En wat nu (baby)?

10-08-2016 07:43 657 berichten
Alle reacties Link kopieren
Goedemorgen,



Bedankt allemaal voor alle berichten en adviezen. Man is inmiddels onder behandeling en heb er volop vertrouwen in dat alles goedkomt. Nogmaals bedankt!
Alle reacties Link kopieren
Meteen aangeven en de man eruit zetten. Volgende keer slaat hij iets te hard en dan heb je geen kind meer. Waar is je moedergevoel; je instinctieve verantwoordelijkheid?
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
eisen dat je man vandaag nog met de billen bloot gaat bij de huisarts - schaamte ? depressie ? niks mee te maken - gewoon een kerel zijn en erkennen dat je een ernstig probleem hebt

wilt hij dat niet: dan gewoon het huis uit

ziek zijn kun je niks aan doen - geen hulp willen zoeken "omdat het allemaal toch niet zo erg is" is wel verwijtbaar



hoe kwam je hier achter ? wie weet is wat hij vertelt enkel het topje van de ijsberg ?
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.”
quote:S-Meds schreef op 10 augustus 2016 @ 08:58:

[...]

niet als je veilig thuis inschakelt en meldt wat er aan de hand isZo werkt dat niet helemaal. Verderop in de straat een gezin waar verwaarlozing, slaan en zelfs misbruik is voorgekomen en de kinderen gaan elke 2 weken naar papa. Moeder is weer een zaak begonnen maar heeft er al 2 verloren. Veilig thuis kon daar niks aan veranderen.
Alle reacties Link kopieren
quote:SallySpectra schreef op 10 augustus 2016 @ 08:55:

Overigens ook bijzonder dat je erbij haalt dat de band met het andere kind zo fantastisch is. Nee hoor, inderdaad helemaal niet schadelijk als je hoort hoe je (stief)vader je babybroer/zus mishandelt.Dat is nooit in dezelfde kamer gebeurt. Man klaagt wel sporadisch over gehuil waar ander kind bij is. Dat vind ik ook slecht/fout en heb ik aangegeven.
quote:scarlettmydear schreef op 10 augustus 2016 @ 09:00:

[...]





Volgens mij is TO direct aan het kijken naar oplossingen en ik wil ook helemaal niet zeggen dat die er niet meteen moet komen.

Maar ik weet verder niets van de situatie van TO en man. Ik gok dat zij wel wakker gerammeld wordt van de heftigheid van de reacties en realiseert dat ze een groot probleem heeft (hebben, hopelijk). Maar dan heb je het nog niet direct opgelost. Het helpt dan niet om de stress maar meteen maximaal te verhogen naar 'mieterdieventdedeuruit' en iedereen van dit gezin brandmerken als een soort tokkies die hun kinderen volledig verwaarlozen.



Ik snap wel dat alle mama's hier heilig zijn, maar kom aan. Ik heb ook naar mijn baby wel eens staan roepen in frustratie dat ze nu echt moet stoppen met huilen want dat ik het ook nog meer weet. Dat is geen tik (bij m'n baby kan ik die gelukkig niet heugen) en zeker geen keel dichtknijpen maar radeloos was ik op dat moment wel.

En gelukkig was er ondersteuning in de vorm van een vriendin die baby een paar uur mee nam, in de vorm van man die wat vaker s avonds overnam maar dan nog. Hysterisch schreeuwen verdient ook geen schoonheidsprijs maar overall doe ik het nog niet zo slecht als moeder.



Man heeft het gemeld. Dat vereist sowieso moed. Want DIT is wat hij kan verwachten als reactie, begrip niet. En de actie is buiten proportie, absoluut, dus moet er nu direct een plan komen. Maar hij hoeft niet ook ng gebrandmerkt en met pek en veren door de straat op dit moment lijkt me. Eerst maar eens even zorgen dat het risico er niet is voorlopig en kijken hoe het vertrouwen hersteld kan worden door hulp te zoeken. Stap voor stap. Man bij het grof vuil zetten kan dan altijd nog wel als dat toch nodig blijkt.Dat vind ik nou zo'n zwaktebod, deze zin. Iedere ouder doet regelmatig iets fout, en zoveel ouders zijn weleens gek geworden van het gehuil van hun kind, of maken een depressie door. Maar een kind slaan en bij de keel grijpen, is zover over de grens, dat ik vind dat je direct uit de situatie moet stappen. Dus man weg of TO met kinderen weg. Als je dat niet ziet, heb je echt een probleem, vind ik.
Alle reacties Link kopieren
quote:S-Meds schreef op 10 augustus 2016 @ 08:58:

[...]

niet als je veilig thuis inschakelt en meldt wat er aan de hand is



Och wij hebben regelmatig met tal van hulpverlenende instanties om tafel gezeten inclusief meerdere onderzoeken van de kinderbescherming terwijl de kinderen gewoon zwaar verwaarloosd werden bij hun moeder en toch keken alle hulpverleners altijd de andere kant op ookal kwam je met filmpjes van kamertjes vol met potjes poep van een paar dagen en verhalen van een moeder die smiddags nog laveloos in bed lag met 0 toezicht op jonge kleuters. Het was nooit dramatisch genoeg bij moeder om ze aan ons toe te wijzen "Met wat extra hulp zou het wel goed komen.. "



Ik heb dus niet zo'n hoge pet op van Jeugdzorgachtige instanties.
The most exciting, challenging and significant relationship is the one with yourself. And if you can find someone to love the you you love that’s fabulous
quote:Marie89 schreef op 10 augustus 2016 @ 09:04:

Wat scarlettmydear zegt dus.



Man van TO is echt de eerste niet die die heftig gedrag vertoont en het gebeurt ook niet alleen bij mannen. Niet om het gedrag goed te praten, maar wel om aan te geven dat er een oplossing gezocht kan worden zonder meteen de man uit huis te zetten.Ook als man het probleem niet ziet?
quote:SallySpectra schreef op 10 augustus 2016 @ 09:07:

[...]



Dat vind ik nou zo'n zwaktebod, deze zin. Iedere ouder doet regelmatig iets fout, en zoveel ouders zijn weleens gek geworden van het gehuil van hun kind, of maken een depressie door. Maar een kind slaan en bij de keel grijpen, is zover over de grens, dat ik vind dat je direct uit de situatie moet stappen. Dus man weg of TO met kinderen weg. Als je dat niet ziet, heb je echt een probleem, vind ik.





Eens.



Ik heb echt nog nooit mijn baby geslagen of een keel dichtgeknepen. Koekoek als je dat echt zo ga bagatelliseren.
quote:Goede-Fee schreef op 10 augustus 2016 @ 09:07:

[...]





Ook als man het probleem niet ziet?Ja, dan is het een ander verhaal. Maar ik had het idee dat hij wel hulp wil voor zijn gedrag. Dus dan ga ik er vanuit dat hij het probleem wel inziet.
Alle reacties Link kopieren
quote:SallySpectra schreef op 10 augustus 2016 @ 09:07:

[...]



Dat vind ik nou zo'n zwaktebod, deze zin. Iedere ouder doet regelmatig iets fout, en zoveel ouders zijn weleens gek geworden van het gehuil van hun kind, of maken een depressie door. Maar een kind slaan en bij de keel grijpen, is zover over de grens, dat ik vind dat je direct uit de situatie moet stappen. Dus man weg of TO met kinderen weg. Als je dat niet ziet, heb je echt een probleem, vind ik.



We zijn allemaal mensen en het kan iedereen weleens een beetje teveel worden. Als ik een hysterische baby had, dan liet ik hem even in de box afkoelen en ging een wasje ophangen ofzo. Of belde mijn moeder even op de slaapkamer.



Slaan, keel dichtknijpen. Jongens, dit zijn zoveel grenzen die overschreden worden. Pfoeh.



Hoe ben je erachter gekomen, TO?
Alle reacties Link kopieren
Je kunt ook nu de huisarts bellen en vandaag nog heen gaan en uitleggen wat er aan de hand is ipv hier op het forum rond hangen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 08:54:

[...]



Ik vind dit heel erg voor je en heel erg om te horen.



Voorderest speelt er geen "problematiek" gelukkig en ik ben wel degelijk 100% toegeweid om mijn kind in veiligheid te stellen. De vraag bij mij is momenteel alleen hóé.Ten eerste door je kinderen niet meer alleen te laten met je man, ook de oudste niet. Ik zou dit ook echt opengooien bij de huisarts, die heeft hem neem ik aan ook doorverwezen naar de psycholoog? Ik snap de schaamte wel maar je bent een veel betere ouder als je je zwaktes erkent en hulp zoekt dan wanneer je het erbij laat en het dadelijk wel verkeerd gaat of iemand anders doet melding. Ik zou echt hulp zoeken, veilig thuis kan bijvoorbeeld ook meedenken over de situatie en opvang van de kinderen. Soms heb je in dit soort situaties bijvoorbeeld recht op een indicatie voor (extra) opvang waardoor dat grotendeels vergoed wordt. Van dat soort regelingen en andere opties in jullie omgeving weten zij veel meer. Wat je nu voelt is nog niets vergeleken bij wat je zal voelen als hij de volgende keer wel te hard of verkeerd slaat en jullie dochter de krant haalt en je man door de politie wordt afgevoerd..
Alle reacties Link kopieren
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 09:03:

[...]





Bedankt!



Ik snap zeker ook alle felle reacties en zie zelf in dat er 100% iets moet gebeuren. Ik wil geen risico lopen en al helemaal geen "voorpaginanieuws" worden, zoals iemand aanhaalde.



Ik weet het echt pas net, dus ben wellicht nog wat verward. Ik heb me wellicht tevens te zwak uitgedrukt in de OP, sorry daarvoor. Ook corrigerende tikken etc vind ik not done, keur ik af etc. En ik wil niks goedpraten van mijn man, enkel een beeld schetsen (bijv dat het geen agressieve alcoholist is die al blowend de hele dag confrontaties zoekt maar een "normale man" die psychische hulp heeft aangevraagd en nu richting baby NIET normaal en slecht gedrag vertoont.

Dit beeld schets ik niet om het goed te praten, ook niet om m'n kop in het zand te steken. Enkel om een wat meer achtergrond te geveb.Een normale man die een keer flipt zou zich rotschrikken, zich schuldig voelen, hulp zoeken, niet alleen durven zijn omdat hij zichzelf niet meer vertrouwt. Die zou niet zeggen " ach, het was niet op het hoofd , vallen doet meer zeer " . Die zou zijn arm willen geven als het ongedaan kon worden gemaakt.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
quote:Marie89 schreef op 10 augustus 2016 @ 09:08:

[...]





Ja, dan is het een ander verhaal. Maar ik had het idee dat hij wel hulp wil voor zijn gedrag. Dus dan ga ik er vanuit dat hij het probleem wel inziet.



Er staat anders dat hij het niet ging bespreken met zijn behandelaar. En hij zegt dat vallen meer zeer doet dan slaan.

Vind rare aaname dat hij dan het probleem wel inziet.
Alle reacties Link kopieren
en neen: ik ben ook geen supermoeder en kon ook af en toe het gehuil niet meer hóren... maar dan liep ik (met baby veilig in het bedje) even een rondje door de tuin totdat ik weer rustig was ...
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.”
Alle reacties Link kopieren
@KataTonDemonaEaytoy



Alle zinnen in de OP hebben wel degelijk te maken met het probleem; dat de veiligheid vd baby niet gewaarbord wordt. Zie ook mijn topictitel.



Dat ik het over geld heb, lijkt me niet onlogisch. Ik ben geen kip-zonder-kop die impulsief handelt. Ik overweeg mijn baan op te zeggen zoals dat er vermeld staat. Echter, geeft dit uiteraard ook grote (financiele) gevolgen! Is toch juist goed om daar over na te denken?

Niemand heeft er wat aan als ik nu beslissingen maak zonder na te denken over de consequenties, ook de baby niet!
quote:viva-amber schreef op 10 augustus 2016 @ 09:09:

Je kunt ook nu de huisarts bellen en vandaag nog heen gaan en uitleggen wat er aan de hand is ipv hier op het forum rond hangen.Nou, misschien gaat ze dat wel doen. Dan is het toch in ieder geval nuttig geweest om dit topic te openen, om wakker geschud te worden.
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 08:54:

[...]





Ik vind dit heel erg voor je en heel erg om te horen.



Voorderest speelt er geen "problematiek" gelukkig en ik ben wel degelijk 100% toegeweid om mijn kind in veiligheid te stellen. De vraag bij mij is momenteel alleen hóé.



Waarom ontken je dat er problematiek speelt.

Ik quote even een andere post van je:



quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 07:57:

...

Het is niet altijd zo zwart/wit. Zo ook de reacties over direct spullen pakken en weggaan. Als je 12 jr samen bent en je man geestelijke hulp nodig heeft (voor depressie en wellicht meer) dan is het niet zo simpel. Tevens is er ook een tweede kind in het spel met wie de banden 100% optimaal zijn.



...





Dat soort problemen had mijn ouder dus ook. En mijn andere ouder gedroeg zich net zo als jou.

Begrip voor de ouder met problemen, goedpraten van gedrag, want hij/zij had het zo zwaar enz.

Het spijt me, maar je bent alles behalve 100% toegewijd om je kind in veiligheid te stellen, want je wilt van alles niet, hoewel het je kind wel in veiligheid zou stellen.



Ik vind het feit dat je hem niet voor het blok zet dat hij NU hulp moet zoeken en dat hij wat er gebeurd is MOET melden echt zo gevaarlijk.

Bijna net zo gevaarlijk als het feit dat hij niet van plan is het te melden bij de hulp die hij uiteindelijk wel gaat krijgen en er nogal laconiek over doet. "Ja, het is niet goed, maar ach, zo erg was het ook nou weer niet" uit de mond van iemand die een baby slaat en bij de keel grijpt vind ik eng!



Ik ga hier weg, ik raak veel te emotioneel.

Maar ik hoop echt dat als de schok van het net ontdekken wat is weggeebt dat je beter gaat zien wat er nou eigenlijk speelt en wat jouw huidige reactie is en dat beide echt gevaar voor jullie kind betekenen.
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 09:11:

@KataTonDemonaEaytoy



Alle zinnen in de OP hebben wel degelijk te maken met het probleem; dat de veiligheid vd baby niet gewaarbord wordt. Zie ook mijn topictitel.



Dat ik het over geld heb, lijkt me niet onlogisch. Ik ben geen kip-zonder-kop die impulsief handelt. Ik overweeg mijn baan op te zeggen zoals dat er vermeld staat. Echter, geeft dit uiteraard ook grote (financiele) gevolgen! Is toch juist goed om daar over na te denken?

Niemand heeft er wat aan als ik nu beslissingen maak zonder na te denken over de consequenties, ook de baby niet!



Ik snap die overweging niet. Waarom zou je dat doen?

Waarom niet een van de andere opties?



En je baby heeft er echt wel wat aan als je nu een beslissing neemt die je meteen kan regelen. Dan is baby niet meer alleen met vader.
quote:blijfgewoonbianca schreef op 10 augustus 2016 @ 09:11:

[...]





Een normale man die een keer flipt zou zich rotschrikken, zich schuldig voelen, hulp zoeken, niet alleen durven zijn omdat hij zichzelf niet meer vertrouwt. Die zou niet zeggen " ach, het was niet op het hoofd , vallen doet meer zeer " . Die zou zijn arm willen geven als het ongedaan kon worden gemaakt.Dit
quote:Goede-Fee schreef op 10 augustus 2016 @ 09:11:

[...]





Er staat anders dat hij het niet ging bespreken met zijn behandelaar. En hij zegt dat vallen meer zeer doet dan slaan.

Vind rare aaname dat hij dan het probleem wel inziet.Ah, dat had ik niet goed gelezen dan. Maar hij kan het toch alsnog inzien?
TO: Je zegt dat jouw man zich schaamt maar hij heeft het wel verteld. Je weet het ook net pas zeg je. Hoe gaan jullie verder? Ga jij de beslissingen maken over het vervolg (KDV etc) of gaan jullie dit samen doen? Kunnen jullie hier verder over praten of het onderwerp bespreekbaar laten blijven. Want bij depressie en schaamte is de kans groot dat man zich afsluit voor dit onderwerp en het in het luchtledige blijft hangen waardoor hij in een negatief spiraal terecht komt en het misschien nog een keer gaat gebeuren.

Misschien is bellen met veilig thuis een optie? Je kan dit anoniem doen, (telefoonnummer op anoniem en geen naam doorgeven). Ik heb ook wel eens gebeld naar veilig thuis m.b.t. raad vragen en daar worden fijne vragen gesteld en tips gegeven en er zat toen geen druk op het geven van mijn identiteit.

Ik denk dat het belangrijk voor jou is om dit onderwerp bespreekbaar te blijven houden voor jezelf. Niet alleen op het viva forum want dan blijft het nog in een geheim hoekje zitten maar bespreekbaar maken in jouw echte leven.

Je man schaamt zich maar jij hoeft dat niet te doen. Jij mag (bent het zelfs verplicht aan jouw baby) hier naar kijken vanuit de constructieve kant. Oplossingen zoeken, de situatie serieus nemen en de veiligheid van jouw baby en jouw gezin voor op te zetten.

Depressie en schaamte zorgen er voor dat jouw man zich zelf niet serieus kan nemen en voor zichzelf kan zorgen op geestelijk gebied. Het is nu aan jou. Hoe moeilijk het ook is en hoe erg je man ook tegensputtert. Jij bent de gezonde ouder, de gezonde partner en hebt een verantwoordelijkheid daardoor om de stappen te zetten die nodig zijn zodat jouw kinderen op kunnen groeien in een veilige omgeving.

Blijf dus hierover praten met je man. Geef aan dat je dit niet los gaat laten onder het mom van zijn schaamte en zorg al dan niet met medeweten van je man dat je hier over praat met iemand (dokter/veilig thuis). Je kan dit niet laten gaan of afwachten tot het nog een keer gebeurd en dan stappen onder nemen.



Heeft je man dit verteld uit opbiechten en eerlijkheid of uit een soort van afgestompt gevoel/wat maakt het uit?
quote:Marie89 schreef op 10 augustus 2016 @ 09:08:

[...]





Ja, dan is het een ander verhaal. Maar ik had het idee dat hij wel hulp wil voor zijn gedrag. Dus dan ga ik er vanuit dat hij het probleem wel inziet.hij ziet het niet. Anders kon het na de eerste keer niet twee keer opnieuw gebeuren.
Ik moet hier niet meer reageren.
Alle reacties Link kopieren
Ik zou voor extra opvang kiezen (kinderdagverblijf of gastouder). Dat lijkt me op dit moment beter voor de baby, maar ook voor jou en je man. Depressie kan je heel prikkelbaar maken, dus ik kan me best voorstellen dat je man gewoonlijk anders is. Misschien komt hij in aanmerking voor een SMI-indicatie voor vergoeding van kinderopvang bij de gemeente? Sterkte!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven