gesprek is geweest met de ouders waarin omstandig is uitgelegd waarom er voor dagbehandeling is gekozen? En dat het alternatief a) veel duurder en b) voor het hele gezin traumatisch is?
Het ging niet om het ontwikkelperspectief, het ging echt om het prijskaartje en het 'waarom is ze niet normaal, want dan kost dat ons minder geld'-idee. Dat is gewoon een heel pijnlijke houding. Er wordt hier niet gedacht vanuit de client of de jeugdige, maar vanuit het budget.
donderdag 4 augustus 2016 om 11:30
On topic: ik merk ook dat er iets mis is in de constructie, waardoor die consulenten hun werk niet kunnen doen. Hier in de regio bepaalt namelijk het Sociaal Team/Buurtteam of je zorg krijgt van hen (goedkoop dus) of zorg krijgt van een gespecialiseerde instelling (dus duur).
Wel mis ik echt de menselijke kant. Ik was na het gesprek in crisis geraakt omdat ik dus zo ontzettend naar was behandeld. Mijn hulpverlener liet dat aan die consulent weten. Kregen we terug: 'dat is niet de bedoeling.' En meteen daaronder, zonder enige verdere toelichting 'kunnen jullie deze term nog even extra toelichten?' (aspect wat redelijk standaard is bij mijn problematiek, en dus eenvoudig te googlen). En ja, het zal ongetwijfeld gaan over hoe zich dat dan bij mij uit, maar daar hadden we het in het gesprek ook over gehad... Het idee dat ze niet luisteren, of alleen luisteren naar wat hen uitkomt, dat er verhoortechnieken worden gebruikt en dat ze daar zitten met een houding van 'en nu ga jij mij maar eens uitleggen waarom jij die dure zorg nodig denkt te hebben, en als je niet meewerkt dan krijg je je zorg niet meer', dat maakt het zo ontzettend naar. En even, noteer er even bij dat dit in je huis moet gebeuren he? Vergelijk het maar even met aan een wildvreemde alle details over je financiën en je seksleven moeten vertellen, en dat diegene dan tegenover je zit met een houding van 'als jij mij niet ieder sappig detail vertelt wat ik wil weten, dan pak ik je huis af/ben je je baan kwijt/mag je geen kinderen krijgen/mag je geen relatie hebben'. En dat in je eigen woonkamer.
O, en dat diezelfde WMO-consulent vervolgens bepaald wat mijn hulpvragen zijn en wat er dus in mijn begeleidingsplan moet komen, vind ik ook niet kunnen. De eigen regie is volledig weg bij de client, ik mag niet eens meer aangeven of ik ergens wel of geen hulp bij wil, of wat volgens mij prioriteit zou moeten hebben.
Wel mis ik echt de menselijke kant. Ik was na het gesprek in crisis geraakt omdat ik dus zo ontzettend naar was behandeld. Mijn hulpverlener liet dat aan die consulent weten. Kregen we terug: 'dat is niet de bedoeling.' En meteen daaronder, zonder enige verdere toelichting 'kunnen jullie deze term nog even extra toelichten?' (aspect wat redelijk standaard is bij mijn problematiek, en dus eenvoudig te googlen). En ja, het zal ongetwijfeld gaan over hoe zich dat dan bij mij uit, maar daar hadden we het in het gesprek ook over gehad... Het idee dat ze niet luisteren, of alleen luisteren naar wat hen uitkomt, dat er verhoortechnieken worden gebruikt en dat ze daar zitten met een houding van 'en nu ga jij mij maar eens uitleggen waarom jij die dure zorg nodig denkt te hebben, en als je niet meewerkt dan krijg je je zorg niet meer', dat maakt het zo ontzettend naar. En even, noteer er even bij dat dit in je huis moet gebeuren he? Vergelijk het maar even met aan een wildvreemde alle details over je financiën en je seksleven moeten vertellen, en dat diegene dan tegenover je zit met een houding van 'als jij mij niet ieder sappig detail vertelt wat ik wil weten, dan pak ik je huis af/ben je je baan kwijt/mag je geen kinderen krijgen/mag je geen relatie hebben'. En dat in je eigen woonkamer.
O, en dat diezelfde WMO-consulent vervolgens bepaald wat mijn hulpvragen zijn en wat er dus in mijn begeleidingsplan moet komen, vind ik ook niet kunnen. De eigen regie is volledig weg bij de client, ik mag niet eens meer aangeven of ik ergens wel of geen hulp bij wil, of wat volgens mij prioriteit zou moeten hebben.
donderdag 4 augustus 2016 om 12:01
quote:blueeyes*3 schreef op 04 augustus 2016 @ 11:11:
[...]
Ook als er al een uitgebreid gesprek is geweest met de ouders waarin omstandig is uitgelegd waarom er voor dagbehandeling is gekozen? En dat het alternatief a) veel duurder en b) voor het hele gezin traumatisch is?
Het ging niet om het ontwikkelperspectief, het ging echt om het prijskaartje en het 'waarom is ze niet normaal, want dan kost dat ons minder geld'-idee. Dat is gewoon een heel pijnlijke houding. Er wordt hier niet gedacht vanuit de client of de jeugdige, maar vanuit het budget.
Maar ouders kunnen toch niet zelf beslissen wat nodig is? Daar is toch ook expertise bij nodig als in behandelaars. En een plan van aanpak compleet met te bereiken doelen en noem maar op.
Was het trouwens niet Jeugdwet? Omdat je het over jeugdigen hebt?
Dit zijn gewoon hele lastige situaties. Want in de praktijk is ook jarenlang onnodige zorg voor mensen ingezet. Beetje u roept, wij draaien. En daar wil men vanaf en echt maatwerk leveren. En soms is een andere optie dan beter dan de huidige.
Maar goed. Ik ken deze situatie verder niet en kan hier ook niet over oordelen. Wel wat ik mbt WMO heb meegemaakt.
[...]
Ook als er al een uitgebreid gesprek is geweest met de ouders waarin omstandig is uitgelegd waarom er voor dagbehandeling is gekozen? En dat het alternatief a) veel duurder en b) voor het hele gezin traumatisch is?
Het ging niet om het ontwikkelperspectief, het ging echt om het prijskaartje en het 'waarom is ze niet normaal, want dan kost dat ons minder geld'-idee. Dat is gewoon een heel pijnlijke houding. Er wordt hier niet gedacht vanuit de client of de jeugdige, maar vanuit het budget.
Maar ouders kunnen toch niet zelf beslissen wat nodig is? Daar is toch ook expertise bij nodig als in behandelaars. En een plan van aanpak compleet met te bereiken doelen en noem maar op.
Was het trouwens niet Jeugdwet? Omdat je het over jeugdigen hebt?
Dit zijn gewoon hele lastige situaties. Want in de praktijk is ook jarenlang onnodige zorg voor mensen ingezet. Beetje u roept, wij draaien. En daar wil men vanaf en echt maatwerk leveren. En soms is een andere optie dan beter dan de huidige.
Maar goed. Ik ken deze situatie verder niet en kan hier ook niet over oordelen. Wel wat ik mbt WMO heb meegemaakt.
donderdag 4 augustus 2016 om 12:15
Ik wil ook graag aan de slag als WMO consulent en ga in september beginnen met een opleiding daarvoor.
Maar als ik alle voorgaande reacties lees, begrijp ik dat de meeste mensen niet zo blij zijn met deze consulenten. Dat begrijp ik ook wel, het is niet leuk als je nee te horen krijgt en het idee hebt dat de mensen waar je mee te maken hebt van toeten nog blazen weten.
En van het verhaal van blue eyes krijg ik kippenvel, want zo ga je toch niet met mensen om? En dat is ook niet de intentie waarmee ik heb gekozen om als WMO consulent aan de bak te willen.
Ik heb een zorg achtergrond (als begeleider, hulpverlener, zorg coördinator en ambulante begeleiding) heb ook nog een ergotherapeutische achtergrond en heb als huishoudelijke hulp voor een thuiszorg organisatie gewerkt. Zo doende ook al veel met de WMO te maken gehad, maar vooral ook nieuwsgierig geworden naar hoe het aan de andere kant werkt.
Momenteel ben ik op zoek naar een werkervaringsplek of baan in de WMO, maar wat ik van de teamleiders te horen krijg is dat er teveel werk ligt, de mensen overwerkt zijn en dat ze het allemaal niet meer bij kunnen benen vanwege alle aanvragen die er liggen.
Het lijkt me dus vooral een heel drukke baan en naar wat ik er van begrepen heb is het een beetje 50/ 50 verdeeld tussen kantoor werk en de zgn "keukentafel" gesprekken. Mijn indruk is dat vooral bij dat laatste nog een hoop gewonnen kan worden.
Maar als ik alle voorgaande reacties lees, begrijp ik dat de meeste mensen niet zo blij zijn met deze consulenten. Dat begrijp ik ook wel, het is niet leuk als je nee te horen krijgt en het idee hebt dat de mensen waar je mee te maken hebt van toeten nog blazen weten.
En van het verhaal van blue eyes krijg ik kippenvel, want zo ga je toch niet met mensen om? En dat is ook niet de intentie waarmee ik heb gekozen om als WMO consulent aan de bak te willen.
Ik heb een zorg achtergrond (als begeleider, hulpverlener, zorg coördinator en ambulante begeleiding) heb ook nog een ergotherapeutische achtergrond en heb als huishoudelijke hulp voor een thuiszorg organisatie gewerkt. Zo doende ook al veel met de WMO te maken gehad, maar vooral ook nieuwsgierig geworden naar hoe het aan de andere kant werkt.
Momenteel ben ik op zoek naar een werkervaringsplek of baan in de WMO, maar wat ik van de teamleiders te horen krijg is dat er teveel werk ligt, de mensen overwerkt zijn en dat ze het allemaal niet meer bij kunnen benen vanwege alle aanvragen die er liggen.
Het lijkt me dus vooral een heel drukke baan en naar wat ik er van begrepen heb is het een beetje 50/ 50 verdeeld tussen kantoor werk en de zgn "keukentafel" gesprekken. Mijn indruk is dat vooral bij dat laatste nog een hoop gewonnen kan worden.
donderdag 4 augustus 2016 om 12:42
Dat iemand niet blij is met een WMO-consulent ligt niet aan het feit dat er nee wordt gezegd, maar aan het feit dat ze slecht voorbereid zijn en zich blijkbaar niet inlezen.
Vragen stellen waarvan het antwoord al op papier staat, wekt irritaties op. Neerbuigend behandeld worden, zoals iemand hier schreef, wekt irritaties op.
Als er op een menselijke, duidelijke manier wordt uitgelegd waarom iemand de gevraagde hulp niet krijgt, zal er meer begrip voor zijn.
Vragen stellen waarvan het antwoord al op papier staat, wekt irritaties op. Neerbuigend behandeld worden, zoals iemand hier schreef, wekt irritaties op.
Als er op een menselijke, duidelijke manier wordt uitgelegd waarom iemand de gevraagde hulp niet krijgt, zal er meer begrip voor zijn.
donderdag 4 augustus 2016 om 13:38
quote:mary57 schreef op 04 augustus 2016 @ 12:42:
Dat iemand niet blij is met een WMO-consulent ligt niet aan het feit dat er nee wordt gezegd, maar aan het feit dat ze slecht voorbereid zijn en zich blijkbaar niet inlezen.
Vragen stellen waarvan het antwoord al op papier staat, wekt irritaties op. Neerbuigend behandeld worden, zoals iemand hier schreef, wekt irritaties op.
Als er op een menselijke, duidelijke manier wordt uitgelegd waarom iemand de gevraagde hulp niet krijgt, zal er meer begrip voor zijn.
Of, heel simpel, af en toe iets zeggen als 'ik begrijp dat het moeilijk is om het hierover te hebben', of 'wat knap dat je zo ver bent gekomen'.
De manier waarop er wordt gehandeld, waarop mensen worden behandeld, dat is stuitend. En ik weet dat ik niet de enige in de regio ben die zo wordt behandeld (met dank aan mijn hulpverleners, die hun ervaringen van andere gesprekken vertellen).
Het is echt een stukje 'behandel de ander zoals je zelf behandeld wil worden'. Het lijkt alsof ze compleet zijn vergeten dat ze met mensen, levende wezens met gevoel en emoties, te maken hebben.
Niet alles ligt overigens aan de mensen zelf: de teams zijn in max twee maanden samengesteld, men wist amper wat er in huis was, en tegelijkertijd moesten ze al cliënten over gaan nemen van de gespecialiseerde hulpverlening. De invoering is gewoon te snel gegaan. Had die teams drie maanden de tijd gegeven om te ontdekken wat ze wel en niet kunnen, en wat ze wel en niet aan expertise in huis hebben (wisselt namelijk ook per team en per wijk) en ga daarna cliënten aannemen. Dan weet je wat je als team wel en niet aankunt.
Dat iemand niet blij is met een WMO-consulent ligt niet aan het feit dat er nee wordt gezegd, maar aan het feit dat ze slecht voorbereid zijn en zich blijkbaar niet inlezen.
Vragen stellen waarvan het antwoord al op papier staat, wekt irritaties op. Neerbuigend behandeld worden, zoals iemand hier schreef, wekt irritaties op.
Als er op een menselijke, duidelijke manier wordt uitgelegd waarom iemand de gevraagde hulp niet krijgt, zal er meer begrip voor zijn.
Of, heel simpel, af en toe iets zeggen als 'ik begrijp dat het moeilijk is om het hierover te hebben', of 'wat knap dat je zo ver bent gekomen'.
De manier waarop er wordt gehandeld, waarop mensen worden behandeld, dat is stuitend. En ik weet dat ik niet de enige in de regio ben die zo wordt behandeld (met dank aan mijn hulpverleners, die hun ervaringen van andere gesprekken vertellen).
Het is echt een stukje 'behandel de ander zoals je zelf behandeld wil worden'. Het lijkt alsof ze compleet zijn vergeten dat ze met mensen, levende wezens met gevoel en emoties, te maken hebben.
Niet alles ligt overigens aan de mensen zelf: de teams zijn in max twee maanden samengesteld, men wist amper wat er in huis was, en tegelijkertijd moesten ze al cliënten over gaan nemen van de gespecialiseerde hulpverlening. De invoering is gewoon te snel gegaan. Had die teams drie maanden de tijd gegeven om te ontdekken wat ze wel en niet kunnen, en wat ze wel en niet aan expertise in huis hebben (wisselt namelijk ook per team en per wijk) en ga daarna cliënten aannemen. Dan weet je wat je als team wel en niet aankunt.
donderdag 4 augustus 2016 om 14:31
quote:zomer_zon schreef op 03 augustus 2016 @ 19:53:
Hmz dat klinkt niet echt als een beleid waarin ik graag zou willen werken. Ben van mening dat je wel iets te bieden moet hebben. Hangt er vanaf vanuit welke hoek je het bekijkt. Als je mensen die hulp nodig hebben wilt pleasen is het wellicht niets voor jou. Als je wilt dat er verantwoord met overheidsgeld wordt omgegaan en dat dit zo goed mogelijk wordt besteed kan het wel wat zijn.
Hmz dat klinkt niet echt als een beleid waarin ik graag zou willen werken. Ben van mening dat je wel iets te bieden moet hebben. Hangt er vanaf vanuit welke hoek je het bekijkt. Als je mensen die hulp nodig hebben wilt pleasen is het wellicht niets voor jou. Als je wilt dat er verantwoord met overheidsgeld wordt omgegaan en dat dit zo goed mogelijk wordt besteed kan het wel wat zijn.
donderdag 4 augustus 2016 om 19:37
quote:viva1966 schreef op 04 augustus 2016 @ 14:31:
[...]
Hangt er vanaf vanuit welke hoek je het bekijkt. Als je mensen die hulp nodig hebben wilt pleasen is het wellicht niets voor jou. Als je wilt dat er verantwoord met overheidsgeld wordt omgegaan en dat dit zo goed mogelijk wordt besteed kan het wel wat zijn.Ik wil mensen helpen en daarin iets zinvols bijdragen. Als hetgeen niet kan binnen de kaders van het WMO zou ik mensen graag een andere optie willen aandragen of kijken naar hetgeen wat er dan wel kan. Zoals ik het hier lees is het een 'ja' of vooral een 'nee' en het dossier is gesloten omdat er niet voldoende tijd of kennis is. Maja als ik het allemaal zo lees heb ik een beetje te romantische visie op het WMO stukje
[...]
Hangt er vanaf vanuit welke hoek je het bekijkt. Als je mensen die hulp nodig hebben wilt pleasen is het wellicht niets voor jou. Als je wilt dat er verantwoord met overheidsgeld wordt omgegaan en dat dit zo goed mogelijk wordt besteed kan het wel wat zijn.Ik wil mensen helpen en daarin iets zinvols bijdragen. Als hetgeen niet kan binnen de kaders van het WMO zou ik mensen graag een andere optie willen aandragen of kijken naar hetgeen wat er dan wel kan. Zoals ik het hier lees is het een 'ja' of vooral een 'nee' en het dossier is gesloten omdat er niet voldoende tijd of kennis is. Maja als ik het allemaal zo lees heb ik een beetje te romantische visie op het WMO stukje
donderdag 4 augustus 2016 om 20:06
Ik ben geen WMO-consulent maar wel een vakgebied dat in dezelfde richting zit. Mijn ervaring met WMO-consulentes is ook niet super. Bij een presentatie aan hen ze wisten zelfs de meest basale dingen over zorgfinanciering niet. Dat vond ik echt schrokkend. Daarnaast vind ik het vreselijk hoe de domeinscheiding tussen alle financieringsvormen nu werkt. Mensen met een zorgvraag worden van het kastje naar de muur gestuurd. Zo ga je toch niet met mensen om.
Ik zou het een zeer pittig beroep vinden, WMO-consulent. Ik weet niet of ik daar aan zou willen. Ook het contact met cliënten zelf kan erg pittig zijn. Ik vind het vanuit mijn beroep erg leuk, omdat ik de tijd en kans krijg om echt iets te betekenen. Maar als die kans vanuit de organisatie er niet is, dan zou ik heel snel niet leuk meer vinden.
Ik zou het een zeer pittig beroep vinden, WMO-consulent. Ik weet niet of ik daar aan zou willen. Ook het contact met cliënten zelf kan erg pittig zijn. Ik vind het vanuit mijn beroep erg leuk, omdat ik de tijd en kans krijg om echt iets te betekenen. Maar als die kans vanuit de organisatie er niet is, dan zou ik heel snel niet leuk meer vinden.
"People, what a bunch of bastards"