Overig
alle pijlers
Napraattopic 64
vrijdag 29 juli 2016 om 17:13
Beste forummers,
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
Op verzoek een link naar de OP (openingspost) vanwege een te lange OP.
Lees hier de OP van het Napraattopic.
Als blijkt dat er teveel onduidelijkheid bestaat en de OP niet gelezen wordt, dan zal de OP weer terug gezet worden.
Let op: Ook de huisregels zijn in het Napraattopic gewoon van toepassing.
Veel napraat plezier!
Met vriendelijke groet,
Community Manager Viva en Viva Mod.team
"I'm busy holding myself together with tape and glue", dr. Miranda Bailey.
dinsdag 16 augustus 2016 om 00:57
quote:shisha schreef op 16 augustus 2016 @ 00:50:
Het zijn van die dingen die gebeuren, maar ja...een kennis van mij hing zich op aan een touw, liet zijn vrouw en twee kleine kindjes achter en een lief en slim meisje van 21 had anorexia, maar heeft het afgelopen jaar niet gered. Ik kende ze, maar ik kon ze niet helpen.
Als ik zo'n topic zie kan ik het niet laten om iets te proberen.
Je voelt je zo machteloos, zowiezo, maar dan al helemaal.Wat had je willen doen voor die man of die vrouw?
Het zijn van die dingen die gebeuren, maar ja...een kennis van mij hing zich op aan een touw, liet zijn vrouw en twee kleine kindjes achter en een lief en slim meisje van 21 had anorexia, maar heeft het afgelopen jaar niet gered. Ik kende ze, maar ik kon ze niet helpen.
Als ik zo'n topic zie kan ik het niet laten om iets te proberen.
Je voelt je zo machteloos, zowiezo, maar dan al helemaal.Wat had je willen doen voor die man of die vrouw?
Kia aka brandhout voor de hel, aangenaam.
dinsdag 16 augustus 2016 om 07:37
quote:shisha schreef op 16 augustus 2016 @ 00:23:
En tegelijkertijd kun je toch weer denken: stel iemand lijdt 5 jaar van zijn of haar leven heel intens, maar misschien is hij of zij daarna weer tien of twintig jaar gelukkig...pff moeilijk
Maar die 5 jaar kunnen onoverkomelijk zijn.
Sommige mensen zijn nooit gelukkig, en hebben periodes dat ze erger niet-gelukkig zijn dan andere periodes.
De meeste mensen hangen erg aan het leven en kunnen zich niet voorstellen dat iemand echt dood wil, maar er zijn gewoon mensen voor wie het leven dagelijks min of meer een strijd is. Gewoon, omdat ze er de lol niet van inzien.
En tegelijkertijd kun je toch weer denken: stel iemand lijdt 5 jaar van zijn of haar leven heel intens, maar misschien is hij of zij daarna weer tien of twintig jaar gelukkig...pff moeilijk
Maar die 5 jaar kunnen onoverkomelijk zijn.
Sommige mensen zijn nooit gelukkig, en hebben periodes dat ze erger niet-gelukkig zijn dan andere periodes.
De meeste mensen hangen erg aan het leven en kunnen zich niet voorstellen dat iemand echt dood wil, maar er zijn gewoon mensen voor wie het leven dagelijks min of meer een strijd is. Gewoon, omdat ze er de lol niet van inzien.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 16 augustus 2016 om 08:05
quote:doornroosje9 schreef op 16 augustus 2016 @ 00:32:
Dat is toch raar, niet? Dat een ander mag beslissen of jij verder moet leven of niet?Ja. Gij zult leven. Of je nou wil of niet. In dat laatste geval moet je gewoon even hulp krijgen. Ehm, en wìens leven is het nou eigenlijk?
Dat is toch raar, niet? Dat een ander mag beslissen of jij verder moet leven of niet?Ja. Gij zult leven. Of je nou wil of niet. In dat laatste geval moet je gewoon even hulp krijgen. Ehm, en wìens leven is het nou eigenlijk?
At the end of each day, life should ask: "Do you want to save changes?"
dinsdag 16 augustus 2016 om 08:08
quote:OliviaMoore schreef op 16 augustus 2016 @ 08:05:
[...]
Ja. Gij zult leven. Of je nou wil of niet. In dat laatste geval moet je gewoon even hulp krijgen. Ehm, en wìens leven is het nou eigenlijk?Geluk is een keuze, jeweettog.
[...]
Ja. Gij zult leven. Of je nou wil of niet. In dat laatste geval moet je gewoon even hulp krijgen. Ehm, en wìens leven is het nou eigenlijk?Geluk is een keuze, jeweettog.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 16 augustus 2016 om 08:13
quote:hatsetats schreef op 16 augustus 2016 @ 08:10:
god wat n versimpeling
Wil jij dan misschien eens uitleggen hoe je er tegenaan kijkt? Ik zie alleen je schampere opmerkingen, maar hoe moet het dan wel volgens jou?
Zelf vind ik het moeilijk om hierin een standpunt te bepalen. Ja, mensen hebben uiteindelijk recht op zelfbeschikking. Maar ik hoop wel dat ze voor die tijd alle hulp hebben kunnen krijgen om niet meer dood te willen.
god wat n versimpeling
Wil jij dan misschien eens uitleggen hoe je er tegenaan kijkt? Ik zie alleen je schampere opmerkingen, maar hoe moet het dan wel volgens jou?
Zelf vind ik het moeilijk om hierin een standpunt te bepalen. Ja, mensen hebben uiteindelijk recht op zelfbeschikking. Maar ik hoop wel dat ze voor die tijd alle hulp hebben kunnen krijgen om niet meer dood te willen.
dinsdag 16 augustus 2016 om 08:16
quote:hebjehaarookweer schreef op 16 augustus 2016 @ 08:13:
[...]
Wil jij dan misschien eens uitleggen hoe je er tegenaan kijkt? Ik zie alleen je schampere opmerkingen, maar hoe moet het dan wel volgens jou?
Zelf vind ik het moeilijk om hierin een standpunt te bepalen. Ja, mensen hebben uiteindelijk recht op zelfbeschikking. Maar ik hoop wel dat ze voor die tijd alle hulp hebben kunnen krijgen om niet meer dood te willen.Iemand die ondraaglijk psychisch lijdt heeft ook vaak al een traject van jaren aan opnames,therapie en noem het maar op achter de rug.
[...]
Wil jij dan misschien eens uitleggen hoe je er tegenaan kijkt? Ik zie alleen je schampere opmerkingen, maar hoe moet het dan wel volgens jou?
Zelf vind ik het moeilijk om hierin een standpunt te bepalen. Ja, mensen hebben uiteindelijk recht op zelfbeschikking. Maar ik hoop wel dat ze voor die tijd alle hulp hebben kunnen krijgen om niet meer dood te willen.Iemand die ondraaglijk psychisch lijdt heeft ook vaak al een traject van jaren aan opnames,therapie en noem het maar op achter de rug.
dinsdag 16 augustus 2016 om 08:21
quote:YellowDiamond schreef op 16 augustus 2016 @ 08:16:
[...]
Iemand die ondraaglijk psychisch lijdt heeft ook vaak al een traject van jaren aan opnames,therapie en noem het maar op achter de rug.Ja, en in zo'n geval lijkt het me duidelijk. Dan is er ook een officieel predikaat. Maar bij iemand die bijvoorbeeld een of twee mislukte pogingen achter de rug heeft en nooit passende hulp heeft ontvangen, vind ik het dan weer veel lastiger. Waar trek je de grens?
[...]
Iemand die ondraaglijk psychisch lijdt heeft ook vaak al een traject van jaren aan opnames,therapie en noem het maar op achter de rug.Ja, en in zo'n geval lijkt het me duidelijk. Dan is er ook een officieel predikaat. Maar bij iemand die bijvoorbeeld een of twee mislukte pogingen achter de rug heeft en nooit passende hulp heeft ontvangen, vind ik het dan weer veel lastiger. Waar trek je de grens?
dinsdag 16 augustus 2016 om 08:26
quote:hebjehaarookweer schreef op 16 augustus 2016 @ 08:21:
[...]
Ja, en in zo'n geval lijkt het me duidelijk. Dan is er ook een officieel predikaat. Maar bij iemand die bijvoorbeeld een of twee mislukte pogingen achter de rug heeft en nooit passende hulp heeft ontvangen, vind ik het dan weer veel lastiger. Waar trek je de grens?
Ja dat is lastig idd..
Bij 1 of 2 mislukte pogingen zonder passende hulp zou ik zeggen dat idd eerst die passende hulp maar eens ingezet moet worden.
De dood is tenslotte onomkeerbaar.
Lijkt mij voor psychiaters ook moeilijk om dat te moeten beoordelen.
[...]
Ja, en in zo'n geval lijkt het me duidelijk. Dan is er ook een officieel predikaat. Maar bij iemand die bijvoorbeeld een of twee mislukte pogingen achter de rug heeft en nooit passende hulp heeft ontvangen, vind ik het dan weer veel lastiger. Waar trek je de grens?
Ja dat is lastig idd..
Bij 1 of 2 mislukte pogingen zonder passende hulp zou ik zeggen dat idd eerst die passende hulp maar eens ingezet moet worden.
De dood is tenslotte onomkeerbaar.
Lijkt mij voor psychiaters ook moeilijk om dat te moeten beoordelen.
dinsdag 16 augustus 2016 om 08:30
quote:hebjehaarookweer schreef op 16 augustus 2016 @ 08:13:
[...]
Wil jij dan misschien eens uitleggen hoe je er tegenaan kijkt? Ik zie alleen je schampere opmerkingen, maar hoe moet het dan wel volgens jou?
Zelf vind ik het moeilijk om hierin een standpunt te bepalen. Ja, mensen hebben uiteindelijk recht op zelfbeschikking. Maar ik hoop wel dat ze voor die tijd alle hulp hebben kunnen krijgen om niet meer dood te willen.
Voorppgesteld: ik ben voor euthanasie. En zelfbeschikking over lijf en leven. Echter, wanneer je hulp vraagt aan een ander om jou te laten sterven dan vraag je nogal wat. En die ander moet daar wel mee leven, hoezeer je ook voorstander bent van euthanasie.
Niet alleen is diegene aan wetten gebonden, hij moet zichzelf ook in de spiegel kunnen blijven aankijken.
Ik ben bij een dergelijk traject heel nauw betrokken. Er is mij ook gevraagd om, wanneer diegene de beslissing niet meer zelf kan nemen, die beslissing voor haar te nemen. Dat vind ik heel eervol en tegelijk.... Manmanman, beetje beslissen dat het nu wel genoeg is. Vond ik op het sterfbed van mijn ouwe pa al moeilijk, de beslissing om hem dan toch maar te laten gaan, laat staan bij een heel jong iemand.
Wb het verschil tussen fysiek en psychisch lijden: het laatste is gewoon, jammer genoeg, zo moeilijk aan te tonen dat het ondraaglijk, uitzichtloos / chronisch is. Aan kanker ga je gewoon een keertje dood als de behandelingen niet aan slaan, een depressie kan altijd nog beter worden. Dus die extra zorgvuldigheid snap ik wel.
[...]
Wil jij dan misschien eens uitleggen hoe je er tegenaan kijkt? Ik zie alleen je schampere opmerkingen, maar hoe moet het dan wel volgens jou?
Zelf vind ik het moeilijk om hierin een standpunt te bepalen. Ja, mensen hebben uiteindelijk recht op zelfbeschikking. Maar ik hoop wel dat ze voor die tijd alle hulp hebben kunnen krijgen om niet meer dood te willen.
Voorppgesteld: ik ben voor euthanasie. En zelfbeschikking over lijf en leven. Echter, wanneer je hulp vraagt aan een ander om jou te laten sterven dan vraag je nogal wat. En die ander moet daar wel mee leven, hoezeer je ook voorstander bent van euthanasie.
Niet alleen is diegene aan wetten gebonden, hij moet zichzelf ook in de spiegel kunnen blijven aankijken.
Ik ben bij een dergelijk traject heel nauw betrokken. Er is mij ook gevraagd om, wanneer diegene de beslissing niet meer zelf kan nemen, die beslissing voor haar te nemen. Dat vind ik heel eervol en tegelijk.... Manmanman, beetje beslissen dat het nu wel genoeg is. Vond ik op het sterfbed van mijn ouwe pa al moeilijk, de beslissing om hem dan toch maar te laten gaan, laat staan bij een heel jong iemand.
Wb het verschil tussen fysiek en psychisch lijden: het laatste is gewoon, jammer genoeg, zo moeilijk aan te tonen dat het ondraaglijk, uitzichtloos / chronisch is. Aan kanker ga je gewoon een keertje dood als de behandelingen niet aan slaan, een depressie kan altijd nog beter worden. Dus die extra zorgvuldigheid snap ik wel.
AFSCHEID NEMEN BESTAAT PIET
dinsdag 16 augustus 2016 om 08:44
Hoe zit het met palliatieve zorg, zijn het ook maatschappelijk werkers die de gesprekken voeren of moet je bij een andere instantie zijn of doorverwezen worden?
Als je daar geen behoefte aanhebt neem ik aan dat je dat ook af kunt slaan? Of is het juist raadzaam wel te doen ondanks je geen behoefte meer hebt aan bezoekjes aan het ziekenhuis en ook niet meer aan huis.
En wie vult de papieren in voor de aanvraag (of hoe noem je het).
Eigenlijk zit ik momenteel vol met vragen. Misschien is er een goede website met duidelijk informatie?
Als je daar geen behoefte aanhebt neem ik aan dat je dat ook af kunt slaan? Of is het juist raadzaam wel te doen ondanks je geen behoefte meer hebt aan bezoekjes aan het ziekenhuis en ook niet meer aan huis.
En wie vult de papieren in voor de aanvraag (of hoe noem je het).
Eigenlijk zit ik momenteel vol met vragen. Misschien is er een goede website met duidelijk informatie?
dinsdag 16 augustus 2016 om 08:49
dinsdag 16 augustus 2016 om 08:53
quote:Goede-Fee schreef op 16 augustus 2016 @ 08:47:
Er zijn ook mensen die psychisch niet meer beter worden. Die mogen van mij hetzelfde traject in als mensen een ander soort aandoening die zou zorgen voor een leven met zwaar lijden. Ik zie daar echt geen onderscheid in.
Het onderscheid is dat bij fysiek zwaar lijden een inschatting wordt gemaakt van de te verwachten levensduur en kwaliteit van leven. Dus iemand krijgt heeft kanker, heeft aangegeven niet tot het einde te willen lijden, en dan wordt als duidelijk is dat de dood op korte termijn onafwendbaar is de mogelijkheid tot euthanasie besproken. Je verkort het leven in zo'n geval met enkele weken.
Bij psychisch lijden verkort je het leven met jaren. En je kunt vooraf niet inschatten of die jaren zo slecht zullen zijn als nu.
Hebben jullie de docu van de Levenseindekliniek gezien vorig jaar?
Er zijn ook mensen die psychisch niet meer beter worden. Die mogen van mij hetzelfde traject in als mensen een ander soort aandoening die zou zorgen voor een leven met zwaar lijden. Ik zie daar echt geen onderscheid in.
Het onderscheid is dat bij fysiek zwaar lijden een inschatting wordt gemaakt van de te verwachten levensduur en kwaliteit van leven. Dus iemand krijgt heeft kanker, heeft aangegeven niet tot het einde te willen lijden, en dan wordt als duidelijk is dat de dood op korte termijn onafwendbaar is de mogelijkheid tot euthanasie besproken. Je verkort het leven in zo'n geval met enkele weken.
Bij psychisch lijden verkort je het leven met jaren. En je kunt vooraf niet inschatten of die jaren zo slecht zullen zijn als nu.
Hebben jullie de docu van de Levenseindekliniek gezien vorig jaar?
dinsdag 16 augustus 2016 om 08:54
quote:Marana_ schreef op 16 augustus 2016 @ 08:48:
Bruise, kan de NVVE je op weg helpen? Of hebben je vragen niet zozeer betrekking op euthanasie?
Ja volgens mij komt het gewoon neer op euthanasie, ondanks de geriater me verbeterde en zei dat het palliatieve zorg zou zijn.
Ik ga de linkjes van Goede_Fee straks even bekijken.
Het heeft in dit geval niets met psychisch lijden te maken, maar met uitbehandeld/niet meer behandeld willen worden (hart en kanker).
Bruise, kan de NVVE je op weg helpen? Of hebben je vragen niet zozeer betrekking op euthanasie?
Ja volgens mij komt het gewoon neer op euthanasie, ondanks de geriater me verbeterde en zei dat het palliatieve zorg zou zijn.
Ik ga de linkjes van Goede_Fee straks even bekijken.
Het heeft in dit geval niets met psychisch lijden te maken, maar met uitbehandeld/niet meer behandeld willen worden (hart en kanker).
dinsdag 16 augustus 2016 om 08:57
quote:Marana_ schreef op 16 augustus 2016 @ 08:53:
[...]
Het onderscheid is dat bij fysiek zwaar lijden een inschatting wordt gemaakt van de te verwachten levensduur en kwaliteit van leven. Dus iemand krijgt heeft kanker, heeft aangegeven niet tot het einde te willen lijden, en dan wordt als duidelijk is dat de dood op korte termijn onafwendbaar is de mogelijkheid tot euthanasie besproken. Je verkort het leven in zo'n geval met enkele weken.
Bij psychisch lijden verkort je het leven met jaren. En je kunt vooraf niet inschatten of die jaren zo slecht zullen zijn als nu.
Hebben jullie de docu van de Levenseindekliniek gezien vorig jaar?
Al zouden ze net effe wat minder erg zijn of is er over 10 jaar wel een goede behandeling.... Als iemand na jaren vechten er genoeg van heeft is dat zo.
Er zijn strikte richtlijnen, zeker voor mensen met chronisch psychische aandoeningen.
[...]
Het onderscheid is dat bij fysiek zwaar lijden een inschatting wordt gemaakt van de te verwachten levensduur en kwaliteit van leven. Dus iemand krijgt heeft kanker, heeft aangegeven niet tot het einde te willen lijden, en dan wordt als duidelijk is dat de dood op korte termijn onafwendbaar is de mogelijkheid tot euthanasie besproken. Je verkort het leven in zo'n geval met enkele weken.
Bij psychisch lijden verkort je het leven met jaren. En je kunt vooraf niet inschatten of die jaren zo slecht zullen zijn als nu.
Hebben jullie de docu van de Levenseindekliniek gezien vorig jaar?
Al zouden ze net effe wat minder erg zijn of is er over 10 jaar wel een goede behandeling.... Als iemand na jaren vechten er genoeg van heeft is dat zo.
Er zijn strikte richtlijnen, zeker voor mensen met chronisch psychische aandoeningen.
