En wat nu (baby)?

10-08-2016 07:43 657 berichten
Alle reacties Link kopieren
Goedemorgen,



Bedankt allemaal voor alle berichten en adviezen. Man is inmiddels onder behandeling en heb er volop vertrouwen in dat alles goedkomt. Nogmaals bedankt!
quote:KataTonDemonaEaytoy schreef op 10 augustus 2016 @ 10:18:

[...]





Kinderen van die leeftijd (7 toch?) zijn heel goed in het verpakken van werkelijke emoties en er alles aan doen om het hun ouders naar de zin te maken. Ook als dat betekend dat je spanningen en problemen of zelfs misschien een corrigerende tik moet verhullen voor de andere ouder.



Onderschat nooit de loyaliteit van het kind.het kan natuurlijk best dat vader de oudste niet slaat. Toch beweer ik dat de ontwikkeling van de oudste ook in gevaar is. haar vader heeft ernstige psychische problemen en slaat een willoze baby. Beide zaken op zichzelf zijn al heel beangstigend voor een kind. Een kind van 7 ontgaat niets hoor.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt allemaal voor de reacties! Ik zal de rest vd dag nog sporadisch meelezen en me vooral bezig houden met daadwerkelijke acties.

Indien gewenst, zal ik zo nu en dan een update geven.

Bedankt, nogmaals
Alle reacties Link kopieren
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 10:13:

Het gehuil kan hij niet aan, geeft hij aan.

Hij kiest ervoor om zich niet in te houden omdat hij op dat moment het afreageren van zijn woede belangrijker vindt, zal je bedoelen.



Niemand dan hijzelf mag belangrijker zijn in dat huis; zo voelt hij dat. Hij kiest ervoor om zijn hersens niet te gebruiken omdat hij het lekkerder vindt om dat persoontje, dat zichzelf belangrijker vindt dan hem (hoe durft ze!) haar plaats te wijzen.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
quote:S-Meds schreef op 10 augustus 2016 @ 10:21:

[...]



hij hoeft niks te doen tegen de oudste, dat het oudste kind samenleeft met een man met dergelijke psychische problemen is al schadelijk op zichzelf.Klopt maar als de oudste probleem gedrag gaat veroorzaken zoals mokken of dingen stuk maken dan is dat lijkt het me niet aannemelijk dat hij daar wel rustig bij gaat reageren. Vanuit die intentie is mijn bericht.
Alle reacties Link kopieren
als je man echt schuldgevoelens had en inzag dat hij fout zat, dan zat hij nu met jou erbij bij de huisarts

het feit dat jij nu alleen thuis zit om het op te lossen, geeft al aan dat het meneer niets kan schelen en dat hij de ernst er niet van in ziet



en dit is niet opgelost als je baby wat ouder wordt en minder gaat huilen ... het is een man die zijn impulsen niet kan beheersen; hij kan dus net zo goed straks tegen een peuter uitflippen of nog later tegen een puber - wat dat betreft is jouw oudere dochter ook niet veilig, want er woont een onstabiel persoon in hetzelfde huis



en jij vergoelijkt en bagatelliseert dit volledig door hem niet keihard tot de orde te roepen
Even if you are on the right track, you will get run over if you just sit there.”
Alle reacties Link kopieren
Wow wat een verhaal, heb bijna alles gelezen. Ik zou hem er (voorlopig) uit gooien om allebei mijn kinderen te beschermen! Een melding maken en verder zoekt hij zelf maar hulp voor zijn probleem. Hij heeft het ook niet uit zichzelf vertelt maar pas na lang doorvragen, ik zou hem voor geen meter meer vertrouwen. Zo een man kan beter geen onderdeel van je gezin zijn. Wie weet wat hij nog meer heeft gedaan zonder het te vertellen...
To, je biedt hem wel een hand boven het hoofd. Je gaat anoniem Veilig thuis bellen, wil geen drastische maatregelen nemen. Jouw baby is het allerbelangrijkste nu. Dat die veilig is. Jouw man moet nu even niet in de buurt van jouw kinderen zijn. Dat hoeft niet definitief te zijn, maar wel tijdelijk. Zijn problemen moeten zsm aangepakt worden!
Ik kan me heel goed voorstellen dat het contante, urenlange gehuil van een baby op je zenuwen gaat werken. Zelfs dat je dan uit onmacht dat kind een lel verkoopt, in de hoop dat het even stil is. Maar niet dat je dat als liefhebbende ouder vervolgens bagatelliseert (het was niet hard, vallen doet meer pijn, ze merkt er niets van en onthoudt het toch niet) en jezelf dan in zo'n positie brengt dat het je nog een keer gebeurt. En nóg eens. Dan ben je geen liefhebbende ouder meer in mijn ogen. Ik heb geen kinderen, maar ik zou kapot gaan van schuldgevoel als ik dat zo'n klein mensje zou aandoen. Wat zeg ik? Ik zou al kapot gaan van schuldgevoel als ik dat een dier zou aandoen!
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 10:24:

Bedankt allemaal voor de reacties! Ik zal de rest vd dag nog sporadisch meelezen en me vooral bezig houden met daadwerkelijke acties.

Indien gewenst, zal ik zo nu en dan een update geven.

Bedankt, nogmaals sterkte en wijsheid
quote:S-Meds schreef op 10 augustus 2016 @ 10:23:

[...]



het kan natuurlijk best dat vader de oudste niet slaat. Toch beweer ik dat de ontwikkeling van de oudste ook in gevaar is. haar vader heeft ernstige psychische problemen en slaat een willoze baby. Beide zaken op zichzelf zijn al heel beangstigend voor een kind. Een kind van 7 ontgaat niets hoor.



Als depressie een reden is om ouders weg te houden van hun kinderen dan mag half Nederland wel uit elkaar gaan.

Kinderen krijgen niet per se een traumatische en beschadigd leven als een van de ouders een depressie heeft.

Niet elke ouder en niet elke depressie is hetzelfde.



In dit geval ben ik het wel met je eens, vader lijkt me niet het type dat voor het kind zijn problemen voor zijn kinderen verbergt.

Ze ondervinden wel altijd schade van een ouder die slaat. Ook als baby. Zeker als moeder niet meteen actie onderneemt om meer slaag en enge dingen te voorkomen.

En als een 7 jarige dat ziet van haar vader zal dat ook schade aanbrengen.
quote:Sophiever schreef op 10 augustus 2016 @ 10:24:

[...]





Klopt maar als de oudste probleem gedrag gaat veroorzaken zoals mokken of dingen stuk maken dan is dat lijkt het me niet aannemelijk dat hij daar wel rustig bij gaat reageren. Vanuit die intentie is mijn bericht.En wat denk je van moeten toekijken als je baby broertje of zusje een mep krijgt van jullie vader? Terwijl je diep in je hart wel weet dat het niet hoort maar je bent nog klein en je kunt toch niks doen, want dan heb jij het weer gedaan. En er later achter komen dat je moeder het wel wist maar gewoon geen reet heeft gedaan om het te stoppen. Echt geweldig voor de verdere relatie tussen ouders en kinderen.
Ik snap tot een bepaalde hoogte best dat iedereen even lekker los gaat op haar man maar haar man doet dit niet omdat het zijn hobby is. Depressie kan wel degelijk tot agressie leiden ook al zegt iemand hier dat dit niet mogelijk is. Bij zware langdurige depressie raak je uitgeput, slecht slapen, jezelf zo goed mogelijk door de dag slepen terwijl je je ellendig voelt en eenzaam. Prikkels, en zeker die van een huilende baby, kan iemand dan helemaal over de rooie doen gaan.



TO je houdt van je man en je kinderen maar je man is ieder controle over zijn leven kwijt. Dat uit zich in zijn gedrag naar de baby maar ook het feit dat hij dwars ligt in hoe of wat betreft zichzelf. Hij heeft totaal geen overzicht meer omdat constant pijn lijdt. Hij kan echt geen echte beslissingen meer maken, schaamt zich en wil alles wegstoppen omdat hij nog meer confrontaties niet meer aankan.



Hij zal alles wat je doet als een straf ervaren en zich nog meer mislukt voelen omdat hij zich al mislukt voelt door zijn depressie en daarom moet jij nu beslissen wat goed is voor het hele gezin maar ook voor je man op de lange termijn. Soms betekent dat dus dat je een beslissing moet nemen die voor de lange termijn het beste is al doet dat je man, jou en je oudste dochter heel veel pijn.



Natuurlijk lijkt het een goede oplossing om je man niet meer alleen te laten met de baby als je naar je werk bent maar je moet een keer boodschappen doen, onverwacht even weg en maar hopen dat je man op dat moment niet doordraait. Therapie werkt ook niet meteen hè, dat kan maanden duren, met anti depressiva worden de symptomen alleen maar erger, het zou fijn zijn als hij eerder kan beginnen met therapie maar het is geen wondermiddel dat meteen werkt, het kan maanden en soms jaren duren voor hij zich zelf weer is.



Een prikkelvrije omgeving waar hij zich optimaal kan concentreren op herstel en veel kan rusten is voor hem het beste ook al zal hij tegenstribbelen omdat voor hem alles voelt als een afwijzing. Ik leef oprecht met je mee, je houdt van je gezin, je krijgt een hoop ellende op je bord en je wil ten koste van alles alle ballen in de lucht houden en iedereen beschermen. Maar geloof me, wil iedereen kunnen ademhalen dan zal je toch echt je man moeten scheiden van zijn kinderen zolang hij niet herstelt is. Het zal je ongelooflijk veel pijn doen omdat je het gevoel zal hebben dat je hem in de steek laat maar juist omdat je zoveel van hem houdt wil je hem behoeden voor iets wat hij over een jaar zich niet meer kan voorstellen. Verdriet hoort bij het leven maar je zou het nu dan tenminste doen uit liefde.
quote:Goede-Fee schreef op 10 augustus 2016 @ 10:28:

[...]





Als depressie een reden is om ouders weg te houden van hun kinderen dan mag half Nederland wel uit elkaar gaan.

Kinderen krijgen niet per se een traumatische en beschadigd leven als een van de ouders een depressie heeft.

Niet elke ouder en niet elke depressie is hetzelfde.



Ze ondervinden wel schade van een ouder die slaat. Ook als baby. Zeker als moeder niet meteen actie onderneemt om meer slaag en enge dingen te voorkomen.

En als een 7 jarige dat ziet van haar vader zal dat ook schade aanbrengen.



Wel als mannen een depressie een excuus vinden om te gaan slaan. Gaan slaan is een hele stap en die drempel heeft hij willens en wetens genomen.Natuurlijk ga je niet van een neerslachtige man af maar wel van een die je kind in gevaar brengt.



Ik kan niet tegen het gehuil, dus ik dacht ik ga slaan. Daar wordt de baby wel stil van. Welke intentie heeft hij dan? Je weet dat een baby van pijn gaat huilen. Daar hoef je maar het iq van een bananenschil voor te hebben he.
Alle reacties Link kopieren
quote:siriusblack schreef op 10 augustus 2016 @ 10:20:

Hij heeft het kind inmiddels al meerdere keren geslagen en nu pas grijp jij halfslachtig in?

Ze weet het net.



Ik vind het goed dat TO rustig blijft en bedenkt wat er gedaan moet worden, in plaats van hysterisch koffers te pakken en weg te vliegen zoals hier soms gesuggereerd wordt als het énige wat je kan doen om je kind te beschermen (Waarheen dan? Wat betekent dat voor oudste (die zo'n leeftijd heeft waarop ze zichzelf de schuld geven), wat betekent dat voor TO's werk - moet de baby dan full-time naar de opvang zodat zij full-time kan werken voor het gezin? Omgangsregelingen?). Haar acties voor de eerste 2-3 uur na zo'n bericht klinken verstandig en solide, niet "kop in het zand" zoals ik het lees.
quote:siriusblack schreef op 10 augustus 2016 @ 10:32:

[...]



En wat denk je van moeten toekijken als je baby broertje of zusje een mep krijgt van jullie vader? Terwijl je diep in je hart wel weet dat het niet hoort maar je bent nog klein en je kunt toch niks doen, want dan heb jij het weer gedaan. En er later achter komen dat je moeder het wel wist maar gewoon geen reet heeft gedaan om het te stoppen. Echt geweldig voor de verdere relatie tussen ouders en kinderen.Waarom haak je daarop in? Ik geeft met klopt toch al aan dat ik het daarmee eens ben?
quote:siriusblack schreef op 10 augustus 2016 @ 10:32:

[...]



En wat denk je van moeten toekijken als je baby broertje of zusje een mep krijgt van jullie vader? Terwijl je diep in je hart wel weet dat het niet hoort maar je bent nog klein en je kunt toch niks doen, want dan heb jij het weer gedaan. En er later achter komen dat je moeder het wel wist maar gewoon geen reet heeft gedaan om het te stoppen. Echt geweldig voor de verdere relatie tussen ouders en kinderen.-
quote:elein schreef op 10 augustus 2016 @ 10:33:

[...]



Ze weet het net.



Ik vind het goed dat TO rustig blijft en bedenkt wat er gedaan moet worden, in plaats van hysterisch koffers te pakken en weg te vliegen zoals hier soms gesuggereerd wordt als het énige wat je kan doen om je kind te beschermen (Waarheen dan? Wat betekent dat voor oudste (die zo'n leeftijd heeft waarop ze zichzelf de schuld geven), wat betekent dat voor TO's werk - moet de baby dan full-time naar de opvang zodat zij full-time kan werken voor het gezin? Omgangsregelingen?). Haar acties voor de eerste 2-3 uur na zo'n bericht klinken verstandig en solide, niet "kop in het zand" zoals ik het lees.ZIJN koffers he, niet haar koffers. Hij wordt desnoods maar dakloos en krijgt via zo'n stichting hulp. Moeder en kind blijven veilig thuis.
quote:Horseay schreef op 10 augustus 2016 @ 10:17:

[...]





Doe ik dat niet? Direct zodra ik het weet verlof opnemen en oplossingen zoeken om mijn kind in veiligheid te stellen.Hm ja maar je blijft zo rustig eronder. Of heb je hem al flink op zijn sodemieter gegeven? Een normale moeder had hemel en aarde bewogen om haar kinderen bij die vent weg te krijgen, al was het maar voor een paar dagen bij je ouders zodat je alles op een rijtje kan krijgen. Maargoed iedereen is anders. Ik hoop alleen maar dat je ook écht gaat doen wat je zegt, want ik lees nog veel twijfel in je OP. Ergens wil je een oogje toeknijpen en je man sparen. Dat is zorgelijk en vandaar ook de heftige reacties.
quote:elein schreef op 10 augustus 2016 @ 10:33:

[...]



Ze weet het net.



Ik vind het goed dat TO rustig blijft en bedenkt wat er gedaan moet worden, in plaats van hysterisch koffers te pakken en weg te vliegen zoals hier soms gesuggereerd wordt als het énige wat je kan doen om je kind te beschermen (Waarheen dan? Wat betekent dat voor oudste (die zo'n leeftijd heeft waarop ze zichzelf de schuld geven), wat betekent dat voor TO's werk - moet de baby dan full-time naar de opvang zodat zij full-time kan werken voor het gezin? Omgangsregelingen?). Haar acties voor de eerste 2-3 uur na zo'n bericht klinken verstandig en solide, niet "kop in het zand" zoals ik het lees.Mee eens. Verder wil je geen hakken in het zand, dan gebeurt er niets meer en zoekt iemand geen hulp meer, maar wordt er geprobeerd alles binnenshuis op te lossen, wat niet lukt.
quote:Sophiever schreef op 10 augustus 2016 @ 10:32:

[...]





Wel als mannen een depressie een excuus vinden om te gaan slaan. Gaan slaan is een hele stap en die drempel heeft hij willens en wetens genomen.Natuurlijk ga je niet van een neerslachtige man af maar wel van een die je kind in gevaar brengt.



Ik kan niet tegen het gehuil, dus ik dacht ik ga slaan. Daar wordt de baby wel stil van. Welke intentie heeft hij dan? Je weet dat een baby van pijn gaat huilen. Daar hoef je maar het iq van een bananenschil voor te hebben he.Volgens mij heb jij moeite met begrijpend lezen.
quote:Geronimo2 schreef op 10 augustus 2016 @ 10:32:

Ik snap tot een bepaalde hoogte best dat iedereen even lekker los gaat op haar man maar haar man doet dit niet omdat het zijn hobby is. Depressie kan wel degelijk tot agressie leiden ook al zegt iemand hier dat dit niet mogelijk is. Bij zware langdurige depressie raak je uitgeput, slecht slapen, jezelf zo goed mogelijk door de dag slepen terwijl je je ellendig voelt en eenzaam. Prikkels, en zeker die van een huilende baby, kan iemand dan helemaal over de rooie doen gaan.



TO je houdt van je man en je kinderen maar je man is ieder controle over zijn leven kwijt. Dat uit zich in zijn gedrag naar de baby maar ook het feit dat hij dwars ligt in hoe of wat betreft zichzelf. Hij heeft totaal geen overzicht meer omdat constant pijn lijdt. Hij kan echt geen echte beslissingen meer maken, schaamt zich en wil alles wegstoppen omdat hij nog meer confrontaties niet meer aankan.



Hij zal alles wat je doet als een straf ervaren en zich nog meer mislukt voelen omdat hij zich al mislukt voelt door zijn depressie en daarom moet jij nu beslissen wat goed is voor het hele gezin maar ook voor je man op de lange termijn. Soms betekent dat dus dat je een beslissing moet nemen die voor de lange termijn het beste is al doet dat je man, jou en je oudste dochter heel veel pijn.



Natuurlijk lijkt het een goede oplossing om je man niet meer alleen te laten met de baby als je naar je werk bent maar je moet een keer boodschappen doen, onverwacht even weg en maar hopen dat je man op dat moment niet doordraait. Therapie werkt ook niet meteen hè, dat kan maanden duren, met anti depressiva worden de symptomen alleen maar erger, het zou fijn zijn als hij eerder kan beginnen met therapie maar het is geen wondermiddel dat meteen werkt, het kan maanden en soms jaren duren voor hij zich zelf weer is.



Een prikkelvrije omgeving waar hij zich optimaal kan concentreren op herstel en veel kan rusten is voor hem het beste ook al zal hij tegenstribbelen omdat voor hem alles voelt als een afwijzing. Ik leef oprecht met je mee, je houdt van je gezin, je krijgt een hoop ellende op je bord en je wil ten koste van alles alle ballen in de lucht houden en iedereen beschermen. Maar geloof me, wil iedereen kunnen ademhalen dan zal je toch echt je man moeten scheiden van zijn kinderen zolang hij niet herstelt is. Het zal je ongelooflijk veel pijn doen omdat je het gevoel zal hebben dat je hem in de steek laat maar juist omdat je zoveel van hem houdt wil je hem behoeden voor iets wat hij over een jaar zich niet meer kan voorstellen. Verdriet hoort bij het leven maar je zou het nu dan tenminste doen uit liefde. +1
quote:Goede-Fee schreef op 10 augustus 2016 @ 10:28:

[...]





Als depressie een reden is om ouders weg te houden van hun kinderen dan mag half Nederland wel uit elkaar gaan.

Kinderen krijgen niet per se een traumatische en beschadigd leven als een van de ouders een depressie heeft.

Niet elke ouder en niet elke depressie is hetzelfde.



In dit geval ben ik het wel met je eens, vader lijkt me niet het type dat voor het kind zijn problemen voor zijn kinderen verbergt.

Ze ondervinden wel altijd schade van een ouder die slaat. Ook als baby. Zeker als moeder niet meteen actie onderneemt om meer slaag en enge dingen te voorkomen.

En als een 7 jarige dat ziet van haar vader zal dat ook schade aanbrengen.Ik zeg ook niet dat iedere depressie hetzelfde is. Maar kinderen die opgroeien met ouders met psychische aandoeningen lopen wel risico. Bijvoorbeeld om zelf een psychische aandoening te krijgen. Dat risico is schrikbarend trouwens
quote:elein schreef op 10 augustus 2016 @ 10:33:

[...]



Ze weet het net.



Ik vind het goed dat TO rustig blijft en bedenkt wat er gedaan moet worden, in plaats van hysterisch koffers te pakken en weg te vliegen zoals hier soms gesuggereerd wordt als het énige wat je kan doen om je kind te beschermen (Waarheen dan? Wat betekent dat voor oudste (die zo'n leeftijd heeft waarop ze zichzelf de schuld geven), wat betekent dat voor TO's werk - moet de baby dan full-time naar de opvang zodat zij full-time kan werken voor het gezin? Omgangsregelingen?). Haar acties voor de eerste 2-3 uur na zo'n bericht klinken verstandig en solide, niet "kop in het zand" zoals ik het lees.Ja en nee, de beste plek om haar probleem te bespreken is veilig thuis. Beleid bij huiselijk geweld is dat de geweldenaar het huis verlaat niet de slachtoffers.
quote:Goede-Fee schreef op 10 augustus 2016 @ 10:37:

[...]





Volgens mij heb jij moeite met begrijpend lezen.Nee, ik begrijp niet wat de toevoeging van depressieve mannen van half Nederland in dit verhaal doet. Maar wat wel klopt is dat ik jouw kijk wel vaker niet kan volgen.
quote:S-Meds schreef op 10 augustus 2016 @ 10:38:

[...]



Ik zeg ook niet dat iedere depressie hetzelfde is. Maar kinderen die opgroeien met ouders met psychische aandoeningen lopen wel risico. Bijvoorbeeld om zelf een psychische aandoening te krijgen. Dat risico is schrikbarend trouwensDat is waar.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven