Psyche
alle pijlers
Mama die rap boos is ...
vrijdag 15 juli 2016 om 21:07
Hoi iedereen ..
Ik ben een mama en heb een dochtertje van 22 maand oud.
Op de 1 of andere manier heb ik dagen dat ik echt rap boos kan worden op mijn kindje (wat ik dus eigenlijk totaal niet wil)
Bv: Als ze drinken op de grond smost , boterhammen op de grond gooit, als ze zelf kwaad word wind ik mij daar ook altijd zo snel in op ... Maar dit zijn nog maar de kleine dingen .
Over laats lagen mijn dienstencheque's op de hoogte waar mijn dochtertje dus aan kon .. Kwam uit de badkamer .. En ja hoor , ze had ze allemaal bekrabbeld .. Ik moet zeggen ik ben zelf van mijn eigen verschoten! Ik ben super kwaad geworden (was eigenlijk een soort woede aanval) ben beginnen roepen en wenen ... Mijn dochter stapte van bang achter uit. Ben naar boven moeten gaan voor te kalmeren , mijn vriend zij dat ik gek was!
Op de 1 of andere manier knapte iets! Maar zo een moeder wil ik totaal niet zijn! Help!
Vroeger kon ik ook eens boos worden , maar dit ben ik niet meer ..
Heb al gedacht om met een spycholoog te praten? Yoga te doen? Pilletjes slikken? Weet het om een duur niet meer!
Daarom heb ik soms voor mezelf al uitgemaakt dat ik best geen 2de kindje 'neem' , als ik zo al reageer op 1kindje wat dan met 2?
Wat ik ergens wel jammer vind..
Groetjes Mama die rap boos is.
Ik ben een mama en heb een dochtertje van 22 maand oud.
Op de 1 of andere manier heb ik dagen dat ik echt rap boos kan worden op mijn kindje (wat ik dus eigenlijk totaal niet wil)
Bv: Als ze drinken op de grond smost , boterhammen op de grond gooit, als ze zelf kwaad word wind ik mij daar ook altijd zo snel in op ... Maar dit zijn nog maar de kleine dingen .
Over laats lagen mijn dienstencheque's op de hoogte waar mijn dochtertje dus aan kon .. Kwam uit de badkamer .. En ja hoor , ze had ze allemaal bekrabbeld .. Ik moet zeggen ik ben zelf van mijn eigen verschoten! Ik ben super kwaad geworden (was eigenlijk een soort woede aanval) ben beginnen roepen en wenen ... Mijn dochter stapte van bang achter uit. Ben naar boven moeten gaan voor te kalmeren , mijn vriend zij dat ik gek was!
Op de 1 of andere manier knapte iets! Maar zo een moeder wil ik totaal niet zijn! Help!
Vroeger kon ik ook eens boos worden , maar dit ben ik niet meer ..
Heb al gedacht om met een spycholoog te praten? Yoga te doen? Pilletjes slikken? Weet het om een duur niet meer!
Daarom heb ik soms voor mezelf al uitgemaakt dat ik best geen 2de kindje 'neem' , als ik zo al reageer op 1kindje wat dan met 2?
Wat ik ergens wel jammer vind..
Groetjes Mama die rap boos is.
zaterdag 16 juli 2016 om 11:06
Dat je eens geïrriteerd raakt dat kan, dat hebben alle ouders met kleine kinderen weleens. Ik heb ook vaak genoeg moeten zuchten om weer sap op de grond en ook weleens geïrriteerd gevraagd of ze nou niet eens op konden letten!? Maar meestal is het een zucht en doekje erover en verder gaan. Als die kleine dingen er al voor zorgen dat jij je van binnen steeds loopt te verbijten en die irritatie opbouwt tot het een keer klapt zoals bij de cheques is dat niet gezond. Dat lijkt me voor jezelf ook heel naar eigenlijk als je onvoldoende andere manieren hebt om met je emoties om te gaan dan het binnenhouden tot je ontploft. Nou ja zo komt het op mij over, alsof het opgelopen is (de afgelopen tijd) tot je zo boos werd met die cheques en je je realiseerde dat dit niet kan, klopt dat? Heb je dat op andere momenten ook? Dat je blijft slikken tot je niet meer kan. Gezien je eigen verleden is het niet zo gek dat je daar last van hebt als volwassene, dat hoeft niet altijd voorop te staan in je leven maar kan soms ineens weer ergens in opduiken. Je schrijft dat je bang bent hetzelfde te doen als jou is aangedaan, goed dat je je daar van bewust bent maar ik vraag me af of het niet juist veel extra druk op je legt als je dus wel die heftige emoties voelt maar geen handvatten hebt om er iets anders mee te doen dan het binnenhouden waarvan je waarschijnlijk ook weet dat het niet werkt. Daar kun je zeker een hoop in leren hoor, dat kost tijd maar is voor je dochter fijn maar voor jou ook denk ik. Het komt ook over alsof je met jezelf in de knoop zit en dat niet alleen met je dochter te maken heeft. Een kind krijgen en hebben vraagt heel veel van je en brengt een hoop nieuwe situaties maar ook emoties met zich mee, het is niet gek dat dat alles voor jezelf ook op zijn kop zet en je daar een weg in moet vinden. Als je basis stabiel was en het voorbeeld goed dan lukt dat vaak makkelijker dan wanneer je die basis mist en het voorbeeld slecht was, dan moet je ook meer zelf zoeken naar hoe het wel moet.
Misschien interpreteer ik het helemaal verkeerd hoor, ik moet het ook maar met weinig informatie doen maar goed zo komt het op mij over en misschien kun je daar toch iets mee.
Ik zou in deze situatie niet nu aan een tweede beginnen. Je dochter komt binnenkort juist in een meestal lastige fase, als je daar een baby bij hebt die ook niet even kan wachten en natuurlijk ook groter wordt en dingen gaat uitvreten dan vraag je denk ik teveel van jezelf als het met een kleintje al zo pittig is. Dat wil niet zeggen dat het nooit kan maar een ander moment waarop jij steviger in je schoenen staat lijkt me veel verstandiger.
Goed dat je een afspraak met de huisarts hebt!
Misschien interpreteer ik het helemaal verkeerd hoor, ik moet het ook maar met weinig informatie doen maar goed zo komt het op mij over en misschien kun je daar toch iets mee.
Ik zou in deze situatie niet nu aan een tweede beginnen. Je dochter komt binnenkort juist in een meestal lastige fase, als je daar een baby bij hebt die ook niet even kan wachten en natuurlijk ook groter wordt en dingen gaat uitvreten dan vraag je denk ik teveel van jezelf als het met een kleintje al zo pittig is. Dat wil niet zeggen dat het nooit kan maar een ander moment waarop jij steviger in je schoenen staat lijkt me veel verstandiger.
Goed dat je een afspraak met de huisarts hebt!
zaterdag 16 juli 2016 om 11:44
quote:Marion444 schreef op 16 juli 2016 @ 10:09:
Ik weet ook wel dat mijn dochter haar bedoeling onschuldig is , maar op die moment wil ik haar eigenlijk corrigeren maar voel ik dat ik dit fout doe omdat mijn uiting niet altijd even juist is.
Ik vind het echt heel goed dat je dit zo voelt, jij je daar bewust van bent, en je daar nu ook wat mee wil doen. Fouten maken is niet erg, dat doet elke ouder. Maar de kunst is natuurlijk om dat in te zien, en te voorkomen dat het vaker gebeurt.
Heb als ik klein was bij pleegouders gewoond en die sloegen ons, roepen ook op ons voor stomme dingen..(wil hier zeker zelf geen slachtoffer uithangen) Maar hier ben ik altijd bang voor geweest dat ik dit ook ging gebruiken in mijn opvoeding voor mijn eigen kind.
De meesten van ons reageren in een ouderrol zoals onze opvoeders dat eerder deden. Dat zit zo in ons ingeprent in de opvoeding, dat het moeilijk is om het anders te doen. Tenzij we onszelf nieuwe patronen aanleren, en dat lukt vaak niet zonder hulp van bijv een psycholoog. Jouw angst is dus niet irreëel, maar het geluk is dat jij dit inziet en daar wat mee kan en wil doen.
Had dit ook al eens aan mijn vriend gemeld pakt 4 maand geleden: Zou ik niet eens met iemand gaan praten: Hij vond toen van niet
Nu zal hij er ook wel anders over denken..
Wat belangrijker is, is hoe jij er zelf over denkt. 4 maanden geleden vond jij zelf ook nog niet zo ernstig, maar inmiddels constateer je dat de situatie achteruit is gegaan. Opnieuw niets doen, betekent waarschijnlijk dat het van kwaad tot erger gaat. Accepteer dus geen nee van jouw huisarts of vriend, maar blijf bij jezelf en sta op een verwijzing.
Heb al een afspraak met mijn huisarts maandag om 9u.
Top! Succes met de afspraak!
Ik weet ook wel dat mijn dochter haar bedoeling onschuldig is , maar op die moment wil ik haar eigenlijk corrigeren maar voel ik dat ik dit fout doe omdat mijn uiting niet altijd even juist is.
Ik vind het echt heel goed dat je dit zo voelt, jij je daar bewust van bent, en je daar nu ook wat mee wil doen. Fouten maken is niet erg, dat doet elke ouder. Maar de kunst is natuurlijk om dat in te zien, en te voorkomen dat het vaker gebeurt.
Heb als ik klein was bij pleegouders gewoond en die sloegen ons, roepen ook op ons voor stomme dingen..(wil hier zeker zelf geen slachtoffer uithangen) Maar hier ben ik altijd bang voor geweest dat ik dit ook ging gebruiken in mijn opvoeding voor mijn eigen kind.
De meesten van ons reageren in een ouderrol zoals onze opvoeders dat eerder deden. Dat zit zo in ons ingeprent in de opvoeding, dat het moeilijk is om het anders te doen. Tenzij we onszelf nieuwe patronen aanleren, en dat lukt vaak niet zonder hulp van bijv een psycholoog. Jouw angst is dus niet irreëel, maar het geluk is dat jij dit inziet en daar wat mee kan en wil doen.
Had dit ook al eens aan mijn vriend gemeld pakt 4 maand geleden: Zou ik niet eens met iemand gaan praten: Hij vond toen van niet
Nu zal hij er ook wel anders over denken..
Wat belangrijker is, is hoe jij er zelf over denkt. 4 maanden geleden vond jij zelf ook nog niet zo ernstig, maar inmiddels constateer je dat de situatie achteruit is gegaan. Opnieuw niets doen, betekent waarschijnlijk dat het van kwaad tot erger gaat. Accepteer dus geen nee van jouw huisarts of vriend, maar blijf bij jezelf en sta op een verwijzing.
Heb al een afspraak met mijn huisarts maandag om 9u.
Top! Succes met de afspraak!
zaterdag 16 juli 2016 om 21:58
Ik wil degene al bedanken die mij hier toch wel een beetje door helpen 
Het doet al deugd om er met jullie over te praten, dit heeft mij ook wel goed gedaan vandaag aan mijn dag.
Ben redelijk rustig geweest vandaag , eigenlijk stiller omdat ik er toch in mijn hoofd mee bezig was ' niet boos worden'.
Vandaag hangde ze onder de choco van mond tot knie , heb er gewoon eens mee gelachen. Anders was ik al aan het zeuren.
Deze forum is nieuw voor mij dus weet niet hoe ik op iedereen zijn reactie's apart kan antwoorden.
Maar wat Mwcactus schrijft klopt wel een groot deel. Ik ben iemand die rap alles opkropt en alles 1ste zo laat tot het ontploft !
Heb zelf ook een heel laag zelfbeeld .. En doe ook miss. gewoon te veel waar door de druk stijgt denk ik . Huishouden ( ben een fanatieke op vlak dat alles proper moet zijn) Is wel erger geworden vanaf ik nu als huishoudhulp werk , dochtertje s'ochtends weg doen s'avonds terug halen, koken, strijken enzo .. Pak te weinig tijd voor mezelf. Maar doe dit ook met liefde! Maar ik denk dat ik nu gewoon wat op ben.
Ik ben wel iemand die soms veel aan mijn jeugd terug denkt aan wat ik allemaal gezien heb en meegemaakt heb. Probeer mijn dochter hier voor te beschermen , maar misschien doe ik het daarom ook zo fout. Het zit ook nog vers in mijn hoofd ' Hoe zij haar altijd zo kon kwaad maken'(pleegmama) Heb haar ooit mijn pleegbroer toen zien weg slepen naar buiten .. Shot onder zijn gat.
En mijn (pleegpapa) hoe die de nek greep van toen mijn peegzus ..Haar voeten stonden zelf niet meer op de grond ..
ik kreeg alleen slaag omdat ik mijn ouders nog zag. Bv: als we op de kamer aan het praten waren Bv: als we ruzie maakten met elkaar. (Raar om dit eig. te vertellen weinige weten dit)
Als ik er nu zo over praat voel ik wel dat al die dingen nog heel hard knagen! Terwijl het al 15 jaar geleden is.
Ben hier zelf wel sterker uit geworden. Ben vroeger ook nog naar een Therapeut geweest toen ik 12 jaar was en kan mij herinneren dat dit hielp.
Iedereen al bedankt voor de positieve reactie's !!! Daar trek ik mij echt aan op.
Het doet al deugd om er met jullie over te praten, dit heeft mij ook wel goed gedaan vandaag aan mijn dag.
Ben redelijk rustig geweest vandaag , eigenlijk stiller omdat ik er toch in mijn hoofd mee bezig was ' niet boos worden'.
Vandaag hangde ze onder de choco van mond tot knie , heb er gewoon eens mee gelachen. Anders was ik al aan het zeuren.
Deze forum is nieuw voor mij dus weet niet hoe ik op iedereen zijn reactie's apart kan antwoorden.
Maar wat Mwcactus schrijft klopt wel een groot deel. Ik ben iemand die rap alles opkropt en alles 1ste zo laat tot het ontploft !
Heb zelf ook een heel laag zelfbeeld .. En doe ook miss. gewoon te veel waar door de druk stijgt denk ik . Huishouden ( ben een fanatieke op vlak dat alles proper moet zijn) Is wel erger geworden vanaf ik nu als huishoudhulp werk , dochtertje s'ochtends weg doen s'avonds terug halen, koken, strijken enzo .. Pak te weinig tijd voor mezelf. Maar doe dit ook met liefde! Maar ik denk dat ik nu gewoon wat op ben.
Ik ben wel iemand die soms veel aan mijn jeugd terug denkt aan wat ik allemaal gezien heb en meegemaakt heb. Probeer mijn dochter hier voor te beschermen , maar misschien doe ik het daarom ook zo fout. Het zit ook nog vers in mijn hoofd ' Hoe zij haar altijd zo kon kwaad maken'(pleegmama) Heb haar ooit mijn pleegbroer toen zien weg slepen naar buiten .. Shot onder zijn gat.
En mijn (pleegpapa) hoe die de nek greep van toen mijn peegzus ..Haar voeten stonden zelf niet meer op de grond ..
ik kreeg alleen slaag omdat ik mijn ouders nog zag. Bv: als we op de kamer aan het praten waren Bv: als we ruzie maakten met elkaar. (Raar om dit eig. te vertellen weinige weten dit)
Als ik er nu zo over praat voel ik wel dat al die dingen nog heel hard knagen! Terwijl het al 15 jaar geleden is.
Ben hier zelf wel sterker uit geworden. Ben vroeger ook nog naar een Therapeut geweest toen ik 12 jaar was en kan mij herinneren dat dit hielp.
Iedereen al bedankt voor de positieve reactie's !!! Daar trek ik mij echt aan op.
zaterdag 16 juli 2016 om 22:04
Laat je nog wel even weten wat de dokter heeft gezegd?
Verder: ik denk dat het ook handig kan zijn om je kind eventjes voor een dagje ergens anders kan parkeren. Bij je schoonouders? Eventjes weer op adem komen. Denk dat yoga ook kan werken om zo eventjes helemaal te ontspannen. Maar wacht eerst de dokter af. Succes!
Verder: ik denk dat het ook handig kan zijn om je kind eventjes voor een dagje ergens anders kan parkeren. Bij je schoonouders? Eventjes weer op adem komen. Denk dat yoga ook kan werken om zo eventjes helemaal te ontspannen. Maar wacht eerst de dokter af. Succes!
zaterdag 16 juli 2016 om 22:06
quote:GateKeeper schreef op 16 juli 2016 @ 22:02:
Laat dat huishouden los meis, echt. Dat is je frustratie niet waard. Ik hou ook van een opgeruimd huis, maar met een ukkepuk is dat gewoon moeilijk. Je wil wel dat er gewoon geleefd en gespeeld wordt.Ik heb mijn huishouden teveel losgelaten vrees ik Maar inderdaad, een blinkend schoon huis kan je vrijwel vergeten met een kleintje.
Laat dat huishouden los meis, echt. Dat is je frustratie niet waard. Ik hou ook van een opgeruimd huis, maar met een ukkepuk is dat gewoon moeilijk. Je wil wel dat er gewoon geleefd en gespeeld wordt.Ik heb mijn huishouden teveel losgelaten vrees ik Maar inderdaad, een blinkend schoon huis kan je vrijwel vergeten met een kleintje.
zaterdag 16 juli 2016 om 22:10
quote:Zonnetje_in_huis schreef op 16 juli 2016 @ 22:06:
[...]
Ik heb mijn huishouden teveel losgelaten vrees ik Maar inderdaad, een blinkend schoon huis kan je vrijwel vergeten met een kleintje.Ik maak me ook niet druk meer hoor, verspeelde moeite. Ik maak schoon tijdens de slaapjes. Zodra ze wakker zie je daar niets meer van haha.
[...]
Ik heb mijn huishouden teveel losgelaten vrees ik Maar inderdaad, een blinkend schoon huis kan je vrijwel vergeten met een kleintje.Ik maak me ook niet druk meer hoor, verspeelde moeite. Ik maak schoon tijdens de slaapjes. Zodra ze wakker zie je daar niets meer van haha.
zaterdag 16 juli 2016 om 22:13
Marion, als ik het zo lees dan heb je echt een heel zware jeugd gehad. Het is goed dat je al hulp hebt gehad en daar veel aan hebt gehad. Maar het is niet zo gek dat je, nu je zelf moeder bent geworden, weer meer aan je eigen jeugd terug denkt en nadenkt over hoe dat jouw moederschap beïnvloed. Het is goed dat je nu hulp inschakelt om deze aspecten uit je leven weer een plek te geven en ik wil je daar alvast heel veel sterkte bij wensen!
Voor wat het waard is: jij ziet door jouw ervaring nu heel goed waar het mis gaat en je bent bereid om dat aan te pakken. Dat maakt jou nu al een heel veel betere ouder dan jouw pleegouders ooit zijn geweest.
Voor wat het waard is: jij ziet door jouw ervaring nu heel goed waar het mis gaat en je bent bereid om dat aan te pakken. Dat maakt jou nu al een heel veel betere ouder dan jouw pleegouders ooit zijn geweest.
zaterdag 16 juli 2016 om 22:39
Hoi,
Ja ik weet dat ik het huishouden echt moet leren los laten, heeft mijn vriend ook al gezegd. Maar is moeilijk ...
Ja als ze slaapt lig ik hier soms te dweilen s'avonds.
Hebben al een paar keer gevraagd aan de schoonouders maar er is altijd wel een reden dat het niet gaat .. En ik zie dat dit hem pijn doet! Dit had hij nooit verwacht ...
Dat van een 2de kind zou niet voor derect zijn hoor, denk altijd als mijn dochter 4 is. Maar stel mij soms de vraag of dit voor mij wel mogelijk is en wel zou aan kunnen.
Ik wou ook een opleiding gaan doen als verzorgende .. Dit zal ik maar los laten zeker?
Ik hou jullie op de hoogte wat de huisarts mij heeft verteld !
al bedankt iedereen !!!
Ja ik weet dat ik het huishouden echt moet leren los laten, heeft mijn vriend ook al gezegd. Maar is moeilijk ...
Ja als ze slaapt lig ik hier soms te dweilen s'avonds.
Hebben al een paar keer gevraagd aan de schoonouders maar er is altijd wel een reden dat het niet gaat .. En ik zie dat dit hem pijn doet! Dit had hij nooit verwacht ...
Dat van een 2de kind zou niet voor derect zijn hoor, denk altijd als mijn dochter 4 is. Maar stel mij soms de vraag of dit voor mij wel mogelijk is en wel zou aan kunnen.
Ik wou ook een opleiding gaan doen als verzorgende .. Dit zal ik maar los laten zeker?
Ik hou jullie op de hoogte wat de huisarts mij heeft verteld !
al bedankt iedereen !!!
zaterdag 16 juli 2016 om 22:45
quote:Marion444 schreef op 16 juli 2016 @ 22:39:
Hoi,
Ja ik weet dat ik het huishouden echt moet leren los laten, heeft mijn vriend ook al gezegd. Maar is moeilijk ...
Ja als ze slaapt lig ik hier soms te dweilen s'avonds.
Hebben al een paar keer gevraagd aan de schoonouders maar er is altijd wel een reden dat het niet gaat .. En ik zie dat dit hem pijn doet! Dit had hij nooit verwacht ...
Dat van een 2de kind zou niet voor derect zijn hoor, denk altijd als mijn dochter 4 is. Maar stel mij soms de vraag of dit voor mij wel mogelijk is en wel zou aan kunnen.
Ik wou ook een opleiding gaan doen als verzorgende .. Dit zal ik maar los laten zeker?
Ik hou jullie op de hoogte wat de huisarts mij heeft verteld !
al bedankt iedereen !!!
Ik denk dat het nu het voornaamste is om erover te praten en tijd voor jezelf in te lassen. Ga als je kind slaapt zelf lekker op de bank zitten. Kopje thee, een leuk tijdschrift. Laad jezelf op. Wat ik vaak heerlijk vond en nog steeds wel, is buiten wandelen met de kinderwagen. Dat was ook echt iets wat me oplaadde voor de rest van de dag.
Je bent geen slechte moeder, alleen ben je eventjes onstabiel en daar wordt aan gewerkt. Prima toch?
Hoi,
Ja ik weet dat ik het huishouden echt moet leren los laten, heeft mijn vriend ook al gezegd. Maar is moeilijk ...
Ja als ze slaapt lig ik hier soms te dweilen s'avonds.
Hebben al een paar keer gevraagd aan de schoonouders maar er is altijd wel een reden dat het niet gaat .. En ik zie dat dit hem pijn doet! Dit had hij nooit verwacht ...
Dat van een 2de kind zou niet voor derect zijn hoor, denk altijd als mijn dochter 4 is. Maar stel mij soms de vraag of dit voor mij wel mogelijk is en wel zou aan kunnen.
Ik wou ook een opleiding gaan doen als verzorgende .. Dit zal ik maar los laten zeker?
Ik hou jullie op de hoogte wat de huisarts mij heeft verteld !
al bedankt iedereen !!!
Ik denk dat het nu het voornaamste is om erover te praten en tijd voor jezelf in te lassen. Ga als je kind slaapt zelf lekker op de bank zitten. Kopje thee, een leuk tijdschrift. Laad jezelf op. Wat ik vaak heerlijk vond en nog steeds wel, is buiten wandelen met de kinderwagen. Dat was ook echt iets wat me oplaadde voor de rest van de dag.
Je bent geen slechte moeder, alleen ben je eventjes onstabiel en daar wordt aan gewerkt. Prima toch?
zaterdag 16 juli 2016 om 23:06
quote:Zonnetje_in_huis schreef op 16 juli 2016 @ 22:45:
[...]
Ik denk dat het nu het voornaamste is om erover te praten en tijd voor jezelf in te lassen. Ga als je kind slaapt zelf lekker op de bank zitten. Kopje thee, een leuk tijdschrift. Laad jezelf op. Wat ik vaak heerlijk vond en nog steeds wel, is buiten wandelen met de kinderwagen. Dat was ook echt iets wat me oplaadde voor de rest van de dag.
Je bent geen slechte moeder, alleen ben je eventjes onstabiel en daar wordt aan gewerkt. Prima toch?
Ja , dat ga ik nu zeker en vast proberen!
Heb ik van de week gedaan , wel niet met de kinderwagen maar samen gewandeld naar de broodautomaat..
En deed inderdaad deugd
Aan gewerkt zal er zeker worden. Dank je wel !
Tot maandag.
[...]
Ik denk dat het nu het voornaamste is om erover te praten en tijd voor jezelf in te lassen. Ga als je kind slaapt zelf lekker op de bank zitten. Kopje thee, een leuk tijdschrift. Laad jezelf op. Wat ik vaak heerlijk vond en nog steeds wel, is buiten wandelen met de kinderwagen. Dat was ook echt iets wat me oplaadde voor de rest van de dag.
Je bent geen slechte moeder, alleen ben je eventjes onstabiel en daar wordt aan gewerkt. Prima toch?
Ja , dat ga ik nu zeker en vast proberen!
Heb ik van de week gedaan , wel niet met de kinderwagen maar samen gewandeld naar de broodautomaat..
En deed inderdaad deugd
Aan gewerkt zal er zeker worden. Dank je wel !
Tot maandag.
zondag 17 juli 2016 om 00:15
He TO, wat vervelend voor je dat het zo gaat. Het klinkt mij als een stuk onmacht, dat je soms misschien ook niet goed weet wat te doals al je dochtertje bepaald gedrag vertoond, dit heb je door jouw lastige jeugd ook weinig gezien, hoe je daar mee om kan gaan.
Als je je echt vooral stoort aan je dóchters gedrag zou ik me ook misschien afvragen of je haar iets ( onterecht) kwalijk neemt ( bijv heb je een hele heftige bevalling gehad, dan zou het kunnen dat je haar dit onbewust kwalijk neemt, terwijl zij hier zelf natuurlijk niets aan kan doen.
In ieder geval hoop ik dat je snel hulp vindt.
Als je je echt vooral stoort aan je dóchters gedrag zou ik me ook misschien afvragen of je haar iets ( onterecht) kwalijk neemt ( bijv heb je een hele heftige bevalling gehad, dan zou het kunnen dat je haar dit onbewust kwalijk neemt, terwijl zij hier zelf natuurlijk niets aan kan doen.
In ieder geval hoop ik dat je snel hulp vindt.
zondag 17 juli 2016 om 07:21
zondag 17 juli 2016 om 07:38
quote:redbuIIetje schreef op 17 juli 2016 @ 07:21:
Waarom heb je dan n kind genomen? Neem aan dat deze karaktertrek niet uit de lucht is komen vallen? Ik heb zelf ook n heel kort lontje wat gedrag van kleine kinderen betreft, das 1 van de redenen dat kinderen dus niets voor mij zijn.Niet iedereen heeft jouw wijsheid
Waarom heb je dan n kind genomen? Neem aan dat deze karaktertrek niet uit de lucht is komen vallen? Ik heb zelf ook n heel kort lontje wat gedrag van kleine kinderen betreft, das 1 van de redenen dat kinderen dus niets voor mij zijn.Niet iedereen heeft jouw wijsheid
zondag 17 juli 2016 om 07:55
quote:redbuIIetje schreef op 17 juli 2016 @ 07:21:
Waarom heb je dan n kind genomen? Neem aan dat deze karaktertrek niet uit de lucht is komen vallen? Ik heb zelf ook n heel kort lontje wat gedrag van kleine kinderen betreft, das 1 van de redenen dat kinderen dus niets voor mij zijn.
Dit is dus zo'n reactie waar niemand wat aan heeft !
En als reactie,... Kinderen neem je niet, die krijg je !
Waarom heb je dan n kind genomen? Neem aan dat deze karaktertrek niet uit de lucht is komen vallen? Ik heb zelf ook n heel kort lontje wat gedrag van kleine kinderen betreft, das 1 van de redenen dat kinderen dus niets voor mij zijn.
Dit is dus zo'n reactie waar niemand wat aan heeft !
En als reactie,... Kinderen neem je niet, die krijg je !
zondag 17 juli 2016 om 08:17
zondag 17 juli 2016 om 08:27
quote:hannaeva schreef op 17 juli 2016 @ 08:17:
Natuurlijk neem je wel kinderen. Je kiest er zelf voor.
Zo'n onzin dat 'je neemt ze niet maar krijgt ze'. Alsof ze ongevraagd in cadeauverpakking op de stoep liggen.
Maar je kunt van tevoren niet voorspellen wat voor moeder je bent. En TO wil er graag wat aan doen dus dat komt vast goed.
Ben blij voor je dat jij kinderen neemt!
En in mijn geval kreeg ik kinderen, aangezien het bij sommige niet vanzelf sprekend is dat je ze neemt.
Maar goed, nu maar weer on topic ...
Natuurlijk neem je wel kinderen. Je kiest er zelf voor.
Zo'n onzin dat 'je neemt ze niet maar krijgt ze'. Alsof ze ongevraagd in cadeauverpakking op de stoep liggen.
Maar je kunt van tevoren niet voorspellen wat voor moeder je bent. En TO wil er graag wat aan doen dus dat komt vast goed.
Ben blij voor je dat jij kinderen neemt!
En in mijn geval kreeg ik kinderen, aangezien het bij sommige niet vanzelf sprekend is dat je ze neemt.
Maar goed, nu maar weer on topic ...
zondag 17 juli 2016 om 10:25
quote:ecam2015 schreef op 17 juli 2016 @ 08:27:
[...]
Ben blij voor je dat jij kinderen neemt!
En in mijn geval kreeg ik kinderen, aangezien het bij sommige niet vanzelf sprekend is dat je ze neemt.
Maar goed, nu maar weer on topic ...Het was bij mij ook niet vanzelfsprekend. Toch vind ik die 'je neemt ze niet, je krijgt ze' uitspraak grote onzin. Meestal beslis je zelf of je voor kinderen gaat. Ze worden je niet in de schoot geworpen. Dus 'krijgen' is net zo'n slechte omschrijving als 'nemen'. En hoe moet je het dan anders formuleren? Het hele 'kinderen neem je niet' vind ik een onzin uitspraak. En we papegaaien elkaar allemaal na. Terwijl we allemaal best weten wat iemand bedoelt als diegene zegt 'toen wij besloten kinderen te nemen...'. Diegene is echt niet de enige op aarde die niet weet dat het niet iedereen gegeven is. Zo'n stomme overgevoeligheid om anderen daar continu op te willen wijzen.
[...]
Ben blij voor je dat jij kinderen neemt!
En in mijn geval kreeg ik kinderen, aangezien het bij sommige niet vanzelf sprekend is dat je ze neemt.
Maar goed, nu maar weer on topic ...Het was bij mij ook niet vanzelfsprekend. Toch vind ik die 'je neemt ze niet, je krijgt ze' uitspraak grote onzin. Meestal beslis je zelf of je voor kinderen gaat. Ze worden je niet in de schoot geworpen. Dus 'krijgen' is net zo'n slechte omschrijving als 'nemen'. En hoe moet je het dan anders formuleren? Het hele 'kinderen neem je niet' vind ik een onzin uitspraak. En we papegaaien elkaar allemaal na. Terwijl we allemaal best weten wat iemand bedoelt als diegene zegt 'toen wij besloten kinderen te nemen...'. Diegene is echt niet de enige op aarde die niet weet dat het niet iedereen gegeven is. Zo'n stomme overgevoeligheid om anderen daar continu op te willen wijzen.
zondag 17 juli 2016 om 10:50
quote:hannaeva schreef op 17 juli 2016 @ 10:25:
[...]
Het was bij mij ook niet vanzelfsprekend. Toch vind ik die 'je neemt ze niet, je krijgt ze' uitspraak grote onzin. Meestal beslis je zelf of je voor kinderen gaat. Ze worden je niet in de schoot geworpen. Dus 'krijgen' is net zo'n slechte omschrijving als 'nemen'. En hoe moet je het dan anders formuleren? Het hele 'kinderen neem je niet' vind ik een onzin uitspraak. En we papegaaien elkaar allemaal na. Terwijl we allemaal best weten wat iemand bedoelt als diegene zegt 'toen wij besloten kinderen te nemen...'. Diegene is echt niet de enige op aarde die niet weet dat het niet iedereen gegeven is. Zo'n stomme overgevoeligheid om anderen daar continu op te willen wijzen.
Ik wijs niemand daar continue op en wat klink je gefrustreerd zeg, met je stomme overgevoeligheid ....
Denk ik dat zelf bepaal wat of waar ik op reageer!
Je mening is duidelijk, en nu weer graag on topic!
[...]
Het was bij mij ook niet vanzelfsprekend. Toch vind ik die 'je neemt ze niet, je krijgt ze' uitspraak grote onzin. Meestal beslis je zelf of je voor kinderen gaat. Ze worden je niet in de schoot geworpen. Dus 'krijgen' is net zo'n slechte omschrijving als 'nemen'. En hoe moet je het dan anders formuleren? Het hele 'kinderen neem je niet' vind ik een onzin uitspraak. En we papegaaien elkaar allemaal na. Terwijl we allemaal best weten wat iemand bedoelt als diegene zegt 'toen wij besloten kinderen te nemen...'. Diegene is echt niet de enige op aarde die niet weet dat het niet iedereen gegeven is. Zo'n stomme overgevoeligheid om anderen daar continu op te willen wijzen.
Ik wijs niemand daar continue op en wat klink je gefrustreerd zeg, met je stomme overgevoeligheid ....
Denk ik dat zelf bepaal wat of waar ik op reageer!
Je mening is duidelijk, en nu weer graag on topic!
zondag 17 juli 2016 om 15:09
quote:ecam2015 schreef op 17 juli 2016 @ 10:50:
[...]
Ik wijs niemand daar continue op en wat klink je gefrustreerd zeg, met je stomme overgevoeligheid ....
Denk ik dat zelf bepaal wat of waar ik op reageer!
Je mening is duidelijk, en nu weer graag on topic!
Gaan we schelden? Ik rapporteer je nu bij de mods.
En dan noem je mij gefrustreerd...
Ps: ik had het helemaal niet over jou toen ik het over continu en overgevoeligheid had. Hoe kom je daarbij?
[...]
Ik wijs niemand daar continue op en wat klink je gefrustreerd zeg, met je stomme overgevoeligheid ....
Denk ik dat zelf bepaal wat of waar ik op reageer!
Je mening is duidelijk, en nu weer graag on topic!
Gaan we schelden? Ik rapporteer je nu bij de mods.
En dan noem je mij gefrustreerd...
Ps: ik had het helemaal niet over jou toen ik het over continu en overgevoeligheid had. Hoe kom je daarbij?
zondag 17 juli 2016 om 22:34
quote:hannaeva schreef op 17 juli 2016 @ 15:09:
[...]
Gaan we schelden? Ik rapporteer je nu bij de mods.
En dan noem je mij gefrustreerd...
Ps: ik had het helemaal niet over jou toen ik het over continu en overgevoeligheid had. Hoe kom je daarbij?
Moet niet gekker worden!
Ik citeer jou juist, jij bent degene die over stomme gevoeligheid begint.
Ga vooral je gang.... Succes !
En als je het niet over mij hebt, waarom reageer je dan zo?
Ik reageerde op iemand die vroeg waarom TO een kind heeft genomen, thats iT !
[...]
Gaan we schelden? Ik rapporteer je nu bij de mods.
En dan noem je mij gefrustreerd...
Ps: ik had het helemaal niet over jou toen ik het over continu en overgevoeligheid had. Hoe kom je daarbij?
Moet niet gekker worden!
Ik citeer jou juist, jij bent degene die over stomme gevoeligheid begint.
Ga vooral je gang.... Succes !
En als je het niet over mij hebt, waarom reageer je dan zo?
Ik reageerde op iemand die vroeg waarom TO een kind heeft genomen, thats iT !
maandag 25 juli 2016 om 14:25
woensdag 10 augustus 2016 om 19:52
quote:redbuIIetje schreef op 17 juli 2016 @ 07:21:
Waarom heb je dan n kind genomen? Neem aan dat deze karaktertrek niet uit de lucht is komen vallen? Ik heb zelf ook n heel kort lontje wat gedrag van kleine kinderen betreft, das 1 van de redenen dat kinderen dus niets voor mij zijn.
Tsja, nemen, krijgen... ikzelf heb besloten om twee kinderen te nemen via ICSI, en toen ze er waren voelde het als een cadeautje. Who cares eigenlijk.
On topic: je kan niet altijd weten wat voor ouder je zal zijn, en waar je op gaat reageren of niet. Mijn man achtte zichzelf altijd zeer geduldig, ook met kinderen, maar blijkt betrekkelijk weinig geduld te hebben met onze tweejarige. Ik zag mezelf altijd als een ongeduldig type en was bovendien nooit zo van de kinderen, maar ik blijk dus een paradigmatisch voorbeeld van de geduldige moeder te zijn. Ik wil maar zeggen: die zekerheden die je van tevoren hebt over 'wat voor soort ouder je wel/niet zal zijn' verdwijnen soms als sneeuw voor de zon als dat kind er eenmaal is. Er is dus geen enkele reden om TO een schuldgevoel aan te praten omdat ze op de een of de andere manier had moeten voorzien wat voor soort moeder ze zou gaan worden.
Daarnaast is het onzin om te denken dat omdat je in een bepaalde fase van je leven wat scherper reageert op je kindje, dat betekent dat je dus een ongeduldige en boze moeder bent, en dat daar nooit meer iets aan te doen is. Identiteit is niet in steen gebeiteld... Er zijn genoeg stappen die je kunt zetten om liever en geduldiger te worden, beginnend bij het aloude tot tien tellen
Waarom heb je dan n kind genomen? Neem aan dat deze karaktertrek niet uit de lucht is komen vallen? Ik heb zelf ook n heel kort lontje wat gedrag van kleine kinderen betreft, das 1 van de redenen dat kinderen dus niets voor mij zijn.
Tsja, nemen, krijgen... ikzelf heb besloten om twee kinderen te nemen via ICSI, en toen ze er waren voelde het als een cadeautje. Who cares eigenlijk.
On topic: je kan niet altijd weten wat voor ouder je zal zijn, en waar je op gaat reageren of niet. Mijn man achtte zichzelf altijd zeer geduldig, ook met kinderen, maar blijkt betrekkelijk weinig geduld te hebben met onze tweejarige. Ik zag mezelf altijd als een ongeduldig type en was bovendien nooit zo van de kinderen, maar ik blijk dus een paradigmatisch voorbeeld van de geduldige moeder te zijn. Ik wil maar zeggen: die zekerheden die je van tevoren hebt over 'wat voor soort ouder je wel/niet zal zijn' verdwijnen soms als sneeuw voor de zon als dat kind er eenmaal is. Er is dus geen enkele reden om TO een schuldgevoel aan te praten omdat ze op de een of de andere manier had moeten voorzien wat voor soort moeder ze zou gaan worden.
Daarnaast is het onzin om te denken dat omdat je in een bepaalde fase van je leven wat scherper reageert op je kindje, dat betekent dat je dus een ongeduldige en boze moeder bent, en dat daar nooit meer iets aan te doen is. Identiteit is niet in steen gebeiteld... Er zijn genoeg stappen die je kunt zetten om liever en geduldiger te worden, beginnend bij het aloude tot tien tellen